အသူရာဧကရာဇ်။

အမည်မသိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး။

ကုချင်းဖန်သည် ရန်မစလိုပေ။

ဤသက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော် သည် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်အဆက်ဆက် တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အင်အားမှာ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်တွင် မရှိလျှင်ပင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရန် အလားအလာ အလွန်များလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကုချင်းဖန် အလွန်အမင်း သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်သည် သူ၏ ရှေ့ ပေတစ်ထောင်ခန့်အကွာတွင် ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။

“…”

ကုချင်းဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရလဒ်မှာ နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာပင် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်သည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာပြန်သည်။

ထူးခြားချက်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်နှင့် ပေ ရှစ်ရာခန့်သာ ကွာဝေးတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

…

တစ်ကြိမ်။

နှစ်ကြိမ်။

သုံးကြိမ်။

ကုချင်းဖန် လမ်းကြောင်းပြောင်းတိုင်း သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်နှင့် တိုးနေပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် အကွာအဝေးမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် မြို့တံခါးနှင့် ပေ တစ်ရာပင် မပြည့်တော့သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားလှသော မြို့တံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး လေးလံသော ကြေးနီတံခါးပေါ်တွင် ခြောက်ကပ်နေသော သွေးကွက်များ ကျန်ရှိနေကာ သွေးဆာနေသော အရှိန်အဝါများ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့နေမှုကြောင့် လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးခုန်သံကို မြန်ဆန်စေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော မြို့တံခါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့သည်။

အတွင်းရှိ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အမှောင်ထုကို ဖော်ပြနေသည်။

“…”

ကုချင်းဖန် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားခဲ့သည်။

“မင်းက ငါ့ကို ထွက်သွားခွင့် မပေးဘူးဆိုမှတော့၊ မင်း ငါ့ကို ဒီမှာ ထိန်းထားနိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်အစွမ်းရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

ထိုစကားနှင့်အတူ ကုချင်းဖန်သည် မြို့ထဲသို့ ခြေမချဘဲ နတ်ဆိုးသတ်ဓားကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ သွေးနှင့် အသက်ဓာတ် အားလုံးကို ဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဧကရာဇ်လက်နက်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ နိုးကြွလာခဲ့သည်။

ပေ တစ်သိန်းခန့်ရှိသော ဓားချက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဝုန်း”

ဤအလွန်အမင်း အာဏာစက်ပြင်းထန်သော ဓားချက်ကို သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ပင်လျှင် အပြည့်အဝ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ရှေးဟောင်းမြို့ရိုးမှာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေကာ ၎င်း၏ အနက်အရှိုင်းမှ ရှေးဟောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဝီ”

အမည်းရောင် မြူခိုးများသည် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ကုချင်းဖန်ထံသို့ ဖိနှိပ်ကာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မတွေ့ရသေးသော်လည်း ကုချင်းဖန်အနေဖြင့် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်၏ အနက်အရှိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသကို ခံစားနေရသည်။

ယင်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကုချင်းဖန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ထွက်သွားခွင့် မပေးဘူး မဟုတ်လား”

“ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်မယ်”

“ဒီ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ထဲမှာ ဘယ်လိုအရာက ပုန်းအောင်းနေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြီးမားသော အမည်းရောင် လက်ဝါးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ကြီးမားသော အမည်းရောင် လက်ဝါးကြီးမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော ဓားအလင်းတန်း၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိနေသော အရှိန်မှာ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ထဲသို့ ဆက်လက်၍ ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်မှာ ထပ်မံတုန်ခါခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကြီးမားလှသော မြို့တော်ကြီးမှာ သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံရသည်။

ရှေးဟောင်းမြို့တော်အတွင်းရှိ သတ္တဝါများသည် ကုချင်းဖန်၏ အင်အားကို အသိအမှတ်ပြုသွားပုံရပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုများ မပြုလုပ်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ထပ်မံ၍ မလှုပ်ရှားလိုတော့သော်လည်း ကုချင်းဖန်တွင် ရပ်တန့်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

တိုက်ပွဲဖြစ်မည်ဆိုလျှင် အသေအလဲ တိုက်ပွဲဖြစ်ရမည်။

ရုတ်တရက် ကုချင်းဖန် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ရာ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးအရှိန်အဝါများသည် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

“ဖျက်ဆီးပစ်စမ်း”

ကုချင်းဖန် စကားတစ်လုံးတည်းကိုသာ ပြောလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးသတ်ဓားသည် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဝီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ရှိရှောင်းဟောင်းမြို့တော်အတွင်းမှ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးသတ်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

လက်ချောင်းမှာ ရုတ်တရက် ကြေမွသွားပြီး တာအိုစည်းချက်များ ထူထပ်စွာ ပါဝင်နေသော ရွှေရောင်သွေးများသည် ဒဏ်ရာမှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမှာ ထာဝရကာလကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပုံရသည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဖျတ်ကနဲ လက်သွားသော်လည်း သူသည် ရပ်တန့်ရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကြီးမြတ်သော ကောင်းကင်သွေးကြော သုံးသွယ်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ကုချင်းဖန်က အပြည့်အဝ နှိုးဆော်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကုချင်းဖန်၏ အင်အားမှာ သူတော်စင်ဘုရင် တစ်ဝက်အဆင့်မှ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဧကရာဇ်လက်နက်၏ စွမ်းအားမှာ နိုးကြွလာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုစွမ်းအားကြောင့် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေတွင် အိပ်စက်နေကြသော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤစွမ်းအားကြောင့် နိုးကြားလာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အကြည့်များမှာ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ရှိရာ ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်သွားခဲ့ကြသည်။

“နောက်ထပ် ပြင်ပလူတစ်ယောက် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြန်ပြီ”

“ဒီလူရဲ့ အရိုးသက်တမ်းက သိပ်မရှိသေးဘူး၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ နှစ်တစ်ရာပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ ထူးခြားလှတယ်၊ မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် သူတော်စင်ဘုရင်တစ်ဦးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိနေတယ်”

“လက်ရှိ ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ်မှာ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ်တွေတောင်မှ တာအိုကို သက်သေထူပြီး သူတော်စင် ဖြစ်မလာနိုင်ကြဘူး။ ဒီလူက ဘယ်က ဆင်းသက်လာတာလဲ”

ကုချင်းဖန်ကို မြင်သောအခါ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

၎င်းတို့ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ် ဖြစ်သည်။

ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ်တွင် မည်သူမျှ သူတော်စင် ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ်များပင်လျှင် တာအိုကို သက်သေထူရန်နှင့် သူတော်စင် ဖြစ်လာရန်အတွက် ဤကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ စည်းမျဉ်းကို မချိုးဖောက်နိုင်ကြပေ။

သို့သော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ ပေါ်လာမှုက ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ချက်များကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။

အခြားလူများမှာ ကုချင်းဖန်၏ အတိမ်အနက်ကို ခွဲခြားမသိမြင်နိုင်သော်လည်း ဤရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ သူ၏ ထူးခြားသော သဘာဝကို မြင်နိုင်ကြသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်မှသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အရာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ရန် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသည်ကို ၎င်းတို့ မသိကြသော်လည်း သူ၏ အနှစ်သာရမှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာလှသည်။

ဓမ္မဆုတ်ယုတ်သောခေတ်တွင် သူတော်စင် ဖြစ်လာခြင်း။

အသက်တစ်ရာအရွယ် မဟာသူတော်စင်။

ဤအချက်နှစ်ခုအနက် တစ်ခုခုမှာပင် မည်သူ့အတွက်မဆို ထူးခြားလှသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချက်နှစ်ခုစလုံးမှာ လူတစ်ယောက်တည်း၌ စုစည်းနေခြင်းက မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်နေသည်။

ချက်ချင်းပင် ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ရှေးဟောင်းသီးခြားကမ္ဘာရဲ့ ပြင်ပ၊ စကြဝဠာထဲမှာ မဟာသူတော်စင် ဘေးဒုက္ခ ရဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့တုန်းက ငါ မှားသွားတာလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခုကြည့်ရတာတော့ ဒီလူငယ်လေးက တာအိုကို သက်သေထူဖို့ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာပဲ”