ကတိအတိုင်း ဆောင်ရွက်ခြင်း

ကျွင်းယာ၏ ပြောပြချက်အရ ထန်ထျန်းက သူမ ဤတောင်ကြားသို့ ရှာတွေ့ပုံကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုကိစ္စမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

စောစောက တိုက်ခတ်ခဲ့သည့် စွမ်းအားမုန်တိုင်းက သူတို့ကို ခဏချင်းပင် လူစုခွဲပစ်လိုက်ပြီး အလွန်ဝေးကွာသော နေရာများသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူတိုင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် တိုကင် များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိကြဆဲဖြစ်ပြီး တိကျသော တည်နေရာကို မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း လားရာကိုမူ ခန့်မှန်း၍ ရလေသည်။

ထိုအာရုံခံစားမှုအရ ကျွင်းယာက စွမ်းအားမုန်တိုင်း ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထန်ထျန်းရှိရာ အရပ်မျက်နှာသို့ မနားမနေ အပြေးအလွှား လိုက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

သူမက လမ်းတစ်လျှောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခရီးနှင်လာရင်း အင်အားကြီးသော သားရဲများစွာကို ရှောင်ကွင်းခဲ့ရပြီး မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းနှင့် ကွမ်းမင် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူများ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျွင်းယာက ဤနေရာတွင် အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်အဆင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

ဤအခြေအနေက သူမကို ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် တိုကင် များ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း မှာလည်း ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမက အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုသာ ရှိလေသည်။

ပထမအချက်မှာ ထန်ထျန်း သေဆုံး သွားပြီး တိုကင် မှာလည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် အာရုံခံ၍ မရတော့ခြင်းပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ ထန်ထျန်းက တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ သူမက နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တားမြစ်နယ်မြေ ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ကာ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တားမြစ်နယ်မြေ အစပ်၌ အကြီးအကဲဝူ ချန်ထားခဲ့သော လမ်းညွှန်အမှတ်အသားကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် အမှတ်အသားညွှန်ပြရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လာရင်း ကျွင်းယာက ဤတောင်ကြားကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး မြောင်ယန်၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို အချိန်မီ တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ကျွန်မကတော့ ရှင့်ကို သတိလက်လွတ် လုပ်မိတယ်လို့ ထင်နေတာ"

"အခုမှပဲ ရှင်က အရာရာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးသားဆိုတာ သိရတော့တယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ကယ်တင်မှုကိုတောင် ရှင်က မလိုအပ်ခဲ့ဘူးပဲ"

ကျွင်းယာက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မင်းက တကယ်တော့ အရေးပါတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာပါ"

"မင်းသာ မြောင်ယန်ရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို မတားပေးခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားအစစ်အမှန်က အချိန်မတိုင်ခင် ပေါ်သွားနိုင်တယ်၊ အဲဒီလိုဆိုရင် မင်ယောင်ကျိကျွင်းက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်နဲ့ ပေါ်လာဖို့ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ငါ့ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်က သူပဲလေ"

ကျွင်းယာ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ထန်ထျန်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသည့်အတွက် သူမ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

ကျွင်းယာနှင့် ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက်မှ ထန်ထျန်းက ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည့် ရဲ့မင်နတ်မိမယ်ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

"သခင်လေးထန်... ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြည့်တာ တကယ် မမှားခဲ့ဘူးပဲ"

"ရှင်က တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်"

ရဲ့မင်နတ်မိမယ်က စကားစ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း "အို... "

"ဘယ်လောက်တောင် ထူးခြားလို့လဲ"

ရဲ့မင် နတ်မိမယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ အံ့ဖွယ်ကိစ္စတွေကို ဖော်ပြတဲ့ စကားလုံးတွေ အကုန်လုံး စုလိုက်ရင်တောင် ရှင့်ရဲ့ ထူးခြားမှုကို ဖော်ပြဖို့ မလုံလောက်နိုင်ပါဘူး"

"အဲဒီညမှာ ရှင့်ကို စတင် သိကျွမ်းခဲ့ရတာက ကျွန်မရဲ့ ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးကတော့ ဟန်ဆောင်နေတုန်းပင်။

သူမ တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။

သူတို့နှစ်ဦးကြားက နောက်ဆုံး ကတိကို သတိရလိုက်ရင်း သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အခု မင်းရဲ့ ဒီကုချင်း ကို ငါ့ဆီ အပ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ရဲ့မင် နတ်မိမယ်က ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ကုချင်း ကို သူမ၏ ကလေးငယ်တစ်ဦးအား ပွတ်သပ်နေသကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး ပေးချင်စိတ် ရှိနေပါပြီ"

"ခုနက အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် လင်းယွင် တောင်တန်းက ကျွန်မ ထင်ထားတာထက် ပိုအန္တရာယ်များပြီး ခန့်မှန်းရ ပိုခက်ခဲပါတယ်"

"ကျိကျွင်းတစ်ယောက်တောင် ဒီမှာ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ..."

"ရှေ့လျှောက် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာဦးမလဲ မသိနိုင်ဘူး၊ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ လင်းယွင်တောင်တန်းကနေ ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ နည်းနည်းလေးတောင် အာမမခံနိုင်ဘူး"

"ဒါကြောင့်... ရှင့်ကိုပဲ အပ်ပါရစေ"

ပြောပြီးနောက် သူမက ကုချင်း ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ထို အညိုရောင် ကုချင်း မှာ မည်သည့် ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော်လည်း ရှေးကျသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထန်ထျန်းက ၎င်း၏ သက်တမ်းကို အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ဤကုချင်းမှာ သာမန် မူလတာအိုရတနာ တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်းကိုမူ သိမြင်နိုင်သည်။

၎င်းမှာ သာမန် မူလတာအိုရတနာများထက် အားနည်းပုံရသော်လည်း ထူးခြားသော အချက်များစွာ ရှိနေလေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းက ရဲ့မင်နတ်မိမယ်နှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်နွှယ်နေပုံရပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်မျိုးကဲ့သို့ပင်။

ရဲ့မင် နတ်မိမယ်က ဤကုချင်းကို ဘာကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးထားရသလဲဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"ငါက ကတိတည်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ"

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းအတွက် ခဏ သိမ်းပေးထားလိုက်ပါ့မယ်"

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး လင်းယွင်တောင်တန်းကနေ ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားနိုင်ပြီး ပြန်ဆုံဖြစ်ကြမယ်ဆိုရင် ဒါကို မင်းဆီ ပြန်ပေးပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကုချင်းကို သိမ်းလိုက်လေသည်။

ရဲ့မင် နတ်မိမယ်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးထန်ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ကျွင်းယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အနှံ့အပြား ရောက်ရှိနေသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများမှ ကာကွယ်ရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အကုန်လုံး ဒီကနေ ထွက်သွားကြတော့"

"ငါကတော့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားဖို့ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်"

"အပြင်ဘက်မှာ အရာရာကို သတိထားပါ၊ ငါ ခုနက ကြည့်ရသလောက် တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်က တချို့နေရာတွေကလည်း အထွတ်အထိပ် တာအိုအရှင်တွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ကျွင်းယာက နေရာမှ မရွေ့သေးဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ထန်ထျန်းကို အသံပို့ကာ သီးသန့် စကားပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်ထန်ထျန်း ..."

"သခင်လေးထန်လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

ရင်းနှီးပြီးသားသူက သူ့ကို "အရှင်" ဟု ခေါ်သည်ကို ထန်ထျန်း သိပ်ပြီး အသားမကျသေးသဖြင့် ပြင်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ သခင်လေးထန်"

ကျွင်းယာက ဆက်ပြောသည်။ "ခုနက ရှင်နဲ့ မင်ယောင်ကျိကျွင်းတို့ ပြောတဲ့ စကားတွေကို ကျွန်မတို့ အကုန် ကြားလိုက်ရပါတယ်"

"ကျွန်မ နားမလည်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ပါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စတွေက အရမ်း အရေးကြီးပြီး ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူးဆိုတာတော့ သိပါတယ်"

"ဒါကြောင့် စိတ်ချရအောင် ရှင် ကျွန်မတို့ကို အလွယ်တကူ ထွက်သွားခွင့် မပေးသင့်ဘူးလို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

"အကြီးအကဲဝူတို့အပေါ် မယုံကြည်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်မှသာ လုံးဝ စိတ်ချရမှာ ဖြစ်လို့ပါ"

"ပြီးတော့ ဒီ... ရဲ့မင် နတ်မိမယ်၊ ရှင်နဲ့ သူမကြားမှာ ဘယ်လို ကတိမျိုး ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပေမဲ့ ကျွန်မ သူမကို လုံးဝ မယုံဘူး"

"သူမကို ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးလဲ"

ကျွင်းယာက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "သူမကို သတ်လိုက်ပါ"

"ဒါမှမဟုတ်... သူမကို ပြင်ပကမ္ဘာ နဲ့ ဘယ်တော့မှ အဆက်အသွယ် မလုပ်နိုင်အောင် နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးလိုက်ပါ"

"အဲဒီလိုမှသာ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးနိုင်မှာ"

ထန်ထျန်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

ကျွင်းယာ၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ ဤမျှအထိ ပြတ်သားမြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ အရင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် သူမ၏ စဉ်းစားပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘက်စုံ စေ့စပ်လှပေသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းတွင် အခြား အစီအစဉ် ရှိနေလေသည်။

"မင်းရဲ့ အကြံပြုချက်က ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီ လျှို့ဝှက်ချက်ရဲ့ အရေးပါမှုကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပြီ"

"ဒါမှမဟုတ် အချိန်ကာလ အကန့်အသတ်ကို မေ့နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ငါက နတ်ဘုရားစောင့်ရှောက်ခံရသူက ငါ့ဆီမှာ ရှိနေမှန်း ခုလောလောဆယ် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို မသိစေချင်သေးတာပဲ ရှိတာ၊ လင်းယွင်တောင်တန်း စမ်းသပ်မှု ပြီးသွားတာနဲ့ သိသင့်တဲ့သူတွေ သိသွားကြမှာပဲ၊ ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး"

"မင်း ဒါမှမဟုတ် အကြီးအကဲဝူတို့က ဒီအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ကျိကျွင်းတွေကို သွားပြောနိုင်ပါ့မလား"

"မင်းတို့မှာ တခြား တာဝန်တွေ ရှိသေးတယ်၊ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေက တပည့်တွေက မင်းကို စောင့်နေကြတယ်၊ သူတို့အတွက် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ မင်း မရှိလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ရဲ့မင် နတ်မိမယ် အတွက်ကတော့..."

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့မှာ တခြား အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ"

သူတို့နှစ်ဦး ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ကျွင်းယာက သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်း၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူမက အကြီးအကဲဝူ၊ ရဲ့မင် နတ်မိမယ်တို့နှင့်အတူ ပျက်စီးနေသော ဤတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူတို့၏ ပုံရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက တားမြစ်နယ်မြေ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကြောင်လေး..."

"ငါ လင်းယွင်တောင်တန်းကို ရောက်လာပြီ"