အခန်း (၃၁-၃၂)

အပိုင်း ၃၁

ပြင်ပရှိ တောဝက်တို့သည်လည်း အတွင်းဘက်ရှိ ဝက်များ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သဘာဝအလျောက် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

ပြောင်းဖူးကို ပထမစားသုံးမိသော တောဝက်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ပိတ်မိနေသော တောဝက်တို့သည် ငါးဖမ်းပိုက်ကွန်များကို အတင်းတိုးဝှေ့တိုက်ခိုက်ကြလေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ပိုများပြားသော တောဝက်တို့သည် ပိုက်ကွန်များကို အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ဝင်ရောက်ဆောင့်တွန်းမိကြပြန်၏။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ရုန်းကန်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် အားအင်ချိနဲ့သွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် လဲကျကုန်ကြတော့သည်။

ကျိုးယဲ့သည် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် ငါးဖမ်းပိုက်အတွင်း ပိတ်မိနေသော တောဝက် တစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရှုကာ အတိုင်းအထက်အလွန် ပြုံးပျော်နေမိသည်။

သူသည် တောင်ခြေဘက်သို့ ဦးတည်၍ လေချွန်လိုက်သော်လည်း အကွာအဝေးမှာ အလွန်ဝေးနေသဖြင့် မည်သူမျှ မကြားနိုင်ခဲ့ကြပေ။

မကြာမီမှာပင် ဝက်စာ ရှာဖွေပြီးစီးသွားသော ကျန်းမန်မန်သည် အခြေအနေကို ပြန်ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမသည် အရင်က ဗီဒီယိုတစ်ခုတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤနည်းလမ်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရင်ဦးဆုံး တောဝက်များကို စိတ်တိုင်းကျ စားသောက်စေပြီးနောက်... နောက်ဆုံး၌ ၎င်းတို့ကို ရှင်းပစ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ "လောက၌ အလကားရသော နေ့လယ်စာဟူ၍ မရှိ" ဆိုသည့် စကားပုံ၏ ပြီးပြည့်စုံသော သရုပ်ဖော်မှုပင်။

အကယ်၍ ယနေ့တွင် တောဝက်များသာ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပါက သူမတို့အနေဖြင့် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ထားဘဲ သူမ ရောက်ရှိသွားချိန်၌ ငါးဖမ်းပိုက်အတွင်းရှိ တောဝက်များ၏ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေကြသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ကျိုးယဲ့သည် သူမကို လှမ်းမြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ပင် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ရဲဘော်ကျန်း! ဒီဘက်ကို မလာနဲ့ဦး! အမြန်ပြန်သွားပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားသူတွေကို သွားခေါ်လိုက်ပါ။"

ကျန်းမန်မန်လည်း ကျိုးယဲ့၏ စကားကို ကြားရသောအခါ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး တောင်အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဆင်းသွားတော့သည်။

သူမသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားခဲ့သဖြင့် ဝက်မွေးမြူရေးခြံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သစ်သားခွက်ကြီး နှစ်လုံးအနီး၌ လူတစ်စု စုဝေးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

သူမ ပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောမာဇီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားခဲ့လေသည်။

"မိပြီလား။"

သူမက အတည်ပြုလိုက်သောအခါ ကောမာဇီနှင့် အခြားသူအချို့သည် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကြတော့သည်။

ကျန်းမန်မန်တစ်ယောက် အမောပင် မဖြေရသေးမီ ကောမာဇီ၊ ဝမ်ကျားရှင်းနှင့် လျိုကျန်းယဲ့တို့က မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။ သူမသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ထိုသုံးဦး မရှိတော့သဖြင့် ဆွံ့အလျက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရလေသည်။

ချန်သော်ယွိလည်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လျက် ကျန်းမန်မန်ကို မေးမြန်းလိုက်၏။

"ရဲဘော်ကျန်း၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာမိတာလဲ။ တောဝက်တွေ ထပ်မိပြန်ပြီလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"

ကျန်းမန်မန်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို သွားရှာရမယ်။"

သူမသည် နောက်မှ လှမ်းခေါ်နေသော ချန်သော်ယွိကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လယ်ကွင်းများဆီသို့ ဦးတည်ပြေးသွားလေတော့သည်။

လယ်ထဲ၌ အလုပ်လုပ်နေသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူမသည် အလွန်အမင်း အလျင်စလို ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ဝင်တိုက်မိလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့သေးသည်။

အသင်းခေါင်းဆောင်လည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဘေးဘက်သို့ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရလေသည်။

သူမ ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်တော့မှ အသင်းခေါင်းဆောင်သည်လည်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။

သူမ၏ အလွန်အလျင်စလိုဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သည်နှင့် တောဝက်များ ထပ်မံဖမ်းမိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းဆိုသလို သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

"ထပ်မိပြန်ပြီလား။"

ကျန်းမန်မန်သည် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးပေါ်ထောက်ကာ အမောဖြေပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်ဝါးကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှန်ပြလိုက်သည်။

"တစ်ဆယ်... ဆယ်ကောင်တောင်မိတာ!"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လည်း အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားရလေသည်။

သူတို့၏ တပ်ရင်းတစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်မိုင်ပတ်လည်ရှိ မည်သည့်ရွာတွင်မျှ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဤမျှများပြားသော တောဝက်များကို ဖမ်းမိခဲ့ဖူးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားကာ မေ့လဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမန်မန် အလျင်အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်ရ၏။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။ ခေါင်းဆောင်။"

"ဟေး ဟေး ဟေး! ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ! မင်းတို့အင်အားလောက်နဲ့တော့ ဒီဝက်တွေကို တောင်ပေါ်ကနေ သယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ လူသွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်!"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးခန့်ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်လေတော့၏။

"လျိုသာ့ဖူ၊ မင်းရဲ့ လက်တွန်းလှည်းကို တွန်းပြီး ငါ့နောက်ကနေ တောင်ပေါ်ကို လိုက်ခဲ့။ ဝမ်သာ့ရွှမ်း၊ မင်းလည်း လှည်းသွားယူချေ။ လီကျစ်၊ ကျန်းနျူ၊ ဝူဝေ့ကော်... မင်းတို့ သုံးယောက်လည်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ။"

အမည်ခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရသူအားလုံးသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က သူတို့အား မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ခေါ်သည်ကို မသိရှိကြသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြလေ၏။

သို့သော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးဖိ၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့နေရသဖြင့် သတင်းကောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဗျ။"

"ငါ့နောက်ကနေသာ တောင်ပေါ်အထိ လိုက်ခဲ့ကြစမ်းပါ၊ ရောက်ရင် သိရမှာပေါ့။"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အဖြေကို လျှို့ဝှက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းမန်မန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူမက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှေ့မှနေ၍ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားလေတော့သည်။

"တောဝက်တွေ ထပ်မိပြန်ပြီလား။"

"ဒီလောက် လူအင်အားအများကြီးနဲ့ သွားရအောင် ဘယ်နှစ်ကောင်တောင် မိထားလို့လဲဗျ။"

"ခေါင်းဆောင်က လှည်းနှစ်စီးတောင် ယူခိုင်းတယ်ဆိုတော့ တောဝက်တွေက အများကြီးပဲလား။"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရာ၌ ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရောက်တဲ့အခါကျရင် မင်းတို့မျက်စိနဲ့ မြင်ရပါလိမ့်မယ်။"

မကြာမီတွင် သူတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ကောမာဇီနှင့် အခြားသူများ သယ်ထုတ်လာသော၊ ခြေလေးချောင်းလုံးကို တုပ်နှောင်ထားသည့် တောဝက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်မူ လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။

"... ဒါက အများကြီးပါလား!"

"တောဝက်တွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား။"

"ဘုရားရေ၊ တောဝက်ကို ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ ဖမ်းတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ မင်းတို့ တောဝက်တွင်းလိုက် နှိုက်လာတာလား။"

"ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဒါမျိုးက မြို့တော်က လာတဲ့လူတွေမှပဲ လုပ်နိုင်မှာ!"

"ဒါရိုက်တာကျိုးကတော့ တကယ်ကို စစ်ဗိုလ်ဟောင်း တစ်ယောက်ပီသပါပေတယ်! ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုကြီးပဲ!"

ကျိုးယဲ့သည် ချီးမွမ်းခန်းများကို နားထောင်နေရင်း တစ်စုံတစ်ခုကတော့ မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားမိသဖြင့် အမြန်ပင် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ရသည်။

"နေကြပါဦး၊ နေကြပါဦး။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံဉာဏ် မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို တွေးနိုင်ခဲ့ရင် အခုအချိန်အထိ စောင့်နေပါ့မလား။ ဒါက ရဲဘော်ကျန်းရဲ့ အကြံပါ။ သူမက မြို့တော်က စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ ဒီနည်းလမ်းကို ဖတ်ဖူးလို့ စမ်းကြည့်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာ၊ အခုတော့ တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားပြီ။ ဒီဂုဏ်ပုဒ်တွေကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း မခံယူဝံ့ပါဘူး။ ကဲ... အားလုံးပဲ ဝက်တွေကို ဝက်မွေးမြူရေးခြံဆီ သယ်ဖို့ ကူညီပေးကြပါဦး။ မနေ့ကမှ အသားစားထားကြတာဆိုတော့ ရှေ့လကျရင် အားလုံးအတွက် ဝက်တစ်ကောင် ထပ်သတ်ပေးဦးမယ်!"

"ဟုတ်ပြီကွ!!"

"ဒီလိုပြောတော့မှပဲ ကျွန်တော်တို့လည်း သယ်ရတာ ပိုပြီး အားရှိသွားတော့တယ်!"

သူတို့ အားလုံးသည် စုပေါင်းအင်အားဖြင့် တောဝက်များကို တောင်ပေါ်မှ သယ်ယူလာခဲ့ကြသည်။ ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၌မူ အဒေါ်ကြီးနှစ်ဦးသည် နံနက်ခင်းတစ်ခုလုံး ဝက်ခြံများကို သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်နေခဲ့ကြ၏။

ချန်သော်ယွိကတော့ ကြည့်မကောင်းလှသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေ၏။ အခြားသူများသည် တောဝက်ဖမ်းရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားကြပါလျက်နှင့် သူ့ကိုတော့ မခေါ်ခဲ့ကြပေ။

သူသည် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ဝမ်ကျားရှင်းကို လှမ်းဆွဲကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ တောဝက်တွေ ဒီလောက်အများကြီး သယ်လာကြတာလဲ။"

"ဪ... ဒါတွေအားလုံးက ထောင်ချောက်နဲ့ ဖမ်းမိလာတာလေ။ အခုတော့ အသက်မပါသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ ခဏနေရင် ပြန်ပြီး လန်းဆန်းလာကြမှာ။ ဝက်မွေးမြူရေးခြံမှာ ဝက်ကောင်ရေတွေ အများကြီး တိုးလာပြီပေါ့။"

"ဒါဆို မင်းတို့ ဒီနေ့ တောင်ပေါ်တက်သွားတာ တောဝက်ထောင်ချောက် ဆင်ဖို့ပေါ့ ဟုတ်လား။"

ချန်သော်ယွီ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် ရင်ဘတ်ကလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတော့၏။

ထိုသူတို့သည် သူ့ကို ချန်ထားခဲ့ကာ တောဝက်ဖမ်းထွက်ကြပြီး သူ့ကိုတော့ အဒေါ်ကြီးနှစ်ဦးနှင့်အတူ ငါးဖမ်းရန်သာ စေခိုင်းထားခဲ့သည်။

ကျန်းမန်မန်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာထားကို သတိပြုမိသဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

'ဒီလူက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။'

"ရဲဘော်ကျန်း၊ တောင်ပေါ်က ထောင်ချောက်တွေကို ပြန်ဖျက်ဖို့ လိုမလား။" ကျိုးယဲ့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်းမန်မန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ "မလိုပါဘူး။ ထောင်ချောက်ထဲမှာ ပြောင်းဖူးတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတာ ကျွန်မ မြင်ခဲ့တယ်။ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ရအောင်၊ နောက်ထပ်လည်း ထပ်မိဦးနိုင်သေးတာပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယဲ့က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံရင်း ပြောလိုက်လေသည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဒီညကျမှ အခြေအနေကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်ကြတာပေါ့။"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည်လည်း အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒီည အကူအညီလိုရင်လည်း လှမ်းခေါ်လိုက်ကြဦး။ ဒီနေ့တစ်နေ့တည်းနဲ့တင် တောဝက် ဆယ့်နှစ်ကောင်တောင် မိတာဆိုတော့ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ အရင်က ဒီမှာ ခုနစ်ကောင် ရှိနေပြီးသား၊ မနေ့က တစ်ကောင် မိတာနဲ့ဆို ရှစ်ကောင်ပေါ့။ ရှစ်ကောင်နဲ့ ဆယ့်နှစ်ကောင် ပေါင်းလိုက်ရင်... ဟားဟား... စုစုပေါင်း အကောင် နှစ်ဆယ်တောင် ဖြစ်သွားပြီ! ဟားဟား! ဒီတစ်ခါတော့ 'စံပြထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့' ဂုဏ်ပုဒ်က ငါတို့အတွက် သေချာသွားပြီဟေ့!"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သာမက ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးကြသူ အားလုံးသည်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်နေကြကုန်၏။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ 'စံပြအဖွဲ့' ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရရှိခဲ့ပါက တပ်ရင်းတစ်ခုလုံးအတွက် ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ အဒေါ်ကြီးလေးဦးသည် ယခင်က ဝက်ခုနစ်ကောင်အစား ယခုအခါ အကောင် နှစ်ဆယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတော့မည့် အဖြစ်ပင်။

သို့သော်လည်း ထိုအဒေါ်ကြီး လေးဦးကတော့ ပျော်ရွှင်နေကြဆဲ ဖြစ်၏။ ဝက်ကောင်ရေများများ ပိုကျွေးမွေးရလေလေ၊ လုပ်အားမှတ်များ ပိုရရှိလေလေပင်။

ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၌ ဝက်ကောင်ရေ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာနှင့် မော်ကြွားလျက် သွားလာနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်မန်သည် တောင်ပေါ်၌ တောဝက်များ ဤမျှအထိ များပြားစွာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မည်သူသိနိုင်မည်လဲ၊ ဒီည သို့မဟုတ် မနက်ဖြန်တွင် ပိုမို၍ပင် ဖမ်းမိနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဝါး...သူမတို့သည် တောင်တစ်ခုလုံးရှိ တောဝက်အားလုံးကို မွေးမြူရေးခြံအတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်လား။

ကျေးလက်စက်ရုံဒါရိုက်တာနဲ့ လက်ထပ်ပြီးနောက် အလိုလိုက်ခံနေရပြီ

အပိုင်း ၃၂

နောက်ကျသွားသောကြောင့် သူတို့အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ ညစာစားချိန်ပင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှာလည်း မှောင်ရီပျိုးနေပြီဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထန်ရှောင်မင်က ညစာချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ပြီး သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်။

"မန်မန်၊ နင်တို့ဝက်ခြံမှာ ဒီနေ့တောဝက်တွေအများကြီး ဖမ်းမိတယ်ဆို။ အဲဒါဆို နင်တို့ နောက်ပိုင်း ဝက်စာမြက်တွေ အပုံလိုက်ကြီး ရှာရတော့မှာပေါ့။ ငါလည်း ဝက်စာရှာတဲ့နေရာမှာ ကူပေးရမလား။"

"ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျိုးယဲ့ကိုတော့ အရင်မေးကြည့်ရဦးမယ်၊ ငါတစ်ယောက်တည်း ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူးလေ။"

ထန်ရှောင်မင်သည် စိတ်ဝင်စားမိသွားသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"တောင်ပေါ်မှာ ဝက်စာပင်သွားရှာရင် မြွေတွေ၊ ပိုးကောင်တွေ၊ ကြွက်တွေ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ရှိလား။ ငါက မြွေနဲ့ ခူကောင်တွေကို သေမတတ်ကြောက်တာ။ တော်ပါပြီ၊ ငါ ပုံမှန်အတိုင်း လယ်ကွင်းထဲကအလုပ်ပဲ လုပ်တော့မယ်။ ဒါမှ နင်တို့ အိမ်ပြန်နောက်ကျရင် ငါ ညစာချက်ပေးထားလို့ရမှာ။"

ကျန်းမန်မန်ကလည်း ထိုစကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆလိုက်၏။ "ကောင်းပြီလေ၊ နင်အဆင်ပြေရင်ပြီးတာပါပဲ။ မြွေအကြောင်းပြောလို့ ခုမှ သတိရတယ်၊ ဟိုတစ်နေ့က နင်စားလိုက်တဲ့ ဟင်းကို မှတ်မိလား။ အဲဒီထဲက မြွေက တောင်ပေါ်မှာ ငါ့ကိုကိုက်ဖို့လုပ်တဲ့ ဝါးပိုးမြွေလေ။"

"ဘာ... ဘာပြောတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထန်ရှောင်မင်တစ်ယောက် မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။

"ဆိုလိုတာက... မနေ့က ငါတို့စားတဲ့ ကြက်သားဟင်းထဲမှာ မြွေသားပါနေတယ်ပေါ့။ ဝါးပိုးမြွေကြီးလား။"

ထန်ရှောင်မင် ခေါင်းထဲ မူးနောက်သွားပြီး ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

"ငါ... ငါက ငါးရှဉ့်မှတ်လို့။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြွေသားဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အား... ဘုရားရေ၊ ငါသာ မသိခဲ့ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ။ နင်က ဘာလို့လာပြောပြတာလဲ။"

ကျန်းမန်မန် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ပုစဉ်းရင်ကွဲတွေ အော်ကြတော့မယ်။ အဲဒီကျရင် ပုစဉ်းရင်ကွဲပေါက်တွေ ဖမ်းပြီး စားကြတာပေါ့။"

ထန်ရှောင်မင်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ဘာ... အခုကျတော့ မျောက်တွေကိုပါ စားဦးမလို့လား။"

ကျန်းမန်မန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရယ်မောမိသွားခဲ့သည်။ "မျောက်မဟုတ်ပါဘူး၊ ပုစဉ်းရင်ကွဲသားလောင်းလေးတွေပါ။ ပရိုတင်းဓာတ်တွေ အများကြီးပါသလို အရသာလည်း တကယ်ကောင်းတယ်။"

ထန်ရှောင်မင်တစ်ယောက် သူမ၏ အခန်းဖော်သည် အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"မစားဘူး... မစားဘူး၊ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြောက်စရာကြီး၊ ငါတော့ အဲဒါတွေကို မစားနိုင်ဘူး။"

ကျန်းမန်မန်သည် သူမကို စနောက်လို၍ မဟုတ်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရယ်နေမိသည်။

"ဩော်... နားလည်ပြီ၊ နင်က ငါးရှဉ့်ကြိုက်တာပေါ့။ နောက်တစ်ခါ ငါချက်ကျွေးမယ်၊ ငါ့ရဲ့ ငါးရှဉ့်ဆီပြန်ဟင်းက အရသာ အရမ်းရှိတာ။ အင်း... မနက်ဖြန်တော့ ငါးပေါင်းဟင်း စားကြတာပေါ့။ အဒေါ်လျိုတို့တွေ ဒီနေ့ ငါးတွေအများကြီး ဖမ်းမိထားတယ်၊ ငါလည်း ဝိုင်းကူပေးထားတာဆိုတော့ ငါးတစ်ကောင်တော့ ရမှာသေချာတယ်။"

စကားစမြည် ပြောရင်းနှင့်ပင် တောဝက်ဖမ်းသည့် အကြောင်းအရာသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ကျန်းမန်မန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်။ ထန်ရှောင်မင်ကတော့ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နားထောင်နေခဲ့မိ၏။

ထိုညတွင် ဘေးကပ်လျက်ခြံဝင်းအတွင်းမှ ဆူညံသံအချို့ကို သူမ ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေခဲရသည်။

နောက်တစ်နေ့မနက် သူမ ဝက်မွေးမြူရေးခြံသို့ သွားသောအခါ ဝက်ခြောက်ကောင် ပိုတိုးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

"ဩော်... ပညာတတ်လူငယ်ကျန်း ရောက်လာပြီပဲ၊ စောလှချည်လား။" အဒေါ်လျိုက ကျန်းမန်မန်ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မစောပါဘူး၊ အချိန်ကိုက်ပါပဲ။"

"ပညာတတ်လူငယ်ကျန်း... မင်းရဲ့နည်းလမ်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော် မနေ့ညက အိပ်မပျော်တာနဲ့ ပြန်သွားစစ်ကြည့်မိတာ။ တွေးကြည့်လိုက်စမ်း... သန်းခေါင်ယံအချိန်ကြီးမှာ နောက်ထပ် ဝက်ခြောက်ကောင် ထောင်ချောက်ထဲ ထပ်ကျနေတာလေ။ ကျွန်တော်လည်း ချက်ချင်းပဲ ဒါရိုက်တာကျိုးကို သွားခေါ်ပြီး ဒီကို သယ်လာခဲ့ကြတာ။ ဒီနေ့မနက်အစောကြီး ထပ်သွားကြည့်တော့ နောက်ထပ်တစ်ကောင် ထပ်မိနေပြန်ရော၊ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်ပဲ သယ်လာခဲ့လိုက်တယ်။"

ကျန်းမန်မန်က လက်မထောင်ပြရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။"ရဲဘော်ကောကတော့ ဝက်တွေအပေါ် တကယ်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်ထားတာပဲ။"

"ဒါပေါ့! အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဝက်အကောင်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကောင်တောင် ရှိနေပြီ။ ဒါမျိုးက တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးသေးတဲ့ သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်ပဲ။ သမိုင်းစာအုပ်ထဲမှာတောင် မှတ်တမ်းတင်ထားရမယ် ထင်တယ်။"

"ဟေ... နောက်တစ်ကောင် ထပ်မိပြန်ပြီ ဟုတ်လား။ အခုဆို ဝက်အကောင် နှစ်ဆယ့်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီပေါ့။"

တပ်ရင်းခေါင်းဆောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လမ်းလျှောက်လာရင်း လှမ်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောမာဇီက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... နှစ်ဆယ့်တစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကောင်ဗျ! မနေ့ညက ခြောက်ကောင် ထပ်ရထားတာလေ။"

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါရိုက်တာကျိုး... ဒီနေ့ ငါနဲ့အတူ အဖွဲ့အစည်းကို လိုက်ခဲ့ဦး၊ ဒီအကြောင်းကို သွားပြီး အစီရင်ခံရမယ်။"

ကျိုးယဲ့ကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်၏။"ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါင်းဆောင် သဘောအတိုင်းပါပဲ။ အခုပဲ သွားကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ငါပြောပြမယ်... ငါတို့တပ်ရင်းက ဒါမျိုးလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကြားလိုက်ရင် အဖွဲ့အစည်းကလူတွေ ဘယ်လိုအံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြမလဲဆိုတာ ငါအခုတည်းက မြင်ယောင်မိနေပြီ။"

ကျန်းမန်မန်ကတော့ သူမ၏ ဝါးခြင်းတောင်းလေးဖြင့် ဝက်စာမြက်များကို ဆက်ရိတ်နေခဲ့သည်။ ဝက်များ ဘယ်လောက်ပဲ များလာပါစေ ဝက်စာမြက်ကတော့ လိုအပ်နေဦးမှာပင်။ တကယ်တော့ အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး လိုအပ်လာဦးမည် ဖြစ်၏။

ဒီလောက်များပြားလှသော ဝက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှသည့် အလုပ်ပင်။

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်ရင်း အပျော်လွန်နေသော ကောမာဇီကို သတိပေးရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"ရဲဘော်ကော... ဝက်တွေက ဒီလောက်တောင် များလာပြီဆိုတော့ ဒီနေ့ ဝက်စာမြက်တွေ ပိုပြီး အများကြီး ရှာရတော့မယ် မဟုတ်လား။ မဟုတ်ရင် အစာပြတ်သွားလိမ့်မယ်။"

သူမ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ကောမာဇီက တစ်ခုခုကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် သူ၏ နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်တော့သည်။

"အင်း... ကျွန်တော် အဲဒါကို လုံးဝမေ့သွားတာ။ ဝက်ခြံထဲမှာ ဝက်အသစ်တွေ အများကြီး ရောက်လာတော့ ဝက်စာကိစ္စကလည်း ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။"

ကျန်းမန်မန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

နေ့စဉ်အစာရှာဖွေနေရသော ထိုတောဝက်ရိုင်းများသည် ယခုအခါ အစာလာကျွေးသည်ကို ထိုင်စောင့်နေရုံဖြင့် အစာစားနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် ကျေးဇူးတင်တတ်ပါ့မလားဟု သူမ တွေးနေမိပြန်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ စာသားတစ်စုက တိုးဝင်လာခဲ့၏။

"လွတ်လပ်မှုပေးပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက သေခြင်းတရားကိုသာ ပေးပါ။"

ထိုအချိန်တွင် ဝက်ခြံအတွင်းရှိ တောဝက်အချို့သည် နိုးနိုးကြားကြားဖြစ်လာကြပြီး နှာခေါင်းတရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေခဲ့ကြသည်။

တောင်ပေါ်၌ ဝက်စာမြက်များ ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းမန်မန်သည် သူမအတွက် လိုအပ်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ရှာဖွေရန် မေ့လျော့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ်မနက်လုံး ရှာဖွေခဲ့သည့်တိုင် စီချွမ်းငရုတ်ကောင်းအချို့ကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နာနတ်ပွင့် သို့မဟုတ် အခြားသော အမွှေးအကြိုင်များကိုမူ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ခဲ့ရချေ။

စီချွမ်းငရုတ်ကောင်း၏ လျှာပေါ်တွင် ရှိန်းတိန်းတိန်း ဖြစ်သွားစေမည့် အရသာကို တွေးမိရုံနှင့်တင် သူမ သွားရည်ကျလာမိသည်။

"အား... ဝိတ်ချရဦးမယ်... ပေါင်တစ်ရာပဲ ရှိမှရမယ်။"

"မိန်းမကောင်းဆိုတာ ပေါင်တစ်ရာထက် မပိုစေရဘူး" ဟု မည်သူပြောခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုသူကိုသာ တွေ့လိုက်ပါက သူမ အသေသတ်ပစ်မည်ဟု ကျိန်ဆိုနေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ၏ ခါးဘေးရှိ အဆီများကို ဆွဲညှစ်ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင်တော့ သူမ နားလည်သွားပြန်သည်။ အကယ်၍ ရေထဲသာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပါက ကျောက်ခဲတစ်လုံးလို နစ်မြုပ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

သူမသည် ဝက်စာမြက် ပိဿာနှစ်ဆယ်ခန့်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယဲ့နှင့် တပ်ရင်းခေါင်းဆောင်တို့ ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

သူမကို မြင်သည်နှင့် သူတို့က ချက်ချင်း လက်လှမ်းခေါ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဒီကိုလာပါဦး ပညာတတ်လူငယ်ကျန်း။ ဒါက အဖွဲ့အစည်းက အတွင်းရေးမှူးစွင်းနဲ့ ရွာလူကြီးတို့လေ။ မင်း ငါးဖမ်းပိုက်တွေကိုသုံးပြီး တောဝက် တစ်ဒါဇင်ကျော် ဖမ်းမိတယ်ဆိုတာကို ကြားတော့ သူတို့က အရမ်းအံ့ဩသွားပြီး ကိုယ်တိုင်လာကြည့်ကြတာ။"

ထိပ်တန်းလူကြီးအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခြင်းပင်။ ကျန်းမန်မန်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလ်ို ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြင်လိုက်ရလေသည်။

"ပညာတတ်လူငယ်ကျန်းနဲ့ ဒါရိုက်တာကျိုးတို့က ဒီကို မကြာခဏ ဆင်းလာသင့်တယ်၊ သူတို့က တကယ့်ကို အကျိုးပြုနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူငယ်တွေပဲ။ ဒီစိတ်ကူးကို စာအုပ်ထဲကနေ ရခဲ့တာလို့ ကြားတယ် ဟုတ်ရဲ့လား။"

ကျန်းမန်မန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ ကျေးလက်ဒေသဘက်ကို ဆင်းလာတဲ့အခါ ကျွန်မလေ့လာထားတဲ့ အသိပညာတွေကို ကျေးလက်ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အသုံးချရမယ်လို့ တွေးထားခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးရလာတာနဲ့ ကျွန်မ သိထားတာတွေကို အကုန်လုံး မျှဝေပေးခဲ့တာပါ။"

"အရမ်း ကောင်းတယ်! ဒါမျိုးက လူငယ်တွေမှာ ရှိနေသင့်တဲ့ အသိတရားမျိုးပဲ။"

အတွင်းရေးမှူးစွင်းက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြနေခဲ့သည်။ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ရွာလူကြီးကလည်း သူနှင့်ထပ်တူပင် ကျေနပ်နေပုံရသည်။

"မင်းတို့ တပ်ရင်းမှာ ဝက်အကောင်ရေ နှစ်ဆယ်လောက် ရုတ်တရက် တိုးလာတာက ပညာတတ်လူငယ်ကျန်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ။ ဆုချီးမြှင့်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ သန်ဘက်ခါ ဂုဏ်ပြုပွဲလေးတစ်ခုလုပ်ပြီး သူမကို လူပုံအလယ်မှာ ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ကြရအောင်။"

အတွင်းရေးမှူးစွင်းက ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်ပြန်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ သူမကို လူသိရှင်ကြား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသင့်တယ်။ အခမ်းအနားလည်း လုပ်ပေးရမယ်၊ ဆုလည်း ပေးရမယ်။"

ကျန်းမန်မန်သည် ဆုလာဘ်ကို မလိုချင်ပါဘူးဟု ငြင်းပယ်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

အမျိုးသမီးတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ခွင့်ရရန်အထိတော့ မျှော်လင့်မထားသော်လည်း ဆုချီးမြှင့်မည်ဆိုသည်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းမှာ လူအ အလုပ်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။"

ဤသို့ဖြင့် အလံနီတပ်ရင်း၊ ရွှီမိသားစုရွာ သစ်တောတပ်ခွဲနှင့် ဝဝတုတ်တုတ် ပညာတတ်လူငယ်ကျန်း၏ သတင်းများသည် တစ်ရှိန်ထိုး နာမည်ကြီးသွားခဲ့တော့သည်။

တောဝက် အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းမိခြင်းမှာ သမိုင်းတွင် ပထမဆုံးဖြစ်ရပ် မဟုတ်သည့်တိုင် သူတို့အားလုံး တစ်ခါမှ မတွေ့မြင်ဖူးခဲ့သည့် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။