အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)
Vol. 19 Ch. 181-182
အခန်း (၁၈၁):အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ခြင်း
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းထဲ၌...
လင်းသွမ့်ယွင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး လုံးဝမယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။ ခုနကမှ သူသည် အသွင်မပြောင်းရသေးသော ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။ ယခု အသွင်ပြောင်းသွားပြီဖြစ်သော ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေကြောင်း သိသာလှသော်လည်း ကူမော့က လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။
"မင်း ကျင့်သားရသွားမှာပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်လေ..." ကျိုးချင်းဖုန်းက လင်းသွမ့်ယွင် ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
လင်းသွမ့်ယွင် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်
"မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ နဲ့ အလယ်ပိုင်း သိုင်းလောက ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားနေတာလား... ငါက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်နဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် ဆံခြည်တစ်မျှင်လောက်ပဲ ကွာတော့တယ်လို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာ..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းသွမ့်ယွင် ကို ဘယ်လို နှစ်သိမ့်ရမှန်း မသိဖြစ်နေခဲ့၏။ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သည် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် အတော်လေး ပိတ်လှောင်နေပေသည်။ ထို့ပြင် စီးပွားရေးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလှ၏။ သို့သော်လည်း မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်သူများမှာ ယင်းကို သတိမထားမိကြဘဲ ကျဉ်းမြောင်းသော အမြင်မျိုး အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြား ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် များသည် ကူမော့ မရှိခိုက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားကြ၏။
ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် ဟစ်အော်လိုက်သည်
"အစ်ကို... အရှေ့တောင်ဘက်နဲ့ အနောက်တည့်တည့်က နှစ်ယောက်က ငွေနဲ့ လဲလို့ရတဲ့ အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် တွေပဲ... တစ်ယောက်က ငွေ ၃၀၀ ရမယ့် သွေးလက်ဝါး လူသတ်သမား စီခုန်းရှောင်... နောက်တစ်ယောက်က ငွေ ၂၅၀ ရမယ့် ငိုကြွေးနေသော တာအိုဆရာ... သူတို့ကို အလွတ်မခံနဲ့နော်..."
ဟစ်အော်ရင်း ကူချူတုန်းသည် ငိုကြွေးနေသော တာအိုဆရာ ၏ နောက်သို့ အနောက်တည့်တည့်ဘက်သို့ လိုက်သွားခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိပါသည်]
[အလိုရှိနေသော ပစ်မှတ် - ငိုကြွေးနေသော တာအိုဆရာ]
[တာဝန် အဆင့် - ကြယ်နှစ်ပွင့်]
[တာဝန် ဆုကြေး - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပန်းကြွေ နတ်ဓားလက်ဝါး]
...
[ပစ်မှတ်အသစ် တွေ့ရှိပါသည်]
[အလိုရှိနေသော ပစ်မှတ် - စီခုန်းရှောင်]
[တာဝန် အဆင့် - ကြယ်နှစ်ပွင့်]
[တာဝန် ဆုကြေး - ငွေချည်လက်အိတ်များ]
...
ဤ အလိုရှိသော ရာဇဝတ်ကောင် နှစ်ဦးမှာ လောကအကြောင်း အများကြီး သိမြင်ထားသော ကူမော့အတွက် သိပ်ဆွဲဆောင်မှု မရှိသော်လည်း နည်းနည်းလေးရလည်း အမြတ်ပဲ ဆိုသော အတွေးဖြင့် ကူမော့သည် မရီဒါန်းခြောက်သွယ် နတ်ဘုရားဓားကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်၏။
သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ညိုး၊ လက်ခလယ်၊ လက်သူကြွယ်နှင့် လက်သန်းတို့ကို အစဉ်လိုက် ဖွဖွလေး လှုပ်ခတ်လိုက်ကာ လက်မများကို အနည်းငယ် အောက်သို့ ကွေးထားလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဟန်ပန်မှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ ရုတ်တရက် သူ၏ရောင်ဝါ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသည့်အလား တဝီဝီ မြည်သံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မမြင်ရသော ဓားစွမ်းအင် ခြောက်ခုက သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။ မရီဒါန်းခြောက်သွယ် နတ်ဘုရားဓား... ဓားခြောက်လက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ရှောက်ရှန်း ဓား၊ စန်းယန် ဓား၊ ကျုံးချုံး ဓား၊ ကွမ်ချုံး ဓား၊ ရှောက်ချုံး ဓား နှင့် ရှောက်ကျယ် ဓား... ထိုဓားစွမ်းအင် ခြောက်ခုစီတိုင်းတွင် ထူးခြားသော ဝိညာဉ် တစ်ခုစီ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားကာ လေထုကို ခွဲဖြတ်ပြီး လေဟာနယ် ဇုန်များ ဖန်တီးကာ အရပ်ခြောက်မျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးနေသော ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ အလောင်း ခြောက်လောင်း နောက်သို့ ထက်မြက်သော လေချွန်သံများ ထုတ်လွှတ်လျက် လိုက်ပါသွားကြည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင် ခြောက်ခုက တိကျစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ အလောင်း ခြောက်လောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချောမွေ့သော သွေးပေါက် တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာကာ အနားသတ်များတွင် ဓားစွမ်းအင်၏ မီးလောင်ထားသော အမာရွတ်များ ကျန်ရှိနေသေးပေသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ အလောင်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်တလုံးလုံး ထသွားစေခဲ့၏။
ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့ သိုင်းပညာများ ကျင့်ကြံထားသူများနှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော ကူမော့သည် သိုင်းလောကရှိ ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာသော သိုင်းပညာ အများစုကဲ့သို့ပင် ဤသိုင်းပညာကလည်း ခေါင်း၏ အရေးကြီးသော နေရာကို မကာကွယ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပေသည်။
သိုင်းလောကထဲ စတင် ဝင်ရောက်လာကတည်းက ကူမော့သည် တိုက်ပွဲကြီး တိုက်ပွဲငယ် မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ခေါင်းကို ထိခိုက်မှုမှ လုံးဝနီးပါး ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ယုတ်မာသော သိုင်းပညာ တစ်ခုကိုသာ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူး၏။ ၎င်းမှာ လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ရန်ထျန်းချီ ၏ ရွှံ့နှင့်သဲ ကျင့်စဉ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုသိုင်းပညာမှာ အလွန် ယုတ်မာလှပေသည်။ ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် မခွဲဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ခေါင်းအပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်၏။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုဓားစွမ်းအင်၏ ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာကို အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်လွှဲနိုင်ပေသည်။
...
[ကြယ်နှစ်ပွင့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း]
[ကြယ်နှစ်ပွင့် ဆုကြေးကို ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပန်းကြွေ နတ်ဓားလက်ဝါး]
[အခုပဲ ရယူမလား]
...
[ကြယ်နှစ်ပွင့် အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း]
[ကြယ်နှစ်ပွင့် ဆုကြေးကို ရရှိပါသည် - ငွေချည်လက်အိတ်များ]
[အခုပဲ ရယူမလား]
...
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်၌ တံခါးခြောက်ချပ် ထောင်စုမှူး ကျုံးလျန်ဆန်း သည် တံခါးခြောက်ချပ် မှ ထိပ်တန်း ထောက်လှမ်းရေးမှူး အဖွဲ့ကြီးကို ဦးဆောင်လာပြီး အချက်ပြမီးကို ရရှိထားသော ချုံးဆန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်များ၊ ဆူညံသံကို ကြားပြီး အလျင်အမြန် ရောက်လာကြသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။
သို့သော် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး လူအများအပြားမှာ အံ့အားသင့်နေပုံ ရပေသည်။
သေချာတာကတော့ သူတို့ချည်းပဲ အံ့အားသင့်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... အစကနေ အဆုံးအထိ ရှိနေခဲ့တဲ့ လင်းသွမ့်ယွင် နဲ့ တခြားသူတွေတောင်မှ တုန်လှုပ်နေတုန်းပဲလေ... ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေက အရမ်း ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး အရမ်း လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးဆုံးသွားတယ်လို့ သူတို့ အားလုံး ခံစားနေကြရတယ်...
ပုံမှန်ပဲလို့ ခံစားရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူကတော့ ကျိုးချင်းဖုန်း ပါပဲ...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကမှ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်တောင် ကျဆုံးခဲ့ရတဲ့ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလေ...
နှစ်ကြိမ်စလုံး ကူမော့က ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက နတ်လက်နက်စံအိမ် က မြင်ကွင်းနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနေခဲ့တယ်...
ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမ ကူချူတုန်းတို့သည် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။
ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ မောင်နှမ နှစ်ယောက် ယှဉ်တွဲ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။
ကူချူတုန်းသည် သူမ၏ ကျောပေါ်တွင် စာအုပ်သေတ္တာကို လွယ်ထားပြီး ၎င်းထဲတွင် ကောချန်မိစ္ဆာဓားနှင့် ယန္တရားတစ်ထောင်သေတ္တာ တို့ ရှိနေ၏။ သူမက ပြောသည်
"အစ်ကို... ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားသိုင်း ရဲ့ အနှစ်သာရကို ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်..."
"ပြောပြပါဦး..."
ကူချူတုန်းက ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး
"ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားသိုင်း ရဲ့ အနှစ်သာရက အမြန်နှုန်းနဲ့ ခန့်မှန်းရခက်မှုမှာ တည်ရှိတယ်လို့ အစ်ကို အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ... အရင်ကတော့ ကျွန်မ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီး မရေမရာပဲ နားလည်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ခုနက ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ရုတ်တရက် ကျွန်မ နားလည်သွားတယ်...
အဲဒီ ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် တွေက အရမ်း မြန်ပေမဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကြက်ခြေခတ် ဓားသိုင်း က ပိုမြန်နေတော့ သူတို့ကို ရှောင်တိမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ့အပြင် ဓားစွမ်းအင်တွေက ကြက်ခြေခတ် လိမ်ယှက်နေပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရွေ့လျားနေတော့ ပြိုင်ဘက်အတွက် ခန့်မှန်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... သေချာ ချိန်ပြီး ခုတ်လို့လည်း ရသလို မတော်တဆ ထိသွားအောင်လည်း လုပ်လို့ ရတယ်..."
ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး
"အဲဒီလောက်ပါပဲ... အဓိက အချက်က အင်အားထုတ်သုံးတဲ့ နည်းပညာပဲ... နင်က အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်... ဒီနေ့ နင်က အဲဒီ ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် တွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက မင်ယွီကျင့်စဉ် နဲ့ ကောချန်ဓား ကြောင့်ပဲ..."
ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး
"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်... ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတာပါ... နောက်ပိုင်း ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်တဲ့အခါ အဲဒီလောက် ရှုပ်ထွေးနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
မောင်နှမ နှစ်ယောက် စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း လု မိသားစု စံအိမ် သို့ ပြန်လာခဲ့ကြ၏။
ဒီည ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ က စည်ကားတဲ့ ညတစ်ည ဖြစ်ဖို့ သေချာနေပြီး လု မိသားစု စံအိမ် လည်း အရမ်း စည်ကားနေခဲ့တယ်...
အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ်များ စစ်ကူပေးရန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုမှာ ကြီးမားလှပေ၏။ ထို့ပြင် ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ရှာတွေ့သွားပုံရပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်က ဟွာကျန်းဂိုဏ်း အပြတ်ရှင်းခံရမှုကလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ညတွင်းချင်းမှာပင် ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့က သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဆွေးနွေးနေကြ၏။
ကျိုးချင်းဖုန်းသည် မနက်စောစောအချိန်အထိ လု မိသားစု စံအိမ်သို့ မပြန်ခဲ့ဘဲ ကူမော့၏ အခန်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။
"ပြီးပြီလား..."
ကူမော့က ကျိုးချင်းဖုန်းကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။
ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ နောက်တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ သောက်လိုက်ပြီးမှ
"အားလုံး ရှင်းပြီးသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စက မပြီးသေးဘူး... မက်မွန်ပန်းစံအိမ် က ခယ်ဝမ်ရွှေ ရဲ့ လူယုံ အဖမ်းခံရတယ်... အမှန်တရားကတော့ ရှင်းပါတယ်... ခယ်ဝမ်ရွှေ ဟာ ဟွာကျန်းဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ဟယ်ချန်ချင်း ရဲ့ တရားမဝင် သားပဲ...
အင်း... ဓားမကြီးဂိုဏ်း က ယွီချီဖုန်း ရော သီလရှင်ကျောင်း က ကျင်းချီ သီလရှင်ဆရာမကြီး ပါ သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြတယ်... အဲဒီတုန်းက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောက က သိုင်းဆရာကြီး အများအပြားဟာ ဟွာကျန်းဂိုဏ်း ကို ဝိုင်းတိုက်ဖို့ သွားခဲ့ကြပြီး ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို အခြေခံအားဖြင့် ငါတို့ ကောက်ချက်ချလို့ ရပါတယ်...
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူ ဆယ်ယောက်ကျော်က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် သိုင်းလောကကို ဒုက္ခပေးမှာကို တားဆီးချင်တဲ့ ဆန္ဒကြောင့် လုပ်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..." သူတို့က ဟွာကျန်းဂိုဏ်း ရဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ တပည့်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဟယ်ချန်ချင်း ရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုတောင် အပြတ်ရှင်းခဲ့တယ်... သေချာတာကတော့ ငါ့အမြင်အရ သူတို့က ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ပျံ့နှံ့ပြီး သိုင်းလောကကို ဒုက္ခပေးမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြတယ် ဆိုပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အနာဂတ် အန္တရာယ်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ဖြစ်ဖို့ များတယ်...
အဲဒီရလဒ်အနေနဲ့ ခယ်ဝမ်ရွှေ က လွတ်မြောက်သွားပြီး နာမည်ပြောင်းကာ သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်သွားလာရင်း မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်... သူက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အဲဒီ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ မိစ္ဆာ သိုင်းသမား အုပ်စု တစ်စုကို ထိန်းချုပ်ပြီး လက်စားချေဖို့ တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေခဲ့တာ...
ဟယ်ချန်ချင်း ကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ကျော်ထဲမှာ အများအပြားက နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ပျောက်ဆုံးတာတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်... "တာအို မိသားစုတွေ အားလုံး အကြောင်းပြချက် မျိုးစုံနဲ့ အပြတ်ရှင်းခံခဲ့ရပြီး အခုချိန်မှာ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု ပဲ ကျန်တော့တယ်... ဒါတွေ အားလုံးက ခယ်ဝမ်ရွှေ က တိတ်တဆိတ် လုပ်ခဲ့တာပဲ... သူက တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ... ဟယ်ချန်ချင်း သေတုန်းက သူက အသက် ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ... အနှစ်သုံးဆယ်လုံးလုံး သူက လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လက်စားချေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု က ရန်စလို့မရတဲ့ အင်အားစုတွေ ဖြစ်နေလို့သာ သူက အဆုံးအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ..."
ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်
"အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေး တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာက တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး
"ဒါပေမဲ့ အခု ပြဿနာ တစ်ခု ရှိတယ်... ခယ်ဝမ်ရွှေ က သူ့ရဲ့ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို လူဘယ်နှစ်ယောက်ကို သင်ပေးခဲ့လဲဆိုတာ ငါတို့ အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး..." "မဟုတ်ဘူး... အခု ခယ်ဝမ်ရွှေ သေသွားတော့ အဲဒီလူတွေ အားလုံး ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားလိမ့်မယ်... ငါတို့သာ သတိမထားဘူးဆိုရင် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."
ကူမော့က
"တကယ်တော့ သိပ်ကွာခြားမှု မရှိပါဘူး... မမေ့ပါနဲ့... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံဖို့ လူသွေး သောက်စရာ မလိုပါဘူး... ရေခဲအဆိပ်ကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက်ပဲ လိုအပ်တာပါ... တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် နဂါးနှင့် ကျား သူရဲကောင်းအမြွှာ လို စိတ်ရောဂါ ရှိသူတွေ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူကမှ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရွာကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာတို့၊ လူမျိုးစု တစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းတာတို့ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...
ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေက တကယ်တော့ ဖုတ်ကောင်တွေ ဖြစ်မသွားပါဘူး... သူတို့က ခယ်ဝမ်ရွှေ ကို သစ္စာရှိရုံသက်သက်ပါပဲ... အသိဉာဏ်မဲ့နေတာ မဟုတ်ပါဘူး... တိတိကျကျ ပြောရရင် သူတို့က မီးရှို့၊ လူသတ်၊ လုယက် တဲ့ သာမန် မိစ္ဆာ သိုင်းသမားတွေနဲ့ ဘာမှ မကွာပါဘူး..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည်
"အဲဒါက ယုတ္တိရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီတုန်းက ဟယ်ချန်ချင်း လို ဖြစ်သွားပြီး သွေးစွဲလမ်းလာကာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တပည့်တွေကိုတောင် ထိခိုက်စေမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်..."
ကူမော့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်
"ငါတို့ စိုးရိမ်နေတာကလွဲပြီး ဘာမှ လုပ်လို့ မရပါဘူး... ငါတို့ နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ..."
"ခယ်ဝမ်ရွှေ က မက်မွန်ပန်းစံအိမ် မှာ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို မချန်ထားခဲ့ဘူးလို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက
"အခု သိုင်းဂိုဏ်းတွေ အားလုံးက ဒေါသထွက်နေကြပြီး မက်မွန်ပန်းစံအိမ် နဲ့ စာရင်းရှင်းဖို့ အော်ဟစ်နေကြတယ်... ဟင်း... ဒါက နောက်ထပ် ရန်ငြိုး သံသရာ တစ်ခုပဲ... မနက်ဖြန် ငါ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို သွားရမယ်... အဲဒီ သိုင်းပညာရှင်တွေက ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှာဖွေတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အဲဒီမှာ လူသတ် မီးရှို့တာတွေ လုပ်ပြီး အပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်မှာကို ကာကွယ်ဖို့ အခြေအနေကို ပိုဆိုးမလာအောင် ငါ တားဆီးရမယ်..."
အခန်း (၁၈၂): နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူအစစ်အမှန် ၁
ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်
"အစ်ကိုကျိုး... ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီလို့ ခင်ဗျား မထင်ဘူး မဟုတ်လား..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်
"မပြီးသေးဘူးလား... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ရှာတွေ့သွားပြီး မင်းက သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီလေ..."
ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်
"ဟယ်ချန်ချင်း ကို မရှာတွေ့သေးဘူးလေ..."
ကျိုးချင်းဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောသည်
"ညီအစ်ကိုကူ... ဟယ်ချန်ချင်း က လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်ကတည်းက သေသွားခဲ့ပြီလေ... ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ပြန်ပေါ်လာတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ပြီးဆုံးသွားပြီ... ဟယ်ချန်ချင်း ဆိုတာ မရှိဘူး... သူ့သားကပဲ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားနေတာ... ဘာလို့ မင်းက ဟယ်ချန်ချင်း ကိုပဲ ဆက်ပြီး စွဲလမ်းနေရတာလဲ..."
ကူမော့က ကျိုးချင်းဖုန်းကို လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်
"အစ်ကိုကျိုး... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ချင်းကျိုးမြို့ အပြင်ဘက်က တင်းချန် ဆရာတော် ဆီ ခေါ်သွားတုန်းက အမှတ်ရသေးလား... သဘာဝတရားနဲ့ လူသား ပေါင်းစပ်တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေတဲ့ နက်နဲတဲ့ အတွင်းအား ရှိသူတွေက သာမန်လူတွေ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ အရာများစွာကို ကြိုတင် သိမြင်နိုင်တယ်လို့ တင်းချန် ဆရာတော် က ခင်ဗျားကို မပြောခဲ့ဘူးလား..."
ကျိုးချင်းဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။
"ဟယ်ချန်ချင်း မသေသေးဘူးဆိုတာကို မင်း ခံစားမိတာလား... အဲဒါ အရမ်း ထူးဆန်းလို့လား... မင်းက အဲဒါကိုတောင် ခံစားနိုင်တာလား..."
"ဒါဆို... ကျွန်တော့်ကို ယုံလား မယုံဘူးလား ပြော..."
"ငါ ယုံပါတယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က အဲဒီလောက် နက်နဲတာ
... ငါက မင်းရဲ့ အဆင့်နားတောင် မရောက်သေးဘူးဆိုတော့ မင်း ပြောတာ မှန်သမျှကို သဘာဝကျကျ ငါ ယုံမှာပေါ့... မနက်ဖြန် ငါ အရိုက်ခံရမယ်လို့ မင်း ကြိုသိတယ်လို့ ပြောရင်တောင် ငါ ယုံတယ်..."
ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး
"မင်း ပြောပုံအရဆိုရင် ဟယ်ချန်ချင်း က အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာ သေချာတယ်... ဒါဆို ငါ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးဖော်ဖို့ လိုတယ်... ပိုင်ချီလျောင် သေသွားတာတော့ နှမြောစရာပဲ... အဲဒီတော့ အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အတိအကျ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ငါတို့ မေးလို့ မရတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ဟယ်ချန်ချင်း က အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုရင်... ဟယ်ချန်ချင်း ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ကနေ အပစ်ချခံရတုန်းက ပိုင်ချီလျောင် ရဲ့ အမြင်အာရုံကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ သူ့မှာ အချိန်ရခဲ့ပြီးတော့ အဲဒီနောက်မှာ သူ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ..."
နောက်နေ့ မနက်စောစော၌....
ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့တွင် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ သိုင်းလောက ပုဂ္ဂိုလ်များ စတင် ထွက်ခွာသွားကြပြီး စုရှင်းသီလရှင်ကျောင်း၊ ဓားမကြီးဂိုဏ်း နှင့် အေးစက်မြစ်ဂိုဏ်း တို့က လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြ၏။
ဓားမကြီးဂိုဏ်း မှာ ယခုအခါ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု တွင် ပါဝင်သည်ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အရေးပါမှု မရှိသော အဖွဲ့အစည်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ သို့သော်လည်း စုရှင်းသီလရှင်ကျောင်း နှင့် အေးစက်မြစ်ဂိုဏ်း တို့မှာ ကွာခြားပေ၏။ သူတို့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ခေါင်းဆောင်များ အသတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း သူတို့၏ အထက်တန်း အင်အားစုများမှာ အကောင်းပကတိ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ယခုအခါ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူတို့က ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။ လူတိုင်းက ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ အပြတ်မရှင်းနိုင်ကြချေ။
"ဘေးအန္တရာယ်က မိသားစုဝင်တွေဆီ မကူးစက်သင့်ဘူး" ဆိုသော စကားမှာ အများအားဖြင့် စကားလုံး သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဂိုဏ်းများသည် မျက်နှာကို တန်ဖိုးထားဆဲဖြစ်ပြီး တိုက်ရိုက် အရေးယူမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုကာ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို သေချာပေါက် လက်စားချေကြမည် ဖြစ်ပေ၏။
ကျိုးချင်းဖုန်းသည်လည်း မနက်စောစောကတည်းက သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် သို့ သွားခဲ့သည်။
တရားမျှတမှု ခံစားချက်ကြောင့်ဖြစ်စေ တံခါးခြောက်ချပ် ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်စေ... မက်မွန်ပန်းစံအိမ် အပြတ်ရှင်းခံရမည်ကို သူ ခွင့်မပြုနိုင်သလို အင်အားစု အသီးသီးက လက်စားချေရန် အပြစ်ကင်းသူများကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း သူ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မက်မွန်ပန်းစံအိမ် မှာ ခယ်ဝမ်ရွှေ ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက သေချာပေါက် သစ္စာခံများ မဟုတ်ကြချေ။ အများအပြားမှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ယခင်နေ့က စည်ကားနေသော ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းမြို့ မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
လု မိသားစု စံအိမ် ၏ ခြံဝင်းထဲတွင် ချန်ရှိုယွမ် သည် ကူမော့၊ ကူချူတုန်းတို့နှင့်အတူ မနက်စာ စားနေခဲ့သည်။ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် မတူဘဲ သူ၏ တာဝန်မှာ ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ အလောင်းများကို တံခါးခြောက်ချပ် ဌာနချုပ်သို့ ပြန်လည် ယူဆောင်သွားရန် ဖြစ်ပေ၏။
ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ အလိုရှိ ရာဇဝတ်ကောင် များနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိသေးသဖြင့် သူတို့သည်လည်း ချန်လင်ခရိုင် သို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မနက်စာ စားပြီးနောက် အတူတူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
အုပ်စုလိုက် စကားစမြည် ပြောဆိုကာ စားသောက်နေစဉ်...
တံခါးခြောက်ချပ် မှ ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်ဦး ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်
"ဆရာကြီးကူ... ချုံးဆန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်းသွမ့်ယွင် က တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်..."
ကူမော့ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။ လင်းသွမ့်ယွင် သည် မက်မွန်ပန်းစံအိမ် နှင့် စာရင်းရှင်းရန် အလျင်စလို သွားမည့်အစား ဘာကြောင့် သူ့ကို လာရှာရသလဲ ဆိုတာကို သူ တွေးနေမိသည်။ သို့သော်လည်း သူက လင်းသွမ့်ယွင် အပေါ် အထင်ကြီးမှု ရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် လင်းသွမ့်ယွင် ဝင်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည်
"ဆရာကြီးကူ... သခင်မလေး ကူ... ထောင်စုမှူး ချန်... အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ..."
ကူမော့နှင့် အခြားသူများက ပြန်လည် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကူမော့က လင်းသွမ့်ယွင် ကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
လင်းသွမ့်ယွင် က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က ကူမော့အပေါ်တွင် စူးစိုက်နေကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူသည် ကူမော့၏ ယွင်ပြည်နယ် သူရဲကောင်းကြီး ဆိုသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ကန် တိုင်းပြည်၏ ကောင်းကင်စာရင်း တွင် နံပါတ်ဆယ် နေရာ၌ ရှိကြောင်းကို သိရှိပြီး သူက မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဆိုတာကိုလည်း သိပေ၏။ သို့သော် သူသည်လည်း မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ခယ်ဝမ်ရွှေ တစ်ဦးတည်းသာ သူ့ကို မနည်း ယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ၏ အကြီးဆုံး ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အရင်းမြစ်များမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့၏။ ယခုအခါ သူသည် အသက် မကြီးသေးသော်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာများမှာ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ တွင် အကောင်းဆုံးဟု သေချာပေါက် မပြောနိုင်သော်လည်း ထိုဘွဲ့နာမည်အတွက် ခိုင်မာသော ပြိုင်ဘက် တစ်ဦး သေချာပေါက် ဖြစ်နေပေသည်။
မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သည် အထီးကျန်ပြီး ထူးခြားသော ပထဝီဝင် တည်နေရာ ရှိသောကြောင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက ထိုမျှလောက် မကြီးမားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရ၏။ အကယ်၍ သူသာ အလယ်ပိုင်း သိုင်းလောက တွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူသည် မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ရင်တောင်မှ အဲဒီအဆင့်နဲ့ သေချာပေါက် နီးစပ်နေမှာပဲ...
မနေ့ညက တိုက်ပွဲက...
သူ့ကို တကယ်ပဲ ထိခိုက်သွားစေခဲ့တယ်။
ကူမော့၏ စွမ်းရည်မှာ ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် သူ၏ အောင်မြင်မှု အများအပြားမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့၏။ သို့တိုင် မနေ့ညက ကူမော့သည် သူတို့ အားလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သော ဖုတ်ကောင်များ၏ သောင်းကျန်းမှုကို တိုက်ကွက် သုံးကွက်တည်းဖြင့် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။
ပထမ တိုက်ကွက်က ခယ်ဝမ်ရွှေ ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဒုတိယ တိုက်ကွက်က ခယ်ဝမ်ရွှေ ကို သတ်ခဲ့ကာ တတိယ တိုက်ကွက်က ကြေးဝါရောင်သံချပ်ကာ ဖုတ်ကောင် ခြောက်ကောင်ကို သတ်ခဲ့သည်။
အဲဒီ တိုက်ကွက် သုံးကွက်က သူ့စိတ်ထဲမှာ စွဲထင်နေခဲ့ပြီး...
တစ်ညလုံးလုံး သူက မေးခွန်းတစ်ခုကိုပဲ အဆက်မပြတ် စဉ်းစားနေခဲ့တယ်... သူနဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကြီးမားနေတာလား...
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
လင်းသွမ့်ယွင် သည် အသက် နှစ်ဆယ်သာ ရှိသေးပြီး မျက်မမြင်ဖြစ်နေသော သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရယူကာ လက်အုပ်ချီပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သူရဲကောင်း ကူ... လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ဖို့ ကျွန်တော် ရုတ်တရက် ရောက်လာတာပါ... ခယ်ဝမ်ရွှေ ကို သတ်ဖို့ ခင်ဗျားသာ ဝင်မပါခဲ့ဘူးဆိုရင် မြောက်ပိုင်း သိုင်းလောကက သွေးထွက်သံယိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားမှာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ဆရာအတွက် ဘယ်တော့ လက်စားချေနိုင်မလဲ ဆိုတာကိုတောင် မသိနိုင်တော့ဘူး..."
ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး
"ဂိုဏ်းချုပ် လင်း... ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျား တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် သခင်ကြီး ကျိုး နဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်... သခင်ကြီး ကျိုး နဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ ကျွန်တော် ဝင်ပါခဲ့တာပါ... ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ အလုပ်ကို ထောက်ခံပေးသင့်တယ်..."
"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..."
လင်းသွမ့်ယွင် က ပြောသည်
"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်း သိုင်းလောက ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ကင်းဝေးသွားတာ ခင်ဗျားနဲ့ သခင်ကြီး ကျိုး တို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ..."
သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်
"မူလက ဒီမနက် သခင်ကြီး ကျိုး ဆီ သွားလည်ဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ... ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူက မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို သွားပြီလေ... ခင်ဗျားနဲ့ သခင်ကြီး ကျိုး တို့က ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... သခင်ကြီး ကျိုး တံခါးခြောက်ချပ် ကို ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါ ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုကို အခြေအနေမဲ့ လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သတင်းစကားကို သူ့ဆီ ပြောပြပေးပါ..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကူမော့၊ ကူချူတုန်းနှင့် ချန်ရှိုယွမ် တို့ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
ကျိုးချင်းဖုန်းသည် အသစ် ဖွဲ့စည်းထားသော တံခါးခြောက်ချပ် ဖြင့် မြောက်ပိုင်း သိုင်းလောကတွင် စည်းကမ်း တည်ဆောက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို သူတို့ အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိကြပေသည်။ သို့သော်လည်း မြောက်ပိုင်း သိုင်းလောကတွင် ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ၏ အနေအထားကိုလည်း သူတို့ နားလည်ကြ၏။ အကယ်၍ ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ကသာ တက်တက်ကြွကြွ အရှုံးပေးပြီး ကူညီမည်ဆိုပါက ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တံခါးခြောက်ချပ် ဖြင့် မြောက်ပိုင်း သိုင်းလောကတွင် စည်းကမ်း တည်ဆောက်ရာ၌ ခြေလှမ်းတစ်ခု ရှေ့တိုးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲ၏ တစ်ဝက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပေမည်။
ကူမော့က ဆန်ပြုတ် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်
"အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ ဂိုဏ်းချုပ် လင်း..."
လင်းသွမ့်ယွင် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်
"မနေ့ညက ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ချိန်လုံး ရေတွင်းထဲမှာ နေခဲ့ရတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် သခင်ကြီး ကျိုး က တံခါးခြောက်ချပ် ကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်နိုင်တာက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုပဲ... တားဆီးလို့ မရဘူး...
ဒုတိယအချက်က... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ ရဲ့ သိုင်းလောကမှာ တံခါးခြောက်ချပ် က စည်းကမ်း တည်ဆောက်တာကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သဘောတူပါတယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ က အခု အရမ်း ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာ... ပြည်သူတွေကို ကြီးမားတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ဖြစ်စေရုံသာမက သိုင်းလောကရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း အဟန့်အတား ဖြစ်စေတယ်... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် မကောင်းမှုက ကောင်းမှုအပေါ် အနိုင်ရသွားပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်က မိစ္ဆာ လမ်းစဉ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်... ဒါက လုံးဝ..." တတိယအချက်က ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားကြောင့်ပါ...
သခင်ကြီး ကျိုး က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ တံခါးခြောက်ချပ် ကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သစ္စာခံလိုက်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ချုံးဆန်းဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အကျိုးအရှိဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ မှာ လက်ရှိ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ... သူ့ရဲ့ ကျဆင်းမှုက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး..
. တံခါးခြောက်ချပ် က သိုင်းလောကကို နှိမ်နင်းတာက သဘာဝ ကျတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုပဲ... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က မကျဆင်းချင်ဘူးဆိုရင် တံခါးခြောက်ချပ် က သတ်မှတ်ထားတဲ့ သိုင်းလောက ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရမယ်... မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ အပြင်ဘက်ကို တိုးချဲ့တာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူ့အတွင်းမှာ ဦးဆောင်ဂိုဏ်း အဖြစ် အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... ချုံးဆန်းဂိုဏ်း က တံခါးခြောက်ချပ် ရဲ့ ထောက်ခံမှု လိုအပ်တယ်..."
ကူမော့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်
"ကောင်းပါပြီ... ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းစကားကို ကျွန်တော် ပြောပြပေးပါ့မယ်... အကယ်၍ သခင်ကြီး ကျိုး က လက်ခံရင် ခင်ဗျားကို အကြောင်းကြားဖို့ သေချာပေါက် လူလွှတ်ပါလိမ့်မယ်..."
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီးကူ..."
လင်းသွမ့်ယွင် က ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် လက်ပူးဆုပ်လိုက်၏။
"ဒါပေမဲ့..."
ကူမော့က မေးလိုက်သည်
"ခင်ဗျားက စာရင်းရှင်းဖို့ မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို မသွားဘူးလား..."
"မသွားတော့ဘူး..."
လင်းသွမ့်ယွင် က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး
"ကျွန်တော့်ဆရာ အသတ်ခံရပြီးနောက်မှာ ခယ်ဝမ်ရွှေ က လက်စားချေသွားပြီး သူ့ရဲ့ အလောင်းလည်း မရှိတော့ဘူး ဆိုတာကို မက်မွန်ပန်းစံအိမ် က လူတွေဆီကနေ ကျွန်တော် သိရပြီးပြီ... ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး ကျွန်တော့်ဆရာအတွက် အုတ်ဂူ တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်...
မက်မွန်ပန်းစံအိမ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ကတော့ စာရင်းရှင်းစရာ မလိုတော့ပါဘူး... ခယ်ဝမ်ရွှေ က သေသွားပြီ... ပြီးတော့ ခယ်ဝမ်ရွှေ နဲ့ ဖုတ်ကောင်ကျင့်စဉ် နဲ့ တကယ် ပတ်သက်နေတဲ့ သူတွေကလည်း သေချာပေါက် ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီ... အခု မက်မွန်ပန်းစံအိမ် ကို စာရင်းသွားရှင်းတာက ဒေါသထွက်တာကို ဖောက်ခွဲရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ... တခြားသူတွေ လက်စားချေတာကိုတော့ ကျွန်တော် မတားဆီးနိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်..."
ကူမော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ဂိုဏ်းချုပ် လင်း က ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ နားလည်မှု အဆင့် ရှိတာပဲ..."
လင်းသွမ့်ယွင် က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး
"ကျွန်တော့်ရဲ့ နားလည်မှု အဆင့်က မြင့်မားတာ မဟုတ်ပါဘူး... ရန်ငြိုးတွေက သူ့တရားခံနဲ့သူ ရှိတယ်လေ... ပြီးတော့ တခြားသူတွေကို ကျွန်တော် ဝင်မပါစေချင်လို့ပါ..."
ထို့နောက်...
လင်းသွမ့်ယွင် သည် ကူမော့နှင့်အတူ ခဏတာ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းသော သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံ အချို့ကို ဖလှယ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။
ကူချူတုန်းသည် လင်းသွမ့်ယွင် ကို ခြံဝင်းထဲမှ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီးနောက် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကာ
"ဒီ ဂိုဏ်းချုပ် လင်း က တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ... သူ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာ ရှိပြီး အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်တယ်... သူ သေချာပေါက် တောက်ပတဲ့ အနာဂတ် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်..."
ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး
"မင်းက လူတွေကိုတောင် အကဲဖြတ်နိုင်နေပြီလား..."
ကူချူတုန်းက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး
"အစ်ကို... ကျွန်မ ပြောတာ မှားတယ်လို့ ထင်လို့လား..."
ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး
"သူက မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကမှာ အမြင့်ဆုံး နေရာမှာ ရပ်တည်နေပြီး လက်ရှိ မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ အစီအစဉ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားနေရပေမဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကြောင့် မျက်စိမကွယ်သွားဘူး... သူက အခြေအနေကို ယုတ္တိတန်တန် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ပြီး ရွေးချယ်မှုတွေနဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို လုပ်နိုင်သေးတယ်... ဒီအချက်မှာ သူက လူအများစုထက် သာလွန်နေပြီပဲ..."
လင်းသွမ့်ယွင် သည် ထူးခြားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ အမှန်တကယ် ခံစားမိခဲ့၏။
ဒီလောကမှာ လက်ရှိ အစီအစဉ်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားနေရသူ အများစုက ခေတ်ပြောင်းလဲမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် ပြင်ပ တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ အဟောင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နေရာတွေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့လောက်ပဲ တွေးတတ်ကြတယ်... အဟောင်းမှာ ပြဿနာတွေ ရှိနေပြီး အနှေးနဲ့အမြန် ပြိုကျလိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိရင်တောင် သူတို့က ဆက်ခံသူတွေအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပြိုကျသွားတဲ့အထိ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် တွန်းပို့သွားကြမှာပဲ...
သမိုင်းတစ်လျှောက်က မင်းဆက်တွေလိုပဲ...
အုပ်ချုပ်သူ အများအပြားက လက်ရှိ ပြဿနာတွေကို မသိတာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ပြောင်းလဲဖို့ မကြိုးစားချင်ကြတာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားပြီး အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို စွန့်စားတာက သူတို့ရဲ့ ဘဝကို ပိုကောင်းမလာစေနိုင်ဘူးလေ... ဒီနှစ်ခုကြား ရွေးချယ်ရတာက သိပ်မခက်ခဲပါဘူး...
"မြောက်ပိုင်းသဲကန္တာရ သိုင်းလောကမှာ လင်းသွမ့်ယွင် ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အမြဲတမ်း အရမ်း ကောင်းပါတယ်..."
ချန်ရှိုယွမ် က ပြောသည်။
"သူက သူ့ရဲ့ သူရဲကောင်းဆန်မှုကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး အရမ်း သဘောကောင်းတယ်... သူ့ဆရာ ပိုင်ချီလျောင် လိုပဲ သိုင်းလောကမှာ ငြိမ်းချမ်းရေး ထိန်းသိမ်းဖို့ အမြဲတမ်း ကြိုးစားခဲ့တယ်... တံခါးခြောက်ချပ် က တကယ်လို့ သိုင်းလောကအတွက် ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ရွေးချယ်ဖို့ လိုအပ်ရင် သူက တော်တော်လေး သင့်တော်ပါတယ်... သေချာတာကတော့ ဒါက ကျွန်တော့် အမြင်သက်သက်ပါပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ တွေးခေါ်မှု အဆင့်က မလုံလောက်သေးတော့ အရာများစွာကို အပေါ်ယံပဲ မြင်နိုင်တာပါ..."
ကူမော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည် "ဒီကိစ္စတွေက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး... ဒီနေ့ လင်းသွမ့်ယွင် ပြောခဲ့တာတွေကို အစ်ကိုကျိုး ဆီ မင်း ပြောပြလိုက်ပါ... သူက သူ့ဘာသာသူ ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်..."