အခန်း (၁၇-၁၈)

အခန်း ၁၇ အဆင့် ၃ ရထား၊ နောက်ထပ် စံချိန်ချိုးခြင်း

ဒိုင်း— ဒိုင်း—

"ဆူညံလိုက်တာ..."

ပြင်းထန်သော သေနတ်ပစ်ခတ်သံများသည် လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ရဲချီယန်သည် ထိုအသံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် မောပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏အကြည့်က ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားရာ ညကောင်းကင်ယံအောက်၌ ရထားနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသော သွေးရောင်လွှမ်းနေသည့် မျက်လုံးအစုံများကို မြင်လိုက်ရသည်။

"လခွီးပဲ၊ အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။ လန့်သေတော့မှာပဲ။"

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ချက်ချင်းပင် အိပ်ချင်ပြေသွားတော့သည်။

သူသည် ရထား၏အရှေ့ခန်းသို့ အလျင်အမြန် သွားလိုက်ရာ သတိပေးစနစ်က စတင်လည်ပတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"နေဦး၊ အသံလွှင့်ကြေညာချက်က ပြောသွားတဲ့ ညဘက်အန္တရာယ်ဆိုတာ ဒါကိုပြောတာလား။"

တတိယမြောက် မှတ်တိုင်အပြီး အသံလွှင့်ကြေညာချက် ပြောခဲ့သည့်စကားများကို ရဲချီယန် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

【သွေးလမင်း တောခွေး】 (အဆင့် ၁)

【အမဲလိုက် အမြန်နှုန်း တစ်နာရီ ၂၅ ကီလိုမီတာ】

ရထားမှ ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးသော မကောင်းဆိုးဝါး ၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ရထား၏အမြန်နှုန်းက ၃၀ ကီလိုမီတာထက် ကျော်လွန်နေပါက အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေဟု သတ်မှတ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

အဆင့် ၂ ရထားတစ်ခုသည် တစ်နာရီလျှင် ၄၀ ကီလိုမီတာ အမြန်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤ မကောင်းဆိုးဝါး များ၏ ဖမ်းမိခြင်းခံရမည်ကို သူ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။

ရေဖြင့် မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော လေကို ခံလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် လုံးဝ လန်းဆန်းသွားခဲ့သည်။

【၀၁:၄၄:၁၃】

မနက် တစ်နာရီ။ သူ၏ အိပ်ချင်စိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စကားပြောခန်းကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် လူအရေအတွက်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၌ သူ၏ မျက်ဆန်များ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

【၄၁၃၀ / ၁၀၀၀၀】

နေဦး၊ နေ့လယ်က လူဘယ်လောက် ရှိနေခဲ့တာလဲ။ သူ ခပ်ရေးရေး မှတ်မိနေသေးသည်မှာ ခုနစ်ထောင်ကျော် ရှစ်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ သူ အိပ်ပျော်နေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် လူလေးထောင်ကျော်သည် လွင်တီးခေါင်ပြင်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလား။ ထိုအရေအတွက်ကလည်း တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားမှုတစ်ခုက ရဲချီယန်၏ ကျောပြင်တစ်လျှောက် အေးစက်သော ချွေးသီးများကို ချက်ချင်း စီးကျသွားစေသည်။

သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ ညအချိန်ရှိ အန္တရာယ်များသည် ဘူတာရုံများရှိ အန္တရာယ်များထက် များစွာ ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပေသည်။

ရထား၏အမြန်နှုန်းသည် တစ်နာရီလျှင် ၃၀ ကီလိုမီတာထက် မကျော်လွန်နိုင်ပါက၊ သူတို့သည် ထို မကောင်းဆိုးဝါး များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရကာ ၎င်းတို့၏ အစားအစာ ဖြစ်သွားကြပေမည်။

သို့သော် မှတ်တိုင်သုံးခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် မည်မျှသောသူများက အဆင့် ၂ သို့ တကယ်တမ်း ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ညကို ဖြတ်ကျော် ရှင်သန်နိုင်သူများသာလျှင် စစ်မှန်သော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများအဖြစ် မှတ်ယူခံရပေမည်။

ရှင်သန်ရန်အတွက်၊ သူတို့သည် ရထားကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဘူတာရုံများကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် သူတို့၏ အားထုတ်မှု အားလုံးကို ပေးဆပ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကလို ရထားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်စဉ်၊ သီးသန့်စကားပြောခန်း အင်တာဖေ့စ်မှ မက်ဆေ့ချ် အသိပေးချက်တစ်ခုက သူ၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် 【မင်း အသက်ရှင်နေသေးလား။】

"...အခုလေးတင် နိုးတာ။ ဘာဝယ်ချင်လို့လဲ။"

မကြာမီမှာပင် တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလာသည်။

"ငါ့ကျည်ဆန်တွေ ကုန်သွားပြီ။"

"အဲဒါတော့ ငါ ရောင်းလို့မရဘူး။ ငါ့မှာလည်း သိပ်အများကြီး မကျန်တော့ဘူး။"

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ၏ ကုန်သွယ်မှုကို ရဲချီယန် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

သတိပေးစနစ် ပါရှိလာသောကြောင့် သူ၏ ကျည်ဆန်သုံးစွဲမှုမှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

တတိယမြောက် မှတ်တိုင်ရှိ နောက်ဆုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အတွက် ကျည်ဆန် ခုနစ်ဆယ်နီးပါး ကုန်ကျသွားစေခဲ့သည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ ရဲချီယန်တွင် ယခုအခါ ကျည်သုံးရာကျော်လေးသာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့်၊ သူ ထပ်ပြီး ရောင်းချနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

"မင်းဆီမှာ ကျည်ဆန်ပုံစံကြမ်း မရှိဘူးလား။"

"ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ ရှိရင်ကောင်းမှာပေါ့။"

"နားလည်ပြီ။ ဒါပဲလေ။"

စကားပြောခြင်း အဆုံးသတ်သွားသည်။ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ၏ ပြတ်သားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ဆက်သွယ်ပြောဆိုရသည်မှာ တကယ်ကို လွယ်ကူစေသည်။

ရဲချီယန်သည် သူ့ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား: ၈၂】 【စိတ်စွမ်းအား: ၁၁၀】

"ပြန်ပြည့်လာပြီပဲ... ဟင် နေဦး"

သူ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို ပိတ်မည့်လက်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား ဟူသော အရေးကြီးသည့် စာရင်းအင်းနှစ်ခုကို ကြည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲလိမ်ကြည့်လိုက်သည်။

"အ၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအား အကန့်အသတ်က တိုးလာတာလား။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါ တစ်ခုခုများ လုပ်လိုက်မိလို့လား။"

အိပ်မပျော်ခင်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအားကို လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့သည်မှလွဲ၍ တခြားဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။

ရဲချီယန်က ခေါင်းခါမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ရင်ထဲရှိ သံသယများကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ စိတ်စွမ်းအား တိုးလာခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းသောအရာပင် ဖြစ်သည်။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိန်းချုပ်ရေးဘုတ်ကို ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"အချိန်ရောက်ပြီ။"

မှတ်တိုင်သုံးခု ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင်၊ သူ့ရထား၏ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက ရထားတစ်စီးလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား တို့သည် ဆည်ကျိုးပေါက်သွားသည့် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ အရိုင်းဆန်စွာ စီးဆင်းကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၂ သို့ အဆင့်မြှင့်စဉ်က သူသည် ကိုယ်ခံစွမ်းအား အမှတ် ၃၀ မျှသာ သုံးစွဲခဲ့ရသည်။

သို့သော် အဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၃ သို့ကမူ ထိုမျှ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား: ၈၂ → ၅၂】 【စိတ်စွမ်းအား: ၁၁၀ → ၅၀】

【ရထား အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးစီးပါပြီ】

【လက်ရှိအဆင့်: ၃】

【နောက်တစ်ကြိမ် ရထား အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော သယံဇာတများ: သစ်သား ၃၀၀ ကီလိုဂရမ်၊ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း ၃၀၀၊ သတ္တု ၄၅၀ ကီလိုဂရမ်၊ ဖန် ၁၀ ကီလိုဂရမ်၊ ရွှေ ၅ ကီလိုဂရမ်၊ မှော်ဝင်ငွေ ၅ ကီလိုဂရမ်၊ တောက်လောင်မီးတောက် ကျောက်တုံး တစ်တုံး】

【အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ】

【အမြန်ဆုံး အဆင့် ၃ ရထား စံချိန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင်သည် ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ် တစ်ကတ် ရရှိပါသည်။】

၉၀ မှတ်၊ ယခင်ကထက် သုံးဆ ပိုများသည်။

ရဲချီယန်က သူ့နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အဆင့် ၃ ကနေ ၄ ကိုဆိုရင်ရော။ လက်ရှိပမာဏရဲ့ သုံးဆ ဖြစ်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်တောင် ပိုများသွားမလား။

ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ သယံဇာတတွေကို အသုံးပြုဖို့များလား။

မေ့လိုက်စမ်းပါ။

နောက်တစ်ဆင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့ သယံဇာတတွေကို ကြည့်ရအောင်။ သူ့မှာ မှော်ဝင်ငွေ ရှိပြီး ရွှေဆိုတာကလည်း ရဖို့ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တောက်လောင်မီးတောက်ကျောက်တုံး ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ။ သူ တစ်ခါမှတောင် မကြားဖူးဘူး။

"ထားပါတော့၊ အဆင့်မြှင့်ပြီးသွားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို အရင် ကြည့်ရအောင်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာတွေက သိပ်မဆိုးလောက်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"

ပထမဦးစွာ အမြန်နှုန်းသည် ကီလိုမီတာ ၄၀ မှ ၆၀ အထိ တိုးလာသည်။

ထို့နောက်၊ ကိုယ်ထည်ပိုင်း၊ ဘီးများနှင့် ဖရိန်တို့သည် ပြောစရာမလိုအောင်ပင် အားလုံး အဆင့် ၃ ကြံ့ခိုင်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ပိုမိုများပြားသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသွားသည်။

ယခင်ကလိုပင် အရေးကြီးသည့်အရာများမှာ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများနှင့် စံချိန်ချိုးသည့်အတွက် ရရှိသော မော်ဂျူးကတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ကွာခြားချက်မှာ ၎င်းသည် ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူး တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

"အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများကို ကြည့်မည်"

【ဖွင့်နေသည်】

【ရွေးချယ်စရာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်】

【၁။ ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်: ဦးစားပေး ထွက်ခွာခွင့် (ရထားဒင်္ဂါး ၃ ပြား)】

【၂။ ကျည်ဆန် (အဆင့် ၃) ထုတ်လုပ်မှု ပုံစံကြမ်း (ရထားဒင်္ဂါး ၄ ပြား)】

【၃။ စွမ်းအင် ဂျင်နရေတာ ထုတ်လုပ်မှု ပုံစံကြမ်း (အဆင့် ၃) (ရထားဒင်္ဂါး ၆ ပြား)】

【၄။ ရပ်နားချိန်ကို ၁ နာရီ တိုးမြှင့်ရန် (ရထားဒင်္ဂါး ၁ ပြား)】

"ဒါ တကယ် ဆုတောင်းပြည့်သွားတာပဲ။"

အဆင့်မြှင့်တင်မှုရှိ ရွေးချယ်စရာများကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိများ လှိုင်တက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြှင့်တင်မှုနှင့်အတူ သဘာဝအလျောက် ပါလာလေ့ရှိသည့် စတုတ္ထမြောက် ရွေးချယ်စရာကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်၊ ကျန်သုံးခုမှာ သူ့လိုအပ်ချက်များကို အသေအချာပင် ထိမှန်နေသည်။

ကျည်ဆန်ပြတ်လပ်နေချိန်တွင် ပုံစံကြမ်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းက အဆင့် ၃ တောင် ဖြစ်နေသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဂျင်နရေတာ ပုံစံကြမ်း ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အနေဖြင့် လက်ရှိတွင် လျှပ်စစ်မလိုအပ်သေးသော်လည်း အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် အသုံးပြုရပေမည်။

ရဲချီယန်၏ ရင်ကို နာကျင်စေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ထိုအချက်ပင်။

ရထားဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား ရှိထားခြင်းက သူ့ကို အလတ်စား သူဌေးတစ်ဦး ဖြစ်သွားစေမည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အဆင့်မြှင့်တင်မှု ရွေးချယ်စရာများ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးဘူးဟု သူ တစ်ခါမှ တွေးမထားခဲ့မိပေ။

သူ ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရပေမည်။

"ဦးစားပေး ထွက်ခွာခွင့် ဆိုတာ ဘာလဲ။"

【ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်: ဦးစားပေး ထွက်ခွာခွင့်】

【အသုံးပြုပြီးနောက်၊ ဘူတာရုံမှ တစ်နာရီစော၍ ထွက်ခွာနိုင်သည်။】

ပစ္စည်းကောင်းပဲ။ ဤမော်ဂျူးဖြင့်ဆိုလျှင် သူ တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက၊ တစ်နာရီသာ စောသည်ဆိုသော်ငြား ဘူတာရုံမှ စောစီးစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ရထားဒင်္ဂါး ရှစ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ ရွေးချယ်စရာ ၁၊ ၂ နှင့် ၄ တို့ကို သူ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

သူ ဂျင်နရေတာကို တကယ် လိုချင်သော်လည်း၊ ကျန်သုံးခုကလည်း တန်းတူ အရေးကြီးသည်၊ အထူးသဖြင့် ထိုမော်ဂျူးပင်။

【ကျည်ဆန် ပုံစံကြမ်း】 (အဆင့် ၃)

【အစုတစ်စုစီ ထုတ်လုပ်ရန် လိုအပ်သည်: သတ္တု ၃ ကီလိုဂရမ်၊ ယမ်းမှုန့် ဂရမ် ၅၀၀】

【အစုတစ်စုစီတွင် ကျည်ဆန် အတောင့် ၁၀၀ ပါဝင်သည်】

ကျည်ဆန်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော သယံဇာတများမှာ မများပြားသော်လည်း၊ ယမ်းမှုန့်ကို ဘယ်ကနေ သွားရမလဲ။

ကုန်သွယ်မှု ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ရောင်းချနေသည်များ ရှိသော်လည်း၊ ပမာဏက အလွန်နည်းပါးလွန်းရာ တစ်စုထုတ်လုပ်ရန်ပင် မလုံလောက်ပေ။

စကားပြောခန်းထဲမှာ သွားဝယ်ရင်ကော။

ရဲချီယန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ ဝယ်မည်ဆိုလျှင်တောင် အခုအချိန်က မဟုတ်သေးပေ။

သူ့မှာ လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေသည်။

မော်ဂျူး ဦးစားပေး ထွက်ခွာခွင့်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား: ၃၂】 【စိတ်စွမ်းအား: ၃၀】

【ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်: VIP ဦးစားပေး ထွက်ခွာခွင့်】

【ရထားကို မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စတင်မောင်းနှင်နိုင်ပြီး၊ ဆိုက်ကပ်ချိန် နောက်ပြန်ရေတွက်မှု ၃ နာရီ ကျန်ရှိချိန်တွင် ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာနိုင်သည်။】

အခန်း ၁၈ အဆင့်မြင့် မော်ဂျူး သေနတ်သံ တရားစီရင်ခြင်း

သူ၏ အကျိုးခံစားခွင့်များကို VIP သို့ အဆင့်မြှင့်လိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ ထွက်ခွာချိန်မှာ ပိုမို လွတ်လပ်သက်သာသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စံချိန်ချိုးဖျက်သည့်အတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိထားသော ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ် ရှိနေသေးသည်။

"အနီရောင်လား။"

အထူး မော်ဂျူးကတ်နှင့် မတူဘဲ၊ ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်မှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေခဲ့သည်။

ယင်းအပေါ်ရှိ ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း ရထားတစ်စီး မဟုတ်ဘဲ၊ သဘောတရားသက်သက် ရေးဆွဲထားသော မျက်လုံးတစ်လုံး၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားရော စိတ်စွမ်းအားပါ မလုံလောက်သေးဘူးပဲ။"

ချက်ချင်း ဖွင့်ချင်နေသော စိတ်ဆန္ဒကို သူ မျိုသိပ်လိုက်သည်။

ရဲချီယန်သည် အေးစက်နေသော ရထားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီ... ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက အချိန်တိုင်းလိုလို သူ မောပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ရသည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လွင်တီးခေါင်ပြင်ကြီးထဲတွင် သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နိုင်သေးသည်။

ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ ရဲချီယန်သည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်... ယနေ့ညတွင်တော့ အိပ်ပျော်နိုင်သူဟူ၍ လက်ချိုးရေတွက်လို့ ရလောက်မည်သာ။

သေမင်း၏ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုက စကားပြောခန်းတစ်ခုလုံးကို အဆုံးအစမရှိသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုထဲသို့ တွန်းပို့ထားခဲ့သည်။

【"သူတို့ လိုက်လာတုန်းပဲ၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတုန်းပဲ၊ ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ငါတော့ အဖမ်းမခံရလောက်ဘူး မဟုတ်လား"】

【"အမြန်နှုန်း ကီလိုမီတာ ၃၀ ကျော်ရင် အဆင်ပြေတယ်လို့ သူတို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအမြန်နှုန်းထက် ကျော်လွန်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ဘာလို့ ပါနေရတာလဲ"】

【"အသံလွှင့်ကြေညာချက်က ငါတို့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ပြောခဲ့တာ၊ တကယ် ဘေးကင်းမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူး။ ငါ့အထင်တော့ အဆင့် ၂ ကိုရောက်ပြီး အမြန်နှုန်း ၄၀ ကီလိုမီတာ ရှိမှသာ တကယ် ဘေးကင်းနိုင်လိမ့်မယ်။"】

【"လခွီးပဲ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ငါ့သယံဇာတတွေ အားလုံးကို ဝယ်မသွားခဲ့ရင်၊ ငါလည်း သေချာပေါက် အဆင့် ၂ ကို တင်နိုင်ခဲ့မှာပဲ"】

【"ငါထင်တာတော့ အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အမီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အကောင်နည်းနည်းပဲ အဲဒီလောက် မြန်တာ။ ကံကောင်းလို့... ဆရာကြီးတစ်ယောက်ဆီက ငါ သေနတ်တစ်လက် ဝယ်ထားလိုက်လို့ ငါ့အသက်လေး ချမ်းသာရာရသွားတယ်။ ဟူး... ကံဆိုးချင်တော့ အခု ကျည်ဆန် သုံးတောင့်ပဲ ကျန်တော့တယ်။"】

【"စကားပြောတာ ရပ်ပြီး ခွန်အားလေး ဘာလေး မွေးကြပါဦး။ မနက်ဖြန်က စတုတ္ထမြောက် မှတ်တိုင်လေ။ ဟူး..."】

【"ဒါက ပထမဆုံးညပဲ ရှိသေးတာလေ။ မနက်ဖြန်ဆို မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပိုများလာဦးမှာလား။"】

【"ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ကို လုံးဝ အသက်မရှင်စေချင်ဘူးပဲ..."】

【"စောစောလေး အနားယူကြပါ... မနက်ဖြန်က စတုတ္ထမြောက် မှတ်တိုင်ပဲ။ စတုတ္ထမြောက် မှတ်တိုင်က ဘေးကင်းတဲ့ ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ ရထားကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ သယံဇာတ အလုံအလောက် စုဆောင်းခွင့်ပေးပါစေ။"】

အရာအားလုံးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

【၀၆:၃၀:၀၀】

ထိုအချိန်တွင် ရထား အသံလွှင့်ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

【ဇုန် E3၊ ပထမဆုံးအကြိမ် ညဘက် ရှင်သန်ရေး အဆုံးသတ်ပါပြီ။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် ၃၈၂၅ ဦး။】

【ဒုတိယအကြိမ် ညဘက် ရှင်သန်ရေး ကို သုံးရက်အကြာတွင် စတင်ပါမည်။ ရထားအမြန်နှုန်း တစ်နာရီလျှင် ၄၀ ကီလိုမီတာအောက် ရှိသူများသည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါမည်။】

【ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ ရထားအမြန်နှုန်းကို အမြန်ဆုံး တိုးမြှင့်ပါ။】

【မိတ်ဆွေများအနေဖြင့် အကာအကွယ်ပေးမည့် အစီအမံများကို လုပ်ဆောင်ထားရန် သတိပေးအပ်ပါသည်။】

အသံလွှင့်ကြေညာချက်၏ အသံမှာ အလွန် ညင်သာသိမ်မွေ့လှသော်လည်း၊ ပြောကြားသွားသော စကားလုံးများကမူ လူများကို ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။

သုံးရက်အကြာ ဒုတိယအကြိမ် ညဘက် ရှင်သန်ရေးမှာ ရထားအမြန်နှုန်း ၄၀ ကီလိုမီတာ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်လား။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ နောက်ထပ် မှတ်တိုင်သုံးခုအတွင်း သူတို့၏ရထားကို အဆင့် ၂ သို့ မမြှင့်တင်နိုင်ပါက၊ သူတို့အတွက် ကျန်ရှိနေမည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းမှာ သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အိပ်စက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများသည် ယခုအခါတွင် ရူးသွပ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

【"ဒါ တကယ်ကြီး ငါတို့ကို အသက်မရှင်စေချင်တာပဲ သယံဇာတတွေကို ငါ ဘယ်က သွားရမှာလဲ။ ပထမ မှတ်တိုင်သုံးခုမှာ၊ မှတ်တိုင်တစ်ခုမှာပဲ တောအုပ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာ၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ခုက ရထားပေါ်က ဆင်းဖို့တောင် မနည်း ရုန်းကန်ခဲ့ရတာလေ ဒါ မတရားဘူး"】

【"သွားပါပြီ၊ တကယ်ကို သွားပါပြီ။ ငါ့မှာရှိတာ အားလုံးကို ဘီးအဆင့်မြှင့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလိုက်မိပြီ။ သစ်သားလည်း မရှိ၊ စက်အစိတ်အပိုင်းလည်း မရှိဘူး— မှတ်တိုင်သုံးခု အချိန်အတွင်းမှာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်မှာလဲ။"】

【"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အစ်ကိုလီ၊ အစ်ကိုလီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါဦး ကျွန်တော်က အစ်ကို့ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဝင်တစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်တော် သေသွားတာကို အစ်ကို ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူးမလား"】

【"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်ကိုလီ၊ ကျွန်တော့်မှာ ရထားဒင်္ဂါး တွေ ရှိပါတယ်။ အခုချက်ချင်း အစ်ကို့ကို ပေးပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ခုခုလောက် စဉ်းစားပေးပါဦး။"】

စကားပြောခန်း အင်တာဖေ့စ်ပေါ်ရှိ တောင်းပန်နေသော မက်ဆေ့ချ်များကို ကြည့်ရင်း လီရှောင်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

သူ့ထံတွင် သယံဇာတ ပြတ်လပ်မှု မရှိပေ။ သယံဇာတ ကျဆင်းမှုနှုန်းကို တိုးမြှင့်ရန် သူ၏ ပါရမီစွမ်းရည် ကို အဆင့်ဆင့် အသုံးပြုသွားသရွေ့၊ နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် မှတ်တိုင်သုံးခုခန့်သာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

ရထား အဆင့်မြှင့်တင်မှုများအတွက် အခြေခံ သတ္တု၊ သစ်သားနှင့် စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများ လိုအပ်နေသေးသရွေ့ပေါ့လေ။

သူ၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု တစ်ခုချင်းစီမှာ မှတ်တိုင်သုံးခုထက် ပို၍ ကြာမြင့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့အရင် ခြေတစ်လှမ်းဦးပြီး အဆင့်မြှင့်သွားသည့် ထိုလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ မသိသော်ငြားလည်းပေါ့။

တစ်ဖက်လူမှာ ကံကောင်းလွန်းနေသည်ဟုသာ လီရှောင်ရှန်း ယူဆလိုက်သည်။ သူကတော့ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ အဆင့်ဆင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်ရင်း လီရှောင်ရှန်းသည် စကားပြောခန်း အင်တာဖေ့စ်တွင် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

【"အားလုံးပဲ၊ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးသား သူတွေအတွက်တော့ ပထမဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု သေချာပေါက် ရှာပေးပါ့မယ်။"】

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

"အော် ဟုတ်သားပဲ၊ ရဲချီယန် ဆိုတဲ့ကောင် သေလောက်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား။ သူက သေနတ်တွေ အများကြီး ရောင်းခဲ့တာပဲ၊ ယုတ္တိအရဆိုရင် သူက အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ နီးစပ်နေလောက်ပြီ။ သူ့အရင် ခြေတစ်လှမ်းဦးသွားတဲ့သူက အဲဒီကောင်များလား။"

တွေးလေလေ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ချေရှိလေလေ ဖြစ်နေသည်။ လီရှောင်ရှန်းသည် ရဲချီယန်ထံသို့ သီးသန့်စကားပြောဆိုရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ပေးပို့ပြီးမှသာလျှင် သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူ့တွင် ရဲချီယန်ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ်ပင် ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိပေ။

"ဒီကောင်က ငါ့ကိုတောင် အရင်ကမ်းလှမ်းပြီး သူငယ်ချင်း မဖွဲ့ထားဘူးလား။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ့ဆီမှာ သေနတ်တွေ ရှိနေတဲ့အတွက်၊ ဒီကောင့်ကို ငါ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မယ်။"

သူငယ်ချင်းတောင်းဆိုမှု၊ ပေးပို့လိုက်ပြီ။

ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာထဲ ကျောက်ခဲပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့—ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတော့ချေ။

"အော့... ငါ့ရဲ့ သနားစရာ ခါးလေး။"

ညအချိန်အများစုကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အိပ်ခဲ့ရသဖြင့်၊ ရဲချီယန် အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

မူးဝေဝေဖြင့်၊ သိုလှောင်ခန်း ထဲမှ ဗိုက်စင်သီး တစ်လုံးကို သူ ထုတ်ယူလိုက်ကာ မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီး အပင်ပေါက်လေးကိုပါ တစ်ပါတည်း ရေလောင်းပေးလိုက်သည်။

အချိန်ကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

【၀၈:၃၄:၄၄】

"ငါ ဒီလောက်တောင် အကြာကြီး အိပ်ပျော်သွားတာပဲ။"

သစ်သီးကို စားလိုက်ရာ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ကြိမ် ညဘက် ရှင်သန်ရေး က သုံးရက်နေရင်လား။ ၄၀ ကီလိုမီတာ... အင်းလေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါနဲ့မှ မဆိုင်တာပဲ။ ဟား... ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အေးနေရတာလဲ။"

ရဲချီယန်သည် သမ်းဝေလိုက်ပြီး ရထား ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်သော လေများ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဟင် ဒီနေ့ ရာသီဥတုက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလားလို့။"

ဒီရက်ပိုင်း လွင်တီးခေါင်ပြင်တွင် နေ့တိုင်းလိုလို တိမ်ကင်းစင်ပြီး သာယာနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ နေမင်းကြီးမှာ တိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး၊ ဖိစီးမှုများပြားလှသော လေထုက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖိချေပစ်တော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။

ရဲချီယန် တစ်ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ၊ သူ၏ ညာဘက်လက်ဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ကတ်ပြားဆီသို့ပင်။

【ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ်】

စံချိန်ချိုးသည့်အတွက် ဆုချီးမြှင့်ခံရသော ဒုတိယမြောက် မော်ဂျူး။ မနေ့ညကသာ ကိုယ်ခံစွမ်းအား နှင့် စိတ်စွမ်းအား တို့ နိမ့်ကျမနေခဲ့လျှင်၊ ရဲချီယန်သည် ယခုအချိန်အထိ ဖွင့်ရန် စောင့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

【ကိုယ်ခံစွမ်းအား: ၈၂】 【စိတ်စွမ်းအား: ၁၁၀】

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား က အမြင့်ဆုံးထိ ပြန်မပြည့်သေးဘူးလား။ ငါ အရမ်းများ သုံးလိုက်မိတာလား။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ စိတ်စွမ်းအား ရှိရင် လုံလောက်ပြီ။"

ပါရမီစွမ်းရည် စတင်လည်ပတ်သည်။

မမြင်ရသော စွမ်းအင်က အနီရောင် ကတ်ပြားကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း"

သူ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံရသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

【အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြီးစီးပါပြီ။】

【ရထားမောင်းနှင်သူ မော်ဂျူးကတ် → ရထားမောင်းနှင်သူ အဆင့်မြင့် မော်ဂျူးကတ်】

【စိတ်စွမ်းအား: ၁၁၀ → ၈၀】

【ရထားမောင်းနှင်သူ အဆင့်မြင့် မော်ဂျူးကတ် ကို ဖွင့်လှစ်နေပါသည်။】

【ရထားမောင်းနှင်သူ အဆင့်မြင့် မော်ဂျူး သေနတ်သံ တရားစီရင်ခြင်း ကို ရရှိပါသည်။】

【သေနတ်သံ တရားစီရင်ခြင်း】

【မည်သည့် သေနတ်ကိုမဆို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး၊ သေနတ်ပစ်ခတ်မှု ပါရမီစွမ်းရည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည်။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကို အားဖြည့်ရန်အတွက် စိတ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ နောက်ထပ် ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်သည် ပစ်မှတ်အပေါ် တရားစီရင်မှု ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကာ ပစ်မှတ်၏ အပြစ်အပေါ် မူတည်၍ စွမ်းအား တိုးမြင့်လာမည်။】

ရှင်းပြ၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာသည်။

ရဲချီယန်သည် ခါးမှ မှောင်မိုက်အလင်း မှော်ဝင်ပစ္စတို ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မူလက ရှိနေခဲ့သော အကျွမ်းတဝင်မရှိသည့် ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သေနတ်ကို ကိုင်ထားစဉ်၊ သူသည် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်နေသော သေနတ်ပစ်သမား တစ်ဦးဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်သည့်တိုင် သူ လိုချင်သော မည်သည့်ပစ်မှတ်ကိုမဆို ထိမှန်နိုင်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။