← Chapters

အသူရာဧကရာဇ်၂

Vol. 35 Ch. 483

အသူရာဧကရာဇ်၂

Vol. 35 Ch. 483

"ဒီလောကမှာ မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် ဒီကလေးက အကျပ်အတည်းကို ရိုက်ချိုးမယ့် သော့ချက် ဖြစ်နေမလားပဲ"

အချို့သော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် အချို့သော ကောလာဟလများကို တွေးမိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ အစွမ်းကုန်အင်အားကို အသုံးပြုကာ ကျယ်ပြောလှသော သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်အတွင်း အိပ်ပျော်နေကြသော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည်လည်း ဆက်လက်၍ အောင့်အည်းမထားနိုင်ကြတော့ပေ။

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ အကန့်အသတ် ရှိသင့်တယ်ဆိုတာ သိထားစမ်း"

အိုမင်းပြီး အာဏာစက်ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်အတွင်းမှ မြင့်မားလှသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါများ ၎င်းထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ ရှစ်ခွင်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤဧကရာဇ်အရှိန်အဝါ ပေါ်လာသောအခါ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမက အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ထိုက်ရွှီရှောင်းဟောင်းနယ်မြေရှိရာသို့ အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာ ထူးခြားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိနေတယ်။ တားမြစ်နယ်မြေထဲက တည်ရှိမှုတစ်ခု နိုးကြားလာတာများလား"

ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များကို ဆက်ခံထားကြသော အစွမ်းထက်သူ အချို့မှာ အချို့သော ကောလာဟလများကို တွေးမိသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေ။

၎င်းတို့အတွက်မူ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော တားမြစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းအတွင်း၌ အန္တရာယ်များ မြောက်မြားစွာ ရှိနေသည်။

သူတော်စင်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲသို့ လွယ်လင့်တကူ ခြေမချရဲပေ။

ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း - "ပထမတော့ နတ်ဆိုးတွေ က သောင်းကျန်းကြတယ်၊ အခုကျတော့ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေက ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ရှားလာပြန်ပြီ။ ကောင်းကင်ကြီးက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အမှန်တကယ်ပဲ မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ချင်နေတာလား"

——

ပြင်ပမှ လှုပ်ခတ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုချင်းဖန် ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် မိမိရှေ့ရှိ မြင့်မားလှသော အရိပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန့်ညားလှသော ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါမှာ ရှေးဟောင်းလမင်းပြည်နယ်မှ လှည့်စားတတ်သော ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးမှာ ပမာဏအရ အားကောင်းခြင်းမျိုးသာ မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကွဲပြားခြားနားသော သက်ရှိအဆင့်အတန်းတစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဟာဧကရာဇ် "

ကုချင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုမြင့်မားလှသော အရိပ်ကြီးကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ များစွာ ပိုမိုတည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

"ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး"

တစ်ချိန်လုံး ကုချင်းဖန် ယုံကြည်ထားခဲ့သည်မှာ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာ ထိုက်ရွှီဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု၏ သင်္ချိုင်းမြေသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာ သူထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းပေ။

ကုချင်းဖန် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် - "မင်းက ထိုက်ရွှီဧကရာဇ်လား"

"ငါက အသူရာဧကရာဇ်ပဲ"

မြင့်မားလှသော အရိပ်ကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ကုချင်းဖန်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်းပင် သက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကုချင်းဖန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဤဖိအားကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

"ငါ ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်တစ်ရာ ရှိပြီ၊ အခုထိ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို အမှန်တကယ် မမြင်ဖူးသေးဘူး။ ဒီနေ့တော့ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကို ငါ အတွေ့အကြုံ ယူရတာပေါ့"

ကုချင်းဖန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။

ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းကြောင့် ကုချင်းဖန်၏ အကြာကြီး အိပ်ပျော်နေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ အပြည့်အဝ နိုးကြားလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကုချင်းဖန်သည် သူ အင်အားနည်းစဉ်က အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးများနှင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ မွေးရာပါ ကြောက်ရွံ့စိတ်များမှာ ကြီးမားလှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ဝီ"

နတ်ဆိုးသတ်ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွားမှာ ဖျတ်ကနဲ လက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သခင်ဖြစ်သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုသော ဆန္ဒကို သိရှိနေသည့်အလား ရှိနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသူရာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။

သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ သူ၏ မဟာဧကရာဇ် ဂုဏ်ရည်ကို ပြသထားသည့်တိုင်အောင် တစ်ဖက်လူမှာ ဦးညွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒူးထောက်ခြင်း မရှိရုံတင်မကဘဲ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုပင် ဓားဖြင့် ပြန်လည်ချိန်ရွယ်ရဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသူရာဧကရာဇ်သည် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ကာ ကုချင်းဖန်ကို နေရာတင် သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အသူရာဧကရာဇ်သည် ထိုစိတ်ဆန္ဒကို အားတင်းကာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှိုင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည် - "လူငယ်လေး... ဒီဧကရာဇ်က မင်းရဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ စေတနာကို အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့"

စကားမဆုံးမီမှာပင် ကုချင်းဖန်သည် ခုတ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ သက်ရောက်လာခြင်းကြောင့် အသူရာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ကာကွယ်ရန်အတွက် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရသည်။

သို့သော် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရိပ်ဖြစ်နေစေကာမူ၊ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေစေကာမူ ဧကရာဇ်လက်နက် ကို အသုံးပြုထားသော၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသော ကုချင်းဖန်၏ လက်ရှိတိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မဟာဧကရာဇ်၏ အရိပ်မှာ အနည်းငယ် ပို၍ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော လှိုင်းလုံးများကြောင့် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်မှာ ပို၍ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

မြို့ရိုး၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား ယိုင်နဲ့နေသည်။

"မင်းက မင်းစိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားပြီးတော့ မင်းရပ်ချင်တဲ့အချိန် ရပ်လို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား ငါက အဲ့ဒီလောက် အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တဲ့လူလို့ မင်း တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား"

ကုချင်းဖန် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြီးနောက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကြောင့် အသူရာဧကရာဇ်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အတန်ကြာမှ တစ်ဖက်လူက ဖြည်းညှင်းစွာ စကားပြောလာသည်။

"ပြောစမ်း... မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

ဤစကားနှင့်အတူ အသူရာဧကရာဇ်သည် အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင် ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ မလှုပ်ရှားလိုပေ။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်အစစ်မှာ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်အတွင်း၌ အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာပါက အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများကို သေချာပေါက် ဆောင်ကြဉ်းလာပေလိမ့်မည်။

မိမိရှေ့ရှိ လူငယ်ကို သတ်နိုင်လျှင်ပင် သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်။

အသူရာဧကရာဇ်၏ အမြင်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အတွက် ဤကဲ့သို့သော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရန်မှာ မထိုက်တန်ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကုချင်းဖန် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာ မသေမျိုးနတ်ဆေးတွေ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်၊ အဲ့ဒါ တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်လောက် ယူလာခဲ့ပေး၊ ဒါဆိုရင် ငါ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားပေးမယ်"

"မသေမျိုးနတ်ဆေး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်တဲ့... မင်းက လေတိုက်လို့ လျှာလိပ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

အသူရာဧကရာဇ်မှာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

မသေမျိုးနတ်ဆေး တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ သူ၏ အိမ်မက်ထဲတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို မတွေးရဲပေ။

"မဟာဧကရာဇ်အောက်က လူတွေကို နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ မသေမျိုးနတ်ဆေးရဲ့ အဖိုးတန်မှုကို မင်း သိရဲ့လား"

"ငါ သဘာဝကျကျပဲ သိတာပေါ့။"

"မင်း သိတယ်ဆိုမှတော့ ဒီလို မသေမျိုးနတ်ဆေးတွေဟာ ရှားပါးတယ်ဆိုတာကိုလည်း မင်း နားလည်သင့်တယ်။ ထိုက်ရွှီရှေးဟောင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို မွှေနှောက်ရှာဖွေရင်တောင်မှ အများကြီး တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အကယ်၍ မင်း ဆုတ်ခွာပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို မသေမျိုးနတ်ဆေး တစ်ခု ပေးနိုင်တယ်"

အသူရာဧကရာဇ်က တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကုချင်းဖန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး - "မသေမျိုးနတ်ဆေး ဆယ်ခု"

"မသေမျိုးနတ်ဆေး နှစ်ခု... အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ပဲ။ မင်း သဘောမတူဘူးဆိုရင်တော့ ငါ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကနေ ထွက်လာခဲ့ရရင်တောင်မှ မင်းကို ဒီမှာတင် သတ်ပစ်မယ်"

အသူရာဧကရာဇ်က အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဟာဧကရာဇ်ဆိုတာ အစော်ကား မခံဘူးဆိုတာ မင်း သိထားရမယ်"

"အချို့အရာတွေက အလွန်အကျွံ မဖြစ်သင့်ဘူး။"

အသူရာဧကရာဇ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ညာဘက်လက်မှ လက်ချောင်း သုံးချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

"မသေမျိုးနတ်ဆေး သုံးခု"

"ဧကရာဇ်ကျမ်းစာတစ်ခု"

"မင်း ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားမယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း သဘောမတူဘူးဆိုရင်တော့ မဟာဧကရာဇ်ရဲ့ အင်အားကို ငါ မြင်တွေ့ချင်တယ်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရှေးဟောင်း မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါး သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကနေ ထွက်လာပြီး ငါနဲ့အတူ သေဖော်ညှိပေးမယ်ဆိုရင်တော့ တန်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အသူရာဧကရာဇ်ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကုချင်းဖန်ထံသို့ ပျံသန်းလာသော အလင်းတန်း လေးခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့ ကုချင်းဖန်ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါ အလင်းတန်း လေးခုမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

လူပုံစံ အပြည့်အဝ ဖြစ်တည်နေသော ဂျင်ဆင်းမြစ်တစ်ခု။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော အသီးတစ်ခု။

ခုနစ်ရောင်ခြယ် ကြာပန်းတစ်ပွင့်။

ပြီးတော့ ရှေးဟောင်း ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု

ပထမဆုံး ပစ္စည်းသုံးခုမှာ မဟာတာအို၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း သန်စွမ်းသော အသက်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ကုချင်းဖန် အသာအယာ အနံ့ခံလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ များစွာ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အသက်ဓာတ်မှာလည်း အနည်းငယ် ဆူပွက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မသေမျိုးနတ်ဆေး"

ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားခဲ့သည်။

သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဒါကတော့ ကောလာဟလထဲက မသေမျိုးနတ်ဆေးပင် ဖြစ်သည်။

သောက်သုံးပြီးနောက် ၎င်းက လူတစ်ယောက်ကို နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်ခွင့် ပေးနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားလှသည့် အသက်စွမ်းအားများကသာ မသေမျိုးနတ်ဆေး၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြနိုင်သည်။

ထို့အပြင် မသေမျိုးနတ်ဆေးအတွင်း၌ ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များကြောင့်သာ လူတစ်ယောက်သည် ၎င်းကို သောက်သုံးနိုင်ပါက နောက်ထပ် ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

ကုချင်းဖန်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးရတနာများကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျောက်စာတိုင်မှာမူ အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို သယ်ဆောင်ထားသည့် အရာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။

ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အနည်းငယ်မျှသာ ထည့်သွင်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌ ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို အာရုံခံနိုင်သည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန် သူ၏ လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပစ္စည်းလေးခုလုံးကို နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သုံးချောင်းထောက်အိုးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဧကရာဇ်သုံးချောင်းထောက်အိုးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒန်ထျန်အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ ကတိကို တည်ပါ့မယ်။ ဒီတစ်ခေါက် လာရောက်နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် ကျွန်တော် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပါဦးမယ်"

ကုချင်းဖန်သည် အသူရာဧကရာဇ်ကို အသာအယာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အသူရာဧကရာဇ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယုတ်မာသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "လူငယ်လေး... မင်းဟာ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောလူပဲ။ အဲ့ဒီလို လုပ်ခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ကိုလည်း မင်း သိထားသင့်တယ်။"

"အကယ်၍ အကြီးအကဲ တစ်နေ့မှာ သက်ရှိရှေးဟောင်းမြို့တော်ကနေ အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ စောင့်ကြိုနေပါ့မယ်"

All Chapters