အခန်း (၂၆၅-၂၆၆)

အခန်း ၂၆၅ ဒီကိစ္စက ဒီအဘိုးကြီးအမြင်မှာတော့ လုံးဝ မသင့်တော်ဘူး

ကျိုးနိုင်ငံ နန်းတော်၏ လင်းရှင်းခန်းမဆောင်ထဲတွင်။

မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးက ငွေရောင် မှန်တစ်ချပ်ရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး နန်းတွင်း အစေခံမလေးများက သူမကို အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ပေးကာ အလှပြင်ပေးနေကြသည်။

"ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဒီလောက် လှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်ရတာလဲ။"

မယ်တော်ကြီးယန်က သူမ၏ မျိုးနွယ်စုမှ သမီးတော်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ ပိုကြည့်လေလေ ပို၍ ကျေနပ်လာလေလေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ဤမျိုးနွယ်စု သမီးတော်က စာပေဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး ခိုင်မာသော ပညာရှင် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရုရွှယ်က ကျင့်ကြံလို့မရတာလေး တစ်ခုပါပဲ။

မဟုတ်ပါက မယ်တော်ကြီးယန်အနေဖြင့် ရုရွှယ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် ပညာရေး အကယ်ဒမီတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးမည်ဟု ခံစားနေခဲ့သည်။

"မယ်တော်ကြီးကို အစီရင်ခံပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ကျွန်ယုံတွေ သခင်မလေးယန်ကို အလှပြင်ပေးလို့ ပြီးပါပြီ။"

တစ်နာရီနီးပါး ကြာပြီးနောက် အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ်က မယ်တော်ကြီးယန်ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"လာ... လာ... ငါ သေချာလေး ကြည့်ပါရစေဦး။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ယန်ရုရွှယ်ကို ထူပေးလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ နူးညံ့ကာ အရိုးမပါသကဲ့သို့ နုနယ်လှသော လက်မောင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်လိုက်သည်။

"လှတယ်... တကယ်ကို လှတာပဲ။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ယန်ရုရွှယ်ကို အကြိမ်မည်မျှ ချီးကျူးခဲ့သည်ကို သူမ မသိတော့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းက မလုံလောက်သေးဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်... သခင်မလေးယန်က တကယ်ကို အရမ်း လှတာပါပဲ။ ဒီလောက် လှပတဲ့ သတို့သမီးမျိုးကို ကျွန်မ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး" ဟု အစေခံမလေး တစ်ယောက်က မိန်းမောစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အို... မင်းတို့တွေ" မယ်တော်ကြီးယန်က ပြုံးလိုက်သည်။ "အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ အခေါ်အဝေါ် ပြောင်းရမယ်။ သူမကို မိဖုရားခေါင်ကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်။"

"မယ်တော်ကြီး... ဒီနေ့က အစမ်းလေ့ကျင့်တာ သက်သက်ပါ။ ရုရွှယ်က လက်ထပ်ပြီး ဝင်မလာရသေးပါဘူး" ဟု ယန်ရုရွှယ်က ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား... ဒါက အစမ်းလေ့ကျင့်တာ ဆိုပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးသွားရင် ရုရွှယ် မင်း မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်လာမယ့်ကိစ္စက ကျောက်တုံးပေါ် စာရေးထားသလို ခိုင်မာသွားပြီပဲ။ တကယ်လို့ တခြား နန်းတွင်းအရာရှိတွေက တစ်ခုခု ပြောချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့က ဓလေ့ထုံးတမ်းနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေက သဘောတူရဲ့လား၊ ပြီးတော့ လောကကြီးက သာမန်ပြည်သူတွေကကော သဘောတူရဲ့လား ဆိုတာကို အရင်ဆုံး မေးရလိမ့်မယ်။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ယန်ရုရွှယ်၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်သေးသေးလေးကို ညှစ်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ရုရွှယ် မင်းကလွဲရင် တခြားဘယ်သူကများ ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီလို့လဲ။"

မယ်တော်ကြီး၏ ချီးကျူးစကားများကို ကြားသောအခါ ယန်ရုရွှယ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို လက်ထပ်တာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကံကောင်းမှု သက်သက်မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီနန်းတော် နက်နက်ကြီးထဲမှာ ငါက မကြာခဏဆိုသလို တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပြီး စကားပြောစရာ လူတောင် မရှိဘူး။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ယန်ရုရွှယ်၏ မျက်လုံးများကို ရိုးသားမှု အတိုင်းအတာ တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရုရွှယ်... မင်း မကြာခင် နန်းတော်ထဲကို ဝင်လာတော့မှာဆိုတော့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ အရမ်း ပျင်းနေရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ရုရွှယ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ချပါ မယ်တော်ကြီး။ ရုရွှယ် နန်းတော်ထဲ ဝင်လာပြီးတဲ့နောက် မယ်တော်ကြီးနဲ့အတူ အချိန်ပိုပေးပါ့မယ်။"

"ဟီးဟီးဟီး... ငါ့ဆီကို တစ်ခါတလေမှ လာတွေ့ပါ။ မင်းက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ အချိန်ပိုပေးပြီး ငါတို့ ကျိုးနိုင်ငံအတွက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား တစ်ပါးကို မြန်မြန် မွေးဖွားပေးသင့်တယ်။"

မယ်တော်ကြီးယန်က ဤစကားကို အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးက တကယ်ကို လိမ္မာသိတတ်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် နှစ်သိမ့်မှု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... အချိန်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ မြန်မြန် သွားကြစို့။ နန်းတွင်းနဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေ အားလုံး ရောက်နေကြပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မယ်တော်ကြီး။"

ယန်ရုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အနီးအနားရှိ အစေခံမလေး တစ်ယောက်က အနီရောင် သတို့သမီး မျက်နှာဖုံးဇာပဝါကို ယူကာ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

ကျိုးနိုင်ငံ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများအရ ရှောင်မိုက ကောင်းကင်ယဇ်ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်သို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိနေပြီး မယ်တော်ကြီးနှင့် ယန်ရုရွှယ်တို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဒါက အခမ်းအနား အစမ်းလေ့ကျင့်မှု သက်သက်သာဖြစ်သောကြောင့် သတို့သမီးကို သွားရောက်ကြိုဆိုခြင်း ကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းစဉ်များကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့က အဓိကအားဖြင့် နန်းတော်အတွင်း ကျင်းပသော အရေးကြီးဆုံးနှင့် ရှုပ်ထွေးခက်ခဲဆုံး ဓလေ့ထုံးတမ်းများကိုသာ အစမ်းလေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်၏ အောက်ဘက်တွင် ဝန်ကြီးများ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီး နှစ်ဖက်ခွဲကာ ရပ်နေကြသည်။

ဝန်ကြီးများစွာက သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးကို တိတ်တဆိတ် အကြိမ်များစွာ ခိုးကြည့်နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးက တာအိုကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေခဲ့သောကြောင့် ညီလာခံသို့ မတက်ရောက်သည်မှာ နှစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နှစ်ဝက်အတွင်း သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း။

သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၏ အရပ်ရှည်ပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှင် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အသွင်အပြင်က ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ထိုပြတ်သားသော မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို မသိမသာ ဖော်ပြနေပြီး သူ့ကို ဒေါသထွက်စရာ မလိုဘဲ အာဏာပါသော အသွင်အပြင်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေခဲ့သည်။

သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးက ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသွင်အပြင်နှင့် စိတ်နေသဘောထားက တကယ်ကို ထူးကဲကောင်းမွန်လှသည်။

ရှောင်မိုက ဤနန်းတွင်းအရာရှိများ ဘာတွေးနေသလဲ ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ရှောင်မိုက ယန်မျိုးနွယ်၏ သမီးတော်က ဘယ်လိုရုပ်ရည်မျိုး ရှိသလဲဆိုတာကို မြင်တွေ့ရရန် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

"ဒေါင်"

"ဒေါင်"

"ဒေါင်"

စစ်ရှီ (နံနက် ၉ နာရီမှ ၁၁ နာရီအတွင်း) တွင် ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးငယ်က မယ်တော်ကြီးယန်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကောင်းကင်ယဇ်ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင် ရင်ပြင်ထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းက ကျက်သရေရှိပြီး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ အစေခံမလေးများက သူမ၏ အနီရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို နောက်မှ ကိုင်ဆောင်ပေးထားပြီး မင်္ဂလာဝတ်စုံက သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေကာ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို မတ်မတ်ဖြစ်စေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ထူးကဲသော စိတ်နေသဘောထားကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်က အနီရောင် ပန်းပွင့်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော အနီရောင် ပိုးသားဖဲကြိုးကို ရှောင်မို၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

မီတာဝက်ခန့်သာ ကွာဝေးသော နေရာမှနေ၍ အမျိုးသမီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သင်းပျံ့သော ရနံ့ကို ရှောင်မိုက ရှူရှိုက်မိနေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက အနီရောင် ပိုးသားဖဲကြိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အမျိုးသမီးကို မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးက ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ရွတ်ဆိုသံကြားတွင် ရှောင်မိုနှင့် ယန်ရုရွှယ်တို့က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပူဇော်ရန်အတွက် အမွှေးတိုင်များကို အသီးသီး လက်ခံရယူလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ တရားဝင် မင်္ဂလာအခမ်းအနား မဟုတ်သောကြောင့် အမွှေးတိုင်များကို မီးမထွန်းထားပေ။

ကျိုးနိုင်ငံ၏ စည်းမျဉ်းများအရ မင်္ဂလာအခမ်းအနား အစမ်းလေ့ကျင့်မှုတွင် တားမြစ်ချက် သုံးခု ရှိသည်—

ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်ရာတွင် အမွှေးတိုင် မီးမထွန်းရ။

မိဖုရားခေါင်ကြီး စကားမပြောရ။

သတို့သားနှင့် သတို့သမီးတို့ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်ရ။

သို့သော် ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းစဉ် အများစု ပြီးစီးသွားပြီးနောက် နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးက မယ်တော်ကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးက နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးက လည်ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဒီအရာရှိအိုကြီးက မနေ့ညက ကောင်းကင်နက္ခတ်တွေကို လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့ပါတယ်။ ကြယ်ကိုးလုံးက လမင်းကို ဝန်းရံနေပြီး ဒါက ရေရှည်တည်တံ့မယ့် ပေါင်းဖက်ခြင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အတိတ်နိမိတ်ကောင်း တစ်ခုပါပဲ။"

"ဒီနေ့က မင်္ဂလာအခမ်းအနားရဲ့ ကြိုတင် အစမ်းလေ့ကျင့်မှု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး တရားဝင် မင်္ဂလာဆောင် မဟုတ်ပေမဲ့... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုဆန္ဒကို လိုက်နာဖို့နဲ့ ဒီမင်္ဂလာရှိတဲ့ အချိန်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေဖို့အတွက် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ ဒီနေ့ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ဖို့ ဒီအရာရှိက ရဲဝံ့စွာ အကြံပြုအပ်ပါတယ်။"

နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး စကားပြောအပြီးတွင် အနီးအနား၌ ရပ်နေသော မယ်တော်ကြီးက သဘောတူလိုက်သည်။ "ကြယ်ကိုးလုံး လမင်းကို ဝန်းရံတာက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ အတိတ်နိမိတ်ကောင်း တစ်ခုပါပဲ။ ညွှန်ကြားရေးမှူးကျုံးရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ငါလည်း သဘောတူတယ်။ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ရုရွှယ်က ဘယ်လိုထင်လဲ။"

ယန်ရုရွှယ်က စကားမပြောသော်လည်း အနီရောင် သတို့သမီး မျက်နှာဖုံးဇာပဝါအောက်ရှိ သူမ၏ နူးညံ့သော ခေါင်းလေးကို မော့ကာ ဇာပဝါမှတစ်ဆင့် ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအမူအရာက "ကိုယ်လုပ်တော်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်အားလုံးကို နာခံပါမယ်" ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။

ရှောင်မိုက ရင်ထဲတွင် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

'ကြယ်ကိုးလုံး လမင်းကို ဝန်းရံတယ်' ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။

အရာအားလုံးက သူ့ရဲ့ စကားလုံး လှည့်ကွက်တွေချည်းပါပဲ။

ရည်ရွယ်ချက်က ဒီနေ့ အစမ်းလေ့ကျင့်မှုအတွင်းမှာ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားကို အရင် ပြုလုပ်ဖို့ပါပဲ။

ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားက အသေးအဖွဲ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယန်မျိုးနွယ်၏ သမီးတော်အတွက် မိဖုရားခေါင်ကြီး ရာထူးက အခြေခံအားဖြင့် ပုံသေဖြစ်သွားပြီး ပြောင်းလဲ၍မရတော့ပေ။

ရှောင်မိုက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အစောကြီးဖြစ်စေ၊ နောက်ကျမှဖြစ်စေ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နက္ခတ်ဗေဒင် လေ့လာရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး—ရိုးသားပြီး အလွန် အားလပ်နေပုံရသော ဤလူ—က မယ်တော်ကြီးယန်၏ ဘက်မှရပ်တည်ပြီး သူမအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ရှောင်မို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

စင်မြင့်အောက်ရှိ အခြား ဝန်ကြီးများက ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။

အရှင်မင်းကြီးနှင့် ယန်မျိုးနွယ်မှ အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးတို့ကြား တရားဝင် မင်္ဂလာအခမ်းအနားအတွက် လဝက်ခန့် လိုသေးသည်။

လဝက်ဆိုသည်မှာ ပြောင်းလဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော မိသားစုများက ယန်မျိုးနွယ်မှ အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးကို အစားထိုးနိုင်မလားဆိုတာကို ကြည့်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"ဒီကိစ္စက ဒီအဘိုးကြီးအမြင်မှာတော့ လုံးဝ မသင့်တော်ဘူး။"

ရှောင်မိုက သဘောတူတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ဟွမ်ဝေ့က ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူတိုင်း၏ အကြည့်က ဟွမ်ဝေ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ရုရွှယ် တစ်ယောက်တည်းကသာ နန်းတော်၏ အခြား ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရုရွှယ် ကြည့်လိုက်သော ဦးတည်ရာတွင် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်၌ ထိုင်ကာ ကွေ့ဟွာသေရည်ကို သောက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူမက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သေရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ပြန်လည် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော နေရာမှနေ၍ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ အကြည့်များက ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ကြသည်။

အခန်း ၂၆၆ ပညာရှင်က ပညာရှင် ဖြစ်နေတုန်းပဲ... ပြီးတော့ မိန်းကလေးကလည်း အဖြူရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပဲ

စင်မြင့်ပေါ်တွင် မယ်တော်ကြီးယန်က ဘေးဘက်၌ ရပ်နေပြီး သူမ၏ အင်္ကျီလက်စများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဟွမ်ဝေ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒီဟွမ်ဝေ့က ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သူမ တိတိကျကျ မသိခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်း ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဟွမ်ဝေ့က ယိမ်းယိုင်နေပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီး ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခြား မြင့်မြတ်သော မျိုးနွယ်စုများကိုပင် အရိပ်အမြွက်ပြနေကြောင်း သူမ၏ မောင်တော်ထံမှ ကြားခဲ့ရသည်။

သို့သော် မယ်တော်ကြီးယန်က ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယန်မျိုးနွယ်က ဟွမ်ဝေ့ကို ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပေးခဲ့ပြီး အလွန် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က သူ့ကို အမှားတစ်ခုလေးတောင် လုံးဝ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

ထို့အပြင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆက်ဆံရေးက အမြဲတမ်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

သူက ဘာလို့များ စိတ်ပြောင်းသွားရတာလဲ။

မယ်တော်ကြီးယန်က မဝေးလှသော နေရာရှိ ယန်ရှန်းအောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရှန်းအောက်ကလည်း ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဟွမ်ဝေ့က ဤအချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

စကားပုံတစ်ခုရှိသည် မဟုတ်ပါလား—မင်္ဂလာပွဲတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးမယ့်အစား ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို ဖြိုချလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

သူက ဤကဲ့သို့သော လူဆိုးတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ခဲ့ပေ။

သူက ယန်မျိုးနွယ်ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားပြီးဖြစ်သည်ကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ပေ။

သို့သော် မကြာသေးမီက သူက သူတို့ကို ပြဿနာရှာနေခဲ့သည်။

ဒီနေ့အပြီးမှာ သူ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းက ထိုးကျသွားမှာကို သူ ကြောက်နေခဲ့တယ်။

သို့သော် ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ဖြစ်နေသဖြင့် သူ ဘာပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။

ဟွမ်ဝေ့ နားမလည်နိုင်သော အချက်တစ်ခုတော့ ရှိနေခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ယန်မျိုးနွယ်မှ အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးကို ကျိုးနိုင်ငံ၏ မိဖုရားခေါင်ကြီး မဖြစ်စေချင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား။

ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သဘောထားကို ဘယ်သူက ဖီဆန်ရဲမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခုခုကို သတိထားနေပုံရတယ်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ထားလိုက်ပါတော့လေ။"

ဟွမ်ဝေ့က ရင်ထဲတွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ရုံပဲပေါ့။ ဒီနေ့အပြီးမှာ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းကို ပြန်ဖို့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာလိုက်တော့မယ်။

ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ အမြဲ ခံစားနေရတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး။

"အဟွတ်... အဟွတ်။"

ဟွမ်ဝေ့က ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်ကာ သူ ဘာကြောင့် ကန့်ကွက်ရသလဲဆိုသည်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မနေ့က ကြယ်ကိုးလုံးက စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဝန်းရံထားခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဘေးမှာ ဓားတစ်လက်လို ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ ကြယ်ခုနစ်လုံး တန်းစီနေတာလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါက ပြီးပြည့်စုံမှု အတွင်းမှာ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုတယ်။"

"ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ ဒီနေ့မှာ ခင်ဗျားတို့ နိုင်ငံရဲ့ ပုံမှန် ဓလေ့ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆက်လုပ်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်ထပ် ရှုပ်ထွေးမှုတွေ မဖြစ်စေဖို့အတွက် ဘာကိုမှ မဆင်မခြင် မပြောင်းလဲပါနဲ့။"

"အကြီးအကဲဟွမ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်္ဂလာအခမ်းအနားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကလေးကစားစရာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းကို တရားဝင် အခမ်းအနားမှာပဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ အရှင်မင်းကြီး သေချာ စဉ်းစားပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"အရှင်မင်းကြီး သေချာ စဉ်းစားပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"အရှင်မင်းကြီး။ ဒီအချိန်မှာ မင်္ဂလာဦးညွှတ်ကန်တော့ဖို့ အကြောင်းပြချက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ ဘိုးဘေးတွေက ကျွန်တော်တို့ သူတို့နဲ့ ကစားနေတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။"

ဟွမ်ဝေ့ စကားပြောအပြီးတွင် အခြား နန်းတွင်းအရာရှိများက အလျင်အမြန် ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

ဤနန်းတွင်းအရာရှိများ၏ အသံများကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် ယန်ရှန်းအောက်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

ဤဝန်ကြီးများက သူတို့သည် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ထောက်ခံမှုကို ဆုံးရှုံးသွားဖွယ်ရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်ကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သိထားကြသည်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိပါက ယန်မျိုးနွယ်က နန်းတွင်းတွင် ကြီးမားသော အာဏာရှိနေလျှင်တောင်မှ အခြား ဝန်ကြီးများနှင့် မျိုးနွယ်စုများက အချင်းချင်း ကာကွယ်ရန် ပူးပေါင်းနိုင်ပြီး ယန်ရှန်းအောက်ကို မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲအောင် တားဆီးနိုင်ပေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အကြီးအကဲဟွမ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ တရားဝင် မင်္ဂလာအခမ်းအနား နေ့ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ မင်္ဂလာဓလေ့ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ကြတာပေါ့" မယ်တော်ကြီးယန်က ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်က ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ယခု သူမတွင် အခြား ဘာရွေးချယ်စရာ ရှိဦးမည်နည်း။

နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်။

"မယ်တော်ကြီးက အဲဒီလို ပြောထားမှတော့ ဒီနေ့အတွက် ဒါကို ထားလိုက်ကြတာပေါ့" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်မိုက အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။

ဒီနေ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ယန်မျိုးနွယ်ကို သိပ်ပြီး ထောက်ခံပုံမရတော့ဘူး။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းနဲ့ ယန်မျိုးနွယ်ကြားမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာ သေချာတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီ အေးစက်စက်နိုင်တဲ့ နတ်မိမယ်ကျန်းကတောင် ယန်မျိုးနွယ်အကြောင်း ပြောတဲ့အခါတိုင်း မကျေနပ်တဲ့ပုံ ပြသနေတာလေ။

သူတို့ အခုထိ အဆင်ပြေနေကြရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မျက်နှာမပျက်စေဖို့ သက်သက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် မင်္ဂလာအခမ်းအနား၏ လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးက မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှမရှိဘဲ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

အရာရှိများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ရုရွှယ်ကို မယ်တော်ကြီးယန်က ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက နန်းတော်သို့ ပြန်သွားပြီး ပေါ့ပါးသော တာအိုဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက တာအိုကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားပြီး နိုင်ငံတော်ရေးရာများကို အခြေခံအားဖြင့် လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း အချို့သော အဓိက အမျိုးသားရေး မူဝါဒများပေါ်တွင် သူ၏ အင်ပါယာတံဆိပ်တုံးကို ရိုက်နှိပ်ရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။

အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုကြာတိုင်း ရှောင်မိုက ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင်သို့ သွားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ အချိန်စီးဆင်းမှုကို တိုးမြှင့်ထားသောကြောင့် သူ၏ စိတ်က အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဘေးဒဏ်ခံယူရာတွင် ကျရှုံးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ရှောင်မိုက အလွန် ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေတွင် မရှိခဲ့ပေ။

အသနားခံစာ အနည်းငယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် ရှောင်မိုက စိတ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေရန် ရည်ရွယ်လျက် စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်ကာ အနားယူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှင်းနန်းဆောင်ထဲတွင် ယန်ရုရွှယ်က သူမ၏ မင်္ဂလာဝတ်စုံကို ချွတ်ကာ ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို ပြန်လည် ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မယ်တော်ကြီးယန်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ယန်ရုရွှယ်က အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ်၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ယန်ရုရွှယ်က ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင်၏ အပြင်ဘက် နံရံကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ သူမက မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေး... အရှင်မင်းကြီးက အခု ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင်ထဲမှာ နိုင်ငံတော်ရေးရာတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတယ်လို့ ဒီအစေခံ ကြားတယ်။ သခင်မလေး အထဲဝင်ပြီး သွားကြည့်ချင်လား။"

"အဲဒီလို လုပ်ခွင့်ရှိလို့လား။" ယန်ရုရွှယ်က မေးလိုက်သည်။ "ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေအရ ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မလက်ထပ်ရသေးခင်မှာ ကျွန်မတို့ တွေ့ခွင့်မရှိဘူး မဟုတ်ဘူးလား။"

"ကျိုးနိုင်ငံရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေအရဆိုရင်တော့ အဲဒါက အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက အသက်ရှင်နေတာလေ၊ စည်းမျဉ်းတွေက သေနေတာ။" အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဒီနေ့ နန်းတွင်းနဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိတွေ အများကြီးက မယ်တော်ကြီးကို မျက်နှာမထောက်ခဲ့ကြဘူးလေ။ မယ်တော်ကြီးက ဒေါသထွက်နေတာ။ ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းတချို့ကို မလိုက်နာရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။"

ယန်ရုရွှယ်က ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုမှတော့ အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။"

ယန်ရုရွှယ် သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ အစေခံခေါင်းဆောင်ဟွမ်က အဝင်ဝတွင် အလုပ်အကျွေးပြုနေသော အစေခံမလေးများနှင့် ဝေ့ရွှန်းတို့ကို ဖယ်ရှားရန် နန်းတွင်း အစေခံမလေး အနည်းငယ်ကို အလျင်အမြန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင် အပြင်ဘက်တွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပြီးနောက် ယန်ရုရွှယ်က ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင် အရှေ့ရှိ ရင်ပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင် အပြင်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ယန်ရုရွှယ်က အထဲမှ အမျိုးသား၏ မှန်မှန် အသက်ရှူသံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရသည်။

ယန်ရုရွှယ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက တံခါးကို မခေါက်ဘဲ ညင်သာစွာ ဖွင့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ် စာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် ရှောင်မိုက စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်ကာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

"အွန်း။"

ရုတ်တရက် ရှောင်မို၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူ ဘာအိပ်မက်မက်နေသလဲဆိုတာကို သူမ မသိသော်လည်း သူက အနည်းငယ် နာကျင်နေပုံရသည်။

ယန်ရုရွှယ်က သူမ၏ လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်မို၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

နွေးထွေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရှောင်မို၏ မျက်မှောင်များ ပြေလျော့သွားပြီး သူက ပိုမို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

မိန်းကလေးက သူမ၏ စကတ်ကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူမ၏ လက်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဖွေးသော မေးစေ့ကို လက်မောင်းပေါ်တွင် တင်ကာ အိပ်ပျော်နေသော အမျိုးသားကို သူမ၏ လှပသော မက်မွန်ပွင့် မျက်လုံးလေးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်ဘောင်မှတစ်ဆင့် စာကြည့်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သေးငယ်သော ဖုန်မှုန့်လေးများက မွန်းတည့်နေရောင်ခြည်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိုးဆွလိုက်သည်။

အိပ်ပျော်နေသော ရှောင်မိုက ယားယံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ပါးပြင်ကို လက်မောင်းနှင့် ပွတ်သပ်ကာ ဆက်လက် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

မိန်းကလေးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင်က။

ကျေးရွာလေး တစ်ရွာတွင် ခြံဝင်းထဲ၌ စာဖတ်ရသည်ကို နှစ်သက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

ပညာရှင်တွင် အကျင့်တစ်ခု ရှိသည်။

တကယ်လို့ သူက အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနေပါက အနားယူရန် ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်အိပ်လေ့ရှိသည်။

ဤအချိန်တွင် အဖြူရောင် ဂါဝန်နှင့် မိန်းကလေးငယ်က ကြောင်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုမူတတ်ပြီး သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများကို သူနှင့် တစ်တန်းတည်းထားပြီး သူ၏ ပါးပြင်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ထိုးဆွတတ်သည်။

အခုလိုမျိုးပေါ့။

နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင် ကြာပြီးနောက်။

ပညာရှင်က ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့လည်း။

မိန်းကလေးက ပင်လယ်လေးစင်းကို အုပ်စိုးနေခဲ့ပေမဲ့လည်း။

ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ အတိတ်တုန်းကလိုပဲ

ပညာရှင်က ပညာရှင် ဖြစ်နေပြီး

မိန်းကလေးကလည်း အဖြူရောင် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပဲ။

တစ်ချို့သော အကျင့်တွေက ဘဝပေါင်းမည်မျှ ပြောင်းလဲပါစေ၊ ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ချေ။