အန္တရာယ်အလွန်များသော အခြေအနေ

"ဝေါင်း"

နားကွဲမတတ်ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုသည် တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခွင်သို့ရိုက်ခတ်သွားပြီး၊ ပြာလဲ့နေသောလှိုင်းလုံးကြီးများကို မြင့်မားသောတောင်ကတုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

တောင်တန်းများကြားတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဖရိုဖရဲထွက်ပြေးနေကြ၏။ အချို့သောကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့်ရှုံ့တွနေသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဤကျူးကျော်မှုကို ခုခံနိုင်ရန်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အကာအကွယ်အစီအရင်ကို တည်ငြိမ်စွာလည်ပတ်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြဆဲပင်။

သို့သော် အခြားကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာမူ ဤနတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်ကြားမှ နောက်ဆုံး အသက်ဆက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ကြီးမားသောကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် လဲလှယ်ထားသောထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သည့် တန်ဖိုးကြီးကိရိယာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

သာမန်နေ့ရက်များတွင် လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ရိုသေလေးစားမှုကိုခံရပြီး မိသားစုဝင်များစွာနှင့် ဤနေရာတွင် အခြေချနေထိုင်ကြသောဂိုဏ်း၏ တာဝန်ခံများ သို့မဟုတ် အကြီးအကဲများဖြစ်လင့်ကစား၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လှုပ်ခါမှုအောက်တွင်မူ ဤအရာအားလုံးကို ဗီဇအရပင် စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း... လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးဟူသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်း။ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရန်ပင် အလှမ်းဝေးလှသည်။

နောက်ကျိသောလှိုင်းလုံးကြီးများသည် တောင်တန်းများကြားရှိ အကာအကွယ်အစီအရင်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းနေသောကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားကြကာ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းများမှ သွေးများယိုစီးလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းအသက်ရှူသံများ အားနည်းသွားကာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရ၏။

အကာအကွယ်အစီအရင်၏ အကာအကွယ်မရှိတော့သဖြင့်၊ သူတို့၏ တန်ဖိုးကြီးကိရိယာများကို စီးနင်းကာကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသူများသည်လည်း နတ်ဆိုးမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံလှိုင်းများကြောင့် မှောက်ခုံကျသွားကြပြီး၊ အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ထိုတန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အဖိုးတန်ကိရိယာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကြေမွပျက်စီးကုန်တော့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် အမည်ကျော်ကြားကာ သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိသော ဤလက်အောက်ခံအင်အားစုမှာ လုံးဝ မျိုးပြုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ဦး၏ သာမန်သတ္တဝါများအပေါ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုပင်။

"စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာပဲ" မီတာအနည်းငယ်မျှသာရှည်ပြီး ကျားသစ်နှင့်တူသော်လည်း ခေါင်းသုံးလုံးရှိသော ထိုနတ်ဆိုးကြီးက အတားအဆီးမဲ့စွာရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းလိုက်တဲ့ဆေးတွေ၊အားလုံး ငါ့ဗိုက်ထဲကို လာခဲ့ကြစမ်း"

အကယ်၍ ဤသည်မှာ အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ဤအင်အားစုတစ်ခုစီတွင် ရှုပ်ထွေးသောဆက်နွှယ်မှုများရှိသည့် မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုစီ၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိနေပေလိမ့်မည်။

၎င်းက ဤနေရာရှိ သတ္တဝါအားလုံးကို ဝါးမြိုခြင်းမပြုမီမှာပင်၊ ထို သတ္တဝါအိုကြီးများသည် သူတို့၏ ဓားပျံများဖြင့်ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းကို စိတ်ကြိုက်ပျော်ပါးခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် မူလက အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ ဆက်ဆံပုံမှာ သည်းမခံနိုင်စရာဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရ၏။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ငှက်ပင် မစင်လှည့်မပါသော ဤလူသူကင်းမဲ့သည့် ဒေသသို့ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သောဒေသ မဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မထိရသေးသည့်အပြင် မွှေးပျံ့သောလူသားဆေးဝါးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိသည့် ဆေးဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

ကျားသစ်နတ်ဆိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ လူသူမသိသော တောတောင်များနှင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများကို မထည့်တွက်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သောလက်အောက်ခံအင်အားစုပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ရှိကြောင်း သတိရသွားရာ၊ ရုတ်တရက်သွားရည်ကျစရာ လောဘဇောများ တက်လာခဲ့၏။

ဤအကြိမ်တွင် တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူမှာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူများက လက်ဦးသွားနိုင်ပါသည်။

ဤသို့တွေးတောရင်း ၎င်းက ထပ်မံ၍ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ၊ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခေါင်းသုံးလုံးကို ဟလိုက်၏။

လေတိုးသံများနှင့်အတူ မိုင်တစ်ရာအတွင်းတွင် ပုပ်စပ်ညှီစိုသောလေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး၊ တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်တစ်လျှောက်ရှိ သတ္တဝါများစွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ရစ်ပတ်ကာ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

"..."

ကောင်းကင်ယံ၌ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများ ပြည့်နှက်နေစဉ်၊ ဤဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တောင်ထိပ်ဆီသို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့၏။ သူက ပြန်လည်ခုခံရန် လက်မမြှောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုစုပ်ယူအားကို ခုခံရန်ကြိုးစားခြင်းကပင် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးလက်ကျန်အင်အားကို အသုံးပြုကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးများကိုဦးခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်ကာ လက်ထဲတွင် သေးငယ်ပြီးလက်ရာမြောက်သော တိုကင်ပြားတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ထိုတိုကင်ပြားပေါ်တွင် လခြမ်းပုံစံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ရှိလေသည်။

အဘိုးအိုက ပြင်းထန်စွာဦးချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အက်ရှကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နေ‌သောအသံမှာ တောင်ထိပ်တစ်ခွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။"ချင်းယွဲ့... ကျုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးပါ နတ်ဆိုးဘေးဆိုးများကို ဖယ်ရှားပေးပါ"

ထိုစကားများကြောင့် ကျားသစ်နတ်ဆိုးမှာ သိသိသာသာပင်ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ခေါင်းနှစ်လုံးမှ မျက်လုံးများကို အသုံးပြု၍ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ကာ ၎င်း၏ ဝါးမြိုမှုမှာ ခေတ္တရပ်ဆိုင်းသွားသည်။

အဘိုးအို၏ အသံမှာ လေပြင်းများကြားတွင်လွင့်ပါးသွားခဲ့၏။ တိုကင်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသောလရောင်မှာလည်း အပြင်ဘက်သို့ အနည်းငယ်မျှလွင့်မျှောသွားပြီးနောက် နီရဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အကြီးအကဲတစ်ဦးမှ ဖန်တီးထားသော တိုကင်ပြားမှာ အလွန်ပင်အားနည်းလှပြီး သနားစရာပင် ကောင်းနေတော့သည်။

"ကျိ..ကျိ..ဟားဟားဟား——" ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ ကျားသစ်နတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ လည်ချောင်းထဲမှကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံကို ထုတ်လွတ်လိုက်၏။ "မင်းတို့ တောင်ပိုင်းအရိုင်းအစိုင်းတွေက တော်တော်ရယ်ရတာပဲ"

"..."

အဘိုးအိုက သူ၏ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေပြီး၊လရောင်မှာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင်ကြေမွသွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ နောက်ဆုံးသော အလင်းတန်းမှာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး၊ သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ပို၍ပင်ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့၏။

သူသည် မသေမျိုးဂိုဏ်း ခုနစ်ဂိုဏ်းကို အပြစ်တင်ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးမှာ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း အနည်းငယ်အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေပုံ ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင်အကာအကွယ်ပေးခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဤသစ်ပင်ကြီးမှာ ဆွေးမြည့်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အမြစ်များကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုပင် အနိုင်နိုင်ကာကွယ်နေရသော အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်မှာ ပျက်သုဉ်းတော့မည်။

ထိုအချိန်မှာပင်၊ သူ၏ဂိုဏ်းမှ တပည့်ပေါင်းများစွာ ထိုအပေါက်ကြီးထဲသို့ ပါသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း၊အဘိုးအိုသည်လည်း ထိုစုပ်ယူအားကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက်မြောက်တက်သွားစဉ်၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ပြူးကျယ်သွားခဲ့၏။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ခြောက်သွေ့ကာပြာလွင်နေသည့် ကောင်းကင်ယံကြားတွင်၊ ဝိုးတဝါးလက်မောင်းတစ်ခုဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားကာဖြင့် ကျားသစ်နတ်ဆိုးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော အင်အားအောက်တွင်၊ ကျားသစ်နတ်ဆိုး၏ ရယ်မောသံမှာရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး စူးရှသောအော်ဟစ်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"မျောက်အိုကြီး ဒါတွေက ငါရှာထားတဲ့ အဖိုးတန်ဆေးတွေကွ၊ မင်း တကယ်ပဲ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး လာလုရဲတာလား"

"ငါ့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်စမ်း" ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောလက်မောင်းမှ အင်အားကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကျားသစ်နတ်ဆိုး၏ ခေါင်းသုံးလုံးစလုံးသည် ထိုလက်ဖဝါးကိုဝိုင်းဝိုက်ကိုက်ခဲကာ အသားများကို ဆွဲဖဲ့ပစ်လိုက်ရာဖြူဖွေးသော အရိုးများသာ ကျန်တော့သည်။

သို့သော် ၎င်းက ဝါးစားနေစဉ်တွင်၊ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိအရသာမှာ ထူးဆန်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏ည်။

ထို့အပြင် ထိုအရိုးနှင့် အသားစများ ရောယှက်နေသောလက်ဖဝါးမှာ နာကျင်မှုကို ခံစားရပုံမပေါ်ပေ။ ၎င်းကဖမ်းဆုပ်ထားမှုကို လျှော့မပေးသည့်အပြင် ပို၍ပင် ရက်စက်စွာတင်းကျပ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုမျောက် ဒီဆေးတွေကို မင်းယူလို့ရပါတယ်၊ ငါ တခြားနေရာမှာသွားရှာပါ့မယ်... တခြားနေရာကိုပဲ သွားကြည့်ပါတော့မယ်..." ဤပုံမှန်မဟုတ်သောအရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ကျားသစ်နတ်ဆိုး၏ ရင်ထဲသို့ အေးစက်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပါသည်။

၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တစ်ဖက်သူထက် နိမ့်ကျနေပြီဖြစ်ရာ၊ယခုအခါ ဗီဇအရပင် နောက်ဆုတ်ရန် စတင်ပြင်ဆင်လိုက်၏။

၎င်းကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ ကောင်းကင်၏နက်ရှိုင်းရာမှ မထီမဲ့မြင်ပြုသောလှောင်ရယ်သံ တစ်ချက်ပင်။ "ဟက်.."

ထိုလှောင်ရယ်သံ ကျားသစ်နတ်ဆိုး၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည့်ခဏမှာပင်၊ မျောက်အိုကြီးသည် ဤကျင့်ကြံသူများကို အထင်သေးနေပြီး၊ ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ၎င်းကိုပါဝါးမြိုပစ်လိုနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။