ရင့်မှည့်လုဆဲဆဲ

ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကွဲပြားခြားနားသော နတ်မိမယ် ရဲ့မင် နှစ်ဦးအပေါ် သူ၏ သဘောထားမှာ အတူတူပင်။

မယုံကြည်ခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ငါက ပထမ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ရဲ့ မုသားတွေကို မယုံသလို နောက်ထပ် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ရဲ့ တစ်ဖက်သတ် ပြောစကားတွေကိုလည်း ဘယ်လိုလုပ် ယုံမှာလဲ။

သူ့အတွက်မူ ထိုနတ်မိမယ် ရဲ့မင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အရေးမကြီးပေ။

တစ်ခုတည်းသော အရေးကြီးသည့်အရာမှာ သူ့၏ ခွန်အား သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့တွင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဘာမှ အရေးမပါတော့ပေ။

ကျိကျွင်း အဆင့်က မိမိကံကြမ္မာကို မိမိ ပိုင်စိုးရန် အရည်အချင်းရှိခြင်း ဖြစ်ပါက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့် ဆိုသည်မှာ မိမိကံကြမ္မာကို အမှန်တကယ် စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီး၏ ရှင်သန်ခြင်း သေဆုံးခြင်းမှာ သူ့အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ပေ။

ထန်ထျန်းက ဤကမ္ဘာကြီး၏ သေခြင်း၊ ရှင်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သလား။

လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သူက သူနှင့် ပတ်သက်ခဲ့ဖူးသူများကိုသာ ဂရုစိုက်သည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီး တကယ် ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် ထိုသူအားလုံးကို ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ ထဲသို့ ကြိုတင် ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်သည့်အရာများ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်က ဤကမ္ဘာမှ လူတစ်ယောက် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ဂရုစိုက်သည့် လူများထဲတွင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲသော သူ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။

တစ်ဦးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသည့် ကြောင်လေး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ကုရှောင်းရွှယ် ဖြစ်သည်။

လင်းယွင်တောင်တန်း ခရီးစဉ်က အမှန်စင်စစ် ကုရှောင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သဘာဝမျိုးစေ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဂျင်ဂိုပင် ပေါ်ရှိ တာအိုအသီး များ၏ ရင့်မှည့်နှုန်းမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမြန်နေသဖြင့် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရန် သိပ်မဝေးတော့ပေ။

ထိုအချိန်ကျလျှင် မကောင်းသော အကြံအစည် ရှိသူများကို သူက အံ့အားသင့်စရာ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးပေလိမ့်မည်။

......

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လင်းယွင်တောင်တန်းသို့ ထွက်ခွာမည့်နေ့၏ အကြိုညသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူအားလုံးက ကျွင်းယာ တာအိုအရှင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လျက် ထျန်းလဲ့မျှော်စင်သို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။

ထန်ထျန်းလည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ကိစ္စမရှိသဖြင့် မလိုက်သွားပါက ပို၍ လူသိသာနေမည် ဖြစ်သည်။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင် က ထိုနေရာ၌ စောစောစီးစီးပင် စောင့်ကြိုနေခဲ့ပြီး တိရှန်တေးသွား (ဝိညာဉ်သန့်စင် ခြင်း တေးသွား) မှာ သာယာနာပျော်ဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ ကတိမဖျက်ခဲ့ပေ။ ယခုတစ်ကြိမ် တီးခတ်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များက ဟေးယွဲ့ ကျောက်တုံးများ မဆောင်ထားလျှင်ပင် ဤအင်မော်တယ် ကုချင်းသံ၏ အာနိသင်ကြောင့် လင်းယွင်တောင်တန်းအတွင်းရှိ ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တောင့်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

တေးသွား ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်က ထန်ထျန်းကို သီးသန့်လာ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမက ထန်ထျန်းကို အထူးမှာကြားသည်။ လင်းယွင်တောင်တန်းထဲ ရောက်သည့်အခါ သူမ၏ အနားတွင်သာ အမြဲနေရန်နှင့် ဟုန်ယွင်တောင်တုန်းက စွမ်းအားမျိုးကို စိတ်ကြိုက် ထုတ်မပြရန်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွင်တောင်တန်း၏ ထူးခြားမှုကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုနေရာသို့ ကျိကျွင်းများ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ကျိကျွင်းတစ်ဦးဦးကို မတော်တဆ သွား ရန်စမိပါက နတ်ဘုရားများပင် ကယ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထန်ထျန်းကတော့ ခေါင်းငြိမ့် သဘောတူလိုက်သည်။

အထဲရောက်မှပဲ ကြည့်ရတာပေါ့။

တိရှန်တေးသွားကို နားထောင်ပြီးနောက် လူများ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လမ်းခုလတ်တွင် အခြားလူတစ်စုနှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

၎င်းတို့မှာ ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ လူများပင် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေသည်လည်း လူအင်အား အပြည့်ဖြင့် ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့က ထျန်းလဲ့မျှော်စင်မှ အခြားဂီတပညာရှင် တစ်ဦးကို ရှာဖွေကာ တိရှန်တေးသွား၏ အကာအကွယ်ကို ရယူထားကြသည်။

သို့သော် သိသိသာသာပင် ၎င်းတို့ ရရှိထားသော အာနိသင်မှာ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေလောက် အစွမ်းမထက် ပေ။

ရန်သူ နှစ်ဖက် ဆုံမိသည်နှင့် လေထုမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး ဓားဆွဲ လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ခေါင်းဆောင် တာအိုအရှင်က ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အားကောင်းသော တေးသွားအာနိသင်ကို ခံစားမိသောအခါ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဒီတစ်ခါတော့ သေချာ ပြင်ဆင်လာပုံရသားပဲ"

" ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် ၁၀ ဘီလီယံ ကျော် သုံးလိုက်တာ... ပြန်ရောက်ရင် ဝူဟွေ့ တာအိုအရှင်ရဲ့ ဆူပူတာကို မကြောက်ဘူးလား"

သူက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသိသဖြင့် နာမည်တပ်၍ လှောင်ပြောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံကျိုကျိုး နာမည်ကိုတော့ မဟဝံ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းက ကျိကျွင်းတစ်ဦးအပေါ် ထားရှိရမည့် ရိုသေမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုလှောင်ပြောင်မှုကို ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်က ပြုံးလျက် ပြန်တုံ့ပြန်သည်။ "ဒါကတော့ နင်တို့ ပူပန်ပေးစရာ မလိုပါဘူး"

" ၁၀ ဘီလီယံ ကျော်ဆိုတာ ဝူဟွေ့ တာအိုအရှင် စိတ်ဆိုးလောက်တဲ့အထိ မများသေးပါဘူး"

"အဲဒီအစား နင်တို့ ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေကိုပဲ ကြည့်ရဦးမယ်၊ အခြေခံအုတ်မြစ် နက်နဲပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝတယ်လို့ အမြဲ ထင်နေတာ"

" ဘာလို့ အခုတော့ ဒီလောက် ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် လေး နည်းနည်း သုံးတာကိုပဲ အရေးတကြီး လိုက်ပြောနေရတာလဲ"

"နင်တို့ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ ကျဆင်း နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလကို ငါ မယုံခဲ့ဘူး။ အခုတော့ မယုံလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားသည်။

"စကားနိုင်လုနေတာ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ ငါတို့ ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ မင်း ဝေဖန်စရာ မလိုပါဘူး"

"လင်းယွင်တောင်တန်း ရောက်တဲ့အခါကျရင် ငါတို့ ကျဆင်း နေသလား၊ ကျဆင်းမနေ ဘူးလားဆိုတာ သိရမှာပေါ့"

ပြင်းထန်သော ရန်လိုမှုများက ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ လွှမ်းမိုးလာသည်။

ကွမ်းမင်မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်များသည်လည်း ရဲတင်းစွာပင် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူများကို အကဲခတ်နေကြသည်။

အပေါ်ယံ အင်အားအရ ဆိုလျှင် ၎င်းတို့က ပို၍ အားကောင်းသော်လည်း သိသိသာသာကြီး ကွာခြားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက နှစ်ဖက်စလုံး ဤမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ထိန်းနေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ထိုသို့ ရင်ဆိုင်နေစဉ်အတွင်း လူများ၏ အကြည့်များမှာ ထန်ထျန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

ထိုအထဲတွင် တာအိုအရှင် အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ပါဝင်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ထျန်းလဲ့မျှော်စင် ကိစ္စကြောင့် ထန်ထျန်း၏ နာမည်မှာ လူသိများသွားခဲ့သဖြင့် မှတ်ထား ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အကြည့်များတွင် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး "မင်းနဲ့သာ တွေ့ကြည့်လိုက်... ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မယ် မကြံ နဲ့" ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

ထန်ထျန်းကတော့ အမူအရာ တည်ငြိမ်နေသည်။

ဤလူတစ်စုက ယခု သူ၏ အမြင်တွင် ခြင်တစ်ကောင်လောက်ပင် တန်ဖိုးမရှိပေ။

အကယ်၍ တကယ် လာရဲလျှင်တော့...

သူ လက်တွန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဖက်စလုံး ခဏမျှ တင်းမာစွာ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် တိုက်ပွဲ အမှန်တကယ် မဖြစ်ပွားသေးဘဲ အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော် ပဋိပက္ခ၏ အစပျိုးသံမှာ တီးခတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ လင်းယွင်တောင်တန်းတွင် ဆုံမိသည်နှင့် ပြင်းထန်သော သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ကျွင်းယာ တာအိုအရှင်က ထန်ထျန်းကို သူမအနားမှာပဲ နေရန် ထပ်မံ သတိပေးပြန်သည်။

စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထန်ထျန်းက သူ့အခန်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကြောင့် ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည့်လိုက်သမျှ နေရာတိုင်းမှာ စိမ်းလန်းစိုပြေနေသည်။

မူလ ဝိညာဉ်များစွာ မွေးဖွားလာမှုနှင့်အတူ ကမ္ဘာအတွင်းရှိ မျိုးစိတ်များမှာ ပို၍ စုံလင်လာသည်။

ဝပ်နေသော နဂါးတောင်တန်း ကိုးသွယ် ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်ပန်းမာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအထဲတွင် သဘာဝအလျောက် ပထမဆုံး မွေးဖွားလာသော သက်ရှိများမှာလည်း တောအုပ်ထဲတွင် ပြေးလွှား ဆော့ကစားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က အလွန် အစွမ်းထက်ကြပြီး မွေးဖွားလာစဉ်ကတည်းက တာအိုနယ်ပယ် အထက်တွင် ရှိကြသည်။

၎င်းတို့သည်လည်း သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်ကြပြီး မျိုးစိတ်သစ်များကို ဖန်တီးကာ ကမ္ဘာ၏ အဝေးဆုံး နေရာများအထိ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။

အသက်ဝင်လှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ပထမဆုံး မွေးဖွားခဲ့သော ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ် ဂန်ဂန် သည်လည်း ဤပြောင်းလဲမှုများတွင် ပါဝင်နေသည်။

၎င်း၏ အော်ရာမှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းလှသဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ လွှမ်းမိုးထားကာ ဘိုးဘေး နဂါး နှင့် ဘိုးဘေး ဖီးနစ်တို့ထက်ပင် နယ်ပယ် ကျယ်ဝန်းသည်။

၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ပတ်သက်သော သက်ရှိများစွာမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မွေးဖွားလာကြသည်။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ကွဲပြားသည်။

ပထမတစ်မျိုးမှာ ဝက်ဝံ မျိုးနွယ် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်မျိုးမှာတော့ ထူးဆန်းစွာပင် ကြောင် မျိုးနွယ် ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းကတော့ သိပါသည်၊ ပန်ဒါ၏ အနှစ်သာရမှာ ဝက်ဝံဖြစ်ပြီး ကြောင်မျိုးနွယ်နှင့် ဘာမှ မပတ်သက်ပေ။ ထို့ကြောင့် သီအိုရီအရ ကြောင်မျိုးနွယ် ပေါ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပါ။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး အရေအတွက်မှာလည်း မနည်းလှပေ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤကမ္ဘာ၏ "နို့ထိန်း" ဖြစ်သော ကြောင်လေး က တစ်စုံတစ်ရာ လွှမ်းမိုးခဲ့ပုံရသည်။

၎င်းက ကြောင်လေးကို အလွန် ပျော်ရွှင်စေပြီး သူ့၏ မျိုးဆက် ဆက်လက် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော် အားအကောင်းဆုံးနှင့် အရေအတွက် အများဆုံးမှာ ဝက်ဝံမျိုးနွယ် ပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့သစ်ပင် အောက်တွင် ပထမဆုံး မွေးဖွားလာသော အုပ်စုမှာ ပို၍ပင် ထူးခြားပြီး နောက်ပိုင်းမှ မွေးဖွားလာသည့် မူလ ဝိညာဉ်များထက် မနိမ့်ကျပေ။

ကြောင်လေးက ၎င်းတို့ကို အမည်တစ်ခု ပေးထားသည်။

"မြေကမ္ဘာ စစ်ဝက်ဝံများ"

မြေကမ္ဘာ စစ်ဝက်ဝံများမှာ မွေးဖွားလာပြီးကတည်းက ကမ္ဘာ့သစ်ပင်အနီးတွင် ဆော့ကစားနေကြရာ ယခု ဤနေရာမှာ အလွန် စည်ကားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ရွှေဝါရောင် ပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သော ဂျင်ဂိုပင်ကြီးထံသို့ ရောက်သွားသည်။

၎င်းပေါ်တွင် နောက်ဆုံး တာအိုအသီး တစ်လုံးသာ ကျန်တော့သည်။

ထို့ပြင်... ၎င်းမှာ ရင့်မှည့်လုနီးနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။