အခန်း (၇-၉)

အပိုင်း ( 7 )

လုချန်ရှန်းလား။ ကြောက်မနေပါနဲ့ကွာ

စင်မြင့်ကို ဆေးကြောခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ ကွေ့ရှန်ယွမ်မှာ တဖန်ပြန်၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

စုမူယွဲ့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောစဥ်းစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ မမလေး ဘာတွေတွေးနေတာလဲ “ လူအိုကြီးတစ်ဦး ချဥ်းကပ်လာကာ၊ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ၊ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

“ လုချန်ရှန်းအကြောင်း စဥ်းစားနေတာပါ “

“ သူနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ တစ်ခုခုမှားနေလို့လား “ လူအိုကြီးမှ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

စုမူယွဲ့မှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ အကြီးအကဲချီ၊ ရှင်သူ့ကို ဘယ်လိုမြင်လဲ “

လူအိုကြီးသည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့ပြီးမှ၊ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

“ သူက လူပေါ့ကြော့ပဲ “

“ ရှင်လည်း အဲ့လိုပဲထင်တာလား “

“ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်ကို ဖယ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ မသိတဲ့လူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။ သူက တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ငါထင်နေခဲ့ဖူးတယ်၊ သူ့နောက်ကိုတောင် တိတ်တိတ်လေး လိုက်သွားခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပင်မဲ့ သူလုပ်နေတဲ့ အရာအားလုံးက လက်ဖက်ရည်သောက်တာ၊ အိပ်တာနဲ့ လမ်းသလားနေတာတွေပဲ၊ ဘာကိုမှ အလေးအနက် မထားသလောက်ပဲ “

လူအိုကြီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည့် သူ၏လေ့လာတွေ့ရှိမှုကို ပြောပြနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အရှေ့မှ ဝင်ပေါက်တွင် အထူးမှော်အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းကို ဖြတ်၍ လမ်းလျှောက်လာသူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံရေး အဆင့်များကို ဖော်ထုတ်ပြသပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

လုချန်ရှန်းသည် ဤနေရာသို့ အမြဲလာလေ့ရှိသော်လည်း အချိန်တိုင်းတွင် တူညီမနေခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ချီစုစည်းဖြင်း အဆင့်၁၊ အဆင့်၂နှင့် ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် အဆင့်၃သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ကိုယ်ပိုင်တပည့်များကို မဆိုထားနှင့်၊ သူသည် ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များထပ်ပင် နိမ့်ကျနေသေးသည်။

စုမူယွဲ့မှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ အဲ့လူက မရိုးရှင်းဘူးလို့ ကျွန်မ အမြဲလိုလို ခံစားနေခဲ့ရတယ်၊ တော်တော်လေးကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ် “

လူအိုကြီးသည် မည်သည့်စကားမှ ပြောမနေတော့ဘဲ၊ သတိပေးရုံသာ ပေးလာခဲ့သည် “ အရေးကြီးကိစ္စတွေကို မမေ့သရွေ့၊ မမလေး စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာက အဆင်ပြေပါတယ်။ ကန်းယွမ်ကားချပ်ကို ရကိုရမှ ဖြစ်မယ် “

“ ကျွန်မသိပါတယ် “ စုမူယွဲ့မှ ‌ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်ရှန်းသည် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူများကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလျက်ရှိသည်။

အစပိုင်းတွင် မည်သူမှ စကားမပြောခဲ့ကြပေ၊ သို့သော ထို့နောက်တွင် ရှီဖုန်းသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ သယ်ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

သူ့ကို ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေဖြင့် မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ကျင့်ကြံသူများ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူသုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးက စကားစပြောလာခဲ့သည် “ သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုပေးဖို့ သယ်သွားလိုက် “

“ ဟုတ် “

ရှီဖုန်း ထွက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်းဖြင့်၊ တစ်စုံတစ်ဦးမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ အဲ့ဒီ လုချန်ရှန်းက ………………. တကယ် ထူးခြားတာပဲ “

သူသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်အား မည်ကဲ့သို့ ဖော်ပြရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးကြောင့် အချင်းများနေသည့် လူငယ်နှစ်ဦး၏ သာမန်ဇာတ်လမ်းတွင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ရင်ဆိုင်ထိတွေ့ကြသည်က ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုတွင်လည်း ထိုအတိုင်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ သို့သော် လူတစ်စုက ရှီဖုန်းကို အုပ်စုဖွဲ့၍ ရိုက်နှက်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ အစကတော့ လုချန်ရှန်းကို ရိုက်နှက်ပြီး၊ ကျိုးချင်ယုကို ဆွဲထုတ်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အတိမ်အနက် စမ်းသပ်ဖို့ စီစဥ်ထားခဲ့တာပဲ၊ ဒါပင်မဲ့ သူက အကူအညီခေါ်လိုက်မယ်လို့ ငါတို့ မတွေးထားခဲ့မိဘူး “

“ အဲ့တာက အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး “

“ ဘာလို့တုန်းဟ “

“ လုချန်ရှန်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးက ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်လေ။ ရှီဖုန်းကို မတိုက်ခိုက်တာက သူအရူးမဟုတ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ်။ သူ့လိုလူမျိုးဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဓာတ်ကောင်းရှိနေမှာလဲ၊ သူက သူ့ကိုယ်သူအတွက် ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ “

“ အမှန်ပဲ “

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများ ကျဥ်းမြောင်းသွားကာ၊ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ပြောဆိုနေတော့သည် “ ငါက ဘယ်လိုလူမျိုး မို့လို့လဲ “

ထို့နောက်တွင် ထိုလူသုံးဦးသည် အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြကာ၊ လူတစ်ဦးမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့က ကျိုးချင်ယုရဲ့ အတိမ်အနက်ကို နောက်မှ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့။ အရေးအကြီးဆုံးက အခုလက်ရှိကိစ္စပဲ “

“ ကန်းယွင်ရဲ့ လှည့်ကင်းက ဒီနေ့ပြောင်းမှာ။ သူတို့က မိုးပြာတိမ်တိုက်ကို ပြန်သွားကြရင်၊ တစ်‌ယောက်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ ဆိုတော့ ငါတို့က နာရီဝက်ပဲ အချိန်ရတယ် “

“ အဲ့တာက လုံလောက်သင့်ပါတယ်လေ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နင့်မိသားစုကလည်း အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ ခေါ်လာခဲ့တယ်၊ ငါသူ့ကို အာရုံလွှဲထားလိုက်မယ်၊ မင်းတို့က လှုပ်ရှားကြ “

လူသုံးဦးသည် တစ်လှည့်စီ စကားပြောဆိုနေကြသည်။

သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်း၏ သိလိုစိတ်များ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ဒီကောင်တွေက နင့်မိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားနေကြတာပေါ့

“ အခွင့်အရေး တစ်ခါပဲ ရှိတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့က ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ကို သွားကြတော့မှာ၊ အဲ့အချိန်ကျရင် ဘာမှလုပ်လို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟိုလူ့ကို ငါအာရုံလွှဲပြီသွားရင်၊ မင်းတို့က နင့်မောင်နှမကို သတ်လိုက်ကြ။ တကယ်လို့ သူတို့က ကန်းယွင်မြို့မှာ အသတ်ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင်၊ နင့်မိသားစုက ဒီကိစ္စကို လုံးဝအလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး “

“ အဲ့အချိန်ကျရင် မိုးပြာတိမ်တိုက်ကလည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ နင့်မိသားစုရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင်၊ ငါတို့က သူတို့အားလုံးကို ဖယ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေး ရလာလိမ့်မယ် “

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်း အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤလူများက ဤကဲ့သို့သော အစီအစဥ်မျိုးကို ရေးဆွဲထားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နင့်ယုရှင်းသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်တွင် ပညာသင်ရန်အတွက် မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမတို့ မောင်နှမကသာ ကန်းယွင်မြို့တွင် သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဂိုဏ်းမှာလည်း သေချာပေါက် ဂယက်ရိုက်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ မီခိုးမှိုင်းတိုက်ကာ၊ နင့်မိသားစုနှင့် မိုးပြာတိမ်တိုက်အကြားတွင် ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာအောင်လှုံ့ဆော်မည်ဆိုပါက၊ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

“ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဒီလောက်တောင် ရက်စက်တာလားဟ “

လုချန်ရှန်းသည် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့သတ်ချင်နေသည့် လူမှာ သူနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်မနေခဲ့ပေ။

သို့သော် နင့်မောင်နှမ အသတ်ခံလိုက်ရကာ၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားရမည်ဆိုပါက၊ သူ့ကိုပါ ထိခိုက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ပေးမှုသာ မရှိဘူးဆိုပါက၊ သူမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်နည်း

သူတို့သည် သူ၏ထမင်းအိုးကို ရိုက်ခွဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုလူသုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးသည် ကွေ့ရှန်ယွမ်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူတို့က မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အပြောင်းအလဲများကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေကာ၊ နင့်ယုရှင်းက ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ သွားမည့် အချိန်ကိုပင် သိနေကြသည်။ သူတို့သည် အရာအားလုံးကို အသေအချာ စီစဥ်ထားခဲ့ပုံရသည်။

တစ်ခဏ အကြာတွင် အဝေးမှ လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ပုံရိပ်နှစ်၊ တစ်ခုကို တစ်ခုက လိုက်နေခဲ့ပြီး၊ ကွေ့ရှန်ယွမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကာ မြို့ပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကန်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများကို နိုးနိုးကြားကြား မဖြစ်သွားစေချင်ပုံရသည်။

အစီအစဥ် အောင်မြင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်နှစ်ဦးမှာ စတင်၍ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူတို့ ထလာသည့်အချိန်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ လက်နောက်ပစ်ထားသော ဟန်အမူအရာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

“ လုချန်ရှန်း “

ထိုလူနှစ်ဦးမှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် သူတို့၏ အရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေကာ ပြုံးပြလိုက်သည် “ ငါ့ဂိုဏ်းကို ဘာတွေကို လုပ်ခဲ့လို့၊ မင်းတို့တွေက ငါ့ဂိုဏ်းကို ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခပေးချင်နေရတာလဲ “

“ မင်းကြားသွားတာလား “

လုချန်ရှန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးသည် သတိကြီးဖြစ်သွားကြကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှု၍ သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားကိုပါ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

သူတို့သည် သူတို့၏ အစီအစဥ်ပေါ်သွားခဲ့ကာ၊ အဝိုင်းခံလိုက်ရပြီဟု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် လုချန်ရှန်းတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။

“ လုချန်ရှန်းတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ကြောက်နေဖို့ မလိုပါဘူးကွာ “

လူတစ်ဦးမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည်။

တစ်ခြားလူမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ တကယ်လို့ မင်းသာမပေါ်လာဘူးဆိုရင်၊ မင်းအသက်ရှင်ကောင်း ရှင်နေနိုင်သေးတယ်။ ဒါပင်မဲ့ မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် တူးနေတာပဲ “

“ ဘာလို့လေကုန်ခံနေဦးမှာလဲ။ သူ့ကို သတ် “

လူတစ်ဦးမှ စကားပြောဆို၍ သူ၏လက်ကို လှုပ်ရှားလာခဲ့ရာ၊ မှော်စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဓားချီလက်စည်းတံဆိပ်ကို ဖွဲ့စည်း၍၊ ၎င်းကို အပြီးသတ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် လုချန်ရှန်းကမူ ၎င်းကို မျက်လုံးထဲပင် မထည့်ဘဲ၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ကာ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်တာက နည်းနည်းလေး ခက်တယ်ဆိုပင်မဲ့ ကြိုးစားကြည့်လို့ရပါသေးတယ် “

“ ကြိုးစားကြည့်မှာလား “

“ မင်းက ငါတို့ကို ဖြေရှင်းချင်နေတာလား “

ထိုလူနှစ်ဦးသည် ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူတို့သည် စတင်၍ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဓားချီလက်စည်းတံဆိပ် ချဥ်းကပ်လာသည့် အချိန်တွင်၊ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ချေဖျက်သွားခဲ့သည်။

“ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဟ “

တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် လူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ သူမတုံ့ပြန်နိုင်ခင် အချိန်မှာပင် လုချန်ရှန်းသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားချီတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့ရာ၊ ထိုလူ၏လည်ပင်း ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ဘမ်းးး

ပုံရိပ်တစ်ခု လဲကျသွားခဲ့ပြီး၊ ကျန်နေခဲ့သည့်လူမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ “

လုချန်ရှန်း၏ ကျင့်ကြံရေး အဆင့်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါတွင် ကျန်ရှိနေသည့် လူအိုကြီးမှာ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် အသက်ဆယ့်ခုနစ်(သို့) ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံရေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ၊ သူတို့ထပ်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည်။

ကန်းယွင်ပြည်နယ်၏ လူငယ်ပါရမီရှင်များ၊ ဓားအင်မော်တယ်လေး ကျိုးချင်ယုတို့ကပင် သူနှင့်ယှဥ်လိုက်မည်ဆိုပါက မှေးမှိန်သွားကြရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် အနောက်သို့ လှည့်ကာ၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အဆိုပါ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိရုံဖြင့် သူက ထိုလူ့အား မယှဥ်နိုင်ဘူးဆိုသည်ကို သူသိနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်းမှ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ပုံရိပ်သည် ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ် ဖြစ်သွားကာ၊ ထိုလူ့၏ ပြေးလမ်းကြောင်းအရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်၊ မှော်စွမ်းအား ဖွဲ့တည်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုလူ၏ အသက်ဓာတ်ကို ငြှိမ်းသက်သွားခဲ့သည်။

လူအိုကြီးသည် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ သူသည် ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးအရာက အဆိုပါ ဂိုဏ်းကိုယ်တိုင်နှင့် ကျိုးချင်ယုတို့ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် လူငယ်လေးဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် အလောင်းနှစ်လောင်းကို ကြည့်ကာ၊ တွေးတောစဥ်းစားနေတော့သည်၊ ထို့နောက် တစ်ခဏအကြာတွင် သူသည် မီးစည်းတံဆိပ်ကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ မီးရှို့ပြာချလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် သူ၏အကျ်ီလက်ကို ဝေ့ရမ်းပြီး၊ ထိုဖုန်မှုန့်များကို ပြန့်ကျဲသွားစေကာ၊ ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေလိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် မြို့အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ၊ တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်ကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်၊ ဝိညာဥ်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အရေးပေါ်အချက်ပြမှု ဖြစ်သည်။

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

အပိုင်း ( 8 )

အဆင်ပြေပါ့မလား

မကြာခင်မှာပင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ သို့သော် သူသည် မည်သူ့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

လုချန်ရှန်းသည် အဝေးမှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် နင့်မိသားစုမှ လူများက အသိပေးလာမည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် နင့်မိသားစုမှ လူများ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြလာခဲ့သည်။

ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲသည် ခေါင်းတငြိမ်ငြိမ့်ဖြစ်သွားခဲ့ကာ၊ မြို့ပြင်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချနေတော့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှာ အမှန်ပင် ရင်ဖိုဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။ ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် အလွန်တရာ ရက်စက်လွန်းနေခဲ့ပြီး၊ သူကပင် အသက်အန္တရာယ်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအတွေးသည် သူ့အား ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းသို့ပြန်ရန် စဥ်းစားနေသည့် အချိန်မှာပင် သူသည် ကန်းယွမ်မြို့တစ်မြို့လုံး ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး၊ မည်သူမှ ထွက်သွားခွင့်မရှိဘဲ၊ လူများက စစ်ဆေးမေးမြန်းခံနေရသည်ဆိုသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်၊ သူသည် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရှာဖွေကာ၊ တန်းအိပ်နေတော့သည်။

သူသည် လိုအပ်သမျှကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမှ စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုတော့ပေ။

နောက်တစ်နေ့နံနက်ခင်း၌ သူသည် နေ့လည်ပိုင်းတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းမှာလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်၊ သူသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ဆီသို့ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်သွားနေခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် တွေ့သမျှ လူတိုင်းကို လိုက်နှုတ်ဆက်နေခဲ့ပြီး၊ တောင်ထွဋ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်မပြန်သွားဘဲ၊ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များ စုဝေးရာ နေရာဆီသို့ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များ ရင်ဆိုင်နေရသည့် ကျင့်ကြံရေး ပြဿနာများကို ကူညီဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့ဖူးသည်။

“ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း “

သူ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် အားလုံးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လာကြသည်။

လုချန်ရှန်းမှ စကားစပြောလိုက်သည် “ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ပြဿနာတွေ အကြောင်းကို ငါမေးခဲ့ပြီးပြီ၊ စလိုက်ကြစို့ “

ထို့နောက်တွင် သူသည် နေရာမှာပင် ထိုင်ချကာ၊ သူတို့ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှင်းပြပေးနေတော့သည်။

ဓားတာအိုသော်လည်းကောင်း၊ ကျင့်ကြံရေးသော်လည်းကောင်း၊ အဆောင်သော်လည်းကောင်း၊ ဆေးပညာသော်လည်းကောင်း၊ သူသည် လုပ်စရာမရှိသည့် အချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ် လေ့လာစမ်းသပ်ကြည့်လေ့ရှိသည်။

၎င်းတို့အားလုံးက သူလျှောက်ခဲ့ဖူးသော လမ်းများဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်၊ အဖြေပေးရခြင်းမှာ ထမင်းရေသောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ လူငယ်များက သန်မာအားကောင်းလာမည်ဆိုပါက၊ ဂိုဏ်းမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခြင်းသည် ရေရှည်တည်တံ့သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုဆီသို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတစ်ဦးတည်း မခုခံနိုင်သော အရာများ ရှိသောကြောင့်၊ သူသည် အစွမ်းထက် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို အမြဲလိုအပ်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းခန့်က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ရိုက်နှက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဘိုးဘေးအိုကြီးတစ်ဦး ရှိနေသေးသည်ကို သိနေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ညနေပိုင်းမှသာလျှင် မေးခွန်းအားလုံး အဖြေပြန်ပေးခြင်းကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် လူတစ်ဦးဦးက သဲလွန်စများ ရှာတွေ့သွားမည်ကို မကြောက်ပေ။ သူသည် စီနီယာအစ်ကို၏ အမြင်ကို သယ်ဆောင်ထားသောကြောင့်၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက၊ စီနီယာအစ်ကို၏ အမှားသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ညအမှောင်ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ လုချန်ရှန်းသည် ခါးထောက်ရင်းဖြင့်၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တက်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများက လုံးဝမပျောက်သွားသေးဘဲ၊ တစ်နေ့ခင်းလုံး ထိုင်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ ကျောအောက်ပိုင်းက အနည်းငယ် နာကျင်နေခဲ့သည်။

သူရောက်လာသည့် အချိန်တွင်၊ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူမြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှသာလျှင် သူသည် နင့်မိသားစုက ယနေ့တွင် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာမည်ဆိုသည်ကို အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။

သူ၏အကြည့်သည် မည်သည့်ဒေါသမှ မရှိဘဲ၊ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းကာ၊ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ ငါက အဲ့အကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် မေ့သွားရတာလဲဟ “

လုချန်ရှန်းမှ စကားပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လာကြသည်။

နင့်ယုရှင်း လှည့်ကြည့်လာခဲ့ပြီး၊ နင့်ယုချန်သည် အရင်ဦးဆုံး ရှေ့ထွက်ကာ၊ စကားပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း၊ မင်းက တကယ်ကို တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ။ အခုမှ ပြန်လာတယ်ပေါ့ “

“ အဟွတ်၊ မင်းက ဘာပေါက်ကရတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေလို့ကွ “

“ ခင်ဗျားဆီမှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် “

နင့်ယုချန်သည် ခါးထောက်ထားသော လုချန်ရှန်းကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နင့်ယုရှင်းမှာလည်း အနားသို့ တိုးကာ၊ စကားပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း “

သူမက သူ့ကို အာရုံမစိုက်သော်လည်း၊ ယဥ်ယဥ်ကျေးကျေး စကားပြောလာသေးသည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်မလား “ “ စီနီယာအစ်ကိုတွေက ဒီမှာ မရှိဘူးလား “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို မတွေ့ရသေးဘူး။ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကိုကတော့ ဆေးခန်းထဲမှာ ဆေးလုပ်နေတဲ့ပုံပဲ၊ အဲ့တာကြောင့် ကျွန်မက သူ့ကို မနှောင့်ယှက်လိုက်ဘူး “

“ အဲ့လိုကိုး “ လုချန်ရှန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ၊ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ကျင့်ကြံရေးဂျပိုးလေ။ သူဘယ်တော့ပြန်လာမလဲဆိုတာကို ပြောလို့မရဘူး။ မနက်ဖြန်မှ ငါသူ့ကို သွားရှာလိုက်မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က နားလိုက်ကြတော့ “

လုချန်ရှန်းသည် စီစဥ်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည့် အခန်းလွတ်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ပေါ်တွင် စီနီယာအစ်ကို သုံးဦးမျှသာ ရှိနေသောကြောင့်၊ နေရာလွတ်များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်စကားမှ ထပ်မပြောလာတော့ဘဲ၊ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် နင့်ယုချန်မှ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်နေရာမှာ ထားသင့်လဲ “

“ ဘာပစ္စည်းတွေလဲ “

“ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကြိုက်တဲ့ဟာတွေလေ “

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းကို ညွှန်ပြ၍၊ ပစ္စည်းများကို အထဲသို့ သယ်သွားရန် ပြောလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ဧရာမ သေတ္တာကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်၊ သူ၏အပြုံးမှာ နားရွက်များကို တက်ချိတ်လုမတတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တင် နင့်ယုချန်မှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်အစ်မကို ဂရုစိုက်ပေးဖို့ အစ်ကို့ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မယ်။ ကျွန်တော်သွားတော့မယ်နော် “

“ ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်း ………… “

လုချန်ရှန်းက သူ့ကို စကားပြန်မပြောရသေးခင် အချိန်မှာပင် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဘာတွေဒီလောက်တောင် လောနေရတာလဲဟ

လုချန်ရှန်းသည် များများစားစား တွေးတောမနေတော့ဘဲ၊ သူ၏လက်များကို ပွတ်၍ အခန်းအတွင်းသို့ တန်းဝင်သွားတော့သည်။

ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဧရာမ သေတ္တာကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်၊ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သေတ္တာငါးလုံး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် အဝတ်အိတ်တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အကုန်လုံးကို အိတ်အတွင်းသို့ ထိုးထည့်နေတော့သည်။

၎င်းတို့အပြင် ဓားသိုင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်အပြည့်ပါသည့် သေတ္တာတစ်လုံးနှင့် အဖိုးတန် ဓားတစ်ချောင်း ပါဝင်သည့် သေတ္တာတစ်လုံးပါ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ နောက်မှ သူ့စီနီယာအစ်ကို၏ အခန်းအတွင်းသို့ ၎င်းတို့ကို ပစ်ထည့်ရန် အချိန်ရှာရမည် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တစ်လလျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ဆယ်လုံးသာ ရရှိခဲ့သည်။ တစ်သောင်းသည် သူ့အား အချိန်နှစ်တစ်ရာကို သက်သာသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

“နင့်မိသားစုက အချမ်းသာဆုံး မိသားစုဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်တာပဲဟ၊ သူတို့က အရမ်းချမ်းသာကြတယ် “

လုချန်ရှန်းသည် ပိုကြည့်လေလေ၊ ပို၍စိတ်လှုပ်ရှားလေလေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများနှင့်ဆိုပါက၊ သူသည် ထပ်မံ၍ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုက္ခအများအပြားကို လျော့ပါးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

“ တကယ်လို့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကသာ နင့်မိသားစုနဲ့ လက်ထပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ အဆုံးမဲ့ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ထောက်ပံ့မှုကို ရသွားတာပဲ မဟုတ်ဘူးလားဟ “

သူသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ထိုစဥ် လုချန်ရှန်းသည် တည်ရှိမှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားကာ၊ အပြင်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် သက်တံ့ရှည်တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ကျိုးချင်ယုသည် ဓားပျံကို စီးနင်းကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကိုကြီး “

ကျိုးချင်ယုသည် သူ့ကို ကြည့်ကာ၊ သက်ပြင်းတချချ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ယမန်နေ့က ကိစ္စကို သိနေခဲ့သော်လည်း၊ အပြစ်မတင်ဘဲ၊ သတိပေးရုံသာ ပေးလာခဲ့သည်။

“ ဒီရက်ပိုင်းမှာ ကိစ္စတွေ ရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ နောင်မှာ အပြင်ထွက်မယ်ဆိုရင် သတိထား “

“ အိုကေလေ “ လုချန်ရှန်းမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နင့်ယုရှင်းသည် အသံများကို ကြားသွားကာ၊ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အဝေးမှ လှမ်းနှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို ချင်ယု “

“ ဂျူနီယာညီမလေး နင့် “ ကျိုးချင်ယုသည် မျက်နှာသေကြီးဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

နင့်ယုရှင်းမှ စကားစပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျင့်ကြံရေးကနေ ပြန်ရောက်လာတာလား “

“ ဟုတ်တယ် “

မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ ပျော်ရွှင်၊ စိတ်အားထက်သန်နေသော နှုတ်ဆက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့် အချိန်မှာပင်၊ ကျိုးချင်ယုမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို တစ်ချက်မျှ ငေးကြည့်ကာ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောလိုက်သည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေး နင့်က ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်မှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် မိုင်သောင်းနဲ့ချီပြီးတော့ ခရီးထွက်လာခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု လိုအပ်တယ်ဆိုရင်၊ ချန်ရှန်းကိုသာ မေးလိုက်။ သူက မင်းအတွက် အရာအားလုံးကို သေသေချာချာ စီစဥ်ပေးလိမ့်မယ် “

“ သူ ……. “

“ စောစောနားတော့ “

နင့်ယုရှင်းမှ သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလာခဲ့သော်လည်း၊ ကျိုးချင်ယုမှာ သူ၏အိမ်အတွင်းသို့ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူမနှင့် လုချန်ရှန်းတို့သာလျှင် ဤနေရာတွင် ကျန်နေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း ခေါင်းကိုက်သွားခဲ့ရသည်။ အစ်ကိုကြီး မင်းက တကယ်ပဲ မိုက်မဲတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ကစားနေတာလားဟ

ကန်းပြည်နယ်က အချမ်းသာဆုံးလူရဲ့ သမီးလေ၊ သူမက အိမ်မှာလည်း ကျင့်ကြံလည်းရနေတာပဲကို၊ ဘာလို့ ဒီကိုလာရမှာလဲဟ

သူမက မင်းအတွက် ရောက်လာတာလေ၊ မင်းက စကားလေး တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းတောင် မပြောပေးနိုင်ဘူးလားဟ

နင့်ယုရှင်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည့် အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းမှ စကားစပြောလိုက်သည် “ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အဲ့လိုပါပဲ။ သူက ကျင့်ကြံရေးကို စွဲလမ်းနေပြီးတော့၊ ဓားတာအိုကို သစ္စာရှိနေတာ။ ငါတောင်ပေါ် စရောက်တဲ့ ပထမနှစ်နှစ်တုန်းကဆိုရင်လည်း၊ သူက ငါ့ကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ထားခဲ့တာ။ နောက်တော့ နေသားကျသွားပါလိမ့်မယ်လေ “

“ ဒါပင်မဲ့ သူက …… “

“ ဂျူနီယာညီမလေး၊ နင်အဲ့လို လုပ်လို့မရဘူးလေ။ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုအမိဖမ်းရမလဲ ဆိုတာကို နင်သိလား “

“ သူ့ရဲ့ ဗိုက်ကို ဖမ်းရမှာလား “

လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားခဲ့သည် “ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဗိုက်ကို ဘာကိစ္စဖမ်းရမှာတုန်း။ သူ့ဆီမှာ စားသောက်ဖို့အချိန်တောင် ရှိလို့လား “

“ အဲ့တာဆိုရင် ကျွန်မက ဘယ်လိုဖမ်းသင့်တာလဲ “

“ ဖမ်းမှရမှာလား “

လုချန်ရှန်းမှာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

နင့်ယုရှင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ၊ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ကျွန်မ ဘာလုပ်သင့်လဲ “

“ သူကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ဟာတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးသင့်တယ် “ လုချန်ရှန်းမှ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ပြောပြပေးလာခဲ့သည် “ သူက ဓားတာအိုကို ရူးသွပ်တယ်လေ၊ အဲ့တာကြောင့် နင်ကလည်း ဓားတာအိုကို ကျင့်ကြံသင့်တယ်လေ။ အဲ့တာဆိုရင် နင်တို့က စကားပြောဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား “

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် နင့်ယုရှင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

သူမသည် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်လာခဲ့ပြီး၊ ဤလူက သူမ ထင်ထားသလောက် အသုံးမကျဖြစ်ကာ စာရိတ္တဆိုးဝါးနေသည် မဟုတ်ဘူးဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး အနေဖြင့် ယခုသူပြောခဲ့သည့် စကားများက အလွန်တရာ ကျိုးကြောင်းသင့်နေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် နင့်ယုရှင်းမှ စကားထပ်ပြောလာပြန်သည် “ ဒါပင်မဲ့ ဓားတာအိုက ကျင့်ကြံရခက်တယ်လေ။ စဖို့အတွက်တောင်မှ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အချိန်အများကြီး လိုအပ်တယ်၊ ကျွန်မ ….. “

“ အဲ့တာက မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာမတွေ့သေးလို့ပါ။ တကယ်တော့ အဲ့လောက်ကြီးလည်း မခက်ပါဘူးဟ “

“ တော်တော်ကြီးကို ရိုးရှင်းတာလား “

“ လုံးဝမခက်ဘူး “

“ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ ဘာလုပ်သင့်လဲ “

“ ငါ့ကိုသာ လာရှာလိုက် “

“ ရှင့်ကိုလား “

နင့်ယုရှင်းသည် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားကာ၊ မဝံ့မရဲဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဒါပင်မဲ့၊ ရှင် ….. ရှင်အဆင်ပြေပါ့မလား “

ထိုစကားတစ်ခွန်းသည် တောင်တစ်တောင်လုံးကို တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။

……………………………………………………………………………………………………………………………………

အပိုင်း ( 9 )

ရိုးသားမှု

တိတ်ဆိတ်နေသည့် တောင်ထွဋ်ပေါ်တွင် လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေလျက်ရှိသည်။

နင့်ယုရှင်းသည် ရိုးသားသော မျက်နှာထား၊ သံသယတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ ရှင်အဆင်ပြေပါ့မလားဆိုတာက ဘာစကားကြီးလဲ။ ကောင်မလေး၊ ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုဆိုတဲ့ ဆေးလုံးကို ကြားဖူးလား “

“ မကြားဖူးဘူး “

နင့်ယုရှင်းသည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည်။

ကန်းပြည်နယ်၏ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်သည့်အလျောက်၊ သူမ အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်သည့် ပစ္စည်းဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် လုချန်ရှန်းပြောသည့် ပစ္စည်းအကြောင်းကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

လုချန်ရှန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ၊ ဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ နင်မကြားဖူးဘူးဆိုတာကို ပုံမှန်ပါပဲ “

“ ရှင်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ “

“ အဲ့တာက ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်ဆင့်မကမ်းပေးခဲ့တဲ့ ငါ့ဆရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ သူက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို နှစ်ယောက်ကိုတောင် မသင်ပေးဘဲ၊ ငါ့ကိုပဲ သင်ပေးခဲ့တာ။ နင်ကသာ အဲ့ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရမယ်ဆိုရင်၊ နင်က ဓားတာအိုကို နားလည်သွားပြီးတော့ ဓားတာအိုရဲ့ အဆင့်၁ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ် “

“ တကယ်လား “

“ စစ်မှန်တယ်၊ ရိုးသားတယ်၊ ဆေးတစ်လုံးကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းပဲကျတယ် “

“ တစ်လုံးဝယ်မယ် “

နင့်ယုရှင်းမှ ချက်ချင်းပြန်ပြောလာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏လက်ထဲတွင် အိတ်တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပစ္စည်းတော်တော်များများကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည့် မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့ရာ၌ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ လုချန်ရှန်းကို မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန်၊ ညှိနှိုင်းရန်အတွက် စကားလုံးများစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတွင်မူ သူမစရသေးခင် အချိန်မှာပင် သူမမှ သဘောတူလာခဲ့လေသည်။

“ ဝယ်လိုက်ပြီလား။ မစဥ်းစားတော့ဘူးလား “

နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည် “ ရှင့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက သိပ်မကောင်းဘဲ၊ စိတ်သဘောထားကလည်း နည်းနည်းလေး ထူးဆန်းပြီးတော့ ရှင်နဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ လူတိုင်းက ပြောထားကြတယ်ဆိုပင်မဲ့၊ ရှင့်ရဲ့ စိတ်သဘောထားက အဲ့လောက်ကြီး မဆိုးဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ် “

လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ဘာတွေ ပြောနေတုန်း၊ ငါ့ကို ချီးကျူးနေတာလား၊ ဆူငေါက်နေတာလားဟ

နင့်ယုရှင်းမှ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ တစ်လုံးကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းပဲလား “

“ တစ်သောင်းပဲလားဆိုတာက ဘာစကားကြီးလဲ “

လုချန်ရှန်းသည် အနည်းငယ် နောင်တရသွားခဲ့သည်၊ သူသည် နင့်ယုရှင်း၏ ငွေကြေးအင်အားကို အထင်သေးနေမိခဲ့ပုံရသည်။

သူသည် စိတ်ခံစားချက်များ အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်၊ လူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေက ချိတ်ဆက်မနေဘူးပဲ

ထို့နောက်တွင် လုချန်ရှန်းသည် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို ယူလိုက်သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ အဲ့တာက ဘယ်အချိန်ရမှာလဲ “

“ မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ပို့ပေးမယ် “

“ သဘောတူတယ် “

နင့်ယုရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ကျိုးချင်ယုအတွက် မိုင်သောင်းနှင့်ချီ၍ ခရီးထွက်လာခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။

နင့်ယုရှန်း ထွက်သွားခဲ့သည့်နောက်တွင် လုချန်ရှန်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေသည့် အိတ်ကို ကြည့်ကာ၊ ဆေးမီးဖိုအခန်းဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

သို့သော် ဆေးမီးဖိုအခန်းအတွင်းသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် ယဲ့တျန်ရီက ပေါက်ကွဲသွားသော ဆေးမီးဖိုနှစ်လုံးနှင့် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို မင်းက ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို သန့်စင်နေတာလား “

“ ဘာကို ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးလဲ။ ငါက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးအတွက် နှလုံးသား သန့်စင်မှုဆေးကို သန့်စင်နေတာ “

“ အဲ့တာဆိုရင် ဆေးမီးဖိုတွေက ဘာလို့ ပေါက်ကွဲသွားရတာလဲ “

ယဲ့တျန်ရီမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါလည်း မသိဘူး၊ သန့်စင်ရေး အဆင့်မှားသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပါဝင်ပစ္စည်းမှာ ပြဿနာ ရှိနေတာများလားပဲ “

သူသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဥ်ကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ ပြန်လည်တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် လုချန်ရှန်းသည် ၎င်းကို ငေးကြည့်ကာ၊ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ နှစ်ခုလုံး မှားနေတဲ့ဟာကို။ နှလုံးသား သန့်စင်မှုမြက်က အရေးအကြီးဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းပဲ။ ဗဟိုချက်ကို ဖွဲ့စည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ထည့်ဖို့လိုအပ်တယ်၊ အဲ့လိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဆေးမီးနဲ့ တိုက်ပြီးတော့ ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မီးကလည်း တော်တော်ကြီးကို များနေတယ် “

“ မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ “ ယဲ့တျန်ရီ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ သူသည် လုပ်ငန်းစဥ်တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့သွားပုံရကာ၊ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ၊ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ မင်းက ဆေးပညာကိုလည်း သိတာပဲလား “

“ နည်းနည်းပါးပါးပါပဲ “

“ ဒါဆိုရင် မင်း ……… “

“ အို့၊ ကျွန်တော်က ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်ဘက်ကို ခဏခဏ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီးတော့၊ တစ်ခါတစ်လေမှာ တောင်ထွဋ်သခင် ပြောတာကို ကြားခဲ့ဖူးလို့ပါဗျာ “

“ မင်းက ဆေးတိမ်တိုက်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်ထွက်တယ်လား “

ယဲ့တျန်ရီ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။

ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်သည် ဆေးတာအိုကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ တောင်ထွဋ်သခင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမနေဘူးဆိုပါက၊ သူကိုယ်တိုင် ၎င်းကို လုပ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် တစ်ချိန်က ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်သခင်သည် သူ၏ စွမ်းရည်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့ဖူးသည်၊ သို့သော် သူ၏ဆရာဖြစ်သူသည် သူ့ကို ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် ဆေးပညာဆိုင်ရာ ဆေးကောင်းများစွာကို သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းကမူ စကားများများစားစား ထပ်မပြောဘဲ၊ ပေါက်ကွဲထားသည့် ဆေးမီးဖိုတစ်လုံးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည့် ဆေးပြာတစ်ချို့ကို သူ၏လက်ဖြင့် ဖယ်ရှားကာ၊ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ယဲ့တျန်ရီကမူ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သံသယတို့ဖြင့် ထုတ်ယူကာ၊ ကြိုးစားကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။

လုချန်ရှန်းကမူ သူ၏အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်းနက်နေသော လက်နှစ်ဖက်သည် လက်မအရွယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လှိမ့်ထုတ်နေခဲ့သည်။

“ ရတော့မယ် “

သူသည် ၎င်းကို ကြည့်ရင်းဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် လက်စည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်၊ ကြီးမားသော ဓားချီတစ်ခုသည် အခန်းအတွင်းတွင် ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ၊ ဓားအရိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူ၏မူလ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်၊ သူသည် ၎င်း၏ အစအနကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ ဆေးလုံးအတွင်းတွင် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးကို အပြီးသတ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် နင့်ယုရှင်းထံမှ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ ရယူရန်အတွက် ထိုအမည်ကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အလိမ်အညာ ဟုတ်မနေခဲ့ပေ။ ဆေးအတွင်းတွင် သူ၏မူလဓားရည်ရွယ်ချက် အပိုင်းအစတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက နင့်ယုရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည့်နောက်တွင်၊ အားဖြည့်ပေးခံရကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အမြစ်တွယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုနည်းလမ်းဖြင့် သူမသည် ဓားတာအို နားလည်သွားကာ၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်၁သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူမက မည်မျှ ဝေးဝေးသွားနိုင်မလဲဆိုသည်ကမူ သူမ၏ ကံကြမ္မာနှင့် စွမ်းရည်အပေါ်တွင် မူတည်နေမည် ဖြစ်သည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း ထိုနည်းလမ်းကို ကံအားလျော်စွာဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းထံတွင် မည်သည့်ဘေးထွက် ဆိုးကျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့‌ပေ။ ၎င်းက သူ့ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို စားသုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အချိန်တစ်ချို့ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို လိုအပ်နေသောကြောင့် သူ့ထံတွင် ရွေးချယ်စရာ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်ဝိညာဥ် ချီ အများအပြား လိုအပ်နေလျက်ရှိပြီး၊ အူတိုင် ဖွဲ့စည်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်နောက်တွင် ၎င်းက ပိုမိုဆိုးရွားလာမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူကသာ နည်းလမ်းတစ်ခုကို မစဥ်းစားထားဘူးဆိုပါက၊ သူသည် မျောက်နှစ်ရောက်သည့် အချိန်မှ အဆင့်ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

( အလွယ်ပြောရရင်တော့ အချိန်တော်တော်ကြာမှ အဆင့်တက်မယ်လို့ ပြောတာပါ )

၎င်းတို့ အားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် လှဲလျောင်းနေတော့သည်။

ယခုတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုနှစ်သောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရသောကြောင့် သူသည် သူက သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ ယခုလက်ရှိ တာဝန်များကို ပြီးဆုံးသွားစေပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည် ထပ်မံ၍ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို တွေးမိသွားသောအချိန်တွင် သူသည် ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားသွားခဲ့ရသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း၌ သူသည် နေ့လည်အထိ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ အိမ်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်၌၊ အရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် နင့်ယုရှင်းကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီမ၊ နင်က ………. “

“ ဒီမနက် ပို့ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ နေ့လည်တောင် ရောက်နေပြီလေ “

နင့်ယုရှင်းမှ အနည်းငယ် စောဒကတက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် တစ်ညလုံး စောင့်နေခဲ့ပြီး၊ မနက်မိုးလင်းလာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလူမှာ မထသေးဘဲ ဆက်အိပ်နေသည်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။

“ ဆောတီး၊ ငါပေါ့သွားမိတာပါ။ မနေ့ညက ညနက်တဲ့အထိ ဆေးလုံး သန့်စင်နေခဲ့ရတာလေ “

လုချန်ရှန်းသည် ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် ဆေးလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် ၎င်းကို ကြည့်ကာ သံသယဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ အဲ့တာက စားလို့ကော ရရဲ့လား “

“ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲ့တာကို စားလိုက်တာနဲ့၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို သန့်စင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ် “

နင့်ယုရှင်းသည် တံတွေးမျိုချကာ ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ဒီဟာကို ဘာတွေနဲ့ သန့်စင်ခဲ့တာလဲ “

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားတော့သည်။

“ အဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက တော်တော်ကြီးကို တန်ဖိုးကြီးတယ်။ ငါက ဆေးလေးတစ်လုံး သန့်စင်ဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းခဲ့ရတာဟ။ တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါက အဲ့တာကို ထုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဆေးအတွက် နင့်ဆီကနေ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေတောင် မယူခဲ့ရဘူး၊ ငါတောင် နည်းနည်းလေး ဆုံးရှုံးသွားသေးတယ် “

လုချန်ရှန်းသည် နာကျင်နေသော အမူအရာမျိုးဖြင့် စကားပြောလာခဲ့သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ဤစီနီယာအစ်ကိုက အပြင်ကမ္ဘာမှ ကောလဟာလများနှင့် မတူဘူးဟု ပိုပို၍ ခံစားသွားခဲ့ရသည်။

လုချန်ရှန်းကမူ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နင့်ယုရှန်းမှ ချက်ချင်း ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ အားနာမနေတော့ဘူးနော် ”

ထိုကဲ့သို့ ပြောလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် သူမ၏အခန်းဆီသို့ လှည့်ပြေးသွားတော့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ချက်ချင်းကြောင်အသွားခဲ့သည်။

စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့တာတောင်မှ၊ ကျေးဇူးတရားကို မပြဘဲ၊ ဒီလိုမျိုး ထွက်ပြေးသွားတယ်ပေါ့

“ ဟူး၊ ဒီနေ့ခေတ် ကောင်မလေးတွေကို လှည့်စားရတာက မလွယ်ဘူးပဲ‌၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရဖို့က ပိုပိုပြီးတော့ ခက်လာပြီ “

၎င်းတို့ကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် အလွန်တရာ စိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ခါရမ်းကာ အသာအယာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူ့ထံတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အတော်များများရှိနေသောကြောင့် ကျင့်ကြံရေးအတွက် နေရာတစ်ခု ရှာရန်သာ လိုအပ်နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဆေးမီးဖို အခန်းထံမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

“ ပြီးသွားပြီလား “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ ပြီးသွားပြီ “ ယဲ့တျန်ရီမှ အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

“ ကောင်းတယ်။ စီနီယာအစ်ကို ဆက်ပြီးတော့ အလုပ်ရှုပ်နေလိုက်တော့ “

လုချန်ရှန်းသည် ထိုစကားကို ပြောကာ၊ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့တျန်ရီမှ သူ့ကို တားဆီးလာခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီလေး၊ ငါမင်းနဲ့ စကားပြောချင်တယ် “

လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး၊ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသည့် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို ကြည့်ကာ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

“ ကိစ္စရှိလို့လား၊ စီနီယာအစ်ကို “

“ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်အရဆိုရင်တော့၊ မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားမှာ အားနည်းချက်တစ်ချို့ ရှိနေနိုင်ပင်မဲ့၊ မင်းက တော်တော်လေးကို ထူးချွန်တယ်။ မင်းက စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ဓားတာအို ပြဿနာကို မြင်နိုင်ပြီးတော့၊ တစ်ခါကြားလိုက်ရရုံနဲ့ ဆေးသန့်စင်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဥ်ကို မှတ်မိနေတယ်၊ အဲ့တာတွေက မင်းက တော်တော်လေး ထူးချွန်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ် “

လုချန်ရှန်းသည် သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့တျန်ရီမှ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ဆရာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဒီမှာ မရှိဘဲ၊ စီနီယာအစ်ကိုကလည်း ကျင့်ကြံရေးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတော့ မင်းကို ဆုံးမဖို့ လျစ်လျူရှုထားမိတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အခုအချိန်ကနေစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ငါကြီးကြပ်ပေးမယ်။ အချိန်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ မင်းက သေချာပေါက်ကို တစ်ခုခု အောင်မြင်မှာပဲ “

“ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော် ……… “

“ ထပ်ပြောနေဖို့ မလိုဘူး၊ ငါဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ “ ယဲ့တျန်ရီသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာမျိုးဖြင့် စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ကန်းယွင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သိပ်မကြာခင် အချိန်မှာ ဖွင့်တော့မယ်။ အချိန်ကျလာရင် မင်းက ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ် “

“ စီနီယာအစ်ကို၊ အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်က ……. “

“ ဘာကိုမှ စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုဘူး။ ကောင်းကောင်းနားနေလိုက်။ မနက်ဖြန်ကနေစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ပုံစံကျကျ ငါကြီးကြပ်ပေးမယ် “

ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျိုးချင်ယုကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“ အဲ့လိုမျိုး ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလားဟ “