← Chapters

စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာခြင်း

Vol. 66 Ch. 689

စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာခြင်း

Vol. 66 Ch. 689

ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး ၎င်းထံမှ မှိန်ဖျော့လှသော ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများ လွင့်ပျံထွက်ပေါ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက သူမကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ရန် အလျင်မလိုသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပို၍ အရေးကြီးသော နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်မှာ လူလုံးထွက်မပြသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်ယောင်ကျိကျွင်း။

သူကသာ မြောင်ယန်၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းကွယ်နေသည့်သူ ဖြစ်သည်။

ကျိကျွင်းတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ယခုအခါ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ တက်လှမ်းထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစီအစဉ်နှင့် နည်းလမ်းများစွာ အသုံးချရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ကျိကျွင်းနှင့် ဝူရှန့် ကျိကျွင်းကြားမှ ခွန်အားကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသော်လည်း တစ်ဖက်လူကို လက်ရဖမ်းဆီးထားရန်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူပေ။

ကျိကျွင်းတစ်ဦးတွင် အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိတတ်ကြသည်။

ထို့ပြင် နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ ရှေ့တွင်ရှိသော မြောင်ယန်မှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူမကို သတ်လိုက်ရုံနှင့် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မင်ယောင်ကျိကျွင်းကို အရင်ဆုံး ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ရှိနေသော ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ကြည့်ရင်း မြောင်ယန်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

မကြာသေးမီကမှ သူမက ဤဓား၏ စွမ်းပကားကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် တာအိုအရှင် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး တာအိုသခင် နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲတွင် ဤအင်မော်တယ် ဓားမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်သော အစွမ်းမျိုး ထုတ်ဖော်နိုင်မည်ကို မြောင်ယန်အနေဖြင့် တိတိကျကျ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

အကြီးအကဲ ဝူမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မော့ချိုးဖန်က သူတို့ကို သတ်ချင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့သလို အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေသော မော့ချိုးဖန်မှာ ရုတ်တရက် မြောင်ယန် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟုလည်း ပို၍ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျော်ကြားလှသော တာအိုအရှင် မြောင်ယန်၏ "ဂုဏ်သတင်းကျော်ဇောမှု" များကို သူ သေချာပေါက် ကြားဖူးသည်။

သူမ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသော သူများမှာ မည်သူမျှ ကောင်းကျိုး မခံစားခဲ့ရပေ။

သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်မှာ နတ်မိမယ် ရဲ့မင် ဖြစ်သည်။

မြောင်ယန်က သူမ၏ အစွယ်များကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မကြာခင်ကမှ မိစ္ဆာသားရဲ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော သူမမှာ ယခုအခါ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြပေ။

ယင်းအစား ပြဇာတ်ကြည့်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျိကျွင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့် သူမအတွက် မြောင်ယန်ကို ကြောက်နေစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိပေ။

နှစ်ဖက်စလုံး ခဏမျှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် မြောင်ယန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်။ "မောင်လေး ထန်... တကယ်တော့ ငါတို့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

"မင်းတို့ကို ငါ လွှတ်ပေးလို့ ရသလို တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားနိုင်အောင် ငါကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်ပေးလို့လည်း ရပါတယ်"

"မင်းဆီက နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူကိုသာ ငါ့ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်ပေါ့"

"ဒါက မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ ရတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းလည်း သိမှာပါ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြော၏။ "မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ့မှာ အရှုံးပေး တတ်တဲ့ အကျင့် မရှိဘူး"

"တကယ် လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင် လာယူလိုက်"

မြောင်ယန်က အပြုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပြော၏။ "ထန်ထျန်း... နင့်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို နင် နားမလည်သေးဘူးပဲ"

"ဒီဓားတစ်စင်းတည်းနဲ့ နင် နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူကို မကာကွယ်နိုင်ဘူး၊ တားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်သွားဖို့တောင် နင် မတတ်နိုင်ဘူး"

"ဘာလို့ ဒီလိုတွေ လုပ်နေမှာလဲ၊ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပူးပေါင်းပြီး ကိုယ့်အတွက် ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစလေး ရှာတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက ပြတ်သားတဲ့သူ တစ်ယောက်လို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ ဒီလောက်အထိ စကားများလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"မင်းက ငါလို မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်ကို ကြောက်နေတာလား"

မြောင်ယန်၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ အေးစက်သွားတော့သည်။

"အကောင်းပြောတာကို နားမထောင်တဲ့သူပဲ"

"ခဏနေရင်တော့ ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အသက် ချမ်းသာပေး ဖို့ လာမတောင်းပန်မိစေနဲ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက စကား ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဓားကောက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထန်ထျန်းရှိရာဘက်သို့ ပိုင်းချလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထန်ထျန်းအနေဖြင့် အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင် တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်လာသော အရာများက သူ့ကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

မြောင်ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထန်ထျန်းမှာ အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိဘဲ အင်မော်တယ် ဓားကို အသာအယာ တုန်ခါလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားအချို့ ရောနှောနေသည့် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားဖြစ်ပြီး အလွန် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အော်ရာ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

ပြင်းထန်လှသော ထိတွေ့မှုအပြီးတွင် ထန်ထျန်းမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း အရင် စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြောင်ယန်မှာမူ ထိုစွမ်းအားကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

သူ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးထားသော ထန်ထျန်းကို ကြည့်ရင်း အကြီးအကဲ ဝူမှာ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားရသည်။

ထန်ထျန်းက အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒါက ဂိုဏ်းထဲ ရောက်တာ (၆) လပဲ ရှိသေးတဲ့ မျိုးဆက်သစ် တပည့်လေး တစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား။

"မင်းကလည်း... သိပ်တော့ မစွမ်းလှပါဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မြောင်ယန်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားပြီး အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာ များမှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"လူငယ်လေး... နင်က အရမ်းကို မာန်တက်နေတာပဲ"

"အစွမ်းထက်တဲ့ ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ နင်က အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

"ဒီနေ့တော့ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဆိုတာ ဘယ်လို အရသာမျိုးလဲဆိုတာ နင့်ကို ငါ ကောင်းကောင်း မြည်းစမ်းခိုင်းရမယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်းနုရောင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အော်ရာ များမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ထန်ထျန်းတို့ လူအုပ်ကို ဝန်းရံလိုက်သည်။

၎င်းမှာ မြောင်ယန် တစ်ဦးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်မှု မရရှိသဖြင့် သူမက သူမ၏ ခွန်အား အကုန်လုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာလည်း ပါးနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာရှိ လူများမှာ ကြက်သတ်ရန် နွားသတ်ဓား သုံးရမည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြဘဲ အများအားဖြင့် ခွန်အားအကုန် ထုတ်သုံးတတ်ကြသည်။

"တခြားလူတွေကို ကာကွယ်ထားလိုက်"

ထန်ထျန်းက အကြီးအကဲ ဝူတို့ကို အလံငယ်လေး တစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ကိုင်ကာ အရှေ့သို့ တက်သွားလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူနှင့် မြောင်ယန်တို့က ပန်းနုရောင် နယ်မြေ ထဲတွင် တိုက်ခိုက်မိကြတော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများမှာ နားမခံနိုင်အောင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်နေသည်။

အကြီးအကဲ ဝူနှင့် အခြားသော ထိုက်ယိနယ်မြေမှ တာအိုအရှင်များမှာ ယခုအခါ ပင်လယ်ပြင်ထဲတွင် ယိမ်းထိုးနေသော လှေငယ်လေးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထန်ထျန်း ချန်ထားခဲ့သော အလံငယ်လေးက တိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအား အများစုကို တားဆီးပေးထားသဖြင့် သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ လေမုန်တိုင်းကို ခံစားရင်း အကြီးအကဲ ဝူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ထန်ထျန်းက ဘာလို့ တခြား မျိုးဆက်သစ် တပည့်တွေနဲ့ အတူမနေတာလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ"

"ဒီလို ခွန်အားမျိုးနဲ့ဆိုရင် သူတို့နဲ့ ကြားမှာ ကွာဟချက်က တစ်ဆင့်တည်းတင် မကဘူး..."

....

အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသော တိုက်ပွဲမှာ မြန်ဆန်သလို ပြင်းထန်လှသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထန်ထျန်းနှင့် မြောင်ယန်တို့မှာ အကြိမ်ပေါင်း မည်မျှ တိုက်ခိုက်ပြီးသွားသည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

ထန်ထျန်းကို အမြန်ဆုံး အနိုင်မယူနိုင်သဖြင့် မြောင်ယန်မှာ ဒေါသထွက်လာပြီး နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုလာတော့သည်။

သူမမှာ တကယ်ပင် ခွန်အားကြီးမားလှသည်ဟု ပြောရမည် ဖြစ်သည်။ ဟုန်းယွင်ထက်ပင် ပို၍ သန်မာပြီး ထိုခေတ်၏ အတောက်ပဆုံးသော ကြယ်ပွင့်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ထန်ထျန်းက တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ ထပ်ပြီး ကြိုးစားလိုက်လျှင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသော်လည်း အမြဲတမ်း အနည်းငယ်မျှ လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် နှစ်ဦးသား ခဏတာ ခွဲခွာသွားကြသည်။

ထန်ထျန်းက ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ်မျှ စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားပုံ ရသော်လည်း ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

မြောင်ယန်မှာမူ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေသည်။

အတည်ပေါက် တိုက်ခိုက်နေတာတောင် ထန်ထျန်းကို အနိုင်မယူနိုင်သဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အတော်အတန် အရှက်ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး အားစိုက်လိုက်ပါဦး၊ ငါက အဆင်ပြေသေးတယ်"

ထန်ထျန်းက ဆက်၍ လှောင်ပြောင်နေသည်။

မြောင်ယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟောက်လိုက်၏။ "တော်လောက်ပြီ"

"ထန်ထျန်း... နင့်ကိုယ်နင် တကယ် တော်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့၊ ငါက နင့်ကို မထိခိုက်စေချင်လို့ပဲ"

"နင်ကသာ ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါက အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ထျန်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့"

"မင်းက ဘယ်လိုမျိုး အားမနာဘဲ နေမလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်"

မြောင်ယန်၏ ဒေါသများမှာ ထန်ထျန်းကြောင့် လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သူမက လက်ထဲရှိ ဓားကောက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ သွေးရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းလှသော မှောင်မိုက်သည့် စွမ်းအားများမှာ ဓားတစ်ပြင်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုနီရဲသော စွမ်းအားများထဲမှ ပြင်းထန်လှသော ယုတ်မာညစ်ပတ်သည့် အော်ရာ များ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မြင်လိုက်ရသူတိုင်းမှာ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားစေသည်။

"ဒီပြဇာတ်ကတော့... ဒီမှာ ပြီးပြီ"

မြောင်ယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက ဓားကောက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထန်ထျန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ အစစ်အမှန် တာအိုအရှင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။

သာမန် ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲရှိ အင်မော်တယ် ဓားမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းကြီးမားစေကာမူ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် မြောင်ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှု ရောက်ရှိလာတော့မည့် အချိန်တွင် ကြီးမားလှသော စစ်တူတစ်လက်မှာ မြောင်ယန်ထက် မနိမ့်သော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး တောင်ကြား အပြင်ဘက်မှ လေဟုန်စီးကာ ပြေးဝင်လာသည်။

"ဘုန်း"

စစ်တူက မြောင်ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်းနှင့် မြောင်ယန် ကြားတွင် ကြီးမားလှသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တောင်ကြားထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရှေ့တွင် လူကွဲသွားခဲ့သော အကြီးအကဲကျွင်းယာ ပင် ဖြစ်သည်။

All Chapters