အခန်း (၁၀၁-၁၀၂)

အခန်း (၁၀၁) - နေရာအနှံ့မှ ရောက်ရှိလာကြခြင်း

ချင်မင် ပြောခဲ့သော စကားများမှာ တစ်လုံးမျှ လိမ်ညာထားခြင်း မရှိချေ။ စောစောက အမှန်တကယ်ပင် ရှေးခေတ် ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် သူ၏ အနီးသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များကို မွှေနှောက်ပြီး မိုးကြိုးများကို ဆွဲချကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟန်ပန်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့လေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အလွန် ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ထိုဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ဖြူဝင်းသော လက်ဝါးကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူ၏ ရွှေရောင် နတ်အက္ခရာ များဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ထိုဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် အဝေးမှနေ၍ ဧကရာဇ် ၏ ခြေလက်လေးဖက်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခေါင်းတို့ကို ရည်ရွယ်ကာ လက်ဝါး ခြောက်ချက် ရိုက်ထုတ်ခဲ့ရာ လက်ဝါး တစ်ချက်စီက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီကို ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဦးခေါင်း မပေါက်ကွဲမီ အချိန်လေးတွင် ဧကရာဇ်သည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများမှ ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်း နှစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ထိုဆံပင်ဖြူဖြူ မျက်နှာနုနု ဆရာကြီး၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော လက်ဝါးက ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ပျံသန်းလာသော လျှပ်စီးတန်းများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ဧကရာဇ်၏ အဆင့်မှာ ထိုဆရာကြီး ထက် နိမ့်ကျသော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ အရေးပါသော လူကြီး တစ်ဦးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ညာလက်မှ သွေးထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကျော်က အရပ်လေးမျက်နှာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့လေသည်။

ဧကရာဇ် သေဆုံးသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော အနီရောင် သွေးများမှာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မငြိမ်းသတ်နိုင်ဘဲ မငြိမ်းသတ်နိုင်သော နတ်မီးတောက်များအလား ဖြစ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုဆရာကြီး က ခြေဖြင့် တစ်ချက် နင်းချလိုက်မှသာ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံး မီးလောင်ပြင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ထိုမတိုင်မီက ဧကရာဇ်သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပါဝင်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာကို ရေးသားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း ထိုဆရာကြီးက အလျင်စလို မလိုက်လံခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေပေသည်။

"ငါ ဒီလမ်းစဉ်မှာ မျှော်လင့်ချက် တချို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ် နောင်လာနောက်သား တွေအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်တယ် ငါ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေ၊ ခံစားသိရှိခဲ့ရတာတွေကို ချန်ထားရစ်ချင်တယ် နောက်လူတွေ အတွက် လမ်းခင်းပေးချင်တယ် ငါ့ထက် ပိုပြီး ခရီးပေါက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

၎င်းမှာ ဧကရာဇ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း သူ၏ တစ်သက်တာ သင်ယူခဲ့သမျှကို ရေးသားချန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူသည် သူ၏ အားထုတ်မှု အားလုံးကို ရေးသားခဲ့သော်လည်း ထိုဆရာကြီး၏ ဆုတ်ဖြဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ဖတ်ရှုပြီးနောက်တွင် တစ်ဝက်ကို လက်ဖြင့် ချေမွကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့လေသည်။

ယခု မြင်တွေ့နေရသော သွေးစွန်းနေသည့် အမည်းရောင် သားရဲရေ စာအုပ်မှာ ထိုဆရာကြီး ကိုယ်တိုင် ပစ်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူသည် မည်သူများ လေ့လာသင်ယူမည်နည်း၊ ဧကရာဇ် တွင် ဆွေမျိုးများ၊ တပည့်များ ကျန်ရှိနေသေးသလော ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"နှစ်တစ်ရာ ကြာသွားတော့ အရာအားလုံးက မြေကြီး အဖြစ်ကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဧကရာဇ်လည်း နောင်တတွေနဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့ရပြီး အမွေအနှစ် တွေလည်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဆရာကြီးကတော့ အခုထိ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာမှာ ရှိနေပြီး မကြာသေးခင် နှစ်တွေကစပြီး တပည့်တွေ ပြန်လက်ခံနေပြီ"

ထိုစကားများကို ချင်မင် သေချာပေါက် ထုတ်ပြောရဲမည် မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲတွင်သာ ညည်းတွားနေမိလေသည်။

အဆင့်တူညီသော အခြေအနေမျိုးတွင် အများအားဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများက ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်မှ လူများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ဧကရာဇ်သည် အဆင့်နိမ့်သူ အနေဖြင့် အဆင့်မြင့်သူကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ထိုခေတ်အခါက လူအများအပြား၏ အမြင်တွင် အလွန်တရာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြလေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့် တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

"ဧကရာဇ် က ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သေဆုံးသွားခဲ့ရတာပဲ နှစ်တစ်ရာကျော် အချိန် ကုန်လွန်သွားတော့ သူ့အကြောင်း သိတဲ့သူ သိပ်မရှိတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ဆရာကြီးကတော့ အခုထိ နေမင်းကြီးလိုပဲ တောက်ပနေတုန်းပဲ ဒါက နတ်ဘုရား နဲ့ သာမန်လူ ရဲ့ ကွာခြားချက်ပဲ"

ထန်ရွှီမီ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ပြောတာ သဘာဝကျတယ် ငါတို့တွေလည်း ကြိုးစားရမယ် အတိတ်က ပညာရှိတွေနဲ့ အမြန်ဆုံး ယှဉ်နိုင်အောင် နတ်ဘုရား အဆင့်ကို ရောက်အောင် အမှန်တရားကို ရှာဖွေရမယ်"

ထို့နောက် သူသည် လက်မ နှစ်သစ်ခန့် မြင့်သော ကျောက်စိမ်းဘူးလေး ကို ချင်မင်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုလီ မင်း ဒဏ်ရာရထားတယ် မလား ဒီဆေးကို စားလိုက်ပါ စိတ်ဝိညာဉ် အင်အားတွေကို ပြန်လည် ပြည့်ဝလာစေတယ်"

"ငါ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

ချင်မင်က ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလိုက်လေသည်။

ထန်ရွှီမီသည် အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မင်းမှာ ပြဿနာ ရှိတယ် ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်သည် သူ ဤမျှလောက် ရင်းနှီးဖော်ရွေနေသည်ကို မြင်သောအခါ အမှန်တကယ် ငြင်းဆိုရန် ခက်ခဲသွားလေသည်။ သူ လက်ခံလိုက်သည်မှာ ဆေးစွမ်းကောင်း မဟုတ်ဘဲ အသိအမှတ်ပြု လက်ခံမှု တစ်ခု ဖြစ်ရာ ထပ်မံ ငြင်းဆိုနေပါက မကောင်းတော့ချေ။

ထန်ရွှီမီ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုလီ မင်း လော့ဖူမြို့ ကို ပထမဆုံး လာတာမလား ညီမလေးလီကို အဲဒီ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ရှေးဟောင်း နေရာတွေကို လိုက်ပြခိုင်းလိုက်လေ တကယ်ကို ကြည့်သင့်တယ် ငါတို့တွေ အရင်သွားတော့မယ် မင်းတို့ရဲ့ အပျော်တွေကို မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး နောက်မှ သေချာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူတွေ အားလုံးက ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးဖော်ရွေကြတာလား"

ချင်မင်သည် ဤ အစွမ်းထက် တပည့် အချို့အပေါ် အမြင်မဆိုးလှချေ။ သူတို့သာ မရှိပါက သူ ဧကရာဇ်၏ သေတမ်းစာ ကို အမှန်တကယ် ကိုင်တွယ်ကြည့်ခွင့် ရမည် မဟုတ်ချေ။

"ထန်ရွှီမီက ပင်ကိုယ်စရိုက် မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်း ကြည့်ရသလောက်တော့ မရိုးရှင်းဘူး သူက ငါ့ကို စမ်းသပ်နေတာ"

လီချင်းယွဲ့ က ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် လမ်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများ ရှိသော နေရာသို့ သွားရောက်ကာ ထမင်းစားရန် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။

လီချင်းယွဲ့ က ပြောလိုက်၏။

"ဒီ ကျောက်စိမ်းဘူး ရဲ့ ပစ္စည်းက ထူးခြားတယ် အဲဒီထဲမှာ ထန်ရွှီမီ ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းတန်း တစ်ခု ပါလာတယ် မင်း လက်ထဲကို ရောက်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ မင်းရဲ့ သွေးသားတွေ ထဲကို ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

ချင်မင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မည်သည့် အဆင်မပြေမှုမျှ မခံစားရချေ။ စိတ်ကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ထူးခြားသော ပေါင်းစပ်မှု စွမ်းရည်က အလုပ်လုပ်လာပြီး ဘူးအောက်ခြေတွင် အလင်းရောင် အားပျော့ပျော့လေး တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

"သူက ငါ ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ် မျက်လုံးကို လေ့ကျင့်ထားပြီး အဲဒီ အလင်းတန်း ကို မြင်နိုင်တယ် ဆိုတာ မသိဘူးလေ အဲဒီ စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းတန်း မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားပြီး ဘယ်လောက်ကြာမှ ငါ သတိထားမိမလဲ ဆိုတာကို သူက ကြည့်ချင်နေတာ"

လီချင်းယွဲ့ က ပြောလိုက်လေသည်။

အကယ်၍ သူမကသာ တစ်ချိန်လုံး သတိမထားမိပါက ထို ဝိညာဉ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ချင်မင်သည် ထန်ရွှီမီ၏ တည်နေရာပြ ပစ္စည်း တစ်ခုအဖြစ် အသုံးချခံရမည် ဖြစ်ပြီး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအတွင်းတွင် ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား က အရမ်း ထူးခြားတယ် အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်လို့လည်း ပြောလို့ရတယ် သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းတန်း ကို တားဆီးထားနိုင်တယ်"

ချင်မင်သည် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိနေလေသည်။ ယခုအဆင့်တွင် သူ၏ ကောင်းကင်အလင်း မှာ အလွန်တရာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက် ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ ခြင်၊ ယင် များ အနီးသို့ မကပ်နိုင်သကဲ့သို့ မွေးညင်းပေါက်များပေါ်တွင်လည်း ဖုန်မှုန့်ပင် မတင်နိုင်ချေ။

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူး ဒီဘူးကို ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒီအတိုင်း ထားလိုက်ရင် အဲဒီ စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းတန်းကို မတော်တဆ ရိုက်ခွဲပစ်မိမှာ စိုးရတယ်" သူသည် နဂါး ချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဘူး ကို ယာယီ ထုပ်ပိုးထားလိုက်လေသည်။

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

"ငါကများ သူ ရင်းနှီးဖော်ရွေတယ် ဆိုပြီး ငါ့ကနေ တစ်ဆင့် မင်းကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ချင်နေတာလား လို့တောင် တွေးမိသေးတယ် ရိုးသားတဲ့ လူကောင်း တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာ မထင်မှတ်ဘဲ သူက ငါ့ကို အကွက်ချနေတာကိုး"

လီချင်းယွဲ့ က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တပည့်တွေကြားမှာ ထင်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ သူ ဆိုမှတော့ သေချာပေါက် ရိုးသားတဲ့ လူတော့ မဟုတ်ဘူးလေ ငါနဲ့ သူက နတ်ဘုရား အဆင့် ရောက်စေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ရယူနိုင်ခြေ အများဆုံး လူတွေဆိုတော့ အချင်းချင်း စမ်းသပ်တာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်"

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

"ခဏနေကျရင် ငါတို့ သွားပြီး နည်းနည်းလောက် ပါးနပ်တဲ့ ငှက်လေး တစ်ကောင်လောက် ဝယ်ကြမယ် ဝိညာဉ်ဂူထဲ ရောက်ရင် အဲဒီ ငှက်ကို လွှတ်လိုက်မယ် ထန်ရွှီမီကို ငှက်နောက် လိုက်တဲ့ လူငယ်လေး ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်မယ်"

"ဒါလည်း မဆိုးဘူးပဲ"

"ဟီးဟီး"

ထို့နောက် လီချင်းယွဲ့ က သူ့ကို အလွန် လေးနက်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။တစ်ကြိမ်တွင် တထာဂတ၏ စွန့်ပစ်ခံ တပည့် တစ်ဦးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖိတ်ခေါ်လာနိုင်ပြီး ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် များအတွက် အလွန် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"တထာဂတ စွမ်းအား ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ လား"

ချင်မင် အလွန်တရာ အံ့သြသွားလေသည်။ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်သို့ စတင် ခြေချကတည်းက သူသည် ထိုမျိုးနွယ်အကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားခဲ့လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများအပြား ပြောဆိုနေကြသည်ကို မကြာခဏ ကြားရပြီး မိုးကြိုးသံအလား နာမည်ကြီးလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လီချင်းယွဲ့ က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အမွေဆက်ခံသူ အစစ်အမှန်တော့ မဟုတ်ဘူး ကြားရသလောက်တော့ အပေါ်ယံလောက်ပဲ သင်ရသေးတယ် နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့ ဒါပေမဲ့ သူက တခြား ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား တချို့ကို ကိုယ်တိုင် ပေါင်းစပ်ထားပြီး အရမ်းကို အစွမ်းထက်နေတုန်းပဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူတွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"တထာဂတ ရဲ့ စွန့်ပစ်ခံ တပည့် အပေါ်ယံလောက်ပဲ သင်ရတာတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတော့ ငါလည်း တွေ့ကြည့်ချင်သားပဲ"

ချင်မင်က ပြောလိုက်ပြီး ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် များထဲတွင် အခြား မည်သည့် အစွမ်းထက်သူများ ပါဝင်သေးသနည်းဟု ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ချွေချုံရွှမ် မင်းရဲ့ အဲဒီ ညီလေး ကလည်း လျှော့တွက်လို့ မရဘူး သူက စွမ်းအားခြောက်ပါး နှလုံးသားကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထားတယ် အဲဒီ ကျင့်စဉ်က အောင်မြင်မှု အနည်းငယ် ရလာတာနဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေက အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလာပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက လူတွေကိုလည်း ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

စွမ်းအားခြောက်ပါး နှလုံးသားကျမ်း ဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ တစ်အုပ် ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများကိုပင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စေလေသည်။

ချွေ မိသားစုတွင် ရှိနေစဉ်က ချင်မင်သည် ထိုစာအုပ်နှင့် သုံးပေပင် မကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ဖတ်ရှုခွင့် မရခဲ့ချေ။

ထိုတစ်ကြိမ်တွင် ချွေချုံဟယ်သည် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် မရတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ အရေးပါသော လူကြီး အချို့က တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် မကြာသေးမီ သုံးနှစ်အတွင်း ဝင်ရောက်လာသော တပည့်များကိုသာ ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ ပေးသော အကြောင်းပြချက်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလေသည်။ တပည့်သစ်များ၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ထိန်းချုပ်၍ ရပြီး မတော်တဆမှုများ၊ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်မှုများနှင့် သေဆုံးမှုများ ရှိလာလျှင်ပင် မိသားစု အသီးသီးကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာစေမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်လို့ တပည့်ဟောင်းတွေကိုသာ ဝင်ပြိုင်ခွင့် ပြုမယ် ဆိုရင် ငါတို့ လူကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် ဝင်ပြိုင်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ် အဲဒီ နတ်ဘုရား အဆင့် ရောက်စေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်း က အခု အခြေအနေမှာ အတော်လေး ထူးခြားနေပြီး အသက်ငယ်တဲ့ တပည့်တွေ အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေတယ်"

ချွေချုံဟယ်သည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆရာထံသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့လေသည်။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တပည့်ဟောင်း ဖြစ်သွားရသနည်း။

သူ၏ ဆရာမှာ ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာတွင် အလွန် နာမည်ကြီးသော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ အချို့ ရှိနေသဖြင့် ကန့်ကွက်မှုမှာ အရာမထင်ခဲ့ချေ။

ချွေချုံဟယ်သည် ဝိညာဉ်ဂူထဲရှိ ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းကို အလွန် လိုချင်နေသဖြင့် ညီငယ်လေး တစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ပေးကာ သွေးသား ဝိညာဉ် ဆေးစွမ်းကောင်း ကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် တောင်းခံပေးပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် ချွေချုံဟယ်သည် ထို ပစ္စည်းအတွက် သူ၏ ညီအရင်း ဖြစ်သူ ချွေချုံရွှမ်ကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေသည်။ သူ လေ့ကျင့်ထားသော စွမ်းအားခြောက်ပါး နှလုံးသားကျမ်း မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ရုံသာမက အခြားသူများ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လီချင်းယွဲ့ က ပြောလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခါ တပည့်ဟောင်း တွေကို ဝင်ပြိုင်ခွင့် မပြုတဲ့အပြင် တပည့်သစ် တွေရဲ့ ဘေးနားက ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေကိုလည်း အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက် ထားရှိထားပြီး လူငယ်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ တောင်းဆိုထားတယ်"

သို့မဟုတ်ပါက အချို့သော မိသားစုကြီးများမှ လူငယ်များက မိသားစုထဲရှိ လူကြီးများကို ခေါ်ဆောင်လာရဲကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်က မေးလိုက်၏။

"ဒါတောင်မှ အသက်မကြီးတဲ့ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် တချို့က ရောင်ဝါထုတ်လွှတ်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ မလား"

လီချင်းယွဲ့ က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

"အများစုကတော့ ရောင်ဝါထုတ်လွှတ်ခြင်း အဆင့်ကို စတင် ခြေချနေကြပြီ အနည်းစုလောက်ကတော့ ထူးခြားတဲ့ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား တွေကို လေ့ကျင့်ထားပြီး ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်"

"ငါက အဆင့်အနိမ့်ဆုံးတော့ မဖြစ်လောက်ဘူး မလား"

သူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားမိလေသည်။

လီချင်းယွဲ့ က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက နောက်ကျမှ စတာလေ အခုမှ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်ကို စတင် ခြေချရုံပဲ ရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အလားအလာတွေ ရှိတယ် လို့ ဦးလေးမုန့် က ပြောတာ ငါ ကြားတယ် ဒီတစ်ခါ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ် ကောင်းကင်အလင်းရဲ့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ မင်း ဝင်ကူပေးဖို့ လိုမယ်"

ချင်မင် မနေတတ်မထိုင်တတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက ယာယီ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ရာ လီချင်းယွဲ့ ၏ ကာကွယ်မှုကို မည်သို့ ခံယူနိုင်မည်နည်း။

တထာဂတ၏ စွန့်ပစ်ခံ တပည့် နှင့် စွမ်းအားခြောက်ပါး နှလုံးသားကျမ်း ကို လေ့ကျင့်ထားသော ချွေချုံရွှမ်တို့ပင်လျှင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူများကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပြီး အခြားသူများ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိရာ ချင်မင်သည် သူ၏ စွမ်းအားကလည်း ညံ့ဖျင်းမည် မဟုတ်ဟု တွေးမိလေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဒေသခံ အစားအစာ အချို့ကို စားသုံးပြီးနောက် တည်းခိုခန်း သို့ ပြန်လာခဲ့ကြလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် မင်းက ငါ့ကို လိုက်ပို့ပေးရမှာလဲ ငါက မင်းကို တည်းခိုခန်း ကို အရင် လိုက်ပို့ပေးသင့်တာပေါ့"

ချင်မင်က အနည်းငယ် မတတ်သာစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူတွေ အများကြီး ရှိတယ် သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မှန်းဆလို့ မရဘူး မင်းက အခုထိ စိတ်ဝိညာဉ် နယ်ပယ်ကို မဝင်ရောက်ရသေးတော့ တခြားလူတွေရဲ့ ခိုးကြည့်တာကို ခံရဖို့ လွယ်တယ် ဒါကြောင့် ငါပဲ မင်းကို တည်းခိုခန်း အထိ လိုက်ပို့ပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

လီချင်းယွဲ့ က ပြောလိုက်လေသည်။ ချင်မင်သည် သူမနှင့် အတူ သွားလာနေသဖြင့် လူတချို့၏ သတိထားကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

တည်းခိုခန်းတွင် မုန့်ရှင်းဟိုင် ရှိနေသဖြင့် သူမ အလွန် စိတ်ချရပြီး လမ်းခရီးတွင် ဘာမှ မဖြစ်လျှင် ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်မင်သည် လောကီအညစ်အကြေးများနှင့် ကင်းစင်လှပသော လီချင်းယွဲ့ ၏ လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးမှုကို ခံရသဖြင့် လူငယ် အချို့၏ အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။

ချင်မင် ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ဧကရာဇ်၏ သေတမ်းစာကို စတင် လေ့လာကြည့်ရာ အစပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး မထူးခြားလှသော်လည်း ဝိညာဉ်စက်ကွင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အလွန် ရှုပ်ထွေးသော အပြောင်းအလဲများ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။

သူသည် အသေးစိတ် မလေ့ကျင့်နိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျမ်းစာ တစ်အုပ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး အနာဂတ်တွင် သေချာ ဂရုစိုက် လေ့လာသင့်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ချင်မင်သည် ကြေးညို တောင်ဝှေးကို လှံရှည်အဖြစ် အသုံးပြုကာ လေပြင်းများအလား လှုပ်ရှားနေပြီး တောင်များကို ခုတ်ပိုင်းကာ ပင်လယ်များကို ဖြတ်တောက်ပြီး ညအမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။

"ဒီ လေ စွမ်းအား က နည်းနည်း ထူးခြားတယ် တခြား စွမ်းအား တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာ ဖြစ်မယ်"

ဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့သော သားရဲရေ စာအုပ်ထဲတွင် အစောပိုင်း ကာလ၌ အဓိက လေ့ကျင့်ရမည်မှာ လေ စွမ်းအား နှင့် ဧကရာဇ် စွမ်းအား တို့ ဖြစ်ပြီး ချင်မင်သည် တစ်ညလုံး လေ့ကျင့်နေခဲ့လေပြီ။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်အတွင်း လီချင်းယွဲ့ သည် ချင်မင်ကို လော့ဖူမြို့ တစ်ခွင်လုံးသို့ လိုက်လံ ပြသပေးခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း နေရာ အမျိုးမျိုးကို ကြည့်ရှုကာ နာမည်ကြီး အစားအစာ အများအပြားကို မြည်းစမ်းခဲ့ကြလေသည်။

ထိုကာလအတွင်း ချင်မင်သည် ထိုထူးခြားသော စွမ်းအား နှစ်ခုကိုလည်း သေချာ လေ့လာနေခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းသော ဧကရာဇ် စွမ်းအားမှာ သာမန် မဟုတ်သော အရာများကို သူ သတိပြုမိထားပြီး ဖြစ်ကာ အစပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး မထင်ရှားသော်လည်း ဝိညာဉ်စက်ကွင်း နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"အစပိုင်းမှာတော့ လေ့ကျင့်ရတာ သိပ်မခက်ခဲဘူး ခက်တာက နောက်ပိုင်း အပြောင်းအလဲတွေပဲ"

ချင်မင်သည် ထိုကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား နှစ်ခုကို အခြေခံအဆင့် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

"ခရီးထွက်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်သည် သူ တည်းခိုခန်းတွင် ဤမျှလောက် ကြိုးစား လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားမိလေသည်။

"ကျုပ်ရဲ့ ရွှေရောင် ချပ်ဝတ်က ဘယ်မှာလဲ"

ချင်မင်က မေးလိုက်လေသည်။ သူသည် နဂါး ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံတို တစ်ဒါဇင်ကို ကျောပေါ်တွင် လွယ်ထားကာ လေးနှင့် မြားကို ယူဆောင်ပြီး ကြေးညို တောင်ဝှေး ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေပြီ။

"လော့ဖူတောင် အပျက်အစီး နေရာမှာ ရှိတယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်လည်း အတူတူ လိုက်ပါသွားလေသည်။

ထိုနေ့တွင် လော့ဖူ နတ်မြို့လေး မှာ အလွန်တရာ စည်ကားနေပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့် များ ရောက်ရှိလာကြကာ ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ နေရာမှ အမွေအနှစ် ရရှိထားသူ တပည့် အများအပြားလည်း ပါဝင်လေသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တပည့်တွေ လော့ဖူ နတ်မြို့လေးမှာ စုဝေးနေကြပြီ ပြင်းထန်တဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှု ကြီး တစ်ခု စတင်တော့မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်"

သတင်းများက ဒေသအသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။

ယခုအခါ လူအများအပြားက ဤတစ်ကြိမ် ပြိုင်ဆိုင်မှုကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ရက်အတော်ကြာ ကတည်းက ပူပူနွေးနွေး ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြလေပြီ။

"လောစရာ မလိုပါဘူး မနက်ဖြန် မနက်ကျမှ နတ်တောင် အပျက်အစီး နေရာကို တရားဝင် ခြေချပြီး အဲဒီ ဝိညာဉ် ဂူထဲကို ဝင်ရမှာ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်လေသည်။

လီချင်းယွဲ့ ကို သူမ၏ ဂိုဏ်းမှ လူများက ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူမကို အကြံပေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

လော့ဖူ နတ်မြို့လေးသည် အပျက်အစီး နေရာ၏ အနီးတွင် တည်ရှိပြီး ဤနေရာတွင် မီးစမ်းရေများ ရှိသည့်အပြင် ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံ အပျက်အစီး များစွာလည်း ရှိသဖြင့် သမိုင်းဝင် အငွေ့အသက် အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

ချင်မင်သည် ရင်းနှီးသော လူအချို့ဖြစ်သည့် ချွေချုံဟယ်၊ ဝမ်ချိုက်ဝေ၊ ကျိန့်မောက်ကျယ် အစရှိသူတို့ကို ဆက်တိုက် မြင်တွေ့နေရပြီး ထို့အပြင် နှစ်နှစ်ကျော် အကြာတွင် လီချင်းရွှီကိုလည်း ပြန်လည် မြင်တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

သူ အများကြီး အာရုံစိုက် မနေတော့ဘဲ နတ်မြို့လေး ရှိ အခန်းထဲသို့ ပြန်လာကာ ဝိညာဉ် ငှက်လေး တစ်ကောင်ကို လေ့ကျင့်ပေးရင်း မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲဝင်မည့် အချိန်ကို အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေတော့သည်။

အခန်း (၁၀၂) - ကြီးမားသော နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေး ခေတ်ကာလ

ချင်မင်သည် ဝိညာဉ်ငှက်လေးကို လေ့ကျင့်ပေးနေပြီး ထန်ရွှီမီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို ထိုမီးနီရောင် ငှက်လေး၏ ကိုယ်ထဲသို့ မထည့်သွင်းရသေးဘဲ ဝိညာဉ်ဂူထဲ ဝင်မည့်အချိန်ရောက်မှ 'စီစဉ်' ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

"မင်းက ငှက်တောင် ကစားနေနိုင်သေးတယ်လား"

မုန့်ရှင်းဟိုင် ရောက်လာပြီး သူထိုမျှလောက် အေးဆေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ကျုပ်က ရှေးလူကြီးတွေလိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတွေ ကြုံလာရင် တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ထား ထားရှိဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ"

ချင်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သတိပေးလိုက်၏။

"ဒီည မင်းကိုယ်တိုင် သတိထားနေပါ မင်းတို့ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့် လူတွေပဲ လော့ဖူနတ်မြို့လေးမှာ နေခွင့်ရှိတယ် ငါတို့လို မဆိုင်တဲ့ လူတွေက မြို့ပြင်မှာ နေရမယ်"

ချင်မင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တပည့်တွေ အချင်းချင်း မြို့ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ကြမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြန်ဖြေ၏။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူတို့ မလုပ်ရဲပါဘူး ဒါပေမဲ့ မတော်တဆမှုတွေကိုတော့ ကြိုတင် ကာကွယ်ထားရမယ်"

"လော့ဖူနတ်မြို့လေးမှာ ငါက အဆင့်အနိမ့်ဆုံးလောက် ဖြစ်နေမှာပဲ ငါ တကယ် သတိထားနေမှ ရမယ်"

ချင်မင်သည် ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓားကို ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ချင်းယွဲ့ကို မင်းကို ကာကွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

ချင်မင်သည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောလိုတော့ဘဲ မေးလိုက်၏။

"ဦးလေးမုန့် ချင်းယွဲ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေထဲမှာ ဘယ်သူတွေက အစွမ်းထက်ပြီး အထူး သတိထားသင့်လဲ ပြီးတော့ အဲဒီ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေထဲမှာကော"

"ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့် အဓိက တပည့်တွေ အားလုံးက ဒုတိယ အဆင့်ကြီးဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဗိမာန်

ကို ခြေချပြီးလောက်ပြီ ဒါပေမဲ့ အများစုက အခုမှ စရောက်ခါစပဲ ရှိဦးမယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ထိုလူများကို ချင်မင် ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘဲ လီချင်းယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

ချင်မင်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်၏။

"သူတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို ကြည့်ပါဦး စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းတို့၊ ဝိညာဉ်ဗိမာန်တို့ ဆိုတာ ကျမ်းစာတွေထဲက နာမည်တွေချည်းပဲ အားလုံးက မူလ ဇာစ်မြစ်တွေ ရှိကြတယ် ငါတို့ လမ်းစဉ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီအဆင့် နာမည်တွေကို ဘယ်သူ ပေးခဲ့တာလဲ"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြန်ဖြေ၏။

"ငါတို့ နာမည်တွေက အဲဒီခေတ်က အခြေအနေတွေအရ လက်တွေ့ကျကျ ပေးထားတဲ့ နာမည်တွေပါ"

"လက်တွေ့ကျတယ်"

ချင်မင်လည်း ထိုလမ်းစဉ်မှ မျိုးဆက်ဟောင်းများကို ထိုကဲ့သို့သာ ချီးမွမ်းနိုင်တော့လေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်၏။

"အရင်တုန်းက နေမင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးစမ်းရေတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ် ဧရာမ သားရဲကြီးတွေ လှည့်လည် သွားလာနေပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပင်တွေ နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေတယ် လူမျိုးတုံးတော့မယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးနဲ့တောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ် အဲဒီကာလမှာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့ ရှေ့လူတွေက အရမ်းကို ကြီးမားတဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ် အဲဒီအချိန်က ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အဆက်မပြတ် ရုပ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အားကိုးပြီး ဧရာမ သားရဲကြီးတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတယ် ပြီးတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အပင် အများအပြားကိုလည်း ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ရတယ်"

ထို့ကြောင့် ဘဝသစ်ရရှိခြင်းဆိုသော နာမည်မှာ အမှန်တကယ် အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝလှပြီး ထိုခေတ်အခါက လူမျိုး တစ်မျိုးလုံး၏ အသစ်ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

"ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကလည်း အဲဒီခေတ်က တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ် အကြိမ်များစွာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ကောင်းကင်အလင်းတွေက ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်ကို ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတဲ့ ဧရာမ သားရဲကြီးတွေကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါမှာ အရင်ကလို အားနည်းမနေတော့ဘဲ အမည်မသိ သတ္တဝါတွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်လာတယ် တောင်ကြီးတွေလောက် ကြီးမားတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အပင်တွေကို ခုတ်လှဲနိုင်လာတယ် ဒေသတစ်ခုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လာတဲ့အတွက် သူတော်စင်ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

ထို့ကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်ဟု လူအများအပြားက အချိန်အတော်ကြာ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြလေသည်။

ရှေးဟောင်း ကျင့်စဉ်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

လူသားများ ခြေကုပ်ရလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ကျင့်စဉ် အသီးသီးကို ပြန်လည် တူးဖော်တွေ့ရှိလာကြပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများ၊ လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုမှ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင်ဆိုသော အခေါ်အဝေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းလာပြီး တူတော် ဟုပင် လှောင်ပြောင်ခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။

အချိန်အတော်များများတွင် လူအများက 'ရောင်ဝါထုတ်လွှတ်ခြင်း' ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိကြပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အလင်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော အခြေအနေနှင့်လည်း ကိုက်ညီပေသည်။

"အဲဒီ အန္တရာယ်များတဲ့ သတ္တဝါတွေ၊ တောင်ကြီးတွေလောက် ကြီးမားတဲ့ အပင်တွေ ပြီးတော့ သေချာ မမြင်ရတဲ့ သတ္တဝါတွေ၊ ခန့်မှန်းလို့ မရတဲ့ နတ်ဘုရားနဲ့ တူတဲ့ အရာတွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ပြီးပြီလား"

ချင်မင်သည် ထိုခေတ်ကာလအကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေလေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ရှေးဟောင်း စာအုပ်များတွင် ထိုအကြောင်းများကို အများအပြား မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိချေ။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်လိုလုပ် အကုန် ရှင်းလင်းပစ်လို့ ရမှာလဲ အခု ကြားနေရတဲ့ ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာဆိုတာ အကုန်လုံးလို့ မင်း ထင်နေတာလား တကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ် ငါတို့ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အပိုင်းပေါ့"

"တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလေးပဲလား"

ချင်မင် အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာချိန်တွင်ပင် ထိုအကြောင်းများကို သူ မသိခဲ့ချေ။ ချွေမိသားစုတွင် ရှိနေစဉ်က မည်သူကမျှ သူ့ကို ထိုအကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောပြခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ အထက်အလွှာမှ လူများက ကမ္ဘာကြီး၏ အမှန်တရားကို တမင် ဖုံးကွယ်ထားပုံရပြီး စာရွက်စာတမ်း အမျိုးမျိုးတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမှုများမှာ အလွန် မှုန်ဝါးနေလေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

"ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာက အဆုံးအစ မရှိဘူး အမှောင်ထု နယ်မြေတွေက အကန့်အသတ် မရှိဘူး ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်ဝန်းလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိနိုင်ဘူး ငါတို့ ခြေကုပ်ရထားပြီး အသာစီး ရနေသလို ရှိပေမဲ့ ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာရဲ့ အတွင်းပိုင်းကိုတော့ သိပ်ပြီး မသိသေးဘူး လောလောဆယ်တော့ အပြင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး နယ်မြေသစ်တွေ မရှာဖွေတော့ဘူး တကယ်လို့ ဆက်တိုက်မယ်ဆိုရင် လမ်းမှာ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ရမလဲဆိုတာ ပြောရခက်တယ် ရှေ့မှာ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး နတ်ဘုရားနီးပါး အစွမ်းထက်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်"

သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ လက်ရှိခေတ်မှာ နေရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမယ် အနည်းဆုံးတော့ တိုးတက် ကြီးပွားလာပြီး လောလောဆယ်တော့ အသာစီး ရနေတယ် ဒါပေမဲ့ လူဦးရေ အဆက်မပြတ် တိုးများလာရင် အဆင့်မြင့် မီးစမ်းရေတွေ မလုံလောက်တော့ဘဲ ဧရာမ မြို့ကြီးတွေကို ချဲ့ထွင်ဖို့ လိုလာတဲ့ အချိန်ကျရင် ကြီးမားတဲ့ နယ်မြေသစ် ရှာဖွေရေးကြီး ပြန်လုပ်ရလောက်တယ် အဲဒီအချိန် ရောက်ရင်တော့ မင်း ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို တွေ့တွေ့၊ ဘယ်လို အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို မြင်မြင် အံ့သြစရာ မလိုတော့ဘူး ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ တခြား နိုင်ငံတွေကို တွေ့ရဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး"

"ကြီးမားတဲ့ နယ်မြေသစ် ရှာဖွေရေး၊ ကြီးမားတဲ့ နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေး ခေတ်ကာလ..."

ချင်မင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခေါ်အဝေါ်မျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရသော လူငယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်မျိုးတွင် ပါဝင်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကြီးမားသော နောက်ခံ အခြေအနေမျိုးတွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး လမ်းစဉ် အသီးသီး၏ အဓိက ကျောရိုးများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုခေတ်ကာလသည် သူရဲကောင်းများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြယ်တာရာများအလား တောက်ပသော ခေတ်ကာလ တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ကျကျ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော နယ်မြေသစ် ရှာဖွေရေး စစ်ပွဲကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်နွှဲပြီး ကြီးမားသော နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေး ခေတ်ကာလ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပါက လူအများအပြား သေဆုံးကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဂုဏ်ကျက်သရေ၊ တောက်ပမှု၊ သွေးများ... စိတ်ကူးယဉ်၍ ရနိုင်သော မြင်ကွင်း အများအပြားမှာ အစွမ်းထက်သူ အချို့၏ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာမှုနှင့်အတူ ပိုမို အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝပြီး လေးနက်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် လူငယ် အများအပြား၏ အိပ်မက်များလည်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော နယ်မြေသစ် ရှာဖွေရေး၊ ကြီးမားသော နယ်မြေသစ်ရှာဖွေရေး ခေတ်ကာလ၏ လမ်းခရီးတွင် အရေးမပါသော အရိုးစုများအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြောလိုက်၏။

"အခု ဒီအကြောင်းတွေ ပြောဖို့ စောပါသေးတယ် အထက်အလွှာကလည်း လူသိရှင်ကြား ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး အားလုံးက အရမ်း သတိထားနေကြတာလေ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ ညနှင်းမြူ ကမ္ဘာရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ဘာတွေ ရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး နှစ်တွေ ဒီလောက် ကြာတာတောင် အဖြေရှာလို့ မရသေးဘူး"

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ထိုအကြောင်းအရာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ရှိ ပြဿနာများအကြောင်းကို စတင် ဆွေးနွေးလိုက်ကြလေသည်။

"အဓိက တပည့် တစ်ယောက်စီက ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် လေးယောက်ကို ခေါ်သွားခွင့် ရှိတယ် အဲဒီအထဲမှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ လူတချို့ ပါတယ် ဥပမာ လော့ယွဲ့မြို့က ထန်ယွီဆိုရင် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်မှာတင် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား ဆယ်မျိုးထက်မက ပေါင်းစပ်ထားပြီးပြီလို့ ကြားတယ်"

"ဆယ်မျိုးထက် မက"

ချင်မင် တွက်ကြည့်လိုက်ရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဆယ်မျိုးကျော် လေ့ကျင့်ထားပြီး ဖြစ်ကာ အများစုမှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်သော ပေါင်းစပ် စွမ်းအားများ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထဲတွင် ထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်စွာ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့လေသည်။

သူ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားမှာ ထိုလူများလောက် မကြီးမားနိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အဆင့်မှာ နိမ့်ကျနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားဖြင့် အားဖြည့်ပေးမည်ဆိုလျှင်တော့ လူအချို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"ချန်ရှုဟန်လို့ ခေါ်တဲ့ လူငယ်လေးက အရောင်ငါးမျိုး မိုးကြိုးမီး စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ထားတယ် အဲဒါက အရမ်း နာမည်ကြီးတဲ့ စွမ်းအား တစ်ခု ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား အရမ်း ကြီးတယ် အဆင့်တူတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက လူတွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က နောက်ထပ် အန္တရာယ်ရှိသော လူတစ်ဦးကို ထပ်မံ ပြောပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ပြီးတော့ လူတချို့ ပြောတာက နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ တံခါးပိတ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း ဂိုဏ်းက အပြင်စည်း တပည့် တစ်ယောက် ထွက်လာတယ်တဲ့"

"ဘယ်လို အမွေအနှစ်မျိုးလဲ နောက်ခံ အရမ်း ကြီးတာလား"

ချင်မင် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကျောက်စိမ်းစင်ကြယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် အဲဒါက အရမ်း နက်နဲပြီး ကောင်းကင်မဏ္ဍိုင် စွမ်းအားနဲ့ ရူလိုင် စွမ်းအားတွေထက် မညံ့ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရတယ် သူတို့က တံခါးပိတ်ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အရမ်းကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေလေ့ရှိတယ်"

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တော်သေးတာပေါ့ သူက အပြင်စည်း တပည့်ပဲ ဖြစ်လို့ ကျောက်စိမ်းစင်ကြယ် စွမ်းအား အစစ်အမှန်ကိုတော့ သင်ခွင့် မရလောက်သေးပါဘူး"

မုန့်ရှင်းဟိုင်သည် လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။

"အင်း... ကောလာဟလ သတင်း တချို့ အရဆိုရင် လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမှာ နေတဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး နန်းတော်ကလည်း လူထွက်လာတယ်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို အကူအညီ ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ် တကယ်လို့ သူက ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအားကို တကယ် လေ့ကျင့်ထားတယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ရင်ဆိုင်ရ ခက်လိမ့်မယ် မင်းတို့ ခေတ်မှာတော့ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်"

ချင်မင်က ပြောလိုက်၏။

"ငါ ဘာလို့ ဒီ တံခါးပိတ် ဂိုဏ်းတွေက ပိုပြီး လှုပ်ရှားလာတယ်လို့ ခံစားရတာလဲ ဂိုဏ်းအသီးသီးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ တိုးချဲ့ရေး ကာလ ရောက်လာတော့မလို့လား ညနှင်းမြူတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ နတ်တောင် အသီးသီးက လူတွေက တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာတော့မှာလား"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပြန်ဖြေ၏။

"ဒီလို အလားအလာမျိုး ရှိနေပေမဲ့ ဒီတစ်ခါကတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက အဓိက တပည့်တွေ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ့် နတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်စေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းက အရမ်း အရေးကြီးလို့ အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်တွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးပြီး လူတွေကို ဖိတ်ခေါ်နေကြတာ နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်"

ထို့နောက် သူသည် တထာဂတ၏ စွန့်ပစ်ခံ တပည့်၊ ချွေချုံရွှမ် အစရှိသည့် ထူးခြားသော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ထားသူ အချို့အကြောင်းကို ဆက်လက် ပြောပြလေသည်။

ချင်မင်သည် ကြားသိရသည်များကို အခြေခံကာ ထိုပြိုင်ဘက်များကို အကဲဖြတ်နေလေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သူ့ကို စိတ်အေးအေးထားရန် ပြောလိုက်၏။

"မင်းလည်း ဖိအားတွေ ခံစားမနေပါနဲ့ မင်း ဝင်တိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး ပြီးတော့ အထူး ဖိတ်ခေါ်ခံရတဲ့ လူနည်းစုလေးကလွဲရင် တကယ့် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ သာမန်ပါပဲ"

သူ၏ အဆိုအရ ထိုအသက်အရွယ် အပိုင်းအခြားသည် လူငယ်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ဝဆုံး အချိန်ဖြစ်ရာ မည်သူက အခြားသူများ၏ နောက်လိုက်အဖြစ် ခံယူလိုမည်နည်း။

ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုနေရာသို့ လာရောက်နိုင်သော ရောင်ဝါထုတ်လွှတ်ခြင်း အဆင့်ရှိ လူများမှာ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ပျောက်ဆုံးနေသူများ၏ အတင်းအကျပ် ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ယာယီ လာရောက် ကူညီပေးတဲ့ လူနည်းစုလေးကလွဲရင် တကယ့် ထူးချွန်တဲ့ လူတွေက တစ်နှစ် တစ်ခါ ကျင်းပတဲ့ စာမေးပွဲကြီးကို ဝင်ပြိုင်နေကြမှာပါ လောလောဆယ်တော့ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို စွန့်လွှတ်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး"

မုန့်ရှင်းဟိုင်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဒီ စာမေးပွဲကြီး ဝင်ပြိုင်မယ့် ပါရမီရှင်တွေက နှစ်အတော်ကြာပြီးရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ လူတွေကတော့ အချိန်ပိုကြာကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာကြမှာပေါ့"

ချင်မင် လုံးဝ စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။ ထိုလမ်းစဉ်မှ လူများ အားလုံးက နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူများ၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်သွားကြမည်လော။ ပိုမို အစွမ်းထက်သူများက အချိန်ပိုကြာမှ အရှုံးပေးကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရက်စက်သော အမှန်တရားကို လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ရောင်ဝါထုတ်လွှတ်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်စက်ကွင်းစတဲ့ အဆင့်ကြီးတွေကို ရောက်ပြီးရင်လည်း ဆက်ပြီး တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်နိုင်ဦးမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့ မဟုတ်ရင် ဆယ်နှစ်လောက် ကြိုးစား လေ့ကျင့်မှ အဆင့်တစ်ဆင့်လောက် တက်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"

"နည်းလမ်း ရှိလောက်ပါတယ်"

ချင်မင် တွေးတောလိုက်လေသည်။ ဧကရာဇ်၏ စွမ်းရည် တိုးတက်မှုမှာ မနှေးကွေးကြောင်း သူ တွေ့ရှိထားလေသည်။

မုန့်ရှင်းဟိုင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူ လော့ဖူနတ်မြို့လေးတွင် အချိန်ကြာကြာ နေ၍ မရချေ။

လီချင်းယွဲ့ ပြန်ရောက်လာလေပြီ။ သူမသည် ဂိုဏ်းမှ လူကြီးများ၏ အကြံပေးမှုများကို လက်ခံရယူပြီးနောက် ပြန်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မြို့ထဲမှာ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့် လူတွေပဲ ကျန်တော့တယ် ဒီည သိပ်ပြီး အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်မင်က ပြောလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ငါတို့ကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်ရဲပါဘူး မင်း ငါ့ဘေးနားက အခန်းမှာ အိပ်လိုက်"

လီချင်းယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးလေး တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေလေသည်။

ထိုပြိုင်ပွဲ၏ ရေပန်းအစားဆုံး လူများထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

သူမသည် ချင်မင်အတွက် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ယူဆောင်လာပေးပြီး နောက်ထပ် သုံးယောက်ကိုလည်း မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။ ထိုအမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးတို့မှာ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လီချင်းယွဲ့သည် ချင်မင်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူ့ကိုမျှ အကူအညီ တောင်းရန် မသွားခဲ့ဘဲ မူလ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် သုံးဦးကိုသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ငါတို့ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ရအောင်"

သူမက ပြောလိုက်လေသည်။

ချင်မင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ငါတို့ အပြင်ထွက်ဦးမလို့လား နည်းနည်း သိုသိုသိပ်သိပ် နေသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လီချင်းယွဲ့၏ အမည်းရောင် ဆံပင်များမှာ တောက်ပနေပြီး အပြစ်ပြောစရာ မရှိလောက်အောင် လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေကာ ရေခဲတောင်ပေါ်တွင် လေပြင်းများကို ရင်ဆိုင်ကာ ပွင့်လန်းနေသော နတ်ပန်း တစ်ပွင့်အလား လတ်ဆတ်ပြီး တောက်ပနေကာ သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"သူတို့က ငါ့ကို ကြောက်ရမှာလေ ငါက သူတို့ကို ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး ဒီလို ယုံကြည်မှုနဲ့ ရဲရင့်မှုမျိုး မရှိဘူးဆိုရင် ငါလည်း အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းကို လာပြီး လုမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ"

ချင်မင် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူမနှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ညနေဆည်းဆာ အလင်းရောင်များက ညနှင်းမြူများကို အနီရောင် သန်းသွားစေကာ လော့ဖူနတ်မြို့လေး၏ မီးစမ်းရေများ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဆင်းနေသဖြင့် ထိုနေရာတွင် နေ့နှင့် ည ကွာခြားမှု ရှိနေလေသည်။

လော့ဖူနတ်မြို့လေးတွင် ရှေးဟောင်း နေရာ အများအပြား ရှိပြီး အားလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ချန်ရစ်ခဲ့သော အရာများ ဖြစ်ပေသည်။

အခြား အဓိက တပည့် အချို့လည်း ရှေးဟောင်း လမ်းမကြီးများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေကြကာ ဘေးပတ်လည်တွင် လူတစ်စု ဝိုင်းရံနေကြလေသည်။

လီချင်းယွဲ့၏ ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း လူတစ်စု အမြန် စုရုံးလာကြပြီး အားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များမှာ လီချင်းယွဲ့ကို ဗဟိုပြုထားကြပြီး ဝိညာဉ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူမကို တက်ကြွစွာ ကူညီပေးကြမည် ဖြစ်ကြောင်း ချင်မင် သိရှိသွားလေသည်။

ယင်းမှာ အဓိက တပည့်များ၏ သဘောသဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။ သူတို့သည် လုံလောက်သော ဩဇာတိက္ကမ ရှိကြပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိဘူးဟု ထင်မှတ်သော အခြား တပည့်များက သူမထံသို့ တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ထိုလူများသည် လီချင်းယွဲ့နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ အနာဂတ်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၌ သူမ၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းမှာ အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပြုခြင်း တစ်မျိုးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များသည် မိမိတို့၏ အကန့်အသတ်များကို သိရှိထားကြသဖြင့် အနာဂတ်တွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာမည့် ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကို စောစီးစွာ ရွေးချယ်ပြီး မှီခိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချွေချုံဟယ်သည် ရှေးဟောင်း မြို့လေးထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေပြီ။ သူ ထိုနေရာတွင် ညအိပ်ခွင့် မရှိချေ။

သူ ထောက်ပံ့ပေးထားသော ညီငယ်လေး ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။ သူသည် ဆရာတစ်ဦး၏ တပည့် ဖြစ်ပြီး စွမ်းရည် အလွန် မြင့်မားကာ သွေးသား ဝိညာဉ် ဆေးစွမ်းကောင်း၏ အကူအညီကို ရရှိပြီးနောက် စွမ်းအားများ အများကြီး တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချွေချုံရွှမ်နှင့် ချွေမိသားစုမှ သေချာ ရွေးချယ်ထားသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်များ အားလုံး ထိုလူငယ်လေး၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကြလေသည်။

စွမ်းအားရှိသော အဓိက တပည့်များ အားလုံး အပြင်ထွက်ကာ 'အင်အား' ပြသကြပြီး မိမိတို့ကို မှီခိုနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့်များကို ယုံကြည်မှု ပေးကြကြောင်း ချင်မင် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

တကယ်ပင် သူသည် လီချင်းရွှီကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ အာရုံစိုက်မိသည်မှာ လီချင်းရွှီ၏ ဘေးတွင် လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် လူငယ် တစ်ဦး ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ချင်မင် ချက်ချင်း ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားမိလေသည်။ ယင်းမှာ လီချင်းရွှီ၏ ဆရာက ဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို ထိုအမျိုးအနွယ်မှ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းလော။

"ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်က အစပိုင်းမှာ လေ့ကျင့်ရတာ မခက်ခဲပေမဲ့ မင်းတို့ တကယ်ပဲ အဲဒီအထဲက အဓိပ္ပာယ် အစစ်အမှန်ကို နားလည်နိုင်ပါ့မလား အဲဒါက ဝိညာဉ်စက်ကွင်း အဆင့် ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတာလေ"

ချင်မင် ရင်ထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်နေမိလေသည်။

လီချင်းရွှီ၏ ဘေးတွင်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ တပည့် အများအပြား ပါရှိနေလေသည်။

ထို့နောက် ချင်မင်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ရင်းနှီးသော လူအချို့ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဥပမာ လူကျိန့်ယီ၊ ချန်ပင်းယန် အစရှိသူတို့ ဖြစ်ပြီး သူတို့ အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာ အင်အား တည်ဆောက်နေကြပုံ ရလေသည်။

ဝမ်ချိုက်ဝေလည်း ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။ သူမသည် ယခင်ကအတိုင်း သွယ်လျလှပသော ခန္ဓာကိုယ်လေးဖြင့် ဆံပင်များ လွင့်ခါနေကာ အလွန်တရာ လှပပြီး အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်လေသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင်လည်း လူအချို့ ပါရှိပြီး ဝမ်မိသားစုက သူမအတွက် အထူး ဖိတ်ခေါ်ပေးထားသော အစွမ်းထက် လူငယ် လေးဦးလည်း ပါဝင်ကာ အားလုံးမှာ ထူးခြားသော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားများကို လေ့ကျင့်ထားပြီး အံ့သြဖွယ် အမွေအနှစ်များ ရှိကြလေသည်။

"အစ်ကိုလီ"

အဓိက တပည့် ထန်ရွှီမီက နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ယင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ ရိုးသားစွာ ပြုံးပြလိုက်ရာ သူ၏ ဘေးတွင်လည်း နောက်လိုက် အများအပြား ရှိနေလေသည်။

ချင်မင်သည် ဖြူဝင်းသော သွားများကို ဖော်ပြကာ သူ့ကို တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ငှက်နောက် လိုက်မယ့် လူငယ်လေး မင်းက တကယ် မရိုးသားဘူး အခုချိန်ထိ ရိုးသားတဲ့ ပုံစံ ဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲဟု စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်လေသည်။

အဓိက တပည့်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသော်လည်း ချင်မင်သည် လူအနည်းငယ်ကိုသာ သိရှိလေသည်။

"လီချင်းရွှီ မင်းရဲ့ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေထဲမှာ မင်းရဲ့ ညီဝမ်းကွဲ ပါတယ် မလား လီချင်းရှောင်ကော ပါလား လတ်တလောက လူတစ်ယောက်ရဲ့ တင်ပါး ကန်တာ ခံရပြီး ငိုနေတယ်ဆို"

ပြောရမည်ဆိုလျှင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ဖြစ်သော်လည်း အဓိက တပည့်များထဲတွင် လူစုံ ပါဝင်ပြီး ယခုအခါ ပြဿနာ စတင်ရှာဖွေကာ လီချင်းရွှီကို လှောင်ပြောင်နေသူ တစ်ဦး ရှိနေလေသည်။

ထို့အပြင် စကားစပြောသူမှာ မိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။

"လော့ချင်းကဲ မင်းက တကယ် သည်းမခံနိုင်တော့တာပဲ အခု ချက်ချင်း ငါနဲ့ တိုက်ချင်နေတာလား"

လီချင်းရွှီသည် သူမကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမမှာ သူ၏ ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်ပုံရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ငါ့ ညီဝမ်းကွဲကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ သူဆိုတာ အရင်တုန်းက ငါ တုတ်သုံးချက် ရိုက်ပြီး အကျင့်ပျက်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သူပဲ အခု တိုးတက်လာပြီ ဆိုတော့... နည်းနည်းတော့ အံ့သြစရာပဲ"

လီချင်းယွဲ့က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"လီချင်းရွှီ ငါ ရှိနေသရွေ့ မင်း အဲဒီ နတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်စေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး အရင်တုန်းက မင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းပဲ နှစ်နှစ်ကျော် ကြာသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီ စာရင်းကို ရှင်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ ဝိညာဉ်ဂူထဲမှာ တွေ့ကြမယ်"