ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းမှားသွားပြီ

အမှန်ပင်... အကြီးအကဲ ဝူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် မူလက အတော်လေး တင်းမာနေသော ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လျှော့သွားကြသည်။

သူတို့က ရှေ့မှ ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ လိုက်ရှာနေကြသည်။

မကြာမီမှာပင် တစ်ယောက်က စပြောလာသည်။ "ငါ မှတ်မိပြီ"

"သခင်လေး ထန်ဆိုတာ... ဟိုတစ်ခေါက် ထျန်းလဲ့ခန်းမမှာ နတ်မိမယ် ရဲ့မင် နဲ့ တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးဖို့ ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် ၁၀ ဘီလီယံ ကျော် သုံးခဲ့တဲ့ သူဌေးကြီး မဟုတ်လား"

"သူက ဂိုဏ်းထဲဝင်တာ မကြာသေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်ပဲလို့ ငါကြားထားတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာအထိ ရောက်လာတာလဲ"

ထို့နောက် အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောသည်။ "ငါလည်း မှတ်မိပြီ"

"ဒီ သခင်လေး ထန်က သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအရှင် ကိုယ်တိုင် အလေးထားရတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်တဲ့"

"ကျွင်းယာတာအိုအရှင်ကဆိုရင် သူ့ကို ရတနာတစ်ခုလို သဘောထားပြီး တစ်နေ့လုံး သူ့အနားကနေ မခွာနိုင်အောင် ဖြစ်နေတာ"

"ဒီနေရာက ကံကောင်းခြင်းတွေ ပိုများတော့ သူ ကျွင်းယာတာအိုအရှင်နဲ့အတူ လိုက်လာတာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခုနက မုန်တိုင်းကြောင့် လူကွဲသွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ထျန်းလဲ့ခန်းမတွင် ထန်ထျန်းက ကျောက်စိမ်း ခရစ်စတယ် ၁၀ ဘီလီယံ ချီ သုံးစွဲခဲ့သဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အများအပြားက သူ့အကြောင်း စုံစမ်းထားကြရာ ကွမ်းမင်နယ်မြေက သိနေသည်မှာလည်း သဘာဝကျပါသည်။

ထန်ထျန်း၏ သရုပ်မှန် ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားပြီးနောက် သူတို့ လုံးဝ စိတ်အေးသွားကြသည်။

"ကောင်စုတ်လေး က လူလာကယ်ချင်တာလား"

"ဟားဟား... ခုနက ငါတို့နောက်ကို အသံတိတ် ရောက်လာလို့ ငါတောင် နည်းနည်း လန့်သွားသေးတယ်"

"နတ်ဘုရားအရှင် က သူ့ကို တစ်ခုခု ပေးထားလို့ ဖြစ်မှာပေါ့"

"သူက ထိုက်ယိနယ်မြေက အလေးထားတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား။ ဒါမှ သူတို့တွေ နှမြောပြီး ရင်ကျိုးရမှာ"

ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူများမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောနေကြပြီး ထန်ထျန်းကို သူတို့လက်ခုပ်ထဲက ရေဟု မှတ်ယူထားကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူတို့ထဲ၌ အသန်မာဆုံးဖြစ်သော သက်လတ်ပိုင်း တာအိုအရှင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက နတ်ဘုရားအရှင် ကိုယ်တိုင် အလေးထားတဲ့သူ ဆိုတော့ လောလောဆယ် သူ့ကို မထိတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး ထန်... ဟုတ်တယ်မလား"

"ငါ့မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိသေးခင် မင်းကို ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပေးမယ်"

"ဝေးဝေးကို သွားလိုက်တော့၊ ငါ့မျက်စိရှေ့ ထပ်ပေါ်မလာနဲ့"

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ ငါက မသွားဘူးဆိုရင်ရော"

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားတော့သည်။

"ငါက နတ်ဘုရားအရှင်ကို လေးစားလို့၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ သူနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေလို့ အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးခဲ့တာ"

"မင်းက ဒီလောက်တောင် အကောင်းအဆိုး မသိတတ်ဘူး ဆိုရင်တော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

ထို့နောက် သူ၏ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီး တာအိုအရှင်ကလည်း ပြုံး၍ ပြောသည်။ "မောင်လေး... နတ်ဘုရားအရှင်ရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်နေရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အရာအားလုံး လုပ်နိုင်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့"

"မင်းတို့ ထိုက်ယိနယ်မြေမှာ ကျိကျွင်း ရှိသလို ငါတို့ ကွမ်းမင်နယ်မြေမှာလည်း ရှိတာပဲ"

"အစ်မ ပြောတာကို နားထောင်ပြီး အခုပဲ ထွက်သွားလိုက်ပါတော့။ ငါ့ဘေးက လူက လူသတ်ရင် မျက်တောင်မခတ်တဲ့ သူမျိုးနော်"

ထန်ထျန်းကတော့ စိတ်ပျက်သွားသည်။

" အသက်က သောင်းနဲ့ချီနေပြီ၊ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ချွဲပြနေသေးတယ်"

သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ငွေဖြူရောင် ဓားရှည်တစ်လက် လေထဲ၌ ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားသည်။

"စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့"

"ငါ ဒီကို လာခဲ့ပြီးမှတော့ ပြန်မသွားဘူး"

"နတ်ဘုရားအရှင်က ငါ့ကို အော်ရာ ဖုံးကွယ်တဲ့ ရတနာ ပေးနိုင်တယ်ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရတနာကော မပေးနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်လို့လား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား ပင် ဖြစ်သည်။

ဤဓားကို သူ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်းလင် စမ်းသပ်မှု တုန်းက ဖြစ်ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့်...

အဟမ်း... ထားလိုက်ပါတော့။

ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသည့် လက်နက်ဖြစ်သလို သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့်အညီ အမြဲ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသည့် ရတနာလည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားမှာ မူလတာအိုရတနာ အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်ချက်... ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။

သို့သော် သူ ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ မြူခိုးမှိုင်းတိုက်နေခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဤမြူခိုးမှာ ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူများအတွက် မဟုတ်ဘဲ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းအောင်း၍ ချောင်းကြည့်နေသည့် ထိုသူအတွက် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းသည် သူ ပေါ်လာကတည်းက ထိုအမျိုးသမီး၏ အကြည့်မှာ သူ့အပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

"နတ်ဘုရားအရှင် ပေးထားတဲ့ ဒီဓားမှာ တာအိုအရှင်ကို သတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိမရှိ... မင်း ခန့်မှန်းကြည့်မလား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သက်လတ်ပိုင်း တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ ပျက်သွားသည်။

သူ့ဘေးရှိ အမျိုးသမီး တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာမှာလည်း အိုးမဲသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားသည်။ ထန်ထျန်း၏ စကားက သူမကို အလွန် အရှက်ရစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ မယုံဘူး"

သူမက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားအရှင်က နင့်လို ကောင်မျိုးကို ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရတနာ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"နင့်ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ ဆိုရင် ဒီလို ရတနာမျိုး ရှိရင်တောင် နင် အသုံးမပြုနိုင်ပါဘူး"

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"မင်း မှားသွားပြီ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူအားလုံးထံသို့ ပိုင်းချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ဓားကိုယ်ထည်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တောက်ပလှသော ငွေဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူများ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုဓားအလင်းတန်းအတွင်းရှိ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သက်လတ်ပိုင်း တာအိုအရှင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။

သူက အမြန်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူ့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ကာ အစွမ်းထက်သော တာအိုရတနာ အများအပြားကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

ဘေးရှိ အမျိုးသမီး တာအိုအရှင်ကလည်း အလားတူပင်။ သူမမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် တုံးအပုံရသော်လည်း တာအိုအရှင်တစ်ဦး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာမူ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤဓားတစ်ချက်ကို ခုခံရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ငွေဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းနှင့် တာအိုအရှင် နှစ်ဦးမှာ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

"ဘုန်း"

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိတွေ့မိသည့် နေရာမှ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခု လိပ်တက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ အလွန် ခိုင်ခံ့လှသော လင်းယွင်တောင်တန်း ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အပြင်က ကမ္ဘာကြီးထဲမှာသာ ဆိုလျှင် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တန်းခနဲ ပြာကျသွားပေလိမ့်မည်။

ရူးသွပ်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းမှာ အလွန် ရှင်းလင်းသွားသည်။

ကွမ်းမင်နယ်မြေမှ လူများထဲမှ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ပေ။

ခွန်အားနည်းသော တာအိုအရှင်များမှာ ခုနက စွမ်းအင်မုန်တိုင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အလောင်းပင် ရှာမရတော့ပေ။

တာအိုအရှင် နှစ်ဦးမှာတော့ အခြေအနေ နည်းနည်း ပိုကောင်းသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ပြန်ထရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ပေ။

သို့သော် သူတို့ အသက်ရှင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အလွန်အမင်း ထင်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။

ကျိကျွင်းအောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက ကျိကျွင်းအဆင့် လက်နက်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သဖြင့် တာအိုအရှင်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"အိုး... မင်း မှန်သွားတယ်"

"ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို မသတ်နိုင်ဘူးပဲ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သတိလစ်နေသော တာအိုအရှင် နှစ်ဦးကို ကျော်ကာ အကြီးအကဲ ဝူတို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲ ဝူနှင့် ထိုက်ယိနယ်မြေမှ ကျန်ရှိနေသူများမှာ ကြောင်အ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ဟုန်းယွင်တောင် တွင် အစွမ်းပြခဲ့ဖူးသည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ပို၍ မှင်သက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အရင်က သူတို့သည် ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားကို ချဲ့ကားပြောထားသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုစဉ်က သတင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ နည်းတောင် နည်းနေသေးပုံရသည်။

ဤဓားတစ်ချက်မှာ ဟုန်ယွင်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအား အမှန်တကယ် ရှိပေသည်။

"အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဝူက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မှင်သက်နေရင်း ပြန်ဖြေသည်။ "ဪ... အဆင်... အဆင်ပြေပါတယ်"

"သခင်လေး ရဲ့ ဒီဓားက..."

သူက ထန်ထျန်းလက်ထဲက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားအရှင် ပေးထားတာ"

"စိတ်ချပါ၊ သေချာပေါက် အနိုင်ရမယ်လို့ မယုံကြည်ရင် ငါ ဒီကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲ ဝူက ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို မြန်မြန် သွားကြရအောင်"

"ကွမ်းမင်နယ်မြေက လူတွေ ပြောတာတော့ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တာအိုအရှင်လည်း အနားမှာ ရှိတယ်တဲ့၊ ဘယ်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်တယ်"

"အဲဒါ ကျွင်းယာတာအိုအရှင်နဲ့ အဆင့်တူတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ထန်ထျန်းကို ဆွဲကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။

တာအိုအရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသော တစ်စုံတစ်ဦးက ဤနေရာသို့ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းလာနေကြောင်း ထန်ထျန်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ၏ အော်ရာအရ ၎င်းမှာ ကွမ်းမင်နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင် ဟော်မြောင်တာအိုအရှင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံ၌ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေ"

"မင်းတို့ သေချင်နေကြတာပဲ"

ထိုအသံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက အဝေးမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ဝင် လာသည်။

ဟော်မြောင်တာအိုအရှင်က စကားပင် မပြောတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အခြားဘက်မှ အလားတူ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ပြေးဝင်လာပြီး ဟော်မြောင်တာအိုအရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံတားဆီးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ စောင့်နေတာလား