အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း (၉) ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်သို့ အတူတကွ တက်လှမ်းခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဗျာဒိတ်တော်နှင့် ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း ရောက်ရှိလာခြင်း

ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစု၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင်...

ကြည်လင်တောက်ပသော လမင်းကြီးမှာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များကြောင့် မှေးမှိန်နေခဲ့သည်။ လင်းမိသားစုနယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေသော ကြီးမားလှသည့် အမည်းရောင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်ကြီး ခြောက်ခုမှလွဲ၍ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျနေတော့သည်။

“ဝုန်း...”

အမည်းရောင်တိမ်တိုက်ကြီးများ၏ နက်ရှိုင်းရာမှ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ထိုမိုးကြိုးသံများကြားတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေသော ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ပုံရိပ် ခြောက်ခုကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရပြီး တစ်ဦးစီမှာ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် တစ်ခုစီ၏ အောက်၌ နေရာယူထားကြသည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိမ်တိုက်များထဲမှ ကျဆင်းလာမည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း သူတို့တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟူ၍ အလျှင်းမရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့တစ်ဦးစီ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးကိုယ်စီ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တွင် သူတို့သည် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းကြတော့မည်ဖြစ်သည်။ ရွှေခေတ်ကြီးထဲတွင် သူတို့သည် ဇာတ်လိုက်များ ဖြစ်လာကြပေတော့ မည်။

ထိုအခိုက်၌ လင်းမိသားစုဝင် အားလုံးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြပြီး ကွင်းပြင်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လင်းမိသားစုဝင်တိုင်း၏ မျက်နှာတွင်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤအတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ခြောက်ခုကို သူတို့မိသားစု၏ ပါရမီရှင်များက ဆွဲဆောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြပေသည်။

တိမ်တိုက်တစ်ခုစီတွင် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် အဆင့်ရှိပြီး ၎င်းထဲမှ မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ သာမန် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်သည်။ အတိဒုက္ခတိမ်တိုက် ငါးခုမှာ နတ်ဘုရားအရင်းအမြစ်ထဲမှ နိုးထလာသော ရှေးဟောင်းလူထူးဆန်း ငါးဦးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော တစ်ခုမှာမူ လက်ရှိမျိုးဆက်၏ အသန်မာဆုံးပါရမီရှင် ပထမသူတော်စင်နှင့် နတ်ဘုရားသားတော်၏ နောက်လိုက်ဖြစ်သူ လင်းထင်ထောင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သူတို့၏ လင်းမိသားစုတွင် အသက် တစ်ရာအောက် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ပါရမီရှင် စုစုပေါင်း ခုနစ်ဦး ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားသားတော် လင်းချန်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကပင် ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယခု စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်းအောက်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပို၍ပင် မြင့်တက်လာတော့မည်မှာ သေချာပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထိပ်သီးပါရမီရှင်များစွာ လင်းမိသားစုကို စောင့်ရှောက်နေသရွေ့ ဤရွှေခေတ်ကြီးထဲတွင် တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်ကို သူတို့ သေချာပေါက် စိုးမိုးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

“ဂျိမ်း ဂျိမ်း ဂျိမ်း...”

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် အားအင်များကို စုစည်းပြီးနောက် အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ အောက်ရှိ ပါရမီရှင် ခြောက်ဦးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာတော့သည်။ ထိုအခါ ပါရမီရှင် ခြောက်ဦးမှာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ဘဲ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။

“ဝုန်း...”

သို့သော် သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သေစေနိုင်သော ထိုခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများသည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် မူလကတည်းက မရှိခဲ့သလိုမျိုး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားအောက်၌ ထိုမိုးကြိုးများမှာ ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းမိသားစုဝင်များ၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကြ၏။ ပါရမီရှင် ခြောက်ဦး၏ အခြေအနေအရ ဤအတိဒုက္ခကို သေချာပေါက် အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေပြီး စွမ်းအားမှာ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာသော်လည်း ရလဒ်ကတော့ အတူတူပင်ဖြစ်ကာ အားလုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

နတ်ဘုရားသားတော် နန်းတော်ရှေ့တွင်မူ...

လင်းချန်သည် အပေါ်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါ့လင်းမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်တွေက အဆင့်တူကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီးသာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိပုံရတယ်။ မဆိုးဘူး။”

“သူတို့တွေ လင်းမိသားစုကို အတူတကွ စောင့်ရှောက်နေသရွေ့ အခြား ရှေးဟောင်းအင်အားစုတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်မိသားစုတွေက ရွဲ့နဲ့လုပ်ထားတဲ့ အိုးပုပ်၊ ခွေးရုပ်တွေသာသာပဲ။”

စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်းမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လင်းချန် စောင့်မျှော်နေသည်မှာ ၎င်းမဟုတ်ဘဲ အထူးအခွင့်အလမ်းထူးများ ဖြစ်သည်။ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်သည် ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလတုန်းကလည်း ရွှေခေတ်ကြီးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က အတွေ့အကြုံအရ စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် အခွင့်အလမ်းများ စတင်ဆင်းသက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခွင့်အလမ်းများမှာ များသောအားဖြင့် အသက်ကန့်သတ်ချက် ရှိတတ်ပြီး မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များကိုသာ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးကာ ကံကောင်းမှုများကို ရယူစေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ခါမှာလည်း ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်သော်လည်း မည်သို့သော အခွင့်အလမ်းမျိုး ဖြစ်လာမည်ကိုမူ သူ သိချင်နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုးသံများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်သက်သွားပြီဖြစ်သည်။

“ဝုန်း”

နောက်ဆုံး မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီးနောက် မထူးဆန်းစွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ လင်းမိသားစု နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမည်းရောင် အတိဒုက္ခတိမ်တိုက်များသည် မကျေမနပ်ဖြင့် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့၏။ မကြာမီမှာပင် လမင်းကြီး ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး လောကကြီးကို စင်ကြယ်လှသော လရောင်များဖြင့် ဖြန်းပက်လိုက်တော့သည်။

ပါရမီရှင် ခြောက်ဦးမှာ ဝေဟင်ထက်တွင် ရပ်တန့်လျက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ စစ်မှန်သော အပြုံးများဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကပ်ဘေးကိုးခုကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။ ယခုမှစ၍ သူတို့သည် “နတ်ဘုရားရတနာ နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်တော့ဘဲ ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ရှိ လင်းမိသားစုဝင် အားလုံးမှာလည်း ၎င်းကို မြင်သည်နှင့် တိုင်ပင်ထားသကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြ၏။

“ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အတွက် ပါရမီရှင် ခြောက်ဦးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

“ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အတွက် ပါရမီရှင် ခြောက်ဦးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

“.....ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

သူတို့၏ အသံများအတွင်း၌ စိတ်အားထက်သန်မှုများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤပါရမီရှင် ခြောက်ဦးသည် ဤရွှေခေတ်ကြီးထဲတွင် သူတို့လင်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် လင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ကာ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်ကို စိုးမိုးပြီး လင်းမိသားစု၏ ခံ့ညားထည်ဝါမှုကို အင်အားစုအားလုံးအား သိစေမည် ဖြစ်သည်။

ဝေဟင်ထက်တွင် ရပ်နေသော လင်းထင်ထောင်းမှာ အောက်မှ မိသားစုဝင်များ၏ ဂုဏ်ပြုသံကို ကြားရသည့်အခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူသည် မသိစိတ်မှ နတ်ဘုရားသားတော် နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ နတ်ဘုရားသားတော် ကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း ကပ်ဘေကိုးခုနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

ဤကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူသည် အရှင့်သား၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကူညီသယ်ပိုးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းမိသားစု၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်မူ...

လင်းဟောက်ရန်နှင့် အကြီးအကဲများအုပ်စုမှာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ကျေနပ်သော အပြုံးများ ပြုံးနေကြသည်။ ဤရွှေခေတ်ကြီးသည် သူတို့ လင်းမိသားစုအတွက် ပိုမိုတိုးတက်လာရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အလမ်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ကြိုတင်ခံစားမိနေကြပြီဖြစ်သည်။

လင်းမိသားစုတင် မဟုတ်ဘဲ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင် တစ်ဝှမ်းလုံးရှိ အင်အားစုကြီးများသည်လည်း အောင်ပွဲခံနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အင်အားစုများတွင်လည်း ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော ထိပ်သီးပါရမီရှင်များ ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော်လည်း အင်အားစုများ အောင်ပွဲခံနေကြစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်ဆုံးနေရာမှ အလွန်ခံ့ညားပြီး စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ရွှေခေတ်ကြီး ရောက်ရှိလာပြီ။ စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း ဆင်းသက်ပြီးပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်နာရီအကြာမှာ ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်။”

“ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းဟာ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်မှာရှိတဲ့ အသက် တစ်ရာအောက် အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင် တစ်ရာကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ စာရင်းဝင်တဲ့သူတွေဟာ ငါ့ရဲ့ လက်ဆောင်ကို ရရှိကြလိမ့်မယ်။”

ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားကာ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်လုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သက်ရှိတိုင်း ဤခံ့ညားလှသော ဗျာဒိတ်သံကို ကြားလိုက်ကြရသည်။ အောင်ပွဲခံနေသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

ဤအသံမှာ မည်သူ့ထံမှလာသည်ကို သူတို့ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်၏ “ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ” ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံက မိန့်ကြားလိုက်ချေပြီ။

ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းမှာ နောက်ထပ် နှစ်နာရီအကြာတွင် ဆင်းသက်လာတော့မည်။ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နိုင်သရွေ့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ဆောင်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးကာလတုန်းကလည်း အလားတူစာရင်းမျိုး ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူတို့ သတိရလိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ်က စာရင်းဝင်ခဲ့သော ပါရမီရှင်များမှာ အင်အားစုကြီးများ၏ တည်ထောင်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အမည်နာမများမှာလည်း ထာဝရ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြ၏။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ မြင့်မြတ်လှသော အသံ ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် အင်အားစုအသီးသီးမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။ အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင် တစ်ရာကို မှတ်တမ်းတင်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ပါရမီရှင်များ စာရင်းဝင်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အသံကွယ်ပျောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် လင်းမိသားစု၏ နတ်ဘုရားတားမြစ်ချက် တောင်ထိပ်ရှိ ရင်ပြင်တွင်...

လင်းချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု တည်ရှိနေခဲ့သည်။

“ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းတဲ့လား။ ဒါက တော်တော်လေး ထူးဆန်းသားပဲ။ အခုခေတ် တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်မှာ ဘယ်လို ပါရမီရှင်တွေ ရှိသလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့အတွက် အခွင့်ကောင်းပဲ။”

သူ၏ဘေးတွင် လင်းထင်ထောင်း၊ လင်းရှန်ဟဲနှင့် အခြား လင်းမိသားစု၏ ပါရမီရှင်များ ရပ်နေကြလေသည်။ သူတော်စင်မ လင်းယာချင်းနှင့် သူတော်စင် လင်းကျိုးတို့ ရောက်ရှိလာရုံတင်မကဘဲ အခြား ပထမစီကွမ် ပါရမီရှင်များပါ ရောက်ရှိလာကြ၏။ လင်းမိသားစု၏ ပါရမီရှင်များနှင့် ထူးချွန်သူများအားလုံး ဤနေရာတွင် စုဝေးမိသွားကြချေပြီ။ သူတို့အားလုံးမှာ ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း ဆင်းသက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းချန်၏ အပြုံးနှင့် မတူဘဲ ထိုပါရမီရှင်များ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်လေးများ တည်ရှိနေကြသည်။ လင်းရှန်ဟဲ ကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းလူထူးဆန်းများပင် ချွင်းချက်မရှိပေ။ သူတို့သည် စာရင်းဝင် ထိပ်သီး တစ်ရာထဲတွင် ပါနိုင်ပါမည်လော။ ပါခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့်အဆင့် ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို မသေချာကြပေ။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ယခုခေတ် ပါရမီရှင်များနှင့်တင် ပြိုင်ဆိုင်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အတိတ်ခေတ်များက မိမိကိုယ်ကိုယ် ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော ရှေးဟောင်းလူထူးဆန်းများနှင့်ပါ ယှဉ်ပြိုင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤသည်မှာ ခေတ်တစ်ခုတည်း၏ ပြိုင်ပွဲမဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းခေတ်မှစ၍ ခေတ်အဆက်ဆက်မှ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်များ၏ ပြိုင်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီ....။ နောက်ထပ် နှစ်နာရီကြာလျှင် အဖြေ ပေါ်တော့ပေမည်။

လင်းချန်၏အနားတွင် လင်းဟောက်ရန်နှင့် အကြီးအကဲများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရပ်နေကြ၏။ သူတို့ လင်းမိသားစုမှ ပါရမီရှင် မည်မျှ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်မည်ကို အလွန်သိချင်နေကြသည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်က သူတို့မိသားစုမှ ဘိုးဘေးတစ်ဦးမှာ အလားတူစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုစဉ်က သူတစ်ဦးတည်းသာ ပါဝင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့လင်းမိသားစုက ထိုစံချိန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် စာရင်းမလာမီ အားလပ်ချိန်ကို အသုံးချ၍ လင်းချန်က လင်းဟောက်ရန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အဖေ...ကျုပ် နိုးလာကတည်းက အမေ့ကို မတွေ့ရသေးဘူး။ အမေ အခု ဘယ်မှာလဲ။”

သူ၏မိခင် ယွမ်ချင်းရိုမှာလည်း သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ် စွမ်းအားကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ လင်းမိသားစုတွင် ရှိနေလျှင် ယခုကဲ့သို့ အခါသမယမျိုးတွင် သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းဟောက်ရန်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

“မင်း မမေးလို့ ငါတောင် မေ့နေတာ။ မင်းအမေက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လောက်ကမှ ယွမ်ထျန်း နတ်ဘုရားတိုက်ကြီးကို ပြန်သွားတယ်။ သူမက ယွမ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ဖို့ လိုတယ်လေ။”

“ဒါပေမဲ့ မင်းနိုးလာတဲ့အချိန်မှာ သူမ ငါ့ဆီ သတင်းပို့လာသေးတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ပြန်လာမယ်တဲ့။ မင်းကို စိတ်မပူနဲ့လို့လည်း ပြောခိုင်းလိုက်တယ်။”

“အခု အရေးကြီးတာက ပါရမီရှင်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းပဲ။ ချန်အာ... မင်း စာရင်းထဲ ပါနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား။”

သူ မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ သံသယရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ စနောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲများမှာလည်း ထိုစကားကို ကြားပြီး ခေါင်းခါကာ ပြုံးမိလိုက်ကြ၏။ လင်းဟောက်ရန်က အခြေအနေကို ပေါ့ပါးသွားအောင် စနောက်နေခြင်းမှန်း သူတို့ သိကြပေသည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားသားတော် လင်းချန်က ပါရမီရှင်စာရင်းထဲ မပါဘဲ နေပါမည်လော။ တကယ်တမ်း မေးရမည့် မေးခွန်းမှာ သူ စာရင်း၏ နံပါတ်တစ်နေရာကို သေချာပေါက် ယူနိုင်မလား ဆိုသည်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းချန်မှာ ထိုစကားကြောင့် ခေတ္တမျှ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။

“အဖေ့ရဲ့ မေးခွန်းက တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စာရင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာက ကျုပ်အတွက် သတ်မှတ်ထားပြီးသားပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လာလုခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။”

“စာရင်းရဲ့ နံပါတ်တစ်နေရာအတွက် ကောင်းကင်ဘုံက ဘယ်လိုလက်ဆောင်မျိုး ပေးမလဲဆိုတာကိုပဲ ကျုပ် သိချင်မိတယ်။”

သူ၏လေသံမှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေပြီး တွေဝေခြင်း အလျှင်းမရှိပေ။ သူ ချိတ်ပိတ်ခံထားရစဉ်အတွင်း အပြင်လောကမှ ပါရမီရှင်များ မည်သို့ပင် ရှိနေပါစေ သူ နိုးထလာသည်နှင့် “အသန်မာဆုံး” ဆိုသော ဘွဲ့ထူးအားလုံးမှာ လက်ပြောင်းသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မာနကြီးခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၀) ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ပထမနေရာကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ခြင်း၊ စာရင်းစတင်ထုတ်ပြန်ခြင်း၊ ပါရမီရှင်စာရင်း အဆင့် ၈၁ လင်းကျိုး

“ပါရမီရှင်စာရင်းရဲ့ ပထမနေရာကို ငါယူမယ်။”

လင်းချန်၏ ရဲရင့်လှသော စကားသံသည် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး လင်းထင်ထောင်းနှင့် ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုမှ အခြားပါရမီရှင်များကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အထူးကဲဆုံး ယုံကြည်မှုကို နတ်ဘုရားသားတော် လင်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

မရေမတွက်နိုင်သော ခေတ်ပြိုင်ပါရမီရှင်များနှင့် ရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်း များစွာတို့သည် စင်မြင့်တစ်ခုတည်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသော်လည်း သူသည်မူ ပထမနေရာကို အရယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေ၏။

အခြားပါရမီရှင်များအတွက်မူ ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ထိပ်တန်းအဆင့် တစ်ရာအတွင်း ပါဝင်ရန် သေချာရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်လှပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားတော်သည် သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ပထမနေရာသို့ ဧကန်မုချ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့က အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားကြ၏။

အနှိုင်းမဲ့ နှစ်မွှာမျက်ဝန်းနှင့် ဖရိုဖရဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခန္ဓာ နှစ်မျိုးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နတ်ဘုရားသားတော်ပင်လျှင် ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ပထမနေရာသို့ မရောက်နိုင်ပါက ဤလောကတွင် ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ပထမနေရာဟူသည် ရှိလာတော့မည်မဟုတ်ချေ။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်းဟောက်ရန်နှင့် မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများမှာ ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြတော့ပေ။

ဒါက သူတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်၊ သူတို့ရဲ့ အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ပဲ။ သူ၏ အနိုင်မခံအရှုံးမပေးသော အရှိန်အဝါသည် အောင်မြင်စွာ ပျိုးထောင်ပြီးဖြစ်၏။

စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

နာရီ ပြည့်သွားသည်နှင့်အမျှ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်ရှိ အင်အားစုအသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကြားတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါနှင့် ပြီးပြည့်စုံသည့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ အသံမှာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“နှစ်နာရီ အချိန်ကန့်သတ်ချက် ပြည့်သွားပြီ။ နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ ဒီနေ့ခေတ် တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင် အယောက်တစ်ရာရဲ့ စာရင်းကို ငါ စတင်ထုတ်ပြန်မယ်။”

ထိုအသံမဆုံးမီမှာပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အတိုင်းအဆမဲ့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ကြီးမားလှသော ရွှေရောင်စာရင်းကြီးတစ်ခုသည် တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်စာရင်းပေါ်၌ မဟာလမ်းစဉ် ၏ အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စာလုံးသုံးလုံးသာ ရှိနေသေးသည်။

[ပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်း]

ဤရွှေရောင်စာရင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်အတွင်းရှိ အင်အားစုအသီးသီးမှ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များသည် သူတို့၏လက်သီးများကို မသိစိတ်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်မိလိုက်ကြ၏။

နောက်ထပ်အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့သည် ဤပါရမီရှင်စာရင်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်မလားဆိုသည်ကို သက်သေပြရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ လက်ဆောင်သည် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသည့် ဆုလာဘ်တစ်ခုဖြစ်သလို သူတို့အတွက် အခြားပါရမီရှင်များကို ကျော်တက်နိုင်ရန် အရေးကြီးသော အချက်လည်း ဖြစ်သည်။

“ပါရမီရှင်စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၁၀၀ - “ပေ့ကွမ်း”

တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်၊ လော်ထျန်းပြည်နယ်၊ လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ။

ဗြဟ္မာစစ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်။”

“ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ရဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ် သူတော်စင်ဘုရင် လက်နက်တစ်လက် ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။”

“ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း”

ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သောအသံကြီး ဟိန်းထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ယခင်က ဗလာဖြစ်နေသော ရွှေရောင်စာရင်း၏ အောက်ခြေအဆုံး၌ နာမည်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ပါရမီရှင်စာရင်း အဆင့် ၁၀၀- လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ: ပေ့ကွမ်း]

ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ဖြာထွက်နေသည့် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေရှိရာ အရပ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင် တစ်လျှောက်တွင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ပါရမီရှင်များစွာမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။

“လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေက ပေ့ကွမ်းဆိုတာ... ရှေးခေတ်ကာလမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကမှ နိုးထလာတဲ့ ရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်း မဟုတ်လား။”

သူ၏နာမည်သည် လွန်ခဲ့သောငါးနှစ်အတွင်း တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင်တစ်လျှောက် ဟိန်းထွက်ခဲ့ပြီး ပါရမီရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်သည့် ပါရမီရှင်အဖြစ် သိထားခဲ့ကြသည်။

မူလက ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးနေသော လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် ပေ့ကွမ်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် တစ်ကျော့ပြန် သာယာဝပြောလာခဲ့ပြီး အခြားအင်အားစုများ၏ အထင်သေးခြင်းကို မခံရတော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ပင်လျှင် ပါရမီရှင်စာရင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်ဟု တွေးလိုက်မိသော်...။

သူ့ထက် အဆင့်မြင့်သော နေရာများတွင် မည်သို့သော မိစ္ဆာကောင်များ ရှိနေမည်ကို စဉ်းစားရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ပေ့ကွမ်းထက် နိမ့်ပါးသော ပါရမီရှင်အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

ဤပါရမီရှင်စာရင်းသည် သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ပေ့ကွမ်းပင် အဆင့် ၁၀၀ ဖြစ်နေပါက သူတို့၏ နာမည်များသည် စာရင်းထဲတွင် လုံးဝ ပါဝင်လာတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ပါရမီရှင် အများစုမှာမူ စာရင်းထဲပါဝင်ပြီးနောက် ရရှိမည့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ လက်ဆောင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသည်။

အဆင့် ၁၀၀ ဝင်ရုံဖြင့်ပင် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်လက်နက်ကို ရရှိနိုင်သည်ဆိုလျှင်....။

အဆင့်မြင့်မြင့် ရောက်သွားပါက နတ်ဘုရားလက်နက်များ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်လက်နက်များကိုပင် ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ပေဘူးလော။

ဤသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ပါရမီရှင်အားလုံးမှာ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။ ဧကရာဇ်လက်နက်များကို မဆိုထားနှင့် မိမိနှင့် ကိုက်ညီသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ရရှိရုံဖြင့်ပင် သူတို့အတွက် အတိုင်းအဆမဲ့ အကျိုးရှိလှပေပြီ။

လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၌...။

တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေသော သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်လက်နက်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

“ငါက အဆင့် ၁၀၀ ပဲ ရှိတာလား။”

ပါရမီရှင်များ စုဝေးနေပြီး ရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်းများ အတူတကွ နိုးထလာသည့် ဤခေတ်ကာလတွင် သူသည် ပါရမီရှင်စာရင်း၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ၅၀ အတွင်း ဝင်နိုင်မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိပ်တန်းအဆင့် ၅၀ အတွင်း မဝင်နိုင်ရုံသာမက ပါရမီရှင်စာရင်းထဲမှ လုံးဝ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရမည်ဟုတော့ သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

သူနှင့်မတူဘဲ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့၏ လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် ယခုအခါ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့ပြီး သူတို့၏ အခြေခံအင်အားများမှာလည်း ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ ဘိုးဘေးသည် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ခြင်းမှာ လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... စိတ်မပျက်ပါနဲ့။ ဒီအောင်မြင်မှုကတင် အလွန်ကြီးကျယ်လွန်းနေပါပြီ။”

“ကျုပ်တို့ လော်ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ အသစ်တဖန် တောက်ပလာမှာပါ။”

ပေ့ကွမ်းသည် သူ၏ဘေးနားရှိ အားကိုးမရသော မျိုးဆက်သစ်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းသာ ခပ်တိုးတိုး ချလိုက်မိတော့သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့ ဒီအတိုင်း လက်ခံရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့။ ဒါနဲ့... ဒီပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းရဲ့ ပထမနေရာကို ဘယ်သူက သိမ်းပိုက်သွားမလဲဆိုတာပဲ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်။”

“ခေတ်ပြိုင်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်များ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့လိုမျိုး ရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်း တစ်ယောက်ဖြစ်မလား။”

ပေ့ကွမ်း၏ အကြည့်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစု တည်ရှိရာ ဖူကွမ်းမြင့်မြတ်ပြည်နယ်ဘက်သို့ လှည့်သွားမိ၏။

“အချိန်တိုင်းရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော် လင်းချန် ဖြစ်နေမလား။”

ထိုသူသည် အနှိုင်းမဲ့ နှစ်မွှာမျက်ဝန်းနှင့် ဖရိုဖရဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားခန္ဓာ နှစ်မျိုးလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစု၊ နတ်ဘုရားသားတော် နန်းတော်ရှေ့တွင်...။

လင်းချန်၏ မျက်နှာအမူအယာသည် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး ဟိန်းထွက်နေသော ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ မြင့်မြတ်သောအသံကြောင့် အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ပါရမီရှင်စာရင်း၏ အဆင့်တစ်ရာမြောက်မျှသာ ဖြစ်နေခြင်းမှာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံယူရန် မထိုက်တန်လှချေ။

သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ပထမစီကွမ်မှ ပါရမီရှင်များစွာမှာမူ ခါးသီးသော အပြုံးများကိုယ်စီဖြင့် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ဤပါရမီရှင်စာရင်းသည် သူတို့နှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ကြောင်း သူတို့သိလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ယခင်က ပေ့ကွမ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ခြွင်းချက်မရှိ အားလုံးရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြဖူးပေသည်။

ထိုရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်းသည် ယခင်ကပင် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ယခု စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒီရေလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် စစ်မှန်သော ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသူပင်လျှင် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်ဆိုပါက သူတို့အဖို့ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

သူတို့၏ လင်းမိသားစုမှ သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်မတို့ သုံးဦး၊ ပြီးလျှင် ရှေးဟောင်းလူထူးလူဆန်း ငါးဦးတို့သာလျှင် ဤပါရမီရှင်စာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေးရှိပေလိမ့်မည်။

လင်းချန်သည် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ခပ်မှိန်မှိန် ပြုံးလိုက်သည်။

“ပါရမီရှင်တို့... စိတ်မပျက်ကြပါနဲ့။ ပါရမီရှင်စာရင်းဆိုတာ ရွှေရောင်ခေတ်ဦးအတွက် မြည်းစမ်းကြည့်ရုံ သက်သက်ပါပဲ။ ရှေ့မှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။”

“အခုတစ်ကြိမ် ပါရမီရှင်စာရင်းထဲ မပါတာက နောက်ပိုင်းမှာ အဲဒီစာရင်းဝင် ပါရမီရှင်တွေကို အမီလိုက်ပြီး ကျော်တက်လို့မရဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။”

“ငါ့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုရဲ့ ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ ဘယ်သူ့ထက်မှ မနိမ့်ကျတဲ့ အနိုင်မခံအရှုံးမပေးတဲ့ ယုံကြည်ချက်မျိုး ရှိရမယ်။”

ထိုသို့ပြောရင်း လင်းချန်က သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် ဒါက ပါရမီရှင်စာရင်းပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်စာရင်းတို့၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်စာရင်းတို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့အတွက်လည်း စာရင်းထဲပါဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတာမဟုတ်ဘူး။”

သူ၏ စကားသံကြောင့် ပထမစီကွမ်မှ ပါရမီရှင်များစွာ၏ မျက်နှာများ ပြန်လည်ဝင်းပလာခဲ့သည်။

မှန်ပါသည်။

ဒါက ရွှေရောင်ခေတ်ဦးရဲ့ အစပဲ ရှိသေးတာ။ သူတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေရမှာလဲ။

နောင်လာမည့် အချိန်များတွင် အခြားသော အခွင့်အရေးများကို ရရှိနိုင်ပြီး လက်ရှိစာရင်းဝင် ပါရမီရှင်များကို အမီလိုက်ကာ ကျော်တက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ခဏတာ အောင်နိုင်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော အောင်မြင်မှု မဟုတ်ချေ။ အဆုံးသတ်၌ အောင်နိုင်သူသာလျှင် စစ်မှန်သော အောင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းမိသားစု၏ ပထမစီကွမ်မှ ပါရမီရှင်များစွာသည် လင်းချန်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

“လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်ဘုရားသားတော်။ ကျုပ်တို့ ခဏတာ စိတ်စွဲလမ်းသွားမိပါတယ်။”

သူတို့ ရုတ်တရက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ နတ်ဘုရားသားတော်က သူတို့ကို အချိန်မီ နိုးကြားအောင် လုပ်ပေးခဲ့လေသည်။

မဟုတ်ပါက ရွှေရောင်ခေတ်ဦး စတင်ကာစမှာပင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ သံသယဝင်နေမိကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မည်သို့ သတ္တိရှိနိုင်တော့မည်နည်း။

လင်းချန်သည် ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။ အချိန်မီ နိုးကြားလာခြင်းသည် နောက်မကျသေးဟု သူယူဆပေသည်။

ရွှေရောင်ခေတ်ဦးသည် အစပျိုးရုံသာရှိသေးပြီး ဘာမှ အသေအချာ မသတ်မှတ်ရသေးချေ။ အဆုံးတွင် မည်သူက အောင်ပွဲခံရယ်မောနိုင်မည်ကို မည်သူပြောနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သောအသံကြီး ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင်စာရင်းပေါ်တွင် နာမည်ပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုနာမည် တစ်ခုချင်းစီသည် တာအိုပြည်နယ်သုံးထောင် တစ်လျှောက်တွင် ကျော်ကြားသော၊ လူတိုင်းသိကြသည့် စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြ၏။

“ပါရမီရှင်စာရင်း အဆင့် ၈ - လင်းကျိုး

ဖူကွမ်းမြင့်မြတ်ပြည်နယ်၊ ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုမှ။

မြင့်မြတ်အလင်းခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခံ့ညားထည်ဝါလှသူ။”

“ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ရဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ဆေးပင်ဘုရင် တစ်ပင် ချီးမြှင့်ခြင်းခံရသည်။”

ဟိန်းထွက်လာသော အသံနှင့်အတူ ပါရမီရှင်စာရင်းတွင် အဆင့်သစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

[ပါရမီရှင်စာရင်း အဆင့် ၈၁- ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစု၊ လင်းကျိုး]

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သင်းပျံ့သောရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဆေးပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လင်းကျိုးရှိရာနေရာသို့ အတိအကျ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားသားတော် နန်းတော်ရှေ့တွင်...။

လင်းကျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

“ပါရမီရှင်စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၈၁။ ငါက တကယ်ပဲ အဆင့် ၈၁ ဖြစ်နေတာလား။”

စာရင်းထဲမှ ပါရမီရှင်များသည် တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသောအခါ သူသည် မျှော်လင့်ချက် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အဆင့် ၈၁ တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

အမှန်စင်စစ် သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း၏ ဗတ္တိဇံကို ခံယူပြီးနောက်တွင်ပင် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းအလိုတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး အမှန်တကယ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ယခင်က စာရင်းသွင်းခံရသော ပါရမီရှင် အများစုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဒီရေလှိုင်း၏ ဗတ္တိဇံအပြီးတွင် ကပ်ဘေးကိုးခုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းချန်နှင့် အခြားပါရမီရှင်များသည်လည်း ရွှေရောင်စာရင်းပေါ်ရှိ လင်းကျိုး၏ အဆင့်ကို ကြည့်ပြီး အားလုံးက ပြုံးရွှင်စွာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။

“ပါရမီရှင်စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၈၁ ရရှိတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် သူတော်စင် လင်းကျိုး။”

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ရှေးဟောင်းဖုန်းဆိုး လင်းမိသားစုကနေ ပါရမီရှင်စာရင်းထဲ ပထမဆုံးဝင်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်ပင်ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ခေတ်ပြိုင်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်သည့် နိမိတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။