ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေ

"ဟက်"

နဂါးသွေး၏ ညှီ့နံ့သည် လျင်မြန်စွာပြန့်ကျဲသွားပြီး လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်းဆိုတာကို သတိပေးနေလေသည်။

ခေါင်းပြတ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ အလယ်မှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသော်လည်း၊ တစ်ချိန်က တောင်ပိုင်းဟုန်ကို အုပ်စိုးခဲ့သော အဝါရောင် အဆိပ်နဂါးသည် မသေဆုံးသေးချေ။

၎င်းတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိတော့ဘဲ၊ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသောခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ ယိမ်းယိုင်ကာ သွားနေပေသည်။

အနောက်ပိုင်းဟုန်သည် ရှေ့တွင်ရှိနေပြီး၊ ထိုမျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်လိုက်နိုင်ပါက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တစ်ခုကိုရှိလာလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း၊ ရွှေရောင်သင်္ကေတဆန်းကြယ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးသည် အနောက်မှ အသာအယာလိုက်ပါလာခဲ့၏။

သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း၊ ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခုထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ရွှမ်း ရွှမ်း ရွှမ်း

ရဲရဲတောက်နေသောသွေးများသည် အဆက်မပြတ် လွင့်စင်နေခဲ့၏။ ယိမ်းယိုင်နေပြီဖြစ်သော ခယ်မိသားစုအိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ခြေလှမ်းများသည် ပိုမိုနှေးကွေးလာပြီး အချိန်မရွေးလဲကျသွားတော့မည့်အလားဖြစ်နေကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် အနီရင့်ရောင်ဆေးဖြင့်ဆိုးထားသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်းယီ၏ လက်နောက်တစ်ကြိမ် မြောက်တက်သွားပြီးနောက်၊ ဓားရှည်သည် သူ၏ ပခုံးထဲသို့ ရက်စက်စွာစိုက်ဝင်သွားပြီး၊ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

"ဟူး"

ရှန်းယီသည် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြေလျှော့လိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်ချောင်းများပင်လျှင် စေးကပ်ပြီးပူလောင်နေသော သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။ သူသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ပင့်ကာကြည့်လိုက်ပြီး၊ အရှေ့ရှိ စုတ်ပြတ်သတ်နေသောခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ခွန်အားများ လုံးဝကုန်ဆုံးသွားပုံရကာ၊ ယိမ်းယိုင်လျက် ရှေ့သို့အသက်မဲ့စွာ လဲကျသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အလောင်းကို လက်စွပ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"..."

၎င်းတို့၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ဆုံမိသွားသော အခိုက်အတန့်တွင်၊ ချန်ရှောင်ယွမ် သည် အလိုအလျောက်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

မည်သူက ထိုမျှအေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ဓားကို ကြမ်းတမ်းစွာကိုင်ဆောင်ကာ၊ ရေပြင်အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ နဂါးနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကိုသေသည်အထိ ရက်စက်စွာခုတ်ထစ်နိုင်လိမ့်မည်နည်းဟု သူစိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေလေသည်။

"မင်း ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ"

ဟွမ်ဝမ်ဖာ၏ တိုးညှင်းသော အပြစ်တင်သံနှင့်အတူ၊ ချန်ရှောင်ယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ ယခင် ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရလိုက်၏။

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် တောင်တန်းဖိနှိပ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး၊ဧရာမ အတားအဆီးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားကြပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန်နယ်မြေအတွင်း မကြာမီကမောက်ကမ ဖြစ်တော့မည့် အရှိန်အဝါများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်ဆိုတာပဲ"

သူ၏ ဂါထာမန္တန်များကို အပြည့်အဝအသုံးချလိုက်သည်နှင့်အမျှ ချန်ရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တွေဝေမှုတို့ ရောယှက်သွားပြီး၊ ဟွမ်ဝမ်ဖာကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် သတင်းစကားပေးပို့လာချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ပြင်းထန်စွာတုံ့ပြန်ခဲ့ရကြောင်းကို အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ လုပ်ပုံကိုင်ပုံများကို နားလည်ထားသည်မှာကြာပြီဖြစ်မည်မှာ သေချာလှ၏။

၎င်းသည် အမိန့်ပေးသည်နှင့် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့ ရက်စက်လှပြီး၊ညှိနှိုင်းရန် နေရာမပေးဘဲ မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ရှင်လျက်ချန်မထားခဲ့ပေ။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ပန်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ဤ ဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ဦး၏ အကူအညီကြောင့်၊ရှန်းယီအတွက် ပြဿနာအများအပြားကို အမှန်တကယ်ပင် သက်သာသွားစေခဲ့လေသည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် မရဏကမ္ဘာ စံအိမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလိုက်ကာ ၎င်းထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထို့နောက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ၊ ၎င်းအတွင်းတွင် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကွေးလေးဖြစ်ကာ တုန်ယင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အစပိုင်းတွင် ရူးသွပ်မတတ်ဒေါသထွက်နေခဲ့ရာမှ ယခုအခါ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝှက်ထားသည်အထိ ဖြစ်နေလေ၏။

ချီကျောက်ယီတွင် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ရှိ နှောင်းပိုင်းအဆင့် နဂါးနန်းတော်၏ အကြီးဆုံးသားနှင့် တူညီသောအရိပ်အယောင် မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ဘေးမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားသောအခါ၊ ၎င်းသည် တွေဝေစွာဖြင့် ခေါင်းကို မော့လာခဲ့၏။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှင်သန်ရန် ဖက်တွယ်ထားသော ၎င်း၏ နတ်ဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအကြွင်းအကျန်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

၎င်းမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လှုပ်ခတ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးအလင်းရောင်ကဲ့သို့ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆိုငြိမ်းသတ်သွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေလေ၏။

သို့တိုင်အောင်၊ ၎င်း၏ ရှေ့ရှိ စိုရွှဲနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များသည် အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ တောင်တစ်လုံးအရွယ်ရှိသော ခေါင်းကြီးသည် လျင်မြန်စွာနောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။

၎င်းမှာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေသော အကြောက်တရားပင်။

ရှန်းယီသည် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ သွယ်လျသောလက်ချောင်းများသည် ၎င်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ညင်သာစွာတင်ထားလိုက်၏။

ထိုနှစ်ခုကြားရှိ အရွယ်အစားကွာခြားချက်မှာ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုနှင့် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး၊ ကြောက်လန့်နေသော ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ဤလက်၏ အောက်တွင်၊ ချီကျောက်ယီ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အကြောက်တရားများသည် နောက်ဆုံးတွင်မှေးမှိန်စပြုလာပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ကျသွားလေ၏။

ပြင်းထန်စွာပျက်စီးနေသော နတ်ဝိညာဉ်သည် ၎င်းရှေ့ရှိ ပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင်၊ အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေသောအန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသည့် အလိုအလျောက်စိတ်ကြောင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေခဲ့၏။ ရှန်းယွဲ့ ကျန်းချင်ထျန်း သည် လှိုင်းထန်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်းပင်စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ၊သွေးများ ပေကျံနေသော ဖြူဖျော့ဖျော့ လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားလေသည်။

ဘန်း

ချီကျောက်ယီသည် သွေးသံရဲရဲနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုပုံရိပ်ထံမှရှောင်ထွက်ရန် အပူတပြင်း ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် ၎င်း၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင်၊သူ၏ကိုယ်ပိုင်နဂါးခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ချေ။

ရှန်းယွဲ့ကျန်းချင်ထျန်း၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဖိနှိပ်မှုကိုခုခံရန်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကြီးကွဲအက်သွားသည်ကိုသာ ခံစားနေရပြီး ဟိန်းဟောက်သံပင် မထွက်နိုင်တော့ချေ။

လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော စွမ်းအားအောက်တွင်၊ ဧရာမ နဂါးခေါင်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းပုံပျက်သွားကာ၊ အက်ကွဲကြောင်းများသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ကြေမွသွားလေသည်။

သွေးမိုးများရွာသွန်းနေသည့် အလယ်တွင်၊ ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိ နဂါးနတ်ဆိုးနှစ်ကောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျဆုံးသွားမှုသည် ဤဒေသ၏လေထုအတွင်းတွင် ကြီးမားလှသောအနှောင့်အယှက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်သောသွေးနံ့များသည် ဤအရှိန်အဝါနှင့်အတူ တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။

ဝိုးတဝါးတိမ်တိုက်များတို့သည် မှေးမှိန်သောအနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

၎င်းသည် နေမင်းကြီးဝင်ရောက်သွားပြီး ဤရေပြင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ညနေဆည်းဆာ အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤနေဝင်ချိန်သည် ဖျောက်ဖျက်၍မရနိုင်သော သတ်ဖြတ်မှုအနံ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာကာစောင့်ကြည့်နေသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို အေးခဲသွားစေ၏။

"..."

ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းချုပ် သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယခုအချိန်အထိ၊သူ၏ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ပေါ်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သွေးတစ်စက်မှပင် စွန်းထင်းနေခြင်း မရှိပေ။

သူ၏တစ်ဦးတည်းသောကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစဖြင့်၊ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာတစ်ချက်မျှ မရရှိဘဲ နဂါးနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ကို ခုတ်လှဲနိုင်ခဲ့၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် တစ်ခုလုံးတွင်၊တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင်သာလျှင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

ဤ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်းတွင် နဂါးဘုရင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်ပင်၊ သူ၏ အနာဂတ်မှာမှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။

ယခင်က ပေါင်ဟွားဂိုဏ်းချုပ်သည်၊ သူ၏ တပည့်မလေးအား နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းနှင့် ရင်းနီးစေရန်နှင့် သူမ၏ ရင်ထဲမှ တမ်းတမှုများကိုဖြေရှင်းရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ခြင်းအပေါ် အတော်လေးနှမြောမိခဲ့ပေသည်။