ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ၂

သေချာနေသည်မှာ၊အကယ်၍ အန်းယီသာ တောင့်မခံနိုင်ဘဲ သူမ၏ နတ်ဝိညာဉ်ပြိုကွဲသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင်အသေးအဖွဲ့အတွက်အရေးကြီးသောအရာကို စတေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"..."

အန်းယီ သည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ရွှေလက်ကောက်ကိုငေးမောကြည့်နေမိပြီး၊ သူမ၏ သခင်က ဤလက်ကောက်ကို အလွန်လှပသောထိုမိန်းကလေးအားပေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်၏။ သူမကိုယ်တိုင် ဤအရာကိုရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူမတစ်ခါမျှမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် နာကျင်မှုမှာ လုံးဝသည်းမခံနိုင်စရာမဟုတ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရကာ "သခင်ရဲ့ ဂရုဏာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်။" ရှန်းယီသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင်ဒူးထောက်နေသော ကျားနတ်ဆိုးလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အကြည့်များက သူမ၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

ထိုနေရာတွင် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိရပြီးနောက်၊ အလင်းတန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် တွဲလွဲခိုနေကာ ခိုဥအရွယ်အစားရှိသော အလုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဟူး။" ရှန်းယီသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး၊ အလုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ အမည်းရောင်မြူခိုးများ စုစည်းမှုမှဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားလှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး၊သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေသည်။

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ အမည်းနှင့် အဖြူရောင်အလင်းအလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူက "အထွတ်အထိပ် မရဏကမ္ဘာ" ဟု မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်း၊ယင်နှင့် ယန်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ဆမ်ဆာရာလှည်ပတ်ခြင်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း။

မြစ်ဝါမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာ ခက်ခဲလှပေသည်။ အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြတ်တောက်ရသည်မှာ မည်မျှဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။

မရဏကမ္ဘာစံအိမ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး၊ အသူရာချောက်နက်ကြီးကိုးခုကို ကြီးကြီးအုပ်ချုပ်လော့။

သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် တာအိုပညာရပ်များမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤ အထွတ်အထိပ် မရဏကမ္ဘာသည် ယင်ယန်တံဆိပ်ပြားမှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာလည်း အလွန် ဆင်တူကြပြီး၊ အားလုံးမှာ နတ်ဝိညာဉ်ဂါထာမန္တန်များနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

တိကျသောအသုံးပြုပုံကိုမူ ဆက်လက် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။

တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ အမည်းရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အရပ်ရှည်ရှည်ပုံရိပ်သည် နန်ယန် ရတနာမြေအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

အန်းယီ သည် မြေပြင်မှ တိတ်ဆိတ်စွာထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ရွှေလက်ကောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ယခင်နေရာသို့ပြန်သွားကာ၊ ကျောက်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ။" ခယ်ရှစ်စန်း သည် ယွီလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤတောင်ပိုင်း ခန်းမခွဲသခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်အနည်းငယ်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"မင်းလည်း အဲဒီလိုဆက်ဆံခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးမလား။" ဟု သူက မေးလိုက်သည်။

သူသည် ၎င်းကို အတော်လေးရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ကာလှောင်ပြောင်ခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘာလို့ မထိုက်တန်ရမှာလဲ။ သခင်က အတရားမျှတဆုံးပဲ။" ဟု ယွီလန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည် ချေပလိုက်၏။

"တရားမျှတတာကတော့ တရားမျှတတာပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်မလေးကလူတစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ဖူးလို့လား။မင်းကော သတ်ဖူးသလား။" ရှန်းယီနှင့် အချိန်အတော်ကြာနေထိုင်ခဲ့ဖူးသော ခယ်ရှစ်စန်းသည် အန်းယီအဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ မျက်နှာသာပေး ဆက်ဆံခံရကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

"နင်..." ယွီလန်သည် ထိုစကားကြောင့် ဆွံ့အသွားပြီး၊ မျက်လုံးလှန်ပြကာ ဆက်လက်မငြင်းခုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေတော့သည်။

ခန်းမခွဲသခင်နှစ်ဦး အချင်းများနေစဉ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကြည်လင်သောကောင်းကင် အတွင်း၌တည်ရှိနေသော ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လာခဲ့သည်။

သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည့် အနေအထားကို ထိန်းထားပြီး၊ သူ၏ အနောက်တွင် ခန့်ညားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မရဏကမ္ဘာစံအိမ်ကြီးတစ်ခုဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲစေသော ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းစားနိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရလေ၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲမှုများကို စူးရှစွာခံစားလိုက်ရပြီး၊ ခဏအကြာတွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ရှန်းယွဲ့ ကျန်းချင်ထျန်း၏ အကူအညီဖြင့်၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်တွင် ရှိသင့်သော ခွန်အားကို အချိန်မတိုင်မီကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုကို သူမထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။

သူ၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်မှာ ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုချက်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလမ်းကြောင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနေသရွေ့၊ သူသည် ၎င်းကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ မိုးပြာကောင်းကင်၏ ဖုံးကွယ်မှုကို ဖယ်ရှားကာ ရွှမ်ယွဲ့ မြို့တော်သို့ ဦးတည်ရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အကြည့်များက ရေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ဂါး

သတ်ဖြတ်လိုသောဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည့် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် အောက်ဘက်မှထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံးဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားလေ၏။

"ဒါက..." တာအိုချပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရွှမ်ယွဲ့ မြို့တော်အနီးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော တန်းရှန့်ကျွင်း သည်လည်း နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

၎င်းအတွင်းတွင် ပါဝင်နေသော အားကောင်းသည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို သူ ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊သူ၏ ကနဦး အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းသာမှုတို့မှာ လျင်မြန်စွာမှေးမှိန်သွားပြီး၊ သူသည် များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့၏။

သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောတိုးတက်မှုကြောင့် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနဂါးအိုကြီး၏ တည်ရှိမှုကို မေ့လျော့သွားခဲ့လေသည်။

အေးစိမ့်တောင် ဘိုးဘေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် တောင်ပိုင်းဟုန်ရှိ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်၏ အဓိက အဓိကအင်အားကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ဘဲ၊အခြေအနေကို မူလ အစမှတ်သို့သာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေမည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ရှိနေသဖြင့်၊ တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး သည် သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တော့ မဟုတ်သေးပေ။

ထို့အတူ ပြီးခဲ့သောစားသောက်ပွဲတွင်၊ ယဲ့ကျိုး သည် နဂါးသိုက်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမပါဝင်လျှင် တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ထိုနဂါးအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟုဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ယဲ့ကျိုး တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လုံလောက်မှု မရှိပေ။

ယခုအခါ တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်သည် လုံးဝ ဒေါသထွက်နေကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ တစ်ခုခုကိုလုပ်ဆောင်တော့မည် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် ဆုံးရှုံးမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေရန် မဟာဗျူဟာတစ်ရပ်ရေးဆွဲရန် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းကို အသေအချာဆွေးနွေးရန် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားရန် လိုအပ်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၊ ငါတို့ ပြန်သွားပြီး သူတို့နဲ့ ထိုင်ပြီး ဆွေးနွေးကြမလား။" နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တန်းရှန့်ကျွင်းသည် ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူသည်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွေးတောနေကြောင်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ၊ သူသည် စိုးရိမ်မကင်းမဖြစ်ရုံသာမက အနည်းငယ်ပင် ယဝမ်းသာသွားခဲ့၏။

၎င်းက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် အတော်လေး အကြောင်းအကျိုးဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးပြီး၊ သူ၏ ခွန်အား ခုန်ပျံကျော်လွှားလာမှုကို သူ့အား မာနထောင်လွှားစေပြီးကျေနပ်နေစေရန် ခွင့်မပြုထားကြောင်း ပြသနေသည်။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးတွင် ထက်ရှပြီး၊ ရမ်းကားကာ၊ အကျိုးဆက်များကို မစဉ်းစားတတ်သော ယဲ့ကျိုး တစ်ယောက် ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

ဒုတိယမြောက် ဆင်တူသော တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေခြင်းထက်၊ သူတို့ လိုအပ်သည်မှာ ကောင်းကင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ သားတော်ခုနစ်ပါးကို ရှေ့သို့ မှန်မှန်ဦးဆောင်သွားမည့် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်က စီနီယာအစ်ကိုကြီးချင်း လုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

"..."

၎င်းကို ကြားသောအခါ၊ ရှန်းယီသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊သူ၏ အတွေးများကို ဘေးဖယ်ကာသဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထိုနဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံက နဂါးအိုကြီးကို မည်သို့မျှားခေါ်ကာသတ်ဖြတ်ရမည်ကို အလေးအနက်စဉ်းစားရန် သူ့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စလုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ၊ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲအဖွဲ့ဝင်များသည် အတွေ့အကြုံ ပိုမိုရှိကောင်းရှိနိုင်မည်ဖြစ်ရာ၊ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သောဆွေးနွေးမှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

ယခုအချိန်သည် မှန်ကန်သောအချိန်မဟုတ်သေးခြင်းသာဖြစ်‌နေလေ၏။

ပြီးခဲ့သည့် စားသောက်ပွဲတွင် တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က၊ ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် သူသည် ယခုကဲ့သို့ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်သည်အထိ ဒေါသမထွက်ခဲ့သည်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အတည်ပြုပြီးသားဖြစ်နေသည်။