အခန်း (၁၂၉-၁၃၀)

အခန်း ၁၂၉ - ငါ စမ်းကြည့်မယ်

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် မူလက လှုပ်ရှားရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် ဝက်အူချောင်းခွေး နှင့်အတူ ထွက်ပြေးသွားနိုင်ပေသည်။

အိုးယန်သည် ဤ အာကာသ ထဲတွင် အကူအညီမဲ့စွာ ဒေါသထွက်နေရုံသာ တတ်နိုင်မည် ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် အဆုံးအစမရှိသော နှစ်ကာလများသည် အလွန် ပျင်းရိစရာ ကောင်းလွန်းသဖြင့် အင်မော်တယ် များနှင့် သေမျိုး များအကြားတွင် အခြေခံကျသော ကွာခြားချက် တစ်ခု ရှိကြောင်းကို အိုးယန်အား သူ နားလည်စေချင်ခဲ့ပေသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် သူ၏ စကားများသည် ဥပဒေများ ဖြစ်လာစေရန်နှင့် သူ၏ အမိန့်များကို အကြွင်းမဲ့ ဖြစ်လာစေရန် သူ အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်လေ၏။

သူသည် သက်ရှိ များကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေနိုင်လျှင်တောင်မှ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ ဤကမ္ဘာကို သူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရေနဂါး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ညည်းသံလေး တစ်ချက်ပင် မထုတ်လွှတ်နိုင်ဘဲ ရေအိုင်များအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကာ ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြလေ၏။

ခြေကန်ခံလိုက်ရသော ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အိုးယန်ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း ငါ့ကို မယုံဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ကို အသုံးပြုပြီး ဒီ အာကာသ ကို အတင်းအကျပ် ခွဲဖျက်မှပဲ ငါတို့ ထွက်သွားလို့ ရမှာ..."

အိုးယန်သည် သူ၏ ခြေရင်းရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး ကို တစ်ချက်လေးတောင် မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ပုံရိပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

"မင်းမှာ တခြား ဘာနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလဲ... သက်ရှိ တွေကို ဆက်ပြီး အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေဦးမှာလား..." အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က အိုးယန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အိုးယန်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ လက်များကိုသာ အောက်ချထားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ထံမှ မခွာခဲ့ချေ။

"အဖြေမရှိဘူးလား... တကယ်တော့ ငါလည်း အဲဒါကို လုပ်နိုင်တယ်... ကြည့်နေ..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရေနဂါး ဒါဇင်ကျော်သည် သူ၏ အနောက်ရှိ ရေကန်ထဲမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သက်ရှိ များအဖြစ် အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းသွားကြလေသည်။

နတ်ဘုရား သားရဲ ၏ ထူးခြားသော ဖိအားသည် သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး အသက်ဝင်လာသော ရေနဂါး များသည် လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနေကြကာ သူတို့၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု ကို အောင်ပွဲခံနေကြပုံ ရပေသည်။

သို့ရာတွင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က လက်သီးဆုပ်လိုက်ချိန်တွင်...

သက်ရှိ များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ရေနဂါး များ အားလုံးသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု ကြောင့် ရေအိုင်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကြေမွသွားကြလေ၏။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီး ကောင်းကင်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည့်အလား ဖြစ်နေပေသည်။

အနည်းငယ် မိန်းမောနေသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ကျဆင်းလာသော ရေများကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

"အင်မော်တယ် တစ်ပါးဟာ အင်မော်တယ် တစ်ပါးပါပဲ... သက်ရှိ တွေရဲ့ အသက်နဲ့ သေဆုံးခြင်းကို ထိန်းချုပ်တာဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ... ဒါကြောင့် အင်မော်တယ် တွေဟာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးပဲ..."

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော အိုးယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မောပန်းနေသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"တကယ်တော့ ငါ အမြဲတမ်း ပြောချင်နေခဲ့တာ... အဲဒီ ဓား ထဲက ဓားဝိညာဉ် က ရူးနေတယ်လို့ မင်း အမြဲတမ်း အလေးအနက် ပြောနေပေမယ့် မင်းကိုယ်တိုင်ကရော ရူးနေနိုင်တယ်လို့ မင်း တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အိုးယန် ပြောနေသောအရာကို နားမလည်နိုင်ဘဲ အိုးယန်ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူသည် အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို အိုးယန်အား စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြခဲ့သော်လည်း အိုးယန်က သူ့ကို အရူးတစ်ယောက် ဟု ထင်နေသည်လော။

မသိနားမလည်ခြင်းက ပျော်ရွှင်မှုပဲ... ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတဲ့ အဲဒီ သေမျိုး တွေရဲ့ ပုံစံပဲ ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေ၏။

"အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို အသရေဖျက်တာက အရမ်း အဖြစ်ဆိုးတဲ့ သေဆုံးမှု ကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်နော်..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားပြီး အိုးယန်ကို ကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေ၏။

"မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အင်မော်တယ် တစ်ပါးလို့ အမြဲတမ်း အလေးအနက် ပြောနေပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းဟာ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိတ်မိနေပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကိုယ်သူ အင်မော်တယ် လို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတဲ့ အရူး တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ... မင်းပြောသလို အဲဒီ ဓား က ရူးသွပ်နေတဲ့ အရူး တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် မင်းကတော့ အကြောင်းပြချက် ရှိတဲ့ အရူး တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ..." အိုးယန်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး လုံးဝ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"မင်း... သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

အင်မော်တယ်တစ်ပါး စကားပြောချိန်တွင် သူ၏ စကားများသည် ဥပဒေ ဖြစ်လာလေသည်။

အိုးယန် သေဖို့ ထိုက်တန်သည် ဟု သူ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ထိုအချိန်သည် အိုးယန် သေဆုံးရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့ရာတွင် အိုးယန်မှာ လုံးဝ အကောင်းပကတိ ဖြစ်နေပေသည်။

အိုးယန်သည် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အာကာသ ကို ဆုတ်ဖြဲရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ သူသည် အာကာသ ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ မရတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အိုးယန်၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

သူက ခြေလှမ်းကို မြှောက်ကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ပြင်းထန်သော ကန်ချက် တစ်ချက် ပေးလိုက်ပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အိုးယန်၏ ကန်ချက်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။ သူ့တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့ကို ဒဏ်ရာ မပေးနိုင်ချေ...

သူ၏ အတွေး မဆုံးမီမှာပင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အိုးယန်၏ ကန်ချက်ကြောင့် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် ပုစွန်ဆိတ် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း ကွေးကောက်သွားလေ၏။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်... ဘာလို့လဲ... သူ့အရှေ့က အိုးယန် က သူ့ကို တကယ် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တာ ဘာလို့လဲ..."

ဟု အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် တွေးနေမိသည်။

သို့ရာတွင် အိုးယန်က အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ မျက်နှာကို ရက်စက်သော ဒူးတိုက်ချက် တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော နှစ်ကာလများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မဲ့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်တို့က အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို နာကျင်မှု ခံစားချက်ကို မေ့သွားစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ ထိုနာကျင်မှုကို ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

လမ်းဘေး လူမိုက် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရက်စက်သော ရိုက်နှက်မှုကြောင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် သူ၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး မည်သို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

"ငါက အင်မော်တယ် တစ်ပါးကွ... မင်းက တကယ်ပဲ... အား... ဖူး... ဝံ့ရဲတယ်... စော်ကားတယ်... အား..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် လက်နှင့် ခြေ နှစ်မျိုးလုံး အသုံးပြုနေသော အိုးယန်၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကျသွားလေ၏။

အိုးယန်သည် လူမိုက် တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ အပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ခွထိုင်ကာ အရိုင်းအစိုင်း ဆန်သော လက်သီးချက်များကို မိုးရွာချသကဲ့သို့ ပစ်သွင်းပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေလေသည်။

အလွန် အထာကျကျ ပြုမူနေခဲ့သော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ယခုအခါ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် မိန်းမောသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

သူ၏ ဘေးရှိ ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ပြူးကျယ်နေသော ခွေးမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပေသည်။

အိုးယန်သည် အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ အပေါ်တွင် ခွထိုင်ကာ သူ့ကို ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်နေသည်လား။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း သူ၏ ခွေးမျက်လုံး များက သူ့ကို လှည့်စားနေသလောဟု သူ တွေးမိလေ၏။

ဤသည်မှာ မည်သို့သော ရူးသွပ်ဖွယ် ကမ္ဘာကြီးနည်း။

တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို စီးနင်းပြီး ရိုက်နှက်နေသည့်သူ ရှိနေသည်လား။

ထို့ပြင် အင်မော်တယ် က ခေါင်းကို ကိုင်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်လား။

ဝက်အူချောင်းခွေး သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျုံ့ထားရန် ကြိုးစားရင်း အစောပိုင်းက အိုးယန်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ဘက်သို့ ပါသွားခဲ့ပုံကို တွေးမိလိုက်လေ၏။ ဝက်အူချောင်းခွေး က ၎င်း၏ လက်ဖဝါးများကို မြှောက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပေသည်။

ဒေါသတကြီး ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ရေကန်ပေါ်တွင် လှဲနေသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အိုးယန်၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် အသက်ငင် နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေစွာ လှဲနေပြီး ဆက်လက် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

"ဟွန့်..."

ရိုက်နှက်ရသဖြင့် လက်မောင်းများ အနည်းငယ် ညောင်းညာနေသော အိုးယန်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် အပေါ်သို့ တံတွေး တစ်ချက် ထွေးချလိုက်ပေသည်။

သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် သူ့ကို ရိုက်နှက်ရုံသာ တတ်နိုင်ပုံ ရလေ၏။ သူ၏ အရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို သတ်ပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးချေ။

အိုးယန်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ရိုက်နှက်ခံရမှုကြောင့် အနည်းငယ် ဖောင်းအစ်နေပြီဖြစ်သော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်၍ မော့လိုက်ပြီး ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်း သိလား... ငါ့ရဲ့ မွေးရပ်မြေမှာ စကားပုံ တစ်ခု ရှိတယ်... 'လူကြမ်းတွေဟာ စကားများလို့ သေရတယ်' တဲ့... မင်းက စကားများရုံတင် မကဘူး... အသုံးမဝင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု တွေကိုလည်း အများကြီး လုပ်တယ်... မင်း မသေရင် ဘယ်သူ သေမလဲ..."

အကယ်၍ သူ့ကို သေခွင့် ပေးခဲ့ပါက သူ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်သော်လည်း သူ၏ အရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် သူ၏ စိတ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပုံ ရပြီး အရူးအမူး လှုပ်ရှားမှုများကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပြုလုပ်နေခဲ့လေ၏။

ဤသည်က ဝတ္ထု ဇာတ်ကွက် တစ်ခုတွင် ပေါ်လာပါက သူသည် ဇာတ်လိုက် ၏ တန်ပြန် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ မဟုတ်ပါလား။

"မင်း အတိအကျ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ..."

ပန်ဒါ မျက်လုံး နှစ်ဖက် ရှိနေသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ယခင်ကဲ့သို့ နဂါးကို သတ်ဖြတ်သည့် အင်မော်တယ် ၏ ခမ်းနားသော အမူအရာ မရှိတော့ဘဲ အိုးယန်ကို တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုးယန်သည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် တွင် ရှိနေနိုင်သည့် မည်သည့် လှည့်ကွက် များကိုမျှ လုံးဝ စိုးရိမ်မနေတော့ချေ။ ထိုအစား သူက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ငါက သက်မဲ့ တွေကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေနိုင်တယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား... ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်း ခုလေးတင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေနဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ အားလုံးအတွက် မင်းကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်... အဲဒါတွေက ငါ့ကို အချိန်အများကြီး ရစေခဲ့တယ်..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အိုးယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

သရဲတစ္ဆေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ အမူအရာကို အိုးယန် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် ပို၍ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အလျင်စလို မရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်...

"ဒါကြောင့် ငါက ဒီ ကမ္ဘာငယ်လေး ကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေနိုင်မလား ဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်တာ..."

အခန်း ၁၃၀ - ဖခင်

ရေနဂါး နည်းစနစ် သည် အိုးယန်၏ အာရုံလွှဲမှု တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အိုးယန် အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်နေခဲ့သောအရာမှာ ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး ကို သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဖြည့်တင်းနေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သည့်အတွက် ဤ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို သူ အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအရာက သူ၏ စစ်မှန်သောချီ များကို ဤကမ္ဘာ တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့စေရန် လုံလောက်သော အချိန်ကိုလည်း ပေးစွမ်းခဲ့ပေသည်။

ဤ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အလွန် အားနည်းလွန်းလှပေသည်။ သူသည် ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး စစ်မှန်သောချီ များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သော်လည်း သူ သတိပင် မထားမိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ အင်မော်တယ် များ အားလုံးသည် ဤမျှ အားနည်းနေပါက သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီလား။

ယခုလေးတင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အိုးယန်ကို အထင်သေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အိုးယန်က သူ၏ ဆံပင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စွဲကိုင်ရန် အလှည့်ကျလာခဲ့လေပြီ။

အခြေအနေများသည် ထိုမျှ မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် မှာ သူ၏ ခေါင်းကို အိုးယန်က မော့ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူ ဘာလို့ အိုးယန်၏ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရသနည်း ဆိုသည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေသည်။ သန်း ကိုးရာ ကျော်ရှိသော စစ်မှန်သောချီ များထဲမှ သန်း ရှစ်ရာ ကျန်ရှိနေသေးပြီး ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး ကို ပေါင်းစပ်ရန် သန်း တစ်ရာ နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤ လူယုတ်မာ သည် အမှန်တကယ်ပင် အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေပါက သူသည် သူ့လိုမျိုး နောက်ထပ် ရှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်သေးလေ၏။

သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အင်မော်တယ် ဟု ခေါ်ဆိုသော သူ အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ်ကိုသာ သူ မသိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ ဟုတ်ခဲ့ပါက အင်မော်တယ် များသည် ကြောက်စရာ မလိုတော့ချေ။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများမှာ အလွန် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပေ၏ သူသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကိုပင် ပစ်မှတ်မထားနိုင်ချေ။

လူ့လောကတွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော လင်းဖုန်း ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကို အိုးယန်က ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကဲ့သို့သော အရာများကို သူ မမြင်နိုင်သဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပြုလိုက်ရပြီး ထိုဝိညာဉ်ကို တားဆီးရန် သူ လုံးဝ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့ရာတွင် ဤ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် သူ၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေပေသည်။ သူက သေချင်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ သူ မမြင်ရသော အရာတစ်ခုကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ပါက ထားလိုက်ပါတော့ သို့ရာတွင် အကယ်၍ သူ မြင်နိုင်ပါက ထိုအရာသည် အဘိုးအို တစ်ဦး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုးဆွဲချ သေဆုံးခြင်းနှင့် တူလေ၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ့ကို ရိုက်နှက်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ့တွင် အခြား နည်းလမ်း မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤကမ္ဘာကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေခဲ့ရုံသာမက သူ၏ အရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကိုလည်း အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် တွင် စွမ်းရည်ပြသသည့် ဘုတ်ပြား မရှိသဖြင့် သူသည် သက်ရှိ တစ်ဦး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

သူသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းစေနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ကိုသာ စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ အမှန်တကယ် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ဤ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ကမ္ဘာငယ်လေး နှင့် ချိတ်ဆက်နေပုံ ရလေ၏။

သူ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံးကို မဖျက်ဆီးပစ်သရွေ့ သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသားသည်လည်း အင်မော်တယ် ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ချေ။

"အခြေအနေတွေ ဒီလို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား..." အိုးယန်က အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ဆံပင်ကို ကိုင်ကာ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

"မင်း အတိအကျ ဘာလဲ... အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ တစ်ခုကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိမ်းပိုက်နိုင်တာလဲ..." အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"ငါ ဘာလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး... အရေးကြီးတာက မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

အိုးယန်က သူ၏ အရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ရူးသွပ်နေသော ဓားဝိညာဉ် တစ်ခုကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအစဉ် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူသည် အချိန်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော စကားကို အိုးယန် ဘယ်သောအခါမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ မျက်လုံးများက တစ်ဖက်သို့ လွှဲသွားလေ၏။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကြီးမားသော ပါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ကျရောက်လာခဲ့ပေသည်။

"ငါနဲ့ လာပြီး လှည့်ကွက် တွေ မသုံးနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းကို အခုချက်ချင်း ငါ အဆုံးသတ်ပစ်မယ်..."

အိုးယန်က လက်ကို ပြန်ရုပ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အင်မော်တယ် လမ်းကြောင်း ကို ပြန်ဖွင့်ဖို့..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် တစ်ခဏမျှ ရုန်းကန်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"အင်မော်တယ် လမ်းကြောင်း ကို ပြန်ဖွင့်မယ် ဟုတ်လား... မင်းက လီတိုက်ပိုင် ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း မဟုတ်ဘူးလား... သူ ကိုယ်တိုင် အင်မော်တယ် တွေ အများကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီး အင်မော်တယ် လမ်းကြောင်း ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာကို မင်းက ပြန်ဖွင့်ချင်တယ် ဟုတ်လား..."

အိုးယန်က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အရူးအမူး ဖြစ်လာပြီး အိုးယန်ကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

"ဒါကြောင့် သူ မှားခဲ့တာပေါ့... ဒီကမ္ဘာကြီးအတွက် အင်မော်တယ် တွေက ဘယ်လောက် အရေးကြီးသလဲ... အခု ဒီကမ္ဘာကြီး ဒီလို ဖြစ်သွားတာ အားလုံးက သူ့အမှားပဲ... အကယ်၍ သူသာ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အတင်း မတောင်းဆိုခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဖြန်း... ဖြန်း... ဖြန်း..."

ပါးရိုက်သံ ကြည်ကြည်လင်လင် သည် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာစေရန် အိုးယန်သည် နောက်ထပ် ပါးအနည်းငယ် ထပ်ရိုက်ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ငါ့ရဲ့ ဒုတိယညီငယ် ကို အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်စေချင်တာလား... ပြီးတော့ အင်မော်တယ် လမ်းကြောင်း ကို ဖွင့်ချင်တာလား..."

အိုးယန်က မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အဖြေမပေးသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက အကောင်းဆုံး အဖြေ ပင် ဖြစ်လေ၏။

အိုးယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိကျသော အဖြေတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လူများစွာက သူ့ကို မြစ်အဆုံးသတ်ကပ်ဘေး ကျရောက်လာမည်ဟု ပြောခဲ့ကြပြီး ဤ မြစ်အဆုံးသတ်ကပ်ဘေး ဟု ခေါ်သောအရာသည် အင်မော်တယ် များနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ပေသည်။

ကပ်ဘေး သည် အင်မော်တယ် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက်ပင် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

သူ၏ ဖြူစင်သော ဒုတိယညီငယ် ကို သူ၏ အရှေ့ရှိ ခွေး က အကြံအစည် ရှိနေသည်ကို တွေးမိလိုက်သဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော အိုးယန်သည် သူ့ကို နောက်ထပ် နှစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်လေသည်။

"အင်မော်တယ် ဆိုတာ အတိအကျ ဘာလဲ..."

အိုးယန်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

"အင်မော်တယ် ဆိုတာ အင်မော်တယ် ပဲ... အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု တစ်ခု..." အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ မျက်လုံးများ ထပ်မံစိတ်အားထက်သန်လာခဲ့လေ၏။

"ဖြန်း..."

ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်အားထက်သန်မှုများ လျော့ကျသွားပေသည်။

"လူလို စကားပြောစမ်း..."

အနည်းငယ် နာကျင်နေသော သူ၏ ဘယ်လက်ကို ကိုင်ကာ အိုးယန်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်လေ၏။

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ် ဆိုတာ အင်မော်တယ် ပဲ... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က ရိုးသားစွာ ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

ဒီလောက် အချိန်တွေ ကြာပြီးမှ ဒီ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က အင်မော်တယ် တစ်ပါးတောင် မဟုတ်ဘူး လား။

ပြီးတော့ သူက တစ်ချိန်လုံး ငါ့ကို ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့တာပေါ့။

ဖြန်း... ဖြန်း...

တွေးလေလေ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာပြီး အိုးယန်သည်

စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ကို နောက်ထပ် နှစ်ချက် ထပ်ရိုက်လိုက်လေ၏။

"မရိုက်ပါနဲ့... ဆက်မရိုက်ပါနဲ့..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ရောင်ရမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ခုခံရန် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားကြောင်းကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်သည် မည်သည့်အချိန်က မည်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ကမ္ဘာငယ်လေး ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဒါက ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးလဲ။

အာကာသ ငယ်လေးသည် ရှင်းလင်းစွာပင် သူ့အပိုင် ဖြစ်ရာ သူ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်က ထိုအရာကို မည်သို့ သိမ်းပိုက်သွားရသနည်း။

ရှေးဟောင်းခေတ်တွင် အင်မော်တယ် များ ကျဆုံးသွားချိန်တွင်ပင် အခြား အင်မော်တယ် များက ကျဆုံးသွားသော အင်မော်တယ် များ၏ ကမ္ဘာများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ကြောင်း မှတ်တမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ယခုအခါ သူနှင့် ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး သည် အိုးယန်အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

အသုံးမကျသူ ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း အိုးယန်သည် အနည်းငယ် မွန်းကျပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကလေး ကို သူ၏ အရှေ့ရှိ ဤ အသုံးမကျသူ က အိုးယန် မရှိသည့်အလား စစ်တုရင် ရုပ် တစ်ခုကဲ့သို့ ကြိုးကိုင်နေသည်လော။

သူ သူ့ကို သတ်၍ မရနိုင်သလို သူ၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန် ပါးအနည်းငယ် ရိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ချေ။

အကယ်၍ သူ၏ စစ်မှန်သောချီ ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါက ဤ ကမ္ဘာငယ်လေး ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထွက်ပြေးသွားနိုင်လေ၏။ အကယ်၍ သူ ပြန်မရုပ်သိမ်းပါက သူ့ကို မသတ်နိုင်ချေ။

အိုးယန်သည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်လေ၏။ အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ဝက်အူချောင်းခွေး သည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး ဖားယားသော အမူအရာဖြင့် အိုးယန်၏ ခြေရင်းတွင် ဝပ်နေလိုက်ပေသည်။

သစ္စာဖောက် ခွေးအတွက်မူ အိုးယန်သည် ထိုခွေးကို သတ်ပစ်ရန် မူလက တွေးထားခဲ့သော်လည်း သူ ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်လေ၏။ မော်ကွန်းဝင် အဆင့်မြှင့်တင်မှု တစ်ခုကို ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ထိုခွေးကို သတ်ပစ်ရန်မှာ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အိုးယန်သည် ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ကို ကန်လိုက်ပြီး ဝေးဝေးတွင် လှဲနေရန် အချက်ပြလိုက်လေ၏။

အကန်ခံလိုက်ရသော ဝက်အူချောင်းခွေး သည် စိတ်ဓာတ်ကျသွားမည့် အစား ၎င်း၏ ခွေးမျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့ပေသည်။ အိုးယန်က ခွေးကို ဝေးဝေးသို့ လိမ့်သွားရန်သာ ပြောခဲ့ပြီး ခွေးကို မသတ်ခဲ့ချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခွေးတွင် မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးသည် ဟု တွေးလိုက်မိလေ၏။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာ သူသည် ယနေ့ ပိုဝေးသော နေရာသို့ လိမ့်သွားမည် မနက်ဖြန်တွင် အနည်းငယ် ပိုနီးလာမည် သန်ဘက်ခါတွင် ပို၍ပင် နီးလာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အိုးယန်၏ ခါးပတ်တွင် ချည်နှောင်ခံရဆဲ ဖြစ်မည်။

အိုးယန်၏ လုပ်ရပ်က ဝက်အူချောင်းခွေး လျန်ကျိုက် ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်လေ၏။ ခွေးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ အိုးယန်ကို အမြီးနှံ့ပြပြီးနောက် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေလိုက်ပေသည်။

အိုးယန်သည် သူ၏ အရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးကို မော့ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါဆို... မင်း ဘယ်လောက်ကြာအောင် ပုန်းနေဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ကြောက်ရွံ့မှု အဖြစ် ဤကမ္ဘာကြီးသည် စတင် ပြောင်းပြန် ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် ဧရာမ လူ့မျက်နှာ ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ခွဲခြား၍ ရနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုက ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်...

"အဖေ..."

Book 13 end.