အခန်း (၂၆၉-၂၇၀)

အခန်း ၂၆၉ အစ်မကြီးဝမ်ရှင်း... အစ်ကိုကြီးရှောင် နိုးလာပြီ

သစ်သားကုတင်ပေါ်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မို သတိပြန်လည်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ အရိုးထဲစိမ့်ဝင်သွားလောက်အောင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မင်္ဂလာအခမ်းအနား အစမ်းလေ့ကျင့်မှုတွင် ပါဝင်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက တစ်ရက်သာ အနားယူခဲ့သည်။ အနည်းငယ် သက်သာသလို ခံစားရပြီးနောက် သူက ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ယခုမှ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။"

ရှောင်မို၏ မှုန်ဝါးနေသော အမြင်အာရုံက တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်က သူစိမ်းဆန်သော မျက်နှာကြက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူက ထိုင်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက သာမန် လယ်သမားအိမ်လေး တစ်အိမ်ပဲ။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းပိုင်း စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုး နှစ်ခုစလုံးက ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း ဂူဗိမာန်အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး ဂူဗိမာန်အဆင့်ကပင် အန္တရာယ်များနေကာ ပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ငါ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးဒဏ်ခံယူရာတွင် ကျရှုံးမှု၏ အကျိုးဆက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းမှု အချို့ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းကို တကယ် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု မရှိဘူးလို့ ပြောဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။

စောင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရှောင်မိုက ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

သူက နံရံကို မှီကာ အခန်းထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ဝမ်ရှင်းက ဆေးကျိုနေခဲ့သည်။

မီးဖိုပြာများက ဝမ်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေကျံနေပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ပါးပြင်များပေါ်တွင် အမည်းရောင် အရာများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်။"

ဝမ်ရှင်းက သီးသွားပြီး ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်ကာ မီးဖိုကို ဆက်လက် ယပ်ခတ်နေခဲ့သည်။

ဆေးကျို၍ ပြီးလုနီးပြီဟု ခံစားရသဖြင့် ဝမ်ရှင်းက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဆေးအိုးကို ကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှင်းက အပူလောင်သွားသဖြင့် လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော နားရွက်လေးကို အလျင်အမြန် ကိုင်လိုက်သည်။

ခြံဝင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဟွန်တွန်းလေးက ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ခြံဝင်းထဲရှိ ကြက်မတစ်ကောင်ကို လိုက်ဖမ်းနေခဲ့သည်။

ကြက်မက ဟွန်တွန်းလေး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ခံရစဉ် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို အဆက်မပြတ် ခတ်နေပြီး မြေပြင်အနှံ့ အမွေးများ ကျွတ်ကျနေခဲ့သည်။

မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးက ဆေးထောင်းကျည်ပွေ့ကို ကိုင်ကာ ဆေးထောင်းနေခဲ့သည်။

ဆောင်းရာသီက အေးချမ်းပြီး မိန်းကလေးငယ်၏ လက်များက အအေးဒဏ်ကြောင့် နီရဲနေသော်လည်း သူမက အလွန်အမင်း လေးနက်ပြီး အာရုံစိုက်နေဆဲပင်။

ထို့အပြင် ဤမိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ စိတ်က လောလောဆယ်တွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဤမိန်းကလေးငယ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း ပြန်လည် မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

မိန်းကလေးငယ်က ထောင်းထားသော ဆေးရည်များကို ပန်းကန်လုံးလေးထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ အစ်မကြီးဝမ်ရှင်းထံသို့ ယူသွားရန် ပြင်ဆင်နေချိန်လေးမှာပင်။

မိန်းကလေးငယ်က "အာ" ဟု အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်က အထပ်ထပ်အခါခါ ကြည့်ပြီးနောက် သူမ မှားယွင်းမနေကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုလိုက်နိုင်ကာ "အစ်မကြီးဝမ်ရှင်း... အစ်မကြီးဝမ်ရှင်း... အစ်ကိုကြီးရှောင် နိုးလာပြီ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နင်ဝေ့၏ အသံကို ကြားသောအခါ။

ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်မိုက တံခါးဘောင်ကို မှီနေသည်ကို တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မိကူ... မိကူ"

၎င်း၏ သခင် နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွန်တွန်းလေးက ကြက်မအိုကြီးကို လိုက်ဖမ်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှောင်မိုထံသို့ ပျံသန်းလာကာ သူ၏ မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်း၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ "ရှောင်မို... နင် နိုးလာပြီပဲ။ နင့်ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေသေးတယ်။ အခုချိန် ထမလာသင့်သေးဘူး။"

"ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးရှောင်။ အပြင်မှာ အေးတယ်။ အထဲပြန်ဝင်ပြီး သေချာ လှဲနေသင့်တယ်" ဟု မိန်းကလေးငယ်ကလည်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ ညီမလေးက ဘယ်သူလဲ။"

"အစ်ကိုကြီးရှောင်... ကျွန်မကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား။ ကျွန်မက ဖုန်းယဲ့မြို့တော်က နင်ဝေ့... ဝေ့ဝေ့လေ" ဟု နင်ဝေ့က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မတို့ အိမ်ပါ။ အဲဒီတုန်းက အစ်ကိုကြီးရှောင်က မြစ်ထဲမှာ မျောနေတာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ အမေက အစ်ကိုကြီးရှောင်၊ အစ်မကြီးဝမ်ရှင်း နဲ့ ဟွန်တွန်းလေးတို့ကို ပြန်ဆွဲတင်လာခဲ့တာ။"

"ဝေ့ဝေ့ကိုး။" နောက်ဆုံးတော့ ရှောင်မို မှတ်မိသွားခဲ့ပြီ။ "ငါတို့ မတွေ့ရတာ သုံးနှစ်ကျော်တောင် ရှိပြီပဲ။ ဝေ့ဝေ့က ဒီလောက်တောင် ကြီးလာမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ မင်းအမေက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ကို သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သွေးမိစ္ဆာက မင်းတို့ကို လက်မခံဘူးလား။"

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကိုကြီးရှောင်။"

နင်ဝေ့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး သွေးမိစ္ဆာက ကျွန်မတို့ကို လက်ခံခဲ့ပြီး ကျွန်မတို့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အစ်မကြီး သွေးမိစ္ဆာနဲ့ အစ်မကြီး ယွင်ဝေ့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကျွန်မတို့အပေါ် အရမ်း ကောင်းကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက အစ်မကြီး သွေးမိစ္ဆာက ကျွန်မကို သာမန် လူ့လောကထဲမှာ အတွေ့အကြုံယူဖို့ လွှတ်လိုက်တာပါ။ ကျွန်မရဲ့ ယင်ယန်မျက်လုံးတွေက အနာဂတ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိဖို့အတွက် လူ့လောကရဲ့ ချီတွေကို ပိုပြီး စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောတယ်။

ပြီးတော့ အစ်မကြီး သွေးမိစ္ဆာက နောက်လေးနှစ်ကြာရင် ကျွန်မတို့ကို လာကြိုမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"

"..."

နင်ဝေ့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရှောင်မို၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် သွေးမိစ္ဆာ ပြောခဲ့သော "ယင်ယန်မျက်လုံးများက လူ့လောက၏ ချီများကို စုပ်ယူရန်" ဆိုသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားသာ ဖြစ်သည်—အကြောင်းပြချက် တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် အဲဒီ သွေးမိစ္ဆာက ဘာလို့ သူတို့ကို အရင် ထွက်သွားခွင့် ပြုရတာလဲ။

"နောက်လေးနှစ်ကြာရင် လာကြိုမယ်" ဆိုတဲ့ စကားက သူတို့ကို အကာအကွယ် ယူခိုင်းနေတာနဲ့ ပိုတူပြီး သူတို့ကို မထိခိုက်စေချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ငါ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားတုန်းက သွေးမိစ္ဆာက ဘာတွေလုပ်နေခဲ့တာလဲ။ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

"ရှောင်မို... အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်။ ငါ ဆေးကျိုထားတယ်။ ပူတုန်းလေး သောက်လိုက်ဦး။" ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ အဝတ်အစားစွန်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးရှောင်... အခန်းထဲ မြန်မြန်ပြန်ဝင်ပြီး ဆေးသောက်ကြရအောင်။" နင်ဝေ့ကလည်း ရှောင်မိုကို တွန်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေက နေမကောင်းရင် ဆေးသောက်မှ သက်သာမယ်လို့ ပြောတယ်။ အစ်မကြီးဝမ်ရှင်းက ဒီအချိန်အတွင်း အစ်ကိုကြီးရှောင်အတွက် ဆေးကျိုဖို့ အရမ်း ပင်ပန်းခဲ့ရတာ။"

"ကောင်းပါပြီ။"

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး စိုးရိမ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှင်း၏ အကူအညီဖြင့် ရှောင်မိုက ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်လှဲအိပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းက ဆေးတစ်ဇွန်း ခပ်ယူလိုက်ပြီး အေးသွားစေရန် ညင်သာစွာ မှုတ်ကာ ရှောင်မို၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

"ငါ လှုပ်ရှားလို့ ရပါသေးတယ်။ ကိုယ့်ဘာသာပဲ သောက်လိုက်ပါ့မယ်။"

ရှောင်မိုက ဆေးပန်းကန်လုံးနှင့် ဇွန်းကို ယူလိုက်ပြီး ဝမ်ရှင်း ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဆေးအားလုံးကို အလျင်အမြန် သောက်လိုက်သည်။

ဤဆေးပန်းကန်လုံးကို သောက်လိုက်စဉ် ရှောင်မိုက အရည်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို အာဟာရ ဖြည့်တင်းပေးနေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများကို ပြုပြင်ပေးရန်ပင် ကြိုးစားနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပေါက်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြည့်နေပြီး ဘာကိုမှ လုံးဝ မထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဘူးလို့ ရှောင်မို ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ဝမ်ရှင်း... ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက တော်တော်လေး အဖိုးတန်ရမယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ နင် ဒါတွေကို ထပ်ကျိုနေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်ကတော့ ဒါက အလဟဿ ဖြုန်းတီးတာ သက်သက်ပါပဲ။"

ရှောင်မိုက ဆေးပန်းကန်လုံးကို ကမ်းပေးရင်း ဝမ်ရှင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"အလဟဿ ဖြုန်းတီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ရှောင်မို... နင့်ခန္ဓာကိုယ်က သေချာပေါက် ပိုကောင်းလာမှာပါ။"

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ငါသိပါတယ်။" ရှောင်မိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ "မသေမျိုးအဆင့်ကို ဘေးဒဏ်ခံယူရာမှာ ကျရှုံးခဲ့တာ။ ငါ အသက်ရှင်နေတာတောင် အရမ်း ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။"

ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ လှပသော ခေါင်းလေးကို ငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးစပ်လေးက တစ်ခုခု ပြောချင်နေသည့်အလား အနည်းငယ် ပွင့်ဟလာသော်လည်း ဘယ်လို စကားစရမလဲ ဆိုတာကို သူမ မသိခဲ့ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်လို့ ဘေးဒဏ်ခံယူရာမှာ ကျရှုံးရုံနဲ့ ငါ ပြိုလဲသွားမယ်ဆိုရင် ငါက အစကတည်းက ဘာမှ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့။"

ဝမ်ရှင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေသလဲဆိုတာကို ရှောင်မို သိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သာမန်လူများ၏ အမြင်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသော ကောင်းကင်ဘုံ ပါရမီရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ ခဏလောက် ထပ်နားချင်သေးတယ်။" ရှောင်မိုက ဝမ်ရှင်းနှင့် နင်ဝေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ရှောင်မို... သေချာ အနားယူလိုက်ပါဦး။"

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုကို စိုးရိမ်တကြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ပြီးနောက် ဟွန်တွန်းလေးကို ကောက်ချီကာ နင်ဝေ့ကို သူမနှင့်အတူ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အခန်းထဲတွင် ရှောင်မို တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ဘေးတွင် ချထားသော နလင်ဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကုတင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာပြီး စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူ မည်မျှပင် အင်အားသုံးသည်ဖြစ်စေ နလင်ဓားက လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကိုတောင် ဆွဲထုတ်လို့ မရတော့ဘူးလား။"

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သော အဖော်ဟောင်းကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အခန်း ၂၇၀ ဒါက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်ပဲ

ရှောင်မို နိုးလာပြီးနောက် ရက်နှစ်ဆယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဝမ်ရှင်း သေချာ ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကြောင့် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်ပဒဏ်ရာများက လုံးဝနီးပါး သက်သာပျောက်ကင်းသွားခဲ့သည်။

မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကြောင့် မူလက မည်းခြောက်နေသော အသားအရေက ကွာကျသွားပြီး အသားစနှင့် အရေပြားအသစ်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောင်မို၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများတွင်မူ မည်သည့် တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

နလင်ဓားကို အခန်းထဲတွင် ဒီတိုင်း ချထားခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ရှောင်မိုရဲ့ လက်ထဲမှာ နလင်ဓားက သွေးချီတွေကို အရမ်းများလွန်းအောင် စုပ်ယူထားခဲ့လို့ပဲ။ ၎င်းကို ဆွဲထုတ်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လိုအပ်ရုံသာမက လုံလောက်သော သွေးချီများဖြင့်လည်း မောင်းနှင်ရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိ ရှောင်မိုအတွက် နလင်ဓားကို ဆွဲထုတ်ခြင်းက ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှောင်မိုက ခြံဝင်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများကို ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားလေ့ရှိသော်လည်း သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှောင်မိုက အရမ်း လောကြီးလွန်းသဖြင့် သွေးချီများက သူ၏ နှလုံးကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကာ လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်သွားစေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများကို ပိုမို ထိခိုက်သွားစေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တိုင်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လေ့ရှိသည်။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မိုကို လက်လျှော့ရန် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖျောင်းဖျချင်ခဲ့သည်။

မဟုတ်ပါက ရှောင်မိုသာ သူ့ကိုယ်သူ ဒီလို ဆက်ပြီး နှိပ်စက်နေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ဆိုတာကို ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတောင် ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှင်းလည်း သိပါတယ်။

ရှောင်မိုက သူမပြောတဲ့ စကားတွေကို ဘယ်လိုလုပ် နားထောင်နိုင်မှာလဲ။

သို့သော် ရှောင်မိုက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ပြုပြင်ရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် ကျရှုံးသွားသောအခါ ဤနည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ကြောင်း သူသိသွားပြီး ယာယီ ရပ်နားထားလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ကာ တစ်နေ့လုံး ငေးမောနေခဲ့သည်။

သူက ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် နည်းလမ်းတိုင်းကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လမ်းကြောင်းကမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။

တစ်နေ့တွင် ရှောင်မိုက ကျောက်တုံးခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပင့်ကူတစ်ကောင်က သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ် ဖွဲ့နေသည်ကို ကြည့်နေစဉ် ရဲတင်းသော ယူဆချက်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘယ်သူမှ ဒီနည်းလမ်းကို အရင်က မစမ်းသပ်ဖူးသလို အန္တရာယ်ကလည်း အရမ်း ကြီးမားလှပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိုက နောက်ဆုံးတော့ ဒါကို စမ်းသပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

မဟုတ်ရင် ဒီတိုင်း အသက်ရှင်နေရုံသက်သက်က ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။

အဲဒီနေ့ကစပြီး ရှောင်မိုက မနက်နိုးလာတိုင်း ခြံဝင်းထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး တရားထိုင်လေ့ရှိတယ်။

ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ရှောင်မိုက သခင်မဝမ် ထင်းခွဲရာမှာ ကူညီပေးတုန်းပါပဲ။

နင်ဝေ့က သူမရဲ့ ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်နေတဲ့အခါ ရှောင်မိုက သင့်လျော်တဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကို ပေးနေတုန်းပါပဲ။

ရှောင်မို၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဂူဗိမာန်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပေမဲ့ သူ၏ အမြင်ကတော့ ရှိနေဆဲပင်။

နင်ဝေ့ လေ့ကျင့်နေသော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်တစ်ထောင် ယင်ယန် ပညာရပ်က သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အလွန် လိုက်ဖက်ညီသည်။

အကယ်၍ နင်ဝေ့သာ လုံလောက်အောင် ကြိုးစားပြီး လုံလောက်သော ပါရမီရှိမည်ဆိုပါက အနာဂတ်တွင် ဤကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကို အားကိုး၍ အထက်သုံးဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ရှောင်မို လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အရင်ကနဲ့ သိပ်မကွာခြားပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ ရှောင်မိုက ကံတရားကို လက်ခံလိုက်တဲ့ပုံ ပေါက်နေပြီး သူက တခြားကိစ္စတွေမှာ အချိန်အများကြီး ကုန်ဆုံးနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေကို ပြန်လည်ပုံဖော်ဖို့ကိုတော့ မစဉ်းစားတော့ပါဘူး။

ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ဒီလောက် အလွယ်တကူ လက်လျှော့သွားလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ ဘာအတွက် ပြင်ဆင်နေလဲဆိုတာကို သူမ မသိခဲ့ပါဘူး။

ရှောင်မိုက တစ်ခုခုအတွက် ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ပဲ ဝမ်ရှင်း ခံစားနေခဲ့ရတယ်။

သူက သူ၏ စိတ်ကို ရှင်းလင်းနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို ပိုမို တည်ငြိမ်လာစေရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှင်း... ခုန်းနျန်ကျောင်းတော်ရဲ့ ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြလို့ရမလား။"

တစ်နေ့တွင် ဝမ်ရှင်းက ရှောင်မို၏ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် ရှောင်မိုက သူမကို စကားစလိုက်သည်။

"ဟင်။" ဝမ်ရှင်းက သူမ နားကြားမှားသွားသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ "ရှောင်မို... နင်က ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို လေ့လာချင်လို့လား။"

"လေ့လာချင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတိုင်း နားထောင်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အကယ်၍ အပြင်လူတွေကို မျှဝေလို့မရဘူးဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့။"

"ရပါတယ်... ရပါတယ်... ရပါတယ်။" ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမက သူမ၏ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကာ ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ "ဒါလေးနဲ့ အရင် စကြတာပေါ့။"

ဝမ်ရှင်း၏ ပျော်ရွှင်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒုက္ခမပေးပါဘူး။" ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရှောင်မို ဘာစီစဉ်နေသလဲဆိုတာကို ဝမ်ရှင်း မသိသော်လည်း အကယ်၍ သူမသာ ရှောင်မိုကို ကောင်းမြတ်မှုဆီသို့ ပြောင်းလဲလာအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ပြီး ဗုဒ္ဓတရားတော်များမှတစ်ဆင့် ငြိမ်းချမ်းမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းက အလွန် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ခြံဝင်းလေးထဲတွင် အမျိုးသမီးက ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို လေးနက်စွာ ဟောပြောနေပြီး အမျိုးသားက အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သခင်မဝမ်ကလည်း ဝင်ရောက် နားထောင်လေ့ရှိပြီး သူမကလည်း ဗုဒ္ဓတရားတော်များကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။

နင်ဝေ့က ခဏတာ နားထောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပို၍ပို၍ နားမလည်နိုင်ဖြစ်လာပြီးနောက် သူမက ဟွန်တွန်းလေးကို ခေါ်ကာ အခြားနေရာတွင် သွားကစားနေခဲ့သည်။

ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲဘေးမှ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်သံများက တစ်ခါတစ်ရံ လွင့်ပျံလာလေ့ရှိသည်။

မဝေးလှသော နေရာရှိ ဟွန်တွန်းလေးက ခြံဝင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် လိမ့်လှိမ့်နေပြီး ၎င်းကိုယ်၎င်း နှင်းလုံးလေး တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

နင်ဝေ့က ဟွန်တွန်းလေးကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေခဲ့သည်။

ဤအချိန်လေးတွင် အချိန်က ရပ်တန့်သွားသည့်အလားပင်။

မသိမသာဖြင့် ဆောင်းရာသီ ကုန်လွန်သွားပြီး နှင်းဟောင်းများ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ထိုနံနက်ခင်းတွင် သခင်မဝမ်နှင့် ဝမ်ရှင်းတို့ကို စကားတစ်ခွန်း ပြောပြီးနောက် ရှောင်မိုက အိမ်မှ စောစောစီးစီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ကျေးရွာပြင်ပရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ စီစဉ်လိုက်သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် မှော်ဝင်္ကပါကို စီစဉ်ပြီးစီးသောအခါ ရှောင်မိုက မှော်ဝင်္ကပါထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏အရှေ့တွင် စမ်းချောင်းလေးတစ်ခုက ညင်သာစွာ စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ရှောင်မိုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သွေးချီများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အရိုးထိခိုက်မတတ် နာကျင်စေသော မိစ္ဆာချီများက ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများက ဒူးနှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

သူက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများ၏ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာချီများကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ဤဖြစ်စဉ်က ရှောင်မို ကိုယ်တိုင် ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲစိတ်ပြီး ရောဂါဖြစ်နေသော တစ်သျှူးများကို ဖယ်ရှားရန် ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်နေသည့်အလားပင်။

ထို့အပြင် သူက ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုလုံး တစ်လျှောက် မေ့ဆေးမပါဘဲ သတိရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး နာကျင်မှုက အသားကို လှီးဖြတ်ရုံသက်သက်ထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။

ရှောင်မိုက ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောသစ်များ တည်ဆောက်ရန်နှင့် မူလအရိုးများကို အစားထိုး ဖြည့်တင်းရန်အတွက် သွေးချီများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဒါက ရှောင်မို စဉ်းစားထားတဲ့ နည်းလမ်းပါပဲ။

သူ၏ ယခင် ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် မူလအရိုးများက ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေပြီး ပြုပြင်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့်။

ဒါကြောင့် သူက ဝိညာဉ်သွေးကြော အားလုံးကို ဆက်သွယ်ပေးမယ့် တံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်ဖို့ သွေးချီတွေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ အသုံးပြုလိုက်တယ်။

မူလအရိုးများကို ပြုပြင်ရန်အတွက် သွေးချီများကို ကုန်ကြမ်းများအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက အလွန် နာကျင်ရပြီး ထူးထူးကဲကဲ အန္တရာယ်များလှသည်။ ရှောင်မိုက သတိမထားပါက လမ်းလွဲသွားနိုင်ခြေ အလွန် များပြားသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကာလအတွင်း ရှောင်မိုက သူ၏ စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျက် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျမ်းစာများကို လေ့လာပြီး အခြားကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးပြီး သူ၏ အသိစိတ်က သွေးချီများကြောင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံရကာ သွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဆိုပါက ရှောင်မိုက မှော်ဝင်္ကပါထဲမှ ခြေလှမ်းလိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဆိုတာကို ရှောင်မို မသိပေမဲ့ သူ့အမြင်မှာတော့ ဒါက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်ပါပဲ။

"သူတို့ကို သတ်လိုက်။"

"ရှောင်မို... သေစမ်း။"

"ငါတို့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ကို မသတ်ပါနဲ့။"

"ညီငါး... ဒါက အနောက်ဘက်ဒေသကွ။ ငါကတော့ အနိုင်ကျင့်မခံဘူး။ ငါက အမြင့်ဆုံး နေရာအထိ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းရမယ်။"

"ကောင်လေး... မှတ်ထား၊ အနောက်ဘက်ဒေသမှာ မင်းက တခြားသူတွေရဲ့ စားတာကို မခံချင်ရင် တခြားသူတွေကို အရင် စားရမယ်။"

ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို တည်ဆောက်ပြီး မူလအရိုးများကို ပြုပြင်နေစဉ် ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲတွင် အတိတ်က အဓိက တိုက်ပွဲတိုင်းကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် သတိရနေပြီး သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူတိုင်းကို ပြသနေခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်။

တောအုပ်ထဲမှ သွေးချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှောင်မိုကို ဝန်းရံထားသော မှော်ဝင်္ကပါက သွေးချီများကြောင့် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ရှောင်မိုက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး လူသားဆန်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသဘဲ သွေးဆာနေသော သားရဲဆိုးကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူနေခဲ့သည်။

"ရှောင်မို... ထမင်းစားရအောင်။ ရှောင်မို... နင် ဘယ်မှာလဲ။"

ဝမ်ရှင်းက တောအုပ်ထဲတွင် ရှောင်မို၏ နာမည်ကို အဆက်မပြတ် ခေါ်ဝေါ်ကာ သူ့ကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

သွေးချီများကို အာရုံခံမိသောအခါ ဝမ်ရှင်းက လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် စမ်းချောင်းလေးဘေးတွင် ရှောင်မိုက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လာသည်ကို ဝမ်ရှင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှောင်မို။"

ဝမ်ရှင်းက တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူက သွေးချီများကို ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ ရပ်နေသော နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှင်း တုံ့ပြန်နိုင်ချိန်မှာပင်။

ထိုဓားရှည်က သူမ၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုတ်ချနေပြီဖြစ်သည်။