အခန်း (၁၄၈-၁၅၀)

အခန်း(၁၄၈)

ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာမှာ သီရှီထျန်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ကျောက်တုံးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွှံ့ဗွက်အိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုမှော်အဆောင်သုံးခုသည် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန်ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့ကို “ ဓားသွားတစ်ထောင် ”၊ “ ရေခဲမုန်တိုင်း ”နဲ့ “ မြေကျွံခြင်း ”ဟု ခေါ်ကြသည်။ ယင်းတို့ထဲမှ မည်သည့်မှော်အဆောင်မဆို အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို အသက်အန္တရာယ်ပေးနိုင်သည်။

ယခု လီချန်းလန်က မှော်အဆောင်သုံးခုစလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သီရှီထျန်ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သီရှီထျန်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ယင်းက မိစ္ဆာအဖြစ် သူမွေးဖွားလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကြုံလိုက်ရသော အသက်အန္တရာယ်ကပ်ဘေး ဖြစ်သည်။

မှော်အဆောင်များထဲမှာ မန္တန်များ ပါဝင်သည်။ မန္တန်များသည် မိုးမြေစွမ်းအားနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ မန္တန်များ၏ အံ့ဖွယ်စွမ်းအားက သူ့အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။

“ သေစမ်း… ငါ့အတွက် ချိုးဖြတ်လိုက်စမ်း ”

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်နှင့် တခြားမိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များသည် လီချန်းလန်က သီရှီထျန်ကို အစွမ်းကုန်သုံး၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူတို့က ဒေါသအကြီးအကျယ် ထွက်သွားကြသည်။

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသမီးတောက် ပေါ်လျှိုးလာသည်။ သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်က အရှေ့သို့ မြန်ဆန်စွာ လျှောက်သွားသည်။ သူက လက်သီးဆုပ်၍ ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲကို အကြမ်းပတမ်း ထိုးချလိုက်သည်။ သူက မည်သည်ကိုမှ ဂရုမစိုက်နေတော့ပေ။

သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်စီက မိုးမြေကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေဟန် ရ၏။ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါက အကန့်အသတ်မဲ့သော ဒေါသကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ လက်သီးချက်များက ရွှေရောင်အုတ်ခဲပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည့်အခါ ရွှေရောင်အုတ်ခဲက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။

“ ဝေါင်း ”

ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သည် ကမ္ဘာမြေ တုန်ဟီးသွားစေမည့် ဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဟိန်းသံက အလွန်အားကောင်းလေရာ မြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ အလွန်အားကောင်းသော အသံလှိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပွေလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီချန်းလန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ သေစမ်း ”

မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ သေခြင်းအရှိန်အဝါက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်မှုမှလွဲ၍ တခြားမည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှ မရှိတော့ပေ။ လီချန်းလန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အနက်ရောင်အလင်းက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ အား ”

သေမင်းနတ်ဘုရားအကြည့်သည် ခုခံကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသော အစွမ်းထက်စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။ ယင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်က တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခံရလိမ့်မည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သေချာသတိမထားလျှင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိသွားနိုင်သည်။ လီချန်းလန်က မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်အများကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေရာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေမင်းနတ်ဘုရားအကြည့်ကို မည်သို့သတိထားနိုင်မည်နည်း။

စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော နာကျင်မှုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမှန်မှာ ယင်းက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အလားပင်။

ထူးဆန်းသော စွမ်းအားက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်ပြီး ယင်းကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်က သူ့ကို ထိတ်လန့်ချောက်ချားစေသည်။ ဤသည်မှာ သူ့နှလုံးက အပြင်သို့ ခုန်ပေါက်ထွက်လာတော့မည့်အလားပင်။

သူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော မှော်အဆောင်တစ်ခုက သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုမှော်အဆောင်က တခြားလူများကို မတိုက်ခိုက်ပေ။ ယင်းအစား သူက မှော်အဆောင်ကို သူ၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် ကပ်လိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မှော်အဆောင်ထဲမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြန်ဆန်စွာ တည်ငြိမ်စေသည်။ ယင်းက အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံရတော့မည့် စိတ်ဝိညာဉ်က မှော်အဆောင်စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော စွမ်းအားက မပျောက်ကွယ်သွားသေးပေ။

ထိုအရာအားလုံးကို ဖော်ပြရန် အချိန်အတော်ကြာသော်လည်း အမှန်မှာ ယင်းတို့အားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခုက သီရှီထျန်၏ ဘက်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများက စူးရှသော လေခွင်းသံနှင့်အတူ သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေကြောင်း သီရှီထျန်မြင်သောအခါ သူ၏ ကျားမျက်လုံးက ရုတ်တရက် မှေးကျဉ်းသွားသည်။ သူ၏ ကျားခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ခါသွားသည့်အခါ သားရဲဘုရင်အရှိန်အဝါက အရူးအမူး ပေါ်လျှိုးလာသည်။

“ မင်းက ငါ့ကို သတ်ပြီး ထွက်သွားချင်တယ်လား… ဟွန့်… မင်း ပစ်မှတ်အရွေးမှားသွားပြီ… ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်း ထွက်ပေါ်လာစမ်း ”

သူ၏ အတွေးတစ်ချက်ကြောင့် မိစ္ဆာစံအိမ်ထဲမှာ လွင့်မျောနေသော ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းက သူ့အရှေ့မှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းကုချင်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုပမာ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ထို့ပြင် ယင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကုချင်းပေါ်မှ ကြိုးကိုးချောင်းက ကျောက်စိမ်းအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ကုချင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော မှော်သင်္ကေတများရှိသည်။

“ ဒီရွှံ့ဗွက်အိုင်လေးက ငါ့ကို ချုပ်နှောင်နိုင်မယ်တဲ့လား ”

သီရှီထျန်၏ မိစ္ဆာချီက အကြမ်းပတမ်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ ကျားခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ခါသွားစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားက သူ၏ မွေးညင်းပေါက်အားလုံးထံမှ စိမ့်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွှံ့ဗွက်အိုင်က ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရွှံ့များက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ တောင်ထွတ်က တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားသည်။ မူလကတည်းက အက်ကွဲနေသော တောင်ထွတ်သည် ထိုမျှကြီးမားသော အင်အား၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွားသည်။

စက်ကရာသည် လေဟုန်စီးမန္တန်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ လေဟုန်စီးမန္တန်ကို မိစ္ဆာချီဖြင့် အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ အနက်ရောင်မိစ္ဆာလေက သူ၏ အနီးနားမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရုတ်တရက် သူက လေပေါ်သို့ မြှောက်တတ်သွားပြီး လွင့်မျောသွားသည်။

“ ဒီနေ့ ငါက မင်းကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး သက်စောင့်မိစ္ဆာလက်နက်ကို ယဇ်ပူဇော်မယ်… ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်း… ချိုးဖြတ်လိုက်စမ်း ”

သီရှီထျန်သည် ကုချင်းကို မည်သို့တီးခတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း မသိပေ။ သို့သော်လည်း ယင်းက သူ့အား ကုချင်းအသုံးပြုခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ ကျောက်စိမ်းကုချင်းက သူ၏ အရှေ့မှာ လွင့်မျောနေသည်။ သူက ကျားလက်သည်းကို အသုံးပြု၍ လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော ဟန်အမူအရာဖြင့် ကြိုးကိုးချောင်းစလုံးကို တီးခတ်လိုက်သည်။ ယင်းက ကြိုးကိုးချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် တီးခတ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ယင်းက ကုချင်း၏ သိမ်မွေ့ညင်သာမှုကို မဖော်ပြပေးနိုင်သော်လည်း လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျမှုကို ဖော်ပြပေး၏။

ဤသည်မှာ သူက ကုချင်းကြိုးများကို ဒေါသတကြီး ဆွဲလိုက်သည့်အလားပင်။

“ ဒင် တုန်… ဒင် တုန်… ”

အကယ်၍ ယင်းက သာမန်ကုချင်းဆိုလျှင် ယင်းမှာ ကြိုးဆယ်ချောင်းရှိနေလျှင်ပင် စက်ကရာ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ကြိုးများက ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းသည် သာမန်ကုချင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်း၏ ကိုယ်ထည်ကို ကျောက်စိမ်းသန္ဓေသားဖြင့် ဖန်တီးသန့်စင်ထားပြီး ကြိုးများကို ရေနဂါးတစ်ကောင်၏ အရွတ်မျှင်ဖြင့် ဖန်တီးသန့်စင်ထားသည်။

သို့ဖြစ်၍ ကုချင်းသည် သူ၏ အားမာန်ပြင်းထန်သော တီးခတ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ကျားလက်သည်းက ကြိုးများကို ဆွဲလိုက်သည့်အခါ ကြိုးများက တုန်ခါသွားသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြွပ်ဆပ်သော အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သီရှီထျန်၏ အားမာန်ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့်ဖြစ်နိုင်၏။ ကုချင်းအသံက မသာယာသော်လည်း ယင်းထဲမှာ လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော အရှိန်အဝါရှိသည်။ ယင်းက အလွန်စူးရှသည်။ ကုချင်းအသံ ပျံ့လွင့်သွားသည့်အခိုက် ဤဧရိယာတစ်ဝိုက်၌ တိုက်ခိုက်နေသော မြည်သံအားလုံး ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ ကြွပ်ဆပ်သော ကုချင်းအသံက သက်ရှိအားလုံး၏ နားထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“ အဲ့ဒါ ဘာလဲ ”

ကုချင်းအသံက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်အားလုံး၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်နေရင်း ကုချင်းအသံ ထွက်ပေါ်လာသော အရပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယင်းကို သူတို့မြင်လိုက်ရသည့်အခိုက် မေးရိုးများ အောက်ပြုတ်ကျသွားသည်။ တချို့က မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။

သူတို့မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကျားနက်တစ်ကောင်က အနက်ရောင်လေပြေပေါ်မှာ ရပ်နေသည်။ သူ့အရှေ့မှာ အဖြူရောင် ထွန်းလင်းတောက်ပသော ကုချင်းတစ်လက်က လွင့်မျောနေသည်။

ကျားနက်၏ လက်သည်းများက ကုချင်းကြိုးများကို လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အကြမ်းပတမ်း တီးခတ်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ပုံမှန်မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သည့် ကုချင်းကို သာယာငြိမ့်ညောင်းစွာ တီးခတ်သော မြင်ကွင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။

ယင်းအစား စိတ်ဝိညာဉ်လှုပ်ခတ်စေမည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက် ပျံ့လွင့်နေသည်။

“ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ… မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ… ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ… သူက လက်နက်သန့်စင်ဖို့ ရတနာတွေကို ဘယ်လို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာလဲ ”

လီချန်းလန်သည် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကို သူမြင်လိုက်သည့်အခိုက် ယင်းက သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သူအာရုံခံမိသွားသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျောက်စိမ်းကုချင်းက သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်များသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အံ့ဖွယ်အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် သူအံ့ဩလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ယခုတော့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ယင်းက အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ယင်းက သက်စောင့်ဓမ္မရတနာတစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း သူ့ကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စေမည့်အရာက ယခုမှ စတင်လိမ့်မည်။

စက်ကရာသည် ကုချင်းကြိုးများကို ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဖြေလျော့လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်စိမ်းအလင်းက ကုချင်းကြိုးများထံမှ ဝေဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေးကြိုးကဲ့သို့ လပြည့်ဝန်းသဏ္ဍာန် ဆွဲခံလိုက်ရသော ကုချင်းကြိုးကိုးချောင်းက ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။

“ ဝီး… ဝီး… ဝီး… ”

ထူးဆန်းသော စွမ်းအားက ကုချင်းကြိုးများထံမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ကုချင်းအသံနှင့်အတူ လခြမ်းကွေးအသံဓားကိုးလက်က လေထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ယင်းတို့က ကျောက်စိမ်းပမာ ထွန်းလင်းတောက်ပကြသည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းအလင်းထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော အံ့ဖွယ်အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် စိတ်ခံစားချက်ခုနစ်မျိုးနှင့် လိုအင်ဆန္ဒခြောက်မျိုးမှ ဆင်းသက်လာသော လိုအင်ဆန္ဒစွမ်းအား ဖြစ်သည်။ လိုအင်ဆန္ဒစွမ်းအားက အသံဓားများနှင့် အတူတကွ ပေါင်းစပ်နေလေရာ အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။

အသံဓားများသည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသော လေဓားသွားများနှင့် ရေခဲမုန်တိုင်းနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားသည်။ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံဓားများသည် ကျားဟိန်းသံမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသံဓားများထက် အများကြီး ပိုထက်ရှပြီး ပိုကြောက်စရာကောင်းသည်။

အသံဓား ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်း သေးငယ်သော အက်ကွဲရာများက လေဟာနယ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း မည်သူမဆို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပေသည်။

မှန်ပေသည်။ အသံဓားများသည် လေဟာနယ်ကိုပင် တိတ်တဆိတ် ပိုင်းဖြတ်နိုင်ကြသည်။ ယင်းက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းလိုက်သနည်း။

အသံဓားတစ်လက်စီက ဓမ္မရတနာတစ်ခုနှင့်ညီမျှသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ပြောလျှင် ချဲ့ကားလွန်းရာမကျပေ။

အခန်း(၁၄၉)

အသံဓားများသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အလျင်နှင့်အတူ လေကို ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး အစွမ်းထက်မန္တန်နှစ်ခုကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမဆုံးအနေနှင့် ရေခဲမုန်တိုင်းသည် အသံဓားလေးလက်၏ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရေခဲမုန်တိုင်းသည် ထောပတ်တုံးသဖွယ် အလွယ်တကူ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းများက ရေခဲမုန်တိုင်းပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

အသံဓားများက ရေခဲမုန်တိုင်းကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ယင်းတို့က အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးသည်။ ယင်းတို့က ရေခဲမုန်တိုင်းကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေရန် မပိုင်းဖြတ်နိုင်ကြချေ။

သူ့ထံသို့ တဝီဝီ ပျံသန်းလာနေကြသော လေဓားသွားများအတွက်တော့ ယင်းတို့က သူ့အရှေ့၌ ကျန်ရှိသော အသံဓားငါးလက်ဖြင့် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။ အသံဓားများနှင့် တွေ့ဆုံသွားသည်နှင့်ချက်ချင်း ယင်းတို့က နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံလိုက်ကြရပြီး လေထဲမှာ လွင့်ပြယ်သွားကြသည်။

“ ဒင်… တုန် ”

ယင်းကို သီရှီထျန်မြင်သောအခါ သူက အသံဓားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက ကုချင်းတီးခတ်ခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျားလက်သည်းများက ကုချင်းကြိုးများပေါ်သို့ ထပ်မံ ကျဆင်းသွားသည်။ သူက ကျားလက်သည်းနှစ်ခုကို အရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကုချင်းကြိုးများက အတူတကွ တုန်ခါသွားကြပြီး အသံကိုးသံက ထပ်ဆင့် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ထိုအခါ အစောနကထက် ပိုကြွပ်ဆပ်ပြီး ပိုလွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော ကုချင်းသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကုချင်းသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့်အသံဓားမှ မထွက်ပေါ်လာပေ။ ယင်းအစား ကုချင်းအသံ ပျံ့လွင့်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း စက်ကရာကို ဗဟိုပြုထားသော ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လေဟာနယ်က စတင်ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားသည်။

လေဟာနယ်ပုံပျက်တွန့်လိမ်ခြင်းက သေးငယ်သော ဧရိယာထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းက အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မိုးမြေကြားတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက စတင်တုန်ခါသွားသည်။

ယင်းက အချင်းမီတာတစ်ရာအထိ ကျယ်ပြောသည်။ အချင်းမီတာတစ်ရာအတွင်းမှ လေဟာနယ်က သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည်အထိ ပုံပျက်တွန့်လိမ်သွားသည်။

လေဓားသွားများနှင့် ရေခဲမုန်တိုင်းသည် လေဟာနယ်ပုံပျက်တွန့်လိမ်နေသော ဧရိယာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယင်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ယင်းတို့၏ အလျင်သည်လည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားသည်။ ထို့ပြင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ထဲမှာ မန္တန်နှစ်ခု၏ စွမ်းအားက စတင်လွင့်ပြယ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ လှေငယ်လေးတစ်စင်းက အလွန်ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာထဲမှာ မုန်တိုင်းမိနေသည့်အလားပင်။ အရှေ့သို့ ဆက်သွားသည့်အခါတိုင်း ယင်း၏ စွမ်းအားများက ကုန်ခမ်းသွားသည်။ သို့ဖြစ်၍ လေဓားသွားများနှင့် ရေခဲမုန်တိုင်းသည် သီရှီထျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မထိနိုင်ကြချေ။

မကြာမီ ယင်းတို့က ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

မန္တန်များက မည်မျှအစွမ်းထက်ပါစေ ယင်းတို့က ဖရိုဖရဲလေဟာနယ်ထဲမှာ အလွယ်တကူ လွင့်ပြယ်သွားကြသည်။

“ အဲ့ဒါက… ”

ယင်းကို တခြားမိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များ မြင်သောအခါ သူတို့က ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ လှပသော ကုချင်းက ထိုမျှအားကောင်းသော စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်လော။

“ ဘာလို့ အဲ့ဒီကျားနက်ဆီမှာ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဓမ္မလက်နက်နဲ့ဆင်တူတဲ့ ကုချင်းတစ်ခုရှိနေတာလဲ… ပြီးတော့ အဲ့ဒါက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် ”

ယင်းကို မဒူဆာမြင်သောအခါ သူက မျက်လုံးဝင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲမှာ အကြံအစည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သီရှီထျန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆွဲဆောင်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ မုန်းစရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူ… ဒီနေ့ ငါနင့်ကို ကျောက်ရုပ်အဖြစ် မပြောင်းပစ်ရင် ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသကို ဘယ်လိုဖြေဖျောက်နိုင်မှာလဲ ”

မဒူဆာသည် လီချန်းလန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ရောင်စုံအလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားက လီချန်းလန်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

မဒူဆာမျက်လုံး… ။

ဤအခိုက်အတန့်မှာ မဒူဆာမျက်လုံးက ယင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်နောက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားက လီချန်းလန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက လွန်စွာ ရုတ်တရက်ဆန်သည်။ အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်၊ တခြားမိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော လီချန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအစိမ်းရောင်အလင်းသည် သူ၏ စစ်ချပ်ဝတ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

“ အို မကောင်းတော့ဘူး… အဲ့ဒါက မဒူဆာမျက်လုံး ”

လီချန်းလန်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မဒူဆာက သူ့ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေကြောင်း မြင်သွားသည်။ ချမ်းစိမ့်မှုက သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အကန့်အသတ်မဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မဒူဆာမျက်လုံးသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ မဒူဆာမျက်လုံးဖြင့် အကြည့်ခံလိုက်ရသော မည်သည့်အရာမဆို ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းသွားလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ယင်းကို သူသတိပြုမိသွားသည့်အချိန်က အလွန်နောက်ကျသွား၏။ အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်၏ လက်သီးချက်၊ သရဖူနီကြိုးကြာဘုရင်၏ ဓားသွားသဏ္ဍာန် ငှက်မွှေးများနှင့် မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ သေမင်းနတ်ဘုရားအကြည့်က သူ့အပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျ‌ရောက်လာကြသည်။

“ ခရက် ”

နွယ်ချပ်ဝတ်သည် အမှန်တကယ် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းက အစိမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မဒူဆာမျက်လုံး၏ ကျောက်ရုပ်ပြောင်းခြင်းစွမ်းရည်ကို ခုခံတားဆီးပေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း နွယ်ချပ်ဝတ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်၏။ နွယ်ချပ်ဝတ်မရှိသော သူ၏ ခြေထောက်များသည်တော့ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အလျင်နှင့်အတူ ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားသည်။ ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက အလွန်မြန်ဆန်သည်။

“ ငါမသေရဘူး… ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ်ကို ငါချိုးဖြတ်ရဦးမယ်… ဒီနေရာမှာ ငါသေလို့မဖြစ်ဘူး… ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲ… ပေါက်ကွဲစမ်း ”

အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။ ဤနေရာမှ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်စီသည် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်နေကြသော ဘုရင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးက လီချန်းလန်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကြသည်။

လီချန်းလန်က အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်မြင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း အလွန်အားကောင်းသော သေခြင်းအငွေ့အသက်ကို သူခံစားမိသွားသည်။ သူက ပြင်းထန်စွာ နှလုံးတုန်သွားသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေရာ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ရူးသွပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲက မရေမတွက်နိုင်သော မှော်သင်္ကေတများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မျက်စိကျိန်းစပ်လုနီးပါး ထွန်းလင်းတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းက အုတ်ခဲထံမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက အုတ်ခဲပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရှိန်အဝါက ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးက တင်းကျပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်များက ဤဧရိယာပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျဆင်းလာသည့်အလားပင်။

“ ဗုန်း ”

ရွှေရောင်အုတ်ခဲက ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲသည် ဓမ္မရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယင်းက လီချန်းလန်၏ သက်စောင့်ဓမ္မရတနာ ဖြစ်သည်။ အတိတ်မှာ သူက ထိုရွှေရောင်အုတ်ခဲကို ဖန်တီးသန့်စင်ရန်အလို့ငှာ ရှားပါးရတနာအများအပြားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယင်းက သူနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းရာချီကြာအောင် ပျိုးထောင်ပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ထိုဓမ္မရတနာက အလွန်အစွမ်းထက်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် ယင်းက အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့ခုခံနိုင်မည်နည်း။

ယခု ထိုဓမ္မရတနာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မိုးကြိုးရာထောင်ချီက တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလားပင်။ ဓမ္မရတနာ၏ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ အစွမ်းထက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

“ ဝုန်း ”

ထိုအဖျက်စွမ်းအားက ကမ္ဘာတုန်ဟီးစေသည်အထိ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ တောင်ထွတ်က ချက်ချင်း ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ တိမ်တိုက်နှင့် ထိစပ်လုနီးပါး မြင့်မားသော တောင်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချန်းလန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်နေသော အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်သည်လည်း ထိုစွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူက အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်သည် မီတာတစ်ရာအကွာမှ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ တောင်ကုန်းသည် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း အက်ကွဲသွားပြီး ပြိုကျသွားသည်။

ယင်းက လွန်စွာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။

သူက သက်စောင့်ဓမ္မရတနာကိုပင် ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့စိတ်ဓာတ်ပြတ်သားမှုက အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။ ရူးမိုက်သူများသာလျှင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ တစ်ခုသိထားရမည်မှာ သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်က သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူ့အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သက်စောင့်ဓမ္မရတနာတစ်ခုက ဘာမှအရေးမကြီးပေ။ လီချန်းလန်က နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်သန်ခဲ့သော မြေခွေအိုကြီးဖြစ်လေရာ အဓိကနှင့် သာမညကို ကောင်းမွန်စွာ ခွဲခြားနိုင်သည်။ ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာက နီမြန်းသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အလင်းရောင် ဝင်းလက်သွားပြီး လွင့်မျောတိမ်လှေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှေသည် အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှေသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဤနေရာမှ ထွက်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ ငါပြောပြီးပြီပေါ့… ဒီကနေ မင်းထွက်သွားချင်ရင် ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒကို အရင်မေးရမယ်လို့… သေလိုက်စမ်း ”

လီချန်းလန်၏ နှလုံးသားထဲမှာ ဝမ်းသာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ် အေးစက်စက်အသံက သူ့နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုအသံ၏ အနောက်တွင် ကြွပ်ဆပ်သော ကုချင်းအသံက ကောင်းကင်ယံ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ မကောင်းတော့ဘူး ”

“ ဒင်… တုန်… ”

ကုချင်းအသံကို ကြားလိုက်သည့်အခိုက် အစောနက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော အသံဓားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူပြန်အမှတ်ရသွားသည်။ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်မီ စူးရှသော နာကျင်မှုက သူ၏ လည်ပင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အလင်းရောင်က ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ ဆန္ဒမရှိမှုက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီ စူးရှသော သတ္ထုမြည်သံနှင့်အတူ ဦးခေါင်းတစ်လုံးက လေထဲသို့ မြှောက်တတ်သွားသည်။ သွေးသည် ဦးခေါင်းမဲ့နေသော လည်ပင်းထံမှ ရေပန်းသဖွယ် ပန်းထွက်လာသည်။

အဝေးတွင် စက်ကရာသည် ဦးခေါင်းမဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ကျားလက်သည်းများကို ကုချင်းပေါ်မှာ တင်ထားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဆိုးဝါးပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများရှိသည်။

သွေးသည် ထိုဒဏ်ရာများမှ တတောက်တောက် စီးကျနေသည်။

သေပြီ… ။

လီချန်းလန် သေသွားပြီ… ။

သူက သီရှီထျန်၏ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကြောင့် သေဆုံးသွားသည်။

“ ဟူး… နောက်ဆုံးတော့ သူသေသွားပြီ… ဒီအဖိုးကြီးက အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်… ဒါတောင် သူက အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်… ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင်မှ သန်စွမ်းလိုက်မလဲ ”

သီရှီထျန်က လီချန်းလန်၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိန်းချုပ်မည့်လူ မရှိတော့သည့်အခါ လွင့်မျောတိမ်လှေက လှေငယ်တစ်စင်းအဖြစ် ကျုံ့သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

လှေပေါ်မှ ဦးခေါင်းမဲ့အလောင်းသည်လည်း မြေကြီးပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ သီရှီထျန်က စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားမိသွားသည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ သူဆင်းသက်လိုက်သည့်အခါ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်သည် အမှန်တကယ် အန္တရာယ်များသည်။

လီချန်းလန်က သူ၏ သက်စောင့်ဓမ္မရတနာကို ရုတ်တရက် ဖောက်ခွဲပစ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မမျှော်လင့်ထားကြချေ။ ထိုလှုပ်ရှားမှုက လွန်စွာ ရုတ်တရက်ဆန်သည်။ အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်နှင့် တခြားမိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များသည် ပေါက်ကွဲမှုအားဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ကြရသည်။ သူတို့အားလုံးက ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားကြသည်။

လီချန်းလန်၏ အကြံအစည်သည် မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များ ဒဏ်ရာရသွားသည့်အခိုက် ထိုအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူ့မှာ လွင့်မျောတိမ်လှေ ရှိသည်။ လွင့်မျောတိမ်လှေ၏ အလျင်အရ မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များသည် သူ့အနောက်သို့ လိုက်ဖမ်းနိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

ကံမကောင်းစွာပင် သူက သီရှီထျန်နှင့် တွေ့ဆုံသွားသည်။ လီချန်းလန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာကို သီရှီထျန် မြင်သွားသည့်အခိုက် ဆိုးဝါးသော ခံစားချက်ကို သူရရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူက အမြန်ဆုံး အလျင်ဖြင့် ချက်ချင်း အနောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူ၏ ရှာတွေ့မှုက ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားဆဲပင်။ သူက ပေါက်ကွဲမှုကို အပြည့်အဝ မတိမ်းရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲ၏ ပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖျက်စွမ်းအားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကံကောင်းသွားသည်မှာ သူက ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ၏ ဒဏ်ရာများက ထိုထက် ပိုပြီးဆိုးဝါးသွားနိုင်၏။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက အင်အားတချို့ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ လီချန်းလန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူက အသံဓားကို ထုတ်လွှတ်၍ သူ့ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေမှာဆိုလျှင် သူက လီချန်းလန်ကို ထိုမျှလွယ်ကူစွာ သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူက သက်စောင့်ဓမ္မရတနာကို ကိုယ့်ဘာသာ ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့လေရာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အသံဓားကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် လီချန်းလန်က သူ့ကိုယ်ပိုင်အတတ်ဖြင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း(၁၅၀)

“ ဒင်… တုန်… ဒင်… တုန် ”

ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းက မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ကုချင်းပေါ်မှ ကြိုးကိုးချောင်းက သူ့ဘာသာ တုန်ခါသွားကြသည်။ ကုချင်းအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း အစောနက ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သော နေရာ၌ ထူးဆန်းသော သတ္ထုချီက ရုတ်တရက် ပေါ်လျှိုးလာသည်။ ရွှေရောင်သတ္ထုချီသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲမှာ စုဝေးသွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လေထဲမှာ ရွှေရောင်မြူခိုးဘောလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်မြူခိုးဘောလုံးသည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်ချက်ချင်း ကုချင်းအသံနောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ပျံလွှားတစ်ကောင်က အသိုက်ဆီသို့ ပြန်သွားနေသည့်အလားပင်။ ရွှေရောင်မြူခိုးဘောလုံးသည် မြေကြီးပေါ်မှ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းထံသို့ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ကျောက်စိမ်းကုချင်းက ဝေလငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွှေရောင်မြူခိုးဘောလုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းကုချင်းသည် ထူထဲသော ကျောက်စိမ်းအလင်းလွှာကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းအလင်းထဲမှာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတစ်စွန်းတစ်စ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းက ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိသွားဟန် ရ၏။

“ အဲ့ဒါက… မဟုတ်မှလွဲရော ဆန္ဒပြည့်စေအုတ်ခဲရဲ့ စွမ်းအင်အနှစ်သာရလား ”

သီရှီထျန်က တဒင်္ဂ အံ့ဩသွားသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက ကျောက်စိမ်းကုချင်းပေါ်မှာ သူရေးထွင်းခဲ့သော အန္တိမကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမူလပြန်အစီအရင်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သူနားလည်သွားသည်။

လက်နက်သန့်စင်ခြင်းစာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ ထိုအစီအရင်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပိုင်သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်ကို အစွမ်းမြှင့်တင်ပေးရန်အလို့ငှာ တခြားဓမ္မလက်နက်များ၏ စွမ်းအင်အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်စေလိမ့်မည်။ စွမ်းအင်အနှစ်သာရကို ပိုပြီးစုပ်ယူလေ သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်၏ စွမ်းအားက ပိုပြီးတိုးမြှင့်လာလေ ဖြစ်၏။

သက်စောင့်ဓမ္မလက်နက်တစ်ခုအတွက် တခြားဓမ္မလက်နက်များ၏ စွမ်းအင်အနှစ်သာရက ကောင်းမွန်သော အာဟာရဓာတ် ဖြစ်သည်။

“ အကိုသီ… မင်းက အရမ်းတော်တာပဲ… မင်းကြောင့်မဟုတ်ရင် မုန်းစရာကောင်းတဲ့ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူက ဒီကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ် ”

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ပြန်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များရှိနေကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်ပေသည်။ သွေးသည် သူ၏ ရင်ဘက်ပေါ်မှ စီးကျနေသည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ သူမတ်တတ်ရပ်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် ဓမ္မရတနာတစ်ခု၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်အားလုံးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနည်းနှင့်အများ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသည်။

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်သည် မတ်တတ်ပြန်ထလိုက်သည့်အခါ ဦးခေါင်းပြတ်နေသော လီချန်းလန်၏ အလောင်းကို မြင်တွေ့သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အံ့ဩသွားပြီး သီရှီထျန်ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ စောစောက ရွှေရောင်အုတ်ခဲရဲ့ ပေါက်ကွဲမှုက တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတယ် ”

သရဖူနီကြိုးကြာဘုရင်သည်လည်း ငှက်မွှေးအများကြီးကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည်လည်း ဓမ္မလက်နက်၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်။

မဒူဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ငါးရောင်ခြယ်အလင်းက ထွန်းလင်းတောက်ပနေသည်။ မကြာမီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှ မြွေအစိတ်အပိုင်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ မြွေဆံပင်သည်လည်း အနက်ရောင်ဆံခြည်မျှင်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့အား အကူအညီလာပေးကြသော သီရှီထျန်နှင့် တခြားမိစ္ဆာသားရဲဘုရင်များကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဖော်ပြရခက်ခဲသော အလင်းက သူ၏ အေးစက်စက် မျက်လုံးထဲမှာ လင်းလက်သွားသည်။ သူက အနီရောင်နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ အားလုံးပဲ… ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်မ မဒူဆာက ကပ်ဘေးဒုက္ခကျော်လွှားပြီးတဲ့နောက် ရွံမုန်းစရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အလစ်လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာနဲ့ တွေ့ကြုံခဲ့ပါတယ်… ကျွန်မ အန္တရာယ်ကျရောက်နေတဲ့အချိန် အခုလို လာရောက်ကူညီပေးတဲ့အတွက် ရှင်တို့အားလုံးကို ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဒီကျေးဇူးတရားကို ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်သားထားပါမယ် ”

သူ၏ စကားများက တည်ငြိမ်ပြီး သူ၏ လေသံက ပြတ်သားလေရာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ခံစားမှုကို ပေးသည်။ မဒူဆာ၏ အကျင့်စရိုက်သည် အေးတိအေးစက်နိုင်သည်။ ယင်းက သူ၏ မျိုးနွယ်စိတ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။ သို့သော်လည်း သူက သူပြောခဲ့သော စကားများကို အမြဲတမ်း တန်ဖိုးထားသည်။

သူက ကျေးဇူးတရားကို နှလုံးသားထဲမှာ မှတ်သားထားမည်ဟု ပြောလေရာ ထိုအတိုင်း အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။ သူ့စကားကို သံသယရှိရန် မလိုပေ။

“ မဒူဆာ… မင်း အဲ့လိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး ”

သီရှီထျန်က တစ်ချက်တွေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကျောက်စိမ်းကုချင်းက အဖြူရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မြန်ဆန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူက ထရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။

" ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူက မင်း ကပ်ဘေးဒုက္ခကျော်လွှားနေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မင်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်… အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးကို ရန်ပြုလိုက်တာပဲ… တကယ်လို့ သူ့ကို ငါတို့မသတ်ရင် ဒီနေရာမှာ ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ငါတို့ဆက်နေနိုင်မှာလဲ… ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ရောက်လာတာက မင်းကို ကူညီပေးဖို့နဲ့ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ ”

ယခုအချိန်တွင် သူက ယဉ်ကျေးသော စကားတချို့ကို ပြောရလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် ဤသို့အခြေအနေမျိုးမှာ ဖြစ်သည်။

“ ဟား ဟား… အကိုသီရဲ့ စကားက ငါ့နှလုံးသားကို တကယ်ထိစေတယ် ”

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်က ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ မဒူဆာ… အခု မင်းအပါအဝင်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ရှိသွားပြီ… အဲ့ဒါက ငါတို့ရဲ့ စုပေါင်းအင်အားကို ကြီးကြီးမားမား တိုးမြှင့်ပေးလိုက်တာပဲ… အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေ အောင်မြင်ကြီးပွားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ… မင်းနဲ့ဆိုရင် နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်မယ့် အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ ငါတို့တွေ ပိုပြီးအခွင့်အရေးများလိမ့်မယ် ”

ရှင်းလင်းစွာပင် သူက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင် တိုးပွားလာသည့်အတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထဲတွင် အဆင့်အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ကပ်ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားပြီး မိစ္ဆာအမြူတေဓာတ်လုံးကို ဖွဲ့စည်းပြီးသူများသာလျှင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင်များဟု သတ်မှတ်ခံကြရလိမ့်မည်။ ယခု ဤနေရာတွင် မဒူဆာတစ်ယောက်တည်းကိုသာ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

မရဏကျီးကန်းဘုရင်သည် မဒူဆာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အတောင်ပံတဖျပ်ဖျပ်ခတ်၍ မရဏကျီးကန်းအုပ်စုနှင့်အတူ ပြန်ထွက်သွားသည်။

“ အမမဒူဆာ… ဒဏ်ရာကုသဖို့ ငါပြန်သွားတော့မယ်… ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး နင်ဘာမှ စိတ်ထဲထားမနေနဲ့… ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသဟာ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေ လာအနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့အထိ နိမ့်ကျသွားလို့ မဖြစ်ဘူး… တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့ဆိုရင် အသေအကြေ ငါတို့တိုက်ခိုက်ကြရမယ် ”

သရဖူနီကြိုးကြာဘုရင်သည်လည်း သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ သူက စကားဆုံးသည်နှင့် အတောင်ပံတဖျပ်ဖျပ်ခတ်၍ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူက တောင်ပိုင်းအရပ်ဆီသို့ ပြန်သွားသည်။

“ အပျက်အစီးနယ်မြေ ဖွင့်တဲ့အခါ ပြန်တွေ့ကြမယ် ”

ရွှေခြင်္သေ့ဘုရင်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနောက်လှည့်၍ ထွက်သွားသည်။

အနက်ရောင်မျောက်ဝံဘုရင်သည်လည်း နှုတ်ဆက်စကားကို ဆိုပြီးနောက် ထွက်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် မဒူဆာ၊ သီရှီထျန်နှင့် ဇာမဏီငှက်သာ ကျန်ရှိကြတော့သည်။ အစောနက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော နေရာက အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။

မဒူဆာက သီရှီထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အချိန်တစ်ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးလျှင် သူက ပြောသည်။

“ သီရှီထျန်… ငါနင့်ကို ကိစ္စတစ်ခု မေးမြန်းချင်တယ်… အဲ့ဒါကို နင်ဆန္ဒရှိမှ ပြောနိုင်တယ်… နင်မပြောချင်ရင် ငါအတင်းဖိအားမပေးဘူး ”

အစောနက သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ မိစ္ဆာသားရဲဘုရင်အားလုံးအပေါ် ကျေးဇူးကြွေးတင်သွားပြီဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူက ပြီးသွားသော ကိစ္စများကို နောက်ထပ် မပြောတော့ပေ။ ယင်းအစား သူက တခြားကိစ္စတစ်ခုကို ပြောသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် သူမေးမြန်းချင်သော အကြောင်းအရာက သီရှီထျန်နှင့် ပတ်သက်နေသည်။

‘ ငါ့ကို မေးချင်တယ်လား… မဟုတ်မှ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကိုလား ’

သီရှီထျန်က သူ့ဦးနှောက်ကို အမြန်အလုပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အတွေးတစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းကို အစောကြီးကတည်းက သူသတိထားမိခဲ့သည်။ ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကို သူထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မကြာခဏဆိုသလို မဒူဆာ၏ ရွှန်းလဲ့တောက်ပသော အကြည့်က သူ၏ ကုချင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြောင်း သူသတိထားမိခဲ့သည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ကျောက်စိမ်းကုချင်းက မဒူဆာ၏ စိတ်အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ မှန်ပေသည်။ သူက ဒုစရိုက်ခုနစ်ပါးနတ်ဆိုးကုချင်းကို လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

“ မေးပါ ”

သီရှီထျန်၏ ကျားမျက်လုံးက အရောင်တောက်ပသွားသည်။ သူက မဒူဆာ၏ မျက်လုံးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ စောစောက ကုချင်းက… ”

မဒူဆာမေးချင်သော ကိစ္စက သူမမျှော်လင့်ထားသောအရာ မဟုတ်ပေ။ ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကျောက်စိမ်းကုချင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မဒူဆာသည် ကျောက်စိမ်းကုချင်းကို မလိုချင်ပေ။ သူက အချိန်တစ်ခဏကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးလျှင် မေးသည်။

“ အဲ့ဒီကျောက်စိမ်းကုချင်းက နင်သန့်စင်ထားတဲ့ သက်စောင့်မိစ္ဆာလက်နက်မဟုတ်လား ”

ယင်းက အမေးစကားဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လေသံထဲမှာ သေချာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ယင်းက အဓိကခေါင်းစဉ်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ချင်သော သူ၏ လှည့်ကွက်သေးသေးလေးသာ ဖြစ်သည်။

“ ငါသိပြီ ”

ယင်းကို သီရှီထျန်ကြားသောအခါ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သူခန့်မှန်းနိုင်သွားသည်။

သူ၏ ကျားမျက်လုံးထဲမှာ အလင်းရောင် ပေါ်လျှိုးလာသည်။ သူက ပြောသည်။

“ မင်းဘာမေးချင်တာလဲဆိုတာ ငါသိပြီ… ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာလည်း မင်းကို မေးစရာကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်… ငါ့အမြင်မှာ ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ မသင့်တော်ဘူး… ”

သူက စကားပြောနေရင်း ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် သစ်ပင်များက အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့နေပြီး ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများက နေရာတိုင်းမှာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဤနေရာက အမှန်တကယ် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသည်။

ယင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအကြောင်း ကောင်းမွန်စွာ နားလည်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူက နှလုံးသားထဲမှာ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ တကယ်လို့ မင်းဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်… မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ပြန်သက်သာသွားတဲ့အခါ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းဆီ မလာတာလဲ… အဲ့ဒီတော့မှ ငါတို့ ဆက်ပြောကြမယ် ”

ယင်းကို မဒူဆာကြားသောအခါ ထူးဆန်းသော အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် သီရှီထျန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ နင်က တခြားလူတွေနဲ့ တကယ် ကွာခြားတယ်… ကောင်းပြီ… မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းဆီ ငါလာခဲ့မယ် ”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အနောက်လှည့်၍ ထွက်သွားသည်။ ဇာမဏီငှက်သည် မဒူဆာကို အနည်းငယ် စိတ်ပူနေသေးဟန် ရ၏။ သူက အတောင်ပံတဖျပ်ဖျပ်ခတ်၍ မဒူဆာ၏ အနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

ယင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ အလုပ်လုပ်ဆောင်ပုံဖြစ်ဟန် တူသည်။ သူတို့တစ်ကောင်စီက ထိုအတိုင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဤတိုက်ပွဲနယ်မြေ၌ သီရှီထျန်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်း မထွက်သွားပေ။ ယင်းအစား သူက မြေကြီးပေါ်မှ လီချန်းလန်၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“ အားလုံး ထွက်သွားကြတာ ကောင်းတယ်… အခု ဒီအလောင်းကို ဘယ်သူမှ ငါနဲ့ ပြိုင်မလုနိုင်တော့ဘူး… ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဓမ္မလက်နက်တွေ… အဲ့ဒါတွေအားလုံးက ရတနာတွေ ”

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပသော အလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခု သူက စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

… ... …

“ မြေခွေးလေး… နင်ဘာလို့ ဘာစကားမှ မပြောတာလဲ ”

“ နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ မသက်သာသေးဘူးလား… ငါ့ကို ပြောပြပါ… ဖေးဖေး တောင်ပေါ်တတ်ပြီး နင့်အတွက် ဆေးပင်တွေ သွားရှာပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား ”

“ မြေခွေးလေး… နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနံ့က အရမ်းမွှေးတာပဲ… အဲ့ဒါကို ငါသဘောကျတယ် ”

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းပေါ်တွင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် သူ၏ လက်မောင်းထဲမှ အဖြူရောင်မြေခွေးတစ်ကောင်ကို စူးစမ်းလိုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူက မကြာခဏဆိုသလို မေးခွန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု မေးနေသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ဖေးဖေးဖြစ်သည်။ သူက ကျားဖြူလေးနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။ လမ်းခရီးတွင် သူက ဒဏ်ရာရပြီး သတိမေ့နေသော မြေခွေးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့သွားသည်။

ထိုမြေခွေးသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။ သူ့မှာ အဖြူရောင်အမြှီးနှစ်ချောင်း ရှိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက မြေခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမြေခွေးက မည်သည့်ဒဏ်ရာရရှိထားကြောင်း သူမသိပေ။ ထူးဆန်းသည်မှာ မြေခွေးသည် သတိမေ့မြောနေပြီး တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ပြန်သတိရလာသည်။ သို့သော်လည်း မြေခွေးသည် မျက်လုံးသာ ဖွင့်လိုက်၏။ သူက မည်သည့်စကားမှ မပြောပေ။