ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေတာလဲ

"ဒါက ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။" တန်းရှန့်ကျွင်း သည် သူ၏ တာအိုချပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထဲတွင် သူသည် အနည်းငယ်အားနည်းသော်လည်း၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် အနေအထားမှာ သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူ မြို့တော်တွင် ရှိနေစဉ်က မသေမျိုးမြို့တော်သုံးခုကိုသာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ မူလဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းသည် ထူးကဲသောအဖွဲ့အစည်းများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဂိုဏ်းများတည်ထောင်ကာ မဟာမိတ်ဖွဲ့စရာ လိုအပ်မည်မဟုတ်ချေ။

၎င်းတို့ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ ကံကောင်းသောတိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့်သာ ဖြစ်ရာ၊ မြို့တော်လေးခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်များဖြစ်လာနိုင်သည့် ပါရမီရှင်ခုနစ်ဦး ရှိနေရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

နှစ်တွေကြာလာသည်နှင့်အမျှ နန်ယန်၊ ချင်းယွဲ့ ၊ လင်းယွဲ့ နှင့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတို့သည် ကျန်ရှိသောဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းနှင့် အဆင့်အတန်းတူ မဟုတ်တော့ပေ။

ယင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုရော အခြားသူများကိုပါ ရှေ့သို့အတင်းဆွဲခေါ်နေရခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

ဤဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ၏ အကူအညီဖြင့်၊ တန်းရှန့်ကျွင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ တန့်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အခြေခံမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့၏။

အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင်၊ သူသည် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက်နိမ့်ကျခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့အပြင်၊ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် သူသည် အခြားဂိုဏ်းအနည်းငယ်၏ ရတနာမြေများမှ စွမ်းအင်များကို အနည်းငယ်အသုံးပြုနိုင်စွမ်းရှိသေးရာ၊ သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်အောက်တွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူမရှိသလောက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့တိုင်အောင်၊ အခြား ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ သဲလွန်စများကို အဘယ်ကြောင့်တွေ့ရှိခဲ့ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား ကျယ်ပြောလှသော တောင်ပိုင်းဟုန်တစ်ခွင် ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်သွားလာနိုင်စေပြီး၊ စစ်မြေပြင် အများအပြားတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်းထွက်ပေါ်လာစေနိုင်သည့် ဤမျှလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအရာမျိုး လောကတွင် အမှန်တကယ် ရှိနေနိုင်မည်လော။

ရယ်စရာပင်။

အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းမျိုးရှိနေခဲ့လျှင်၊ ဟုန်လေးမျက်နှာဟု ခွဲခြားနေရန် အဘယ်ကြောင့်လိုအပ်မည်နည်း။ မြောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် သည် ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူပင် ထိန်းချုပ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး၊တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး သို့မဟုတ် အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းတို့ ရှင်သန်ရန်အခွင့်အရေး လုံးဝရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်

တန်းရှန့်ကျွင်းသည် သူ၏ မျက်မှောင်များကို တင်းကြပ်စွာကြုတ်လိုက်၏။ သူသည် မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ပါးသေဆုံးသွားသည့် အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရပြီး၊တစ်ခဏမျှပင် မနားရဲဘဲ အလျင်စလိုလိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံများ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်တွက် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှလွဲ၍ မည်သူက ကူညီနိုင်မည်နည်း။

တကယ်တော့ သူ မည်သည့်အရာကို လိုက်ရှာနေခဲ့သနည်း။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ၊ တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရွှမ်ယွဲ့ မြို့တော်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ယခင်က အနည်းငယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကိုတွေ့ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မသေချာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရလေသည်။

"ဟင်း" တိန့်ရှန်းကျွင်းသည် အံကိုကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးထွက်သွားခဲ့လေသည်။

၎င်းသည် ရှန်းယီမှာ တောင်ပိုင်းဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးအတွက် မည်မျှအရေးကြီးသည်ကို ထင်ရှားစွာ သိသာနေပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ထိုက်တန်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိအခြေအနေကို အရင်ဆုံး သိအောင်လုပ်ရမည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ၊ တန်းရှန့်ကျွင်းသည် တိမ်များနှင့် မြူခိုးများကို ရှင်းလင်းကာ သူ၏ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ထိုအရှိန်အဝါနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ တန်းရှန့်ကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်လေး မှုန်ကုပ်သွားခဲ့၏။

သူသည် ဝန်းရံနေသောတိမ်များနှင့် မြူများကို ဘေးတိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထို အရာများသည် နှင်းခဲအလွှာပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

အရိုးကွဲမတတ်အေးစိမ့်မှုသည် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့ကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိနေလေသည်။

"ဟူး။" သူသည် လက်ချောင်းများကိုအနည်းငယ် ဖိညှစ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်မီးတောက် အလုံးတစ်လုံးကို ဆင့်ခေါ်ကာမျိုချလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာအရောင်အသွေးမှာ အတော်လေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့၏။

ယခုအချိန်တွင် တန်းရှန့်ကျွင်း အသေအချာ သိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ရှေ့ရှိတည်ရှိမှုသည် သေချာပေါက် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးမြေခြားနားနေလျှင်ပင်၊ ဤကဲ့သို့အံ့မခန်းအေးခဲမှုမျိုးသည် အောက်ဖက်ရှိသက်ရှိများကို လမ်းပျောက်နေသောဝိညာဉ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပိုမိုသေချာစွာ ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ယခင်က အားတက်သရောလိုက်လံရှာဖွေမှုသည် သူ့ကို တစ်ဖက်လူနှင့် အလွန်အမင်းနီးကပ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိမ်များကြားတွင်၊ ညှိုးနွမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လေတိုက်ခံရပြီး အချိန်မရွေးစုတ်ပြဲသွားနိုင်သည့်အလားဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများဖြင့်၊ ထိုသူသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်လျက် ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

"..." ဂါထာမန္တန်ကို ရွတ်ဆိုနေသော တန်းရှန့်ကျွင်း၏ လက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာရပ်တန့်သွားပြီး၊ သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်က တာအိုချပ်ပြားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ချိန်တွင်၊ ထိုချပ်ပြားသည် ရေခဲတမျှအေးစက်နေပြီး ၎င်း၏ ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု တိတ်တဆိတ်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာတံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမိုအုံ့မှိုင်းသွားခဲ့လေသည်။

"မင်းက တောင်ပိုင်းဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား။" စုတ်ပြတ်နေသောအဝတ်အစားနှင့် လူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို တိမ်များထဲမှဖြည်းညှင်းစွာထွက်လာပြီး၊ တစ်ခဏမျှ သေချာစွာအကဲခတ်ကာ ခေါင်းခါရင်းပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းကို ငါမစားဘူး။ နောက်ကနေ မလိုက်ခဲ့နဲ့။"

လူသားခန္ဓာကိုယ်ဆေးဝါးမှာ သွားရည်ကျလောက်အောင် ရှားပါးလှသော်လည်း၊ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေး သည် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းအကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ မည်မျှရင်းနှီးကြောင်းကို ကောင်းစွာသိရှိထားပါသည်။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သည် ချီမိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို ရင်ဆိုင်နေကြရာ၊ ကုန်းမြေပေါ်၌ သူ့အတွက် အစားအစာများပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ဤ ဆေးဝါးကြီးကိုအလျင်စလို စားသုံးပြီး ထိုဂိုဏ်းချုပ်များ၏ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုကို မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ဆွဲယူလာရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင်၊ ဤကျင့်ကြံသူများက နဂါးနန်းတော်ကို လက်လွှတ်စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အသေအကြေတိုက်ခိုက်လာကြလျှင် ၎င်းမှာ အတော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ နှုတ်မှ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမကြားခဲ့ရသည်မှာ နှစ်မည်မျှ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တန်းရှန့်ကျွင်း မမှတ်မိနိုင်တော့ချေ။

မင်းကို ငါမစားဘူး...

"ဟူး။" သူသည် ထိုစကားများကိုနှလုံးသားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာဝါးမြိုလိုက်ပြီး၊ ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်သောနာကျင်ချဉ်သက်မှုတစ်ခုအတွင်းမှ တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

လောကကြီးသည် ကျင့်ကြံသူများအပေါ် အလွန် ရက်စက်လှပေသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက လမ်းကြောင်းအားကောင်းမွန်စွာ မလျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ ရှည်လျားလှသော နှစ်များအတွင်း အချိန်ဖြုန်းတီးရုံသာရှိပြီး၊ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် အခြားအခွင့်အရေးများရရှိနိုင်ခဲလှပေသည်။

ဤနတ်ဆိုး၏ စကားလုံးများတွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော အထင်အမြင်သေးမှုများပါဝင်နေသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက အမှန်ကို ပြောနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း တန်းရှန့်ကျွင်း ဝန်ခံရပေမည်။

သူ တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ဤနတ်ဆိုး၏ လက်ထဲတွင် အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ကျိထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသော မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် နှင့် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။

ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုးသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် သေချာပေါက် ထိပ်တန်းအင်အားကြီးများထဲတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ တောင်ပိုင်း ဟုန်သို့ တိတ်တဆိတ်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ရှေ့တည့်တည့်မှာပင် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ နယ်မြေများအတွင်းသို့ အလွန်လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေပြီဖြစ်၏။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ဂိုဏ်းချုပ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ သူ တန်းရှန့်ကျွင်း အနေဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာစဉ်းစားပြီးနောက်တွင် မည်သည့်အဖြေကိုမျှမရှာနိုင်ခဲ့ပေ။

"သွားတော့။" အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေး သည် တန်းရှန့်ကျွင်းကို တုံ့ပြန်ရန်အခွင့်အရေးမပေးဘဲ၊ သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ တိမ်များရုတ်တရက်သိပ်သည်းလာပြီး တန်းရှန့်ကျွင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးအားအေးခဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ၏ မြင်ကွင်းမှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးမှေးမှိန်သွားသည်အထိ မိုးမြေခြားနားသွားကာ၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်လျင်မြန်စွာကျယ်ပြန့်သွားသည်ကိုသာ သူ စိုက်ကြည့်နေနိုင်ခဲ့၏။

"တောက်..."