ချင်းဟွာက မသေမျိုးဖြစ်သွားတာလား ၂

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ လက်ရှိ သူ၏ ဗဟုသုတနှင့် အတွေ့အကြုံများအရပင်၊ ရှန်းယီသည် မတတ်သာဘဲ တောင့်တင်းသွားခဲ့လေသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံကြားတွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျောက်စိမ်းကြံ့ကြီးသည် အပြည့်အဝနိုးထလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ခြေထောက်များကို ဟုန်လေးမျက်နှာ၏မြေပြင်ပေါ်တွင် ချကာ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ခေါင်းကြီးကို ငုံ့ထား၏။

၎င်း၏ ဧရာမမျက်ဝန်းသူငယ်အိမ်များသည် မိုးမြေကိုပင် လွှမ်းခြုံထားနိုင်စွမ်းရှိပုံရပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ ထိုမျက်ဝန်းသူငယ်အိမ်များသည် ရှန်းယီ နှင့် ကျန်း ၁၀၀၀'ပင် မကွာဝေးတော့ချေ။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ၁၀'ကျန်းကျော်မြင့်သော နက်မှောင်သည့်ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ကျောက်စိမ်းကြံ့ကြီး သည် အသက်ပင်မရှူဘဲသေဆုံးနေသည့်အလား တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ ၎င်းသည် ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာ ဖိချလိုက်ရာ၊ ဟုန်လေးမျက်နှာ၏ ရေပြင်သည် ရှန်းယီအပေါ်သို့ ပြောင်းပြန်လန်ကျလာသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ့ကို ထိုင်လျက်အနေအထားသို့ အတင်းအကျပ် ပြန်လည် တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

ကျန်းယွီရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို၍ဂရုမစိုက်ဟန် ပေါက်လာလေ၏။ ၎င်းသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွားများကိုတင်းတင်းစေ့ထားပြီး မျက်ဝန်းများတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဖြစ်နေသည့် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ကာကျက်သရေရှိသော လူကြီးလူကောင်းနှင့် တူညီလှပေသည်။

'ကမ္မကုသိုလ်မသေမျိုး ၊ ကမ္မကုသိုလ်မသေမျိုး... မသေမျိုးခုံရုံးကို တက်လှမ်းနိုင်မှ အစစ်အမှန် မသေမျိုးဖြစ်လာမှာ။ အဲ့အချိန်အထိတော့ ထိုင်နေလိုက်စမ်း။'

ကျောက်စိမ်းကြံ့ကြီးသည် စကားမပြောခဲ့သော်လည်း၊ ရှန်းယီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သူသည် ထိုကျယ်ပြန့်လှသော မျက်ဝန်းသူငယ်အိမ်ကိုစိုက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်က ဘိုင်ယွင်ခရိုင်တွင် အရာရှိငယ်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ သူ့အတွက် ဤမျှရိုးရှင်းသောသဘာဝကိုနားလည်ရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။

ဟုန်ကျယ်သည် ထို မသေမျိုးကြီးကြပ်ရန် မသေမျိုးခုံရုံးက တာဝန်ပေးအပ်ထားသော နယ်မြေဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခြေအနေများအောက်တွင် တောင်ပိုင်းဟုန်မှ နာကြည်းချက်များနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသောရည်ရွယ်ချက်များကို ခြေဖျက်ခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကမ္မကုသိုလ်မသေမျိုး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခြင်းက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် ဆောင်နေသနည်း။

မင်းရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ ဒီလောက်ထိများပြားတဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုတွေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့နာကြည်းချက်တွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာရတာလဲ။

၎င်းသည် ခရိုင်အရာရှိတစ်ဦး၏ မြို့တွင် ကျေးဇူးရှင်ကြီးတစ်ဦးက ဆန်ပြုတ်များဝေငှကာ ငတ်မွတ်နေသူ အရေအတွက်မရေမတွက်နိုင်အောင်ကယ်တင်ပေးပြီး အငတ်ဘေးကြီးကို တားဆီးပေးခဲ့သဖြင့် အင်ပါရီယာနန်းတော်အထိ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားသွားသည်နှင့် တူပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤမြို့သည် မူလက သာယာဝပြောသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ ထိုကဲ့သို့သော ပရဟိတလုပ်ရပ်ကိုကြားသိရပြီးနောက် အင်ပါရီယာနန်းတော်က သင်ကဲ့သို့သော ခရိုင်အရာရှိကို အုပ်ချုပ်မှုကောင်းမွန်သည်ဟု ချီးကျူးမည်လော။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျောက်စိမ်းကြံ့ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ရှန်းယီမြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ မှော်ရတနာများတွင် စိတ်ခံစားချက်များ လုံးဝမရှိနိုင်သဖြင့်၊ ဤအကြောက်တရားသည် နောက်ကွယ်ရှိ ၎င်း၏ သခင်ထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းသာ ဖြစ်ရပေမည်။

သူ၏ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စစ်မှန်သော မသေမျိုးတစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည်ဟု တွေးကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်။

နားထောင်ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူ၏ ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် ဤနေရာတွင်ပိတ်မိနေပြီး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကာရုန်းကန်ခြင်းမှာလည်း အသုံးမဝင်ရာ အမှန်တရားကိုအသိအမှတ်ပြုရင်း၊ ရှားပါးလှသော ကူကယ်ရာမဲ့ခြင်းအရိပ်အယောင်တစ်ခုသည် ရှန်းယီ၏ နှုတ်ခမ်းများထက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

သို့သော် မသေမျိုးခုံရုံးနှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း၊ ဟုန်ကျယ်၏ မသေမျိုးကြီးသည် အထက်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားသော ကမ္မကုသိုလ်မသေမျိုးအပေါ် အရေးယူရဲမည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

အရာအားလုံးသည် ရှန်းယီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့၏။

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းကြံ့ကြီးသည် ခေါင်းကို ဖိချခြင်းအားရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကာ အိပ်မောကျသွားလေတော့သည်။

အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပင် ထောင်ယွမ်စံအိမ်ကို စောင့်ကြည့်ရန် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်သည်။

ထို မသေမျိုးသည် သူ၏ အနာဂတ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် မည်သို့ ဆက်ဆံရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရသေးခြင်းမရှိဟု ယူဆရ၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ အထက်၊ မသေမျိုးစစ်ရထားကြီး အတွင်းဝယ်

ယဲ့ကျိုး သည် သူ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးအကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ "ဟိုကျိန်စာသင့်ကောင် ပြဿနာပြန်ရှာနေတာများလား။ ဒီ ကမ္မကုသိုလ်မသေမျိုးက ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ မလွင့်ပျယ်သေးခင် တက်လှမ်းရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူးလား။ မသေမျိုးခုံရုံးက သူ့ကို မေ့သွားတဲ့အထိ စောင့်ချင်နေတာလား။ တကယ် ထူးဆန်းတယ်ကွာ"

ဟုန်ကျယ်၏ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာ သတ်ဖြတ်မှုများမှတဆင့် ကျင့်ကြံရရှိလာသော ကမ္မကုသိုလ်ကံသည်ပင် မသေမျိုးခုံရုံးအတွက် အလွန်အမင်းအရေးပါလောက်အောင် အရေးကြီးလှသည် မဟုတ်ပေ။

မသေမျိုးအရင်းမြစ်၏ အကောင်းဆုံးအပိုင်းကို ရရှိရန်အတွက် သံပူနေတုန်းရိုက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အခြား ဂိုဏ်းချုပ် များသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြ၏။ "နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေပုံရတယ်"

လူအုပ်ကြီး၏ရှေ့ရှိ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများသည် ၎င်းတို့၏ တောက်ပမှုများပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ရွှေရောင်အလင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "ထူးဆန်းတယ်ပေါ့"

"အနည်းငယ်တော့ ဟုတ်ပါတယ်" ရှန်းယီ သည် သူ၏မျက်ဝန်းများထဲရှိ နက်ရှိုင်းရာမှ စိတ်လှုပ်ရှာမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်လေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ မိဘများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ကြီးလေးလှပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မသေမျိုးဖြစ်လာမည့် လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

၎င်းတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် မဆုံတွေ့ခဲ့ရသေးသော်လည်း၊ယခုအခါ ဤရန်ညှိုးရန်စမှာ သိသာထင်ရှားစွာအမြစ်တွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟင်" ယဲ့ကျိုး သည် အနည်းငယ်ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်၊ ယခင်က လူတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ်သတ်ဖြတ်ခွင့်ရချိန်တွင်ပင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ အသံတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေလေ၏။