ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေ ၂

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အရာအားလုံးတိုင်းသည် အဆုံးသတ်တစ်ခုတော့ ရှိစမြဲမဟုတ်လော။

ယခုအခါတွင်မူ၊ မတူညီသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊အကယ်၍ သူ၏ တပည့်မလေးသာ တစ်ဖက်လူနှင့် ခေတ္တမျှပင် အမှန်တကယ်ဆက်သွယ်ခွင့်ရခဲ့ပြီး၊ထိုမှတစ်ဆင့် ထောင်ချောက်ဆင် ကာဆွဲဆောင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ တပည့်မလေး၏ အဆုံးသတ်သည် ဆရာဖြစ်သူ သူကိုယ်တိုင်၏ အဆုံးသတ်ထက်အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအဖြစ်ဆိုးနိုင်ကြောင်း တွေးမိလိုက်လေသည်။

မျှော်လင့်ချက် ရှိသော်လည်း လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ထိုကဲ့သို့သောတည်ရှိမှုများအတွက်၊ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုမှာ... လုံးဝ မျှော်လင့်မနေခြင်းပင်။

"ရှန်းယီမှာ လုပ်စရာ အရေးတကြီးကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့၊ ခွင့်ပြုပါဦး။"

ကျောက်စိမ်းဦးချို ငွေရောင်နဂါး၏ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် ပေါင်ဟွဂိုဏ်းချုပ်အား ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူသည် အနက်ရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုကိုဆင့်ခေါ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ ထွက်ခွာလာစဉ်က စီနီယာ တန်းအား သေချာရှင်းပြခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့သလို၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ တည်ရှိမှုတစ်ခုကျဆုံးသွားခြင်းသည် ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲသောအရှိန်အဝါ လှုပ်ခတ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်။

မဟာမိတ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်များကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စေရန် သူမလိုလားသဖြင့်၊ စောစော ပြန်သွားခြင်းက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၊ စိတ်ချပါ ဒီသတင်းကို တောင်ပိုင်းဟုန်ပြင်ပကို လုံးဝပေါက်ကြားခွင့် ပြုမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

လူသုံးဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ်ကာ ရှန်းယီကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အခြားတစ်ယောက်ကရှုပ်ထွေးမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

သူတို့သည် အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသဖြင့် အနည်းငယ် ယထုံထိုင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြလေသည်။ တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း၊ မည်သူကမျှ ဘယ်ကနေစပြောရမည်ကို မသိနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပေသည်။

သို့သော် အရာတစ်ခုကတော့ သေချာနေခဲ့၏။

တောင်ပိုင်းဟုန်သည် ကြီးမားသောအပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရတော့မည်။

တောင်ပိုင်းဟုန် ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း

ညီအစ်ကိုအများအပြား၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ တန်းရှန့်ကျွင်း သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့၏။

အချက်သုံးချက်ကို သူလည်းမသိနားမလည်ဘူးဟု ဆိုရမည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ဘယ်ကို သွားသနည်း၊ သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သနည်း၊ သူ ဘယ်တော့ ပြန်လာမည်နည်း ဟူသည်တို့ပင်။

ဤမေးခွန်းများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သူသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

"မင်းကို ရှန်းယီကို ရှာဖို့လွှတ်လိုက်တာကို၊ မင်းက သူ့ရဲ့ တာအိုချပ်ပြားကို ပြန်ယူလာခဲ့တာလား။"

ယဲ့ကျိုး၏ မျက်လုံးများသည် အကြိမ်အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူသံပင် ရင်ဘတ်ထဲတွင်ဆို့နင့်သွားကာ၊ စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုကြောင့် အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

"ဒီကိစ္စက အစ်ကိုတန်းကို အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းက ဒီလိုပါပဲ။ သူ့မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်တွေ ရှိမှာပါ။"

ကျိကျင့်ရှီးသည်လည်း အလားတူစိုးရိမ်နေသော်လည်း၊ သူမသည် ရှန်းယီနှင့်အတူ အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့သွားခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤ လူငယ် ဂိုဏ်းချုပ်အကြောင်းကို အနည်းငယ်နားလည်ထားလေသည်။

"ကျွန်တော် သူ့ကိုတားထားလို့လည်း မရဘူး၊ သူ့နောက်ကိုလည်း မလိုက်နိုင်ဘူး၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော်..."

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို နားလည်ပေးသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တန်းရှန့်ကျွင်း သည် နောက်ဆုံးတွင် နာကြည်းမှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ငါက သူ့ကို အပြစ်တင်နေလို့လား။"

ယဲ့ကျိုး သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီ ချောကျိကျိငါးရှဉ့်တွေက အခု ဒီမှာမရှိကြဘူး။ သူတို့တွေ ရှန်းယီကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေသလားဆိုတာဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါတို့မှာ သူ့ကို ရှာဖို့နေရာလေးတစ်ခုတောင် မရှိဘူး။"

သူတို့သည်လည်း အစောပိုင်းက တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် ထံမှ ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုငါးရှဉ့်အိုကြီး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ သိသိသာသာကို ပုံမှန်ဟုတ်မနေခဲ့ပေ။

ယဲ့ကျိုး သည် ရှန်းယီ၏ ခွန်အားကို သံသယဝင်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း"အခု ငါတို့တွေ အတည်အလင်းရန်သူတွေဖြစ်သွားပြီဆိုတော့၊ သူတို့က ဘယ်လို ညစ်ပတ်တဲ့လှည့်ကွက်မျိုးကို အသုံးမချဘဲ နေမှာလဲ။"

"တိုးတိုးနေကြစမ်း။"

ချီယန်ရှန်း သည် ရုတ်တရက်ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ကျန်သူများကို သူ၏ လက်ဖြင့် တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်၏။

မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ မိုးနှင့်မြေကို ဆက်သွယ်ထားသောမျဉ်းကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ ကောင်းကင်အမိုးခုံးတစ်ခုလုံးကို အရောင်ဖျော့ဖျော့အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ၊ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။

တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ အနေဖြင့်၊သူတို့သည် အရာအားလုံးကို မြင်ဖူးကြပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်၏။

သို့သော် သူတို့မှတ်မိနေသောကြောင့်ပင် သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ရေခဲရုပ်များသဖွယ် ရပ်တန့်သွားကြခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦး၏ စွမ်းအင်များသည် အလွန်ပေါကြွယ်ဝလှရာ၊ ၎င်းတို့ ကျဆုံးသွားမှုသည် ဤစွမ်းအင်များကို မိုးမြေထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေပြီး၊ အမျိုးမျိုးသောဖြစ်စဉ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းများသည် ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးတွင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာသည့်တိုင် တစ်ကြိမ်မျှပင်မြင်တွေ့ရရန် ခဲယဉ်းလှသောမြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပိုင်းဟုန် တွင်မူ၊ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင်ပင် ၎င်းကို သူတို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဤ ရေပြင်နှင့် ကုန်းမြေများတွင်၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဤဖြစ်စဉ်များဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း အပြင်တွင် တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့်အမြဲတမ်း ကိစ္စရှိနေတတ်သောတည်ရှိမှု တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ယဲ့ကျိုး သည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များက သူ၏ မိတ်ဆွေဂိုဏ်းချုပ်များအပေါ်သို့ ထုံထိုင်းစွာကျရောက်သွားခဲ့၏။

"သူပဲ ထပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီလား။"

အခြားသူများ မတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီမှာပင်။

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူ သေပြန်တာလဲ။"

ကျိကျင့်ရှီး သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်လေသည်။အဖြေမှာ သိသာထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

အကယ်၍ တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင် သာ ကျဆုံးသွားခဲ့မည် ဆိုပါက၊ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်မှုမှာ ယခုထက် အများကြီး ပိုမိုကြီးမားနေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသား သို့မဟုတ် ချီကျောက်ယီသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့မဟုတ် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အတူတကွဖြစ်နိုင်သေး၏။

ထိုနောက်ဆုံး အတွေး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ ကျိကျင့်ရှီး ကိုယ်တိုင်ပင် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့လေသည်။

ရှန်းယီနှင့် သက်ဆိုင်နေသရွေ့၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ နဂါးနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ကို တစ်ယောက်တည်းသတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသောအတွေးသည် မည်မျှပင်ရယ်စရာကောင်းနေပါစေ အရာအားလုံးဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ခံစားနေရလေသည်။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။"

ယဲ့ကျိုး သည် အလင်းစီးဆင်းရတနာဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့၏။

"ဘယ်ကိုလဲ။" တန်းရှန့်ကျွင်း က အလိုအလျောက် မေးလိုက်၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အထင်သေးဟန်ဖြင့် ပြန်လည် လှမ်းကြည့်လာပြီး အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရှန်းကို သွားကြိုကြမလို့လေ။"

ယဲ့ကျိုး သည် အမှန်တကယ်ပင်နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးထဲတွင်၊ သူတို့အားလုံးသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်နေကြသနည်း။

သူသည် သားတော်ခုနစ်ပါးဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ဤသည်မှာ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်ပင်။ ရှန်းယီ လုပ်ဆောင်သင့်သည်မှာ အနောက်ဘက်မှ ပံ့ပိုးကူညီမှုပေးရန်၊ ပိုမို ကြီးမားသောအခြေအနေကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရန်နှင့် လူတိုင်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ခိုကိုးရာအဖြစ်ဆောင်ရွက်ရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး ၏ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် မတော်တဆမှုနှင့်မျှ မကြုံတွေ့သင့်သူ ဖြစ်လေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ့ကိုယ်သူဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မသတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း၊သို့မဟုတ် သူ၏ ရင်ထဲရှိနက်ရှိုင်းရာတွင် သူတို့ကို မည်သည့်အခါမျှအလေးအနက်မထားဘဲ၊ အစားထိုးနိုင်သော မဟာမိတ်များအဖြစ်သာမြင်တွေ့နေခြင်းတို့ မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင်။

"..."

ကျိကျင့်ရှီး သည် ယဲ့ကျိုး၏ မကျေနပ်မှုကို သတိပြုမိသော်လည်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် မည်သည့်စကားမျှမပြောခဲ့ချေ။

သူမ အလိုချင်ဆုံးမှာ ရှန်းယီအားအမြန်ဆုံး ရှာတွေ့ရန်နှင့် သူ့ကို မည်သည့်အရာများဖြစ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သိရှိရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ခြောက်ဦးစလုံး အတူတကွထွက်ခွာလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ အားကောင်းစွာဖြင့် ရွေ့လျားသွားကြ၏။

သို့သော်လည်း၊သူတို့ ဂိုဏ်းမှ သိပ်မဝေးသေးခင်မှာပင် ယဲ့ကျိုး သည် သူ၏ ဓားကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဝေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ရေပြင်အထက် ကောင်းကင်ယံတွင်၊နက်မှောင်သောပုံရိပ်တစ်ခုသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ချလျက် ရပ်နေပြီး၊အောက်ဘက်ရှိ ရေပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

သူ၏ အကြည့်များသည် အဆုံးမဲ့လှိုင်းတံပိုးများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး၊ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၊ တောင်ပိုင်း နဂါးဘုရင် နေထိုင်ရာ နဂါးသိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စိတ်နေသဘောထား တူညီမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်မည်။

တစ်ချက်မျှကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်၊ ယဲ့ကျိုး သည် ရှန်းယီ၏ အတွေးများကို ထိုးထွင်းသိမြင်သွားခဲ့၏။

ဒီကောင်လေး... တကယ်ပဲ ခယ်မိသားစု အိမ်ရှေ့မင်းသားကို သတ်လိုက်တာပဲ။ သူက တောင်ပိုင်းနဂါးဘုရင်က သူ့သားအကြီးဆုံးသေဆုံးသွားလို့ဒေါသထွက်ပြီး နဂါးသိုက်ထဲကနေ စိတ်လိုက်မာန်ပါထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲမလားဆိုတာကို စဉ်းစားနေတာပဲဖြစ်မယ်။