အခန်း (၆၃၇-၆၃၉)

အခန်း (၆၃၇) ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေး။ (၄)

"အင်း..." ထွမ်မုထောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို နန်းတော်သို့ အစီရင်ခံရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာအတွင်းရှိ ရှားယန် မိသားစုအနေဖြင့်လည်း သူတို့၏ မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို လှုပ်ရှားခိုင်းစေရန် သူ မျှော်လင့်မိသည်။ မဟုတ်ပါက ဌာနအနည်းငယ်ဖြင့်သာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုလူစုမှာ ဆင်ဝပ်တောင်မှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ယနေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များက သူတို့အတွက် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ခွန်အားမှာ သာမန်လူများ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ စူးချန်ခုန်းသာ ရောက်မလာခဲ့ပါက သူတို့အားလုံးမှာ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရမည့် ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ သေချာသည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် ထွမ်မုထောင်တို့သည် အခြားသူများနှင့်အတူ မဟာမီးလျှံမြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ခေတ္တ တည်းခိုခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် စူးချန်ခုန်းက ထွမ်မုထောင်ကို လာရောက်ရှာဖွေရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက ဘာကြောင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော အဖွဲ့အစည်းများ၏ သတင်းအချက်အလက်ကို လိုချင်ရသလဲဆိုသည်ကို ထွမ်မုထောင် လုံးဝ နားမလည်သော်လည်း သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို မဆိုင်းမတွ လက်ခံခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းရှိ ခမ်းမကြီးတစ်ခုတွင် ထွမ်မုထောင်သည် စူးချန်ခုန်းကို လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၏ သတင်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ စူးချန်ခုန်း ရရှိထားသော မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးစက်ကိစ္စအတွက် ဖြစ်သည်။

"ညီလေးတာ့... မင်းဆီမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ သွေးကို အစ်ကိုတို့ကို ပေးလို့ရမလား။ မိစ္ဆာသွေးက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... အစ်ကိုတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးက အဲဒါကို မင်းနဲ့ လဲလှယ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ လိုချင်တာ မှန်သမျှကို တောင်းဆိုလို့ ရပါတယ်" ထွမ်မုထောင်က စူးချန်ခုန်းနှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးမှာ ထွမ်မုထောင်အင်ပါယာ၏ အထက်လူကြီးများအတွက် အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်နေပုံရသည်။ ထိုအကြောင်းကို သိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းထံမှ ရယူလိုကြပြီး အဖိုးတန်အရာများနှင့် လဲလှယ်ရန် ကမ်းလှမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ သွေးက တကယ်တော့ ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လဲလှယ်ဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာတောင်းရမလဲဆိုတာ တကယ် မသိသေးဘူး" စူးချန်ခုန်းက စဉ်းစားလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမိစ္ဆာသွေးမှာ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းမှာ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှ တာဝန်ရှိသူများက စိတ်ကျေနပ်စရာ တစ်ခုခု ပေးမည်ဆိုလျှင် သူသည်လည်း လဲလှယ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အံ့ဖွယ်ဆေးပင်များပင်လျှင် စူးချန်ခုန်းအတွက် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မူလချီစွမ်းအင်မှာ သူ အလွန် လိုအပ်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း သူ လိုအပ်သည့် ပမာဏမှာ အလွန်တရာ များပြားလှသည်။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ အထက်လူကြီးများအနေဖြင့် သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်း၊ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖန်တီးနိုင်သည့် မူလချီစွမ်းအင် ပမာဏကို သွေးတစ်စက်အတွက် ပေးလိမ့်မည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ပမာဏ နည်းနည်းလေးဆိုလျှင်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက် ဘာမှ မထူးခြားပေ။

ဒါကို မြင်တော့ ထွမ်မုထောင်က အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး "ညီလေးတာ့... မင်း 'ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း' အကြောင်း ကြားဖူးလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း ဟုတ်လား။"

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ သူ ထိုအကြောင်းကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

ထွမ်မုထောင်ကတော့ မအံ့သြပေ။ ဤသိုင်းပညာရှင်ကြီးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နောက်ကြောင်းရှိပြီး လောကီရေးရာများနှင့် ကင်းကွာကာ အမြဲလိုလို တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်သဖြင့် အကြောင်းအရာ အတော်များများကို မသိဘဲ ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်ပါသည်။

ထွမ်မုထောင်က ရှင်းပြသည်မှာ "အဲ့ဒါက ယန်တော်ဝင်မိသားစုက ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုပါ။ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက်တော့ အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတစ်ခုပေါ့။ အဲဒီထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး 'ထိပ်သီး ပန်းသုံးပွင့်' အဆင့် ရှိရမယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာကို သန့်စင်ဖို့အတွက် အရမ်း အကျိုးရှိတယ်။ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် အတော်များများက အဲဒီမှာပဲ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြတာ။ ဥပမာ ချီကန်းလိုမျိုးပေါ့။"

"အရင်က ညီလေးရဲ့ ဓားသိုင်းနဲ့ ဓားဝိညာဉ်ကို သုံးတာ အစ်ကို သတိထားမိတယ်။ အဲဒါတွေက နည်းနည်း... မရင့်ကျက်သေးသလိုပဲ။ တကယ်လို့ ညီလေးသာ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းထဲကို ဝင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ညီလေးအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ထွမ်မုထောင်က စူးချန်ခုန်း စိတ်ဝင်စားမည်ဟု ယူဆကာ ပြောပြလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် ဖန်ရှန့်ဝူတို့ တိုက်ခိုက်စဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားသိုင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဓားသိုင်းတွင် ထူးချွန်သော ထွမ်မုထောင်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ သာမန်အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး သူ၏ 'အကြီးစား အောင်မြင်မှု' အဆင့်နှင့် များစွာ ကွာဝေးနေသေးကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ တိုးတက်ရန် နေရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထွမ်မုထောင်သည် စူးချန်ခုန်းထံမှ မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးကို ရယူရန်အတွက် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးနှင့် လဲလှယ်ရန် ကြံရွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထွမ်မုထောင်သည် သူ၏ ထူးကဲသော ပါရမီကြောင့်သာမက ထိုသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ ထိုသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်အတန်း တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အလွန် ထိုက်တန်သော လဲလှယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခန်း (၆၃၈) ဓားသွားကိုပျိုးထောင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်စေခြင်း။ (၁)

"ဓားဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတဲ့လား။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အလိုလို တောက်ပသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဓားဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို တတ်မြောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး ၎င်းကို နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် စတင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အာရုံစိုက်ရမည့် သိုင်းပညာရပ်များမှာ များပြားလှသဖြင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ဆက်လက် ထက်မြက်လာအောင် အချိန်ပေးရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

ယခု ထွမ်မုထောင် ပြောပြချက်အရ ဤ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဓားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုမို ထက်မြက်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်သည်ဆိုပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးမှာ အမှန်တကယ် အဖိုးတန်လှသော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ အသုံးမဝင်ပေ။ ၎င်းကို သိမ်းထားမည့်အစား ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးနှင့် လဲလှယ်လိုက်တာက ပို၍ ကောင်းပါသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားမှာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသင်္ချိုင်းက သူ၏ စွမ်းအားကို ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်စေမည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းမှာ ထိုက်တန်လှပေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် အဲဒီ မိစ္ဆာသွေးကို အစ်ကိုတို့ကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်" ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် လဲလှယ်ရန် သဘောတူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ညီလေးတာ့... ရက်နည်းနည်းလောက် စောင့်ပေးပါ။ ဒီကိစ္စကို အစ်ကို အထက်ကို တင်ပြလိုက်ဦးမယ်။ ပြဿနာရှိလောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" စူးချန်ခုန်းက သဘောတူလိုက်သဖြင့် ထွမ်မုထောင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မှာ မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုဝင်များ၊ သို့မဟုတ် တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများသာ ရရှိသည့် အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တစ်ဦးလျှင် တစ်ကြိမ်သာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိတတ်ကြသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လိုပါက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။

ထွမ်မုထောင်သည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ စုဆောင်းထားသော အောင်မြင်မှုများကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သွေးကြော ဆယ့်နှစ်ခုစလုံး ဖွင့်လှစ်ပြီးသူများသာ ဤသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြသည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်ခံပညာ စိတ်ဝိညာဉ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပါက ၎င်းသည် 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် အဆင့်သို့ သဘာဝအလျောက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ ဥပမာအားဖြင့် ချီကန်းသည် ဤဂူသင်္ချိုင်းကြောင့်ပင် ဓားဝိညာဉ်ကို ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အပြင်လူတစ်ဦးကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ပေးမဝင်ခဲ့သော်လည်း မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ အထက်လူကြီးများမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု ထွမ်မုထောင် ယုံကြည်သည်။

အမှန်စင်စစ် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားအတတ်တပိုင်း စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာမရှိသည့်တိုင် ရအောင် စည်းရုံးပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားသင့်သူ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ရန်သူဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းပေါ့လေ" စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ ယှက်သန်းနေလျက်။ မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစု ထိန်းချုပ်ထားသော ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေက သူ့ကို အမှန်တကယ် အကူအညီ ပေးနိုင်ပါစေဟု သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။

ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ထွမ်မုထောင်သည် စူးချန်ခုန်းကို တစ်ဖန် ပြန်လာရှာခဲ့သည်။

"ညီလေးတာ့... တော်ဝင်မိသားစုက မင်းနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ။ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းထဲကို တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်တယ်။

အချိန်မရွေး သွားလို့ရတယ်။ အဲဒီနေရာက မီးလျှံမြို့တော်ကနေ မိုင်တစ်ရာလောက်ပဲ ဝေးတယ်" ထွမ်မုထောင်က သတင်းကောင်း ပါးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အခုပဲ သွားကြစို့" စူးချန်ခုန်းသည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းသို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထွမ်မုထောင်သည်လည်း အချိန်ဆွဲမနေဘဲ တာဝန်ခံကျောက်ကို အကျိုးအကြောင်း ပြောပြပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းနှင့်အတူ ထွက်လာလေ၏။

မီးလျှံမြို့တော်၏ မြောက်ဘက် မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာတွင် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း တည်ရှိသည်။

ထိုနေရာမှာ လုံခြုံရေး အလွန်အမင်း တင်းကျပ်ထားခြင်း မရှိပေ။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သာမန် တောင်တစ်တောင်နှင့်သာ တူသည်။ တောင်ခြေတွင် ကျောက်တံခါးကြီး ပိတ်ထားသော ဂူတစ်ခု ရှိပြီး ဂူအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ဖျာပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ထိုဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုမှာ အလွန် အိုမင်းပုံရသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ စူးရှထက်မြက်လှရာ သူသည် ပညာရှင်များထဲမှ ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ဤလူမှာ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက်ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးထားသော သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။ ခရီးလမ်းတွင် ထွမ်မုထောင် ပြောပြချက်အရ ထိုအဘိုးအို၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ‘လျှို’ ဖြစ်ပြီး 'အဘိုးကြီးလျှို' ဟု လူသိများသည်။ သူ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိပြီး ဤနေရာကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူ ရှိနေသရွေ့ ဤနေရာတွင် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပေ။

ထိုဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ဤအဘိုးအို၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ထွမ်မုထောင်လား။ မင်း နောက်တစ်ခါ ရောက်လာပြန်ပြီလား" ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထွမ်မုထောင်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထွမ်မုထောင်သည် ဤသင်္ချိုင်းသို့ မကြာခဏ လာရောက်တတ်ပြီး သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အမြဲ ကြိုးစားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် လိုအပ်သော အလားအလာနှင့် ပါရမီ မရှိပါက ဤသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လျှင်ပင် အရာမထင်နိုင်ပေ။

ထွမ်မုထောင်က ရိုသေစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးလျှို... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် ဝင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ညီလေး တာ့ဝူဖုန်း ဝင်မှာပါ။ ဒါကတော့ ဝင်ခွင့် ကတ်ပြားပါ"

ထွမ်မုထောင်သည် 'ဝိညာဉ်’ ဟူသော စာလုံးထွင်းထားသည့် တုံကင်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ထိုတုံကင်ပြားကို ယူ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်သွားကာ သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း စူးချန်ခုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်အရ မင်းရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲက ဓားဝိညာဉ်က အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူးပဲ... သင်္ချိုင်းထဲ ရောက်ရင်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် ဖိအားမပေးနဲ့။

တကယ်လို့ မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာခဲ့။ မဟုတ်ရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မလာခင် ထွမ်မုထောင်ထံမှ သူ သိရှိထားသရွေ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအကြောင်းကို သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းဟု ခေါ်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရှိ 'ရှယန်မိသားစု' မှ ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သင်္ချိုင်းအတွင်းတွင် 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' အမြောက်အမြား၏ စိတ်ဝိညာဉ်သိုင်းပညာများကို မြှုပ်နှံထားသည်။

ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သိုင်းပညာရပ်များကို 'အကြီးစား အောင်မြင်မှု' အဆင့်အထိ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသူများစွာ ရှိသည်။

'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' များမှာ ရှားပါးလှပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်နိုင်သူများမှာမူ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ တည်ထောင်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်အတွင်း ထိပ်တန်း 'မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်' အတော်များများ ပေါ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လက်သီးဝိညာဉ်၊ ဓားဝိညာဉ်၊ လှံဝိညာဉ်နှင့် အခြားသော ထူးခြားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဤသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သူတိုင်းသည် ထိုစိတ်ဝိညာဉ်များ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ထက်မြက်အောင် လုပ်ဆောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံနိုင်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ရန် အသုံးချနိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုသူမှာ ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အခန်း (၆၃၉) ဓားသွားကိုပျိုးထောင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်စေခြင်း။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက် တောင့်မခံနိုင်ပါက ပြန်ထွက်လာရုံသာ ရှိတော့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤတစ်ကြိမ်တည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤအဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုက သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ဂူဝင်ပေါက်ရှိ ထူထဲလှသော ကျောက်တံခါးကြီးမှာ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာခဲ့သည်။

"ဝင်သွားတော့... ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ။ တောင့်မခံနိုင်တော့ရင် ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာခဲ့။ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ရင်းရလိမ့်မယ်"

ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုက စူးချန်ခုန်းကို နောက်ထပ် သတိပေးချက်တစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးထွမ်မု... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် ထွမ်မုထောင်ကို နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူ ဝင်သွားသည်နှင့် အဘိုးအိုက ကျောက်တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ထွမ်မုထောင် အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ဆံဖြူအဘိုးအိုက "ရှယန် မိသားစုက ပြင်ပလူတစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းထဲ ပေးဝင်ဖို့ တကယ် သဘောတူလိုက်တာလား။" ဟု ရေရွတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ထိုဆံဖြူအဘိုးအိုသည် တာ့ဝူဖုန်း၏ အမည်ကို မကြားဖူးသလို သူသည် မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာခံထားသော သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိထားသည်။

ထွမ်မုထောင်က "ညီလေးတာ့က... တော်တော်လေးကို ထူးခြားတဲ့သူမို့လို့ တော်ဝင်မိသားစုက သူ့အတွက် ချွင်းချက်အနေနဲ့ ပေးဝင်လိုက်တာပါ" ဟု ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း နည်းနည်း မျှော်လင့်မိသား။ ငါ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုအရ သူ့ရဲ့ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲက ဓားဝိညာဉ်က အစပျိုးရုံပဲ ရှိသေးတယ်။ အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်မှုကနေ သူ့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ်ကို 'အသေးစား အောင်မြင်မှု' အဆင့်အထိ ရောက်အောင် သန့်စင်နိုင်ရင်တော့ အတော်လေး ချီးကျူးစရာပဲ။ သူ အထဲမှာ တစ်လခွဲလောက်တော့ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ထွမ်မုထောင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ခန့်မှန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ပွဲများကို တစ်ကြိမ်ထက်မက မြင်ဖူးထားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားအတတ်တပိုင်း စွမ်းရည်များမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူ၏ ဓားသိုင်းအဆင့်မှာမူ သာမန် 'မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်' တစ်ဦး၏ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာသန့်စင်ပေးသည့် နေရာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ 'ရင့်ကျက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း' နှင့် 'ထက်မြက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း' သဘောမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော စွမ်းရည်နှင့် ပါရမီရှိသူများသာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက မည်မျှပင် ဝင်ရောက်စေကာမူ ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။

ထွမ်မုထောင်နှင့် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို နှစ်ဦးစလုံးမှာ စူးချန်ခုန်းသည် အလွန် ထူးခြားသူဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။ ဤသင်္ချိုင်းသို့ တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခြင်းက သူ့ကို ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်စာ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံရမှုကို သက်သာစေမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို အသေးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက အလွန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းကတော့ သူတို့ ဘာတွေးနေသည်မှန်း မသိပါပေ။ သူသည် သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး လိုဏ်ဂူ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်အောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်တစ်ခုရှိပြီး သလင်းကျောက်တုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ မည်သည့်ပစ္စည်းနှင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော ထိုကျောက်တုံးများအတွင်းတွင် ဓားရိပ်၊ လှံရိပ်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ထိုသလင်းကျောက်တုံးများမှာ လူပုံစံများရှိပြီး ကြီးမားသော အရွယ်အစားများဖြင့် အနည်းဆုံး အချပ်ရေ တစ်ထောင်ခန့် ရှိနေသည်။

"သလင်းကျောက်တစ်ခုချင်းစီက... စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို ရရှိထားတဲ့ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးစီကို ကိုယ်စားပြုနေတာလား။"

ဤခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ စုဆောင်းထားမှုက ဤဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းဟူသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သင်္ချိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားရာ စက်ဝိုင်းပုံစံ စင်မြင့်တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ရာ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပနေသော သလင်းကျောက်များ ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။

ထိုအရာများအပြင် ကျန်တာအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အရာအားလုံးမှာ သာမန်အတိုင်းပင် ထင်ရသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း သိထားသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဤသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တောင့်မခံနိုင်ပါက သင်္ချိုင်းမှ ထွက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူ၏ အသက်မှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပေသည်။

"စလိုက်ရအောင်"

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ညှိယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ချွမ် ချွမ် ချွမ်

သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ်မှာ တုန်ခါသွားလေ၏။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည့်အလား စူးချန်ခုန်း ထိုင်နေသော စင်မြင့်ပတ်ပတ်လည်ရှိ သလင်းကျောက်တုံးများမှာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

လူသားပုံစံ သလင်းကျောက်တစ်ခုအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော ဓားဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ထက်မြက်ပြီး ခိုင်မာစွာဖြင့် စူးချန်ခုန်းထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဓားသိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည့် ဓားဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ချလန်း ချလန်း ချလန်း

လေထုထဲတွင် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားချီနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာ ဓားသိုင်းနှင့် ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး မပေါ့ဆရဲပေ။ သူသည် ဝူချင်းရှီကို နတ်ဘုရားအတတ်တပိုင်း အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာမူ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

အကယ်၍ သူသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော စိတ်ဝိညာဉ်များကို သူ၏ ဓားဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်နှင့် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာ ထိခိုက်သွားနိုင်ပြီး ဤသင်္ချိုင်းအတွင်း သူ၏ ခရီးစဉ်မှာလည်း ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဓားသွားဝိညာဉ်နှင့် ဓားဝိညာဉ်တို့ ထိတွေ့တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းရည်တန်ဖိုးနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် ထိုဓားဝိညာဉ်မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချလန်း ချလန်း ချလန်း

လေထုထဲတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာလည်း 'ဝတ်စုံနက် ဓားသမား' တစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်လာပြီး ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ အရိပ်နှင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ အတော်လေး ရုန်းကန်နေရသည်။ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန် လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်လှသော်လည်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ရိုးရှင်းမှုနှင့် ခိုင်မာမှုဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်နေသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားသိုင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြင့် သရေကျအောင်သာ တိုက်နိုင်သလို တစ်ခါတစ်ရံတွင် အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်သည့် အနေအထားသို့ပင် ရောက်ရှိနေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း အချိန်အတန်ကြာ တောင့်ခံလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ အရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သလင်းကျောက်တုံးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း အသက်ရှူရန် အချိန်မရခင်မှာပင် အခြားသော သလင်းကျောက်တုံးတစ်ခုမှာ စတင် တောက်ပလာ၏။ နောက်တစ်ခုမှာ ထက်မြက်သော ဓားဝိညာဉ်နှင့် လုံးဝ မတူညီသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒါက လှံဝိညာဉ်ပဲ။"

တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ ရင်ဆိုင်နေရသော စိတ်ဝိညာဉ် အမျိုးအစားကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပုံဖော်နိုင်စွမ်းနှင့် သူ၏ မြင့်မားလှသော နားလည်နိုင်စွမ်းတို့ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မူလက နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာ ဖြစ်သော လှံဝိညာဉ်မှာ လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဂတုံးပြောင်နှင့်လူတစ်ဦးအဖြစ် ခိုင်မာစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့် ရိုက်နှက်မှုတိုင်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။