အခန်း (၃-၄)

အခန်း (၃) - လက်နက်တိုက်

ရထား၏ အရှိန်က တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျလာခဲ့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံကြီး တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ရဲချီယန်သည် သူ၏ ပထမဆုံး မှတ်တိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တံခါးရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းထားသော ဓားမြှောင်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း တံခါးဖွင့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လွန်းလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အမှောင်အတိ ကျနေပြီး၊ သူ့ရှေ့တည့်တည့်ရှိ မီးခြစ်ဘူးပုံစံ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုကလွဲ၍ ဘာကိုမှ မမြင်ရပေ။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် နေမင်းကြီး မရှိသော်လည်း သူ့ခြေအောက်ရှိ လမ်းနှင့် အဆောက်အအုံကြီးကိုတော့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲပင်။

"ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာတာပဲ... တကယ်ကို စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကြီးပဲ။ ရထားတိုင်းရဲ့ ဆိုက်ရောက်ချိန်က အတူတူဖြစ်နေတာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။"

ရထားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းပင် မပြည့်မီ အဝင်ပေါက်ဆီသို့ သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။ သူ၏ ဓားမြှောင်ကိုအသုံးပြု၍ ဟသွားအောင် ကလော်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ တံခါးကြီးက ပွင့်ဟသွားပြီး နောက်ကွယ်မှ ဆွေးမြည့်နေသော အပုပ်နံ့ကြီး တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီးနောက် သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဆွေးမြည့်နေသော အနံ့ဆိုးကြီးက ၎င်းတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ရဲချီယန်သည် သေတ္တာတစ်လုံးပေါ်ရှိ ဆွေးမြည့်နေသော သံသော့တစ်လုံးကို ဓားမြှောင်ဖြင့် ကလော်ဖွင့်လိုက်သည်။ သစ်သားလွှစာမှုန့်များကြားတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် နစ်မြုပ်နေသော ရိုင်ဖယ်သေနတ်နှစ်လက်က သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

【အဆင့်နိမ့် လက်ဖြောင့်ရိုင်ဖယ်】 - အဆင့်နိမ့် ကျည်ဆန် အတောင့် ၂၀ ပါဝင်သည်။

ရိုင်ဖယ် နှစ်လက်၊ ကျည်ဆန် အတောင့်လေးဆယ်။

ဒါက သေတ္တာတစ်လုံးတည်းရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေပဲ ရှိသေးသည်။ ဤလက်နက်တိုက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော သေတ္တာများ များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ။"

သေတ္တာများစွာကို ဆက်တိုက်ဖွင့်ဖောက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် သူရှာတွေ့သမျှ ပစ္စည်းများအားလုံးကို ရထားပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် သယ်ယူပြီးသွားချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခွန်အားများက နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

【လက်ရှိ ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၁၅ မှတ်】

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက်အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် ရဲချီယန်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများက အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်လားတော့ မသိ၊ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ၇၀ အထိ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာခဲ့သည်။

ရထားရပ်နားထားမည့် သုံးနာရီအတွင်း စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှု မရှိပါက ဤထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို သယ်ယူရန် သူ့တွင် ခွန်အားများများစားစား ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် ပစ္စည်းသယ်ယူခြင်းကို ရပ်နားလိုက်ပြီး လက်နက်တိုက်ကို လေ့လာစူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းရှိ စင်တစ်ခုပေါ်တွင် သေချာစွာ ချိပ်ပိတ်ထားသော သံသေတ္တာအချို့ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့အရင်ကမ္ဘာတွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့်ပတ်သက်သော မိတ်ဆက်ဗီဒီယိုများကို သူ ကြည့်ဖူးခဲ့ပြီး၊ အဆိုပါ ဗီဒီယိုအများစုတွင် ယခုကဲ့သို့ ဆင်တူသော သံသေတ္တာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သိချင်စိတ်ဖြင့် ထိုသေတ္တာများဆီသို့ သူ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အပေါ်ရှိ ဖောင်းကြွ အမှတ်အသားများက မှုန်ဝါးနေပြီး စတုရန်းပုံစံ အရာဝတ္ထုများနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသည်ဟုသာ ဝေဝေဝါးဝါး ခန့်မှန်းရသည်။

"ဒါများ..."

ရဲချီယန် တံတွေးကို ခဲယဉ်းစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ သံသေတ္တာတစ်ခု၏ ထောင့်စွန်းကို သူ ကလော်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ရွှေတုံးများကဲ့သို့ သပ်ရပ်စွာ စီရီထားသော ဖိသိပ်ထားသည့် ဘီစကွတ်တုံးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ သိမ်မွေ့သော နို့နံ့လေးနှင့် အနည်းငယ် ချဉ်စူးစူး အနံ့လေးတစ်ခုက ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်

"တကယ်ကြီးပဲ"

ဘီစကွတ်များက သက်တမ်းကုန်နေပြီလား ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ရေလေးပါ ရှိရင်တော့ သိပ်ကောင်းမှာပဲ။"

မဝေးတော့သည့် အနာဂတ်အတွက် သူ၏ စားနပ်ရိက္ခာကို အာမခံချက် ရသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူ မကျေနပ်နိုင်သေးပေ။ သူသည် ဖိသိပ်ထားသည့် ဘီစကွတ် တစ်တုံးကိုသာ စားခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအရာတွေက ဗိုက်ပြည့်စေသလို လူကိုလည်း ရေဆာစေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤစစ်သုံး ရိက္ခာထည့်ထားသော သေတ္တာလေးလုံးကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး၊ စုစုပေါင်း ဖိသိပ်ထားသည့် ဘီစကွတ် အတုံးရှစ်ဆယ် ရှိသည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန် အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် လဝက်ခန့် စားသုံးရန် လုံလောက်လှသည်။

ထို့အပြင် အနီးအနားတွင် ချိပ်ပိတ်ထားသော ရေစည်အချို့ကိုလည်း သူ ရှာတွေ့ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် ထိုရေများမှာ သောက်သုံးရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း အနံ့အသက်က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရဲချီယန်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ရထားပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။

ဤလက်နက်တိုက်သည် မီးခြစ်ဘူးကဲ့သို့ လုံခြုံသယောင်ရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြိုကျနေသော စင်များ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဆွေးမြည့်နေသော အရာဝတ္ထုပုံများနှင့် လေထုထဲတွင် စွဲထင်နေသော ဆွေးမြည့်ပျက်စီးခြင်း အနံ့အသက်ဆိုးကြီးတို့က လေ့လာစူးစမ်းရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲစေခဲ့သည်။ အတွင်းပိုင်းသို့ ပို၍ နက်နက်ဝင်သွားလေလေ၊ အပုပ်နံ့က ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီကျော် အချိန်အတွင်း ရဲချီယန်သည် အကောင်းပကတိရှိနေသေးသော ရိုင်ဖယ် လေးဆယ့်နှစ်လက်ကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အခြားသော သေနတ်အများစုမှာ စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းမထားမှုကြောင့် ဆွေးမြည့်ပြီး သံချေးတက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးမှာ လုပ်ငန်းစဉ်ခုံမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်အသုံးပြုရန်သာ ရှိတော့သည်။

ထို့အပြင် လွယ်ကူစွာ သယ်ယူနိုင်သော သံထည်ပစ္စည်းများနှင့် သစ်သားအချို့ကိုလည်း ရထားပေါ်သို့ တင်ဆောင်ခဲ့သည်။

ရထားအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းမှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ပစ္စည်းများ ဖန်တီးရာတွင်လည်း အရင်းအမြစ်များကို လိုအပ်ပေသည်။ သူကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုလျှင်တောင် အခြားသူများနှင့် ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း နောက်တစ်သုတ်ကို ရထားတွဲဆီသို့ သယ်ဆောင်လာရင်း စက်လည်ပတ်မှုစနစ်ပေါ်ရှိ အချိန်ရေတွက်မှုကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရထားထွက်ခွာရန် မိနစ်သုံးဆယ် လိုနေသေးသည်။ ဤအချိန်သည် သူ့အတွက် နောက်ထပ် တစ်ခေါက် သို့မဟုတ် နှစ်ခေါက်ခန့် သွားရောက်သယ်ယူရန် လုံလောက်ပေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် သွားလိုက်ဦးမယ်။ အချိန်လောက်ပါသေးတယ်။"

ယခုအခါ ပြည့်ကျပ်နေသော ရထားကို ကြည့်ရင်း၊ အရေးတကြီး တည်ဆောက်ရမည့်အရာမှာ ပထမဆုံး သာမန်ရထားတွဲတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရဲချီယန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သေတ္တာများမှ သစ်သားများနှင့် စွန့်ပစ်သေနတ်များကို လုပ်ငန်းစဉ်ခုံတွင် ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းမှရရှိသော စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများ အလုံအလောက်ရှိနေသော်လည်း သတ္တု လိုအပ်နေသေးသောကြောင့် လောလောဆယ်တွင် တည်ဆောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

"ဒီအခန်းတွေထဲကို ငါ မဝင်ရသေးဘူး ထင်တယ်။"

လက်နက်တိုက်သို့ ပြန်သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော အရာများကို ရှောင်ကွင်း၍ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ မလေ့လာရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေသော အခန်းအနည်းငယ်ကို သူ တစ်ခန်းချင်း တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အခန်းတွင်း အပြင်အဆင်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤနေရာများသည် တစ်ချိန်က နေထိုင်အနားယူရာ နေရာများဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဝေဝေဝါးဝါး သိနိုင်ပေသည်။

ပထမ အခန်းအနည်းငယ်တွင် ထူးခြားသည်ဟု ဆိုစရာ ဘာမျှမတွေ့ရပေ။ သို့သော် နောက်ဆုံးအခန်းသို့ ရောက်သောအခါ မမျှော်လင့်ထားသောအရာတစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဂျွတ်...

အရိုးတစ်ချောင်း အက်ကွဲကြေမွသွားသည့် အသံဖြစ်သည်။

ရဲချီယန် ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင် လူ့အရိုးစုတစ်ခု၏ ခြေသလုံးရိုးက တစ်စစီ ကြေမွနေခဲ့သည်။

"ဆောရီးပဲ ညီအစ်ကိုရာ။ ငါ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။"

သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး သရဲကားများပင် သူ့အတွက် ပျော်စရာတစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နာရေးအိမ်များတွင် သေဆုံးသူများ၏ ရောင်ရမ်းနေသော၊ သွေးခြေဥနေသော မျက်နှာများကို မြင်ရလျှင်ပင် သူ ဘာကိုမျှ မခံစားရပေ။

ရဲချီယန် သူ၏ ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အရိုးစုအောက်တွင် ဖုန်အလိမ်းလိမ်းကပ်နေသော စက္ကူ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လက်နက်တိုက်တစ်ခုအတွင်း၌ ဖိုင်တွဲတစ်ခုရှိနေခြင်းက မဆန်းသော်လည်း ဆန်းပြားနေသည်မှာ ၎င်း၏ အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက လွန်လွန်ကျူးကျူးကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သံထည်နှင့် သစ်သားပစ္စည်းများပင် ဤမျှအထိ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စက္ကူအိတ်တစ်လုံးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကောင်းပကတိ ကျန်နေရမည်နည်း။

သံသယများ ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် အရိုးစုအောက်မှ ဖိုင်တွဲကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း မဖွင့်ကြည့်သေးဘဲ ရထားဆီသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးသွားလိုက်သည်။

ရထားတွဲအတွင်းရှိ စက်လည်ပတ်မှုစနစ်တွင် ပစ္စည်းများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးနိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက် ပါရှိသည်။ အကယ်၍ အထဲတွင် ထောင်ချောက်တစ်ခုခု ရှိနေပါက ၎င်းက ထောက်လှမ်းပေးနိုင်လောက်သည်။

【အဆင့် (၁) ရတနာသေတ္တာ】 (ဖွင့်၍ရသည်)

"ဒါက တကယ်ကြီး ရတနာသေတ္တာတစ်ခုလား။"

ကိတ်မုန့်ပြားလေးတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ပါးလွှာနေသော ဖိုင်တွဲကို အထက်အောက် ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့က ရောယှက်သွားခဲ့သည်။

"ဟက်... ကျေးဇူးပဲ အရိုးစု ညီအစ်ကိုရာ။ မင်းကို သေချာလေး ပြန်မြှုပ်နှံပေးပါ့မယ်ကွာ။"

သူ ပြုံးလိုက်ပြီး ဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"နေဦး... ဒီရတနာသေတ္တာကိုလည်း အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းလို့ ရရမယ် မဟုတ်လား။"

ရထားကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခဲ့စဉ်ကလိုပင်၊ ထိုအတွေးပေါ်လာသည်နှင့် စိတ်ထဲမှ ဖျောက်ဖျက်၍ မရတော့ပေ။

သူ၏ လက်ရှိ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၃၀】 【စိတ်စွမ်းအား - ၈၀】

"ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ အိတ်လေးအတွက် စိတ်စွမ်းအားကို သုံးမယ်ဆိုရင်တောင် အရမ်းကြီး ကုန်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ငါ့ဆီမှာ ဖိသိပ်ထားတဲ့ ဘီစကွတ်တွေ ရှိတယ်။ နောက်တစ်တုံး စားလိုက်ရင် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ပြန်တက်လာမှာပဲ။ အဆင်ပြေသွားမှာပါ။"

၎င်းသည် ဤကမ္ဘာ၏ ထူးခြားချက်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အစာစားပြီးနောက် ကိုယ်ခံစွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာမှုမှာ အလွန် သိသာထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင် လူတစ်ယောက်က မိမိကိုယ်ကိုယ် စတင်ဖျောင်းဖျနေပြီဆိုလျှင်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသွားပြီ ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရဲချီယန်သည် စိတ်ထဲမှ ထိုစကားလုံးများကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း။"

ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအား ဂဏန်းများက အဆက်မပြတ် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

【စိတ်စွမ်းအား ၅၀ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပါပြီ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပါမည်။】

ကုန်းပေါ်ရောက်နေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရထားတွဲကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သူ လှဲလျောင်းနေမိသည်။ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အထက်တွင် အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေသော မီးဆိုင်းကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အချိန်အတန်ကြာမှသာ သူ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၃၀ → ၂၀】 【စိတ်စွမ်းအား - ၈၀ → ၅၀】

"ငါ ဘာမှခံစားရပုံ မပေါ်ပါဘူး။"

ရဲချီယန် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှလွဲ၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သည့် အခြေအနေ ဆိုသည့်အရာဆီမှ မည်သည့် သက်တောင့်သက်သာမရှိမှုကိုမျှ သူ မခံစားရပေ။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပုံမပေါ်သည့် လက်ထဲမှ ဖိုင်တွဲကို သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အဆင့် (၁) ရတနာသေတ္တာကို အဆင့် (၂) သို့ မြှင့်တင်ရာတွင် ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအား စုစုပေါင်း ၄၀ မှတ်တိတိ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ သူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုများနေခဲ့သည်။

【အဆင့် (၂) ရတနာသေတ္တာ】 (ဖွင့်၍ရသည်)

"ဒါကို ဆက်ပြီး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းလို့ ရပုံမပေါ်တော့ဘူး။ ဒီလိုအရာမျိုးက တစ်ကြိမ်ပဲ ကူးပြောင်းလို့ရတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အထူးစည်းမျဉ်းတွေ ရှိနေတာများလား။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အရင်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တာပေါ့။"

မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် လက်ထဲရှိ ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။

【အဆင့် (၂) ရတနာသေတ္တာအား ဖွင့်နေပါသည်။】

【ရထားဒင်္ဂါး ရရှိမှု - ၄ ပြား】

【ရရှိသော ပစ္စည်း - ကော့တ် M1911 ပစ္စတို】

【ရရှိသော ပစ္စည်း - အဆင့် (၂) ပုံစံကြမ်း - ပြင်ပ အမှိုက်သိမ်းစက်】

အခန်း (၄) - ပထမဆုံး ရထားတွဲ တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

"ဒါဆို ရထားဒင်္ဂါးတွေကို ဒီလိုမျိုး ရတာပေါ့..."

"ဒင်္ဂါး လေးပြား... ဒါဆိုရင်တော့..."

ရဲချီယန်သည် ရထား အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ပေါ်လာသည့် ရွေးချယ်စရာများက ရှိနေဆဲပင်။

ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားအသုံးပြု၍ အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန် ပုံစံကြမ်းနှင့် ရထားရပ်နားချိန် တစ်နာရီတို့ကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်၏လက်ထဲတွင် ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားသာ ကျန်တော့သည်။ အကယ်၍ နောက်မှတ်တိုင်မှာသာ နောက်ထပ် ရတနာသေတ္တာတစ်ခု ထပ်ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် အရှိန်မြှင့်တင်ရေး ကိရိယာအတွက် ဒင်္ဂါး လုံလောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ရထားထွက်ခွာရန် အချိန်ရေတွက်မှုမှာ ၁ နာရီ ၁၅ မိနစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရဲချီယန်သည် ရတနာသေတ္တာမှ ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များဆီသို့ အာရုံလွှဲလိုက်သည်။

ကော့တ် M1911... လက်နက်တိုက်မှ ရရှိခဲ့သော သာမန်သေနတ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသေနတ်၏ လက်ရာမှာ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

"ဒီကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ သေနတ်တွေအားလုံးက ကျည်ဆန်အမျိုးအစား အတူတူပဲ သုံးလို့ရပုံရတယ်..."

သူသည် အဆင့်နိမ့် ကျည်ဆန်များကို ကျည်အိမ်ထဲသို့ ဖြည့်သွင်းလိုက်ပြီး ရထားအပြင်ဘက်ရှိ သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုဆီသို့ သေနတ်ပြောင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သူ ခလုတ်ကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည့်ခဏမှာပင် သစ်သားသေတ္တာကြီးမှာ တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ဟား... ဒီစွမ်းအားကတော့ မဟုတ်သေးဘူးထင်တယ်"

အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားသော လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားနေရာကို ပွတ်သပ်ရင်း ရဲချီယန်သည် လက်ထဲမှ သေနတ်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။

သေနတ်အားလုံးမှာ လက်ကိုင်ပစ္စတိုများ ဖြစ်ကြပြီး လက်နက်တိုက်မှ သေနတ်များမှာလည်း ဤကျည်ဆန်များကိုပင် အသုံးပြုကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ယခုသေနတ်၏ ထက်ဝက်ပင် မရှိပေ။

"ဒါကိုသာ ငါ ထပ်ပြီး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်..."

ရဲချီယန်သည် ထိုအန္တရာယ်များသော အတွေးကို ခေါင်းခါကာ ချက်ချင်း ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။ အခုက အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းမှု လုပ်ရမည့် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။

သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအားတို့မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ ပြန်လည် နာလန်ထူလာမှသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်လည်း မနှောင်းပေ။

ပစ္စတိုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် သူ ယခုလေးတင် ရရှိထားသော ပုံစံကြမ်း နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်မှုစနစ်မှတစ်ဆင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

【အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန် ပုံစံကြမ်း】

【ရေကို သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် မပုပ်သိုးစေရန် သို့မဟုတ် အငွေ့မပျံစေရန် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်။】

【လိုအပ်ချက်များ - သတ္တု ၁၀ ကီလိုဂရမ်၊ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၂၀ ခု】

【ပြင်ပ အမှိုက်သိမ်းစက်】

【ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ အမှိုက်များကို စုဆောင်းပေးသည်။ အလိုအလျောက် စုဆောင်းပြီးနောက် ပလက်ဖောင်းမှ မထွက်ခွာမီ သိမ်းဆည်းစက်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။】

【လိုအပ်ချက်များ - သတ္တု ၃၀ ကီလိုဂရမ်၊ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၁၀၀ ခု】

【ရွေးချယ်နိုင်သော ထပ်မံဖြည့်စွက်ချက် - အထူးပြုပြင်မွမ်းမံမှုအတွက် စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၃၀၀ ခု】

【ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် စုဆောင်းရရှိလာသော အမှိုက်များကို အလုပ်ခုံမှတစ်ဆင့် အသုံးပြုနိုင်သော အရင်းအမြစ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းနှင့် ဖြိုခွဲခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။】

"နှစ်ခုလုံးကို တည်ဆောက်လို့ရမယ့်ပုံပဲ..."

သူ စုဆောင်းထားသော လက်ရှိ အရင်းအမြစ်များကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

【သစ်သား - ၂၁၀ ကီလိုဂရမ်】

【သတ္တု - ၆၀ ကီလိုဂရမ်】

【စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း - ၂၂၀ ခု】

အရင်းအမြစ်များက လုံလောက်နေသော်လည်း အကယ်၍ ဤအရာနှစ်ခုကိုသာ တည်ဆောက်လိုက်လျှင် ပထမဆုံး ရထားတွဲ တည်ဆောက်မှုကို လောလောဆယ် ဆိုင်းငံ့ထားရပေလိမ့်မည်။

"ခဏ စောင့်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

သူ မလောပေ။ ရထားရပ်နားချိန် ပိုရထားသဖြင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အနားယူရန်သာ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရထားထွက်ခွာရန် တစ်နာရီအလိုတွင် ရဲချီယန်သည် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းတွင် အထူးစည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။

ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ရထားမောင်းနှင်သူများအားလုံးသည် ဘူတာရုံတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း မည်သည့်အရာကိုမျှ တင်ရောင်း၍မရပေ။ ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာပြီးမှသာ ရောင်းချနိုင်သည်။ ဤစည်းမျဉ်းသည် သိုလှောင်မှု အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွှားရန်အတွက် ပစ္စည်းများကို ကုန်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် လွှဲပြောင်းခြင်းအား တားဆီးရန် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။

သို့သော် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူခြင်းမှာမူ ဤစည်းမျဉ်း၏ အကျုံးဝင်မှုအောက်တွင် မရှိပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘူတာရုံတွင် ရှိနေသော ရဲချီယန်သည် ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးသော အခြားသော ရထားမောင်းနှင်သူများ တင်ရောင်းထားသည့် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုစည်းမျဉ်းက အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ရထားမောင်းနှင်သူအချင်းချင်း သီးသန့်စကားပြောခန်းမှတစ်ဆင့် ကုန်သွယ်မှုပြုခြင်းကို မတားဆီးထားသလို၊ ဘူတာရုံအတွင်းရှိ လူများကို ဝယ်ယူခြင်းမှလည်း ကန့်သတ်မထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားသော ဟာကွက်တစ်ခုသည် ရထားရှင်သန်ရေးဂိမ်းကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက ပြုလုပ်ထားခြင်းနှင့် မတူလှပေ။ ၎င်းသည် စည်းမျဉ်းများကို တစ်စုံတစ်ရာသော အတိုင်းအတာအထိ လျစ်လျူရှုနိုင်ကြောင်း သူတို့ကို အရိပ်အမြွက်ပြနေသလားပင်။

ရဲချီယန် ဆက်၍မတွေးတော့ပေ။ နောက်ထပ် သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

သတ္တု လဲလှယ်ရန်ပင်။

ဘာနှင့် လဲလှယ်မည်နည်း။

သူ၏အကြည့်က ဘေးနားရှိ အဆင့်နိမ့် ရိုင်ဖယ်နှင့် ဖိသိပ်ထားသည့် ဘီစကွတ်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် လူတို့ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ လုံခြုံမှုဟူသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လူတို့ကို လုံခြုံမှုပေးနိုင်သော အရာများထဲတွင် လက်နက်နှင့် အစားအစာတို့သည် အကောင်းဆုံး ဥပမာများပင် မဟုတ်ပါလား။

"တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား..."

ရဲချီယန် ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကို အဆက်မပြတ် အသစ်ပြန်ဖွင့်ကြည့်နေသည်။ သူလိုအပ်နေသော သတ္တုများကို အချို့သူများ တင်ထားကြသော်လည်း ပမာဏက အလွန်နည်းပါးလွန်းပြီး ဈေးနှုန်းမှာလည်း မတန်တဆ မြင့်မားနေခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုသူများသည် တကယ်တမ်း ကုန်သွယ်ချင်စိတ် ရှိပုံမရခြင်းပင်။

"အားလုံးက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြတာပဲကိုး။"

သူ စကားပြောခန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အခြားသော ရထားမောင်းနှင်သူများသည် ပထမမှတ်တိုင်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ရာ စကားပြောခန်းမှာ အဆက်မပြတ် လိမ့်တက်နေခဲ့သည်။

【"ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ပထမမှတ်တိုင်မှာ ဘာတွေ ရခဲ့ကြလဲ။ ငါတော့ အမှိုက်ပုံကြီးတစ်ခုထဲမှာ အကြာကြီး ရှာလိုက်ရတာ၊ တာယာဟောင်းပုံကြီးကလွဲရင် ဘာမှတန်ဖိုးရှိတာ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို ဒေါသထွက်ဖို့ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ တာယာတွေကို ဖြိုခွဲလိုက်တော့ ရော်ဘာတွေ အများကြီး ရတယ်။ ဘယ်သူဝယ်မလဲ၊ သီးသန့်မက်ဆေ့ကနေ လာခဲ့ကြ"】

【"တော်သေးတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ပထမမှတ်တိုင်က မြက်ခင်းပြင်ကြီးကွ။ မြက်တွေကလွဲရင် ဘာမှမရှိဘူး ပြီးတော့ ဘယ်မှလည်း လျှောက်သွားလို့မရဘူး၊ အပုပ်နံ့တွေ နံနေတဲ့ ရွှံ့နက်တွေချည်းပဲ။ ရွံစရာကြီး။"】

【"မြက်ခင်းပြင်က ကောင်းပါတယ်ဗျ မြေနက်တွေက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတာ။"】

【"ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ။ အဲဒါကို စားလို့ရလို့လား။"】

【"မြေနက်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စိုက်ဖို့ သုံးလို့ရတယ်လေ။ တကယ် အသုံးဝင်တာ။"】

【"ဟက်... စားလို့ရတဲ့အရာများ မှတ်နေတာ။ ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ နေရာလေးက အကျဉ်းလေး၊ စက်ခေါင်းတွဲပဲ ရှိတာကို။ အဲဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်မှာလဲ။ ဟာသတွေ ပြောမနေနဲ့။"】

【"စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ရောင်းမယ့်သူ ရှိလား။ ငါ့မှာ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းတွေ လိုအပ်တဲ့ ပုံစံကြမ်းတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။"】

ပုံစံကြမ်းတစ်ခု၏ ဓာတ်ပုံက စကားပြောခန်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် လူအများ အာရုံစိုက်လာကြသည်။

【အဆင့်နိမ့် စက်မှု ငါးမျှားတံ】

【အလိုအလျောက် ငါးမျှားခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။】

【လိုအပ်ချက်များ - စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၂၀ ခု၊ သတ္တု ၁ ကီလိုဂရမ်】

【"အမလေး ဒါက ဘာကြီးလဲ၊ ပုံစံကြမ်းလား။ ဘာလို့ ငါ့မှာ မရှိရတာလဲ"】

【"သူတို့က ကံကောင်းလို့ပါကွာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို စကားပြောခန်းထဲ တင်တာ အဆင်ပြေပါ့မလား။"】

【"ဟက်... မင်းတို့ဆီမှာ ပုံစံကြမ်း မရှိတာ သိသာပါတယ်။ ဒါက ဓာတ်ပုံရိုက်ထားတာပဲ ရှိတာ။ ပုံစံကြမ်းရှိတဲ့သူပဲ ဒါကို တည်ဆောက်လို့ရမှာ။ သူငယ်ချင်း... ငါ့ဆီမှာ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၂၀ ရှိတယ်။ ငါ လိုချင်တာက မင်းကို အစတုန်းက ပေးထားတဲ့ ပေါင်မုန့်နဲ့ ရေပဲ။"】

【"ငတုံး၊ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၂၀ အတွက်နဲ့ ပေါင်မုန့်နဲ့ ရေကို လဲချင်တာလား။ အိပ်မက်ယောင်မနေနဲ့ ငါက ပေါင်မုန့် တစ်ချပ်ပဲ လိုချင်တာ၊ အစိတ်အပိုင်းတွေကို မင်းကို အကုန်ပေးမယ်"】

【"ငါ... ငါက တစ်ဝက်ပဲ လိုချင်တာ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၁၅ ခုပဲ ရှိတယ်..."】

【"ငါးမျှားတံပုံလေး တစ်ချပ်ပါပဲ။ ဘာများ ထူးခြားနေလို့လဲ။"】

ပထမမှတ်တိုင်တွင် ပစ္စည်းရရှိသူ များများစားစား မရှိကြပေ။

【"ရေရောင်းမယ့်သူ ရှိလား။ ငါတော့ ရေငတ်လို့ သေတော့မယ်..."】

【"မင်းတို့ထဲမှာ ရတနာသေတ္တာ ဖွင့်ဖူးတဲ့သူ ရှိလား။"】

【"ရတနာသေတ္တာဆိုတာ ဘာလဲ။"】

【"အာ... ထားလိုက်ပါတော့။ ငါ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ မှတ်လိုက်ပါ။"】

【"တောက်... စကားကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြောနေတာကို တကယ်မုန်းတာပဲ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ မင်းမှာ သတင်းအချက်အလက် ရှိနေပြီး မမျှဝေဘူးဆိုရင် မင်း လူရော ဟုတ်ရဲ့လား"】

【"ဟုတ်ပ လူတိုင်းက အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ။ အချင်းချင်း ကူညီတာ ဘာမှားလို့လဲ"】

ရတနာသေတ္တာအကြောင်း ထုတ်ပြောမိသောသူကို လူအချို့က ဝိုင်းဝန်း ရှုတ်ချနေကြသည်။ သူတို့၏ ရုပ်ဆိုးလှသော စိတ်ဓာတ်များကို ဖန်သားပြင်နောက်ကွယ်မှပင် ခံစားနေရသည်။

ထိုသူသည် နောက်ဆုံးတွင် လူအများ၏ အငြိုးအတေးကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ခဏအကြာတွင် ထိန်းချုပ်မှုစနစ်၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တင်လိုက်သည်။

【အဆင့် (၁) ရတနာသေတ္တာအား ဖွင့်လိုက်ပါပြီ】

【ရထားဒင်္ဂါး ရရှိမှု - ၂ ပြား】

【ရရှိသော ပစ္စည်း - ဒဏ်ရာပျောက်ဆေး】

【ရရှိသော ပစ္စည်း - အဆင့် (၁) ပုံစံကြမ်း - အလူမီနီယမ် အပူဒဏ်ခံပြား】