အခန်း (၃၅-၃၆)

အခန်း ၃၅ သူဌေးမလေးနှင့် အံ့မခန်း အရောင်းအဝယ်

ချက်ဘောက်စ်ထဲတွင် ဆူညံနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ကုန်သွယ်ရေးပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် သယံဇာတများ တင်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသံများ အများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ရဲချီယန်၏ နောက်ခံစနစ်ထံသို့ သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်များ ထပ်မံရောက်ရှိလာလေသည်။

ရဲချီယန်က နောက်ထပ်တစ်သုတ် တင်ပေးလိုက်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားသာ ရရှိခဲ့သည်။

ဈေးကွက်ပြည့်နှက်သွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ရထားဒင်္ဂါး အမှန်တကယ် ရှိနေသူမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရတနာသေတ္တာများ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်က ထိုမျှမလွယ်ကူပေ။

သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဝေါလီသာ မရှိခဲ့ပါက ရဲချီယန် ကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့ခဲ့ဖူးသော ရတနာသေတ္တာဆို၍ အစပိုင်းက လက်နက်တိုက်မှ သေတ္တာတစ်ခုတည်းသာ ရှိမည်မဟုတ်ပါလား။

ရတနာသေတ္တာ မရှိလျှင် ရထားဒင်္ဂါး မရှိဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ရထားဒင်္ဂါးမရှိလျှင် အဆင့်မြှင့်တင်ရေး သယံဇာတများကို မဝယ်နိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ညဘက် ရှင်သန်ရေး ရောက်လာသည့်အခါ သေဆုံးရန် စောင့်ဆိုင်းရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ပေ။

သို့သော် ၎င်းက ရဲချီယန်နှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။

သူသည် လူတိုင်းကို မကူညီနိုင်ပေ၊ သူ ပစ္စည်းများတင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းမှာ ရထားဒင်္ဂါးများကို တစ်သုတ် ရိတ်သိမ်းရန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဘူတာ ခြောက်ခုအတွင်း ပထမဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်မှုကိုပင် မလုပ်နိုင်သူများမှာ ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် တကယ်ကို မကိုက်ညီသူများဖြစ်သည်။

ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို သယံဇာတများနှင့် လဲလှယ်ရန် မျှော်လင့်နေကြသော သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်များကို သူ ကျော်ဖတ်လိုက်သည်။ အကူအညီတောင်းခံသည့်အခါ သူတို့သည် ကူညီပေးရန် ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြရန် လိုအပ်သည်ကို သူတို့ စဉ်းစားမထားခဲ့ကြပေ။

ဖန်ဝမ်ရွှမ်း၊ 【"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်မှာ ဒီပုံစံကြမ်းလေးပဲ ရှိတာပါ။ ရထားကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ သတ္တု ၃၀ ကီလိုဂရမ် လိုအပ်နေလို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး။"】

သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်များထဲတွင် တစ်ခုတည်းကသာ ရဲချီယန်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

ပုံစံကြမ်းလား။

သူ တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရတာပေါ့။

သို့သော် ပုံစံကြမ်းတစ်ခုက အခြားသူများဆီကနေ သယံဇာတ အများကြီးနဲ့ လဲလို့ရသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမှိုက်လို ပုံစံကြမ်းဆိုရင်တောင် ပုံစံကြမ်းပဲလေ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။

【"ဘာ ပုံစံကြမ်းလဲ။"】

အကြောင်းပြန်စာကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ရထား၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တုန်ရီစွာ ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေသော ဖန်ဝမ်ရွှမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားတော့သည်။

【"ဒါလေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး။"】

【သစ်သားလေးတံ ပုံစံကြမ်း】 (အဆင့် ၁)

【လိုအပ်ချက်၊ သစ်သား ၃ ကီလိုဂရမ်】

ကောင်းပြီ၊ ရဲချီယန် သူ၏ ယခင်အတွေးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူ ဘာလို့ မရောင်းရလဲဆိုတာ မဆန်းပါဘူး။ ခေတ်သစ်လူသား ဘယ်နှယောက်ကများ လေးကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိကြမှာလဲ။ ချိန်ရွယ်ပြီး ခလုတ်ဆွဲရုံသာ လိုအပ်သော သေနတ်များနှင့် ဒူးလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လေးတစ်လက်သည် အသုံးပြုရန် အလွန်ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် လေးတစ်လက်မျှသာဖြစ်ပြီး တွဲဖက်အသုံးပြုရန် မြားများ မပါဝင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပုံစံကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

အခြားသူများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

【"ကောင်းပြီ၊ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတာပေါ့။"】

ရဲချီယန် သဘောတူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်ဝမ်ရွှမ်းသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့သည်။

အခြားသူများလိုပင် ငြင်းပယ်ခံရမည်ဟု သူထင်ထားခဲ့ပြီး ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

【"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။"】

လူကောင်းတဲ့လား။ ရဲချီယန် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"ဒီခေတ်မှာ လူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ချီးကျူးခံရတာက အစော်ကားခံရသလို အမြဲတမ်း ခံစားရတယ်။"

၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆက်သွယ်မှုဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်မည်ဆိုသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဘူတာ ခြောက်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးမှ အဆင့် ၂ သို့ အနိုင်နိုင်ရောက်ရှိလာသူမှာ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်ရော။ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာသော အရှိန်အဟုန်ကို သူ တကယ်ကို အမီလိုက်နိုင်ပါမည်လား။

အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက်။

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း။"

မှန်ပါသည်။ ရဲချီယန် သဘောတူလိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာတွင်ဖြစ်သည်။

အမှိုက်လို အဆင့် ၁ ပုံစံကြမ်းတစ်ခုသည် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ၎င်းကို ထုတ်လုပ်ပြီးနောက် တစ်ဖန် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ထပ်မံပြုလုပ်ပါက အဆင့် ၃ သို့ ခုန်တက်သွားနိုင်လေသည်။

အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော သယံဇာတများကို မစုဆောင်းနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယခင်က ပုံစံကြမ်းများကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်ရန် သူ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

စကားစပ်၍ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ပုံစံကြမ်းတစ်ခုအပေါ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်သည့် သူ၏ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

【စိတ်စွမ်းအား၊ ၁၂၀ မှ ၁၁၅ သို့】

【အနက်ရောင် သစ်မာလေးတံ】 (အဆင့် ၂)

【လိုအပ်ချက်၊ သစ်သား ၁၀ ကီလိုဂရမ်၊ ဖိုင်ဘာ ၀.၅ ကီလိုဂရမ်】

လိုအပ်သော သယံဇာတများ အကုန်ရှိနေသဖြင့် သူ တိုက်ရိုက် ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ဆက်လက်၍ အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။

【စိတ်စွမ်းအား၊ ၁၁၅ မှ ၁၀၅ သို့】

【ပန်းအရုဏ် မှော်ဝင် သစ်သားလေးတံ】

【ပန်းအရုဏ် မြားများကို ဖန်တီးရန် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုရသည်။ ပစ်ခတ်ပြီးနောက် တိကျမှုကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိနိုင်သည်။】

အလားအလာ ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ။

ပန်းပွင့်ပုံစံများ ပါဝင်သော သစ်သားလေးတံတစ်လက်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

စိတ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ လေးကိုဆွဲလိုက်ရာ ပန်းနုရောင်သွေးစွမ်းအင်မြားတစ်စင်းက လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အဝေးသို့ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ထိုမြားသည် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

စွမ်းအားမှာ ကောင်းမွန်လှပြီး သံချပ်ကာဖောက် ကျည်ဆန်များ အသုံးပြုထားသော မှောင်မိုက်အလင်း မှော်ဝင်ပစ္စတို နှင့် ဆင်တူကာ အလိုအလျောက် ချိန်ရွယ်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ရဲချီယန်သည် သေနတ်များကို အသုံးပြုရန် ပို၍သဘောကျဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤအဆင့် ၃ လေးတံသည် သေချာပေါက် ဈေးကောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

【ရှင်းလင်းမည်】

အမည်မသိ သီးသန့်မက်ဆေ့ချ်များအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ အခြားသူများ၏ အကူအညီတောင်းခံမှုများသည် သူနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။

အဆုံးတွင်တော့ ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားအတွက် သယံဇာတ ၃၀ ကီလိုဂရမ်ဆိုသော ဈေးနှုန်းက သူသည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေပြီးဖြစ်သည်။

သီးသန့် ချက်ဘောက်စ် မျက်နှာပြင်တွင် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ထံမှ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ရှင်းလင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်၊ 【"ရှင့်ဆီမှာ ရောင်းစရာ ကျည်ဆန်တွေ ရှိသေးလား။ ယမ်းမှုန့်နဲ့ လဲချင်လို့ပါ။"】

သူမပါလား၊ အလွန်ရက်ရောပြီး သဘောကောင်းသော အရောင်းအဝယ် မိတ်ဖက်တစ်ဦးပင်။

ယမ်းမှုန့်၊ ၎င်းက သူ အတိအကျ လိုအပ်နေသောအရာဖြစ်ပြီး အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်လာခဲ့သည်။

ရဲချီယန်၊ 【"ယမ်းမှုန့် ၅၀၀ ဂရမ်ကို အဆင့် ၃ ကျည်ဆန် ၁၀ တောင့်နဲ့ လဲမယ်။ ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် သုံးရတဲ့ သတ္တုအတွက် အပိုဆောင်း လုပ်အားခ မယူတော့ပါဘူး။"】

【"သဘောတူတယ်။ ကျွန်မ အတောင့် ၁၀၀ လိုချင်တယ်။"】

【"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"】

【"ပြဿနာရှိလို့လား။"】

【"မရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားဆီမှာ ယမ်းမှုန့်တွေ ဒီလောက်တောင် အများကြီး ရထားတာလားလို့ သိချင်ရုံလေးပါ။"】

ရဲချီယန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ယမ်းမှုန့် ၅၀၀ ဂရမ်သည် ကျည်ဆန် ၁၀၀ ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် ထံ ရောင်းချလိုက်သော ဈေးနှုန်းမှာ ကုန်ကျစရိတ်၏ ဆယ်ဆပင် ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် ဤသူဌေးမလေးက တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အတောင့် ၁၀၀ လိုချင်နေခြင်းက သူမသည် ရဲချီယန်အား ကျည်ဆန် တစ်ထောင် ထုတ်လုပ်ရန် လုံလောက်သော ယမ်းမှုန့်များကို ပေးအပ်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

"သူမနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ရတာ တော်တော်လေးကို သာယာတာပဲ။"

အရောင်းအဝယ်က လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျည်ဆန် တစ်ရာကို ကျည်ဆန် တစ်ထောင်စာ ကုန်ကြမ်းများနှင့် လဲလှယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရဲချီယန်သည် ချက်ချင်းပင် ပုံစံကြမ်းကို ထုတ်ယူကာ လုပ်ငန်းစဉ်ခုံ တွင် စတင်ထုတ်လုပ်တော့သည်။

ဤဘူတာမှ ထွက်ခွာရန် လုံလောက်သော ကျည်ဆန်များ ရှိမရှိကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော ရဲချီယန်သည် ယခုအခါ လုံးဝကို စိတ်အေးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အသစ်စက်စက် ထုတ်လုပ်ထားသော ကျည်ဆန်များအားလုံးကို ကင်းစောင့်များထံသို့ တာဝန်ချပေးလိုက်ရာ လုံးဝကို လုံခြုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မြွေသားက မီးတောက်များပေါ်တွင် ဆီသံတရှဲရှဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ ဆားအနည်းငယ် ဖြူးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ လှန်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများက အလင်းဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ခေါက်လိုက်သည်။

【"ဒါနဲ့ မနေ့က ကျွန်တော် သတိလစ်နေခဲ့လို့ပါ။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ တုန်ခါမှုဆိုတာ ဘာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ရမလား။"】

【"သတိလစ်နေခဲ့တာလား။"】

သူမ၏ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို စီစဉ်နေသော ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် ဤမက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

【"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် ဘူတာမှာ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရခဲ့ပြီး အသက်တောင် မနည်းလုခဲ့ရတာ။"】

【"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ ရှင့်ကို အရမ်းနှောင့်ယှက်နေမိလို့ ရှင် ကျွန်မနဲ့ စကားမပြောချင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ရမှာလေ။"】

【"တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒါနဲ့ တုန်ခါမှုဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲ။"】

ဤကိစ္စကို သူ နားလည်အောင် လုပ်ချင်နေဆဲဖြစ်သည်။

【"ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ တုန်ခါမှုက မနေ့က ညနေ ၅း၅၀ လောက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တာ။ အဲဒီလို တုန်ခါမှုမျိုးက တစ်ခုခု ဒေါသထွက်နေသလိုမျိုး လူတွေကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့သွားစေတယ်။"】

ညနေ ၅း၅၀ တဲ့လား။

အဲဒါက သူ မီလင်း မြို့တော် ကနေ ထွက်လာတဲ့ အချိန် မဟုတ်ဘူးလား။

【"အဖြေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သြော်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာမှာ ခင်ဗျားရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှု ဘယ်လိုနေလဲ။ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုခုများ ရခဲ့လား။ ကျွန်တော့်ကို ပြလို့ရမလား။"】

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ် သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူကို သူမ အထင်လွဲခဲ့မိကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရကာ မျက်နှာပြင်ပုံရိပ် တစ်ပုံကို ပို့လိုက်သည်။

【အေးခဲ ကျောက်တုံး】 (အဆင့် ၂)

【ကွန်တိန်နာတစ်ခုထဲတွင် ထားရှိပါက ကွန်တိန်နာအတွင်းရှိ အရည်၏ အပူချိန်ကို အေးခဲမှတ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ လျှော့ချပေးနိုင်သည်။】

【"ရတနာသေတ္တာထဲကနေ ရခဲ့တာ။ ရှင် လိုအပ်ရင် ကျည်ဆန် အတောင့် ၆၀ ဒါမှမဟုတ် ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ပြားနဲ့ ရောင်းပေးမယ်လေ။"】

အခန်း ၃၆ ဆက်လက် လှည့်စားခြင်း

၎င်းသည် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေလှောင်ကန်မရှိပါက အပူချိန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် ရေသည် အလွယ်တကူ ပုပ်သိုးပျက်စီးသွားနိုင်သည်။ သို့သော် အပူချိန်ကို အေးခဲမှတ်တွင် ထိန်းထားနိုင်ပါက ပုပ်သိုးချိန်ကို များစွာ လျှော့ချပေးနိုင်ပေမည်။

ထို့အပြင် ပူပြင်းသောရာသီဥတုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဤပစ္စည်းသည် ပို၍ပင် အသုံးဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပူအိုက်နေချိန်တွင် ရေခဲစိမ်ဘီယာတစ်ခွက်ကို မည်သူကမျှ ငြင်းဆန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ ဒါကို မေ့လုနီးပါးပဲ။"

ရဲချီယန်သည် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ရထားတွဲသို့ ပြန်သွားကာ ပုံစံကြမ်း သိုလှောင်သည့်နေရာတွင် သူ၏ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

【အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန် ပုံစံကြမ်း】

၎င်းမှာ ပထမဆုံး ရထားအဆင့်မြှင့်တင်မှုအပြီး အဆင့်မြှင့်ရွေးချယ်စရာများမှ ရရှိခဲ့သော ပုံစံကြမ်းဖြစ်သည်။

သူ တစ်ကြိမ်သာ တည်ဆောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ရေလှောင်ကန်၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အတော်လေး လက်တွေ့ကျပေသည်။

ထို့ပြင် ရေနှင့် အကြောင်းပြချက်မရှိ အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်သည် ဤအရာကို အလွန်သဘောကျသင့်ပေသည်။

【"ဒါကို ခင်ဗျား ဝယ်မလား။"】

အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန်၏ ဖော်ပြချက်ကို ပေးပို့လိုက်သည်။

【"ရထားဒင်္ဂါး ဘယ်လောက်လဲ။"】

သူမ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

【"နှစ်ပြား။"】

【"ကျွန်မမှာ အဲဒီလောက် မရှိဘူး။ အကြွေးဝယ်လို့ရမလား။ ပြီးတော့ ဒါက အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန်လေးတစ်ခုပဲကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးနေရတာလဲ။"】

【"တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလို့ရပါတယ်။ အကြွေးဆိုတာကတော့ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ။"】

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်သည်လည်း ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

【"ရေခဲသွေးကြော ပုတီးစေ့ဆိုရင်ရော အဆင်ပြေလား။"】

"သူမက ဒီလောက် အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်တာလား။ ဈေးတောင် မဆစ်ဘူးပဲ။"

ရဲချီယန်သည် အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန်ကို ပုတ်လိုက်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤအရာသည် အထူးစွမ်းရည်များပါဝင်သော သံတုံးတစ်တုံးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ပုံစံကြမ်းမှာ ထိုစဉ်က ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားသာ တန်ကြေးရှိခဲ့သည်။ ၎င်းကို ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားတန်ကြေးဖြင့် ရောင်းရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အရာဝတ္ထုများကို ၎င်းတို့၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ဖြင့် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်၍မရနိုင်ပေ။

【"သဘောမတူဘူးလား။"】

【"အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ရပါတယ်။ ခဏလေးစောင့်။"】

သူမက ဆန္ဒရှိနေမှတော့ ရဲချီယန်က ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ပေ။

ပုံစံကြမ်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သယံဇာတများကို ထုတ်ယူပြီး လုပ်ငန်းစဉ်ခုံတွင် စတင်ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။

အသစ်စက်စက် အဆင့်နိမ့် ရေလှောင်ကန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်ထံမှလည်း ကုန်သွယ်ရေးတောင်းဆိုမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

【လက်ခံမည်】

အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

ရဲချီယန်သည် ရေခဲသွေးကြော ပုတီးစေ့ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက ကောင်းတယ်။ နောက်ကျရင် ကျောက်လင်ဆီကနေ ဘီယာနဲ့ အချိုရည်တချို့ ဝယ်ရမယ်။ အကယ်၍ သူမသာ နောက်ဘူတာမှာ သေသွားရင် ငါ ဝယ်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထို့ပြင် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းလည်း ရှိသေးသည်။

【စိတ်စွမ်းအား၊ ၁၀၄ မှ ၈၄ သို့】

【ရေခဲသွေးကြော ပုတီးစေ့】 (အဆင့် ၃)

【ရေကို ရေခဲအဖြစ် အေးခဲစေနိုင်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ဖန်တီးနိုင်သည်။】

"အိုဟို၊ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ အဟွတ် အဟွတ်၊ ထွက်ပေါ်လာစမ်း။ ရေခဲသွေးကြော ဓားရှည်။"

ရဲချီယန်သည် အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏အထင်တွင် အလွန်မိုက်သည်ဟု ယူဆရသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားတစ်ခုကို ဖမ်းကာ ရေခဲသွေးကြော ပုတီးစေ့ကို ရေလှောင်ကန်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရေလှောင်ကန်ထဲရှိ ရေသန့်များသည် ရေခဲဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားတော့သည်။

သူ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွဲအက်သွားတော့သည်။

"ဒါက အရမ်းကို အသုံးမကျတာပဲ။ မှော်ပညာ သုံးသလိုမျိုး ဖြစ်မယ်ထင်နေတာ။"

စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သိပ်တော့ မဆိုးလှပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤပစ္စည်းကို အလကားနီးပါး ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် အရှုံးမရှိပေ။

သူသည် ချက်ဘောက်စ် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ ပန်းအရုဏ် မှော်ဝင် သစ်သားလေးတံကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်မှာ ငါနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်စရာ တခြားဘာပစ္စည်းမှ ရှိလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့။"

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူသည် မျက်နှာပြင်ပုံရိပ် တစ်ပုံနှင့်အတူ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို ပို့လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။

【"ဒါကို ခင်ဗျား လိုချင်လား။ ရထားဒင်္ဂါး လေးပြား ဒါမှမဟုတ် တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ ရောင်းပေးမယ်။"】

ရေချိုးတော့မည့် ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်သည် မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

【"ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဈေးလည်း အရမ်းကြီးတယ်။"】

【"နည်းနည်းလေးမှ ဈေးမကြီးပါဘူး။ ဒါက အဆင့် ၃ လက်နက်လေ၊ အခုလက်ရှိ ငါတို့ကြုံတွေ့နိုင်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို လုံးဝ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ရထားဒင်္ဂါးတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ တန်ဖိုးတူညီတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလို့ရတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်လေ။"】

【"ဘာလို့ အဲဒါကို စောစောက မပြောခဲ့တာလဲ။"】

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်၏ စကားများထဲတွင် နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ ရဲချီယန်သာ ဤလေးကို အစကတည်းက ပြသခဲ့လျှင် သူမက ဘာကြောင့် ကျည်ဆန်များကို ဝယ်ခဲ့မည်နည်း။

【"ကျွန်တော် အခုမှ သတိရလို့ပါ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ကျည်ဆန်တွေ ဝယ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"】

ရဲချီယန်သည် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ ဆက်လက် လှည့်စားနေလေသည်။

【"အရောင်းအဝယ် မလုပ်နိုင်ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီလေးကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ဆီပဲ ရောင်းလိုက်တော့မယ်။"】

သူ စမ်းသပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်သည် ကျောက်လင်ထက် ကံပိုကောင်းပုံရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမှလွဲ၍ သူမသည် လူအားလုံးထဲတွင် ရထားအဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ပထမဆုံး ပြီးမြောက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ဝယ်တွင် အခြားပစ္စည်းအချို့ ရှိနေနိုင်သေးသည်။

【"သြော် ဟုတ်သားပဲ၊ ခင်ဗျားက ပြီးခဲ့တဲ့ ဘူတာမှာ ရတနာသေတ္တာတစ်လုံး ဖွင့်ခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မှတ်မိတယ်။ ရေခဲသွေးကြော ပုတီးစေ့ကလွဲရင် တခြားဘာတွေများ ပါသေးလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို အလဲအလှယ်လုပ်ဖို့ သုံးသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ဆိုလိုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"】

【"......"】

ချက်ဘောက်စ် မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်ကာ သူ့ကို သူမ၏ သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲမှ တိုက်ရိုက် ဖျက်ပစ်ချင်သော အကြောင်းပြချက်မရှိသည့် ဆန္ဒတစ်ခုက ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်၏ တည်ငြိမ်သော နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

မဆိုလိုဘူးတဲ့လား။ ဒါဆို အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူမက အဲဒါကို သေချာပေါက် ဝယ်ချင်နေတယ်လို့ သူတကယ် ထင်နေတာလား။

အဆင့် ၃ လက်နက်တစ်ခုလောက်နဲ့တော့ သူမ ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်က...

မျက်နှာပြင်ပုံရိပ် တစ်ပုံကို ရဲချီယန်ထံ ပေးပို့လိုက်သည်။

【နေသာသော အရုပ်လေး】 (အဆင့် ၂)

【စိတ်စွမ်းအား နှစ်မှတ် ကုန်ကျမည်။ နေ့စဉ် ၁၂:၀၀ အချိန်တွင် နောက်တစ်နေ့အတွက် ရာသီဥတုကို ခန့်မှန်းပေးမည်ဖြစ်သည်။】

【"ဒါလေးပဲ ရှိတော့တယ်၊ အဲဒါရယ် ရေသန့် ၁၀၀ ကီလိုဂရမ်ရယ်၊ ရထားဒင်္ဂါး တစ်ပြားရယ်ပဲ။ ရှင် မရောင်းချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်တော့။"】

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ တကယ်လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်းရင်းရွှယ်က မဖြစ်မနေ ဝယ်ရမည်ဟု မဟုတ်သော်လည်း အဆင့် ၂ ရထားသာရှိသေးသော သူမအတွက် ဤအဆင့် ၃ လက်နက်က ဆွဲဆောင်မှုလွန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခါမှ သူ သဘောမတူရင် ဈေးထပ်မပိုပေးတော့ဘူး။"

သူမ စိတ်ထဲမှ တွေးနေစဉ်မှာပင် ရဲချီယန်က အကြောင်းပြန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

【"အင်း... ကောင်းပါပြီလေ။ ကျွန်တော်တို့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ခဲ့တာ အကြိမ်တွေလည်း များနေပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားကို မျက်နှာသာပေးလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ။ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတာပေါ့။"】

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုက လင်းလက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ ထီပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း ၃၀ ကီလိုဂရမ်မျှဖြင့် ရရှိခဲ့သော ပုံစံကြမ်းတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် ရထားဒင်္ဂါး သုံးပြားတန်ကြေးဖြင့် ရောင်းချလိုက်ရသည်။ သူသည် တကယ်ကို စီးပွားရေး ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီး ရေသန့်အားလုံးကို ရေလှောင်ကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ သူ၏လက်ထဲတွင် အဖြူရောင် နေသာသော အရုပ်လေး တစ်ရုပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တော်တော်လေး ချစ်စရာကောင်းတာပဲ။"

"အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း။"

【စိတ်စွမ်းအား၊ ၈၄ မှ ၆၉ သို့】

【သက်တောင့်သက်သာ နေသာသော အရုပ်လေး】 (အဆင့် ၃)

【စိတ်စွမ်းအား တစ်မှတ် ကုန်ကျမည်။ ယနေ့နှင့် မနက်ဖြန်အတွက် ရာသီဥတုကို အချိန်မရွေး ခန့်မှန်းပေးနိုင်သည်။】

၁၂:၀၀ အချိန်တွင်သာ အသုံးပြုနိုင်ရာမှ အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်လာပြီး စိတ်စွမ်းအား ကုန်ကျမှုမှာလည်း တစ်မှတ်သို့ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ မဆိုးလှပေ။

၎င်း၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်မှာ သိပ်မပြောင်းလဲသွားပေ။ ရဲချီယန်သည် ၎င်းကို သူပုံမှန် အနားယူလေ့ရှိသော အပူချိန်ထိန်း ရထားတွဲတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ဤအရောင်းအဝယ်က သူ့ထံသို့ အရာများစွာ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သော်လည်း အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲသွားလောက်သည့် အတိုင်းအတာအထိတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏လက်ဝယ်တွင် ရထားဒင်္ဂါး စုစုပေါင်း သုံးဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ရထားအတွက် နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းကို သူ စဉ်းစားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘူတာကနေ ထွက်ခွာပြီးတဲ့အထိ စောင့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီနေရာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိပ်မလုံခြုံလှဘူး။"

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် ရထားတွဲထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟင်၊ အဲဒါ ဘာအနံ့လဲ။"

သူ အနံ့ခံလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒုက္ခပါပဲ။ ငါ့အသားကင်။"

အချိန်အတော်ကြာ ကင်ထားခဲ့သော မြွေသားမှာ ယခုအခါ မည်းတူးနေပြီဖြစ်ပြီး လုံးဝ စား၍မရနိုင်တော့သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဟူး၊ ပြန်ကင်ရတော့မှာပဲ။"

"ဒါနဲ့ ဝေါလီက ဒီလောက်အချိန်ကြာတာတောင် ပြန်မလာသေးဘူး။ အပြင်မှာများ သေသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"