ဟမ့် ထွက်ပြေးချင်တာလား ၂

"တစ်ယောက်ယောက် သေသွားတယ်။" ကျိကျင့်ရှီး က ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ကျိုးသည် မတ်တပ်ရပ်ကာအဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အကြည့်များကြောင့် နဂါးစစ်ရထားအနီးရှ် အလံများကိုင်ဆောင်ထားသော မဟာနတ်ဆိုးကြီးများကို ကျောစိမ့်သွားစေသည်။

"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း မဟုတ်ဘူး။" ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ချီယန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာစက္ကူကြိုးကြာငှက်လေး တစ်ကောင်ကို သူ့ထံသို့အလျင်အမြန်ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို အလျင်စလို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုအတွင်းရှိ သတင်းစကားကို ဖတ်ရှုပြီးနောက်တွင်၊သူသည် နေရာမှာပင် မှင်တက်သွားခဲ့၏။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးသည် တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရွှမ်ယွဲ့မြို့တော်သို့ သွားကာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်ကြံစည်နေခဲ့သည်။

စကားလုံးတိုင်းက အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှ၏။

အကယ်၍ စက္ကူကြိုးကြာငှက်လေးသာ အနည်းငယ်စော၍ရောက်ရှိလာခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ယဲ့ကျိုး နှင့် ကျိတို့ကို တားဆီးရန်မဆိုထားနှင့်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤထင်ရှားလှသော စကားလုံးများသည်၊ ထိုအချိန်က ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းနေသော နှင်းပွင့်များနှင့်အတူ၊ ချီယန်ရှန်းကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

"အဲဒါ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးပဲ။" ချီယန်ရှန်းသည် မယုံကြည်နိုင်သောမျက်နှာဖြင့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုနှစ်ဦးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောအနှောင့်အယှက်မှာ အမှန်တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲ မစတင်မီတွင်၊ ဂျူနီယာညီလေး တန်းသည် သတင်းစကားတစ်ခုကိုအပူတပြင်း ပြန်လည်ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း၊အနားလည်ရခက်ဆုံး အပိုင်းမှာတိုက်ပွဲမပြီးဆုံးမီအထိ ထိုသတင်းစကားသည် တောင်ပိုင်းဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးထံသို့ ရောက်ရှိမလာခဲ့ခြင်းပင်။

ယဲ့ကျိုးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ကျိကျင့်ရှီး သည်လည်း အနည်းငယ်ဟနေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့်၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင်တွေဝေနေသောအမူအရာများပေါ်လွင်နေလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လွန်စွာတိတ်ဆိတ်နေသော ဤအခိုက်အတန့်သည် တာအိုချပ်ပြား၏ ပြင်းထန်စွာလှုပ်ခါမှုကြောင့် မကြာမီမှာပင် ကျိုးပျက်သွားခဲ့လေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း ငါအခုလေးတင် ဘာမြင်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ကြစမ်း" တန်းရှန့်ကျွင်း၏ ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံသည် တာအိုချပ်ပြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကိုမျှဝေလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှမရရှိခဲ့ပေ။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ သတ်ဖြတ်မှု၊ ကောင်းလိုက်တဲ့ သတ်ဖြတ်မှု" ယဲ့ကျိုး၏ ဝမ်းသာအားရရယ်မောသံများသာလျှင် ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း အင်အားသည် ဤအဆင့်အထိကြီးမားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိကျင့်ရှီး ကလည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး၊ ကြည်လင်ကာစိုစွတ်နေသော သူမ၏မျက်ဝန်းများသည် သူမ၏ ဝမ်းသာမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင်၊ တစ်စုံတစ်ဦးသည် တောင်ပိုင်းဟုန်ကိုအခက်အခဲများထဲမှ တစ်ဦးတည်း ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။ ရှန်းယီအပေါ် အမြင့်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်များထားရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနေအထားဖြင့် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သေး၏။

"ငါးခူအိုကြီး၊ မင်း အခု သေတော့မှာလား၊မသေဘူးလား" ယဲ့ကျိုး သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး၊သူ၏ အလင်းများစီးဆင်းနေသောဓားရှည်သည် မိုင်ထောင်ချီရှည်လျားသော သက်တံတစ်သွယ်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ၊ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ နဂါးစစ်ရထားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

တောင်ပိုင်းဟုန်တွင်၊ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း တင်းတင်းပြည့်သည်အထိ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် အပေါ် မည်သူမျှ လက်ဖျားနှင့်ပင် မထိရဲခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ သခင်ကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။

နဂါးစစ်ရထားသည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ တုတ်ခိုင်သောနဂါးလက်မောင်းတစ်ခု လေထဲသို့ ထိုးထွက်လာကာ၊၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းများက သက်တံကိုကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

အသားစများ ဆုတ်ဖြဲခံရသည့် အသံနှင့်အတူ နဂါးသွေးအနည်းငယ် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ဧရာမညာဘက်လက်သည်းကြီးသည် သက်တံကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့၏။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်သော ဒေါသများပြည့်နှက်နေသည့် နဂါးဘုရင်၏ ပြင်းထန်သည့် အသက်ရှူသံများသည်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။

ယဲ့ကျိုး ထက်သာလွန်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ ထပ်မံမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ဤ အလင်းစီးဆင်းနေသောဓားရှည်ကို ရုတ်တရက်ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်ပြီးနောက်၊ ရေနေမျိုးနွယ်စုအများအပြားသည် ချက်ချင်းပင် ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားကြပြီး၊ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ကျောက်တုံးပြာခန်းမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။

"ထွက်ပြေးတာလား။" ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ကျိုး သည် လိုက်မသွားတော့ဘဲ၊ အေးစက်စက်အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးလိုက်ကာ"ရှန်းယီ ပြန်လာမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေလိုက်။မင်းတို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါလာပြီးမျိုးတုံးမသတ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါက မင်းတို့ရဲ့ အဘိုးမဟုတ်တော့ဘူး"

ရှန်းယီ သည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ အခြေအနေများကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု အခြေအနေပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယဲ့ကျိုး သည် ဤနဂါးအိုကြီး၏ ရှေ့မှာပင် နဂါးနန်းတော်မှ သားစဉ်မြေးဆက်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် နဂါးအသိုက်၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

ကျောက်တုံးပြာခန်းမ၊ နဂါးသိုက်ဝင်ပေါက် ခန့်ညားထည်ဝါသောပုံရိပ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ဒဏ်ရာကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ ချီကျောက်ယီကို ကော်လာမှ ဆွဲကိုင်ကာ အတင်းအကျပ်မချီလိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ ဖိနှိပ်ထားသော်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။ "မင်းရဲ့ လက်အောက်က အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ၊ပြီးတော့ ငါ့ကို ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားသေးလဲဆိုတာ အခု ငါ သိချင်တယ်။"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..." ချီကျောက်ယီ သည် ရုန်းကန်လိုသော သူ၏ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုကို ဖိနှိပ်ရန်ကြိုးစားရင်း၊ အသက်ရှူမြန်နေကာ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရားများပြည့်နှက်နေပြီး၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

"ကျွန်တော် ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ဘာသတင်းမှ မရတော့ဘူး။"

"ဒါဆို ဘာလို့ မပြောတာလဲ" တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သည် သူ့ကိုမြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာပစ်ချလိုက်ပြီး၊ ဤ ချီ နဂါးမိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးကို ဝါးမျိုတော့မည့်အလား သံမဏိသွားများကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာက... ဘာမှ မှားယွင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ..." ချီကျောက်ယီ၏ အသံမှာ ခြင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးညှင်းနေပြီး၊နောက်ဆုံးတွင် ဤနဂါးဘုရင်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တစ်ခုသာ ကွာခြားသော်လည်း၊နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ခွန်အားသည် သာမန် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးထက် များစွာသာလွန်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ဤနေရာမှ နဂါးစွမ်းအင်ပံ့ပိုးမှုများကိုမူ ထည့်ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ဖိအားကိုရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူသည် အမှန်တကယ်ပင်လိမ်ညာရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

ယခုအချိန်အထိ၊ ချီကျောက်ယီ သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်မှ နတ်ဆိုးများ အုပ်စုဘာလုပ်နေကြသနည်း။

လောကကြီးမှ လုံးဝအငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် အားလုံးတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသနည်းဆိုသည်ကို စဉ်းစား၍ မရသေးပေ။

ထို ရှန်း ဆိုသူမှာ အားကောင်းသည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သူသည် လူတစ်ယောက်တည်းသာဖြစ်နေဆဲပင်။ အခြေအနေကို သူ တစ်ယောက်တည်း မည်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း။

နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝကျော်လွန်နေသော ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးလောကတွင် အဘယ်ကြောင့် ရှိနေရသနည်း။

ထို့အတူ...

"ကျွန်တော်လည်း မသေချာဘူး။ အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးဆိုတာက နာမည်ကြီးရုံ သက်သက်ပဲ၊ တကယ်တော့ အရမ်းအားနည်းတာပဲ။"

"ဟင်း.."

တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြေလျှော့လိုက်လေသည်။

ချီကျောက်ယီ သည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးရရှိသွားပြီး၊ အလျင်အမြန်ထရပ်လိုက်ကာ၊နောက်သို့ ဆုတ်ရင်း လက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။ "ဦးလေး... ဦးလေးခယ်... တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၊ ကျွန်တော် အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို ချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး အဖေကိုအကူအညီ လာပေးဖို့ သေချာပေါက်ပြောပေးပါ့မယ်၊ စိတ်ချပါ။ ဦးလေးရဲ့ကြီးမြတ်တဲ့ ကျေးဇူးတရားနဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို၊ ကျောက်ယီ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး တွင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကြီးလေးဦးအထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်တွင် သားအဖနှစ်ဦးသာ ရှိပြီး၊ဖခင်ဖြစ်သူ၏ သဘာဝအရ သတိကြီးလွန်းသောစရိုက်လက္ခဏာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ သူသည် နဂါးအသိုက်မှ ထွက်ခွာလာပြီး သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲဝင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။

တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်သည် ယခုအချိန်တွင် သားတော်ခုနစ်ပါးကို မနည်း တောင့်ခံထားနိုင်သေးသော်လည်း၊ ရှန်းယီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကြီးထွားလာမှုနှုန်းထားဖြင့်ဆိုလျှင်၊ ရလဒ်မှာ အဆုံးအဖြတ် ယပေးပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချီကျောက်ယီ အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်နေပြီး သူ၏ အသက်ကို အလကားပေးဆပ်သည်အထိ မိုက်မဲလွန်းမနေသေးပေ။

"..."

တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကိုချိန်ညှိလိုက်ပြီး ဤလူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သွားတော့၊ စကားတွေအများကြီး ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

သူ၏ နဂါးနန်းတော်သည် အားနည်းခြင်းကို မြည်းစမ်းရခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည့်အရာမဟုတ်ပေ။

နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော်လည်း၊ ယခင်က တာအိုနယ်ပယ်ခြေလှမ်းတစ်ဝက်အဆင့်ရှိခဲ့သော ချင်းကျောင်းယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မည်သို့ရှိမည်နည်း။

သူသာ လုံလောက်အောင် သည်းခံနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ အဆုံးတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည့်သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင်၊ ထို မသေမျိုးသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထဲမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသော အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထွက်ပေါ်လာခြင်းကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

"ကျောက်ယီ အနေနဲ့ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် ရဲ့ ကရုဏာတော်အတွက် လွန်စွာကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်" ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချီကျောက်ယီ သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးရိုးသားစွာပင် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ခယ်မိသားစုအိမ်ရှေ့မင်းသားက သူ့ကို ရုတ်တရက်ဆွဲဖမ်းလိုက်သည်။ ချီကျောက်ယီက အံ့အားသင့်မှုနှင့် မသေချာမှုတို့ဖြင့် ကြည့်နေစဉ်၊အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်၏။ "ခမည်းတော်၊ သူ့ကို အနောက်ပိုင်းဟုန်အထိ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးဖို့ သားတော်ကိုခွင့်ပြုပါ။ ဒါက သားတော်အတွက် အနောက်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ဆီကနေ စစ်ကူတောင်းခံဖို့လည်း အဆင်ပြေစေမှာပါ..."

သူ ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်၏ ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။

၎င်းသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ၊ ၎င်း၏ တန်ဖိုးအထားရဆုံး သားအကြီးဆုံးကို အသေအချာကြည့်လိုက်ပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာမှသာ လှောင်ပြောင်သောရယ်မောသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ပို့ဆောင်ပေးမယ် စစ်ကူတောင်းမယ်ဟုတ်လား"

ဒီစကားလုံးတွေက နားထောင်လို့တော့ ကောင်းသားပဲ။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ခယ်မိသားစုအိမ်ရှေ့မင်းသားသည် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး၊ အကြည့်လွှဲကာ အက်ရှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခမည်းတော်က ကျွန်တော့်ကိုအချစ်ဆုံးပဲလေ။ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က ခမည်းတော်နဲ့အတူဆုံးပဲ မဟုတ်လား။"