သူတို့ ပုန်ကန်ပြီ ၃
Vol. 82 Ch. 817
သူ လုံးဝထွက်ခွာသွားချိန်တွင်တော့၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကဲဖြတ်မှုကို ပြောလိုက်၏။ "ဒီကောင်က ပိုပြီးအစွမ်းထက်တယ်။ အနိုင်ရဖို့ ရာခိုင်နှုန်းကိုးဆယ်လောက် သေချာတယ်"
အခြားသူမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မပြောကြားသော်လည်း၊ နဂါးနန်းတော်၏ သားအကြီးဆုံး နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဖက်လူသည် အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေး နှင့် ရှန်းယီကို နှိုင်းယှဉ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။
"ဦးလေးခယ်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိချင်မိသေးတာက၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်ဉာဏ်မဲ့မလားဆိုတာပဲ"ချီကျောက်ယီသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး အကြောင်း များများစားစား မသိသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်နေရုံမျှဖြင့် အောင်ပွဲခံနိုင်မည်မှာ သေချာနေသော ဤမျှ ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးက၊ ဤကိစ္စရပ်များအတွက်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ထွက်လာလိမ့်မည်ဆိုခြင်းကို သူယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။
ထိုလူငယ်က ဆန္ဒရှိလျှင်ပင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်များ အုပ်စုက တကယ်ပဲလက်ပိုက်ကြည့်နေကြမည်လော။
"ဟမ့်" လေးလံသောချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား သည် ဘေးဘက်မှ စာလိပ်တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ အကျဉ်းချုံးဖတ်ရှုလိုက်ကာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နန်ယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လာတိုင်း မှတ်ထားပါ၊ အကြိမ်တိုင်း အကြိမ်တိုင်းမှာ သူကချွင်းချက်မရှိရှေ့ကို ထွက်လာတတ်တယ်"
ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ စာလိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာစိုက်ကြည့်နေလိုက်၏။ "ဒါကြောင့် ငါ ပြောတာပေါ့၊ လူကောင်းတွေက အသက်မရှည်ဘူး။ ကိစ္စပေါင်းများစွာကို ဂရုစိုက်ချင်လွန်းတဲ့သူတွေက ပိုမြန်မြန် သေတတ်တယ်"
နှစ်ဖက်စလုံးသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျစ်လျူရှုနေကြပုံပေါ်သော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူ့ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါ့အပြင် သူထွက်မလာဘူးဆိုရင်တောင်မှ၊ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးက သူ့ဘာသာသူစားသောက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းတွေ ပိုတိုးတက်လာမယ်ဆိုရင်လည်း မင်းအတွက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲမဟုတ်ဘူးလား"
ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားက အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ အမြင်တွင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ လူသားခန္ဓာကိုယ် ဆေးလုံးများသည် သူ့အတွက်သာဖြစ်သင့်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ပြင်ပလူတစ်ဦးကို ကျွေးမွေးလိုက်ရလေပြီဖြစ်၏။
"ဟား အားလုံးက ဦးလေးခယ်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။ ကျောက်ယီက ဒါကို ရင်ထဲမှာ သေချာပေါက် မှတ်ထားပြီး ထာဝရမေ့ပျောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"ချီကျောက်ယီ က တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ က သူ့ကို မည်သို့လုပ်၍ လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။
အနောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းဟုန် နယ်မြေများကို ရှင်းလင်းရာတွင် သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အင်အားစုမှာ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သာရှိလေ၏။
ထို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော ညီအစ်ကိုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊အကယ်၍ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးကို ခေါ်ယူရမည်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ကအကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်။
"လောလောဆယ်တော့ ပြဇာတ်ကိုပဲ ခံစားကြည့်ကြရအောင်" ချီကျောက်ယီ က ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ကြည့်လိုက်၏။
သူသည် ဤခံစားချက်ကို တကယ်ကို နှစ်သက်လှသည်။
သူ ဤနေရာမှာပင်ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ထို နာမည်ကြီး အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် ခြေတစ်လှမ်းမျှရှေ့သို့ မတိုးရဲကြပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူသည် တစ်ချိန်က ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သော ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ခေါင်းပေါ်ကို နင်းရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။
အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းက စားသောက်ပွဲတွင် သူ့ကိုဆွဲထုတ်ရန် အတားအဆီးမဲ့စွာပြုမူခဲ့သော ယဲ့ကျိုးမှာ ယခု အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။
နောက်ဆုံးဘာဖြစ်လာမည်ကို သိရှိသွားချိန်တွင် ဤကျင့်ကြံသူများ မည်သို့သောမျက်နှာအမူအရာမျိုးပြောင်းလဲသွားကြမည်ကို ချီကျောက်ယီ အမှန်တကယ် သိချင်နေမိပြီး "မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီး၊ ပူဇော်ပသမှုတွေကနေ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ဗိုက်ကားအောင်စားသောက်ထားကြပေမဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာ မင်းတို့ တကယ်ကာကွယ်နိုင်တာဘာရှိလို့လဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အခုလောလောဆယ်တော့ အတိုးနည်းနည်းလောက် ကောက်ရုံပါပဲ" ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားက ဖြည်းညှင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်၏။
ယခင်က သူ၏ဖခင်မှာ အနည်းငယ်သူရဲဘောကြောင်လွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ရိုက်ချိုးပစ်ရခြင်းမှာ တကယ်ကိုကျေနပ်စရာအကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ယခုမှ နားလည်လာခဲ့သည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောကြီး ကောင်းကင်ယံကိုဖြတ်သန်းကာ တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း အလယ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့်၊ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ပုံရိပ်သုံးခု၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ပြောင်းလဲသွားကြ၏။
"ဒီလောက်အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား" ကျိကျင့်ရှီး သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး၊ သူမကိုယ်တွင်းမှ လရောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တက်ကြွလှုပ်ရှားလာသည်။
လက်ရှိအချိန်က အလွန်အမင်းအရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး၊ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများရွှေ့ပြောင်းရန်ပင် အချိန်များများစားစားမကျန်တော့ပေ။
သူတို့သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပေးဆပ်ရမည်ကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သော ချီယန်ရှန်းပင်လျှင် ဤပေးဆပ်ရမှုသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်အထိ ဤမျှကြီးမားလေးလံလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ယခင်က ရယ်စရာအဖြစ် ပြောဆိုခဲ့ကြဖူးသည့်...
အခြေအနေတွေ အရမ်းဆိုးရွားလာရင် သူတို့ရဲ့ဂိုဏ်းကို ပိတ်ထားပြီးအပြင်မထွက်ဘဲ နေလိုက်မယ်၊အပြင်ဘက်မှာ မုန်တိုင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲတိုက်တိုက် သားတော်ခုနစ်ပါး နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဆိုသည့်စကားများမှာ... ယခုအခါ ပြောင်းပြန်အဖြစ် တကယ့်လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့လေပြီဖြစ်၏။
ထို့အပြင် သူတို့ အမှန်တကယ်ဒုက္ခတွင်းထဲ ကျရောက်သွားသောအခါ၊ ကျိကျင့်ရှီးက သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုများ၏ မျက်နှာများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်မနေနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာအစ်ကိုတို့ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။ ကျွန်မတို့ ကယ်တင်နိုင်သလောက် ကယ်တင်ကြရအောင်" ကျိကျင့်ရှီးက ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ဂိုဏ်းချုပ်များ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လိမ္မာရေးခြားရှိသော ညီမလေးအဖြစ်ဟန်ဆောင်ထားမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။
"ဒီနဂါးအိုကြီးတွေမှာ သတ္တိဆယ်ဆလောက်ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ကျွန်မတို့ကို လာပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကျွန်မရဲ့ နေရာအတွက်ကတော့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို လာဖြည့်ပေးဖို့ သွားပြောလိုက်ပါ" ဟု သူမက အနည်းငယ်မျှပင်တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးသားဖြစ်သည့်အလား ပြောလိုက်လေ၏။
"သူနဲ့ ချီယဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုနှစ်ယောက်က ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ပေးထားရင်၊ အဲဒီ နဂါးနတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို တားဆီးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" သူမသည် အရာအားလုံးကိုရှင်းလင်းစွာ စဉ်းစားပြီးသားဖြစ်သည့်အလား လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။
ထို အနောက်ပိုင်းဟုန် နတ်ဆိုးကြီးများ အုပ်စုသည် ရတနာပန်းပွင့်ဂိုဏ်းကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် တောင်ပိုင်းဟုန်တစ်ခွင်လုံးတွင် ပြန့်နှံ့နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းနေမှုတိုင်းသည် အခြေအနေကို အေးစက်သွားစေလိမ့်မည်။
"သူ တတ်နိုင်ပါ့မလား" ချီယန်ရှန်း က ဘေးသို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။ ဤနေရာသည် ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ သေရေးရှင်ရေးအတွက် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော နေရာဖြစ်သည်။
ကျိကျင့်ရှီး တာဝန်ယူထားသော အလုပ်မှာ ချီမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသားကို ကိုင်တွယ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ကျော်ကြားသောအနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် နဂါးနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ နောက်ခံမှာ သာမန်နတ်ဆိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သည်မှာ သေချာပါသည်။
သူ၏ ဂျူနီယာ ညီမလေးက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။ "အားလုံးပဲ အထူးသတိထားကြပါ။ သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ကို ခေါ်လိုက်ပါ"
တန်းရှန့်ကျွင်း သည် နန်ယန်ရတနာမြေသို့ လျင်မြန်စွာသွားရောက်ခဲ့ရာ၊ ယခင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ပင် ရိုးသားဟန်ရှိသော လူငယ်လေးနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့ရ၏။
"ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီမှာ မရှိပါဘူး။ အကြောင်းကြားချင်တာတစ်ခုခုရှိရင် ပြောခဲ့နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ချက်ချင်းအစီရင်ခံပေးမှာ သေချာပါတယ်" ဟု လူငယ်လေးက ပြောသည်။
"..."
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ လူခြောက်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။
ကျိကျင့်ရှီး၏ မျက်ခွံများပင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လက်လျှော့လိုက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။
သူမတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း နှင့် သိကျွမ်းပြီးကတည်းက၊ ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အနာဂတ်မှာ မတ်စောက်သောတောင်တန်းများကဲ့သို့ မြင့်မားသောတောင်ထွတ်များနှင့် နက်ရှိုင်းသော တောင်ကြားများကြားတွင်ပြင်းထန်စွာ အတက်အကျ ဖြစ်နေခဲ့၏။
တစ်ခဏအတွင်း သူတို့သည် ဟုန်ကျယ် ရေပြင်မှ ထွက်ခွာပြီး၊ မသေမျိုးခုံရုံး နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်နိုင်သော ကမ္ဘာကြီး၏ အခမ်းနားထည်ဝါဆုံးသော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်လာတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေပြန်လေ၏။
"ကျွန်မ ခေါင်းနည်းနည်း မူးနေသလိုပဲ" ဟု ကျိကျင့်ရှီးက တိုးညှင်းစွာပြောလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်များက နဖူးကိုညင်သာစွာဖိထားကာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ်တွေဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နဂါးနန်းတော်မှ ထောင်ချောက်များ၊ အကြံအစည်များမဆင်ထားသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ကိုယ်တိုင်က ထိုတွင်းထဲသို့ ခုန်ချလိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျိကျင့်ရှီးသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး "မြန်မြန်ရှာကြ... မြန်မြန်သွားကြ..."
မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ဂိုဏ်းချုပ်များ သည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ကာ သူတို့၏ မှော်ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်စီ မတူညီသော အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့ကြ၏။
ဤ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊
နဂါးစစ်ရထားလုံးအတွင်းရှိ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ပင်လျှင် နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သဲ့သဲ့မျှအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ ဒုတိယသားကို ဝက်သေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ၊ သတ်ဖြတ်ရန် စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ်တင်ချုပ်နှောင်ထားသည်ကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ၊ သတိအထားတတ်ဆုံး သဘာဝရှိသူပင်လျှင် ရင်တွင်း၌ဒေါသထွက်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ၊ ထို ဂိုဏ်းချုပ်များအား ဤခံစားချက်မျိုးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျခံစားစေချင်ခဲ့၏။
"ဦးလေးခယ်က ဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တာအိုနှလုံးသားတွေကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးပစ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်ပဲ" ဟု ချီကျောက်ယီက အချိန်ကိုက် ချီးမွမ်းလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ ဘေးရှိ ခရုသင်းက တစ်ဖန်ညင်သာစွာ တုန်ခါလာခဲ့၏။
အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ သားအကြီးဆုံးမှာ အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး၊ ဤတစ်ခါရော မည်သည့်နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးက ပြဿနာတက်ပြန်ပြီလဲဟု တွေးတောရင်း ခရုသင်းကို မကျေမချမ်း ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
သူ၏ စိတ်အေးချမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် စကားပြောသံများကို သူမကြားချင်တော့ပေ။ "မင်း ပြေးနိုင်ရင် ပြေး။ မပြေးနိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ငါတို့ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်အတွက် သေသွားတယ်လို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့..."
ထိုအချိန်မှာပင်၊ ခရုသင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အထိတ်တလန့်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
"နဂါးသခင် "
"အဲဒီ နတ်ဆိုးကြီးတွေ... သူတို့အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြပြီ"
စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ နဂါးအိုကြီး သုံးကောင်သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့တစ်ဦးစီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယုတ္တိမတန်မှုများနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများကို မြင်တွေ့နေရ၏။
ထို ကျိန်စာသင့်အရူးကောင်များက၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အဖိုးတန်လူသားဆေးလုံးများကို သိမ်းပိုက်ရမည့်အစား၊ ဤနေရာသို့ရောက်လာပြီးနောက် အသေအကြေတိုက်ခိုက်နေကြသည်လော။
"မင်းတို့ အနောက်ပိုင်းဟုန်နတ်ဆိုးတွေ အားလုံးက ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာရှိနေကြတာလား" ဟု ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သူတို့ ဘာတွေတွေးနေကြလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ" ချီကျောက်ယီ က အသက်ပြင်းပြင်းအကြိမ်အနည်းငယ်ရှူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။
"လုယက်ထားတဲ့ပစ္စည်းတွေကို ခွဲဝေတာ မမျှတလို့လား"
"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါမဟုတ်ဘူး..."
နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးက ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့... သူတို့က ပုန်ကန်သွားပုံရတယ်..."
စကားလုံးများက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွား၏။ နဂါးစစ်ရထားလုံးအတွင်း၌၊ တစ်ဖက် နတ်ဆိုးစစ်သူကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်တကွ ခရုသင်းပါချေမွခံလိုက်ရသည့် အသံသာဖြည်းညှင်းစွာပဲ့တင်ထပ်လျက် ကျန်ရစ်တော့သည်။
၎င်းက လူတစ်ဦး၏ ရင်ထဲသို့ ရှင်းပြ၍မရသော အေးစက်မှုကို ဝင်ရောက်လေစေသည်။