မြေကမ္ဘာနတ်တီကောင် ဖြင့် နဂါးငါးမျှားခြင်း

လုံကျိုကျိုးနှင့် သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးနောက် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးက ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းနှင့် ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ကြီးမားသော အထောက်အပံ့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒါက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အချက်ပင်။ နိုင်ငံတစ်ခု၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကို ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းတစ်ခုအား ပံ့ပိုးရန် အသုံးပြုနေခြင်းနှင့် တူညီနေပြီး ထိုလုပ်ငန်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မဖွံ့ဖြိုးဘဲ မည်သို့နေမည်နည်း။

ချန်ဝူဟွေ့ ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် များပြားလှသော သုံးစွဲမှုအမှတ် များမှာ ထန်ထျန်း၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

ထိုအမှတ်အားလုံးကို ဟင်းလင်းပြင် မူလစွမ်းအား သုံးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဂျင်ဂိုပင်ကြီးအတွက် အသုံးပြု ခဲ့သည်။ ကြောင်လေး၏ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်မှုနှင့်အတူ တာအိုအသီးများက တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ရင့်မှည့်ကာ မြေခခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ နောက်ဆုံး တာအိုအသီး တစ်လုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ယနေ့ည ကုန်ဆုံးသွားပါက ၎င်းသည် လုံးဝ ရင့်မှည့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ပထမအသုတ် မူလ ဝိညာဉ်များအားလုံး မွေးဖွားခြင်း ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါတွင် ဤကမ္ဘာ၏ အရာအားလုံးမှာ ပြည့်စုံသွားပြီး မည်သည့် ချို့ယွင်းချက်မျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဂန်ဂန် ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့်ပင် ဤကမ္ဘာက လက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးထက်ပင် ပိုမို ပြည့်စုံကာ အလားအလာ ပိုကောင်းနေပေသည်။

ကမ္ဘာအသစ် လုံးဝဥဿုံ ပေါ်ထွန်းလာသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများက ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်ဖြစ်သော ထန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် စီးဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခွန်အားမှာ ကျိကျွင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ရှေးယခင်မှ ယနေ့တိုင် အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ဝူရှန့်ကျိကျွင်း

ကျိကျွင်း ဆိုသည်မှာ သက်ရှိအားလုံး တောင့်တကြသည့် ပန်းတိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

အချို့က ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းချီ ကြိုးစားရပြီး အချို့မှာ နှစ်ပေါင်း သန်းချီ၍ ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အားထုတ် ကြရသည်။

လုံကျိုကျိုးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါး အချိန်ပေးခဲ့ရပြီးမှ အရိပ်အယောင်လေး မြင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာမူ တစ်နှစ်၏ ထက်ဝက်တောင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်း ဤကိစ္စ ကို ပြီးမြောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ ဇာတ်လိုက်မဟုတ်ဟု ပြောလျှင်ပင် မည်သူမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်မှာမူ ဤမျှ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိရခြင်း၏ အဓိက လက်သည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စနစ် နှစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်ကို ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ထိုစနစ်များသာ ရှိလျှင် သူ၏ ဇာတိမြေမှ မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို ရနိုင်ပြီး အချို့မှာ သူ့ထက်ပင် ပိုမြန်နိုင်သေးသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ဤသည်မှာ ထန်ထျန်းက သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရှိတရားသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်... စနစ်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ဘာလဲ။

သူက ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ တည်ရှိရာ နေရာကို ဘာကြောင့် ရှာမတွေ့သေးသနည်း။

၎င်းတို့ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မည်သူက ထည့်သွင်းပေးခဲ့သနည်း။

သူ၏ ကူးပြောင်းလာမှုကရော မည်သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။

ဤမေးခွန်းများမှာ အဖြေမရှိသေးပေ။

သို့သော် သူက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်လာပြီးနောက် ဤကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်များကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖြေရှင်းရင်း ထိုမေးခွန်းအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထန်ထျန်း ယုံကြည်သည်။

ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"ဟေး... လူအိုကြီး ထန်"

နေပူစာလှုံနေသော ကြောင်လေးက ထန်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ခုန်ဝင်လာသည်။

၎င်းက ဂျင်ဂိုပင်ပေါ်မှ နောက်ဆုံး တာအိုအသီးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လက်သည်းလေးများကို ပွတ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟီးဟီး... လူအိုကြီး ထန်"

" ငါတို့ မကြာခင် အောင်မြင်တော့မယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"အာ... တကယ်ကို မလွယ်ဘူးနော်။"

ကြောင်လေးက အပျင်းကြောဆန့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။ "ဒီလောက်များတဲ့ မူလစွမ်းအားတွေ၊ ဒီလောက် ကြာတဲ့ အချိန်တွေ၊ ဒီလောက် စိုက်ထုတ်ခဲ့ရတဲ့ အားအင်တွေ... "

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ..."

"မင်းကို အရွယ်ရောက်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တော့မယ်"

၎င်းက ဂျင်ဂိုပင်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မျက်လုံးများက ထန်ထျန်းဘက်သို့ ဝေ့ဝဲနေသည်။

ထန်ထျန်းကတော့ မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော တင်စားချက်ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သို့သော် အမှန်ပင် ကြောင်လေးက ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ ထဲတွင် နေ့ညမပြတ် ပင်ပင်ပန်းပန်း မလုပ်ခဲ့လျှင် သူက ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့်သို့ ဤမျှ မြန်မြန် တက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟိုကမ္ဘာလေးနဲ့ ပေါင်းစပ်တာ ဘယ်လိုလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်၏ ကမ္ဘာလေးမှာ ကြောင်လေးအတွက် အာဟာရပြည့်ဝသော အားဆေးတစ်ခွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကြောင်လေးက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ရင်း ရယ်မောသည်။ "စားလို့ကောင်းတယ်"

" နောက်ထပ် လိုချင်သေးတယ်"

၎င်းက ခံစားချက်နှင့် လိုလားချက်ကို အလွန်တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ နောက်ကျရင် သင့်တော်တဲ့ ကမ္ဘာ လေးတွေ ရှိရင် ငါ ရှာပေးမယ်"

ဟုန်းယွင်တာအိုအရှင်၏ ကမ္ဘာမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ထိပ်တန်း တာအိုအရှင် ဖြစ်ရမည့်အပြင် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၍ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင် ထားရန် လိုအပ်သည်။

သူက တာအိုအရှင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့တိုင်း သူတို့၏ ကမ္ဘာငယ်ကို လိုက်ကြည့်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူတစ်ယောက်၏ အတွင်းရေးကို လိုက်ကြည့်နေသလို ဖြစ်နေပြီး ထိုထက်ပင် ပို၍ လွန်ကဲလှသည်။

ကံတရားအရ ကြုံမှသာလျှင် လုပ်ရပေမည်။

"မင်း ဒီမှာ ခဏနေဦး၊ ငါ ကုရှောင်းရွှယ်ကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

"ဒီည ငါတို့အားလုံး နောက်ဆုံး တာအိုအသီး မွေးဖွားလာတာကို အတူတူ သက်သေခံကြမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့် ကုရှောင်းရွှယ် ဘယ်မှာရှိသည်ကို သူ သိသည်။

သူမက နဂါးတောင်တန်း ကိုးသွယ်ထဲတွင် ဂန်ဂန်ကို စီးပြီး ဆော့ကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ်လေ၊ တာအိုအသီးက လိုသေးတာပဲ။"

ကြောင်လေးက ထုံးစံအတိုင်း ထန်ထျန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်ရန် ပြင်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထန်ထျန်းက ၎င်းကို ပြန်ချထားလိုက်သည်။

"ငါ သူမနဲ့ သီးသန့် ပြောစရာလေးတွေ ရှိလို့"

" မင်း ဒီမှာပဲ စောင့်နေ၊ ငါတို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

သဘာဝမိခင်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စကို ကြောင်လေး မသိသေးပေ။

၎င်းက ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လုံးဝ ပြန်မရသေးပေ။

ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ကြောင်လေးအပေါ် သဘာဝမိခင်၏ စီစဉ်မှုကို မဖျက်ဆီးချင်သေးပေ။

ကြောင်လေးကလည်း အများကြီး မတွေးဘဲ အင်း... ဟု ပြန်ဖြေကာ တစ်ဖက်မှ မြေကမ္ဘာ စစ်ဝက်ဝံများနှင့် သွားကစားနေတော့သည်။

ထန်ထျန်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ နဂါးတောင်တန်း ကိုးသွယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေရာတွင် ရှုခင်းမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင်။ နေရာအနှံ့တွင် လှပသော ပန်း ပင်လယ် ကြီးများ ရှိနေပြီး ရနံ့များက သင်းပျံ့နေသည်။

ပန်း ပင်လယ် ကြီး၏ ရှေ့တွင် ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော ကြီးမားသည့် ရေတံခွန်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။

ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းများမှာ အပေါ်မှ စီးဆင်းလာပြီး တောင်ကုန်းအလယ်တွင် တောင်လေကြောင့် လွင့်စင်ကာ မြူဖြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

မှန်ပါသည်၊ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ တွင် အမှန်တကယ်တော့ နေမရှိပေ။

လနှင့် ကြယ်ဟူသော မူလဝိညာဉ်များလည်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် ၎င်းက ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်မှုကို မထိခိုက်စေဘဲ သူ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်လာပြီးနောက် ထိုအရာများကို ဖန်တီးရန်မှာလည်း မခက်ခဲပေ။

နေနတ်ဘုရား၊ လနတ်သမီးနှင့် ကြယ်ဘိုးဘေးတို့ထံမှ မူလစွမ်းအား အနည်းငယ်စီ ချေးယူလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုရှောင်းရွှယ်က ဂန်ဂန်နှင့်အတူ ရေတံခွန်အောက်ရှိ စမ်းချောင်းဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ယောက်လျှင် ဝါးလုံးတစ်လုံးစီ ကိုင်ထားကြပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်နေကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ငါးမျှားရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ ဂန်ဂန်မှာ မကျွမ်းကျင် သဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် လုပ်သော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ထို့ပြင် လုပ်ရင်းလုပ်ရင်းဖြင့် ဝါးလုံးကို ပါးစပ်နားကပ်ကာ ကိုက်ဝါးနေသဖြင့် ကုရှောင်းရွှယ်မှာ တခိခိ ရယ်မောနေတော့သည်။

"အဟမ်း... အဟမ်း"

ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်ကာ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း"

ကုရှောင်းရွှယ် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လက်ထဲမှ ဝါးလုံးကို ပစ်ချကာ ပြေးလာသည်။

ဂန်ဂန်မှာလည်း အံ့သြဝမ်းသာသွားသော်လည်း မပြေးလာခင်မှာပင် ကုရှောင်းရွှယ်၏ ဝါးလုံးကို ရေထဲ မျောမသွားအောင် ဆွဲယူထားရန် မမေ့ပေ။

"ရောက်လာပြီလား"

ကုရှောင်းရွှယ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် စမ်းချောင်းဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောသည်။ "အဲဒီမှာ အရမ်းလှတဲ့ ငါးတွေကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တယ်၊ အရမ်း အရမ်းကို စားလို့ကောင်းတယ်၊ ချက်ပြုတ်နည်းပေါင်း တစ်ရာလောက်တောင် ကျွန်မ စဉ်းစားမိတာ"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ဖမ်းရတာ အရမ်းခက်တယ်၊ ထူးခြားတဲ့ ငါးစာနဲ့မှ ရမှာ"

" ရှင့် အတွက် အများကြီး မျှားပေးမလို့ လုပ်နေတုန်း ရှင် ရောက်လာတာပဲ"

ထန်ထျန်း စမ်းချောင်းဘက်သို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကြည်လင်သော ရေထဲတွင် ရွှေဝါရောင် ငါးအုပ်ကြီးမှာ ဆော့ကစားနေကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ပထမအသုတ် မွေးဖွားလာသော နောက်မျိုးဆက် သက်ရှိများ ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးနဂါးနှင့် ပတ်သက်သဖြင့် နဂါးငါး ဟု ခေါ်သည်။

အမှန်ပင် စားလို့ အလွန်ကောင်းလှသည်။

ကုရှောင်းရွှယ် ပြောသော ထူးခြားသည့် ငါးစာမှာလည်း ပထမအသုတ် နောက်မျိုးဆက် သက်ရှိများ ဖြစ်သည့် မြေကမ္ဘာနတ်တီကောင် များ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ပြင်ပရှိ ကျင့်ကြံသူများသာ သူမက ဤကဲ့သို့သော နတ်ပစ္စည်းကို ငါးစာအဖြစ် သုံးနေသည်ကို သိလျှင် ရတနာကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးသည်ဟု ဆိုကာ သေချာပေါက် အော်ဟစ် ဆဲဆိုကြပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါ စောင့်နေပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် သူမ၏ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦး"

"ငါ့မှာ တခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ အမြင်ကို နားထောင်ချင်လို့"