တကယ့်လူ ရောက်လာပြီ

မြောင်ယန်က သူမလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ကျွင်းယာက ကြိုတင်တွက်ဆထားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမက တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်သည့် အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျွင်းယာက သူမ၏အကွက်ကိုပင် ပြန်လည်အသုံးချသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ကျွင်းယာက တမင်တကာ ဟာကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြခဲ့ပြီး အမှောင်ထဲတွင် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြောင်ယန်က ထိုဓားကို ပိုင်းချလိုက်သည့်အချိန်မှာပင် ကျွင်းယာ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ခွန်အားမှာ အလွန်နီးစပ်ကြပြီး ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲမျိုးက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှရာ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ရလဒ်က ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ကြီးမားလှသော စစ်တူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မြောင်ယန်မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရဘဲ တည့်တည့်ထိမှန်သွားကာ သွေးများအန်ထုတ်ရင်း လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူမက လုံးဝ အရေးနိမ့်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြောင်ယန် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီးနောက် အားတင်းကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကျွင်းယာ၏ ပုံရိပ်မှာ ယခင်နေရာ၌ပင် ထပ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ ယခင်အမူအရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစပိုင်းကကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်အေးစက်သည့် ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

"နင် ငါ့ကို အကွက်ဆင်တာပဲ"

မြောင်ယန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျွင်းယာက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြော၏။ "နှစ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ကြာခဲ့ပြီပဲ၊ ငါက ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိဘဲ နေပါ့မလား"

"ယင်းအစား နင်ကသာ အရင်ကလို အဆင့်မရှိတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးနေတုန်းပဲ၊ တကယ်ကို..."

"စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ"

မြောင်ယန်က အံ့ ကြိတ်လျက် ပြော၏။ "လုံကျိုကျိုးက နင့်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာကို နင် ဂရုမစိုက်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

ကျွင်းယာက သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွချကာ ပြော၏။ "နတ်ဘုရားအရှင်ရဲ့ အဆင့်က ငါတို့လိုလူတွေ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရတဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးပဲ"

"သူ ဘာလုပ်လုပ် သူ့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပဲ၊ ငါက ဘာကို သံသယဝင်နေရမှာလဲ"

"အဆိုးဆုံး အနေနဲ့ ပြောရရင် ငါက နတ်ဘုရားအရှင်ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းနီးပါးလောက် အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ချမ်းချမ်းသာသာ နေခဲ့ရပြီးပြီ"

"အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်းလောက်နေရင် ငါ မြေကြီးထဲ ရောက်တော့မှာ၊ အဲဒီလို ကိစ္စတွေကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရဦးမှာလဲ"

"ဒါက ပုံမှန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင် တွေးရုံနဲ့တင် သိနိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နင်ကတော့ ဒါကို နားမလည်နိုင်ဘူး"

"မြောင်ယန်... တစ်ခါတလေကျရင် နင့်ကို ငါ တကယ် သနားမိတယ်"

မြောင်ယန်၏ မျက်နှာမှာ ကြည့်မကောင်းတော့ဘဲ ကျွင်းယာကို နာကျည်းချက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသော်လည်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူမက အရှုံးအမြတ်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ဦးစားပေးလွန်းသဖြင့် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

သူမက ကျွင်းယာ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို နားမလည်နိုင်ပေ။

"ငါက နင် သနားတာကို မလိုချင်ဘူး"

သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "နင်လို တစ်ဘဝလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်သန်းလာတဲ့သူက ငါတို့လို ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရတဲ့သူတွေရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီတစ်သက်မှာ ငါက ရေခဲပြင်ပေါ် လျှောက်နေရသလို သတိထားနေခဲ့ရတာ၊ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ပဲလေ"

"နင် ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းယာက ခေါင်းခါပြသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ နင့်ကို နားမလည်ဘူး၊ နားလည်း မလည်ချင်ဘူး"

"ငါ လုပ်ရမယ့် အလုပ်က ဘာလဲဆိုတာပဲ ငါ သိတယ်"

"နင့်ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါ ရောက်လာပြီ၊ အဲဒီ အစီအစဉ် ပျက်စီးသွားပြီ"

မြောင်ယန်က အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာကာ ရူးသွပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျွင်းယာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ "နင်က ဆက်ပြီး ခုခံချင်သေးတာလား"

မြောင်ယန်က အံ့ ကြိတ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

"နင့်မှာ လုပ်ရမယ့်အလုပ် ရှိသလို ငါ့မှာလည်း မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့် အလုပ် ရှိတယ်"

"ဒီကိစ္စမှာ ငါ့အတွက် အောင်မြင်မှုဆိုတဲ့ လမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်"

"ဒါက ငါ့ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက အော် လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာများ ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လုံးဝ ရူးသွပ်သွားချေပြီ။

ထို့နောက် သူမက နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာကာ သူမ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့သည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ လူတိုင်းက အကျပ်အတည်းထဲတွင် ခွန်အားများ တိုးလာပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသည် မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ် ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

မြောင်ယန်၏ ရူးသွပ်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျွင်းယာက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူမှာ စနစ်တကျ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စစ်တူကို ကိုင်ကာ သူမက မြောင်ယန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြပြီး လွင့်စင်ထွက်လာသော လျှပ်စီးများကြောင့် မြေပြင်မှာ လောင်ကျွမ်းသွားရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြောင်ယန်မှာ ထပ်မံ၍ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ကြည့်မကောင်းအောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျွင်းယာက ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး သူမကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမက လက်မလှုပ်ခဲ့ပေ။

"နင့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုနဲ့ ဘဝကို ငါ မဝေဖန်ချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေတဲ့အတွက် နင့်ကို ငါ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သိလာခဲ့တာ နှစ်တွေ အများကြီး ရှိပြီဆိုတော့ နင့်ရဲ့ အသက်ကို ငါ့လက်နဲ့ မယူချင်ဘူး"

"အဲဒီခေတ်က လူတွေထဲမှာ အခုဆိုရင် အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာလေ"

"နင် နောက်ပိုင်းမှာ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ဆက်ပြီး တွယ်ကပ်မနေတော့ဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

"နာကျည်းချက်တွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း လွှတ်ပေးလိုက်ပါ"

"ငါတို့အားလုံးမှာ အသက်ရှင်ဖို့ နှစ်တွေ အများကြီး မကျန်တော့ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမက စစ်တူကို သိမ်းလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် မြောင်ယန်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြော၏။ "နင်က နင် နိုင်သွားပြီလို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

ကျွင်းယာက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "နင်က ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ"

မြောင်ယန်က အားတင်းကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သွေးအချို့ကို ထွေးထုတ်ကာ ပြော၏။ "နင် မလာသင့်ဘူး ကျွင်းယာ"

"ထန်ထျန်းကို ငါတစ်ယောက်တည်းကပဲ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလို့ နင် တကယ် ထင်နေတာလား"

"ထန်ထျန်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အရာက ပတ်သက်မှုတွေ အရမ်းများလွန်းသလို အရမ်းလည်း ကြီးမားလွန်းတယ်၊ ငါတောင် ဝေးဝေးကနေ ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်တဲ့ အထိပဲ"

"ဒီနေ့မှာ သူက သေရမှာပဲ"

"ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ဘယ်သူမဆို သေရမှာပဲ"

"နင် မလာရင် အဆင်ပြေသေးတယ်၊ အခုတော့ နင် ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ပြန်ထွက်သွားလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

သူမက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းယာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဤစကားများကြောင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်မကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နင့် ဆိုလိုတာက..."

သူမက မြောင်ယန်ကို အသေးစိတ် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စကားမဆုံးမီမှာပင် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက်ကျဆင်းလာသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာ့စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိကျွင်းများသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

ထိုစွမ်းအားက ကျွင်းယာ၏ ရှေ့တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူမကို တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကြီးမားလှသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာသည်။

"တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ပဲ"

"ဒီလောက် ကိစ္စလေးကိုတောင် အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး"

နက်ရှိုင်းသော အသံနှင့်အတူ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခု လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျွင်းယာ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားတော့သည်

၎င်းမှာ မင်ယောင်ကျိကျွင်း ပင် ဖြစ်သည်

ထန်ထျန်းမှာမူ အသက်ကို ခပ်ဖွဖွ ရှူလိုက်သည်။

တကယ့်လူကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ရောက်လာပြီပဲ။

"အရှင်... ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မြောင်ယန်က အားတင်းကာ ထလိုက်ပြီး သူ၏ ခြေရင်းသို့ အပြေးသွားကာ ဝပ်တွားလိုက်သည်။

"ကျွင်းယာ လိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ကျွန်မကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးပါဦး"

"ကျွန်မမှာ အသုံးဝင်သေးပါတယ်၊ ကျွန်မကို အပြစ်မပေးပါနဲ့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

"အရှင်... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်..."

မြောင်ယန်က ယခုအခါ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝပ်တွားကာ မင်ယောင်ကျိကျွင်း၏ ခြေရင်းတွင် ခွေယက်လျက် သူ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံနေသည်။

သို့သော် မင်ယောင်ကျိကျွင်းကမူ အလွန်အမင်း ရွံရှာသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မြောင်ယန်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သူမက တောင်ကြားအစွန်းသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အသက်ရှင်၊ မရှင်ပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက်မှ သူက လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။

"မင်းအကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ် ကျွင်းယာ"

"မင်းက လူတော်တစ်ယောက်ပဲ"

"သူ ပြောတာ မှန်တယ်၊ မင်း မလာသင့်ဘူး"

ကျွင်းယာမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အဝေးတွင် လဲကျနေသော မြောင်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရှေ့မှ မင်ယောင်ကျိကျွင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင် မင်ယောင်"

"အရှင် အခုလို လုပ်တာက... စည်းကမ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး ထင်တယ်နော်"

သူမက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မင်ယောင်ကျိကျွင်းက အသာအယာ ခေါင်းခါပြသည်။

"မင်း နားမလည်ပါဘူး"

"ထန်ထျန်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အရာက မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုတယ်"

"မင်း မကာကွယ်နိုင်ဘူး"

"လုံကျိုကျိုးလည်း မကာကွယ်နိုင်ဘူး"

ကျွင်းယာက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နောက်ရှိ ထန်ထျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သူ့ဆီမှာ ဘာရှိလို့လဲ"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြော၏။ "ဝူကျိတာအိုအရှင် တစ်ယောက်ကို ကျိကျွင်းအဆင့် ရောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု..."

"ပြီးတော့ ကျိကျွင်းကိုလည်း ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

"ဖြစ်နိုင်ရင် ဝူရှန့်ကျိကျွင်း ဖြစ်တည်မှုတွေကိုတောင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ကျွင်းယာမှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။