အခန်း (၄၃၀)

အခန်း။ ၄၃၀

ရွှမ်ဝူကျီသည်လည်း သွေးပလွေကို အလောတကြီးပင် မှုတ်နေတော့သည်။ မြေကမ္ဘာ သွေးမိကျောင်း၏ နဖူးထက်ရှိ သွေးကျောက်မျက်မှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးမိုးတိမ်မိကျောင်းကြီးမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လျက် ၎င်း၏ ခြေလက်များကို အားပြုကာ ကြိမ်လုံးကဲ့သို့ ရှည်လျားလှသော အမြီးဖြင့် ယန်ချန်းလန်အား ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ထိုသွေးမိကျောင်းသည် အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပေရာ ၎င်း၏ အမြီးမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြိမ်လုံးရိပ်များအလား ထက်ဝက်ပိုင်းဖြတ်လျက် ဘေးတိုက်ဝှေ့ယမ်းကာ ယန်ချန်းလန်ကို အထပ်ထပ်အခါခါ လွှမ်းခြုံ၍ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ကျုံးရန်တို့မှာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေမိကြသော်လည်း ယန်ချန်းလန်၏ ကြယ်တာရာပမာ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ တည်ငြိမ်မြဲမြံနေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင် အစအနမျှပင် မတွေ့ရပေ။

သူသည် လူငယ်ဘဝက အလွန်တရာ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိခဲ့ပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးမင်းမူကာ အရှုံးမရှိခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက စစ်ပွဲပြီးနောက်တွင်မူ ရှစ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲ၌ ကျဆုံးနေခဲ့ရပြီး အမှောင်ထုအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများမှ ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင်မူ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းက သူ့ကို ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ကြည့်သောအခါ ထိုကျင့်စဉ်၏ နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ စိတ်အစဉ် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေချိန်တွင် ထိုကျင့်စဉ်မှာ ကြည်လင်သော စမ်းရေအလား သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းရှိ မတည်ငြိမ်မှုများကို ဆေးကြောပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မြေကမ္ဘာ သွေးမိကျောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်သည် အလောတကြီး တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုပေ။ ထိုသွေးမိကျောင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများအတွင်းမှ ဟာကွက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ထိုလက်သီးချက်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ပေါက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ရှိပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လက်သီးရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ သွေးမိုးတိမ်မိကျောင်း၏ ကျောပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

သွေးမိကျောင်း၏ အရေပြားနှင့် အသားမှာ အလွန်မာကျောသဖြင့် သာမန်တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အရာမထင်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ထက်မြက်လှသော မျက်စိအမြင်ဖြင့် မိကျောင်း၏ ကျောရိုးအလယ်ရှိ အပါးလွှာဆုံးသော နေရာကိုသာ ပစ်မှတ်ထား၍ ထိုးနှက်လိုက်ခြင်းပင်။

သွေးမိုးတိမ်မိကျောင်းမှာ ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်များကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခံလိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ ရှည်လျားသော အမြီးမှာ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားရပြီး နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေတော့သည်။

ရွှမ်ဝူကျီမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားရ၏။

ယန်ချန်းလန်၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်သက်သာလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း ရှစ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် ကျဆုံးနေခဲ့ရသူတစ်ဦးမှာ အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လျှင်ပင် ယခင်က အစွမ်းသတ္တိနီးပါးကိုသာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ယန်ချန်းလန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

ယန်ချန်းလန်၏ တိုက်ခိုက်ပုံ၊ ဆုတ်ခွာပုံတို့မှာ စနစ်တကျရှိလှပြီး အတိတ်က စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှသော သူနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သွေးမိုးတိမ်သားရဲပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရွှမ်ဝူကျီ သိလိုက်သည်။

ရွှမ်ဝူကျီသည် စိတ်ကိုတင်းထားကာ ပလွေတိုကို ကိုင်ထားသော လက်ချောင်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို ပလွေ၏ ပထမနှင့် ဒုတိယ အပေါက်များပေါ်တွင် အသာအယာ တင်လိုက်သည်။ ပလွေသံမှာလည်း ယခင်ကထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။

ယွမ်ပုဖော့၏ နတ်ဘုရားဆန်လှသော ဧကရာဇ်၏တေးသံနှင့် မတူသည်မှာ ရွှမ်ဝူကျီ၏ တေးသံမှာ ထူးဆန်းသော အသွင်ရှိပြီး ခပ်သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရသော ငိုချင်းသံတစ်ခု ပါဝင်နေသဖြင့် နားထောင်ရသူ၏ နားထဲတွင် မသက်မသာ ခံစားရစေသည်။

ဧကရာဇ်၏တေးသံကို အပိုင်းကိုးပိုင်း ခွဲခြားထားရာ ရွှမ်ယွမ်မျိုးနွယ်စုက ပထမ ခြောက်ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကျန်ရှိသော သုံးပိုင်းကိုမူ တိဟုန်မြို့တော်၏ အနာဂတ်မြို့စားမင်းများသာ လေ့ကျင့်ခွင့်ရှိကြသည်။ ရွှမ်ဝူကျီသည် တိဟုန်မြို့တော်၏ မြို့စားလေးဖြစ်သည့်အလျောက် ပထမ ခြောက်ပိုင်းကို လေ့ကျင့်ခွင့်ရခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါရမီမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမအပိုင်းများ၏ အနှစ်သာရကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ သဘောမပေါက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယနေ့တွင်မူ သူသည် စတုတ္ထမြောက်အပိုင်းဖြစ်သော သရဲတစ္ဆေ အလောင်းကောင် အသွင်

ပြောင်းလဲခြင်းကို တီးမှုတ်လိုက်သည်။ ဤတေးသံသည် လူသားများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ စိတ်အတွင်းပိုင်းရှိ ယုတ်ညံ့သော အတွေးများကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာစေကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

တေးသံ၏ အာနိသင်ကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းစပြုနေသော မြေကမ္ဘာ သွေးမိကျောင်းထံ၌ နီရဲသော အလင်းတန်းများ ပြန်လည်ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့ပြန်သည်။ မိကျောင်းကြီး၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌လည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။ ၎င်း၏ ခြေလက်အင်္ဂါများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် တုတ်ခိုင်လာပြီး အမြီးတွင်လည်း ရေတွက်၍မရသော ဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာပြီး ယန်ချန်းလန်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းနေတော့သည်။

အခြေအနေများမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့ပြီး သရဲတစ္ဆေအလောင်းကောင်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတေးသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မြေကမ္ဘာသွေးမိကျောင်းသည် ၎င်း၏ပါးစပ်အတွင်းမှ သွေးဓားသွားတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ယန်ချန်းလန်၏ အကြည့်တို့မှာ စူးရှသွားပြီး သူ၏ကျောပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်

တောင်ပံတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာကာ ခပ်ဖွဖွခုန်ပျံလျက် ထိုသွေးဓားသွားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။ သို့သော်လည်း သွေးဓားသွားမှာ ယန်ချန်းလန်၏ ပခုံးကို အသာအယာပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် သွေးစို့နေသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

“ဦးလေး... အဲ့ဒီမြေကမ္ဘာသွေးမိကျောင်းရဲ့ နဖူးပေါ်က သွေးကျောက်မျက်ကို ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ပါ”

ယွင်ရှန်း၏ ထက်မြက်လှသော မျက်ဝန်းများက သရဲတစ္ဆေအလောင်းကောင်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတေးသံကို တီးမှုတ်နေစဉ်အတွင်း မြေကမ္ဘာသွေးမိကျောင်း၏ နဖူးထက်ရှိ သွေးရောင်ကျောက်မျက်မှာ မီးဖုတ်ထားသော သံပူတစ်ခုအလား နီရဲတောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်းသည် ယခင်က သားရဲတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲခါးပတ်ကို သတိရသွားမိ၏။ ထိုမိကျောင်း၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကျောက်မျက်မှာလည်း ဆင့်ခေါ်ခြင်းခါးပတ်များပေါ်ရှိ သွေးကျောက်မျက်များကဲ့သို့ပင် ထူးဆန်းသော အာနိသင်ရှိပုံပင်။

ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ယွင်ရှန်းမှာ အသေအချာ သိရှိထားသည်မှာ ရွှမ်ဝူကျီ၏ တကယ့်စွမ်းအားအရဆိုလျှင် ဤသွေးမိုးတိမ်သားရဲနှင့်ဖွဲ့နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိနိုင်ခြင်းပင်။ သို့ဖြစ်ရာ တိဟုန်မြို့တော်သည် ရွှမ်ဝူကျီအား ဤသွေးမိုးတိမ်သားရဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် တစ်စုံတစ်ရာသော အထူးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားခဲ့ခြင်းသာ။

ယွင်ရှန်း၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ယန်ချန်းလန်သည်လည်း သွေးမိကျောင်း၏ နဖူးထက်ရှိ သွေးကျောက်မျက်ကို သတိပြုမိသွားတော့သည်။ ယွင်ရှန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှမ်ဝူကျီ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏အကြည့်တို့မှာလည်း ထိုသွေးကျောက်မျက်ဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး ရောက်ရှိသွား၏။

သူ၏ ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်ထဲမှ ခပ်အေးအေးပင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီကျင့်စဉ်ကို အားမြှင့်ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ကျောက်စိမ်းရိုးတွင်းခြင်ဆီကျင့်စဉ်တို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့် ယန်ချန်းလန်၏ ကျောပြင်ရှိ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်တောင်ပံများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့၏။

ရှူးခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် လျင်မြန်လှသော ရိပ်ကနဲပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဂွပ်ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်သည် မြေကမ္ဘာသွေးမိကျောင်း၏ နဖူးထက်ရှိ သွေးကျောက်မျက်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ သွေးကျောက်မျက် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှမ်ဝူကျီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားစွာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ပလွေတိုမှာလည်း နှစ်ပိုင်းကျိုးပြတ်သွားတော့သည်။

“ဦးလေး... တော်တယ် အဲ့ဒီသားရဲကို ကျွန်မ လိုချင်တယ်။ သူ့ကို ပညာပေးဖို့အတွက် အရှင်လတ်လတ်ပဲ ဖမ်းပေးပါ”

ယွင်ရှန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် အားပေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ရှန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။ သွေးကျောက်မျက် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သွေးမိကျောင်းကြီးမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ချန်းလန်သည် သွေးမိကျောင်း၏ အမြီးပေါ်ရှိ ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပေါင်နှစ်ရာကျော် လေးလံသော ထိုသားရဲကြီးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ သိုင်းပညာရှင်အဖွဲ့ချုပ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော သူအဖို့ ပေါင်ချိန်သောင်းနှင့်ချီသော ကျောက်တုံးကြီးများကိုပင် အလွယ်တကူ မနိုင်စွမ်းရှိရာ ဤပေါင်နှစ်ရာလေးသော သွေးမိကျောင်းမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် မြက်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့သာ။

ဗုန်း... ဗုန်း... ဗုန်း ဟူသော အသံများမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ကျုံးရန်တို့မှာပင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မသိစိတ်ဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားမိကြ၏။ လူသားပေါင်းများစွာကို ဝါးမျိုခဲ့သော ထိုရက်စက်လှသည့် သတ္တဝါကြီးမှာ ယန်ချန်းလန်၏ လက်ထဲတွင် ဘယ်ပြန်ညာပြန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြေပြင်နှင့် ဆောင့်ရိုက်ခြင်း ခံနေရသဖြင့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ ယွင်ရှန်းသာ အရှင်လိုချင်သည်ဟု မပြောခဲ့ပါက ယန်ချန်းလန်သည် ထိုမိကျောင်းကို မိကျောင်းသားအနှစ် ဖြစ်သွားအောင်ပင် လုပ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရွှမ်ဝူကျီမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် မေ့လျော့နေတော့သည်။ ယန်ချန်းလန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရွှမ်ဝူကျီကို ဖမ်းချုပ်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သွေးမိကျောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

သွေးမိကျောင်းမှာ မြေပြင်နှင့် အဆောင့်ခံရလွန်းသဖြင့် မေ့မြောသွားသော်လည်း ယန်ချန်းလန်သည် သူ၏ အားအင်ကို ထိန်းညှိထားခဲ့သဖြင့် ၎င်းမှာ အသက်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးကာ ယွင်ရှန်း၏ ရှေ့သို့ ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

ကျုံးရန်သည် သွေးအန်နေသော ထိုမိကျောင်းကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းတွန့်လိုက်ရင်း

“သခင်မလေး... မင်း ဒါကို တကယ်ပဲ သိမ်းထားဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား။ ဒီကောင်က အရမ်းရုပ်ဆိုးတာပဲ။ အပြင်ထုတ်လာရင်တောင် ရှက်စရာကြီး”

ယွင်ရှန်းက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ကျုံးရန်ရဲ့ မျက်လုံးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ရုပ်ဆိုးစုတ်ပြတ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ နဂါးလက်သည်း လင်းနို့က ဒီသွေးမိုးတိမ်သားရဲထက် ပိုကြည့်ကောင်းတယ်လို့ တွေးနေတာလား။ ရုပ်ဆိုးတာက ထားပါဦး အနည်းဆုံးတော့ ဒီသားရဲက သွေးသားအဆင့်အတန်း အရမ်းမြင့်တာပဲဟာ။

ရွှမ်ဝူကျီသည် ၎င်း၏ တကယ့်စွမ်းအားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းသာ။ အကယ်၍ ယွင်ရှန်းသာ ၎င်းကို လင်လုံသားရဲမျှော်စင်အတွင်း၌ ခဏမျှထား၍ ကုသပေးလိုက်ပါက ဤနဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သွေးမိုးတိမ်သားရဲမှာ နဂါးလက်သည်း လင်းနို့ဘုရင်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ကျုံးရန်... ငါ ဒါကို ပဋိညာဉ်ဖွဲ့မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ဒီသတ္တဝါကို ငါက တခြားတစ်ယောက်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးမလို့ပါ”

ယွင်ရှန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ မှော်ဟင်းလင်းပြင်ဖြင့် သွေးမိုးတိမ်သားရဲကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိသေးပေ။ ရုပ်

ဆိုးသည်ဖြစ်စေ မဆိုးသည်ဖြစ်စေ အဓိကမှာ စွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။ သူမ ယွင်ရှန်းသည် နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သွေးမိုးတိမ်သားရဲတစ်ကောင်ကိုပင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆင့်ခေါ်သားရဲအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် နေရာလွတ်ကုန်မည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ရွေးချယ်မှု ပြုနေခြင်းပင်။