ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပေါ်လာခြင်း

မော့ချိုးဖန်က သူမ၏ ကုချင်းအကြောင်း ပြောလာသည်ကို ကြားသောအခါ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ကုချင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိုက်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် အကူအညီတောင်းခံသည့် အကြည့်ဖြင့် ဘေးရှိ ထန်ထျန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ မော့ချိုးဖန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာလဲ..."

"ငါက နင့်ရဲ့ အသက်ကယ်ကျေးဇူးအတွက် အဲဒီကုချင်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် တောင်းမယ်လို့ ကြောက်နေတာလား"

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်မှာ နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်သော်လည်း ဤမေးခွန်းကို မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်မှန်း မသိပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘေးမှ အကြီးအကဲ ဝူက ရုတ်တရက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး "နတ်မိမယ် ရဲ့မင်... အဲဒါကို လုံးဝ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"

"စီနီယာမော့က သန်မာရုံ တာတင် မကဘူး၊ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ရှိတယ်၊ စိတ်ထားလည်း မြင့်မြတ်ပြီး ကရုဏာစိတ်လည်း ရှိတယ်"

"သူမက မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ပစ္စည်းကို ဘယ်တော့မှ လောဘတက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက မော့ချိုးဖန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "စီနီယာမော့... ကျွန်တော် ပြောတာ ဟုတ်တယ်မလား"

မော့ချိုးဖန် : ...

နင်က ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ မြှောက်ပြောနေမှတော့ ငါ လိုချင်နေရင်တောင် အခု တောင်းလို့ မရတော့ဘူးပေါ့။

ဘေးမှ ထန်ထျန်းမှာလည်း ခပ်နောက်နောက် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဤလူက နောက်ဆုံးတော့ သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးနေတာ မဟုတ်တော့ပေ။

မော့ချိုးဖန်က ခုနက "အသက်ကယ်ကျေးဇူး" ကို ထည့်ပြောလိုက်ခြင်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် နတ်မိမယ် ရဲ့မင်၏ ကုချင်းကို ယူရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြီးအကဲ ဝူ၏ မြှောက်ပင့်စကားများကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူမ လုံးဝ ယူ၍ မရတော့ပေ။

"အင်း... နင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

မော့ချိုးဖန်က အပြုံးတုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက အေးစက်စက် ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး "ကဲ... အချိန်မဖြုန်းကြနဲ့တော့"

"သွားဖို့ ပြင်ကြတော့"

"ဟိုက တစ်ယောက်... နင်ကော လိုက်မှာလား"

သူမက နတ်မိမယ် ရဲ့မင်ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က ပြန်မေးသည်။ "ရှင်တို့ ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲ"

အကြီးအကဲ ဝူက ဆက်လက်၍ အားတက်သရော ဖြေပြန်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားပြီး ပုန်းနေကြမလို့ပါ"

"စီနီယာမော့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ ခုနက မုန်တိုင်း က မကြာခင်မှာ ထပ်ပြီး တိုက်ခတ်လာဦးမှာ၊ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာပဲ ဘေးကင်းနိုင်မှာ"

"မင်းကော ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်မှာလား"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သလို ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာမော့က... တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတာပဲ"

"ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မုန်တိုင်းကိုတောင် ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို လေးစားဖို့ ကောင်းလှပါတယ်"

သူမ၏ စကားမှာ အဓိပ္ပာယ် ပါနေသည်။

နတ်မိမယ် ရဲ့မင်မှာ အစစ်အမှန် ကျိကျွင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ခုနက မုန်တိုင်းမှာ သူမပင် တိတိကျကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ဝူကျိတာအိုအရှင် တစ်ဦးကမူ ၎င်းကို မည်သို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မည်နည်း။

ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အစွမ်းထက်သော ကိရိယာအချို့ကို သုံးလျှင်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျိကျွင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် ဝူကျိတာအိုအရှင် ကြားမှ ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။

သို့ဆိုလျှင် အဖြေမှာ ရှင်းနေပါသည်။

ဒါမှမဟုတ်လျှင် မော့ချိုးဖန်မှာ ထန်ထျန်းတို့ကို လိမ်ညာလှည့်ဖျားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါမှမဟုတ်လျှင် သူမမှာ ကြိုတင်၍ တစ်ခုခုကို သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အချက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မရိုးသားကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ထို့နောက် သူမက ထန်ထျန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မော့ချိုးဖန်ကတော့ ဤအချက်ကို မသိဘဲ အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "ငါ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ နင် စကားအများကြီး ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ပြောလည်း နင် နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"လိုက်ချင်ရင်လည်း လိုက်ခဲ့၊ နင် တစ်ယောက် ပိုလာလည်း ဘာမှ မထူးခြားဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ လှည့်ထွက်ကာ တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

အကြီးအကဲ ဝူက အမြန်ဆုံး ထန်ထျန်းကို ဆွဲပြီး နောက်က လိုက်သွားသည်။ နတ်မိမယ် ရဲ့မင်သည်လည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

အကာအကွယ် အလွှာ၏ အောက်တွင် အားလုံး တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ တစ်ခုက လူတိုင်း၏ နှလုံးပေါ်သို့ လေးလံစွာ ဖိစီးကျရောက်လာသည်။

အပြင်ဘက်တွင် အကာအကွယ် ရှိနေသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုစွမ်းအားနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မိပါက ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

တားမြစ်နယ်မြေထဲ ရောက်သွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသလို ခံစားရသည်။

ဤနေရာကို သက်ရှိတို့၏ တားမြစ်နယ်မြေဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများသာမက အပြင်ဘက်ရှိ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများပါ မဝင်ရဲကြပေ။

ဤနေရာရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များပင် သာမန်သက်ရှိများနှင့် မတူဘဲ ဖွဲ့စည်းပုံချင်း ကွဲပြားသောကြောင့်သာ ရှင်သန်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် နှစ်ရှည်လများ ရှင်သန်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်မှာပင် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားသော အရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

"သဘာဝမျက်ရည် ကလွဲပြီး ဒီက ပစ္စည်းတွေကို ဘာမှ လျှောက်မကိုင်နဲ့"

"နင်တို့ဘာသာ တစ်ခုခု ဖြစ်တာက ကိစ္စမရှိပေမဲ့ တခြားလူတွေကို ဒုက္ခမပေးနဲ့"

"ဒါကြောင့် ဘယ်သူမဆို အဲဒီလို လုပ်ရပ်မျိုး လုပ်တာနဲ့ ငါ သတ်ပစ်မယ်"

ထိုအချိန်တွင် မော့ချိုးဖန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဝူက အမြန်ပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါကိုတော့ စိတ်ချပါ"

"အကြီးအကဲကျွင်းယာက လင်းယွင်တောင်တန်းထဲ မဝင်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ကို သေသေချာချာ မှာကြားထားပြီးသားပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ထန်ထျန်းကို အလေးအနက် အသံပို့ကာ ပြောသည်။ "စီနီယာမော့က တကယ်ကို စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူပဲနော်"

ထန်ထျန်း ကြောင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဒါကို ဘယ်လို သိ တာလဲ"

အကြီးအကဲ ဝူက ပြော၏ "သူမက ကျွန်တော်တို့ကို သတိပေးတာပဲ ကြည့်လေ၊ ဒါက စေတနာ ရှိလို့ပဲ"

"ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ လူကောင်းတွေ များပါသေးတယ်"

သူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

ထန်ထျန်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ယောင်ရန်နယ်မြေမှ လူများမှာ အလွန် သဘောကောင်းကြသည်ဟု အကြီးအကဲ ဝူ ပြောခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ တစ်ဖက်သတ် ထင်မြင်ချက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယ ဝင်လာမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း လောက ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ စကားမပြောဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေကြသည်။

ရှေ့သို့ သွားနေစဉ် လမ်းခရီးတွင် သူတို့က သဘာဝမျက်ရည် အချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်ထက် ရှာရ ပိုလွယ်ကူပြီး လမ်းဘေးရှိ ကျောက်ခဲများကဲ့သို့ပင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ရှိနေကြသည်။

သဘာဝမျက်ရည်၏ အရည်အသွေးမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိသည်။

ထန်ထျန်းလည်း တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ ၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ပေါင်းစပ်ထားသော သန့်စင် လှသည့် သဘာဝစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တကယ်ပင် ရှာမှရှားသော အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သဘာဝစိတ်ဆန္ဒ ပါဝင်နေသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း လောက၏ မည်သည့် ကဏ္ဍတွင်မဆို အလွန် ထူးခြားသော အစွမ်းသတ္တိများ ရှိပေသည်။

ဤကိစ္စတွေ ပြီးသွားလျှင် ထန်ထျန်းလည်း အချို့ကို စုဆောင်းထားသင့်သည်။

ဤအရာမှာ ဆန်းကြယ် ဥကမ္ဘာ၏ ကြီးထွားမှုအတွက်လည်း အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။

မော့ချိုးဖန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြောသွားသည်။

သူတို့က တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးနောက် ရှေ့တွင် မီတာ ရာဂဏန်းခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသော တောင်ကြား လေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော် အလွန် ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုတောင်ကြား လေးတွင် သဘာဝ အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအားများနှင့် အပျက်သဘောဆောငိ သော အငွေ့အသက်များကို တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ တောင်ကြား လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မော့ချိုးဖန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။

တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် ဖြတ်သန်းလာရခြင်းမှာ သူမအတွက်လည်း အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် တောင်ကြား ထဲသို့ ဝင်ပြီးသည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ အကာအကွယ်ကို တိုက်ရိုက် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဝူတို့မှာ လန့်သွားကြသော်လည်း ဤနေရာတွင် ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မကြာမီ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက မော့ချိုးဖန်ကို လေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာမော့က တကယ်ကို တော်တာပဲ၊ ဒီလိုနေရာမျိုးကိုတောင် ရှာတွေ့နိုင်တယ်"

"တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ်"

သူက ချီးကျူးစကား ပြော၏ ။

မော့ချိုးဖန်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြော၏ "ဒီနေရာက တားမြစ်နယ်မြေထဲက အလွန်ရှားပါးတဲ့ အိုအေစစ် တစ်ခုပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး အရေးကြီးတာက..."

"ဒီနေရာက တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ ၊ ဘယ်လို အသိစိတ်မျိုးကမှ စူးစမ်းလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီထဲမှာ ဘာဖြစ်ဖြစ် အပြင်ကမ္ဘာက သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ ဤအချက်ကို သတိမထားမိပုံရသည်။

"စီနီယာမော့က တကယ်ပဲ အရာရာကို သိနားလည်တာပဲ"

အကြီးအကဲ ဝူက အလေးအနက် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ မေးသည်။ "ဒီနေရာက လင်းယွင်တောင်တန်းရဲ့ အလုံခြုံဆုံး နေရာဖြစ်မှာပဲ မဟုတ်လား"

မော့ချိုးဖန်က ရုတ်တရက် ပြုံး လိုက်သည်။

"လုံခြုံတယ် ဟုတ်လား"

"ဟဲဟဲ... ဟုတ်တယ်၊ အရမ်း လုံခြုံတယ်"

"အစွမ်းထက်တဲ့ တာအိုရတနာ မရှိရင် နင်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲကျွင်းယာတောင်မှ တားမြစ်နယ်မြေကို ဖြတ်ပြီး ဒီကို ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"နင်တို့တွေ... အကူအညီမဲ့သွားပြီ"

အကြီးအကဲ ဝူက ထပ်မံ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြန်သည်။

"စီနီယာမော့က တကယ်ကို အစွမ်းထက် တာပဲ"

"စီနီယာနဲ့ တွေ့လို့သာ တော်တော့တယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမှန်းတောင် သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

မော့ချိုးဖန် : ...

"ငါ ပြောချင်တာက နင်တို့ ဒီမှာ သေသွားရင်တောင် သူမက လာကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာ"

အကြီးအကဲ ဝူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"အကြီးအကဲကျွင်းယာလည်း ကျွန်တော်တို့ ဒီလို လုံခြုံတဲ့ နေရာမျိုးကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ထင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ့်ကို နတ်ပြည်လို နေရာမျိုးပဲ"

"ဒီဘဝမှာ ဒီလိုနေရာမျိုးကို မြင်လိုက်ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"

မော့ချိုးဖန် : ...

သူမမှာ လုံးဝ စကားပြောရ ခက်သွားတော့သည်။

ထန်ထျန်းလည်း ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ အကြီးအကဲ ဝူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူအိုကြီး ဝူ..."

"စီနီယာမော့ ပြောချင်တာက... သူ ငါတို့ကို ဒီမှာတင် သတ်တော့မယ်လို့ ပြောတာ"

အကြီးအကဲ ဝူ ချက်ချင်းပင် ကြောင်သွားတော့သည်။

"ဗျာ"