အခန်း (၄၈၉-၄၉၀)

အခန်း (၄၈၉)။

ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ဖန်းယွမ်ထောင်၏ ကိုယ်ပွား အသတ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင် နက် သူ၏ အတွေးစများသည် ကောင်းကင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပြန်လည် စုစည်းရန် ခက်ခဲသွားတော့သည်။ သူ၏စွမ်းအားမှာလည်း များစွာ အားနည်းသွားရသည်။ တစ်ချိန် တည်းမှာပင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားပြီးသားဖြစ်သော ‘ကျားယီ နဂါးစိမ်း သစ်သား’ မှာလည်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤကိုယ်ပွားတွင် အတွေးစပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပါဝင်နေ၏။

အတွေးစတိုင်းမှာ အရောင်ခြောက်မျိုး ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများနှင့်ပင် ထပ်တူကျနေပြီး၊ တစ်ပေပတ်လည်ခန့်ရှိကာ၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလှ၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော အတွေးစများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသည့် စွမ်းအားအချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားပုံရသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ အလိုလိုသိစိတ်အရ ဤဖန်းယွမ်ထောင်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲနိုင်စွမ်းရှိပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ အစွမ်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ‘ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ’ မှ နာလန်အန်းဟွမ်နှင့် အဆင့်တူပြီး မိုးကြိုး ကပ်ဘေး ၅ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ပညာရှင်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဆေဘာ သူတော်စင် ဂွန်ယန်ယု၏ အဆင့်နှင့် တူတူပင်။ သူသည် ဤလောကရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သည်။ ‘ဗြဟ္မာသားတော်’ ၏ အဆက်အနွယ်၊ ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

သူသည် အဆင့်ငါး မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွေးစများ၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့်မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားသူထက် မနိမ့်ကျပေ။ အတွေးစ အရေအတွက်မှာ ထန်ဟိုင်လုံလောက် မများသော်လည်း ဟုန်ယွိထက်တော့ မနည်းပေ။

သူ့ကျင့်စဉ်အဆင့်က မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့်ခြောက်ကို မရောက်ရှိသေးသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်အရဆိုလျှင် သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဗြဟ္မာစက်ဝန်း မှော်ရတနာ၊ လမ်းစဉ်ခြောက်သွယ် ဗြဟ္မာကျမ်းထဲမှ လျှို့ဝှက် ပညာရပ်များနှင့် ခန့်မှန်းရခက်သော နည်းလမ်းမျိုးစုံကြောင့် သာမန် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူများသည် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ မှော်စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’သခင် အဆင့်သို့ မရောက်သရွေ့ ဟုန်ယွိ၏ ကံကြမ္မာတိုက်ကွက်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“အတွေးစတွေ အများကြီးပဲ၊ ဒါတွေကို ငါ့ရဲ့ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အားဖြည့်ဖို့ သုံးလို့ရတာပဲ။ ဗြဟ္မာစက်ဝန်းက ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားလောက် အစွမ်းမထက်ပေမဲ့ ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ရှောင်ရှု၊ ရှောင်ဖေးနဲ့ ရှောင်ဆန်းတို့မှာ အခုလောလောဆယ် အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာတွေ လိုအပ်နေတာ။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုလွင့်စင်နေသော အတွေးစများကို ဖမ်းယူရန်နှင့် ‘ဗြဟ္မာစက်ဝန်း’ နှင့် ‘ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သား’ တို့ကို တစ်ပြိုင်နက် သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်၏ အခြားသော အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦး၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ငါ့ရဲ့ တခြားကိုယ်ပွားရှစ်ခုက မင်းတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်လိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အခြားသော အစီအရင်မျက်လုံးများဆီသို့ ခွဲလွှတ်ထားသည့် ကိုယ်ပွားများသည်လည်း မူလကိုယ်ပွားအတိုင်း ‘ကံကြမ္မာ’ တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြု၍ မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင် လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း ရှစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာပြီး ထပ်တူညီသော ဟုန်ယွိ ရှစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အားလုံးမှာ ဗဟို ‘နန်းဆောင်ကိုးခု’ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိစေရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပွားများကို အရင်ဆုံး ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဟုန်ယွိက ကောင်းကင်ယံသို့ မျက်နှာမူလျက် ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဤဓားချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ရှိရာသို့ ပျံသန်း သွားတော့သည်။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်အတွင်းရှိ အမည်မသိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတစ်ခုအတွင်း၌။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းများဖြင့် တောက်ပနေ၏။ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ အလင်းများ၊ ချန်ယင်းရှာ၏ ‘ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တာအိုသစ်သီး’ နှင့် ကျီရှန်းထျန်း၊ အောင်းလွမ်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော မှော်ရတနာများကို ထုတ်ဖော်ကာ ဟုန်ယွိက အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြသည်။

သို့သော် အရေးကြီးဆုံးအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ ဝတ်ဆင်ထားသော ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သော အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ထွက်ပြေးတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ပျံတက်သွားတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်တော့မယ်။ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ဖိနှိပ်ကြစို့။”

ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှဲ့ဝန်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုးမှ တောက်ပ သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ကန်းတော်ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် တွင် ချီလင်၊ ယွမ်ရှန်းရှန်းနှင့် ကျီရှန်းထျန်းတို့လည်း လိုက်ပါလှုပ်ရှားကြပြီး သင်္ကန်းတော် ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

ချီလင်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၅ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားသားရဲ ဖြစ်သည်။ ယွမ်ရှန်းရှန်းမှာလည်း ထူးချွန်သော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျီရှန်းထျန်းမှာမူ ပို၍ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှ၏။ ရှဲ့ဝန်ယွမ် အပါအဝင် ဤပညာရှင် လေးဦးမှာ ပူးပေါင်း၍ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ပျံထွက်မသွားနိုင်သော်လည်း အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။

“ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို မင်းတို့ တားရဲကြတယ်ပေါ့။”

ပြင်းထန်လှသော မှော်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခု ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ သည်။

ထို့နောက် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ဖိနှိပ်နေကြသော ချီလင်၊ ယွမ်ရှန်းရှန်း၊ ကျီရှန်းထျန်းနှင့် ရှဲ့ဝန်ယွမ်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်ခါသွားကြရသည်။ ရှဲ့ဝန်ယွမ်မှာ ညီးညူလိုက်ရ ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစအနည်းငယ် စီးကျလာသည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ပြန်လည်ခုခံမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားပုံရသည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးသနည်း၊ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားရှိနေ သည့်တိုင် ဟုန်ယွိသည် ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှသာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ကာကွယ်မှုကို မထိုးဖောက်နိုင်သလို၊ ၎င်းအတွင်းရှိ ‘မဟာဝဇိရ ပညာပါရမီ’ ကျမ်းကိုလည်း မလေ့လာနိုင်သေးပေ။ အစွမ်းထက်ပညာရှင် လေးဦးမှာ စွမ်းအားကြီးသော်လည်း ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းတော့ မရှိကြသေးပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် ဓားအလင်းတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းလာပြီး ဗုဒ္ဓသင်္ကန်း တော်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဝေ့ယမ်းလှုပ်ခါမှုနှင့်အတူ ထိုဓားအလင်းတန်းကို ရစ်ပတ်လိုက်ကာ နှစ်ခုစလုံးမှာ တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်း လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးကို ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဟုန်ယွိ ရှိနေသည့် ကျွန်းငယ်လေးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဟုန်ယွိအနေဖြင့် သူဖိနှိပ်ထားပြီးသားဟု ထင်ရသော ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ဤအရေးကြီး သော အချိန်တွင် ပြန်လည်ပုန်ကန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခင်တစ်ခါကကဲ့သို့ပင် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရပုံ ရသည်။ ၎င်းမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်က ပြန်ပြီး တုန်ခါနေရတာလဲ။ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံခဲ့ရတုန်းကလိုမျိုးပဲလား။ ချန်ဧကရာဇ် ယန်ဖန် က ‘ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘော’ ကို ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်ထဲအထိ ယူလာတာများလား။ အဲဒါဆိုရင်တော့ တကယ်ကို အန္တရာယ်များပြီ။”

ဤအရေးကြီးသော အချိန်၌ ရုတ်တရက် ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဟုန်ယွိသည် မဟာ မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် လေးဦးကို အနိုင်ယူမည့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပွားများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ရပြီး ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ဖိနှိပ်ရန် အတွက် အင်အားစုစည်းလိုက်ရလေတော့သည်။

… …

ဝုန်း….

ဟုန်ယွိက သူ၏ကိုယ်ပွားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဇမ္ဗူအစီအရင်တစ်ခုလုံးမှာ ဗဟိုချက်သို့ ပြိုကျသွားတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါ သွားသည်။ ပြန့်ကျဲသွားသော အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များမှာ ပြန်လည် စုစည်းလာသည်။ ထို့နောက်တွင် တူညီသော ကျွန်းငယ် ရှစ်ကျွန်းမှာ ဗဟိုသို့ ပြင်းထန်စွာ စုစည်းမိသွားကြ သည်။ ထိုကျွန်းငယ်များပေါ်တွင် ဝမ်လင်းရှန်း၊ ဖန်းယွမ်ထောင်၊ ဆန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် နှင့် ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်တို့မှာ အင်အားစုစည်းလျက် ဘဲဥပုံစံ အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးသည် နတ်ဘုရားရတနာ ကိုးပါးကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင် ပြီ ဖြစ်သလို အစီအရင်၏ စွမ်းအားကိုလည်း ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာကြသည်။

ဟွီနဂါးလိပ်ခွံ၏ ‘နန်းဆောင်ကိုးခုပုံကြမ်း’ မှာလည်း နိုးထလာပုံရသည်။ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်း ကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များမှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်ခေါက်ချိုးနေပြီး လှိုင်းများအလား လှုပ်ခါနေတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ‘နန်းဆောင်ကိုးခုပုံကြမ်း’ ကို မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦး၏ လက်ထဲ သို့ ကျရောက်ခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ဇမ္ဗူအစီအရင်တစ်ခုလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရာ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိရှိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသည့်တိုင် သူသည် အထဲ သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုမျှတင်မကသေးဘဲ သူသည် ဗုဒ္ဓ သင်္ကန်းတော်ကိုလည်း ဖိနှိပ်နေရသဖြင့် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ နှစ်ခွ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ ပြန့်ကျဲနေသဖြင့် အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားလာတော့မည်။

… …

“ဟုန်ယွိ….၊ မင်းက မူလကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးကို တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာလား၊ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’သခင် တစ်ယောက်ပဲ အဲဒီလို ကံကြမ္မာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင် တာ၊ နှမြောစရာကောင်းတာက မင်း အခုလေးတင် ပြဿနာတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့သွားတာပဲ။ မင်း ငါတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ ဒီရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးမချနိုင်ဘဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ကူညီနေတာပဲ။ ငါတို့ စွမ်းအား ပြန်ပြည့်သွားပြီ၊ ပြီးတော့ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားတစ်ဝက်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီ။ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။”

ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်သည် ကျန်ရှိသော ခေါင်းဆောင် သုံးဦးနှင့်အတူ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေ၏။ သူတို့သည် ဟုန်ယွိ ရှိနေသော ကျွန်းအနီးတွင် ပေါ်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး လူတစ်စုကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေကြသည်။ ဖန်းယွမ်ထောင်သည် သူ၏ ပေါက်ကွဲသွားသော အတွေးစပေါင်း တစ်သောင်းနှင့်အတူ လေထဲတွင် ဝဲနေသော ‘ဗြဟ္မာစက်ဝန်း’ နှင့် ‘ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သား’ တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဟုန်ယွိမှာ ထိုအရာများကို သိမ်းဆည်းရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပေ။ အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အတွေးစများနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပွားအတွေးစများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားကြသည်။ ထိုအတွေးစများမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ သူသည် ‘ဗြဟ္မာစက်ဝန်း’ နှင့် ‘ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သား’ ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိက သူ့ကို စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးပါမည်လော။ သူသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်း တော်၏ သောင်းကျန်းနေမှုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရသည်။ အေးစက်သော အကြည့်များနှင့်အတူ ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း လျက် နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ကခုန်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟွန့်”

မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း လေးခု ပျံထွက်လာကာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြီးမားလှသော လူသားပုံစံ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤကိုယ်ပွားမှာ ထူးဆန်း သော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ဝတ်ရုံလက်မောင်းစများမှာ ဝဲပျံကာ ဝှေ့ယမ်းလွင့်နေ၏။ ၎င်းမှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ စာမေးပွဲခန်းမတွင် ဟုန်ယွိ တွေ့ခဲ့ဖူးသော ပညာရှင် သူတော်စင်ရုပ်ထုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

ထိုသူတော်စင်ရုပ်တု ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ ထိုရုပ်တုမှာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထိုနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမိချိန်တွင် ဓားစွမ်းအင်မှာ ပျက်စီးသွားတော့ သည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ စွမ်းအားအများအပြားကို ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်အား ဖိနှိပ်ရန် အသုံးပြုနေရ သဖြင့် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် ခက်ခဲနေသလို၊ မူလကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်ဖော်ရန် မှာမူ ပို၍ပင် ခက်ခဲနေသည်။

သို့သော် ထိုနှစ်ခု အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက်တွေ့စုံနေစဉ်မှာပင် မည်းမှောင်သော ပုံရိပ် တစ်ခုမှာ ဆေးမီးလျှံနတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း လျက် ပျံသန်းလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အရိုးအဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ဝန်းရံလျက် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းတော့မည့် ကိုယ်ပွား ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းပုံရိပ်မှာ ‘ကောင်းကင်အလင်း ဦးချိုနတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်’ ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ‘လူသားအင်မော်တယ်’ ကိုယ်ပွားပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူ တစ်ဦးနှင့် တူညီသည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ယခုအခါ ဟုန်ယွိ ကိုယ်တိုင်မှာ လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း များစွာ တိုးတက် လာခဲ့သည်။ လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ မထင်မှတ် ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ရှူး….

ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးစားနေသော ကိုယ်ပွားမှာ ပြင်းထန်လှ သော သိုင်းဆန္ဒနှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော သွေးစွမ်းအားများကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဆွဲဖြဲခံ လိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွေးစများစွာမှာလည်း ပြန်လည် ပျက်စီးသွားရသည်။

“ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင်… သိမ်းစည်းစမ်း။”

လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးက လှမ်းဖမ်းကာ ရိုက်ပုတ် လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ ‘အသွင်မဲ့တံဆိပ်တော်’ ကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ‘ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်’ ထက်ပင် ပိုမိုပြင်း ထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကိုယ်ပွား၏ အတွေးစပေါင်း တစ်သောင်းကို လက်ဝါးအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်စားခြင်းစွမ်းအားက ထိုအတွေးစ များပေါ်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

“အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာမဟာအတားအဆီ၊ ပါရမီတံတား”

ရွှေရောင်တံတားတစ်စင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ‘အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ’ မဟာအတားအဆီးမှာလည်း ပျံထွက်လာကာ အတွေးစပေါင်း တစ်သောင်း၏ ကိုယ်ပွားများကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်၏။ ထို့နောက် မဟာအတား ဆီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး ပေါက်ကွဲသွားရာ သန့်စင်သော အတွေးစများစွာ ပျံထွက် လာတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် အခွင့်ကောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မှော်ပညာ များကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုလျက် ဖန်းယွမ်ထောင်၏ အတွေးစပေါင်း သောင်းနှင့်ချီကို သန့်စင်သော အတွေးစများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် အလင်းတန်းများမှာ ထိုသန့်စင်သော အတွေးစများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ဟုန်ယွိ သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားများကို ၎င်းတို့ပေါ်တွင် တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်း၊ အချိန်နောက်ပြန် လှည့်ခြင်း၊”

ထိုအတွေးစပေါင်း တစ်သောင်းကို အသုံးပြု၍ ဟုန်ယွိသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လောင်ကျွမ်း ပေါက်ကွဲစေကာ အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တိုက်စစ်အတွက် အပြင်းထန်ဆုံးသော တာအိုပညာရပ်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အတွေးစပေါင်း တစ်သောင်းဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သော အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်းသည် မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားမည်နည်း။

လေးလံသော အချိန်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ နောက်ပြန် စီးဆင်းသွားပြီး၊ အတိုင်းအဆမရှိ မောက်မာလှသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ဖိနှိပ်ခြင်းခံထားရသော ဗုဒ္ဓ သင်္ကန်းတော်ကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်ယွိ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးကို ဦးတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အတွေးစများကို မီးရှို့အသုံးပြုကာ အဆုံးစွန်ထိ လွမ်းမိုးကြီးစိုး နိုင်သော ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်း စွမ်းအားဖြင့် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

အတွေးစပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ဖြင့် ထုတ်ဖော်လိုက်သော အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်း သည် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’သခင် အဆင့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကိုပင် အပြင်းထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ဖန်ဟွမ်အသက် ဝိညာဉ် ဓား၊ ယွမ်ရှန်းရှန်း၊ ချီလင်၊ ကျီရှန်းထျန်းနှင့် ရှဲ့ဝန်ယွမ်တို့၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများ မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ ခက်ခဲသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

ဟုန်ယွိ၏ မထင်မှတ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မှာ နားကွဲမတတ် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရ သကဲ့သို့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားပုံရသည်။

ထို့နောက်တွင် ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ပေ။ သူသည် လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး တံဆိပ်တော် သုံးမျိုးကို ဆက်တိုက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသော ‘ကံကြမ္မာ’ တိုက်ကွက်မှာ သင်္ကန်းတော်ကို ထိမှန် သွားပြန်သည်။

“ကံကြမ္မာ၊ ဒါက မူလကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးပဲ”

ကံကြမ္မာတိုက်ကွက် ထိမှန်သွားသော ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မှာ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ရပြန်သည်။ ဤကံကြမ္မာသည် သင်္ကန်းတော်၏ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်မှုများကို လျစ်လျူရှုပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက် ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော် ကိုယ်တိုင်မှာမူ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော်လည်း အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကိုမူ ဖျက်ဆီးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် မူလကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးမှာ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ယွမ်၏ အမြင့်ဆုံးသော ပညာရပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာအိုပညာရပ်များ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိက ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ၎င်းကို စုစည်းလိုက် သောအခါ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ထုလုပ်ထားသော ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပုံ ရသည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများသည်ပင် ကံကြမ္မာ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပုံမပေါ်ချေ။

အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မှာ ဤထိုးနှက်ချက်ကြောင့် အကြင်နာမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခုပြီးနောက် မည်သည့်အသံမျှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ပေ။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်းလား သို့မဟုတ် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီး ပုန်းအောင်းသွား ခြင်းလားဆိုသည်ကို မသိရပေ။

သင်္ကန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံစံကို ထပ်မံ ဖော်ပြလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား သည်။

ဟုန်ယွိသည် ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို သုံး၍ သင်္ကန်းတော်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျမ်းစာများမှာ သူ၏ အတွေးစများအတွင်းသို့ ချက်ချင်း စီးဝင် လာသည်။ “ရုပ်သည် ဘာမျှမရှိ နတ္ထိ၊ ဘာမျှမရှိ နတ္ထိတရားသည်ပင် ရုပ်...”

ဤသည်မှာ မဟာဝဇိရပညာပါရမီကျမ်း၏ တာအိုပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါကြောင့်ကိုး... ဒါကြောင့်ကိုး... ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ဟာ အရာအားလုံးကို တားဆီးနိုင်ပေမဲ့၊ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ယွမ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ဘူးပဲ။”

ဟုန်ယွိက ရေရွတ်လိုက်သည်။ မဟာဝဇိရပညာပါရမီကျမ်း ကျမ်းစာက သူ၏ အတွေးစ များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ တိုးပွားလာသည်ဟု မခံစားရသလို သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အနည်းငယ်မျှ တိုးမြင့်မလာ ပေ။ သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အနှစ်သာရမှာ သူ့အတွက် အသိပညာ ဗဟုသုတ များအဖြစ် စုဆောင်းမိသွားစေသည်။

အခန်း (၄၉၀)။

“ဒီသင်္ကန်းတော်က ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားတာမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့၊ အပြင်းအထန်တော့ ဒဏ်ရာရသွားပြီ။ နောက်နောင် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မျိုး မှာ ပြဿနာရှာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ချေဖျက်ပစ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းရှင်သခင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရမယ်၊ ‘ကံကြမ္မာ’ ကို နားလည်ရမယ်၊ ပြီးတော့ မူလကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးကို အဆုံးစွန်ထိ ကျင့်ကြံရမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှသာ ဒီသင်္ကန်းကို လုံးဝ သန့်စင်ပြီး သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် အစွန်းရောက် ဧကရာဇ် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းခြင်း မဟာပညာရပ်နှင့် မူလ ကံကြမ္မာ တာအိုသစ်သီးတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာ တိုက်ကွက်သည် ဝိညာဉ်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး၊ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေကာ နောက်တကြိမ် ပြဿနာ ထပ်မရှာနိုင်တော့အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိုက်ပြီ။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သည် ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကွဲပြားကြောင်း ဟုန်ယွိ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား၏ ဝိညာဉ်သည် မြင့်မြတ်သော စရိုက်ရှိသူများကို ရင်းနှီး နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံတတ်ပုံရသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ဝိညာဉ် သည် လူတစ်ဦး မြင့်မြတ်သည်၊ မမြင့်မြတ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ၎င်းသည် စွမ်းအားနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်၏ နက်နဲမှုကိုသာ အသိအမှတ်ပြုသည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်သည် အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအားနှင့် နိဗ္ဗာနလမ်းစဉ်၏ နက်နဲမှုရှိသူ နောက်သို့သာ လိုက်ပါမည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးထံမှ အခွင့်ကောင်းယူရန် ကြိုးစားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိက ကျောက်ဖေးအာအား တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ‘စကြဝဠာကျမ်းစာ’ များ အကြောင်း မေးမြန်းစဉ်က ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သည် ဟုန်ယွိထံမှ ထိုကျမ်းစာများ အကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့သေးသည်။

သို့သော် ထိုဝိညာဉ်သည် ကျမ်းစာများကို ရရှိသွားသည့်တိုင် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါမည် မဟုတ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိထားသည်။ ၎င်းသည် အရာအားလုံးထံမှ အခွင့်ကောင်းယူမည် ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည်ပေးဆပ်မည် မဟုတ်ပေ။ အရာအားလုံးမှာ သူ နိဗ္ဗာနလမ်းစဉ်ကို ကျော်လွန်လွန်မြောက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်အရာများ မှာ အရေးမကြီးပေ။ ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ဝိညာဉ်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော စရိုက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဟုန်ယွိသည် “လမ်းစဉ်ချင်း မတူသဖြင့် အတူတကွ တိုင်ပင်ရန်မရှိ” ဟု ခံစားရသည်။ ထို့ပြင် အခုနကတင် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဟုန်ယွိသည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိတော့ဘဲ ထိုဝိညာဉ်ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီး၊ အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့ သည်။

“ဒီသင်္ကန်းတော်ကလည်း ကြီးမားတဲ့ အသိပညာတွေကို စုဆောင်းနေတာပဲ... သင်္ကန်းတော်ထဲက ဝိညာဉ်က အမြဲတမ်း သင်ယူနေတယ်၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတယ်၊ ကြီးထွားနေတယ်။ တကယ်လို့ ငါသာ သူ့ကို ပါရမီတံတားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ‘စကြဝဠာကျမ်းစာ’ တွေကို ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် သူဟာ ပိုပြီးတော့ တောင် စွမ်းအားတွေ စုဆောင်းမိသွားမှာ။ နောက်ဆုံးမှာ သူဟာ သင်္ကန်းတော်ရဲ့ ပင်ကိုယ် စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ပြီး တကယ့်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့် မယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် သိမြင်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်သည် ‘မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား’ ကဲ့သို့ပင် လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင် သည့် အမြင့်ဆုံးသော မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သည် သင်္ကန်းတော်ကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။ ၎င်းသည် မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို မထိန်းချုပ်နိုင်သော သာမန် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလားအလာကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် အတွက် ရှည်လျားသော လေ့ကျင့်မှုနှင့် သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုများ လိုအပ်သည်။

ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော် ဝိညာဉ်မှာလည်း ထို့အတူပင်။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစဉ်တစိုက် စုဆောင်းအားဖြည့်ရန် လိုအပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်မှ လူသားအင်မော်တယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ သူသည်လည်း အောင်မြင် စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်၏ အထည်ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ လူသား တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ‘ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်’ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းရှင် သခင်နှင့် ညီမျှသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သည့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့် မည်။ ၎င်းသည် ‘မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတို့ထက်ပင် သာလွန်သွားပေလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်ဆိုသည်မှာ ကျွန်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တွေ့သမျှလူတိုင်းထံ လုံးဝ တွယ်ကပ်နေမည် မဟုတ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဤဝိညာဉ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားကောင်းစေရန် အကြံအစည်များစွာကို အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုအစီအစဉ်မှာ ဟုန်ယွိကြောင့် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြီ။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားပြီး ပုန်းအောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓ သင်္ကန်းတော်သည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဟင်းလင်း ပြင်နှင့် အချိန်ဝင်္ကပါများ၊ အလွှာပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်အစီအရင်များဖြင့် အစီအရင် များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားရာ၊ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင် ပုံကြမ်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ အချိန် အတော်ကြာသည့်တိုင် ထိုဝိညာဉ်သည် မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို ဟုန်ယွိကိုယ်တိုင်ပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ပုန်းကွယ်နေဆဲဖြစ်သော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသေးသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် မဟာဝဇိရပညာပါရမီကျမ်းကို ခုနကတင် တစ်ချက်မျှ ကြည့်ခွင့်ရ ခဲ့သဖြင့် အတိုင်းအဆမရှိသော အသိပညာများကို စုဆောင်းမိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်ကို အချိန်မရွေး သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ယခုမူ သူသည် သင်္ကန်းတော်ကို အနည်းငယ်မျှ အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

… …

ပြင်ပရှိ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်မှာ လုံးဝ အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမရှိသော ‘ယင်’ မိုးကြိုးများနှင့်အတူ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များမှာ လိပ်တက်နေတော့သည်။

ဟုန်ယွိ၊ ယွမ်ရှန်းရှန်းနှင့် အခြားသူများ ပူးပေါင်း၍ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို နှိမ်နင်းနေကြစဉ်၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် လေးဦးမှာ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ဟုန်ယွိက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး အတွေးစ ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သော်လည်း၊ ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ဖန်းယွမ် ထောင်မှာ ထိုကိုယ်ပွားမှာ သူနှင့်မဆိုင်သကဲ့သို့ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

“ယင်မိုးကြိုး၊ မီးစုန်းဘူး၊ ကောင်းကင်နေကြာပန်း နတ်ဘုရားရေအိုး၊ ယန်ခြောက်ပါး မီးနဂါးမှန်၊ သတ္တုဓာတ် ရွှေဓားမြှောင်၊ ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သား။”

ဖန်းယွမ်ထောင်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော် လည်း ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်တောက်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်း စွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဖန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်ထံတွင် အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော နတ်ဘုရား ရတနာ စုစုပေါင်း ငါးပါးရှိသည်။ ရတနာတစ်ခုချင်းစီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ ဘူးမှ အဆုံးမရှိသော မီးစုန်းအလင်းများနှင့် ယင်မိုးကြိုးများကို ထုတ်လွှတ်သည်၊ အိုးမှ ရေမိုးကြိုးပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်သည်။ မှန်မှလည်း နဂါးနှင့် မြွေပုံစံ မီးလျှံပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ရွှေရောင် ဓားမြှောင် ရှည်ကြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ စူးရှလှသော ဓားမြှောင်ရိပ်များ ပျံသန်းလာသည်။ ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သားမှာမူ ကြီးမားသော သစ်သားတုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟိန်းဟောက်၍ လိမ့်ဆင်းလာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ်လင်းရှန်းသည် ဘီးတစ်ဘီးအရွယ်အစား ရှိသော ကျောက်စိမ်းဖြူခွံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ထိုအခွံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မည်းသွားတော့ သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သံလိုက်က သံကိုဆွဲကပ်သကဲ့သို့ ဟုန်ယွိနှင့် အခြားသူများ၏ ခြေထောက်အောက်မှ စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဆန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာမူ ရေတွက်၍မရနိုင်သော မှော်သင်္ကေစာလုံးများ တောက်ပြောင်စွာ လင်းလက်နေသည့် ကြီးမားသော ဥကြီးတစ်လုံးကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

ဝူမိသားစု ခေါင်းဆောင်က သူ၏လက်ထဲတွင် အမိန့်ပေးအလံတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ထိုအလံမှာ ‘လေနှင့်မီး’ မှော်သင်္ကေတစာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အလံကို ဖြန့်လိုက် သည်နှင့် ခရမ်းရောင်မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သူတို့ လေးဦးစလုံးမှာ သံမဏိအမွှေးတိုင်အိုးကြီးတစ်ခုကိုလည်း ပူးပေါင်းထိန်းချုပ်ထား ကြပြီး၊ ၎င်းအတွင်းမှ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ မီးပွားပေါင်းများစွာ လွင့်စင် ထွက်ပေါ်လာနေသည်။

နတ်ဘုရားရတနာ ကိုးပါးထဲမှ ကျားယီ နဂါးစိမ်းသစ်သား၊ ယင်မိုးကြိုး၊ မီးစုန်းဘူး၊ ကောင်းကင်နေကြာပန်း နတ်ဘုရားရေအိုး၊ ယန်ခြောက်ပါး မီးနဂါးမှန်၊ သတ္တုဓာတ် ရွှေဓားမြှောင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူရထားခွံ၊ နဂါးဥ၊ လေမီးအမိန့်ပေးအလံနှင့် ကြယ်မီး အမွှေးတိုင်အိုးတို့မှာ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

လိပ်တက်နေသော အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များ အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်ခေါက်ချိုးနေတော့သည်။ အားလုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ရှိနေသည့်တိုင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ စက္ကူခေါက်ပန်းများအလား ခံစားနေရပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံဖြင့် အရှေ့အနောက် ခေါက်ချိုးခံနေရသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ဤမဟာအစီအရင်အတွင်း၌ လူတစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှပုံရ သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

ယင်မိုးကြိုးများ ကောင်းကင်အနှံ့ ပြည့်သွားသဖြင့် အောင်းလွမ်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၆ ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ပညာရှင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော် စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ကြစို့” ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ “မဟာဝဇိရပညာပါရမီကျမ်း၊ သင်္ကန်းတော်၊ ကြီးထွား စမ်း၊ ကြီးထွားစမ်း၊ စကြဝဠာဝတ်ရုံ လက်မောင်းစ။”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံ လက်မောင်းများကို ခါယမ်းလိုက်တော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သင်္ကန်းတော်၏ လက်မောင်းစမှာ ကော်ဇောလိပ်ကြီး တစ်ခုအလား အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပြန့်ကားသွားတော့သည်။ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များနှင့် ယင်မိုးကြိုး များသည် သင်္ကန်းတော်၏ လက်မောင်းဟပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲကျလာသော်လည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျက်စီးမသွားမီ မီးပွားအနည်းငယ်မျှသာ မြင်တွေ့ လိုက်ရသည်။

“အစွမ်းထက်လိုက်တဲ့ သင်္ကန်းတော်ပဲ။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ရဲ့ အစစ်မှန် စွမ်းအားပဲ။” ရှဲ့ဝန်ယွမ်က အံ့ဩဘနန်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိမှာ ပျံတက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ဖန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ဖန်းယွမ်ထောင်ထံသို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ နောက်ထပ် ‘မူလကံကြမ္မာတာအိုသစ်သီး’ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တွန့်လိမ်ခေါက်ချိုးထားသော ဟင်းလင်းပြင်အလွှာများကို မည်မျှအထိ ဖောက်ထွက်သွားသည် မသိရသော်လည်း၊ ဖန်းယွမ်ထောင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များနှင့် ယင်မိုးကြိုးများသည် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဟွီနဂါး လိပ်ခွံ၊ ကာကွယ်စမ်း”

ဖန်းယွမ်ထောင်၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဂါထာတစ်ခုကို စတင်ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏အောက်ခြေမှ လိပ်ခွံတစ်ခု ပျံတက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဒိုင်းလွှားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး လိပ်ခွံပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ နန်းဆောင်ကိုးခု ပုံကြမ်းများဖြင့် ထွင်းထုထားရာ၊ ကံကြမ္မာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာတိုက်ကွက်သည် လိပ်ခွံကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ၎င်းကို မဖောက်ထွက်နိုင်ဘဲ လုံးဝ တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

“ဒါဟာ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်ရဲ့ မူလစွမ်းအား၊ အိမ်မက်ဆိုးနဂါးလိပ်ခွံပဲ၊ ဟုန်ယွိ... မင်းမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား ရှိရင်တောင် မင်း သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက ဧကရာဇ်ဖန်ကိုယ်တိုင်မှ မဟုတ်တာ။ တကယ်လို့ ဧကရာဇ်ဖန် ကိုယ်တိုင် အသက် ဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ သဘာဝအတိုင်း သတ်နိုင်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။”

ကံကြမ္မာတိုက်ကွက်ကို တားဆီးပြီးနောက် ဖန်းယွမ်ထောင်က ဟုန်ယွိအား ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေသည်ဟု လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ၊ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းကြစို့၊ ဟုန်ယွိကို အတွင်းထဲမှာ လုံးဝ ပိတ်လှောင် ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို လုယူကာ သူ့ရဲ့ အတွေးစတွေကို သန့်စင်ပစ်မယ်။ သူ ပညာရှင် သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ဘာမှမရှိတော့အောင် လုပ်ပစ်ရမယ်။”

ဝမ်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဝမ်လင်းရှန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။

“မလောပါနဲ့ဦး။ သူ့ကို ပိတ်လှောင်ပြီးတာနဲ့ သူ့ဆီက ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းစာ’ ရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို ထုတ်ဖော်ခိုင်းရမယ်။ အဲဒါက ငါတို့အတွက် တကယ် အကျိုးရှိလိမ့် မယ်။”

ဆန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဟုန်ယွိက သူ့ကိုယ်သူ သူတော်စင်ငယ်လို့ ခေါ်ခံဝံ့လောက်အောင် မောက်မာ နေတာ။ ဒုတိယသူတော်စင်ဖြစ်ဖို့က လွယ်သလား။ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံမရှိ တောရိုင်းထဲမှာ မွေးလာပြီး ချေးနံ့နံနေတဲ့ကောင်။ သူက ဒုတိယသူတော်စင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နာမကို ညှိုးနွမ်း အောင် လုပ်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီနေ့ သူ့ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်၊ ဒါမှ သူ နေရာတိုင်းမှာ ပြဿနာလိုက်ရှာနေတာကို တားဆီးနိုင်မှာ။”

ဝူမိသားစု ခေါင်းဆောင်က ဟုန်ယွိကို ဒေါသထွက်ပြီး အမှားလုပ်မိကာ အခွင့်ကောင်းယူရန် ရည်ရွယ်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

…

“ကျုပ်က ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ မသိသေးပုံပဲ။ ကျုပ် လက်ထဲမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားပဲ ရှိတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား။ ကျုပ်လက်ထဲမှာ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားရော၊ ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ရဲ့ ဝတ်ရုံပါ ရှိနေတာ။ ကျုပ်က လောကကြီးရဲ့ နှလုံးသား၊ သူတော်စင်လမ်းစဉ်ရဲ့ နှလုံးသား မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလိပ်ခွံလေးက ကျုပ်ကို တားနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ တကယ် ထင်နေတာ လား။”

ဖန်းယွမ်ထောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ဝုန်းကနဲ မြည်သံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ သည်။

၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲထွက်ပေါ်လာသည့် ဟုန်ယွိပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် ဖန်းယွမ်ထောင်ရှိရာ နေရာတွင် လုံးဝ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မရေတွက်နိုင်အောင် တွန့်လိမ်ခေါက်ချိုးထားသော ဟင်းလင်းပြင် အလွှာပေါင်း များစွာနှင့် အစီအရင်ဝင်္ကပါ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်သန်းကာ၊ မိုးကြိုးများ၊ မီးလျှံများ၊ သစ်သားဓားမြှောင်များကို လျစ်လျူရှု၍ ဖန်းယွမ်ထောင်၏ တည်နေရာကို တိုက်ရိုက် ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုလိုက်ရာ သူဝတ်ဆင် ထားသော ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်မှာ ပြင်းထန်သော အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။ သူ၏ လက်ဝါးများကိုလည်း အလင်းလွှာပေါင်းများစွာက လွှမ်းခြုံထားသည်။

သူ၏ လက်ဝါးများသည် ‘ကံကြမ္မာ’ စွမ်းအင်အလုံးကြီး အစဉ်တစိုက် ပွတ်တိုက်နေသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး လူတိုင်းကို အသက်ရှူကျပ်စေလောက်သည့် ဖိအားမျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

ဝုန်း….

ဟုန်ယွိ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်မှာ ထပ်လျက် ဖန်းယွမ်ထောင်၏ ကာကွယ်ရေးလိပ်ခွံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ နန်းဆောင်ကိုးခု လိပ်ခွံသည် ဗောက်အိုးများကဲ့သို့ တကွဲတပြား ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ဇမ္ဗူမဟာအစီအရင်တစ်ခုလုံး၏ မူလအရင်းအမြစ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားပုံရသည်။

လိပ်ခွံ ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ ဖန်းယွမ်ထောင်သည် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း၊ သူက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ ရုတ်တရက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်ကာ လှုပ်ရှားလျက် အရိပ် ငါးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အစီအရင်၏ လွတ်မြောက်ခြင်းပညာကို အသုံးပြုကာ သူသည် အမှောင်တိမ်တိုက်များအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျား လွတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ဟုန်ယွိက လင်းယုန်ခြေသည်းကဲ့သို့ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးအတွင်း၌ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အရိပ်ငါးခုလုံးကို စုပ်ယူကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လိုက်တော့သည်။

ဤအရာများမှာ ဖန်းယွမ်ထောင်၏ အတွေးစများပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိက ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ဖမ်းချုပ်ကာ သူ၏လည်ပင်းကို အတင်းအကျပ် ညှစ်ထားလိုက်တော့သည်။

စာစဉ် (၄၆) ပြီးပါပြီ။

ဘာသာပြန်သူ နေဇင်။