အခန်း (၂၆၁-၂၆၂)
Vol. 27 Ch. 261-262
အခန်း ၂၆၁ သွေးမိစ္ဆာ နတ်မိမယ်... ဘာအလိုရှိလို့ပါလဲ
"ဆရာ... ဆရာ... ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ဆီက စာရောက်လာပြီ။"
အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်တွင် ယွီယွင်ဝေ့က စာတစ်စောင် ကိုင်ဆောင်လျက် သူမ၏ဆရာ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ အပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
"အဲဒီကောင်လေးက ငါတို့ကို စာရေးဖို့ မှတ်မိသေးတာပဲလား။ ကြည့်စမ်းပါဦး။" သွေးမိစ္ဆာက သမ်းဝေလိုက်ပြီး ယွီယွင်ဝေ့ထံမှ စာကို ယူလိုက်သည်။
"ဆရာ... ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဘာတွေရေးထားတာလဲ။" ယွီယွင်ဝေ့က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက သူ အဆင်ပြေပါတယ်တဲ့၊ ငါတို့ကို စိတ်မပူဖို့ ပြောထားတယ်။ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ စစ်လီကို အဆင်ပြေအောင် နေကြဖို့၊ ဒေါသမထွက်ကြဖို့၊ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက ငါ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်မနေဖို့ ပြောထားတယ်။ တကယ်လို့ ငါ သေရည်သောက်ချင်ရင် မင်းက ငါ့ကို သောက်ခွင့်ပြုရမယ်တဲ့၊ ပြီးတော့ ပျင်းတာပြေအောင် ငါ့အတွက် အချစ်ပန်းချီကားနဲ့ အချစ်စာအုပ်တွေ ပိုဝယ်ပေးသင့်တယ်တဲ့။"
(အချစ်ပန်းချီကားနဲ့စာအုပ်ဆိုတာက လိင်စာအုပ်ကိုဆိုလိုတာပါ)
သွေးမိစ္ဆာက မျက်နှာသေဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ဆရာ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
သူမက သူမ၏ဆရာ၏ လက်ထဲမှ စာကို တိုက်ရိုက် လုယူလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဆရာ လိမ်နေတာပဲ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဆရာ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့၊ ဆရာ့ကို သေရည် အများကြီး မသောက်ခိုင်းဖို့၊ ပြီးတော့ ပိုအရေးကြီးတာက သာမန်စာအုပ်တွေ ပိုဖတ်ခိုင်းဖို့ တိတိကျကျ ပြောထားတာလေ။"
"ကျွတ်... မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက တကယ်ကို ဝင်စွက်ဖက်ချင်တာပဲ" ဟု သွေးမိစ္ဆာက ညည်းတွားလိုက်ပြီး ခေါင်းလှည့်သွားခဲ့သည်။
"အို... ဟုတ်သားပဲ။" သွေးမိစ္ဆာက တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ယွီယွင်ဝေ့ထံသို့ စာတစ်စောင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဒါကို ကြည့်လိုက်။ ဒီနေ့ နောက်ဆုံးထွက်တဲ့ တောင်နဲ့ပင်လယ် သတင်းစဉ်မှာ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအကြောင်း သတင်းတွေ ပါလာတယ်။"
နောက်ဆုံးထွက် တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က ၎င်းကို အလျင်အမြန် ယူလိုက်ပြီး သေချာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် သည် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ တောင်နှင့်ပင်လယ် ဂိုဏ်းက စုဆောင်းပြုစုထားသော အနောက်ဘက်ဒေသ အနှံ့အပြားမှ အဓိက အဖြစ်အပျက်များကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ထုတ်ဝေလေ့ရှိသည်။
ယွီယွင်ဝေ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ကြည့်ခဲ့စဉ်က သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုသည် ဟွန်တွန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှတစ်ဆင့် ရှေးခေတ် ကြီးမြတ်သော သားရဲဆိုးကြီး လေးကောင်အနက်မှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ဟွန်တွန်းကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။
အဲဒီတုန်းက ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုအတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယွီယွင်ဝေ့ ပိုဖတ်လေလေ၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပိုမို ဆိုးရွားလာလေလေဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုပင် ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။
"ဒီလူတွေ... သူတို့က ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအကြောင်း ဘယ်လိုတောင် ပြောရဲတာလဲ။ အသရေဖျက်တာ။ အားလုံးက အသရေဖျက်နေတာပဲ။ သူတို့ အားလုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်။"
ယွီယွင်ဝေ့က စာကို စားပွဲပေါ်သို့ ဒေါသတကြီး ရိုက်ချလိုက်ရာ သူမ၏ ရင်အုပ်က ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး ဒေါသကြီးသော ကြက်မပေါက်စလေး တစ်ကောင်နှင့် တစ်ထပ်တည်း တူနေခဲ့သည်။
"ဘယ်သတင်းက မင်းကို ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်သွားစေတာလဲ။"
သွေးမိစ္ဆာက တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ယူလိုက်သည်။
တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ထဲရှိ ရှောင်မိုနှင့် ပတ်သက်သော အစီရင်ခံစာ အရှည်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများက အကြိမ်အနည်းငယ် အလျင်အမြန် ပုတ်ခတ်သွားပြီး အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သည်—
"အနောက်ဘက်ဒေသက အရူး"
"အနောက်ဘက်ဒေသရဲ့ အနာဂတ် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်"
"မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်တတ်ပြီး နေ့တိုင်း လူတစ်ရာရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးတွေကို သောက်သုံးနေတဲ့ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်"
"ဟားဟားဟားဟား။" ဖတ်နေစဉ် သွေးမိစ္ဆာက ရှေ့နောက် ယိမ်းယိုင်သွားသည်အထိ ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များပင် စီးကျလာခဲ့သည်။ "ဒီကောင်လေးရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားသွားတာလဲ။ သူက ငါ့ထက်တောင် မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်နဲ့ ပိုတူနေပါလား။ ဟားဟားဟား။"
"ဆရာ" ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ... နေဦး... ငါ ဖတ်လို့ မပြီးသေးဘူး။"
သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ တပည့်၏ နဖူးကို တောက်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။
"အို... ဒီကောင်လေးက မဆိုးပါဘူး။ သူက ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။"
"ဟင်။ သူက ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း မိစ္ဆာဂိုဏ်း ငါးဆယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်ပေါ့။ မဆိုးဘူး။"
"မသေမျိုးအဆင့် ငါးယောက်၊ ခြောက်ယောက်လောက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လား။ မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... သူ့မှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိတာပဲ။"
"အဲဒီ သီလရှင်နဲ့အတူ ညတွေကို ဖြတ်သန်းနေတယ်ပေါ့လေ။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ တကယ်ကို~"
"ဒါ ဒါတွေ အားလုံးက အတုအယောင်တွေ ဖြစ်ရမယ်။" ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ဆရာ၏ လက်ထဲမှ တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ရုတ်တရက် လုယူလိုက်ပြီး စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး။"
"ဘာလဲ။ မင်းက သဝန်တိုနေတာလား။" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ တပည့်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး။" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းလှည့်သွားခဲ့သည်။
"မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတုန်းပဲလား။" သွေးမိစ္ဆာက ယွီယွင်ဝေ့၏ နဖူးကို ထိုးလိုက်သည်။ "ယင်ယန်မျက်လုံးနဲ့ ကောင်မလေး ရောက်လာတုန်းက မင်းက နည်းနည်း သဝန်တိုနေခဲ့တာပဲ။ စစ်လီက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ကို ရောက်လာပြီး သူမက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ လူလို့ ပြောတုန်းကလည်း မင်း သူမနဲ့ ရန်ဖြစ်မလိုတောင် ဖြစ်ခဲ့တာလေ။"
"ဆရာ... ဆရာ့ကို ကျွန်မ စကားမပြောတော့ဘူး။" ယွီယွင်ဝေ့၏ ပါးပြင်များက အနည်းငယ် ရဲတွတ်သွားပြီး လှည့်ထွက်သွားကာ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများဖြင့် စကတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ။" သွေးမိစ္ဆာက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက အရမ်း ထိုင်းမှိုင်းတယ်။ မိန်းမတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ကျင့်ကြံဖို့ပဲ တွေးနေတာ။ သူ ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို သဘောတူအောင် ငါ စပ်ဟပ်ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ။"
"စပ်ဟပ်ပေးမယ်" ယွီယွင်ဝေ့က ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သတို့သမီးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကန်တော့ကာ မင်္ဂလာဦးအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မသိမသာဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့၏ ပါးပြင်ထက်ရှိ ရှက်သွေးဖြာမှုက သူမ၏ ညှပ်ရိုးများအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမ၏ ခေါင်းမှ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များပင် ထွက်လာသည့်အလားပင်။
"ဆရာ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောပါနဲ့။ ကျွန်မနဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက... အို။" ယွီယွင်ဝေ့က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြေးထွက်သွားပြီး အလွန် ပျော်ရွှင်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။
"ဒီ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ ညီမလေးကတော့..."
သွေးမိစ္ဆာက ပြေးထွက်သွားသော သူမ၏ တပည့်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးကလည်း အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။
အနည်းဆုံးတော့ သူမ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အဖော်ရပြီး အထီးကျန်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
သွေးမိစ္ဆာက တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အခြား အဓိက အဖြစ်အပျက်များအကြောင်းကို လေ့လာသိရှိခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း အဖြစ်အပျက် အများစုမှာ ရှောင်မိုကို ဗဟိုပြုနေခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရှောင်မိုက မကြာသေးမီက အရမ်း သောင်းကျန်းနေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အခြားဂိုဏ်းများကို ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သောကြောင့် သူက ရန်သူ အတော်များများကို ဖန်တီးခဲ့မိသည်။
ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာမှ ကျင့်ကြံသူများက "မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့" ဟု ခေါ်သော အဖွဲ့တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ရှောင်မိုကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ရေး ခရီးစဉ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ယခင်က ဧကရာဇ်သားရဲဂိုဏ်းက ရှောင်မိုကို သတ်ရန် မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ယာယီ ရပ်နားထားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရှောင်မို၏ ပြစ်မှားစော်ကားမှုကို ခံခဲ့ရသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများက သူတို့က ရပ်နားထားလျှင်တောင်မှ ရှောင်မိုက သူတို့ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ထို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများက အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရှောင်မိုက သူတို့ကို နောက်မှ လာရောက် ဖျက်ဆီးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေမည့်အစား ဦးဆောင်လှုပ်ရှားရန်က ပိုကောင်းသည်ဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် သွေးမိစ္ဆာက ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသရွေ့ အဲဒီကောင်လေးက ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။
"ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီး တချို့ကိုတော့ သတိပေးဖို့ လိုကောင်း လိုလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေက ငါ့ရဲ့ တပည့် နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ တကယ် ထင်သွားလိမ့်မယ်။"
သွေးမိစ္ဆာက ခရီးတစ်ခု ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မဟုတ်ပါက ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမက ဘာမှမလုပ်ပါက သူမက အလွန်တရာ အရေးပါမှု မရှိသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ဟင်။"
သွေးမိစ္ဆာက တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေစဉ် သူမ၏ မျက်မှောင်များ အလိုအလျောက် ကြုတ်သွားခဲ့သည်။
သွေးမိစ္ဆာက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ယူလိုက်ပြီး မင်စွန်း အရည်တွင် နှစ်ကာ တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ပေါ်တွင် ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယခင် တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် များကို ထုတ်ယူကာ ဆင်တူသော သတင်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှာဖွေလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာက..."
သူမ မှတ်သားထားသော နေရာအသီးသီးကို ကြည့်ရင်း သွေးမိစ္ဆာက တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို ဆွဲယူကာ ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်မှ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ရတနာ စံအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းတစ်ခုထဲတွင်။
လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ကန်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သော ချင်ယွမ်က ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ထဲတွင် သူမ၏ ချွေးများကို ဆေးကြောပြီး သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးခါစ ဖြစ်သည်။ သူမ အနားယူရန် အခန်းထဲသို့ ပြန်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူမထံသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချင်ယွမ်က သက်ပြင်းချကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သွေးမိစ္ဆာက ချင်ယွမ်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"သွေးမိစ္ဆာ နတ်မိမယ်... ဘာအလိုရှိလို့ပါလဲ။"
ချင်ယွမ်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူမအတွက် ဓားတွေကို နေ့ရောညပါ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း သွန်းလုပ်ပေးနေရတယ် ဆိုတာကို ဒီကောင်မလေး သိရဲ့လား။
"ချင်ယွမ်။"
သွေးမိစ္ဆာက ချင်ယွမ်၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။
"ငါ ဆရာ့ကို ရှာတွေ့ပြီ။"
အခန်း ၂၆၂ ဒီရယ်စရာကောင်းတဲ့ လောကကြီးကို လှောင်ပြောင်နေသလိုပဲ
"ဘာ။"
သွေးမိစ္ဆာ၏ ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားကို ကြားသောအခါ ချင်ယွမ်က အံ့အားသင့်မသွားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သူမ နားကြားမှားသွားသည်ဟုပင် ထင်လိုက်မိသည်။
"ငါပြောတာက... ချင်ယွမ်။ ငါ ဆရာ့ကို ရှာတွေ့ပြီလို့။"
သွေးမိစ္ဆာ၏ အသံက ထိန်းချုပ်၍မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ နှစ်သုံးထောင်ကျော် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော အမျိုးသမီးက ယခုအခါ ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။
"ကြည့်စမ်း... ဒါကို ကြည့်လိုက်။"
စကားပြောနေရင်း သူမက စားပွဲပေါ်ရှိ ထူထဲသော တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် ကို အလျင်စလို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီးနောက် ရွှမ်စက္ကူ အသန့်တစ်ရွက်ကို ယူကာ ၎င်း၏ဘေးတွင် သေချာစွာ ချထားလိုက်သည်။
သူမက တောင်နှင့်ပင်လယ် သတင်းစဉ် မှ သူမ ယခင်က ရွေးချယ်ထားသော တည်နေရာများနှင့် ဦးတည်ရာများကို ရွှမ်စက္ကူပေါ်တွင် သေသေချာချာ မှတ်သားလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်က အနီးအနားတွင် ရပ်နေပြီး လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကာ သွေးမိစ္ဆာ ဘာလုပ်နေသလဲ ဆိုတာကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
"အရင်က ငါ ကောက်ချက်ချခဲ့တာကို နင် မှတ်မိသေးလား။"
သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းမော့ကာ ချင်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီတုန်းက အရိုးဖြူ တားမြစ်နယ်မြေကနေ ထွက်လာခဲ့တဲ့ အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ် အနည်းငယ်က အားလုံး နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ တာအို နှလုံးသားတွေ ယိမ်းယိုင်နေတဲ့ လက္ခဏာတွေတောင် ရှိနေခဲ့တယ်။"
"အဲဒီတုန်းက သူတို့က တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ သာမန် အသိဉာဏ်နဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းခဲ့တာ။"
"သူတို့က တစ်ခုခုကို တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေတာတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"အခု ဒီနေရာတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်—"
ထိုသို့ပြောရင်း သွေးမိစ္ဆာက ရွှမ်စက္ကူပေါ်တွင် သူမ ယခုလေးတင် မှတ်သားထားသော နေရာအနည်းငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း တောင်နဲ့ပင်လယ် သတင်းစဉ် က မှတ်တမ်းတွေအရ ဒီနေရာတွေ အားလုံးမှာ အကြီးစား သားရဲဆိုးတွေရဲ့ သောင်းကျန်းမှုတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အဲဒါတွေက အဲဒီ ဂိုဏ်းချုပ်တွေ နေထိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ဖြစ်နေတယ်။"
"ပြီးတော့ ဒီမှာ... ဒါတွေကို ကြည့်လိုက်။"
နောက်ဆုံးတွင် သွေးမိစ္ဆာက ဤပြန့်ကျဲနေသော အမှတ်အသားများကို မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်သွယ်လိုက်သောအခါ ချင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ပြူးကျယ်လာခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် သွေးမိစ္ဆာ ဘာပြောချင်သလဲဆိုတာကို ချင်ယွမ် ခပ်ရေးရေး နားလည်သွားခဲ့သည်။
ဤနေရာများနှင့် သက်ဆိုင်သော ဂိုဏ်းများသည် အချင်းချင်း ဝေးကွာပြီး ဆက်စပ်မှု မရှိပုံရသော်လည်း ၎င်းတို့က အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ ပတ်လည်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း မှော်ဝင်္ကပါကြီး တစ်ခုကို ပုံဖော်နေခဲ့သည်။
ပြီးတော့ ဒီမှော်ဝင်္ကပါရဲ့ ဗဟိုချက်က—
အနန္တတာအိုဂိုဏ်းပဲ။
"ဒါက..." ချင်ယွမ်က မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သွေးမိစ္ဆာကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ ခဏတာမျှ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မဟနိုင်တော့ပေ။
သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်နေပြီး သူမ၏ လေသံက ပြတ်သားနေခဲ့သည်။ "တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ကောက်ချက်သာ မှန်ကန်မယ်ဆိုရင် သူတို့က တစ်ခုခုကို နှိုးဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတွေကို ကြားခံနယ်မြေအဖြစ် အသုံးပြုနေကြတာပဲ။"
သူမက ခဏတာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ချင်ယွမ်... အရင်က နင့်ကို ငါ မေးခဲ့ဖူးတယ်... အရိုးဖြူ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ အဲဒီ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာလားလို့။ တကယ်လို့ သူတို့က တစ်ခုခုကို တကယ်ပဲ နှိုးချင်နေတယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရတနာတွေကိုပဲ အားကိုးနေလို့ကတော့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆို... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တဲ့ အဲဒီ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက တကယ်တော့..." ချင်ယွမ်က သူမ၏ လက်များကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ရီနေခဲ့သည်။
"အင်း။"
သွေးမိစ္ဆာက တိုးတိုးလေး အကြောင်းပြန်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်ကာ အဝေးရှိ အနန္တတာအိုဂိုဏ်း၏ အဓိက တောင်ထွတ်ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ့ဆရာက သူမရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ အမြဲတမ်း သတိထားတတ်တယ်၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း မသေမျိုးအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။ သူမက အရိုးဖြူ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရရင်တောင်မှ တကယ်လို့ သစ္စာဖောက်မခံရဘူးဆိုရင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ သူမမှာ သေချာပေါက် ရှိတယ်။"
...အနန္တတာအိုဂိုဏ်း အဓိက တောင်ထွတ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ခုတွင်။
အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က တိတ်ဆိတ်သော တောင်ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ဂူပေါက်ဝက နက်ရှိုင်းပြီး လမ်းကြောင်းက အောက်ဘက်သို့ ကွေ့ကောက်သွားကာ အဓိက တောင်ထွတ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေခဲ့သည်။
သူက ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း နင်းချလိုက်ရာ သူ၏ ခြေသံများက ဟင်းလင်းပြင် ဂူကြီးထဲတွင် ခပ်သဲ့သဲ့နှင့် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
အဓိက တောင်ထွတ်တောင်တန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လုံးဝ အခေါင်းပေါက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ရှုပ်ထွေးသော မှော်ဝင်္ကပါ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အစီအစဉ်တကျ စီစဉ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှော်ဝင်္ကပါ တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သံမဏိသံကြိုးများဖြင့် ခိုင်မာစွာ ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်။
သူတို့၏ ခြေလက်များကို ချည်နှောင်ထားပြီး "ဝိညာဉ်ရိုက်နှက်သည့် အပ်များ" ကို သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရေးကြီးသော သွေးကြောဆုံမှတ်များထဲသို့ ရိုက်သွင်းထားခဲ့သည်။
သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လုံးဝ ချိတ်ပိတ်ထားရုံသာမက ၎င်း၏ အနည်းငယ်မျှကိုပင် စုစည်းခွင့်မပေးဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ကိုပင် သတ်သေခွင့် မပြုထားပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ သက်စောင့် မူလဇစ်မြစ်နှင့် တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခြင်းများက စမ်းချောင်းများကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခံနေရသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးထောင်အတွင်း မင်းတို့အားလုံး ဒုက္ခများခဲ့ရပြီ။"
အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က ဝင်္ကပါများရှေ့တွင် ရပ်ကာ အကျဉ်းချခံထားရသော ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကို အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်။ မင်းရဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဒေါသကို သေချာပေါက် ကျရောက်စေလိမ့်မယ်။" ယခင် ရာက္ခသ ခန်းမဆောင်၏ ခန်းမသခင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး သူ၏ အကြည့်က ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"အခု ရပ်တန်းကရပ်ပြီး မင်းရဲ့ လမ်းမှားကနေ ပြန်လှည့်ဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးဘူး။" ဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင်ဟောင်းက အနည်ထိုင်နေသော သွေးအချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်က ထက်မြက်နေသော်လည်း သူ၏ အသံက အားနည်းမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။
သို့သော် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က ဤစွပ်စွဲမှုများနှင့် သတိပေးချက်များကို မကြားသည့်အလား ပြုမူနေခဲ့သည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အရှေ့၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဆံပင်ရှည်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ မျက်နှာက စက္ကူလို ဖြူရော်နေခဲ့သည်။
သို့တိုင်အောင် ထိုအမျိုးသမီး၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှတရားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ခက်ခဲလှသည်။
"ရူရှီ... မင်း ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား။"
အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကျိုးရူရှီ အမည်ရှိ အမျိုးသမီးက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေပြီး ဝမ်းသာခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်း အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။
သူမ၏ မျက်လုံးများကသာ အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်အတွက် သနားကြင်နာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေပြီး သိမ်မွေ့သော ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုပင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။
"ပြောစရာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။ ဒီလောကကြီးမှာ ရှင်လိုလူမျိုးတွေ ရှိနေတာကိုပဲ ကျွန်မ စိတ်ပျက်မိတယ်။"
သူမ၏ အသံက တိုးညှင်းသော်လည်း စကားလုံးတိုင်းက ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခဲ့သည်။
"အတိတ်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ဘိုးဘေးတွေဟာ အခု ငါတို့ရရှိထားတဲ့ သာယာဝပြောတဲ့ ခေတ်ကြီးကို ရရှိဖို့အတွက် ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ခဲ့ရပြီး ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ရတာ—ဒါပေမဲ့ ရှင်က အဲဒါကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာပဲ။"
"မဟုတ်ဘူး... မင်း မှားနေတယ်။ ငါတို့က ဘာကိုမှ ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး။" အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ "ငါက မဟာတာအိုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေနေတာ... တခြား ဘယ်သူမှ မလျှောက်ဖူးသေးတဲ့ လမ်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနေတာပဲ။"
သူက ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံက ထိန်းချုပ်၍မရသော စိတ်အားထက်သန်မှုများကို တဖြည်းဖြည်း ဖော်ပြလာခဲ့သည်။
"ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲလို့ ငါတို့ တစ်ချိန်က ထင်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးတော့ ရှေးခေတ်ကာလ အဆုံးသတ်ကတည်းက ဘယ်သူမှ မဟာတာအိုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လမ်းစဉ်ပေါ်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ဘူးလို့ ငါတို့ တစ်ချိန်က ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ဘယ်တော့မှ ပိတ်မထားပါဘူး။"
သူ၏ အသံက ပို၍ပို၍ စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။
"နတ်ဘုရားတွေဆီက ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံအပြည့် လွှမ်းခြုံသွားတဲ့ တောက်ပမှု... မဟာတာအိုရဲ့ ဥပဒေသတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို ငါ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တန်းတူညီမျှမှုပဲ... အဲဒါက စစ်မှန်တဲ့ ထာဝရအသက်ပဲ။"
"ပြီးတော့ ငါ—အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်။"
သူက မျက်မြင်မရသော အရာတစ်ခုခုကို ပွေ့ဖက်ရန်အတွက်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်မောင်းများကို ကျယ်ကျယ် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
"တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါဟာ နတ်ဘုရားနဲ့တူတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံး ငါ့ရဲ့ ခြေအောက်မှာ ပြပ်ဝပ်နေရလိမ့်မယ်။ ငါဟာ ထာဝရအသက်ကို တကယ် ရရှိလိမ့်မယ်။"
သူ၏ စကားသံ အဆုံးမှာပင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကို အကျဉ်းချထားသော မှော်ဝင်္ကပါများကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
နာကျင်ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းပြီး အရိုးဖောက်မတတ် နာကျင်မှုက လူတိုင်းအပေါ်သို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားငယ်လေးများက သူတို့၏ အသားများကို တစ်စစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှီးဖြတ်နေသည့်အလားပင်။
သူတို့၏ သက်စောင့် မူလဇစ်မြစ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဂူ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရုပ်တုတစ်ခုထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား စုစည်းသွားကြသည်။
ထိုရုပ်တုက ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပုံဖော်ထားသည်။ သူမ၏ ဂါဝန်က မြေကြီးပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး သူမ၏ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူမ၏ အကြည့်က ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အမြင်မှားခြင်း ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ—
ကျိုးရူရှီက ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင် မှိန်ဖျော့ပြီး သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မျှော်လင့်မထားဘဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအပြုံးက ဤရယ်စရာကောင်းသော လောကကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ လှောင်ပြောင်နေသည့်အလား မသိသာလောက်အောင် မှေးမှိန်လွန်းလှသည်။