ငါ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းက တောင်ပိုင်းဟုန်ရဲ့ စည်းမျဉ်းဘဲ

"မိတ်ဆွေလေး၊ ဒီဘိုးဘေးက ခရီးဝေးကနေ လာရောက်လည်ပတ်တာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ စားသောက်ဖွယ်ရာလေးတစ်လုတ် လောက်တော့ ကျွေးမွေးသင့်တယ်မဟုတ်လား။"

သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော ထိုပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ စနစ်တကျဦးညွှတ်အရိုအသေပေးကာဆွေးမြည့်နေသော သွားများကို ဖြဲလျက် "ဒါက ယဉ်ကျေးမှုထုံးတမ်းစဉ်လာနဲ့ ညီညွတ်သေးရဲ့လား" ဟု မေးလေသည်။

အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အမုန်းတရားအများစုကို ဆွဲဆောင်ရမည့် နဂါးနန်းတော်၏ ရှေ့ပြေးတပ်မှူး ဖြစ်လာရန် အမှန်တကယ်ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူကမျှ သေခါနီး သားရဲတစ်ကောင်၏ နောက်ဆုံး အသည်းအသန်ကိုက်ခဲမှုကို မခံစားလိုကြသောကြောင့်ပင်။ ထိုအရာသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုမဟုတ်လော။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏ မောင်းထုတ်မှုကို ခံရပြီးနောက်နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ၌ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာမည့်အချိန်အထိ တောင်ပိုင်းဟုန်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဘဲငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ကာ၊ထို့နောက်မှ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီးဖြစ်သော အေးစိမ့်တောင်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပြန်သွားရန် ဆန္ဒရှိနေသည်ဟုဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ့အား ထိုကဲ့သို့အသက်ရှူကျပ်စေသည်အထိဖိနှိပ်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ယဲ့ကျိုး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်လိုအပ်ပေမည်။ ချီယန်ရှန်း ပင်လျှင်လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလူငယ်တစ်ဦးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောပညာရပ်ဖြင့် အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်ရုံဖြင့် အောင်မြင်နိုင်မည့်ကိစ္စမျိုးတော့မဟုတ်သည်မှာအသေအချာပင်။

"ဒီဘိုးဘေးက မင်းနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုထုံးတမ်းစဉ်လာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေတာပါ။" အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ လက်များကို ဖြည်းညင်းစွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း၊ အသံဩဩကြီးဖြင့်ရယ်မောလိုက်လေ၏။

"မိတ်ဆွေလေး၊ မင်း ဆွေးနွေးချင်လား"

စကားအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ သူ၏ ရယ်မောသံထဲတွင် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အပိပ်အယောင်တစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။

အေးးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကိုချမှတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း အကြိတ်အနယ်တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်လောဆိုသည်မှာ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေတော့သည်။

...

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် အောက်ဘက်ရှိ ခါးကိုင်းနေသောပုံရိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ယင်ချီကျန်းနှင့် တန်းရှန့်ကျွင်းတို့၏ အကြည့်များအောက်တွင် နက်မှောင်သောချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြားတွင်၊ ရှန်းယီ၏ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာထက်၌ ခဏတာမျှကြမ်းကြုတ်သောလှောင်ပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ပန်းကန်ထဲရှိ ဆူဖြိုးသောငါးတစ်ကောင်က ပါးစပ်ကိုဟကာ ယဉ်ကျေးမှုထုံးတမ်းစဉ်လာများအကြောင်း စတင်ဆွေးနွေးလာသည့်အလားဖြစ်နေ၏။

မည်မျှအဓိပ္ပာယ်မဲ့လိုက်ပါသနည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပါးစွာမြှောက်လိုက်ပြီး၊ သွယ်လျသော ထိုလက်ချောင်းများဖြင့် ဖွဖွလေးခေါက်လိုက်ရာ၊

ကောင်းကင်အမိုးခုံးကြီး တစ်ခုလုံးချက်ချင်း လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။

အခြားသူများအားလုံးသည် လောကကြီး အရောင်အသွေးပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးမှလွဲ၍ မည်သည့် လက်တွေ့ကျသောအရာကိုမျှမခံစားခဲ့ရပေ။

သူ၏ ဆွေးမြည့်နေသောသွားများသည် ရုတ်တရက်တင်းကျပ်စွာ စေ့လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်များသည်လည်း တုန်ယင်ရာမှ ပြင်းထန်စွာလှုပ်ခါလာလေတော့သည်။

သူ၏ ဗလာကျင်းနေသော ညစ်ပတ်သည့်ခြေဖဝါးများသည် ရုတ်တရက်နိမ့်ဆင်းသွားပြီး၊ နားကွဲမတတ်ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ရေခဲမြစ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာကွဲအက်သွားကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလွှာလိုက်အလွှာလိုက်ပြိုကျသွားပြီး၊ မျောပါနေသော ရေခဲတုံးများအဖြစ် လုံးဝပြိုကွဲသွားလေတော့သည်။

ထိုမျောပါနေသော အကြီးဆုံးရေခဲတုံးပေါ်တွင်၊ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေး၏ ဒူးများသည် ညွတ်ကျသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာမြည်ဟည်းသွား၏။

သူသည် သွားများကို ကျိုးလုမတတ်ကြိတ်ထားပြီး၊ လည်ပင်းရှိသွေးကြောများမှာ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ထောင်ထွက်နေ၏။ သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကာ မျက်လုံးများကိုပြူးကျယ်ထားပြီး၊ အထက်ရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ဘန်း

သို့သော်လည်း၊ ထိုကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော အမူအရာ၏ အောက်တွင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်လက်မချင်းနိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုတ်ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊သူသည် မျောပါနေသောရေခဲတုံးပေါ်တွင် လုံးဝ ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ရ၏။

အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်များကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဒူးများကို ငေးမောကာစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်မျှဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် ပညာရပ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဤ မသေမျိုးနိယာမသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီဖြစ်၏။

"အဟွတ် အဟွတ်" မိမိ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့်အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားသော တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ရုတ်တရက်အသက်ရှူကျပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် ယခင်ကမောက်မာဝင့်ကြွားနေခဲ့သော မဟာနတ်ဆိုးကြီးသည်၊တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်လိုက်ရရုံဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအား ဒူးထောက်လိုက်ရလေပြီမဟုတ်လော။ ဤအရာမှာ သူ၏ အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာသောထုံးတမ်းစဥ်လာလုပ်ရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုနောက်ပြောင်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားရလျှင်၊

တန်းရှန့်ကျွင်း၏ ထက်မြက်သောအမြင်အာရုံ၌၊ ပထမအကြိမ်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ အေးစိမ့်တောင် မဟာနတ်ဆိုးအိုကြီးမှာ မထင်မှတ်ထားသော ဆုံးရှုံးမှုကိုခံစားခဲ့ရကာ သူ၏ အစစ်အမှန် အင်အားကိုပင် မထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ကြောင်း သူရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှန်းယီသည် ဤမျှအချိန်တိုလေးအတွင်း ထို မသေမျိုးနိယာမကို အမှန်တကယ်ပင် ပြီးပြည့်စုံအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သောနားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာ အနည်းငယ်မှယုတ္တိမတန်ဘဲ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဤပထမဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု၏ အခြေအနေအပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ ပြောရလျှင်၊ တန်းရှန့်ကျွင်း၏ နှလုံးသားမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးပုံစံကို မဖော်ပြရသေးသလို၊ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးနောက် ထုတ်မသုံးရသေးသော ဝှက်ဖဲများရှိနေမည်မှာ အသေအချာဖြစ်ရာ မည်သူ အနိုင်ရမည်ကိုပြောရန် ခက်ခဲပေသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သောအသက်ပေါင်းများစွာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိလေ၏။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။ ကျိပင်လျှင် ဤသို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်လောဟု မသေချာသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကမူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ယင်ချီကျန်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာ၊ တန်းရှန့်ကျွင်းကဲ့သို့ အမြင်အာရုံမျိုးချို့တဲ့နေဆဲပင်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ အနည်းငယ်သွယ်လျသော ပုံရိပ်သည် မည်သည့်စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေ၊ ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၊ ဖြတ်သန်း၍မရနိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်ဟုသာ သူသိရှိထားခဲ့၏။

ထို့အပြင် ဤဘဝတွင်၊ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသောကံကောင်းမှုမှာ မုန်တိုင်းများမည်မျှပင် ထန်နေပါစေဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာဖြင့် ဤတောင်ကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင်နေထိုင်ခွင့်ရပြီး၊ စောင့်ကြည့်နိုင်ခြင်းပင်။

...

ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကို ပြန်မရုတ်သေးဘဲ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ အလွန်လင်းထိန်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင်ကိုပင် ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် လျင်မြန်စွာပင်၊သူ၏ လက်ဝါးထဲ၌ ဖြောင့်တန်းသော နက်မှောင်သော ရွှေရောင်သင်္ကေတဆန်းကြယ်ဓားရှည် တစ်လက်အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားလေတော့သည်။

အစောပိုင်းမှခဏတာရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှုက မဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ သူ့အား အပေါ်ယံနားလည်သွားစေခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင်၊ ယဉ်ကျေးမှုထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ဆွေးနွေးမည်မဟုတ်ဘဲ၊ စည်းမျဉ်းများကိုသာ ဆွေးနွေးမည်။

ထို့အပြင် ဤယခုအချိန်မှစ၍ သူ ရှန်းယီ၏ စည်းမျဉ်းသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ စည်းမျဉ်းသာ ဖြစ်လေတော့သည်။