အခန်း (၄၃၁)

အခန်း။ ၄၃၁

ယွင်ရှန်းသည် ကျုံးရန်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီးနောက်တွင် ဆင့်ခေါ်သူများအကြောင်းကို သူ၏ထံမှ များစွာ လေ့လာသင်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အနက်မှ အချက်တစ်ချက်ကိုမူ ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။

၎င်းမှာ ဤတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ဆင့်ခေါ်သူများသည် သန့်စင်သောသားရဲဆင့်ခေါ်သူအဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီအထိ မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်နှင့်သာ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့နိုင်ခြင်းပင်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့လိုပါက ရှိရင်းစွဲသားရဲနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အလယ်အလတ်တွင် အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ကောင်နှင့်သာ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ခွင့်ရှိကြသည်။

ကျုံးရန်ကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်ထက်မက ပဋိညာဉ်ဖွဲ့နိုင်သော သန့်စင်သောသားရဲဆင့်ခေါ်သူ အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် များသောအားဖြင့် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်လေ့မရှိကြပေ။ အကြောင်းမှာ ဆင့်ခေါ်သားရဲ အရေအတွက် များပြားလာလေလေ မှော်စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သန့်စင်သောသားရဲအဆင့်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော ဆင့်ခေါ်သူများသည် များသောအားဖြင့် တပ်မှူးအဆင့်သို့မဟုတ် တပ်မှူးအဆင့်နှင့် နီးကပ်သော အထွတ်အထိပ်မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ရိုက်ပဋိညာဉ်ဖွဲ့လေ့ရှိကြသည်။ ထိုမိစ္ဆာသားရဲကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲများကိုပါ တစ်ဆင့်ခံ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ဝူကျီတိုက်ကြီးပေါ်တွင် တပ်မှူးအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ဝေးစွ နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲများပင်လျှင် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ရှားပါးလာသည်။ ကျုံးရန်ကဲ့သို့ လင်းနို့ဘုရင်တစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဆင့်ခေါ်သူများမှာ အလွန်တရာ ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

သို့ပါသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကံကောင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ယွင်ရှန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရယ်စရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တော့သည်။ သူမသည် တောင်ဝှေးဆင့်ခေါ်သူအဆင့်မှာပင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဆင့်ခေါ်သားရဲ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီးသားပင်။

ထို့ပြင် သူမ ဆင့်ခေါ်သည့်အခါ အသုံးပြုရသော မှော်စွမ်းအင်ပမာဏမှာ သာမန်ဆင့်ခေါ်သူများထက် များစွာလျော့နည်းပြီး အခြားသူများ၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဆင့်ခေါ်ခြင်း မိစ္ဆာလက်ဝါးကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဤထူးခြားချက်မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူမသည် ဆင့်ခေါ်ခြင်း မိစ္ဆာလက်ဝါးကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ မှော်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်မှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့ရာ ယခုအခါ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ရန် အသုံးပြုရသော ဆင့်ခေါ်ခြင်းစွမ်းအားမှာ မူလကထက် ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိတော့သည်။

နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သွေးမိုးတိမ်သားရဲဆိုသည်မှာ အတိတ်ကာလကဆိုလျှင် ယွင်ရှန်း အလွန်အမင်း အလိုရှိခဲ့မည့်အရာ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားသားရဲ ဆွမ်းနီကို မြင်တွေ့ဖူးပြီးနောက်တွင်မူ သန့်စင်သောသားရဲပင် မဟုတ်သည့် ဤအထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲများအပေါ် သူမ စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်း စိတ်မဝင်စားရုံမျှဖြင့် သူမဘေးနားရှိ လူများပါ စိတ်မဝင်စားဟု မဆိုလိုပေ။ ဖန်တွမ်သားရဲတပ်ဖွဲ့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးနောက်တွင် ယွင်ရှန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အကြံသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦး မဟုတ်လင့်ကစား မိစ္ဆာသားရဲများကို အသုံးချနိုင်ခြင်းပင်။

သူမသည် ကောင်းကင်ယံမုဆိုးတပ်ဖွဲ့မှ မုဆိုးများကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ကာ ၎င်းတို့အား ထိန်းချုပ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေး မိစ္ဆာသားရဲများ ပိုင်ဆိုင်စေရန် ဖန်တီးပေးလိုသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်ပါက တူညီသော အခြေအနေများအောက်တွင် ကောင်းကင်ယံမုဆိုးတပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ခုခံရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

ဤသွေးမိကျောင်းမှာ ယွင်ရှန်းက သူမ၏ ဒုတိယဦးလေးအတွက် ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤအစီအစဉ် အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်မဖော်နိုင်မီအထိ မည်သူ့ကိုမျှ အသိပေးရန် သူမ စိတ်ကူးမရှိပေ။

သူ၏ နောက်ဆုံးအသက်ကယ်အစီအစဉ်ဖြစ်သော သွေးမိုးတိမ်သားရဲပင်လျှင် ယန်ချန်းလန်နှင့် အခြားသူများ၏ လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ကျရှုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှမ်ဝူကျီမှာ အမှန်တကယ်ပင် လမ်းစပျောက်သွားတော့သည်။

“ယန်ချန်းလန်... မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး တိဟုန်မြို့တော်က မင်းကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး”

ရွှမ်ဝူကျီမှာ ယခုတိုင် ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး ယန်ချန်းလန်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြုလုပ်နေဆဲပင်။

“ဒုတိယဦးလေး... သူ့စကားကို နားမယောင်ပါနဲ့။ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေပဲ ရောက်လာလိမ့်မယ်”

ယန်ချန်းလန်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် ယန်စံအိမ်တော်နဲ့ ကောင်းကင်ယံမုဆိုးတပ်ဖွဲ့တို့လည်း ကောင်းကောင်းနေရမှာ မဟုတ်ဘူး”

ရွှမ်ဝူကျီသည် ယန်ချန်းလန် အလေးထားဆုံးအရာမှာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ယန်စံအိမ်တော်မှ လူများဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

“ယန်လေး ပြောတာ မှန်တယ်။ မင်းကို အရှင်ထားလည်း တိဟုန်မြို့တော်က ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရွှမ်ဝူကျီ... လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ်က မင်းကြောင့် ယန်မိသားစု တပ်မတော်တစ်ခုလုံးနီးပါး ချေမှုန်းခံခဲ့ရတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ပဲ ယန်မိသားစု တပ်မတော်သားတွေနဲ့ နန်ယမြို့က အရပ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ငါ ပူဇော်ပေးမယ်”

ယန်ချန်းလန်၏ အကြည့်တို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားတော့သည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က သူသာ ဝေခွဲမရဖြစ်မနေခဲ့ပါက ယန်မိသားစု တပ်မတော်အနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်ရာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသော သူ၏ လက်ချောင်းများအောက်တွင် ရွှမ်ဝူကျီ၏ လည်ချောင်းမှ အရိုးကျိုးသံမှာ ဂွပ်ခနဲ မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

“နေဦး... မင်း ယွမ်ရှားဟူရဲ့ သတင်းကို မသိချင်တော့ဘူးလား”

ရွှမ်ဝူကျီသည် သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အင်အားကို စုစည်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ချန်းလန်သည် ထိုရင်းနှီးလှသော အမည်နာမကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် နာကျင်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ဤမြေပြင်သည်ပင်လျှင် သူနှင့် ယွမ်ရှားဟူတို့အတူ လှပသော နေ့ရက်ပေါင်းများစွာကို ကုန်ဆုံးခဲ့ဖူးသည့် နေရာဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုနေ့ရက်များမှာ စစ်ပွဲနှင့်အတူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ယန်ချန်းလန်၏ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားမှုမှာ ရွှမ်ဝူကျီအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ မြှောင်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ယန်ချန်းလန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

“ဦးလေး”

ယွင်ရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ မှော်တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေဓားသွားတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဘေးဘက်မှနေ၍ ဒေါ့ခနဲ ရောက်ရှိလာပြီး ယန်ချန်းလန်၏ လက်ထဲမှ ရွှမ်ဝူကျီကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲယူကာ ပေအနည်းငယ်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်လေးယန်... ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ကိုညှာတာပေးပါဦး”

ရောက်ရှိလာသူမှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ ဆီးနှိပ်ပမာ ဖြူဖွေးနေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ သစ်ခေါက်အိုကဲ့သို့ အရေးအကြောင်းများ ထူထပ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ ပါးနပ်သော ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့် တောက်ပနေသဖြင့် သူ၏ အသက်အရွယ်အစစ်အမှန်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထိုသူ၏ ကျောပြင်တွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်တောင်ပံတစ်စုံ ရှိနေ၏။ မဟာအကြီးအကဲမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး ရွှမ်ဝူကျီ၏ ကော်လာကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကို မယူသကဲ့သို့ ဆွဲကိုင်ထားသည်။

ရွှမ်ဝူကျီမှာ ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးသွားပြီးနောက် ရောက်ရှိလာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြာနှမ်းနေသော သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားတော့သည်။

“မဟာအကြီးအကဲ... အဘိုး ရောက်လာပြီပဲ”

ယွင်ရှန်းနှင့် ကျုံးရန်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ သတိကြီးစွာ ထားနေကြတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုအကြီးအကဲထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ ယခင်က သူတို့ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော ယန်ပါးဟို သို့မဟုတ် ထျန်းချွဲကျိတို့၏ အစွမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။

တိုက်ပွဲအလယ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဤအဘိုးအိုမှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိသည့် နောက်ထပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

တိဟုန်မြို့တော်သည် လောကပြင်ပတွင် သီးခြားတည်ရှိနေသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက် ပညာရှင်များစွာကို ဝှက်ဖုံးထားသည့် နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ မြို့စားမင်း ရွှမ်ထျန်းမှာ ဆင့်ခေါ်ခြင်းဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သကဲ့သို့ မဟာအကြီးအကဲမှာလည်း သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်သည်။

လျိုချန်းဖုန်းရောက်ရှိလာမှုက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ရုတ်ခြည်းပင် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ရွှမ်ဝူကျီမှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး ယန်ချန်းလန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မဟာအကြီးအကဲ... အဘိုး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ ခမည်းတော်က လွှတ်လိုက်တာလား။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ”

လျိုချန်းဖုန်းသည် ရွှမ်ဝူကျီအား မနှစ်သက်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှမ်ဝူကျီမှာ ဆက်လက်၍ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောရဲတော့ပေ။ တိဟုန်မြို့တော်အတွင်း၌ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုကို အသက်အရွယ်နှင့် အစွမ်းသတ္တိပေါ်တွင်သာ မူတည်၍ သတ်မှတ်လေ့ရှိသည်။

ရွှမ်ထျန်းမှာ မြို့စားမင်း ဖြစ်လင့်ကစား သူ၏ လက်အောက်တွင် မဟာအကြီးအကဲ လေးဦး ရှိသည်။ မြို့တွင်းရှိ အရေးကိစ္စများကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အကြီးအကဲများနှင့် မြို့စားမင်းတို့ အပြန်အလှန် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးမှသာ လုပ်ဆောင်ကြခြင်းပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှမ်ဝူကျီသည် ရှမ်မိန်မိန်းနှင့်အတူ အတွေ့အကြုံယူရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ပြဿနာတစ်ခုပြီးတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီးခဲ့သည်။ ရှမ်မိန်မိန်းမှာ နတ်သူငယ်တောမီးကြောင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး တိဟုန်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါတွင်လည်း အလွန်တရာ စိတ်ထိခိုက်နေခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်မီမှာပင် ဝေယွမ်နယ်စားထံမှ လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုစာတွင် မြို့စားလေးမှာ ပြင်ပတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာကို ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း၊ သွေးစွန်းနေသောလက်အဖွဲ့မှာ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး ယခုအခါ မြို့စားလေးကို မဟာကျိုး မုဆိုးစစ်သည်တော်အဖွဲ့ချုပ်ကပင် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

မြို့စားမင်းမှာ မောင်နှမနှစ်ဦးစလုံးက ဖန်တီးခဲ့သော ဒုက္ခများကြောင့် စိတ်သောက ရောက်နေရရှာသည်။ တစ်ဖက်တွင် ရှမ်မိန်မိန်းကို နှစ်သိမ့်ပေးနေရသလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မဟာအကြီးအကဲအား ရွှမ်ဝူကျီကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးခဲ့ရသည်။

အမိန့်ရရှိပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်တောင်ပံများကို အသုံးပြု၍ ခရီးနှင်လာခဲ့ခြင်းပင်။ သူသည် ရွှမ်ဝူကျီကို လိုက်လံရှာဖွေနေစဉ် ရွှမ်ဝူကျီ တီးမှုတ်နေသော ဧကရာဇ်၏တေးသံကို မတော်တဆ ကြားလိုက်ရသဖြင့် အသံလာရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းပင်။ သူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ရွှမ်ဝူကျီမှာ ဖမ်းဆီးခံထားရပြီး အသတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ကယ်တင်လိုက်ရခြင်းပင်။

မဟာအကြီးအကဲသည် ရွှမ်ဝူကျီ၏ ပြောစကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယန်ချန်းလန်ကိုသာ ခဏမျှ အကဲခတ် စစ်ဆေးနေလေတော့သည်။