အခန်း (၄၃၆)

ရွှမ်ဝူကျီသည် ယွမ်ရှားဟူကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသော်လည်း ယွင်ရှန်းနှင့် အခြားသူများကမူ သူ့အား အလိုရှိတိုင်း လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

“လင်းနို့ဘုရင်”

ကျုံးရန်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။

နဂါးလက်သည်းလင်းနို့ဘုရင်သည် ၎င်း၏ တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး ထက်မြက်လှသော နဂါးလက်သည်းများဖြင့် ရွှမ်ဝူကျီ၏ လည်ပင်းကို ချိုးပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းနို့ဘုရင်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သောသူ တစ်ဦးရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

ရွှမ်ဝူကျီသည် တစ်နေ့သောအခါတွင် ယွမ်ရှားဟူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးခဲ့သည်မဟုတ်။

ယွမ်ရှားဟူသည် သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စောင်းကြိုးများမှာ တင်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားပြီး လေးကြိုးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းအလား ရွှမ်ဝူကျီ၏ လည်ချောင်းတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။ ရွှမ်ဝူကျီသည် ပါးစပ်အတွင်း သွေးနံ့များ ပျံ့နှံ့လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် သေဆုံးသွားရရှာသည်။ ယွမ်ရှားဟူက သူ့ကို တကယ်တမ်း သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ သေအံ့ဆဲဆဲအထိ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

“ရွှမ်ဝူကျီ... နင် အရင်တုန်းက ယွမ်ပုဖော့ရဲ့ အသက်နဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကတည်းက ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမယ်ဆိုတာ နင် သိသင့်ခဲ့တာ”

မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ ယွမ်ရှားဟူ၏ မျက်နှာမှာ ဆီးနှင်းများအလား အေးစက်ခက်ထန်နေ၏။

ထိုစဉ်က သူမသည် ယန်ချန်းလန်ကို တောင်ဘက်နယ်စပ်သို့ မျှားခေါ်သည့်စာကို မဖြစ်မနေ ရေးသားခဲ့ရခြင်းမှာ ရွှမ်ဝူကျီက သူမ၏ မောင်ငယ်ဖြစ်သူ ယွမ်ပုဖော့ကို ဓားစာခံလုပ်ကာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ရွှမ်ဝူကျီသည် ယန်ချန်းလန်ကို မည်သည့်အခါမျှ အသက်အန္တရာယ် မပြုပါဟု ကတိပေးခဲ့သော်လည်း...

ထိုတိုက်ပွဲတွင် ယန်ချန်းလန်မှာ ဒုက္ခိတဘဝဖြင့် သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှင်သန်ခဲ့ရပြီး ယန်မျိုးနွယ်စစ်တပ်မှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော သေကြေပျက်စီးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ယွမ်ရှားဟူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အရာအားလုံးမှာ နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ယန်ချန်းလန်သည် ယွမ်ရှားဟူအပေါ် နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းမှုများ ရှိခဲ့သလို ယွမ်ရှားဟူမှာလည်း သူမ၏ မိသားစုဖိအားကြောင့် ရွှမ်ဝူကျီနှင့်အတူ တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးအကြားရှိ နားလည်မှုလွဲခြင်းများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးမှာလည်း လွဲချော်ခဲ့ရသည်။

ယွမ်ရှားဟူသည် နုနယ်သိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ အလွန်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားလွန်းသည်။

ယွမ်ရှားဟူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားပြတ်သားလှ၏။ သူမသည် ချစ်လျှင်လည်း အကြွင်းမဲ့ ချစ်မြတ်နိုးသလို၊ မုန်းလျှင်လည်း အမြစ်ပြတ်သည်အထိ နာကျည်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် တိဟုန်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် အမြဲတစေ ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး နှစ်စဉ် ဆောင်းရာသီရောက်တိုင်း ယွီကျင်းမြို့ပြင်ရှိ ယန်မျိုးနွယ်စစ်တပ်အနီးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေ့ရှိသည်။ ယန်ချန်းလန်ကို တစ်ချက်မျှ မြင်တွေ့ခွင့်ရရုံဖြင့် သူမ ကျေနပ်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် ယန်ချန်းလန်မှာ ယန်စံအိမ်တော်အတွင်း၌သာ အမြဲရှိနေခဲ့ပြီး နားလည်မှုလွဲခြင်းများကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကွဲကွာခဲ့ရရှာသည်။

ယခုလည်း ကံကြမ္မာ၏ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် မြစ်နားတွင် အဝတ်လျှော်နေသော ဟွမ်ချွဲမှာ ရေခဲရိုက်ပြီး အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရရာ ၎င်းကို မြင်တွေ့သွားသော ယွမ်ရှားဟူက ဧကရာဇ်တေးစဉ်ဖြင့် အသက်ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။ ဤအဖြစ်အပျက်အားလုံးမှာ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးထားသည့်အလားပင်။

ရွှမ်ဝူကျီကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင်လည်း ယွမ်ရှားဟူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ဆုံခဲ့ရသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ အမျိုးသားကိုသာ တမ်းတစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ရှစ်နှစ်တာ အချိန်ကာလများ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် ယန်ချန်းလန်နှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူသည် သူမ ပထမဆုံး စတင်တွေ့ရှိခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ကြည်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမမှာမူ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ယွမ်ရှားဟူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်အတူ မျက်ရည်များ မဆည်းတားနိုင်အောင် ကျဆင်းလာခဲ့ရာ သူမ၏ မျက်နှာဖုံးစွပ်မှာပင် စိုရွှဲသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း စောင်းကြိုးထက်မှ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာမူ လျော့ရဲသွားခြင်းမရှိပေ။ စောင်းကြိုးတစ်ချောင်း ပြတ်တောက်သွားသော်လည်း ယွမ်ရှားဟူ၏ တေးသံမှာမူ အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ဟိန်းထွက်နေဆဲပင်။

ဤသည်မှာ ပြုသူအသစ်၊ ဖြစ်သူအဟောင်းဟူသော ရှေးစကားနှင့်အညီ ဝဋ်လည်ခြင်းပင်။

မဟာအကြီးအကဲသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း အမျက်ဒေါသများစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ရွှမ်ဝူကျီ၏ အဆုံးသတ်မှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှမ်ဝူကျီ ဖန်တီးခဲ့သော ပြဿနာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ မြို့စားမင်းက နိမိတ်ပုံ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းကို အသုံးပြု၍ပင် ရွှမ်ဝူကျီကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း...

တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်မှ မှော်ဆရာမလေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မဟာအကြီးအကဲ တစ်ခါမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

ယွင်ရှန်း၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူမ၏ကိုယ်၌ နတ်ဘုရားသားရဲနှင့် ပတ်သက်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေရုံမျှမက နတ်သူငယ် ကံကြမ္မာမီးလျှံ၏ အမွေအနှစ်ကိုလည်း ဆက်ခံထားသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဤမျှနီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် မိန်းကလေးမျိုးကို တိဟုန်မြို့တော်၏ မဟာအကြီးအကဲ လျိုချန်းဖုန်းပင်လျှင် အလွယ်တကူ မပြစ်မှားရဲပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးရှေ့မှောက်တွင် ရွှမ်ဝူကျီကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ မဟာအကြီးအကဲအတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်စရာ မရှိတော့သည့် အကြောင်းပြချက်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် မဟာအကြီးအကဲ၏ စိတ်အတွင်း၌လည်း ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ခန့်က ယွမ်ပုဖော့သည် ဒဏ်ရာရနေသော ရှမ်မိန်မိန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ တိဟုန်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ ထူးခြားသော အတွေ့အကြုံများကို ယွမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်အား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ထို့နောက် ဆွမ်းနီညွှန်ပြခဲ့သော နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့ရာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသစ်စက်စက် ပေါက်ဖွားလာသော သန့်စင်သောသားရဲ ချုံမင်ငှက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

….

ဧကရာဇ်တေးစဉ်၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အခန်းကဏ္ဍကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး သန့်စင်သောသားရဲ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုပါ ရရှိထားသဖြင့် ယွမ်ပုဖော့၏ အဆင့်အတန်းမှာ တိဟုန်မြို့တော်အတွင်း ရုတ်ခြည်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။ မြို့စားမင်းက အတိအလင်း ထုတ်ဖော်မပြောကြားသေးသော်လည်း မြို့အတွင်းရှိ အကြီးအကဲများအားလုံးက ယွမ်ပုဖော့သည်သာ တိဟုန်မြို့တော်၏ အနာဂတ်မြို့စားမင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တညီတညွတ်တည်း ယုံကြည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရွှမ်ဝူကျီ ပြန်လာခြင်း ရှိမရှိမှာ အရေးမပါတော့ပေ။ မဟာအကြီးအကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှမ်ဝူကျီကို တိဟုန်မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမှန်တကယ် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ ယန်စံအိမ်တော်ကို ရန်စမိခြင်းနှင့် သွေးစွန်းနေသောလက်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများကို ထုတ်ဖော်မိခြင်းတို့မှာ တိဟုန်မြို့တော်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်လာခဲ့သော ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ယန်ချန်းလန်နှင့် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် အားပြိုင်နေပြီး ရွှမ်ဝူကျီကို ပစ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ သူ့အတွက်မူ ရွှမ်ဝူကျီ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ အသင့်တော်ဆုံးသော ရလဒ်ပင်။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ဝူကျီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ မြို့စားမင်းနှင့် မြို့စားကတော်တို့ကို အစီရင်ခံရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သဖြင့် ယန်ချန်းလန်ကို အဆုံးစီရင်ရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာခဲ့သည်။ ယခု ယွမ်ရှားဟူ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက တိဟုန်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသော သူမသည် တောင်ဘက်နယ်စပ် မြို့ငယ်လေးတွင် နေထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။ အစောပိုင်းက ထွက်ပေါ်လာသော ပုလွေသံနှင့် ဧကရာဇ်တေးစဉ်သံများက သူမကို ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာအောင် ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟိန်းထွက်လာသော ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တေးသံမှာ ယန်ချန်းလန်၏ နားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ရာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်များမှာ ထိုခဏ၌ပင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။

ဤတေးသွားသည်ပင် သူနှင့် ယန်မျိုးနွယ်စစ်တပ်တို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း သေလုမျိုးပိတ် ဖြစ်နေစဉ်က ကြားခဲ့ရသော တေးသွားပင်။

ယွမ်ရှားဟူ... ဒါ မင်းပဲလား။

“အားးးးးးးး”

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ချန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဝိညာဉ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားတစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ မဟာအကြီးအကဲမှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားရ၏။

ဒါ... သူ အဆင့်တက်တော့မှာလား။

ယန်ချန်းလန်သည် အမှန်စင်စစ် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် အရေးကြီးသော အချိန်

အခိုက်အတန့်၌ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းပင်။ ကိုးရွက်ပါ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း၏ အာနိသင်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများအစဉ်အမြဲ ကိန်းဝပ်နေခဲ့သည်။

ယခု ယန်ချန်းလန်၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုမှာ မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟိန်းစေခဲ့၏။ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် မြေပြင်ကို တုန်ခါစေနိုင်ရုံမျှမက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များကိုပင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ တလိမ့်လိမ့် မြည်ဟည်းလာပြီး ယန်ချန်းလန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူထပ်လှသော တိမ်တိုက်များ ဝန်းရံလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် မှောင်အတိ ကျသွားပြီး ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ မြေပြင်မှ သဲနှင့် ကျောက်ခဲများကို လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။ တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးလျှပ်စစ်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စုစည်းလာနေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာအကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အလောတကြီး တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့တော့ပေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ယွမ်ရှားဟူကို ဆွဲယူကာ ဝေးရာသို့ အတင်းပြေးထွက်သွားတော့သည်။

“ကျုံးရန်... ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

ယွင်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေသော သူမ၏ ဦးလေးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

“သခင်မလေးရဲ့ဦးလေးက သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနေတာပါ။ ဒါဟာ အားအကောင်းဆုံး အဆင့်တက်လှမ်းမှုမျိုးပဲ။ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်တက်တဲ့ နေရာမှာ အမျိုးမျိုးရှိပေမဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံးကတော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မိုးကြိုးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်တာပဲ။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က အလွန်အန္တရာယ်ကြီးပေမဲ့ အကယ်၍သာ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားမယ်ဆိုရင်တော့ သူဟာ ထိပ်တန်းသိုင်းသူတော်စင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ”

ကျုံးရန်က အံ့သြမှင်သက်စွာ ရှင်းပြရင်း ယွင်ရှန်းကို ဘေးကင်းရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းဆိုသည်မှာ သာမန်လူသားများ ကြုံတွေ့နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အစွမ်းထက်ဆုံးသူများအတွက်သာ ပေးအပ်သော စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တိုက်ကြီးပေါ်၌ သိုင်းသူတော်စင် အများအပြား ပေါ်ထွက်ခဲ့သော်လည်း ယန်ချန်းလန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များစွာအတွင်း ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။