အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

အခန်း ၁၂၁ - ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က အနည်းဆုံးတော့ ဓားတစ်လက် ရှိသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား

ကျူးကျန့်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် အရာအားလုံးသည် စည်းစနစ်တကျ ရှိနေပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်နေကြလေ၏။ ထိုက်အာ ရှိနေသဖြင့် တံခါးစောင့် တပည့် နှစ်ဦးသည်လည်း ယဉ်ကျေးပြီး သူတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေကြပေသည်။

အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး အဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးက အိုးယန်ကို တားဆီးလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ဓားကျင့်ကြံသူများသာ မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်..." ဓားဂိုဏ်း တပည့် က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ကို ဓားကျင့်ကြံသူဟလို့ ဘယ်အရာက သတ်မှတ်ပေးတာလဲ..."

အိုးယန်က ခေါင်းကို စောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထံတွင် ဓားတစ်လက် ရှိသင့်ပါတယ်..."

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ထိုက်အာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဓားဂိုဏ်း တပည့် က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီမှာ ငါ့ဆီမှာ တစ်လက် ရှိတယ် မဟုတ်ဘူးလား..." ဟု ပြောရင်း အိုးယန်က သူ၏ ခါးတွင် ညှပ်ထားသော ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။

ဓားဂိုဏ်း တပည့် သည် လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသော အိုးယန်၏ ခါးရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဓားချီ မရှိဘဲ နေမှာလဲ..."

အိုးယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးမှ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဝက်အူချောင်းခွေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စစ်မှန်သောချီ များကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်လေ၏။ ဝက်အူချောင်းခွေး က ပါးစပ်ကို ဟကာ အန်ချလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး ကို မြှောက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချဲ့ကားထားသော စစ်မှန်သောချီ သည် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပန်းထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်သွားလေ၏။

"ငါ့မှာ ဓားချီကို မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ..."

အိုးယန်သည် ခွေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ဓားရေး နှစ်ကွက်မျှ ကစားပြလိုက်ပြီးနောက် ခွေးကို သူ၏ ခါးတွင် အထာကျကျ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်လေ၏။

ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးသည် အိုးယန်၏ ခါးရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။ ဤခွေးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေသည်လော။

ဓားချီ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ဓားတစ်လက်ပေါ်တွင် ကပ်တွယ်နေသော စစ်မှန်သောချီ ဖြစ်ပြီး ဓားပညာရပ် များမှတစ်ဆင့် ထုတ်လွှတ်သော စစ်မှန်သောချီ လှိုင်းလုံး တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီး ဓားပညာရပ် အနည်းငယ်ကို သင်ယူထားသရွေ့ သူတို့သည် ဓားချီ ကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ဓားပညာရပ် အနည်းငယ်ကို သိရှိထားသရွေ့ အခြေခံအကျဆုံး ဓားချီ ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး သာမန် ကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဓားကျင့်ကြံသူ များအဖြစ် ခေါ်ဆိုနိုင်လေ၏။

ထို့ပြင် အိုးယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ထဲရှိ ခွေးဖြင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တွင်သာ သင်ယူနိုင်သော အဆင့်မြင့် နည်းစနစ်ကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုပြနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အိုးယန်၏ စွမ်းအားသည် မော်ကွန်းဝင် အဆင့်မြှင့်တင်မှု တစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

အောင်ပွဲခံနေသော အိုးယန်သည် ညီငယ်နှစ်ယောက်ကို ကျူးကျန့်မြို့ ထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေး ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ပြီး ဓားဂိုဏ်း တပည့် နှစ်ဦးကိုမူ ဘဝကို မေးခွန်းထုတ်နေသည့်အလား ကျန်ရစ်စေခဲ့လေ၏။

ကျူးကျန့်မြို့ သည် ဆူညံသံများဖြင့် စည်ကားနေပြီဖြစ်ပြီး ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် နေရာအနှံ့ ရှိနေကြပေသည်။

မြို့ထဲရှိ အိမ်များသည် ဖရိုဖရဲ ပြန့်ကျဲနေပြီး အိမ်တိုင်းမှ သံထုသံများကို ကြားနေရလေ၏။

"ကျူးကျန့်မြို့မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံး ဓားသွန်းလုပ်သူ တွေ ရှိတယ်... ဓားတစ်လက်ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ဖြစ်ပြီး ဓားသွန်းလုပ်သူ တစ်ယောက်ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို ဒုတိယ အသက် ပေးတဲ့သူပဲ... ဒါက ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းက ကမ္ဘာကျော် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်မှာ ရေးထိုးထားတဲ့ အရာလည်း ဖြစ်တယ်..." အိုးယန်၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသော စုန့်မူ က အိုးယန်ကို စတင် ရှင်းပြလေ၏။

သူ၏ အနောက်ရှိ ပိုင်ယွီသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားပေသည်။ အကြောင်းအရာ အားလုံးက ဓားဂိုဏ်း တည်ထောင်သူသည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် အိုးယဲ့ကျီ တို့နှင့် ကြီးမားသော ပတ်သက်မှု တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမည်ဟု ညွှန်ပြနေလေ၏။

အိုးယဲ့ကျီ သည် သူ့အတွက် ဓားတစ်လက်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။ မည်သူက သူ့အတွက် ဤကဲ့သို့သော သင်္ချိုင်းဂူမျိုးကို ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲတွင် တည်ဆောက်ပေးခဲ့ပြီး ဤ ဓားဂိုဏ်း ကို သူ၏ နာမည်ဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။

ယခုအခါ ပိုင်ယွီသည် ဓားဂိုဏ်း ၏ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းချုပ် မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို အလွန် သိချင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အိုးယန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဓားသွန်းလုပ်သူ တွေက ဓားကျင့်ကြံသူ တွေကို ဒုတိယ အသက် ပေးတယ် ဆိုမှတော့ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေက ဓားသွန်းလုပ်သူ တွေကို 'အဖေ' ဟု မခေါ်သင့်ဘူးလား..."

အိုးယန်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဘေးရှိ စုန့်မူ သာမက သူ၏ အနောက်ရှိ ပိုင်ယွီပါ တောင့်တင်းသွားကြလေ၏။

အပို ဖခင်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရလာခြင်းကို မည်သူကမျှ ဝမ်းသာမည် မဟုတ်ချေ။

စုန့်မူ က ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ဓားဆွဲထုတ်ချင်သည့် သူ၏ ဆန္ဒကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့်အတူ ငါတို့ ဓားဂိုဏ်းက လူသုံးယောက်သာ လွှတ်မှာဖြစ်လို့... ခင်ဗျားတို့ စီနီယာအစ်ကို လေးယောက် အတူတူ သွားမှာဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို အရင်ဆုံး ပြောပြထားမယ်..."

အိုးယန်သည် အေးစက်ပြီး ခပ်ချေချေ နေတတ်သော စုန့်မူ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဤလူငယ်က ကြွားလုံးထုတ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို မခန့်မှန်းဘဲ သိရှိလိုက်လေ၏။

စုန့်မူ က အေးစက်စွာဖြင့် မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ငါတို့ နှစ်ဖွဲ့လုံးက မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ထဲမှာ ပါဝင်တယ် ဆိုပေမယ့် အင်မော်တယ် ရဲ့ အမွေအနှစ် က တစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းတွေကိုပဲ အားကိုးရလိမ့်မယ်... ဒီနေရာမှာပဲ စုန့်မူက စီနီယာအစ်ကိုတို့ကို ကြိုတင် တောင်းပန်ပါတယ်..."

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အိုးယန်နှင့် အခြားသုံးဦးသည် စုန့်မူ ၏ ဓားဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှ နှင်ထုတ်ခံရမည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

စုန့်မူ ၏ လုံးဝ အညှာအတာ ကင်းမဲ့သော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိုးယန်၏ အနောက်ရှိ လူနှစ်ဦးသည် စုန့်မူ ကို တပြိုင်နက်တည်း အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။ ဤလူငယ်ကို ဘယ်အရာက သည်မျှ မာနကြီးစေသနည်း။

စုန့်မူ သည် ပိုင်ယွီထံသို့ လျှောက်သွားကာ လက်အုပ်ချီပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို..."

ပိုင်ယွီက စုန့်မူ ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူငယ်၏ နဖူးပေါ်တွင် 'သေလူ' ဟူသော စကားလုံးကို စိတ်ထဲမှ တံဆိပ်ရိုက်နှိပ်လိုက်ပေသည်။

သူသည် ချန်ချန်ရှန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် စုန့်မူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ချန်ချန်ရှန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို စုန့် က ညှာတာပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

စုန့်မူ က ခေါင်းညိတ်ကာ "သေချာပေါက်ပါ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

စုန့်မူ လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင် ဆံပင်တစ်မျှင်သည် သူ၏ ဆံပင်ဖျားမှ ပြုတ်ကျလာပြီး ချန်ချန်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ လွင့်ကျလာခဲ့လေ၏။ ချန်ချန်ရှန်းက ထိုဆံပင်ကို သိမ်မွေ့စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပေသည်။

သိပ်အစွမ်းမထက်သော်လည်း အရမ်း မာနကြီးပေသည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် လှုပ်ရှားမှု မလုပ်မီ ကြိုတင် အသိပေးခြင်းက အတော်လေး ယဉ်ကျေးမှု ရှိသော်လည်း တောင်ထိပ်ငယ်လေး မှ လူနှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စော်ကားလိုက်သည့် လူတစ်ယောက်ကို အိုးယန် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါက အရမ်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်မိပြီး မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေ ကိုးခု ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်မိမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဆရာ က သူတို့ကို သေချာ နှုတ်ဆက်ဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... အခုလို ကြိုတင် လုပ်ထားခြင်းအားဖြင့် အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ငါ အလျှော့ပေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး..." စုန့်မူ က သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်လေ၏။

တာအို ကို ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် သူ၏ တာအို အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသင့်ပေသည်။ သူက မည်သို့ လျှော့ပေးနိုင်မည်နည်း။

တောင်းပန်ပါတယ် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း က စီနီယာအစ်ကို တွေ...

စုန့်မူ သည် စိတ်ထဲမှ တောင်းပန်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်သော အမူအရာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အိုးယန် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေလုနီးပါး မဖြစ်ရန် အကြံပေးတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် တောက်ပသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ကျူးကျန့်မြို့ တွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။ မိုးထိုးနေသော အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ကြီးသည် ရုပ်ဝတ္ထု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုက်အာ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ လောင်ကျွမ်းချိန် အတွင်းမှာ ဓားကျင့်ကြံသူ တွေ အားလုံး အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆီကို သွားကြ... မင်းတို့ရဲ့ ဓားတွေကို စီးပြီး လာနိုင်တယ်..."

စတင်ပြီ...

ဒုတိယညီငယ်က အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို အသက်သွင်းတာ ပြီးသွားပြီ ထင်တယ်...

ကျူးကျန့်မြို့ ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေ၏။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော အလင်းတန်း များသည် အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးသည် အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဖဲကြိုးများ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် ရေးဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"သွားကြစို့... ဒုတိယညီငယ် ရဲ့အခြေအနေကို ငါ မသိပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဒုတိယညီငယ် က အမွေအနှစ် ကို မရခင်မှာ ဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို တားဆီးနိုင်ဖို့ ငါတို့ ကြိုးစားကြမယ်..."

အိုးယန်က သူ၏ အနောက်ရှိ လူနှစ်ဦးကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ငါတို့ လူသတ်တော့မလို့လား..." ချန်ချန်ရှန်းက မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

သူတို့သည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ လူမသတ်ဖူးကြချေ။

တောင်ထိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် လန်ချင်းဆုန်း တစ်ဦးတည်းသာ သွေးကို မြင်ဖူးလောက်မည် ဖြစ်လေသည်။

အိုးယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... သူတို့က ဝင်လာရဲတယ် ဆိုမှတော့ လူတိုင်းက သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အသတ်ခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ... ပြီးတော့ ငါတို့က အခု လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်နေပြီ ဆိုတော့ ငါတို့ လုပ်သမျှ အရာအားလုံးက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး..."

ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြလေသည်။ ဤသည်မှာ စီနီယာအစ်ကို က အထူး ခွင့်ပြုချက် ပေးခဲ့ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး သူတို့နှင့် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိသော ကျင့်ကြံသူ များကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးကို သယ်ဆောင်ကာ အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး အလင်းတိုင် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားကြပေသည်။

အိုးယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည်လည်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အစိမ်းရောင် အလင်းတိုင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ပြန်လည် ရှင်းလင်းလာပြီး အိုးယန်သည် သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့ကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့ချေ။

အိုးယန်သည် အခြေအနေကို နားလည်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက သူ၏ ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် အိုးယန်၏ ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ဘယ်လို သရဲတစ္ဆေ နေရာမျိုးလဲ..."

.....

အခန်း ၁၂၂ - ပြိုင်ဘက်များ တွေ့ဆုံခြင်း

အပြာရောင် တာအို ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် အိုးယန်ကို ကြည့်ရင်း ကံဆိုးနေသော အမူအရာဖြင့် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေလေသည်။ သူ တစ်ခဏမျှ အေးခဲသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပေသည်။ သူက အိုးယန်ကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်း... ကျွန်တော်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ကျောက်ချီယန်စွန်း ပါ..."

အိုးယန်ကလည်း ဦးညွတ်ကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အိုးယန် ပါ..."

အိုးယန်က သူသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည်။ သူက အိုးယန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်း လည်း လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လား... ဒါဆိုရင် ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ငါတို့ အချင်းချင်း ကူညီပေးလို့ ရပြီပေါ့... တာအိုရောင်းရင်း ရဲ့ စွမ်းအားက ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် မှာပဲ ရှိသေးပေမယ့် စိတ်ချပါ... ငါ ကျောက်ချီယန်စွန်း က သူငယ်ချင်း ဖွဲ့ရတာကို သဘောကျတယ်..."

ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် အာမခံချက် အဖြစ် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် အဆင့် ၉ တွင်သာ ရှိသေးသော အိုးယန်သည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု မဟုတ်ချေ။ သို့ရာတွင် အိုးယန်၏ ခါးတွင် ချည်နှောင်ထားသော ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် သည် ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပေသည်။

"ခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် ငါ မခွဲခြားနိုင်ဘူးလား..." ဟု ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယ အချို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မပြသခဲ့ချေ။

အိုးယန်သည် ကျောက်ချီယန်စွန်း က သူငယ်ချင်း ဖွဲ့ရသည်ကို နှစ်သက်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေသည်။ သူက ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ လက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ကျွန်တော်လည်း သူငယ်ချင်း ဖွဲ့ရတာကို သဘောကျတယ်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ စီနီယာအစ်ကို ကျောက် ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်..."

ကျောက်ချီယန်စွန်း က သူ အသားစားရသရွေ့ သူ၏ ညီအစ်ကို ကို ဘယ်သောအခါမျှ ပစ်ပယ်ထားမည် မဟုတ်ကြောင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

ထိုနှစ်ဦးကြားရှိ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုမှာ အလျင်အမြန် နွေးထွေးလာပြီး သူတို့ စောစော မတွေ့ခဲ့ရသည်ကိုပင် နောင်တရနေကြသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်...

"မင်းတို့က ဒီကို လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့ ဤကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးနဲ့ အချောဆုံး ဓားအင်မော်တယ် ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို မင်းတို့ လိုချင်ကြမှာပဲ..."

"သွားရှာကြ... သွားရှာကြ... ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ် ကို ဒီ အင်မော်တယ် သင်္ချိုင်းဂူ ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ငါ ထားခဲ့တယ်..."

"မင်းတို့ ဘေးက လူကို မြင်လား... ဒီ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုက မင်းတို့ အရှေ့က ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ..."

"ဟင်..."

"ဘာ..."

ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက အိုးယန်၏ မျက်လုံးများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်လာခဲ့လေသည်။ အိုးယန်သည် ချီ များကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးမှ ခွေးကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျောက်ချီယန်စွန်း ထံသို့ ရိုက်ချလိုက်ပေသည်။

ယခုလေးတင် စောစော မတွေ့ခဲ့ရသည်ကို နောင်တရနေခဲ့ကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လက်နက်များဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်ကြလေသည်။

လျန်ကျိုက် သည် ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ကြေးပြား သုံးပြားကို ညှပ်ထားလျက် အိုးယန်၏ မျက်နှာကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။

ချွင်...

ချွင်...

ကြေးပြား သုံးပြားသည် အိုးယန်၏ ခြေရင်းသို့ ကျသွားပြီး ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ လည်ပင်းဘေးတွင် သူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ရန် ခုန်အုပ်နေသော ခွေးတစ်ကောင် ရှိနေလေသည်။

"ကိုယ်ပွား..." ကျောက်ချီယန်စွန်း က တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းကို မျက်လုံးများ အရှေ့တွင် ထားလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးပြား များသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း ၏ မူလ နေရာသည် သစ်သားတုံး တစ်တုံး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေသည်။ ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် သည် သစ်သားတုံး ကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်လိုက်ရာ သစ်သားတုံး မှာ တိုက်ရိုက် အက်ကွဲသွားလေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ အသံသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်...

"ဟားဟားဟား... ငါ နောက်နေတာပါ... မှတ်ထား... မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ဒီအဆင့်ကို အတူတူ ကျော်ဖြတ်ရမှာ... ဒီအဆင့်မှာ လူတစ်ဝက်ကို ဖယ်ရှားပစ်မယ်... ဒါကြောင့် ကြိုးစားပြီး အတူတူ အသက်ရှင်အောင် နေကြ... အခု စည်းကမ်းတွေကို ငါ ရှင်းပြမယ်..."

"စည်းကမ်း ၁ - အဖော် တစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားခြင်းဟာ ပူးတွဲ ဖယ်ရှားခြင်း အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမယ်..."

"စည်းကမ်း ၂ - လူ တစ်သိန်း သုံးသောင်း ကိုးထောင် ထဲက ငါးထောင် ပဲ ကျန်ရစ်မယ်..."

"စည်းကမ်း ၃ - လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ နေရာက အစပိုင်းမှာ ၃၀ ကီလိုမီတာ ပတ်လည် ဖြစ်ပြီး နာရီဝက် တစ်ကြိမ် ကျဉ်းသွားမယ်..."

"စည်းကမ်း ၄ - အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို အငြင်းပွားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် အရှုံးပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်..."

"စည်းကမ်း ၅ - အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် အထက် ရှိသူတွေက နောက်တစ်ဆင့်ကို အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်သွားမယ်..."

"စည်းကမ်း ၆ - အသေအပျောက် အလွန်အကျွံ မဖြစ်စေဖို့အတွက် မင်း အထိခံရသရွေ့ ထွက်သွားရပြီလို့ သတ်မှတ်ခံရမယ်..."

"စည်းကမ်း ၇ - အထက်ပါ အချက်တွေကလွဲရင် ဘာစည်းကမ်းမှ မရှိဘူး..."

အသံ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အိုးယန်၏ ခြေရင်းတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပလာပြီး သစ်တော တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်သွားပေသည်။ သူသည် ၃၀ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်၏ အစွန်ဆုံး နေရာတွင် ရပ်နေခြင်း ဖြစ်လောက်လေသည်။

"ဒါက PUBG (စစ်တိုက်ဂိမ်း) လိုမျိုး ဂိမ်းလား... ဒီဂိမ်းက ချန်ရှန်း နဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်တာပဲ..." ဟု အိုးယန် တွေးလိုက်မိလေ၏။

စည်းကမ်းများကို ကြားပြီးနောက် ဤအဆင့်၏ ဆိုလိုရင်းကို အိုးယန် ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။ ထိုအရာသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက နာမည်ကြီး ဂိမ်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ဤဂိမ်းတွင် ပါးနပ်သူများသာ အဆုံးစွန်သော အနိုင်ရသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ချန်ရှန်း သည် ဤဂိမ်းကို မျက်လုံးမှိတ်ပြီးပင် အနိုင်ရနိုင်လေသည်။

အသံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် အမျိုးမျိုးသော ပေါက်ကွဲသံများ၊ တိုက်ပွဲ အော်ဟစ်သံများနှင့် ရိုက်ခတ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သောင်းနှင့်ချီသော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် ဤနေရာတွင် စုပြုံနေကြလေသည်။ အကယ်၍ မိမိက အခြားသူများကို မဖယ်ရှားပါက အခြားသူများက မိမိကို ဖယ်ရှားပစ်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ တွေ့သမျှ လူတိုင်းသည် ရန်သူများ ဖြစ်ကြပေမည်။

ထို့ပြင် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော အဖော်မှာ သူ့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော လူပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအဆင့်သည် လူအရေအတွက် ငါးထောင် အထိ လျော့ကျသွားသည်အထိ လူနှစ်ယောက် အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အိုးယန် တစ်ယောက်တည်း ဆိုလျှင် သူ စိုးရိမ်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ဘေးတွင် သူ ကြည့်ရတာ အဆင်မပြေဖြစ်နေပြီး အိုးယန်ကို အလွန် ရွံရှာစေသော အပို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ ဘယ်ညာ ဟိုဒီ ဝေ့ဝဲ ကြည့်နေသော ဤလူသည် မကောင်းသော အကြံအစည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။ သူကဲ့သို့သော လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးက ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်နှင့် မည်သို့ တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်သွားရသနည်း။

ရှောင်ပိုင် နှင့် ချန်ရှန်း တို့ မည်သို့ လုပ်နေကြသည်ကိုသာ သူ မသိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့လည်း ကျပန်း သတ်မှတ်ခံရခြင်းလော။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ပိုင်ယွီနှင့် ချန်ချန်ရှန်းတို့သည် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဓားကျင့်ကြံသူ များသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်များကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ထည့်ကာ သစ်ပင် ပင်စည်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေပြီး ပိုင်ယွီမှာမူ သစ်ပင် ပင်စည်ကို မှီနေလေသည်။ ခွေးများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေကြသော အောက်ဘက်ရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ များကို ပြဇာတ် ကြည့်နေသည့်အလား သူတို့ ကြည့်နေကြပေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ က တော်တော် ကောင်းတာပဲ..."

ပိုင်ယွီက အနည်းငယ် ချီးကျူးစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုအရာမှာ အဆင့်နိမ့် ချီ ဖုံးကွယ်ခြင်း မန္တန် တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ချန်ရှန်း က သူ၏ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ များဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် အခြေတည်စဝိညာဉ်အဆင့် တွင် ရှိသော မဟာကျင့်ကြံသူ များပင်လျှင် ထိုအရာကို မသိရှိနိုင်ကြချေ။

ချန်ချန်ရှန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပိုင်ယွီနှင့် တူသော စက္ကူလူရုပ် တစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ သူက ရိုးသားစွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒါတွေက ကျက်သရေရှိတဲ့ ခန်းမတွေမှာ ပြသလို့ မရတဲ့ အသေးအမွှား လှည့်ကွက်တွေပါ... စီနီယာအစ်ကို အခု ဘယ်လို နေမလဲ ဆိုတာကိုပဲ ကျွန်တော် မသိတာ... နည်းနည်း စိတ်ပူနေမိတယ်..."

"စိတ်ပူတယ် ဟုတ်လား... စီနီယာအစ်ကို က ငါတို့ စိတ်ပူပေးဖို့ လိုသေးလို့လား..."

ပိုင်ယွီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားလေသည်။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ဆိုင်သော ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည့် စစ်မှန်သောချီ ပမာဏဖြင့် သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ကြုံတွေ့ရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်များကို ချန်ချန်ရှန်းက စိုးရိမ်နေသည်လော။

ချန်ချန်ရှန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို က စိတ်လွတ်သွားပြီး ဒီ အင်မော်တယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်နေတာပါ... ဒါဆို ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို က အင်မော်တယ် အမွေအနှစ် ကို ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ခံတော့မလဲ..."

ချန်ချန်ရှန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီသည်လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားလေသည်။

သူတို့၏ စီနီယာအစ်ကို သည် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေသည် ဆိုခြင်းကို သူတို့ အားလုံး သိထားကြပေသည်။

သူသည် နေ့စဉ် ပျင်းရိသော စရိုက် ရှိပုံရသော်လည်း သူတို့၏ စီနီယာအစ်ကို သာ ရူးသွပ်သွားပါက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ အားလုံး သိထားကြလေသည်။

ထိုနှစ်ဦးသည် အိုးယန် သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း ပြဇာတ်ကို ကြည့်နေကြပေသည်။

ထိုစဉ် အိုးယန်၏ ဘက်တွင်မူ...

အိုးယန်သည် လျန်ကျိုက် ကို သူ၏ ခါးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ချည်လိုက်လေသည်။ ကျောက်ချီယန်စွန်း မှာ ချွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဤမျှ မြန်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းနှင့် သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း... ငါ့အရှေ့က ဒီကောင်က ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ပြောချင်တာလား..."

သူ အထင်မှားသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ အိုးယန် ဟုခေါ်သော ဤလူသည် အမှန်တကယ်တော့ အားနည်းဟန်ဆောင်နေသော မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ခါးတွင် ချည်ထားသော ခွေးမှာလည်း အလွန် ထူးဆန်းလှပေသည်။ ထိုခွေးသည် သူ၏ စစ်မှန်သောချီ အတားအဆီး ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထွက်ပြေးရန် ကိုယ်ပွား နည်းစနစ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း အသုံးမပြုခဲ့ပါက သူသည် ယခုဆိုလျှင် ခေါင်းဖြတ်ခံရလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"သူက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ... တစ်စက္ကန့်မှာ သူတို့ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တန်ဖိုးထားနေပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်..."

"ဒီလူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲ... သူက ငါ့လိုပဲ အရှက်မရှိတာပဲ..." ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေ၏။

"အို... စီနီယာအစ်ကို ကျောက်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ လက်တွဲပြီး ရှေ့ဆက်ရမယ် ထင်တယ်နော်..."

အိုးယန်က မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ကျောက်ချီယန်စွန်း သည် အိုးယန်အပေါ် မည်သည့် အထင်သေးမှုမျှ မပြသတော့ချေ။ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူက ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အခုကစပြီး ငါ ကျောက်ချီယန်စွန်း က တာအိုရောင်းရင်း ရဲ့ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာပါ့မယ်..."

"မဟုတ်တာ... ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကို့ ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို အားကိုးရဦးမှာပါ..."

အိုးယန်က ရွှင်လန်းစွာ လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

သူတို့၏ လျှပ်တစ်ပြက် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သောအခါမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အလား ထိုနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စတင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက် ပခုံးကို တစ်ယောက် ဖက်ကာ နည်းဗျူဟာများကို စတင် ဆွေးနွေးကြလေတော့သည်။