မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသော ကြောင်လေး

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"ငါ နားမလည်ဘူး..."

"ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး..."

ခုနကတင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော ကြောင်လေးမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပုံစံပြောင်းသွားသည်။ ၎င်းက ကိုယ်ကို ကျုံ့ထားရင်း မျက်ရည်များ တဖြောက်ဖြောက် ကျလာကာ တစ်ကိုယ်လုံးပင် တုန်ယင်နေ၏။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အမူအရာက ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အတိုင်းပင်။

ထန်ထျန်းက ကြောင်လေး၏ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

သူက လေသံအေးအေးဖြင့် မေးလိုက်ရင်း မသိမသာပင် ကြောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကြည်လင်အေးမြသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဝင်စေလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကြောင်လေး ခံစားနေရသော နာကျင်မှုများကို လျော့ပါးသက်သာစေရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကြောင်လေးမှာ ဖော်ပြ၍မရသော ပူဆွေးမှုကြီးထဲတွင် နစ်မွန်းနေသဖြင့် ထန်ထျန်းက ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်တောင်မှ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ မရရှိနိုင်သေးပေ။

၎င်းက ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နစ်ဝင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တော်တော်ကြာမှသာ ပြင်ပလောကကို အနည်းငယ် တုံ့ပြန်လာတော့သည်။

ကြောင်လေးက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လာသည်။ ယခင်က တောက်ပလေ့ရှိသော မျက်လုံးအစုံမှာ ယခုမူ မှိုင်းညို့နေခဲ့ပြီ။

ထန်ထျန်း၏ မေးခွန်းကို ကြောင်လေးက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြန်ဖြေ၏။ "ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာပြီ၊ ငါ့သခင်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရတယ်"

"အရာအားလုံးကို ငါ သိသွားပြီ"

"ဒါပေမဲ့ သူကတော့... ဘယ်တော့မှ ပြန်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထန်ထျန်း ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သဘာဝမိခင်က ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး ဟုတ်လား။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမက သဘာဝမျိုးစေ့ကို ချန်ထားခဲ့ရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကကော ဘာလဲ။

"မင်း သေချာလို့လား"

"ငါ သိထားသလောက်တော့ သဘာဝမိခင်နဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်တို့က သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး စီစဉ်ခဲ့တာတွေမှာ နောင်တစ်ချိန် ပြန်လာဖို့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ အများကြီး ပါတယ်လေ"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ကြောင်လေးက အားအင်မရှိစွာ ခေါင်းခါပြ၏။

"သူတို့က ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအချို့ ချန်ထားခဲ့တာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

"ကမ္ဘာ့အရှင်ကတော့ ပြန်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့သခင်ကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ သေဆုံးသွားချိန်မှာ ငါကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့လို့ပဲ၊ ငါ အားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရတာ..."

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကြောင်လေးက ထပ်မံ ငိုပြန်သည်။ မျက်လုံးများမှာလည်း နီရဲနေခဲ့ပြီပင်။

ထန်ထျန်းက စိတ်မကောင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်ပေးရင်း စိတ်တည်ငြိမ်စေမည့် စွမ်းအားများကို ထပ်မံ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အနည်းငယ် ထိရောက်မှု ရှိသွားပုံရသည်။ ခဏမျှ ငိုပြီးနောက် ကြောင်လေး၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

"သူ ပြန်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့တာ၊ သူ့ကိုလည်း အမြဲ စောင့်နေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ..."

"ငါ့သခင်နဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်တို့ ကြံစည်ထားတဲ့ ကိစ္စက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်၊ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ လုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး"

"အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် မျှော်လင့်ချက်က အရမ်းကို နည်းပါးလွန်းတယ်"

"ငါ့သခင်ကတော့ ဒီအတွက် သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ ပေးဆပ်သွားခဲ့တာပဲ၊ သူက သက်ရှိတွေ ဆီကနေ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး သက်ရှိတွေ အတွက်နဲ့ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်..."

ကြောင်လေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဖျောင်းဖျလိုက်၏။ "မင်း အဲဒီလောက်ကြီး စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့"

"အရင်က ငါ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ နယ်မြေအရှင် လုံကျိုကျိုးနဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးတယ်၊ သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝက အဲဒီခေတ်ကလူ ဖြစ်ပုံရပြီး အခုလည်း နေနတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားပဲ"

"သူ့အဆိုအရတော့ သဘာဝမိခင်က ပြန်လာနိုင်စွမ်း ရှိသေးတယ်တဲ့"

"မနက်ဖြန်ကျရင် ငါလည်း လင်းယွင်တောင်တန်းကို သွားဖို့ ပြင်ထားတယ်၊ အဲဒီနေရာက သဘာဝမိခင် ခန္ဓာကိုယ် ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ နေရာပဲလေ၊ အဲဒီကျရင် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုခုလောက် ကို တွေ့ရနိုင်တာပဲ"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းကျော်တောင် ကြာခဲ့ပြီလေ၊ ဘာမဆို ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ"

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ ဖျောင်းဖျမှုက ဘာမှ ထိရောက်မှု မရှိပေ။ ကြောင်လေးက ခေါင်းခါဆဲပင်။ "သဘာဝစွမ်းအားတွေကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် သဘာဝသားတော်ကို ပြန်လည် နိုးထစေပြီး ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သဘာဝတရားတွေကို ပြန်ရောက်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်..."

"အဲဒီ သဘာဝတရား အသစ်က ငါ့သခင် မဟုတ်တော့ဘူး"

"ပြီးတော့ အဲဒါက ငါ့လိုပဲ ကိုယ်ပိုင်တာဝန် ရှိနေမှာ၊ တည့်တည့်ပြောရရင်တော့ ကိရိယာ တစ်ခုသက်သက်ပဲ..."

ထန်ထျန်း ဆွံ့အသွားရသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သဘာဝမိခင်နှင့် ကမ္ဘာ့အရှင်တို့၏ စီစဉ်မှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ထပ်မေးလိုက်၏။ "သူတို့ရဲ့ စီစဉ်မှုက တကယ်တော့ ဘာလဲ"

"ပြီးတော့ မင်းတို့ပြောတဲ့ တာဝန် ဆိုတာကကော ဘာလဲ"

"တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား"

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူက ဤ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း တည်ရှိမှုကြီးများကို နားမလည်နိုင်ပေ။

ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားလျှင်တောင်မှ စိုးရိမ်စရာ မလိုလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေကြပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤကိစ္စများကို လုပ်ရန် ရွေးချယ်ကြသနည်း၊ သူတို့၏ အသက်ကိုပင် သုံး ခဲ့ကြသေးသည်။

သူတို့ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေကြတာလဲ။

သို့သော် ဤမေးခွန်းကို ကြောင်လေးက ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေပြန်သည်။

"သူတို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ အသေးစိတ်တော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ လုပ်ချင်တဲ့အရာက အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်ဆိုတာပဲ ငါသိတယ်"

"ကမ္ဘာ့အရှင်က ငါ့သခင်ကို ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်"

"သူက ပြောတယ်... ဒါက သေချာပေါက် ရှုံးမယ့် အလောင်းအစားတစ်ခုပဲတဲ့၊ သူတို့ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် အနိုင်ရဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးတဲ့"

"ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး၊ သူတို့ကတော့ ဆက်လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ငါ့သခင်ကတော့ ရှုံးမှာ သေချာနေတဲ့ အဲဒီ အလောင်းအစားပွဲအတွက် သူ့ကိုယ်သူ အနစ်နာခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ..."

ထန်ထျန်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

ကမ္ဘာ့အရှင် ဆိုသည်မှာ အနန္တကမ္ဘာတခွင် ထာဝရအဆက်ဆက် အစွမ်းထက်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသူ၊ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

တဟုန်ထိုး အစွမ်းထက်နေသော မဟာကောင်းကင်အရှင်ကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူ ပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းတိုင်အောင် ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုးပင်လျှင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဤမျှအထိ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်လား။

ထိုကမ္ဘာ့အရှင်ကိုပင် ဤကဲ့သို့ မှတ်ချက်မျိုး ပေးစေခဲ့သည့် ကိစ္စက မည်သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်နိုင်မည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ပေ။

"ဒါဆို သူတို့ရဲ့ စီစဉ်မှုက မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့... ဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ကြောင်လေးက ထန်ထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။ "မဟုတ်ဘူး"

"မဟာကောင်းကင်အရှင်က ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အပိုင်းတောင် မဟုတ်ဘူး"

"ဒါမှမဟုတ် သူက မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ ပြဿနာတစ်ခုလို့ မသတ်မှတ်ခဲ့ဘူးလို့ ပြောရမယ်"

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း "ဒါပေမဲ့ သူက မဟာကောင်းကင်အရှင်ရဲ့ အဲဒီ လက်နက်ကြီးကို အဆုံးအထိ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးလေ"

"လုံကျိုကျိုး ပြောတာတော့ ကမ္ဘာ့အရှင်က သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုက အဲဒီ လက်နက်ကြီးကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲတဲ့"

ကြောင်လေးက ခေါင်းခါသည်။ "ဒါကတော့ ငါလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်က မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တာတော့ အမှန်ပဲ"

"သူ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေလဲ ဆိုတာကို ငါ့သခင် တစ်ယောက်ပဲ သိလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ထန်ထျန်းက နားထင်ကို ပွတ်လိုက်ရင်း "အဲဒီလိုသာ ဆိုရင်တော့ မဟာကောင်းကင်အရှင် ဆိုတဲ့ကောင်ကို အပြစ်ပေးဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးပေါ့"

"သူ ပြန်ရှင်လာတာ သုံးနှစ်နီးပါး ရှိနေပြီ၊ ဘယ်အချိန်မှာ တရားဝင် ထွက်လာမလဲ မပြောနိုင်ဘူး"

"ကမ္ဘာ့အရှင် မရှိတော့ရင် သူ့ကို ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ"

"အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို သူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ကမ္ဘာ့အရှင် ပြန်လာနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိဦးမှာလဲ"

ကမ္ဘာ့အရှင်နှင့် သဘာဝမိခင်တို့၏ စီစဉ်မှုက ကြောက်စရာကောင်းနေမည် ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးနှင့် သက်ရှိများအပေါ် သက်ရောက်မှု အကြီးမားဆုံးမှာ မဟာကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်သည်။

သူသာ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာလျှင် နေနတ်ဘုရားနှင့် လနတ်သမီးတို့မျှဖြင့် တားဆီးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းခန့်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကပ်ဘေးကြီးက ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။ သူတို့က မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ ခွန်အားကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခင်က မဟာကောင်းကင်အရှင် အကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားခဲ့သော ကြောင်လေးမှာ ယခုမူ စိတ်မပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤအကြောင်းကို မဆွေးနွေးချင်တော့ပုံ ပေါ်သည်။

သဘာဝမိခင်ကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ထန်ထျန်း တွေးလိုက်သည်။

သူက ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းကာ မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို မင်းရဲ့ တာဝန် က ရော ဘာလဲ"

"ပြီးတော့ သဘာဝမျိုးစေ့ လို့ ခေါ်တဲ့ အရာက ရော..."

"သူမ ရဲ့ တာဝန်က ရော ဘာလဲ"