ဟန်ဆောင်မှုများ ရပ်တန့်ခြင်း

"ထန်ထျန်း... လျှောက်မပြောနဲ့"

ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲ ဝူသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပျက်သွားကာ "မင်းက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး စီနီယာမော့ရဲ့ စေတနာကို အဲဒီလို လျှောက်ပြီး ခန့်မှန်းရဲတာလဲ"

"စီနီယာမော့က ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့သူ၊ ပြီးတော့ ကွမ်းမင်နယ်မြေ လက်ထဲကနေ ငါတို့ကို ကယ်ခဲ့တာလေ၊ သူက ဘာလို့ ငါတို့ကို သေတွင်းထဲ ပို့ရမှာလဲ"

"လုံးဝ လျှောက်မပြောနဲ့"

ထန်ထျန်းကို ဆူပြီးနောက် သူက မော့ချိုးဖန်ကို လက်သီးဆုပ်ပြကာ "ထန်ထျန်းက ငယ်သေးလို့ပါ၊ စီနီယာမော့ အပြစ်မယူပါနဲ့"

"စီနီယာက အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်"

မော့ချိုးဖန်မှာ ဘယ်လိုပြောပြော နားမဝင်သည့် အကြီးအကဲ ဝူကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဒီ မိုက်မဲတဲ့ လူအိုကြီး"

"ထန်ထျန်း ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူး၊ ငါက အဲဒီအတိုင်းပဲ ရည်ရွယ်ထားတာ"

"လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နင် တတွတ်တွတ်နဲ့ စကားများနေတာကို ငါ အတော် စိတ်ပျက်နေပြီ"

"သေလိုက်တော့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက အကြီးအကဲ ဝူကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူမ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

အကြီးအကဲ ဝူမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ မော့ချိုးဖန်၏ တိုက်ခိုက်မှုအပေါ် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုနိုင်ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်စင်းက သူ၏ ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ပေါ်လာပြီး မော့ချိုးဖန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်အထိ အလျင်မလိုပါနဲ့"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်းက ငါတို့ကို အပိုင်တွက်ထားပြီးသားပဲ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မော့ချိုးဖန်မှာ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်း၏ တားဆီးမှုကြောင့် အကြီးအကဲ ဝူကို မထိခိုက်စေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲရှိ အမုန်းတရားများမှာ အတော်အတန် လျော့ပါးသွားသည်။

ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီဓားက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ"

"ထန်ထျန်း... ကြည့်ရတာ ငါ နင်တို့ကို အကွက်ဆင်နေတာကို နင် ကြိုသိနေတဲ့ ပုံပဲနော်"

မော့ချိုးဖန်က မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး ပြော၏။ "လုံးဝကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

"အရင်က ခန့်မှန်းထားရုံပဲ၊ အခုမှ တရားဝင် အတည်ပြုနိုင်တာ"

မော့ချိုးဖန်၏ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝဲသွားသည်။ "ဒါဆိုရင် နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ တည်ငြိမ်နေနိုင်ရတာလဲ"

"နတ်ဘုရားအရှင် ပေးထားတဲ့ ဒီဓားကို အားကိုးပြီး နင်တို့ ဘေးကင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ထန်ထျန်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီလို မစဉ်းစားထားဘူး"

"ဒါပေမဲ့... ငါ သိချင်တာက မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အကွက်ဆင်ပြီး ငါတို့ကို လာတိုက်ခိုက်ရတာလဲ"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ကို သတ်ချင်ရင် တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာတင် လုပ်လို့ ရတာပဲ မဟုတ်လား"

မော့ချိုးဖန်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြော၏။ "ထန်ထျန်း... နင် ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့တော့"

"နင်က ထူးခြားတဲ့သူဆိုတာကို နင် သိပါတယ်၊ နင့်ဆီက လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကိုလည်း ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်"

"တကယ်တော့ အောက်ကမ္ဘာ ကနေ အသစ်တက်လာတဲ့ ပါရမီရှင်လေး တစ်ယောက်၊ ကံကြမ္မာမဲ့သူ ဖြစ်နေရင်တောင် ငါက အဲဒီလောက်အထိ စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ နင် မှားသွားတာက... နင်နဲ့ မထိုက်တန်တဲ့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားမိတာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ဘေးရှိ အကြီးအကဲ ဝူမှာ နောက်ဆုံး၌ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ အမူအရာများ ရှိနေပြီးနောက် မော့ချိုးဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာမော့"

"စီနီယာကပဲ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ပစ္စည်းကို လောဘမတက်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"ဓားတစ်စင်းတည်းအတွက်နဲ့ စီနီယာက လူသတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

မော့ချိုးဖန်၏ ဒေါသများမှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး ဟောက်လိုက်၏။ "ငတုံး"

"ငါက မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ပစ္စည်းကို လုယူဖို့ လောက်အထိ အောက်တန်းမကျဘူး၊ နတ်ဘုရားအရှင် ပေးထားတဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

"ငါ ပြောတာက နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပြောတာ"

"နင် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး စကားများရင် နင့်ကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မယ်"

ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကဲ ဝူမှာ စကား ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

သို့သော် မော့ချိုးဖန် ပြောနေသည့်အရာမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝ နားမလည်သေးပေ။

အကြီးအကဲ ဝူကို ဆူပြီးနောက် မော့ချိုးဖန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးသည်။ "ငါတို့ ခုနက ဘယ်နား ရောက်သွားပြီ လဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြော၏။ "ငါ့ဆီမှာ ရတနာရှိလို့ အပြစ်ရှိတယ် ဆိုတဲ့ နေရာ ရောက်သွားတာ"

"မင်း ပြောတာက ငါ့ရဲ့ အင်မော်တယ် ဓားမဟုတ်ဘူးဆိုမှတော့ ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်..."

"မင်း ပြောတာက... နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူ အကြောင်း ဖြစ်ရမယ်"

သူက ထိုအချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

မော့ချိုးဖန်က ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြော၏။ "နင်က အတော်လေး ပွင့်လင်းတာပဲ"

ထန်ထျန်းက ပြော၏။ "ငါက အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပဲ၊ ရှိတာကို ရှိတဲ့အတိုင်း ပြောတယ်၊ ဘယ်တော့မှ လိမ်မပြောဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းအပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ ပွင့်လင်းနေမှတော့ မင်းက ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးနဲ့ ငါတို့ကို လိမ်ညာနေတာက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်"

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"တာအိုအရှင် မြောင်ယန်"

ဤနေရာတွင် ထန်ထျန်းမှာ မော့ချိုးဖန်၏ သရုပ်မှန်ကို အပြည့်အဝ အတည်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ကို အကွက်ဆင်ရန် ကျိကျွင်းတစ်ဦးက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ကာ မည်သူမျှ မသိနိုင်သော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူက ကံကြမ္မာမဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မပိုင်ဆိုင်သင့်သည့် အရာတစ်ခု ရှိကြောင်းကိုလည်း သိနေသည်။

ဤအချက်အလက်အားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် မော့ချိုးဖန်၏ သရုပ်မှန်မှာ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တစ်ချိန်လုံး လူလုံးမပြခဲ့သည့် မြောင်ယန် ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းမှာ ဝူယဲ့ချောက်ကမ်းပါးသို့ ရောက်ရှိချိန်ကစ၍ ဤအမျိုးသမီး ရောက်လာခြင်း ရှိမရှိကို သိစိတ်ဖြင့် ဖြစ်စေ၊ မသိစိတ်ဖြင့် ဖြစ်စေ သတိထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရနှင့် ချန်ဝူဟွေ့နှင့်အတူ လွှင့်ခဲ့သည့် သတင်းမှားများကြောင့် မြောင်ယန်သာ သိသွားပါက ထန်ထျန်းကို လာရှာရန် အလားအလာ အလွန်များလှသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ မင်ယောင်ကျိကျွင်း ကပင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့သလို ဤမျှအထိ သတိကြီးလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့က လူလုံးထွက်မပြရုံတင်မကဘဲ "သူရဲကောင်းကို အလှလေးက ကယ်တင်ခြင်း" ဟူသော ပြဇာတ်ကိုပင် အကွက်ကျကျ ကပြခဲ့ပြီး ဉာဏ်ကြီးရှင် အကြီးအကဲ ဝူကိုပင် မူးနောက်သွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထန်ထျန်းက ထိုမုန်တိုင်းတွင် ပြဿနာရှိနေသည်ကို ကြိုတင် မမြင်ခဲ့ပါက တကယ်ပင် ဤထောင်ချောက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးလှသည့် အကြံအစည်များမှာ ယခု သူ၏ ရှေ့တွင် လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်တော့ပေ။

ထန်ထျန်းက သူမ၏ သရုပ်မှန်ကို တစ်ခါတည်း ပြောချလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ မော့ချိုးဖန်၊ မဟုတ်ဘူး၊ ယခုအခါ မြောင်ယန် ဟု ခေါ်ရမည့်သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"နင်က ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကိုတောင် ခန့်မှန်းမိသွားတာလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက လက်တစ်ချက် ခါလိုက်ရာ ထိုအေးစက်သော မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသော၊ မြင်လိုက်ရုံနှင့် လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ညှို့ယူနိုင်သော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

"နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရိပ်မိသွားတာလဲ"

မြောင်ယန်က သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ဟကာ မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ရယ်မော လျက် ပြော၏။ "နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူ အကြောင်းကို ဟုန်းယွင် တစ်ယောက်ပဲ သိတာ"

"ပြီးတော့ သူက မင်းရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ဖြစ်သလို ထိုက်ယိနယ်မြေထဲမှာ မင်း ထည့်ထားတဲ့ သူလျှိုလည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒီကိစ္စကို သူ မင်းကို သေချာပေါက် ပြောပြမှာပဲ"

"ဒါကြောင့် မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို လာရှာတာ ငါ လုံးဝ မအံ့ဩဘူး"

"ဒါတောင် နည်းနည်း နောက်ကျနေသေးတယ်လို့ ထင်မိတယ်၊ ဝူယဲ့ချောက်ကမ်းပါး မှာတင် မင်း လှုပ်ရှား လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ"

ထန်ထျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မြောင်ယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဟုန်းယွင်က ငါ့ရဲ့ တွဲဖက် တစ်ယောက်ပါပဲ"

"နင်က ဒီလောက်အထိ သတင်းအချက်အလက်တွေ သိနေပြီး ဟုန်းယွင်ကလည်း အဲဒီနောက်ပိုင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ ဆက်သွယ်မလာတော့ဘူးဆိုတော့... သူ မရှိတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

"နှမြောစရာပဲ၊ တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"

သူမက နှမြောစရာဟု ပြောနေသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ ဝမ်းနည်းသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။

တန်ဖိုးမရှိသော အရုပ်တစ်ခုကို ပစ်လိုက်ရသကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။

တာအိုအရှင် ဟုန်းယွင်မှာ မသေဆုံးမီအထိ သူ တစ်သက်လုံး တမ်းတခဲ့ရသည့် သူ၏ အချစ်ဦးမှာ သူ့အပေါ် ဤသို့ သဘောထားမျိုး ရှိသည်ကို သိသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သနားစရာပင်။

ထန်ထျန်းက ဟုန်းယွင်အတွက် စိတ်ထဲတွင် (၃) စက္ကန့်ခန့် ဝမ်းနည်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ငါ နင့်ကို လာရှာမယ်ဆိုတာ နင် သိနေရင်တောင် ဘာလို့ တစ်ကိုယ်တည်း လာရဲတာလဲ"

"လုံကျိုကျိုး ပေးထားတဲ့ ရတနာ အနည်းငယ်နဲ့ နင် ဘေးကင်းလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

မြောင်ယန်က ဆက်ပြောသည်။

ထန်ထျန်းကမူ တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို တစ်ဖန် ပြန် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်"

အငွေ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာတော့သည်။