ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ အင်အား
Vol. 82 Ch. 814
ကောင်းကင်ယံထက်တွင်၊အပို လက်ဝါးရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည့်အလားပင်။ ထိုအရာကြီးသည် မျောက်အိုကြီး၏ လည်ပင်းကို အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့်ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ ထွက်ပြေးနေပြီဖြစ်သော ထိုနတ်ဆိုးကြီးကို နောက်သို့ပြန်ဆွဲယူကာ မိုးပြာကောင်းကင်ပြင်ကျယ်ကြီးအောက်တွင် အကျဉ်းချပစ်လိုက်၏။
ထို့နောက် ပုန်းကွယ်နေသော ထိုသတ္တဝါကို ၎င်း၏ ရူးသွပ်စွာရုန်းကန်နေမှုများကြားမှ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ပစ်ချလိုက်လေတော့သည်။
ဝုန်း
ထူထဲသောအမွေးအမျှင်များနှင့် တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သောခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး မြစ်ချောင်းများကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသော ထိုမျောက်ဝံကြီးသည် ယခုအခါတွင် အုတ်ကာခဲကြီးတစ်လုံးပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ အောက်သို့ထိုးဆင်းလာကာ၊မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။
မှော်ရတနာများကို စီးနင်းနေကြသည်ဖြစ်စေ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြသည်ဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံသူအားလုံးတို့မှာ ထိုပြင်းထန်လှသောအရှိန်အဝါများကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြ၏။
သူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
တောင်တမျှကြီးမားသော ထိုခန္ဓာကိုယ်ကြီး အနည်းငယ်တွန့်လိမ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ကြရပြီး၊ ထို့နောက်၎င်း၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးမှာ ရက်စက်စွာကျိုးပဲ့သွားခဲ့၏။
ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ဦးခေါင်းကြီးမှာ ကျောပေါ်တွင် တွဲလွဲခိုနေကာ၊ အရေပြားနှင့် အမွေးအမျှင်များ အကောင်းပကတိရှိနေသေးသော်လည်း၊ အတွင်းမှ အသားများမှာမူ ထိုဧရာမ စွမ်းအားကြီးကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ပြီး အသက်ကင်းမဲ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။
သို့တိုင်အောင် မိုးပြာကောင်းကင်ကြီးမှာ ဆက်လက် ပြောင်းလဲနေဆဲပင်။
ထိုနည်းတူကြီးမားလှသော အခြား ပုံရိပ်တစ်ခုသည်လည်း တိမ်ပင်လယ်ထဲမှပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤအကျဉ်းထောင်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ရူးသွပ်စွာကြိုးစားအားထုတ်လာလေသည်။
၎င်းသည် မည်မျှပင် လျင်မြန်စွာထွက်ပြေးစေကာမူ၊ ကောင်းကင်ကြီးကလည်း ထိုနည်းတူကျယ်ပြန့်စွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပါလာလေ၏။
နောက်တစ်ခဏ၌ပင်၊ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးသည် စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသောအကြည့်များအောက်တွင် ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းလာလေတော့သည်။
ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာခဲ့ချေပြီ။
ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့သော အမွေးအတောင်များရှိသည့် ကြိုးကြာနတ်ဆိုးကြီးသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး၊ အောက်ဘက်သို့ ဖိချခံရစဉ် ရုန်းကန်ရန်လုံးဝစွမ်းအင်ကင်းမဲ့နေကာ၊ ၎င်းအပေါ်သို့ ဖိကြိတ်ကျဆင်းလာသော အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ကြီးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ရ၏။
ဝုန်း
တိမ်ပင်လယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ပြင်းထန်စွာ ဖရိုဖရဲကျဆင်းလာခဲ့ရာ၊ ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်မျှ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
သို့သော် ပြန့်ကျဲနေသောမြူခိုးများကြားတွင်၊ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အဖြူရောင်မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားသောအခါ၊ ကြိုးကြာနတ်ဆိုးကြီးသည် မျောက်အိုကြီး၏ ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လေလျော့သွားကာ၊ အသားစအသားနများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပေါက်ပြဲနေသည့် သားရေအိတ်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
သာမန် ကျင့်ကြံသူများကို မဆိုထားနှင့်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်မှ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသုံးဦးပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌အထက်သို့ အံ့အားသင့်မှင်တက်စွာဖြင့် မော်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ယခင်ကအတိုင်း ကြည်လင်ငြိမ်သက်နေသော ပြာလဲ့သည့် ကောင်းကင်ကြီးပင်။
အစောပိုင်းက ပြောင်းလဲမှုများအားလုံးမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
အကယ်၍ ကွာခြားချက်တစ်ခုကို ထောက်ပြရမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံထဲတွင် ယခုအခါမင်ရောင်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားသောပုံရိပ်တစ်ခုသည် လက်များကို တွဲလွဲချလျက် ရပ်နေပြီး၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးက သူ့အား တုံ့ပြန်နေသည့်အလား သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ခတ်နေခြင်းပင်။
ဖြူဖျော့သောအသားအရေနှင့် ထိုလူငယ်၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လှည့်လည်အကဲခတ်နေပြီး၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ပိုင်နက်နယ်မြေကိုစစ်ဆေးနေသည့်အလားပင်။
သူသည် စစ်မှန်သော မိုးပြာကောင်းကင်ယံထဲတွင် ဝဲပျံနေသော်လည်း၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသေးသည်ဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။
"..."
ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး ထိုရင်းနှီးနေသောမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုသူမှာ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ အနည်းငယ်စိတ်မရှည်တတ်သော်လည်း ရှင်းပြ၍မရနိုင်သောစိတ်သက်သာရာရစေသည့် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ဂျူနီယာကျင့်ကြံသူလေးနှင့် ယခုလက်ရှိမြင်ကွင်းကို ထပ်တူကျရန်မဖြစ်နိုင်ကြောင်းတွေ့ရှိနေရသည်။
သို့သော် ထို စိတ်သက်သာရာရစေသော ခံစားချက်မှာမူ အရင်ကအတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။
သူတို့၏ အရှေ့တွင် သူ ရပ်တည်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ လောကကြီးတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စရာဘာမှမရှိတော့သကဲ့သို့ပင်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း... လား" ရတနာပန်းပွင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကြာရှည်စွာတုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက်မှ ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကို မသေချာစွာဖြင့်ခေါ်ဝေါ်လိုက်လေ၏။
နန်ယန် ရတနာနယ်မြေတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ရစဉ်က၊ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပုံစံမျိုးမဟုတ်ခဲ့သည်ကို သူမ မှတ်မိနေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားနတ်ဆိုးများ မရှိတော့ကြောင်းသေချာသွားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် ရတနာပန်းပွင့် ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်ကာ "အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"..."
ရတနာပန်းပွင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျင်းမရှိခေါင်းခါပြလိုက်၏။
ပြဿနာ ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာ မည်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နေသနည်းဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။
သေဆုံးသွားခဲ့သော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်အဆင့် နတ်ဆိုးကြီးနှစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်၊ ဤကျင့်ကြံသူများ ခံစားလိုက်ရသောတုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများမှာ အမှန်တကယ်ပင်ပြောပလောက်သည့် ကိစ္စများ မဟုတ်ကြပေ။
"ရှန်းယွဲ့ပညာရပ် အဲဒါ တကယ်ကြီးကို ရှန်းယွဲ့ပညာရပ်ပဲ"
ပန်ရှန်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော ဂိုဏ်းခွဲ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ လင်းလက်နေကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ရှန်းယွဲ့ ၊ ကျန်းယွဲ့ ၊ နှင့် မိုးပြာကောင်းကင်ပညာရပ်များကို နက်ရှိုင်းစွာလေ့လာခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ယခုလေးတင်ပြုမူလှုပ်ရှားသွားပုံမှာ၊ ထို ပညာရပ်သုံးခု၏ ပေါင်းစပ်အကျိုးသက်ရောက်မှုအဖြစ် သူစိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း ကွက်တိပင် ဖြစ်နေသည်။
ဤ ပြိုင်စံရှား ပါရမီရှင်သည် ပညာရပ်သုံးခုကို ဤမျှအပြစ်အနာအဆာကင်းသော အခြေအနေတစ်ခုအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ်ပင်ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အမည်မဲ့တောင်တွင် မသေမျိုးနိယာမ မရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုသာအားကိုးလျက် ထိုပညာရပ်ကို မသေမျိုးနိယာမများသာပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာအကျိုးသက်ရောက်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးတွန်းပို့နိုင်ခဲ့လေပြီဖြစ်၏။
"ဟူး..."
ဂိုဏ်းခွဲ ဂိုဏ်းချုပ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှစိတ်အားထက်သန်နေခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို ယခုမှပင် အဆုံးစွန် သဘောပေါက်နားလည်သွားလေတော့သည်။
တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် အင်အားတောင့်တင်းသောအထောက်အပံ့တစ်ခု မဟုတ်နိုင်သော်ငြားလည်း၊ သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ဤလူငယ်လေးသည် မသေမျိုးများမှလွဲလျှင် ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် အတုတ်ခိုင်ဆုံးသော သစ်ပင်ပင်စည်ကြီးတစ်ခု အသေအချာပင်ဖြစ်လာတော့မည်မဟုတ်လော။