အခန်း (၆၄၀-၆၄၂)

အခန်း (၆၄၀) ဓားသွားကိုပျိုးထောင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်စေခြင်း။ (၃)

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြသော အခြားသူများမှာ အမျိုးမျိုးသော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများကို အကြမ်းဖျင်းသာ အာရုံခံနိုင်ကြပြီး မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ထိတွေ့စေကာ မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ရန်သာ အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်တန်ဖိုးကြောင့် ရရှိလာသော နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ဤစိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများ၏ ရင်းမြစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်စေနိုင်သည်။

ဤခံစားချက်မှာ ထိုစိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများနှင့် အချိန်နှင့် နေရာကို ကျော်လွန်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် 'ဝတ်စုံနက် ဓားသမား' အဖြစ် ပုံပေါ်နေပြီး လှံဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂတုံးပြောင်နှင့်လူနှင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သိုင်းပညာ နည်းစနစ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ကိုသာ အသုံးပြု၍ ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုဂတုံးနှင့်လူ၏ လှံသိုင်းမှ နက်နဲမှုနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို လျင်မြန်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားပြီး ၎င်းကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ အားသာချက်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူ၍ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားသိုင်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ပါရမီတန်ဖိုးမှာ ယခုအခါ ၇၈ မှတ်အထိ မြင့်တက်နေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် ရှိစဉ်ကထက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေပြီး သိုင်းပညာရပ်များကို နတ်ဘုရားအတတ်တပိုင်း အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာတစ်ခုချင်းစီမှာ ဂုဏ်သရေရှိ ဆရာကြီးတစ်ဦးစီနှင့် တူနေပြီး သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ သင်ကြားပေးနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ပါရမီနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ဝတ်စုံနက် ဓားသမားသည် ဂတုံးနှင့်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အချိန်အတန်ကြာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဂတုံးနှင့်လူမှာလည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ သလင်းကျောက်တုံးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း အသက်ရှူရန် အချိန်မရခင်မှာပင် အခြားသော လူသားပုံစံ တစ်ခုမှာ တောက်ပလာပြီး အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို နိုးထစေကာ စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံခံစားမှုအရ ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာငါးမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာအောင် တောင့်ခံရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုစိတ်ဝိညာဉ်များမှာ သူ့ကို သန့်စင်ပေးပြီးနောက် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမမြောက် စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူရပ်နေသော ကျောက်စင်မြင့်မှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သလင်းကျောက်တုံးများနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အနားယူချိန် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်လှည့်စီကို တောင့်ခံပြီးနောက် အနားယူရန် အချိန်ရှိသည်။ နောက်တစ်နေ့ ရောက်လာသောအခါ ပိုမို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတွင် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ထောင်ခန့်က သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များမှသည် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသေးစားနှင့် အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသူများအထိ ပါဝင်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတွင် နိုးထလာသော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေသူက ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့သည့် အဆင့်အထိ ပြင်းအား တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် လွယ်ကူနိုင်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသော ထွမ်မုထောင်ပင်လျှင် တောင့်ခံရန် ရုန်းကန်ရမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ယနေ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာ ငါးမျိုးနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေပြီး ၎င်းတို့ကို ချေဖျက်မည့် နည်းလမ်းများကို အဆက်မပြတ် တွက်ချက်ဖော်ထုတ်နေခဲ့သည်။

အချိန်မှာ ဒုတိယနေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်စင်မြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အကာအကွယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သလင်းကျောက်တုံးများအတွင်းမှ ဓားဝိညာဉ်မှာ တစ်ဖန် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားရှညိ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

"အဆင့်တစ်ရာ သန့်စင်ဓားသိုင်း... မယိမ်းယိုင်ဘူး။ သံမဏိလို မာကျောပြီး ဖြောင့်မတ်တယ်။"

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စူးချန်ခုန်းမှာ ပိုမို လွယ်ကူစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေပြီး ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ နှစ်သက်သော ဓားသိုင်းနည်းစနစ်နှင့် ၎င်း၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ယခင်နေ့ကထက် ပိုမို ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို လွယ်ကူစွာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ဓားဝိညာဉ်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို စူးချန်ခုန်းက တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လှံဝိညာဉ်မှ ပုံပေါ်လာသော ဂတုံးပြောင်လူသန်ကြီးမှာ စူးချန်ခုန်းကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ သူ၏ လှံရှည်မှာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနေသကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလှံသိုင်း... ခမ်းနားပြီး ပွင့်လင်းတယ်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း အရှိန်အဝါတွေ ပါဝင်နေပြီး မိစ္ဆာမှန်သမျှကို ချေမှုန်းနိုင်တယ်။"

ဒုတိယအကြိမ် ရင်ဆိုင်မှုတွင် ယမန်နေ့က ရရှိခဲ့သော နားလည်မှုများကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လှံသိုင်းနှင့် လှံဝိညာဉ်၏ ထူးခြားချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ တောင့်ခံပြီးနောက် ဂတုံးနှင့်လူမှာ စူးချန်ခုန်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကိုယ်ခံပညာ သိုင်းပညာ ငါးမျိုးမှာ စူးချန်ခုန်းကို တစ်လှည့်စီ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး သူ အားလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒုတိယအချီ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် တောက်ပသော အကာအကွယ်မှာ ကျောက်စင်မြင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြန်သည်။ အနားယူရန် အချိန် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ကုန်ဆုံးသွားသော သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်ပြီး ယနေ့ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများကို စတင် အစာကြေညက်အောင် လုပ်ဆောင်ကာ ထိုစိတ်ဝိညာဉ် ငါးမျိုးကို အနိုင်ယူမည့် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

"အဆင့်တစ်ရာ သန့်စင်ဓားဝိညာဉ်က အရမ်း တောင့်လွန်းတော့ အလွယ်တကူ ကျိုးပျက်နိုင်တယ်။ ငါက အင်အားကို အင်အားနဲ့ပဲ ပြန်တိုက်ပြီး အဲဒါကို ရိုက်ခွဲရမယ်။"

"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလှံဝိညာဉ်က အရမ်း ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ ပျော့ပျောင်းမှု မရှိဘူး။ ငါက ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ အဲဒါကို အောင်နိုင်ရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တန်ပြန်တိုက်စစ် နည်းလမ်းများကို အဆက်မပြတ် တွက်ချက်နေပြီး ၎င်းတို့ထံမှ အားသာချက်များကို ယူဆောင်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားသိုင်းကို ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ရင်း ဓားစိတ်ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေခဲ့သည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၁၁%)၊ သံဖြတ်ဓားသိုင်း (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၁၂%) ...

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသိုင်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သော နှုန်းထားဖြင့် တိုးတက်နေလေ၏။

အချိန်မှာ တတိယနေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အလင်းအကာအကွယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သလင်းကျောက်တုံးများအတွင်းမှ ဓားဝိညာဉ်မှာ တစ်ဖန် ပွင့်ထွက်လာပြန်ပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူသားအဖြစ် ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို 'ဝတ်စုံနက် ဓားသမား' အဖြစ် စုစည်းကာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်းမှာ သူနှင့် သရေကျအောင်သာ တိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခင် နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် သူသည် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသား၏ ဓားသိုင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဆုပ်ကိုင်မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသားမှာ စိတ်ဝိညာဉ်သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် အသစ် သင်ယူနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။

ဝတ်စုံနက် ဓားသမား၏ ဓားမှာ လည်ပတ်သွားပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ လျင်မြန် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဂျောက်

သုံးအချီအတွင်းမှာပင် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ ရှည်လျားသော ဓားမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားမှာ လှပသော အကွေးပုံစံဖြင့် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ လည်ပင်းကို ဝေ့ဝဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ရွှီး

ဝတ်စုံဖြူလူသား၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး သလင်းကျောက်တုံးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဓားဝိညာဉ်ပါရှိသော သလင်းကျောက်တုံးမှာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ် ပြန်လည် ပုံပေါ်လာနိုင်ရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၄၁) ဓားသွားကိုပျိုးထောင်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဓားဝိညာဉ်ကို ထက်မြက်စေခြင်း။ (၄)

ဘေးနားရှိ သလင်းကျောက်တုံးမှာ တောက်ပလာပြီး အတွင်းရှိ လှံဝိညာဉ်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သန်မာထွားကြိုင်းသော ဂတုံးပြောင်လူသန်ကြီးအဖြစ် စုစည်းပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ၁၅တန်မကသော အားမာန်ဖြင့် မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးကို ရိုက်နှက်ခြေမှုန်းနေသည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။

"ဒီမိစ္ဆာနှိမ်နင်းလှံဝိညာဉ်ကို တန်ပြန်ဖို့ဆိုရင် မာကျောမှုကို ပျော့ပျောင်းမှုနဲ့ အောင်နိုင်ရမယ်။ ကြာပတ်သိုင်း နည်းစနစ်တွေကို ဓားသိုင်းထဲမှာ ပေါင်းစပ်ပြီး စမ်းကြည့်ရအောင်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ရန်သူကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မာကျောမှုကို ပျော့ပျောင်းမှုဖြင့် အောင်နိုင်သည့် ဗျူဟာကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူ၏ 'သံဖြတ်ဓားသိုင်း' မှာ မူလပုံစံထက် များစွာ ကျော်လွန်၍ ပြောင်းလဲတိုးတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်အိမ်တော်တွင် ရှိစဉ်ကပင် သူသည် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကျွမ်းကျင်သည့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ကြာပတ်သိုင်း၊ ဓားသိုင်း သို့မဟုတ် လှံသိုင်းဖြစ်စေ သူသည် ၎င်းတို့၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို သူ၏ ဓားသိုင်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ ဘက်စုံသုံးနိုင်ပြီး လိုသလို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

'ဝတ်စုံနက် ဓားသမား' သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို အရိုးမရှိသကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရန်သူကို ပတ်နှောင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဂတုံးပြောင်လူသန်ကြီးမှာ ခုခံရန် အတော်လေး ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်သာလှသည်။

လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဓားရှည်သည် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ဂတုံးပြောင်လူသန်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ရစ်ပတ်၍ တင်းကျပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြတ်ချလိုက်ရာ ထိုလူသန်ကြီးအဖြစ် ပုံပေါ်နေသော လှံဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ငါ လုပ်ရမှာက... ဒီဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တိုင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာကို အနိုင်ယူဖို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဓားက သူတို့အားလုံးထက် ပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် ပေါ်ထွက်လာမည့် ရန်သူကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော ဓားဝိညာဉ်များက လက်ခနဲ။

ဤသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ထောင်ကျော်၏ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အကြီးစား အောင်မြင်မှုနှင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားသူများလည်း ဒုနဲ့ဒေး ရှိသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤစိတ်ဝိညာဉ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ သူ၏ ထူးကဲလှသော ပါရမီနှင့် မိစ္ဆာဆန်လှသော အရည်အချင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် သူသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။

သုံးရက်အတွင်းမှာပင် အစောပိုင်းက စိတ်ဝိညာဉ် ငါးမျိုးစလုံးကို သူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၃၀%)

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်း သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှု ခုနစ်ချီကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ဤရင်ဆိုင်မှုများမှတစ်ဆင့် သူ၏ ဓားသိုင်းကို ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ကာ ဓားစိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စူးချန်ခုန်းအတွက် အမှီလိုက်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး... ဒီစိတ်ဝိညာဉ်တွေကို နေ့တိုင်း တိုက်ခိုက်နေရတာ။ အနားယူချိန် ရှိပေမဲ့လည်း ငါ့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ် ကုန်ဆုံးမှုနဲ့ ပြန်လည် ပြည့်တင်းမှုက အချိုးမကျတော့ဘူး။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဘာသာ တွေးနေမိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဓားဝိညာဉ်မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ရနေသကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ်များနှင့် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာလည်း ကုန်ဆုံးခြင်းနှင့် ထိခိုက်ခြင်းများကို ကြုံတွေ့ရသဖြင့် ပြန်လည် ကုစားရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

သို့သော် အချိန်မှာ မလုံလောက်ပေ။ နေ့တိုင်းတွင် သူသည် အနားယူချိန် ရရှိရန်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချီကို အောင်မြင်အောင် တောင့်ခံရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်တိုအတွင်း သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ အပြည့်အဝ ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းမှာ ကြာလေ ပို၍ ပင်ပန်းလေ ဖြစ်လာသော စစ်ပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် တစ်ပတ်ခန့်သာ အလွန်ဆုံး တောင့်ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင်မူ ဓားဝိညာဉ် ကုန်ဆုံးသွားမှုကြောင့် လက်လျှော့ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်... ငါ့ရဲ့ ဓားဝိညာဉ်ကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို အမြန် ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို သုံးရမယ်။"

မကြာမီမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ တတ်မြောက်ထားသော ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို သတိရသွားသည်။

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်သည် ဓားချီကို ကျင့်ကြံသည့် နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အစပိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်းအတွက် အကူအညီ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို အားကိုး၍ ဓားစွမ်းအားများကို စုစည်းကာ အဆင့် ၈ အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါ ကုန်ဆုံးသွားသော သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် သူသည် ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ ချီငါးဖြာသည် သိစိတ်ပင်လယ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် ချီငါးဖြာသည် မှိန်ဖျော့နေသော ဓားဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံလိုက်ပြီး ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်၏ နည်းစနစ်များဖြင့် အဆက်မပြတ် နွေးထွေးအောင် ပျိုးထောင်ပေးနေခဲ့သည်။

ဝှူးး ဝှူးး ဝှူးး

၎င်းကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ရေပူစမ်းတွင် စိမ်နေရသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မြည်ဟည်းသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မှိန်ဖျော့နေသော ဓားဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် ခိုင်မာလာပြီး အက်ကြောင်းများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကျန်းမာလာကာ ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုကို ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထုရိုက်ခံရပြီးနောက် ပြန်လည် သန့်စင်ခံရကာ ပိုမို မာကျောထက်မြက်လာသော ဓားတစ်လက်နှင့် တူနေသည်။

"တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်တယ်ဟ။" စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာ၏။

"ဆက်လုပ်မယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အနားယူချိန်အတွင်း သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်သရွေ့ ဤစစ်ပွဲတွင် သူသည် ရှုံးနိမ့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ တစ်ချီထက်တစ်ချီ ပိုမို ပြင်းထန်လာမည့် စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"ဟင်.. ရက်ပေါင်း ၂၀ တောင် ရှိသွားပြီ။ တာ့ဝူဖုန်းက ခုထိ တောင့်ခံနိုင်တုန်းပဲလား။"

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ဆံဖြူအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မူလက ထိုအဘိုးအို၏ ခန့်မှန်းချက်အရ စူးချန်ခုန်းသည် အထဲတွင် အများဆုံး တစ်လခွဲခန့်သာ တောင့်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် မကုစားနိုင်သော ထိခိုက်မှုများကြောင့် ထွက်လာရလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရက်ပေါင်း ၂၀ တောင် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုက 'တာ့ဝူဖုန်း' သည် သူ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ထူးခြားသူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း စတင် ရိပ်မိလာခဲ့သည်။

အခန်း (၆၄၂) ဓားသွားဝိညာဉ်နယ်ပယ်။ ဘိုးဘေးတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော သံဖြတ်ဓား။ (၁)

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ရှေ့ရှိ ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်တွင် သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှ ပုံပေါ်လာသော 'ဝတ်စုံနက် ဓားသမား' သည် လက်ရှိတွင် စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာနယ်ပယ်မှ ပညာရှင် ခြောက်ဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

အချို့မှာ ဓားသိုင်းနှင့် လှံသိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အချို့မှာ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်နည်းစနစ်များတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် တစ်ဦးမှာ 'အသေးစား အောင်မြင်မှု' စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

ဝတ်စုံနက် ဓားသမား၏ ဓားရှည်သည် ရှေ့နောက် ဝေ့ဝဲနေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တိုင်း မူလသဘောတရားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ လောကုတ္တရာဆန်လှသော အထိအတွေ့များ ပိုမို ပါဝင်လာသည်။

ဖူးး

ဓားတိုတစ်စုံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အသေးစား အောင်မြင်မှုအဆင့် ပညာရှင်သည် ဝတ်စုံနက် ဓားသမား၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သို့သော် ဝတ်စုံနက် ဓားသမား၏ ပိုရှည်သော ဓားမှာ ပို၍ပင် လျင်မြန်လှသည်။ သူသည် ခုတ်ပိုင်းမှုတစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဝတ်စုံနက် ဓားသမားကို ဝိုင်းရံထားသော စိတ်ဝိညာဉ်များအားလုံးကို စူးချန်ခုန်းက အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာကင်းစင်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဓားစိတ်ဝိညာဉ်မှ ပုံပေါ်လာသော ဝတ်စုံနက် ဓားသမား၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်တို့တွင် အရိုးထိအောင် နက်ရှိုင်းသော ဓားဒဏ်ရာများ ရထားသည်။

ဤဒဏ်ရာများသည် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် တုန်ခါနေ၏။ သူ၏ ဓားစိတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်သွားခြင်းမှာ အသိစိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရရှိသော ဒဏ်ရာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ ဤအရာကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စင်မြင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် အလင်းအကာအကွယ် မြင့်တက်လာပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဓားသိုင်းကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ယနေ့ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများကို စတင် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ချီငါးဖြာမှာ တိုးဝင်လာပြီး ထိခိုက်နေသော ဓားဝိညာဉ်ကို ရစ်ပတ်၍ ပြန်လည် ကုစားပေးနေခဲ့သည်။

သံဖြတ်ဓားသိုင်း (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၅၇%)

ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ် (နဝမနယ်ပယ်၊ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့် ၅%)

စူးချန်ခုန်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ တစ်လ ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဤအချိန်အတွင်း သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြန်ဆန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။

သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ဦးတည်နေပြီး သူ၏ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်မှာလည်း အဆင့် ၉ သို့ ခုန်ပျံကျော်လွှား ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းက ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် နည်းစနစ်ပိုင်းအရ အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲမှုရှိဖို့ တကယ်ပဲ ခက်ခဲတယ်။ အဲဒါထက် နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်တွေဖြစ်တဲ့ အရှိန်၊ ဓားဝိညာဉ်... ဒါတွေကပဲ ရှေ့ဆက်တိုးတက်ရမယ့် လမ်းစတွေပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ ဓားဝိညာဉ်ကို ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် ထက်မြက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အာရုံစူးစိုက်မှုကို စုစည်းကာ ယနေ့၏ ရလဒ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ အဆင့် ၉ ရှိသော ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဓားဝိညာဉ်ကို ပျိုးထောင်ပေးရာ ထိခိုက်နေသော ဓားဝိညာဉ်မှာ သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်သွားရုံသာမက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း သူ ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အနှစ်သာရနှင့် ဝိညာဉ်တို့သည် နှေးကွေးသော်လည်း တည်ငြိမ်သော အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဓားသိုင်းကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"လာစမ်း"

နေ့သစ်တစ်နေ့ စတင်လာသောအခါ ကျောက်စင်မြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းအကာအကွယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သန့်စင်ခြင်း အလှည့်အသစ်တစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။ ထိုသလင်းကျောက်တုံးများအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်များစွာမှာ စုစည်းပေါ်ထွက်လာပြီး စူးချန်ခုန်းကို တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်၊ ချီစွမ်းအင်၊ ဝိညာဉ်တို့မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံနက် ဓားသမားကို ဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတွင် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ မတူညီသော ကဏ္ဍများတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ တူညီသော လက်နက် သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒများမှာ ထူးခြားသော ဝိသေသများ ရှိကြသည်။

ဓားသိုင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများဘက်သို့ ယိုင်ကြပြီး အချို့မှာမူ လေးလံပြီး ခိုင်မာသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဦးစားပေးကြသည်။

စူးချန်ခုန်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ဤစိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခံစားရရန် သူတို့၏ အားသာချက်များကို စုပ်ယူ၍ မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် အားနည်းချက်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ မည်သည့် အားနည်းချက် သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက်မျှ မရှိဘဲ ပြည့်စုံပြီး အပြစ်ပြောစရာ မရှိသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးတစ်ခု စူးချန်ခုန်းသည် ဂူသင်္ချိုင်းထဲတွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများကို ကြုံတွေ့နေရသည်။ အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် သူတို့၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရသော ကုန်ဆုံးမှုကို အမှီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သိစိတ်ပင်လယ် ထိခိုက်သွားသည်အထိ ကုန်ဆုံးသွားကာ လက်လျှော့ထွက်ခွာရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

သို့မဟုတ်ပါကလည်း များပြားလှသော စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ မဆုတ်မနစ် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။ တိုက်ခိုက်မှုများ၏ ပြင်းအား တိုးလာတိုင်း သူ၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း နောက်တစ်ချီကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ချီငါးဖြာဖြင့် ဓားသွားကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်သဖြင့် သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ အလွန်အကျွံ ထိခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းကြောင့် လက်လျှော့ရခြင်း မရှိဘဲ အမြဲတမ်း အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ရှိနေစေသည်။

"အခုဆို နှစ်လ ရှိသွားပြီ... အဲဒီ လူငယ်လေးက ခုထိ တောင့်ခံနိုင်တုန်းပဲလား။ သူရဲ့ ဓားဝိညာဉ်က အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား။"

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း၏ အပြင်ဘက်ရှိ ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုမှာ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် ဤမျှကာလပတ်လုံး မည်သို့ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သနည်း။

သူ ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်သည် အနည်းဆုံး အကြီးစား အောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုသည်။

စူးချန်ခုန်း သင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ပထမဆုံး စဝင်စဉ်က သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုနည်း။

ဆံဖြူအဘိုးအို၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားလေ၏။ 'တာ့ဝူဖုန်း' ဟု ခေါ်သော ဤလူငယ်မှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုထူးခြားနေပေလိမ့်မည်။

သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် ရှည်လျားသော လူသားပုံသဏ္ဍာန် သလင်းကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုမှ စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝတ်စုံပြာနှင့် လူတစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ ထိုဝတ်စုံပြာနှင့်လူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝေ့ဝဲနေသော ဓားချီ များမှာ လေဟာပြင်ကိုပင် လိမ်ရှုံ့သွားစေသည်။

"ဒါက အကြီးစား အောင်မြင်မှုအဆင့် ဓားဝိညာဉ်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်း လေးနက်သွားသော်လည်း ၎င်းထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နှစ်လအကြာတွင် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ဂူသင်္ချိုင်း၌ အကြီးစား အောင်မြင်မှုအဆင့်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ် သိုင်းပညာတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ဝတ်စုံနက် ဓားသမားအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ထိုလူနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ သံဖြတ်ဓားသိုင်းမှာ မူလသဘောတရားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း အချိန်မရွေး အဆုံးမဲ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝတ်စုံပြာနှင့်လူ၏ ဓားသိုင်းမှာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလင်းနှင့် အရိပ်အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ မိုးကြိုးပစ်သံများ ပါဝင်နေပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချလန်း ချလန်း ချလန်း

တောက်ပသော မီးပွားများနှင့် ဓားချင်း ထိခိုက်သံများမှာ လေထုထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ အင်အားချင်း မျှတနေကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မသာနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

"မိုးကြိုးဓားသိုင်း... လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက မိုးကြိုးလိုပဲ။ တောင်တွေ မြစ်တွေကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး တစ်ခါခုတ်ရင် တစ်ခါထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာတယ်။"