အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း (၉) - ဗိုက်စင်သီး

သူသည် တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

တစ်လမ်းလုံးတွင် မည်သည့်အချိန်၌မဆို ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

လမ်း၏အဆုံး၊ မီးခိုးဖြူရောင်သန်းနေသော ဤတောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ အဖြူရောင်အသီးများ ဝေဆာနေသည့် အသီးပင်များကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤဘူတာရုံ၏ စုဆောင်းရမည့်ပစ္စည်းများက ဤအသီးများများလား။

သူသည် အသီးပင်တစ်ပင်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဓားမြှောင်ဖြင့် အညှာကိုလှီး၍ အသီးတစ်လုံးကို ဆွတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် နှာခေါင်းနားသို့ကပ်ကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

ချိုမြိန်သော်လည်း အနည်းငယ် ခါးသက်သက်နိုင်သော ရနံ့တစ်ခုက သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ဤအသီးမျိုးကို သူ၏အတိတ်ကမ္ဘာတွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဂလု...

ရှေ့မှောက်ရှိ အသီးကိုကြည့်ရင်း ရဲချီယန် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။

"အရမ်းမွှေးတာပဲ..."

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဤအသီးများကို အငမ်းမရ ဝါးမြိုပစ်ချင်သည့်စိတ်က တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ အသီးကို ကိုက်ရန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့အသိစိတ်ကို ရုတ်တရက် နိုးကြားသွားစေသည်။ သူသည် လက်ထဲမှအသီးကို အမြန်ပင် လွှင့်ပစ်လိုက်ရသည်။

"ဟူး... ဟူး... ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၉၃】【စိတ်စွမ်းအား - ၇၂】

ရဲချီယန် တစ်ကိုယ်လုံး ကြောက်စိတ်ကြောင့် ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကတင် သူ၏စိတ်စွမ်းအားက အပြည့်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအသီးကို ကိုင်ထားသည့် စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာတင် ဤမျှအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်လား။

သူ့မှာ အခုလောလောဆယ် အစားအသောက်ရော ရေရော မပြတ်လပ်သေးပေ။ သို့သော် အဆိပ်ရှိ၊ မရှိတောင် မသေချာသည့် အသီးတစ်လုံးကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် စားချင်စိတ် ပြင်းပြနေရတာလဲ။

ထို့အပြင် စိတ်စွမ်းအား ကျဆင်းသည့်နှုန်းကလည်း အလွန်ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်စဉ်ကတောင် ဤမျှ မမြန်ခဲ့ပေ။

ဤအသီးက တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ

ရဲချီယန် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး မီးခိုးဖြူရောင် အသီးကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရထားစနစ်၏ ပစ္စည်းစစ်ဆေးသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရထားပေါ်ပြန်ရောက်မှသာ သုံးနိုင်ခြင်းက အတော်လေး အဆင်မပြေလှပေ။ သို့သော် ဤအသီးများသည် ဤဘူတာရုံ၏ စုဆောင်းရမည့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာသည်။ ဤမှတ်တိုင်၏ အန္တရာယ်မှာ ဤအသီးများတွင်ပင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း ရဲချီယန် ခံစားလိုက်ရသည်။

"အနံ့ကြောင့် ငါ စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်သွားတာလား။ အနံ့မရအောင် လုပ်ထားရင်ရော..."

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဤအသီးများကို ရထားပေါ်သို့ သယ်သွားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရထားပေါ်က စစ်ဆေးချက်ကို သုံးပြီး ဒါတွေက ဘာလဲဆိုတာကို အရင်သိအောင်လုပ်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည်။

ဂျွတ်...

သူသည် ဓားမြှောင်ဖြင့် အင်္ကျီစကို လှီးဖြတ်ကာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို စည်းနှောင်လိုက်သည်။ ဒါက ထိရောက်မှု ရှိ၊ မရှိ မသေချာသော်လည်း ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အစားအသောက်နှင့် ရေတို့ရှိနေသော်လည်း နေရာလွတ် အတော်များများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

လူသည် စည်းစိမ်အတွက် သေရပြီး ငှက်သည် အစာအတွက် သေရသည်ဟူသော စကားအတိုင်း၊ အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည့် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော အသီးများဖြစ်နေသော်လည်း ရဲချီယန်အနေဖြင့် လက်လွှတ်ရန် တကယ်ကို မနှမြောနိုင်ပေ။

တောအုပ်ကြီးက ယခင်အတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အသီးများကို အပတ်တကုတ် ခူးဆွတ်နေသော တောင်သူတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျောပိုးအိတ် အပြည့်ရသွားသောအခါ ရဲချီယန် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

"ဒီဓားမြှောင် ရှိနေလို့ တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ခူးရတာ မလွယ်ဘူး။"

ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ ရထားဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး၊ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်တွင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

【အဖြူရောင်တောအုပ် အသီး】 (အဆင့် ၃)

【အဖြူရောင်တောအုပ်တွင်သာ ပေါက်ရောက်သော အသီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မပြုပြင်ဘဲထားလျှင် စိတ်စွမ်းအားကို ကျဆင်းစေသည့် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်သည်။ စားသုံးမိပါက စိတ်စွမ်းအား၏ အမြင့်ဆုံးပမာဏကို အမြဲတမ်း လျော့ကျသွားစေမည်။】

【ပြုပြင်ပြီးနောက် စားသုံးပါက စိတ်စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေပြီး စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခြင်းကို အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိစေသည်။】

【ပြုပြင်နည်း - ရေအေးတွင် ငါးမိနစ်ခန့် စိမ်ထားပါ】

"ဪ... ဒီလိုကိုး။ ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စားချင်နေရသလဲဆိုတာ အနံ့ကြောင့်ဖြစ်ရမယ်။ အချိန်မီ သတိထားမိလို့ တော်သေးတာပေါ့။"

ရဲချီယန် ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာသူကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် သတိကြီးလှပြီဟု ထင်ထားသော်လည်း လုံလောက်မှု မရှိသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သယ်လာသမျှ အသီးအားလုံးကို ရေထဲသို့ ချက်ချင်း ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ငါးမိနစ်ခန့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မီးခိုးဖြူရောင်မှသည် စစ်မှန်သော အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ဗိုက်စင်သီးတစ်လုံးကို အငမ်းမရ ကောက်ယူကာ ကိုက်လိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ ချိုမြိန်လှသော ဖျော်ရည်များက ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

"အရသာ ရှိလိုက်တာ ဒီလောက် အရသာရှိတဲ့ အသီးမျိုး တစ်ခါမှ မစားဖူးဘူး"

ရဲချီယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤဗိုက်စင်သီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပေါင်မုန့်နှင့် ဘီစကွတ်များ၏ အရသာမှာ မျိုချရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော မှောင်မှောက်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤမျှ အရသာရှိသည့် အသီးမျိုး ပေါက်ရောက်နေမည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းများကို အပြင်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ရဲချီယန်သည် သေနတ်နှစ်လက်နှင့် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ နောက်တစ်ခေါက် ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

တစ်ခေါက် သွားလာလျှင် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာသော်လည်း ကျောပိုးအိတ် အပြည့်ရရန်အတွက် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် အချိန်ယူရသည်။

လေးနာရီကြာ ရပ်နားချိန်အတွင်း သူ လေးခေါက်ခန့်သာ သွားနိုင်မည်ဖြစ်ရာ အချိန်ကို လုံးဝ အဖြုန်းမခံနိုင်ပေ။

ရထားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်စဉ် ရဲချီယန် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ ရထားတွဲဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ တပ်ဆင်ထားသော အမှိုက် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး ကိရိယာက ယခုအချိန်တွင် အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဪ... အမှိုက်သိမ်းတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကိုး။"

ခြေသလုံးတစ်ဝက်ခန့်သာ မြင့်သော စတုရန်းပုံစံ စက်ရုပ်ငယ်လေးတစ်ကောင်သည် အဖြူရောင်တောအုပ်နှင့် ရထားကြားတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာနေသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သစ်ရွက်များကဲ့သို့သော အရာများကို ကောက်ယူလာပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စခန်းထဲသို့ ထည့်နေသည်။

"ဘာမှ အသုံးမကျသလိုပဲ..."

ရဲချီယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ရုံပင်။

အဖြူရောင်တောအုပ်၏ အသီးခြံထဲတွင် ရဲချီယန်၏ ဓားမြှောင်က မနားတမ်း လှုပ်ရှားနေပြီး အသီးပင်များထံမှ အသီးများကို သူ သိမ်းပိုက်နေခဲ့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် သွားလာပြီးနောက် ရထား၏ ရပ်နားချိန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

【၀:၃၂:၁၆】

"နှမြောစရာပဲ။ နောင်ကျရင် ဒီလို အရသာရှိတဲ့ အသီးမျိုး ထပ်စားရပါဦးမလား မသိဘူး။"

သုံးနာရီခွဲနီးပါး အချိန်အတွင်းမှာ သူသည် ဗိုက်စင်သီး စုစုပေါင်း ကီလိုငါးဆယ်ကျော်ကို ခူးဆွတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပုပ်သိုးသွားနိုင်ခြေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဒါက သူ့အတွက် ရက်အတော်ကြာ စားသုံးရန် လုံလောက်လှသည်။

သူ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မသွားတော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရထားထွက်ခွာရန် အချိန်မလိုတော့ရာ၊ လောဘကြောင့် ရထားလွတ်သွားမည့်အဖြစ်မျိုး သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

ရဲချီယန် လက်ရှိရှိနေသော အရင်းအမြစ်များကို စာရင်းပြုစုလိုက်သည်။

ဗိုက်စင်သီးများအပြင်၊ သူ ဝယ်ထားသော ဖိသိပ်ထားသည့် ဘီစကွတ် ခုနစ်ဆယ့်ကိုးတုံးနှင့် ရေသန့် နှစ်ဆယ့်တစ်ဘူး ရှိသည်။ ဤစားနပ်ရိက္ခာများသည် ခဏတာ အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီထိုင်ရင်း ရဲချီယန် အသီးတစ်လုံးကို စားကာ စကားပြောခန်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမှလွဲ၍ အခြားသူအားလုံးမှာ ဒုတိယမှတ်တိုင်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်ရမည်။

စကားပြောခန်းကို ဖွင့်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏အကြည့်က ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားခဲ့သည်။

【၈၇၂၁ / ၁၀၀၀၀】

လူတစ်ထောင်ကျော်သည် ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဒါက ဒုတိယမြောက် ဘူတာရုံပဲ ရှိသေးသည်။ ထို့အပြင် ထိုကိန်းဂဏန်းမှာ ဆက်လက်၍ လျော့ကျနေဆဲပင်။

ဘာကြောင့်လဲ။

【"ဘယ်သူ့မှာ ဆေးရှိလဲ။ ငါ ကန်ရေကို တစ်ငုံပဲ သောက်လိုက်တာ၊ ဘာလို့ ဗိုက်က ဒီလောက်တောင် နာနေရတာလဲ"】

【"ခံပေါ့။ မကျိုချက်ထားတဲ့ ရေကို သောက်ရဲတယ်ဆိုကတည်းက မင်းကိုယ်မင်း စူပါမန်းများ မှတ်နေလား။"】

【"တောက်... အဲဒီ တောနွားရိုင်းတွေက ငါ့အဆုတ်ကို ခွေ့သွားတာကွ။ ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ငါ သိပ်ကြာကြာ အသက်မရှင်တော့ဘူး ထင်တယ်။ ငါ့မိန်းမကို တွေ့ရင် ပြောပေးကြပါ၊ သူ့ယောကျ်ားက နွားတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို။"】

【"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီး။ မင်းရဲ့ ဇနီးကိုတော့ ငါ ကျောက်မျိုးရိုးကပဲ ကိုယ်ဖိရင်ဖိစောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။"】

【"ဝူးဝူး... သွေးထွက်နေတဲ့နေရာက အရမ်းနာတာပဲ... ဘယ်ဆရာကြီးမှာ ဆေးရှိလဲ။ စောစောက တစ်ယောက်ယောက် ဒဏ်ရာပျောက်ဆေး ရထားတယ်ဆိုတာ မှတ်မိတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကယ်ကြပါဦး။"】

【"ဗိုက်ဆာလိုက်တာ။ အစတုန်းက ပေးထားတဲ့ ပေါင်မုန့်နဲ့ ရေက လုံးဝ မလောက်ဘူး။"】

ခေတ်မီလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်မူ ဒဏ်ရာရရှိသူများသည် ကောင်းမွန်သော ကုသမှုများကို ရရှိနိုင်ကြသည်။ ပစ်မထားသရွေ့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများမှပင် ပြန်လည်သက်သာလာရန် အခွင့်အရေး အမြဲရှိသည်။

သို့သော် ယခုမှာ မတူတော့ပေ။

ရထားပေါ်မှဆင်း၍ စူးစမ်းရန် သတ္တိမွေးခဲ့လျှင်ပင်၊ အနည်းငယ် အမှားအယွင်းရှိသည်နှင့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်း၍ လွတ်မြောက်လာခဲ့လျှင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာရရှိသွားဖို့ များသည်။ အကယ်၍ ဒဏ်ရာက အနည်းငယ် ပြင်းထန်ပြီး ကုသမှု မရရှိနိုင်ပါက သေမင်းကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရုံရှိတော့သည်။

လူအတော်များများမှာ ယခုထိ အစားအသောက်နှင့် ရေကိုပင် မရရှိကြသေးသဖြင့် အသက်ရှင်သန်ရေး ဖိအားဒဏ်က သူတို့ကို အသက်ရှူကျပ်စေနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၀) - အဆင့် (၃) ရတနာသေတ္တာအား အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း

【"ကံဆိုးလိုက်တာကွာ။ ငါ့ရဲ့ ပထမမှတ်တိုင်က အမှိုက်တွေပဲပြည့်နေတဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ အိမ်အိုကြီးတစ်လုံး။ တောက်... ဒုတိယမှတ်တိုင်ကျတော့ နံစော်နေတဲ့ ရွှံ့ညွန်တွင်းကြီးထဲ ပစ်ချခံလိုက်ရတယ်။ အနံ့က တော်တော်ရွံစရာကောင်းတာ၊ အပြင်ထွက်ဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ဘူး"】

【"ဒါတောင် ပြောနေသေးတာလား။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက မိစ္ဆာတွေနဲ့ မတိုးဘူးလေ။ ငါဆိုရင် တစ်လမ်းလုံး တောဝက်အုပ်ကြီးရဲ့ လိုက်တာ ခံခဲ့ရတာ။ ရထားတောင် မှောက်တော့မလို့ပဲ၊ အခုထိ ရထားကိုယ်ထည်မှာ အပေါက်ကြီးတွေတောင် ဖြစ်နေတုန်း။ ထွက်ခွာမယ့်အချိန်သာ ရောက်မလာရင် ငါတော့ သေတာကြာပြီ။"】

【"ပုပ်စော်နံ လင်းတခြေထောက်သား တစ်တုံး ရောင်းပါမည်၊ သောက်ရေနဲ့ လဲချင်ပါတယ်"】

【"ပထမမှတ်တိုင်မှာလည်း အပြင်မထွက်ရဲခဲ့ဘူး၊ ဒုတိယမှတ်တိုင်က အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိလို့ ငါ အောက်မဆင်းခဲ့ဘူး... မင်းတို့ ပြောနေတာတွေ ကြားတော့ တတိယမှတ်တိုင်မှာတောင် ဆင်းဖို့ ကြောက်နေပြီ..."】

【"ရထားပေါ်က မဆင်းဘဲနေရင် သေဖို့ပဲ စောင့်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား။ မင်းမှာ အစားအသောက်နဲ့ ရေ ရှိနေသေးလို့လား။"】

လူတိုင်းက ရဲချီယန်လို မဟုတ်ကြပေ။ သူကတော့ အစကတည်းက ရထားကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းပြီး အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သလို၊ ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွ မော်ဂျူးကို ရရှိထားသဖြင့် ဘူတာရုံ အဆင့်နှင့် အမျိုးအစားများကို ကြည့်ကာ အန္တရာယ်များကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

စကားပြောခန်းထဲတွင် ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ရဲချီယန်၏ ရပ်နားချိန်မှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာ ပထမဆုံး ရထားတွဲထဲတွင် အမှိုက် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး ကိရိယာကို ဖွင့်ထားခဲ့သည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

လေးနာရီကြာပြီ။ ဘာတွေများ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့မလဲ သူ သိချင်နေမိသည်။

ရဲချီယန်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ထိုစက်ရုပ်လေးက ဤအဖြူရောင်တောအုပ်ထဲမှ သစ်သား ဆယ်ကီလိုဂရမ်လောက် ကောက်လာနိုင်လျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်ဟု သတ်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။ သူ သိပ်ပြီး မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

【အဆင့် (၃) ရတနာသေတ္တာ - ဖွင့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ】

နေဦး... ဒါက ဘာကြီးလဲ။

သူ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ အိပ်ရာနိုးတာ မြန်သွားလို့ မျက်စိမှားတာလားဟု ထင်မိသည်။ သူ သေချာ ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟာ... တကယ်ကြီးလား"

ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စခန်းထဲရှိ အခြားအရာအားလုံးမှာ အမှိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအမှိုက်ပုံများကြားတွင် မီးခိုးဖြူရောင် သစ်သားသေတ္တာလေးတစ်ခုက အခြားအရာအားလုံးထက် ပိုမိုတောက်ပနေခဲ့သည်။

ရတနာသေတ္တာ ပြီးတော့ အဆင့် (၃) တောင်မှ

အဖြူရောင်တောအုပ်ထဲမှာ ရတနာသေတ္တာတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့ သူ အရင်က တွေးဖူးသော်လည်း ဤနေရာက အလွန်ကျယ်လွန်းလှသည်။ အသီးခြံဆီသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကလွဲလျှင် ရဲချီယန်သည် တောနက်ထဲသို့ အဝေးကြီး မသွားရဲပေ။ အကယ်၍ လမ်းပျောက်သွားပါက ရထားဆီသို့ ပြန်မလာနိုင်တော့မှာ စိုးရိမ်သဖြင့် ရတနာသေတ္တာ ရှာဖို့ကို သူ လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားခဲ့ပေ။

ဒါမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

သူ အထင်သေးခဲ့သော ဤလေးထောင့်ပုံစံ စက်ရုပ်ငယ်လေးက ဤတောအုပ်ထဲကနေ ရတနာသေတ္တာတစ်ခုကို တကယ်ကြီး သယ်လာခဲ့သည်လား?

ယခုအခါ ရဲချီယန်သည် ထိုတုံးအအပုံစံရှိသော စက်ရုပ်လေးကို အထူးပင် ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူသည် စက်ရုပ်လေး၏ လေးထောင့်ခေါင်းကို လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကို ချီးကျူးမိတယ်ကွာ။ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး သုံးပြီးတော့ ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စခန်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။"

အကယ်၍ ထိုစက်ရုပ်လေးသာ မျက်နှာအမူအရာ ဖော်ပြနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏မျက်နှာမှာ အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်း၏ သခင်က လွန်ခဲ့သော ခဏလေးကတင် ၎င်းကို လုံးဝ အထင်သေးကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

လူသားတွေဆိုတာ တကယ်ကို စိတ်ပြောင်းလွယ်တဲ့ သတ္တဝါတွေပါပဲလား

ရတနာသေတ္တာကို ချက်ချင်းဖွင့်ချင်သည့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရဲချီယန်သည် ၎င်းပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ အဆင့် (၃) ရတနာသေတ္တာကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းလိုက်လျှင် အဆင့် (၄) ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ရထားဒင်္ဂါး ရှစ်ပြားနှင့် အခြားသော အဆင့် (၄) ရှားပါးပစ္စည်းများကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၄၅】 【စိတ်စွမ်းအား - ၉၂】

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းမယ်... အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းမယ်။"

ရဲချီယန် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ ကိုယ်ခံစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအားများကလည်း ထပ်ကြပ်မကွာ ပါသွားခဲ့သည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် အစောပိုင်းက စက္ကူအိတ်ကဲ့သို့ပင် သစ်သားသေတ္တာ၏ အပြင်ပန်းမှာ ဘာမှပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

【အဆင့် (၄) ရတနာသေတ္တာ - ဖွင့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ】 【ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၂၀】 【စိတ်စွမ်းအား - ၆၂】

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ရဲချီယန်သည် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... အထဲမှာ ဘာတွေပါမလဲ ကြည့်ရအောင်။"

ကျွီ...

【အဆင့် (၄) ရတနာသေတ္တာအား ဖွင့်လိုက်ပါပြီ】 【ရထားဒင်္ဂါး ရရှိမှု - ၈ ပြား】 【ရရှိသော ပစ္စည်း - ပြင်ပ သတိပေး ကိရိယာ (အဆင့် ၄)】 【ရရှိသော ပစ္စည်း - ဗိုက်စင်သီးပင် အစေ့များ】 【ရရှိသော ပစ္စည်း - ရထားသုံး မီးခိုးဖြူရောင် ဆေး】 【ရရှိသော ပစ္စည်း - အဆင့်မြင့် ကြွေပြား ကျည်ကာအင်္ကျီ】

"အဆင့် (၄) ပစ္စည်းတွေလား။ စကားပြောခန်းထဲက လူတွေသာ သိရင် မနာလိုလို့ သေကုန်ကြမှာပဲ။"

ရဲချီယန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ထုတ်ကြွားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ထုတ်ကြွားခြင်းသည် မနာလိုမှုနှင့် ရန်ငြိုးများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်သည်။ မိမိအလုပ် မိမိလုပ်နေလျှင် ရပြီဖြစ်ရာ အခြားသူများကို ဘာကြောင့် ဂရုစိုက်နေရမည်နည်း။

သို့သော် ဤအဆင့် (၄) ပစ္စည်းများကိုတော့ လောလောဆယ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်း၍ မရနိုင်သေးပေ။ ၎င်းမှာ အလားအလာ မရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားနှင့် စိတ်စွမ်းအား ပေါင်းလဒ်မှာ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအတွက် လိုအပ်သော ပမာဏကို မပြည့်မီသောကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"အဆင့် (၄) ကတော့ တကယ်ကို အကန့်အသတ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။"

【ပြင်ပ သတိပေး ကင်းစောင့်မျှော်စင် ကိရိယာ】 【မည်သည့် ရထားတွဲ၏ အပေါ်တွင်မဆို တပ်ဆင်နိုင်ပြီး၊ မည်သည့် အဝေးပစ် လက်နက်မျိုးကိုမဆို တပ်ဆင်ထားနိုင်သည်။】 【တပ်ဆင်ပြီးနောက် အလိုအလျောက် သတိပေး တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မီတာ ၁၀၀ အတွင်းရှိ ရန်လိုသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပစ်မှတ်များကို သေချာစွာ ခြေရာခံနိုင်ပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖောက်ထွက် ကြည့်ရှုနိုင်သည်။】 【မှတ်ချက် - ပျက်စီးသွားပါက စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ပြုပြင်နိုင်သည်။】

"ပစ္စည်းကောင်းပဲ။ အဆင့် (၄) ရတနာသေတ္တာဆိုတာ တကယ်ကို မတူဘူးပဲ။"

သူသည် သတိပေး ကင်းစောင့်မျှော်စင်ကို စက်ခေါင်းတွဲ၏ အပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ အပြင်ပန်းမှ ကြည့်လျှင် အမိုးပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ အရာတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့သာ မြင်ရသည်။ အလိုအလျောက် သတိပေးစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ၃၆၀ ဒီဂရီ လည်ပတ်နေသော အနီရောင် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရဲချီယန်၏ လက်ထဲတွင် ရိုင်ဖယ် ခြောက်လက် ကျန်ရှိနေသည်။ သူ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းထားသော လက်နက်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ငါးလက်ကို ကင်းစောင့်မျှော်စင်တွင် တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

"ရထားတွဲထဲမှာ တကယ်ကြီး သစ်ပင်စိုက်လို့ ရတာလား။"

ကျန်ရှိနေသော ဆုလာဘ် သုံးခုကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန် ခေါင်းကုတ်လိုက်မိသည်။

【ဗိုက်စင်သီးပင် အစေ့များ】 (အဆင့် ၃ အပင်) 【စိုက်ပျိုးရန်အတွက် အဖြူရောင်တောအုပ်၏ ထူးခြားသော မီးခိုးဖြူရောင် မြေဆီလွှာ လိုအပ်သည်】 【၁၀ ရက်အတွင်း အညှောက်ပေါက်မည်၊ ၁၀ ရက်အတွင်း အပင်ကြီးထွားမည်၊ ၁၀ ရက်အတွင်း အသီးမှည့်မည်】 【နေ့စဉ် ရေသန့် ၀.၅ ကီလိုဂရမ် စားသုံးမည်】

အစေ့တစ်စေ့အတွက် ရေသန့် ၀.၅ ကီလိုဂရမ်...။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်းရှိသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရဲချီယန်မှာမူ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သည်။ သို့သော် ရက်ပေါင်း ၃၀ ဟူသော ကြီးထွားမှုကာလက အတော်လေး ရှည်လျားလှသည်။

၎င်းတို့ကို စိုက်ပျိုးနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မစိုက်ပျိုးနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ဤအစေ့များက အဖြူရောင်တောအုပ်၏ မြေဆီလွှာသည်လည်း အထူးအရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ့ကို သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ထိုမြေဆီလွှာများကို သယ်မသွားရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ပြန်တက်လာသည့်အခါ ဤအစေ့ကိုပါ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းနိုင်သေးသည်။

ရပ်နားချိန် အချိန်ရေတွက်မှု 【၀:၃:၂၁】

သူသည် သစ်သားသေတ္တာ အချို့ထဲတွင် မီးခိုးဖြူရောင် မြေဆီလွှာများကို ဖြည့်လိုက်သည်။ ရထားမထွက်ခွာမီ နောက်ဆုံး မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာ ရဲချီယန်သည် အမှိုက် ပြန်လည်အသုံးပြုရေး စခန်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ စက်ရုပ်လေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ၎င်းတောအုပ်ထဲက ကောက်လာသမျှ အမှိုက်အားလုံးကို လုပ်ငန်းစဉ်ခုံထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

များများစားစား မရှိသော်လည်း သစ်သား ၁၂ ကီလိုဂရမ်နှင့် သစ်ရွက်များ၊ ကျောက်ခဲအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ ရဲချီယန် အံ့ဩသွားသည်မှာ ထိုသစ်ရွက်များမှာ အမှိုက်သက်သက် မဟုတ်ခြင်းပင်။

【အဖြူရောင် သစ်ရွက်】 (အဆင့် ၁) 【အဖြူရောင် ဆေးဆိုးပစ္စည်း ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်】

【အဖြူရောင် ကျောက်ခဲ】 (အဆင့် ၁) 【အဖြူရောင် ဆေးဆိုးပစ္စည်း ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်】

"ဒီတောအုပ်ထဲက အရာအားလုံးက တကယ်ကို အဖြူရောင်နဲ့ပဲ ပတ်သက်နေတာပဲ။"

"ကောင်လေး... တော်တယ်ကွာ။ ငါ အနားယူပြီးသွားရင် မင်းကို နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းပေးမယ်။"

သူ စက်ရုပ်လေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

အချိန်ရေတွက်မှု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ရထား စတင်ထွက်ခွာသည်။

ထိုင်ခုံပေါ်သို့ အနည်းငယ် ဖိကပ်သွားသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ရဲချီယန်သည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင်တောအုပ်ကြီး တဖြည်းဖြည်း ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ ခဏတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ရောက်သွားပြီးနောက်၊ မီးခိုးဖြူရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော လွင်တီးခေါင်ပြင်ကြီးက ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ငါ ပြန်ရောက်ပြီ။"

ထိုအချိန်မှသာ ရဲချီယန် အကြောဆန့်လိုက်ပြီး စကားပြောခန်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ သီးသန့်မက်ဆေ့ချ် မျက်နှာပြင်မှာ အလင်းမှိန်မှိန်လေးဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို မက်ဆေ့ချ် ပို့ထားခြင်းပင်။ ရထားမောင်းနှင်သူ အချင်းချင်း သီးသန့်မက်ဆေ့ချ် အချက်ပေးသံမှာ သူငယ်ချင်းအဖြစ် အပြန်အလှန် လက်ခံထားမှသာ ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သာမန် သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်များမှာမူ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဤမက်ဆေ့ချ်ကို ပို့နိုင်သူမှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် - 【"မင်း ရေ ထပ်လိုသေးလား။"】