အခန်း (၈၅-၈၆)

အခန်း (၈၅) အကျိုးရှိလား…

ဘုန်း…

ချန်လော့သည် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ကြိုတင် စုစည်းထားသော လေဓားသွား မန္တာန်က ထိုဂိုဏ်းသား၏ ကျောဘက်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ဖွတ်... ဖွတ်... ဖွတ်…

ရေတွက်၍ မရနိုင်သော လေဓားသွားများက သူ၏ ကျောကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

"အား..."

ထိုဂိုဏ်းသားက နာကျင်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

သို့သော်လည်း ချန်လော့သည် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်ရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။

သူသည် ခါးမှ ဓားရှည်ကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆွဲထုတ်၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဝီ…

ဓားမြည်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ ချန်လော့၏ ဓားရှည်မှ ငွေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အကယ်၍ ထိုဓားချက်သာ ထိုဂိုဏ်းသား၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပါက သူ ခေါင်းပြတ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်လော့သည် ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုဂိုဏ်းသား၏ ညာဘက် လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

"အား..."

ထိုဂိုဏ်းသားမှာ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်များမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆေးဖော်ခန်း ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဂိုဏ်းသားများမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြ၏။

မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အစ်ကိုကြီးချန်... အစ်ကိုကြီးချန်... ဒါ နားလည်မှုလွဲတာပါ..."

ထိုဂိုဏ်းသားက အော်ဟစ်လိုက်၏။ ချန်လော့ ဘာကြောင့် သူ့ကို ရှင်းချင်နေသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ သေချာ သိသည် ။

သို့သော် ချန်လော့က ဘာမှ မပြောဘဲ သူ၏ ဓားကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်း၍ ထိုဂိုဏ်းသား၏ အခြား လက်မောင်းကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

"အား..."

သူ၏ လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ထိုဂိုဏ်းသား၏ ကြောက်ရွံ့မှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီးချန်... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ..."

"ယန်ချင်းချွမ်က ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းတာပါ..."

“ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အစ်ကိုကြီး နောက်ကို လိုက်ရုံသက်သက်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ဖွတ်…

နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက် ထပ်မံ ကျရောက်လာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးတွင် ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများက မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားကြပုံ ရသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ဓားကိုင်ထားသောသူမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း နာမည်ကြီးနေသော ချန်လော့ ဖြစ်ရမည်။

လက်မောင်းများ အဖြတ်ခံလိုက်ရသော ဂိုဏ်းသားမှာ ချန်လော့ကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်ရန် ယန်ချင်းချွမ် ငှားရမ်းထားသူ ဖြစ်၏။

ချန်လော့နှင့် ယန်ချင်းချွမ်တို့ကြားရှိ ရန်ငြိုးအကြောင်းကို သူတို့ ယခင်က ကြားဖူးခဲ့ကြသည်။

ချန်လော့သည် စမ်းသပ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ယန်ချင်းချွမ်၏ ညီဖြစ်သူ ယန်ချင်းလင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

ယန်ချင်းချွမ်သည် ချန်လော့ကို သတ်ချင်ခဲ့သော်လည်း လောချင်းယွီက တားဆီးခဲ့သည်။

သို့သော် လောချင်းယွီသည် ယန်ချင်းချွမ် အနေဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနိုင်ကြောင်းနှင့် ထိုဂိုဏ်းသားက ချန်လော့ကို ရှင်းလင်းပါက သူမ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ကြောင်း အကြံပြုခဲ့၏။

အစပိုင်းတွင် ထိုကိစ္စက ချန်ရှင်းဂိုဏ်း အတွင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

ချန်လော့ အသတ်ခံရမည်၊ မခံရမည်ကို လောင်းကြေးထပ်ရန် လူအချို့က လောင်းကစားရုံ အသေးလေးများကိုပင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တစ်လနီးပါး ကြာသွားသော်လည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မှ မတွေ့ရသေးပေ။

အကြီးအကဲများက ထိုကိစ္စကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီဟု လူတိုင်း ထင်ခဲ့ကြ၏။

သေချာ စဉ်းစားကြည့်မည် ဆိုပါက ဤသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

ချန်ရှင်းဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ငရဲဘုံတော့ မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းထဲမှာ ရမ်းသမ်း သတ်ဖြတ်နေမှာလား.. ဒီအစဉ်အလာကို အခုကတည်းက စတင်လိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ…

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ အတွေးလွန်သွားခဲ့ပုံရသည်။

ရွှတ်…

နောက်ထပ် ဓားချက် တစ်ချက်ဖြင့် ထိုဂိုဏ်းသား၏ နောက်ဆုံး ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ့ကို လူဝက် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ချန်လော့သည် သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားကို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တင်ကာ သွေးကွက်များကို သုတ်ပစ်ပြီး ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်၌ ချန်လော့သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပိတ်စကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဆေးတောင်ထွတ် ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

အကင်းပါးသူများက ချန်လော့၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးများ ထသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"မင်းတို့ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို... မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ ယန်ချင်းချွမ်ဆီက ပိုက်ဆံ ယူထားသေးလား..."

ထိုသို့ ပြောရင်း ချန်လော့က သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လူဝက် တစ်ကောင်အဖြစ် ခုတ်ပိုင်းခံထားရသော ထိုသူ၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ တက်နင်းလိုက်၏။

ဂိုဏ်းသားများက ချက်ချင်း ခေါင်းယမ်းပြကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးချန်... ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ပိုက်ဆံမှ မယူထားပါဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့က သာမန်လူတွေပါ... ယန်ချင်းချွမ်က လူရှာရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ဆီ လာရှာမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချန်လော့သည် သူတို့ကို ယန်ချင်းချွမ်၏ လူများဟု အထင်လွဲပြီး သူတို့ကိုလည်း လူဝက်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့အားလုံး ကမန်းကတန်း ရှင်းပြရန် ကြိုးစားကြ၏။

ချန်လော့သည် မျက်လုံးကို မှေး၍ လူတိုင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်က သူတို့ လိမ်ပြောနေခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးနေသည့်အလား ပင်။

လူတိုင်းက သူတို့၏ အာရုံကြောများ တင်းမာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မွန်းကြပ်မှု တစ်ခုက သူတို့ကို လွှမ်းမိုးသွား၏။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ ချန်လော့သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ငါ နောက်နေတာပါ..."

ထိုသို့ ပြောရင်း သူသည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ဂိုဏ်းသားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီလို အရူးမျိုးကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်းလေး အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝက် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူက ထိုဂိုဏ်းသား၏ ပါးစပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဟလိုက်ပြီး အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုဂိုဏ်းသား၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆေးလုံးကို ထိုးထည့်လိုက်၏

"ဒီဆေးလုံးကို သွေးတိတ်ဆေးလုံး လို့ ခေါ်တယ်... ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် အရမ်း ကောင်းတဲ့ ဆေးတစ်မျိုးပဲ..."

"သူက မင်းရဲ့ ပြတ်သွားတဲ့ ခြေလက်တွေကို ပြန်မပေါက်စေနိုင်ပေမဲ့ ဒဏ်ရာတွေက သွေးထွက်တာကို ရပ်တန့်ပေးပြီး မင်းကို အသက်ရှင်အောင် ထားပေးနိုင်တယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

သူပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

“ကြင်နာမှု... ချန်လော့ လုပ်ခဲ့တာက တကယ်ပဲ ကြင်နာမှု ဟုတ်ရဲ့လား…”

“ခြေလက် လေးဖက်လုံး ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ သူတစ်ယောက် အတွက် သူ့ကို သတ်ပစ်တာက အကြီးမားဆုံးသော ကြင်နာမှု လုပ်ရပ်ပဲ…”

“သူ့ကို အသက်ရှင်အောင် ထားတာက သူ့ကို သတ်ပစ်တာထက် အများကြီး ပိုပြီး နာကျင်ရတယ်…”

ယခု ချန်လော့ လုပ်နေသမျှ အရာအားလုံးက သူ၏ သားကောင်ကို ကစားနေသည်နှင့် တူပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သို့သော်လည်း ချန်လော့သည် စကားပြော အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ ထိုဂိုဏ်းသားကို ဆေးလုံး ကျွေးပြီးနောက် သူ လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအုပ်ထဲတွင်။

ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်က သူ၏ လက်ထဲရှိ အခေါင်းပေါက်ပါသော ကျောက်စိမ်း ဝါးကျည်တောက်ကို ကြည့်၍ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်၏။

ယန်ချင်းချွမ် ကမ်းလှမ်းထားသော အကျိုးအမြတ်က သူ့အသက်လောက်တော့ အရေးမကြီးပေ။

ချန်လော့ ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါလည်း အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ဘူးလေ..."

ချန်လော့သည် သူတော်စင် တစ်ယောက် မဟုတ်သလို နတ်ဆိုး တစ်ကောင်လည်း မဟုတ်ချေ။

သူ့ကို သတ်ချင်သူ မည်သူ့ကိုမဆို သူသတ်ဖို့ ဝန်လေးနေမည်မဟုတ်။

ရန်သူများကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ရသည်ကို သူ သဘောမကျသလို မလိုအပ်ပါကထိုသို့လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ပုံမှန် အခြေအနေများ အောက်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် သူ တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်လော့ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အမြင့်ဆုံး ဖြစ်စေရန် ဖြစ်၏။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် အခြားသူများကို သတိပေးရန် စံပြ တစ်ယောက် ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

ဂိုဏ်းအတွင်း ယန်ချင်းချွမ်သည် လူမည်မျှထံမှ အကူအညီ ရယူထားသည်ကို သူ မသိပေ။

သူတို့ အများစုက ချန်လော့ကို အမှန်တကယ် သတ်ချင်ကြသည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူက ထိုဂိုဏ်းသားကိုသာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါက လူအချို့ကို ဟန့်တားနိုင်ကောင်း ဟန့်တားနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို ကူညီရန် ဆန္ဒရှိမည့်သူများ သေချာပေါက် ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရှာမတွေ့နိုင်သော ကံကောင်းသူများအဖြစ် အမြဲတမ်း ထင်မြင်နေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် သင်သည် လုံလောက်အောင် ရက်စက်မှသာ သူတို့က ကြောက်ရွံ့မှုကို အမှန်တကယ် ခံစားရလိမ့်မည်။

လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခြင်းက လူ ၁၀ ယောက်ကို ဟန့်တားနိုင်သော်လည်း လူတစ်ယောက်ကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ခြင်းက လူ ၁၀၀ ကို ဟန့်တားနိုင်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သေဆုံးခြင်းက ကြောက်စရာ မကောင်းပေ... ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ အသက်ရှင်နေရခြင်း ဖြစ်၏။

သက်ပြင်း တစ်ချက်ချကာ ချန်လော့သည် ဆေးတောင်ထွတ် ထိပ်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်က ချန်လော့ကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဆူးတစ်ချောင်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ညဘက် အိပ်သည့်အခါတွင်ပင် သူ၏ အိပ်စက်ခြင်းကို မထိခိုက်စေပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်လော့သည် သူ မှားယွင်းသော အရာ တစ်ခုခုကို လုပ်ခဲ့သည်ဟု တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး ထိုသူက အလွန် ဆိုးရွားစွာ နာကျင်ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ် ဖြစ်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စဉ်းစားမှု အောက်တွင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်ဟု ချန်လော့ ယုံကြည်၏။

လူတစ်ယောက်ကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်တာက လူ ၁၀၀ ကို သတ်တာထက် ပိုကောင်းတယ်…

တစ်ယောက်ယောက်က ချန်လော့ ပြန်လည်ချေပလို့မရအောင် မတူညီတဲ့အမြင်ကို တင်ပြလာရင်တောင် မတတ်နိုင်ဘူး.....

မင်းက လူတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တာလား... လူတစ်ယောက်ကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ် လူတစ်ရာကို သတ်ခဲ့တာလား…

ချန်လော့၏ အမြင်တွင် ဤအရာများသည် အရေးမကြီးပေ။

သူ့အတွက် အရေးကြီးသော မေးခွန်း တစ်ခုသာ ရှိ၏။

"ဒီလိုလုပ်တာက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိလား..."

အခန်း (၈၆) မျက်ကွယ်ပြုထားခြင်း

ချန်လော့သည် တောင်ပေါ်သို့ ရပ်တန့်ခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ တက်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဆေးတောင်ထွတ် ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်လော့၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ဂိုဏ်းသား၏ ဘေးတွင် ယန်ချင်းချွမ်သည် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေသည်။

သူ၏ နောက်တွင် တောင်ထွတ် အသီးသီးမှ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော အတွင်းဂိုဏ်းသား အချို့ ရှိနေပြီး သူတို့၏ အမူအရာများကလည်း ထိုနည်းတူ တည်ကြည်နေကြ၏။

ခြေလက် လေးဖက်လုံး ပြတ်တောက်နေသော ထိုဂိုဏ်းသားက သူ၏ လည်ပင်းကို မော့၍ သူ၏ရှေ့ရှိ ယန်ချင်းချွမ်နှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ယန်... အစ်ကိုကြီးယန်... အဲဒီ ခွေးကောင်ကို သေချာပေါက် သတ်ပေးရမယ်နော်..."

"သူ့ကို သတ်လိုက်..."

ထိုဂိုဏ်းသားက အော်လိုက်၏။ ချန်လော့အပေါ် သူ၏ မုန်းတီးမှုက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ယန်ချင်းချွမ်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ထိုဂိုဏ်းသား၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းအတွက် ငါတို့ လက်စားချေပေးပါ့မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ခရမ်းရောင် ဆေးလုံးငယ်လေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ထိုဂိုဏ်းသား၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ထိုဂိုဏ်းသားက ဆေးလုံး ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မျိုချလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုဂိုဏ်းသား၏ မျက်လုံးများက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သုံးမိနစ် ကြာပြီးနောက် ထိုဂိုဏ်းသား လုံးဝ အသက်ရှူ ရပ်သွားတော့၏။

"အစ်ကိုကြီးယန်... ဒီချန်လော့က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ပုံပဲ..."

ဘေးရှိ အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

“ချန်လော့ကတပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာ နှစ်လလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ သူက နာမည်ကြီးပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်…”

“သူ့လို ကောင်တွေ အများစုက သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကြင်နာမှုနဲ့ တရားမျှတမှု ဆိုတဲ့ ခံစားချက်လေးတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ…”

“ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရတာ ချန်လော့က သူတို့ထက်တောင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူနေသလိုပဲ…”

“ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ကို ဝက် ကောင်အဖြစ် လူပုံလယ်မှာ ခုတ်ထစ်ပစ်ဖို့ ဆိုတာ အတွင်းဂိုဏ်းသားတွေတောင် မလုပ်ရဲတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုပဲ…”

“အဓိကက လုပ်ဖို့ကြောက်နေတာမဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲတွေအပြစ်ပေးမှာကို စိုးရိမ်တာ....”

“သူတို့က အတွင်းဂိုဏ်းသားတွေ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောရိုးလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပေမဲ့ ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်တာကို အကြီးအကဲတွေ လျစ်လျူရှုထားလောက်အောင်တော့ သူတို့ကတန်ဖိုးမရှိဘူးလေ…”

သို့သော် ချန်လော့သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ထိုဂိုဏ်းသားကို ဝက် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့၏။

"သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်..."

"အခု သူ့ကို ငါ မသတ်ရင် သူ ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ ငါ့ကို ပြန်သတ်မယ့်သူက သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်..."

ယန်ချင်းချွမ်သည် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အတွင်းဂိုဏ်းသားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းတို့ ကောင်တွေ ဆေးတောင်ထွတ်ရဲ့ အဝင်အထွက် အားလုံးကို သွားပြီး ဝင်ထွက်သွားလာတဲ့သူတိုင်းကို စစ်ဆေးကြ..."

"ချန်လော့ကို တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း သတင်းပို့..."

ထိုအတွင်းဂိုဏ်းသားများက စကားများများ မပြောတော့ဘဲ ဆေးတောင်ထွတ်၏ အဝင်အထွက် အမျိုးမျိုးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ချန်လော့၏ "ရက်စက်မှု" ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဤကောင်က သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ အန္တရာယ်များ သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ချန်လော့ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့် ၊ တစ်ချိန်က သူ့ကို သတ်ရန်ကြံစည်ခဲ့သော လူတိုင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ချေ။

…

ဆေးတောင်ထွတ်၊ တောင်ထိပ်ရှိ အကြီးအကဲခန်းမ အတွင်း။

ချန်လော့ ဝင်သွားသောအခါ လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အငွေ့အသက် ရှိသည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦးက သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ တရားထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုသူမှာ ဆေးတောင်ထွတ်၏ အကြီးအကဲ ယွီယန်ဇီ ဖြစ်သည်။

"တပည့် ချန်လော့ အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ချန်လော့သည် ယွီယန်ဇီကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ထိုအကြီးအကဲများကို ထိုက်တန်သော လေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံသင့်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားက ခြိမ်းခြောက်၍ ရနိုင်သော အရာထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယွီယန်ဇီသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ချန်လော့ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ အထက်အောက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဟူး…

ယွီယန်ဇီသည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ချန်လော့ဆီသို့ လျှောက်လာ၏။

သူက ချန်လော့၏ တည့်တည့် ငါးမီတာ အကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တန့်သွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလာသည်။

"တောင်အောက်မှာ လူသတ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာလား..."

"မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး..."

ချန်လော့ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

ချန်လော့၏အဖြေကို ကြားသောအခါ ယွီယန်ဇီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချန်လော့၏ တုံ့ပြန်မှုကို အတော်လေး မကျေနပ်ပုံ ရသည်။

"ငါက တောင်ထိပ်ကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်ဘူး ဆိုပေမဲ့ ဆေးတောင်ထွတ်မှာ စောင့်ကြည့်ရေး စခန်း တစ်ခု ရှိတယ်... ဒါကြောင့် ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို ငါ သေသေချာချာ သိတယ်..."

"သတ်ရင်လည်း သတ်တယ်ပေါ့... ဖုံးကွယ်စရာ ဘာရှိလို့လဲ..."

"အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပြီး ဝန်မခံရဲတဲ့ မင်းလို လူမျိုးတွေကို ငါ ရွံတယ်..."

ယွီယန်ဇီ၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ချန်လော့က ပြုံးလိုက်ပြီး ခါးကို မတ်ကာ ယွီယန်ဇီကို ကြည့်လိုက်၏။

"အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... တစ်ခုခု လုပ်ရဲရင် တာဝန်ယူရဲရမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့ပါဘူး... ဒီမှားယွင်းတဲ့ ပြစ်မှု အတွက်တော့ ကျွန်တော် ဝန်မခံနိုင်ဘူး..."

"အဲဒီလူရဲ့ ခြေလက်တွေကိုပဲ ဖြတ်ခဲ့တာ... သူ့ကို မသတ်ခဲ့ပါဘူး... ပြီးတော့ သူ့ကို အသက်ရှင်အောင် ဆေးလုံး တစ်လုံးတောင် တိုက်ခဲ့သေးတယ်..."

"သူ သေသွားရင်တောင် ကျွန်တော်နဲ့ သေချာပေါက် မဆိုင်ဘူး... သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ ဒါမှမဟုတ် တခြား တစ်ယောက်ယောက်က သတ်လိုက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အဲဒီလူကို တောင်အောက်မှာ သတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... တောင်ပေါ်မှာ... တိတိကျကျ ပြောရရင် တောင်တစ်ဝက်မှာ သတ်ခဲ့တာ..."

ချန်လော့၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ယွီယန်ဇီမှာ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ချန်လော့သည် သူ့ကို ချေပရဲမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသလို ထိုမျှ ယုတ္တိရှိရှိနှင့် အထောက်အထား ခိုင်လုံစွာ ချေပမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပုံ ရ၏။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယွီယန်ဇီ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက လူလည်လေးပဲ... စကားပြော တော်တော် တတ်တာပဲ..."

ချန်လော့သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ထို့နောက် ယွီယန်ဇီသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ သစ်သားသေတ္တာငယ်လေး တစ်လုံးက သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ပျံထွက်လာ၏။

"မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းအတွက် ဖော်စပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းရောင် ဆေးလုံးပဲ..."

ထိုသို့ ပြောရင်း သစ်သားသေတ္တာငယ်လေးက ချန်လော့၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ချန်လော့က ဆေးလုံး သေတ္တာကို လက်ခံလိုက်ပြီး "တပည့် အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ဟု ပြောလိုက်၏။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်လော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံ ရပြီး ယွီယန်ဇီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း စိတ်ထဲမှာ ရှိတာ ပြောစမ်းပါ..."

ချန်လော့တွင် သူကို ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိနေသေးကြောင်း ယွီယန်ဇီ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

"တပည့်မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်..."

ချန်လော့သည် စတင် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆေးတောင်ထွတ်က လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် နေချင်လို့ပါ..."

ယွီယန်ဇီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ရက်အနည်းငယ်လောက် နေမလို့လား..."

"သိပ်မကြာပါဘူး... မကြာသေးခင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကို ရောက်နေတယ်လို့ ခံစားရပြီး ကျောက်စိမ်းရောင် ဆေးလုံးကိုလည်း ရထားပြီဆိုတော့ အဆင့်တက်ဖို့ အတွက် ဒီနေရာမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေချင်လို့ပါ..."

ချန်လော့၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ယွီယန်ဇီ၏ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ကွေးနေသော မျက်ခုံးများ ပြေလျော့သွားပြီး တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်လော့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"အနောက်ဘက် ခန်းမက အခန်း တစ်ခန်းကို သွားပြီး မင်းဘာသာ ရွေးလိုက်..."

"မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်အောင် ငါ သေချာ လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး ပုန်းနေလို့ ရမယ်လို့တော့ မထင်နဲ့နော်..."

ယွီယန်ဇီ၏စကားကို ကြားသောအခါ ချန်လော့ ပြုံးလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အကြီးအကဲ... အဆင့်တက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့ပါ့မယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက အနောက်ဘက် ခန်းမဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ချန်လော့ ထွက်သွားပြီးနောက် ယွီယန်ဇီက ကျောက်စိမ်း မှန်ကူကွက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းပေါ်တွင် "ချန်လော့က ငါနဲ့အတူ ရက်အနည်းငယ် နေလိမ့်မယ်... သူ အဆင့်တက်ဖို့ လိုတယ်" ဟု လက်ချောင်းဖြင့် ရေးလိုက်၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကျောက်စိမ်း မှန်ကူကွက်ပေါ်၌ စာလုံး တစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

"အင်း..."

ထိုစာလုံးများကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ယွီယန်ဇီ စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။

သူ့ကို တုံ့ပြန်ခဲ့သူမှာ ချန်လော့၏ ဆရာ လော့ချင်းယွီ ဖြစ်သည်။

ယွီယန်ဇီသည် ချန်လော့နှင့် ယန်ချင်းချွမ်တို့၏ ကိစ္စရပ်များကို သိရှိထားပြီး ယန်ချင်းချွမ်နှင့် အတွင်းဂိုဏ်းသားများက ဆေးတောင်ထွတ်တွင် ချန်လော့ကို စတင် ရှာဖွေနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိထား၏။

ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူ၏ ဆေးတောင်ထွတ်တွင် မည်သူမဆို လှုပ်ရှားရန် အတင့်ရဲပါက သူတို့ကို နှင်ထုတ်ပြီး ထိုဂိုဏ်းသားကို တောင်ပေါ်သို့ တက်ခွင့် ပိတ်ပင်ထားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။

ဤသည်က လောချင်းယွီ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဤအရာ အားလုံးကို မျက်ကွယ်ပြုထားရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယန်ချင်းချွမ်သည် ဆေးတောင်ထွတ်၏ အဝင်အထွက် အသီးသီး၌ ဂိုဏ်းသားများကို နေရာချထားရန် ဦးဆောင်နေသည်ကိုပင် သူ သိသော်လည်း မမြင်ချင်ယောင် ဟန်ဆောင်နေ၏။

ချန်လော့သည် ယန်ချင်းချွမ်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်လား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ…

သူ မသိဘူး.. ဒါက သူနဲ့မှ မဆိုင်တာ......