သနားစရာကောင်းသော ကျိကျွင်း

“ဘုန်း”

ထန်ထျန်းနှင့် မင်ယောင်ကျိကျွင်းတို့၏ တိုက်ကွက်များက ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

၎င်းမှာ မင်ယောင်ကျိကျွင်း၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ကွက်ဖြစ်သလို ထန်ထျန်းဘက်မှလည်း ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓား၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် တိုက်ကွက်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားစေသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စွမ်းအားမုန်တိုင်းတစ်ခုက တောင်ကြားအလယ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရူးသွပ်စွာ လှိုင်းထန်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် နတ်ဘုံနတ်နန်းကဲ့သို့ လှပသော ဤတောင်ကြားလေးမှာ စွမ်းအားမုန်တိုင်းကြောင့် တစစီ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

အပြင်ဘက်မှ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများကို တားဆီးထားသည့် သဘာဝအစီအရင်မှာလည်း ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

သို့သော် အစီအရင် မရှိတော့သော်လည်း ထိုဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများနှင့် အပျက်သဘောဆောင်သော စွမ်းအားများက အတွင်းသို့ တိုးဝင်မလာဘဲ ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအားမုန်တိုင်းကြောင့် ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဘေးကင်းသော နယ်မြေ မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းနှင့် မင်ယောင်ကျိကျွင်းတို့၏ တိုက်ပွဲက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော တွင်း ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ပင်

စွမ်းအားမုန်တိုင်းများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားသောအခါ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြရသည်။

ထန်ထျန်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ထဲမှ ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေခဲ့သော မင်ယောင်ကျိကျွင်းမှာမူ ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းပေါ်ကို ကာထားရသည်။

ငွေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ဓားကြီးတစ်စင်းက သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ဖိနှိပ်ထားပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ဖိအားများက သူ့ကို လှုပ်ရှား၍မရအောင် ချုပ်နှောင်ထားလေသည်။

ထန်ထျန်းက... နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ အသက်ရှင်ခဲ့သော ဝါရင့် ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ပြီ

မင်ယောင်ကျိကျွင်း၏ မျက်နှာတွင်လည်း မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက ခေါင်းပေါ်မှ ဓားကြီးကို အတင်းအဓမ္မ တောင့်ခံထားရပြီး သွားများကိုလည်း ကြိတ်ထားရသည်။

"ထန်ထျန်း... မင်း တကယ်ကို..."

"ဘာလို့လဲ"

"မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေရတာလဲ"

သူက အော်မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက မည်သည့် အမူအရာမျှမရှိဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အခုရော... မင်းကို ငါ ဒီမှာ သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သံသယ ရှိသေးလား"

ပြောပြီးနောက် သူက သူ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ပို၍ တိုးမြှင့်လိုက်ရာ မင်ယောင်ကျိကျွင်းမှာ လုံးဝ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ၏ ဝူရှန့်ကျိကျွင်း အဆင့် ခွန်အားကို အကုန်မသုံးသေးဘဲ ကျိကျွင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်လောက်မှာပဲ ထိန်းထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်ယောင်ကျိကျွင်း၏ နောက်ဆုံး ဝှက် ဖဲကို မထုတ်ရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို အပြီးသတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ဆုံးအချိန်ထိ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် မင်ယောင်ကျိကျွင်းက မကြာမီမှာပင် တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်းရဲ့ ခွန်အား က ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်"

"ငါ... မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဒီမှာ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်ဆိုတာကတော့ မင်း အများကြီး စိတ်ကူးယဉ်လွန်းနေပြီ"

"ငါ ဒီကနေ လွတ်သွားတာနဲ့... မင်းရဲ့ အကြောင်းတွေရော၊ ကြောင်လေး (နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူ) ရဲ့ သတင်းကိုရော တစ်ကမ္ဘာလုံးက ကျိကျွင်းတွေ အကုန်သိအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ ပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့"

"ငါ့ကိုလည်း အပြစ်မတင်နဲ့၊ ငါ မရတဲ့အရာကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပဲ"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန် လျှို့ဝှက်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဆက်သွယ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မင်ယောင်ကျိကျွင်း၏ နောက်ဆုံး လက်နက်၊ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် ဝှက်ဖဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤလမ်းကြောင်းမှာ မည်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်မှ တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူက ဘေးကင်းစွာ ထွက်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းသာ သာမန် ကျိကျွင်းအဆင့်ဆိုလျှင် ထိုလမ်းကြောင်း ရှိနေသည်ကိုပင် ခံစားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ တားဆီးရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဝူရှန့်ကျိကျွင်း များပင်လျှင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မထားပါက ဤထွက်ပေါက်ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါဟာ ကျိကျွင်းတွေရဲ့ ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်ဖြစ်သလို အင်အားအကောင်းဆုံး နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက ထန်ထျန်းက ဒီမှာ ကြိုစောင့်နေတာပင်။

သူက အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်ပြီး လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပင်။

ဒီလိုလုပ်ရင် ဘေးမှာရှိတဲ့ ရဲ့မင် နတ်မိမယ် က ထန်ထျန်းရဲ့ တကယ့် ခွန်အား ကို သိသွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

မင်ယောင်ကျိကျွင်း ပြောသလိုပဲ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အဆုံးမရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ ဝင်လာတော့မှာပင်။

သိသွားရင်လည်း သိသွားပါစေတော့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရဲ့မင်နတ်မိမယ် ကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပင်။

လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဖြစ် စဉ်က အရမ်းမြန်ပါသည်။ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်လာတာပင်။

ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်း လက်စဖျောက်ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဖြစ်ပေါ်လာခါစ လမ်းကြောင်းကြီးက ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားပါတော့သည်

"ဟင်"

ထန်ထျန်း အံ့ဩသွားသည်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးက အတော်လေး ရှားပါးလှသည်။

မင်ယောင်ကျိကျွင်းလည်း မှင်သက်သွားသည်။ ဒီလို ထူးဆန်းတာမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အဲဒီကမ္ဘာက မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလိုပါပင်။ ဘယ်လိုလုပ် ပြဿနာတက်နိုင်မှာလဲ

တစ်ယောက်ယောက်က... အရင်းအမြစ်မှာ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်တာမှလွဲရင်ပေါ့

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က... သိပ်မချောမွေ့ဘူး ထင်တယ်နော်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ မျက်နှာက အခုတော့ အတော်လေး ကြည့်ရဆိုးနေပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေပါ မြင်နေရပြီပင်။

ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသလို နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

"ဖာသည်မ"

"မင်းပဲ"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ အော် သံနဲ့အတူ လူတိုင်း မထင်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် မြေပြင်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာသည်။

အဲဒါကတော့ အစောပိုင်းက မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရပြီး သတိမေ့နေခဲ့တဲ့ မြောင်ယန် ပါပင်။

အခုတော့ သူမရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးတွေ စိုရွှဲနေတုန်းပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ အရင်ကလို သိမ်ငယ်တာ ကြောက်လန့်တာ ဒါမှမဟုတ် ရူးသွပ်တာတွေ မရှိတော့ပေ။

အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတာကတော့ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေတဲ့ အမူအရာပါပင်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ဒါကို မြင်တော့ ထန်ထျန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းယွဲ့အင်မော်တယ် ဓားကို သိမ်းလိုက်ကာ မင်ယောင်ကျိကျွင်းအပေါ် ဖိနှိပ်မှုကို လျှော့ချလိုက်သည်။

သူ ခံစားမိတာကတော့ မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်ကို မြောင်ယန်က ကြားဖြတ် လုယူလိုက်ပြီ ဆိုတာပါပဲ

"နင့်ရှေ့မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို ဝပ်တွားပြီး နင့်ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရတဲ့ ဒီနှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းလုံးမှာ... ငါ ဘာအတွက် သည်းခံခဲ့တယ်လို့ နင် ထင်နေလဲ"

မြောင်ယန်က မင်ယောင်ကျိကျွင်းဆီကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။

"စည်းစိမ်ဥစ္စာလား ဒါမှမဟုတ် အဆင့်အတန်းလား"

"အဲဒါတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကတည်းက ငါ ငြီးငွေ့နေပြီ"

"ထိုက်ယိ မြင့်မြတ် နယ်မြေ ကနေ ခွေးတစ်ကောင်လို ထွက်ပြေးခဲ့ရတဲ့ အချိန်ကတည်းက ငါ တစ်ခု သိလိုက်ရတယ်"

"ခွန်အား က သာ အရာရာရဲ့ အခြေခံပဲ"

"လုံကျိုကျိုးလို ကျိကျွင်း ဖြစ်လာမှသာ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းက သူ့ရှေ့ကို တစ်လှမ်းချင်း လာနေတဲ့ မြောင်ယန်ကို ကြည့်ပြီး ဒေါသတွေ ထွက်နေသည်။

"မင်း ဒါကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတာပေါ့"

"မင်းလို ညစ်ပတ်တဲ့ ဖာသည်မ"

မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ ဆဲဆိုမှုကို မြောင်ယန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒါကို အမြဲတမ်း လုပ်နေခဲ့တာပါ။ နင်လည်း သိပေမဲ့ နင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခဲ့တာ"

"နင့်စိတ်ထဲမှာ ကျိကျွင်းအောက်က လူတွေက ပိုးကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုး မရှိဘူးလေ"

"မြင့်မြတ်လှတဲ့ ကျိကျွင်းက ပိုးကောင်တစ်ကောင် ဘာလုပ်ချင်နေလဲဆိုတာကို ဘယ်မှာ ဂရုစိုက်ပါ့မလဲ"

"ဒါကြောင့် နင်က နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲကို ငါ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့လို ပိုးကောင်က နင့်ကို ဘယ်လိုမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ နင် ထင်ခဲ့တာလေ"

"အမှန်တရားကလည်း အဲဒီလိုပါပဲ။ ကျိကျွင်းရဲ့ ခွန်အားကို ငါ သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ အားလုံးက အချည်းနှီးပဲလို့ ငါ တစ်ခါ စိတ်ပျက်ခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါ မကျေနပ်ဘူး။ နင်တို့လို လူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ကစားစရာ ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်အဖြစ် ငါ ထာဝရ မနေချင်ဘူး"

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အရှုံးမပေးခဲ့ဘူး။ မဖြစ်နိုင်လောက်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုကိုပဲ စောင့်နေခဲ့တာ"

"အဲဒီ အခွင့်အရေးက ဒီနေ့တော့ တကယ် ရောက်လာပြီ"

မြောင်ယန်က ဒါတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောသွားသည်။

ထန်ထျန်းလည်း အကြောင်းအရာ အစအဆုံးကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာဆိုတာ ကျိကျွင်းတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲဖြစ်ပြီး အရေးအကြီးဆုံး နေရာပင်။

ပုံမှန်ဆိုရင် အဲဒီမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်သလို မြောင်ယန် အဲဒီထဲမှာ ဘာလုပ်လုပ် သက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ကျိကျွင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်က တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကို ခံထားရတဲ့ အချိန်မှာတော့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းမှာ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ ဟာကွက်တစ်ခု ပေါ်လာတတ်သည်။

အဲဒီ ဟာကွက်က လမ်းကြောင်း တည်ဆောက်တဲ့ အချိန်လေးမှာပဲ ခဏလေး ပေါ်လာတာပင်။

အဲဒီ အခွင့်အရေးကို မြောင်ယန်က နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ၊ သည်းခံမှုတွေနဲ့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တာပင်။

သူမက မင်ယောင်ကျိကျွင်းရဲ့ နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာကို ကြားဖြတ် သိမ်းပိုက်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။

ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ မင်ယောင်ကျိကျွင်းကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း သနားမိသွားသည်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမြင့်ဆုံး ကျိကျွင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ တာအိုအရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရတာပင်။

ဒီလူက သမိုင်းမှာတော့ သနားစရာ အကောင်းဆုံး ကျိကျွင်း ဖြစ်သွားပုံ ရလေသည်