ကျိကျွင်းအဆင့် ကိုယ်ပွား

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ ဂီတပညာ အရည်အချင်းမှာ ရှေးယခင်ကရော နောင်အနာဂတ်မှာပါ သူမနှင့် ယှဉ်နိုင်သူ မရှိဟု မဆိုသာသော်လည်း ရှေးခေတ်မှ ယနေ့တိုင် ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်လောက်သည့် အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင်။

သူမက လနတ်သမီး၏ ထိုခံစားချက် ကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ထိမှန်အောင် ပုံဖော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ထူးချွန်လွန်းလှသဖြင့်ပင် သဟဇာတမဖြစ်သော တေးသွားအချို့မှာ ပို၍ သိသာထင်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လနတ်သမီးက တစ်ဖက်သတ်အချစ်ဖြင့် နှလုံးသားကွဲကြေခဲ့ရပြီး ကမ္ဘာ့အရှင်နှင့် သဘာဝမိခင်တို့ အတူတကွ ရှိနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှောက်သီးစားလိုက်ရသလိုမျိုး သဝန်တိုနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ ခံစားချက်မှာ အခြားအရာများ ရောယှက်ခြင်းမရှိဘဲ အလွန်စင်ကြယ်လှသည်။

သို့သော် နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ခုနက တီးခတ်ခဲ့သော တေးသွားမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

ထိုအထဲတွင် ခံစားချက်များအပြင် ဖုံးကွယ်၍မရ၊ ဖြေဖျောက်၍မရသော နက်ရှိုင်းလှသည့် နောင်တများ ပါဝင်နေသည်။

ထန်ထျန်း၏ မေးခွန်းရှေ့တွင် နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက်မှ သူမက ဖြေးညှင်း စွာဖြင့် "သခင်လေး ထန်ကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲနော်"

"တေးသွား ရေးဖွဲ့တဲ့သူတိုင်းမှာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို တေးသွားထဲမှာ ထည့်သွင်းမိတာပါပဲ"

" ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ကျွန်မမှာလည်း လနတ်သမီးနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းမျိုး ရှိခဲ့ဖူးလို့နေမှာပါ"

ထန်ထျန်း ဘာမှပြန်မပြောပေ။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ ကိုယ်ပိုင်အချစ်ရေးဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ မဟုတ်ပေ။

ဤမိန်းကလေးက ယနေ့ သူ့ကို သီးသန့်တွေ့ဆုံပြီး အကြောင်းအရာများစွာ ပြောပြနေခြင်းမှာ သီချင်းနားထောင်ခိုင်းရုံသက်သက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ဒီနေ့ ငါ့ကိုရှာပြီး ဘာတွေ ပြောချင်နေတာလဲ"

ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်မက... ကျွန်မပါပဲ"

" ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး၊ အမှောင်ထုထဲမှာပဲ ပုန်းကွယ်ပြီး သီဆိုနေရတဲ့ အထီးကျန် ဝိညာဉ်တစ်ခုပါပဲ"

" ဒီနေ့ သခင်လေးကို ဖိတ်ခေါ်ရတာကလည်း ရင်ဖွင့်စရာရှိတာ ပြောပြဖို့နဲ့ နားထောင်ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်ကို ရှာချင်ရုံသက်သက်ပါ... "

"ဒါပေမဲ့..."

သူမ စကားလမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းကို လှည့်ကြည့်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှည့်ဖြားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မ ပြောတာတွေကို သခင်လေး ထန်က ယုံမှာတဲ့လား"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ယုံတာနဲ့ မယုံတာက ဘာကွာလို့လဲ"

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး "သခင်လေး ထန်... ကျွန်မက မိန်းမသား တစ်ယောက်ပါ"

" ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှေးယခင်ကတည်းက လူသိများတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်လေ"

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပါးလေးများက အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြော လိုက်သည်။

"အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ပြောတဲ့စကားကို ဘယ်တော့မှ မယုံပါနဲ့တဲ့"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်မြဲပင်။

ဤစကားမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရည်ရွယ်နေပြီး အဓိပ္ပာယ် နက်နဲလွန်းလှသည်။

သို့သော် သူ စတင် ငြီးငွေ့လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ စကားပြောသည့် ပုံစံကို သူ မနှစ်သက်ပေ။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ဆိုသူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး လှည့်ဖြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လက်လှမ်းမီသယောင် ရှိသော်လည်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်လျှင် ဘာမှမရှိသည့် အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် သူမက အရာအားလုံးကို အလွန်အမင်း သိနေသည်။

လင်းယွင်တောင်တန်းက သဘာဝမိခင်နှင့် ကမ္ဘာ့အရှင်တို့ ခန္ဓာပျက်စီးကာ သေဆုံး သွားသည့် နေရာဖြစ်သည်ကို ကျိကျွင်းအောက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ မသိကြပေ၊ ၎င်းကို ကံကောင်းခြင်း နယ်မြေတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ကမူ အသေးစိတ်ကို ကောင်းကောင်းသိနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ သူမက ထန်ထျန်းကို အဆင့်ဆင့် လမ်းပြပြီး ဤဇာတ်လမ်းကို သိအောင် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

ထန်ထျန်း ထပ်ပြီး ခန့်မှန်းမနေချင်တော့ပေ။

လိုအပ်လာလျှင် ပို၍ တိုက်ရိုက်ကျပြီး ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းကို သုံးရန် သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။

သို့သော် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲက အတွေးကို ကြိုသိနေသကဲ့သို့ပင်။ ထန်ထျန်း လက်မလှုပ်ခင်မှာပင် သူမက ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး ဝူယွဲ့မြို့ အစီအရင်၏ လွှမ်းခြုံမှုအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမက အနောက်ဘက် အမှောင်ထုကြီးကို ကျောခိုင်းလျက် ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မြောနေသည်။

"သခင်လေး ထန်... ကျွန်မက သခင်လေးရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး"

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က ပြော၏ ။ "ဒီကမ္ဘာပေါ်က အကြောင်းအရာ တော်တော်များများက သခင်လေး ထင်ထားသလို မဟုတ်ပါဘူး"

" အမှန်တရားအားလုံးကို သခင်လေးကို ပြောပြချင်ပေမဲ့ အခုက အချိန်အခါ မသင့်သေးလို့ပါ"

" ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက တစ်နေ့နေ့မှာ ပေါ်လာမှာပါ"

" အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်မတို့က တစ်ဖက်တည်း ဆိုတာ သခင်လေး သိလာပါလိမ့်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက သူမ၏ အော်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားသော အရာများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ကမ္ဘာ့စွမ်းအား အချို့က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာပြီး ပြင်ပမှ တိုက်စားမှုအားလုံးကို ခုခံထားသည်။

သူမက အမှန်တကယ်ပင် ကျိကျွင်း တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့သြမသွားဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို တကယ်ပဲ သိနေတာပဲ"

ကျိကျွင်းတစ်ဦးက မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်တစ်ဦးကို ကြောက်လန့်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က မငြင်းဘဲ ဖြေးညှင်း စွာ ပြောသည်။ "ကျွန်မ သခင်လေးကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတာ"

" သခင်လေးက အရမ်းကို အရေးပါလွန်းပါတယ်... သခင်လေး ထန်"

" သခင်လေး လျှောက်လှမ်းတဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနာဂတ် ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်"

" သခင်လေးရဲ့ အလိုဆန္ဒက အနန္တ ကမ္ဘာ နဲ့ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ ရှင်သန်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်"

"သခင်လေး နိုးထလာတဲ့အခါ ဘယ်လို အဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ ကြိုမသိနိုင်ဘူး"

" ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက သခင်လေးနဲ့ တစ်ဖက်တည်းမှာ ရှိနေမှာပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သခင်လေးက ကျွန်မရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မို့လို့ပဲ"

ပြောရင်းနှင့် သူမက သူမ၏ အော်ရာကို ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးအတွင်း ပုန်းကွယ်လိုက်ပြန်သည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်။ "ဒီနေ့ သခင်လေးနဲ့ တွေ့ဖို့ ကျွန်မ အန္တရာယ် အများကြီး ကြုံခဲ့ရပါတယ်"

"ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင် မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြရအောင်"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် သခင်လေး ထန်"

" ကျွန်မတို့ နောက်တစ်ကြိမ် သေချာပေါက် ပြန်တွေ့ကြမှာပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော အမှောင်ထုထဲသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝိညာဉ် မရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ အောက်ခြေမမြင်ရသော ဝူယွဲ့ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေသော်လည်း ထိုခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်မသွားခင်မှာပင် နောက်ပြန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထိုထွက်ခွာသွားသော စိတ်ဆန္ဒမှာ နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ဖြစ်ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပြီး သီးခြားစီ တည်ရှိနေကြသည်။

ဒါက အလွန်မြင့်မားလှသော ကိုယ်ပွား ကျင့်စဉ် တစ်ခုပင်။

ထန်ထျန်း ကယ်တင်လိုက်ပြီးနောက် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က မကြာမီမှာပင် သတိပြန်လည်လာသည်။

သို့သော် သိသာသည်မှာ သူမက မှတ်ဉာဏ် အချို့ ဆုံးရှုံးသွားခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်လျှင် အခုရှိနေသော သူမက ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို တစ်ခါမှ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ သခင်လေး ထန်၊ ခုနက ကျွန်မ စိတ်နည်းနည်း လွင့်သွားလို့ပါ"

" အဲဒီ ခံစားချက်က ကျွန်မတစ်သက်လုံး နောင်တရနေမယ့် ကိစ္စမို့လို့ပါ"

" ဒါကြောင့် လနတ်သမီးရဲ့ တေးသွားကို ရေးဖွဲ့တဲ့အခါ ကျွန်မလည်း သတိမထားမိဘဲ အဲဒီခံစားချက်တွေ ထည့်မိသွားတာပါ"

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က ပြောလိုက်သည်။

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ ပုံရိပ်ယောင် များကဲ့သို့ပင်။

ထန်ထျန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ယခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုအကြောင်းအရာများ မရှိတော့ပေ။

စောစောက ခဏတာ ပေါ်လာသော "နတ်မိမယ် ရဲ့မင်" ပြောသွားသည့် စကားတိုင်းမှာ အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်နေသည်။

သူမက သူမသည် သူ့ရန်သူမဟုတ်ဟု ပြောသလို အမျိုးသမီးတွေ ပြောတဲ့စကားကို မယုံနဲ့လို့လည်း ပြောသွားသည်။

အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

ဒါဆိုရင်တော့...

ထန်ထျန်းအနေနဲ့ သူမ ပြောသွားသမျှကို လေထဲလွင့်သွားတဲ့ အရာတစ်ခုလိုပဲ သဘောထားလိုက်လို့ ရသည်။

သူလုပ်ရမှာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံ ပြီး ကိုယ့်ခြေလှမ်းကို ကိုယ်မှန်မှန်လှမ်းဖို့ပဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်တာတွေ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းကို အရှိဆုံး စိတ်ဝင်စားစေပြီး အံ့သြစေသည့် အချက်မှာ ခုနက ထွက်ခွာသွားသော စိတ်ဆန္ဒမှာ စိတ်ဆန္ဒသက်သက်သာ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခု ရှေ့တွင် ရှိနေသော နတ်မိမယ် ရဲ့မင်သည်လည်း ပုန်းကွယ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် ကျိကျွင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

တစ်ဖက်လူက ကျိကျွင်းအဆင့်ရှိသော ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူမက ထိုကိုယ်ပွား ကို အသုံးပြုပြီးမှသာ သူ့ကို ထိုစကားများကို အမြန်ပြောဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ့် နတ်မိမယ် ရဲ့မင် အစစ်အမှန်က မည်သည့်အဆင့်အထိ အစွမ်းထက်နေသနည်း။

သူမ နောက်ကွယ်က အမှောင်ထုထဲတွင် မည်သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် သားရဲကြီးများ ပုန်းကွယ်နေသနည်း။

ထန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်သည်။

ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမှန်တရားက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး နီးကပ်လာသလိုပင်။