အခန်း (၁၀-၁၂)

အပိုင်း ( 10 )

ငွေက အရာရာပဲ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းကို အိပ်ရာထဲမှ ဆွဲထုတ်နေတော့သည်။

ယမန်နေ့က ပြောထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် သူသည် သူ၏ဂျူနီယာညီငယ်ကို ကျင့်ကြံရန် ခေါ်ဆောင်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကန်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့က ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဒီလောက်ကြီး အလျင်လိုနေဖို့ မလိုဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ နေတောင် မပွင့်သေးဘူးလေ “ လုချန်ရှန်းသည် အိပ်ချင်မူတူးဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် စကားစပြောလာခဲ့သည်။

“ ဒီနေ့အတွက် အစီအစဥ်က မနက်ခင်းပဲ၊ တစ်သက်တာအတွက် အစီအစဥ်ကတော့ လုံ့လဝီရိယရှိဖို့ပဲ။ ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက ဇွဲရှိမှရမယ်။ ဆရာက ဒီမှာ မရှိဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကလည်း ကျင့်ကြံရေးနဲ့ အလုပ်များနေတယ်၊ အဲ့တော့ မင်းအတွက် ငါပဲရှိတော့တယ်။ ဒီနေ့ကစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ငါကြီးကြပ်ပေးမယ် “

ယဲ့တျန်ရီမှ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုလာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားတော့သည်။ ဆယ်နှစ်တိတိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေခဲ့တဲ့ကောင်ကို အခုမှ ပုံစံလာသွင်းနေတာလားဟ

“ ဆရာပြန်လာတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်နေပြီးတော့၊ သူ့ကို ကြီးကြပ်ခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကို့ကို ပြဿနာ မပေးချင်ဘူးဗျ “

သူသည် ယဲ့တျန်ရီက သူ့ကို သနားသွားမည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအချိန်တွင် ယဲ့တျန်ရီ၏ အမူအရာမှာ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်းကို ပြောပြချင်နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ချို့ ရှိနေတယ်၊ ဒါပင်မဲ့ မင်းက အဲ့အကြောင်းကို ပြောလာပြီဆိုတော့ အခုပဲ မင်းကို ပြောပြတော့မယ် “

“ ဘာလဲ။ ဆရာဆုံးသွားပြီလား “ လုချန်ရှန်း၏ အမူအရာ တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့တျန်ရီသည် ခေါင်းခါပြလာခဲ့ပြီး၊ တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစား‌နေခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ အစကတော့ ငါက ဆရာနဲ့အတူ ခရီးထွက်နေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပင်မဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ဆရာရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားခဲ့တယ် “

“ ပျောက်သွားတာလား “

“ ဟုတ်တယ်၊ နှစ်နှစ်လုံးလုံး ငါလိုက်ရှာနေခဲ့ပင်မဲ့၊ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူး။ အဲ့တာကြောင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ဂိုဏ်းကို ပြန်လာခဲ့ရတာ။ ဒါပင်မဲ့ အဲ့သတင်းပေါက်ကြားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေကပဲ အဲ့အကြောင်းကို သိထားကြတယ် “

ယဲ့တျန်ရီမှာ အလွန်တရာ လေးနက်နေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

သူက လမ်းမပေါ်တွင် ပုံမှန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်နေသည့် အချိန်တွင်၊ လူအိုကြီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ထူးခြားကာ၊ သူက လူတစ်သန်းတွင် တစ်ယောက်သာလျှင် ရှိသည့် ကျင့်ကြံရေး ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကြိမ်ဖန်များစွာ စည်းရုံးနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် သူ့ကို သူ၏တပည့်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်နှင့် တိုက်ရိုက်ချည်နှောင်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကြီးမားလွန်းလှသော မိသားစုအမွေအနှစ်အား မည်သူဆက်ခံသွားလဲဆိုသည်ကို မသိရခြင်းမှာ နှမြောဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

သို့သော် သူသည် ဤနေရာသို့ ‌ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျင့်ကြံရေးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမည်ဟုသာ တွေးနေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ဆရာဖြစ်သူသည် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တစ်ရက် အကြာတွင်၊ သူ့ကို သူ၏စီနီယာအစ်ကိုထံသို့ ပစ်ပေးကာ ခရီးထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤမျှခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးက မည်ကဲ့သို့ ရှင်သန်နေထိုင်ရမလဲဆိုသည်ကို ဆယ်နှစ်တိတိ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်တိတိ သတိကြီးကြီးထား၍ ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ကာ၊ အရွယ်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ဆရာ ပျောက်သွားပြီဆိုသည့် စကားကိုသာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

“ ငါက ဘယ်လို ဓားပြသဘော်ပေါ်ကို ရောက်လာခဲ့တာလဲကွာ “

ထိုအချိန်၌ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ခံစားချက်တို့ဖြင့် ရောထွေးသွားခဲ့သည်။ ဆရာရှိတာနဲ့ မရှိတာက ဘာကွာလို့လဲဟ

ယဲ့တျန်ရီကမူ သူ၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိမပြုမိဘဲ၊ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါကြားတာထားကတော့ ဆရာက ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာတုန်းက ရောက်လာခဲ့တာတဲ့။ သူရောက်လာခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်နေတဲ့ပုံပဲတဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်တုန်းက သူက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက်ကြီး မှတ်မိသွားပြီးတော့ ခရီးထွက်ချင်လာခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းက သူ့ကို စိတ်ပူတဲ့အတွက် ငါ့ကို လိုက်သွားခိုင်းခဲ့ပင်မဲ့ အဆုံးမှာတော့ ဆရာ့ကို ပျောက်သွားတာပါပဲ ……. “

သူသည် ထိုစကားကို ပြောနေရင်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်နေခဲ့မိသည်။

လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူကလည်း ရိုးသားတဲ့ နှလုံးသားလေးနဲ့ သနားဖို့ကောင်းတဲ့ လူပဲကိုး

“ စီနီယာအစ်ကို၊ စကားပြောနေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ သေချာလေး ကျင့်ကြံလိုက်ရအောင် “

သူသည် ထိုစကားကို နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့်သာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ယဲ့တျန်ရီကမူ ရုတ်တရက် တက်တက်ကြွကြွ ခေါင်းငြိမ့်လာခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာ ညီငယ်လေး မင်းမှန်တယ်။ ငါသေချာ လေ့ကျင့်မှဖြစ်မယ်၊ အူတိုင် ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ရင် အပြင်ထွက်ပြီးတော့ သူ့ကို သွားရှာမယ်။ အဲ့လူအိုကြီးကို ငါသေချာပေါက် ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ် “

“ … “

လုချန်ရှန်းမှာ ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။ ဆရာက သူ့ဘဝသူ အေးအေးဆေးဆေးဖြတ်သန်းချင်လို့ ထွက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေဟ၊ မင်းက သူ့ကို လိုက်ရှာချင်နေသေးတာလား

ပြောကြဆိုကြရင်းဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည့် တောင်တစ်လုံး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုတောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းမှာ ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

“ မင်းငါ့ကို မနက်စောစောနှိုးခဲ့တာက အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်တွေရဲ့ စမ်းသပ်ကွင်းဆီ ခေါ်လာဖို့လား “

လုချန်ရှန်း အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် ဂိုဏ်းနှင့် မိုင်ရာဂဏန်းအကွာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်များအတွက် သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားသည့် စမ်းသပ်ကွင်းဖြစ်သည်။

တစ်ခြားလူများ၏ အမြင်တွင်မူ၊ သူက ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃ ကျင့်ကြံရေးကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များနှင့် မယှဥ်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏အထောက်အထားကြောင့် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခြင်းမှာ သူ့ကို အရိုအသေမဲ့ရာကျနေခဲ့သည်။ အနိမ့်ဆုံးအနေဖြင့် သူ့ကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များ၏ စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ ခေါ်သွားသင့်ပေသည်။

ယဲ့တျန်ရီမှ လေသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီလေးရာ၊ မင်းဘာမှမသိပါဘူးကွာ၊ ဂိုဏ်းက ဒီနေရာကို အဆင့်မြှင့်ထားတယ်လေ၊ အရင်တုန်းကထပ် အများကြီး ပိုခက်နေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ စိတ်ဝိညာဥ် သွေးကြောတစ်ခုရှိတာကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကတောင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဒီကို လာတတ်တယ် “

လုချန်ရှန်းသည် အသာအယာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်၊ သူသည် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယမန်နေ့ညက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဥ် သွေးကြောတစ်ခုရှိကြောင်းကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သိရှိထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကြောင့်ပင် ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီကိုလာတာက ဘာအကျိုးရှိမှာမို့လို့လဲ

သို့သော် သူသည် ထိုအကြောင်းများကို ပြောပြရန် ပျင်းရိလွန်းနေခဲ့သည်။

ဤနေရာက ထူးခြားမနေသော်လည်း၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့ထံတွင်လည်း ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း ရှိနေသောကြောင့် သူသည် ဤနေရာတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်၌ ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းက စတင်၍ ကျင့်ကြံနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

လုချန်ရှန်းသည် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်းဖြင့် စိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။ မင်းက ကြင်နာပြီးတော့ ကူညီချင်တယ်ဆိုတာကို ငါသိပါတယ်ကွာ

တာအို၏ ဖျက်ဆီးမှုနှင့် သေဆုံးမှုများ အချိန်မရွေး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ကျင့်ကြံရေးလောက၏ ရက်စက်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးသည့် အချိန်ကတည်းက၊ သူသည် သူက တစ်နေရာရာတွင် လူမသိသူမသိ သေဆုံးသွားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ပေါ့ဆမနေဝံ့ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုနှစ်သောင်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းသည် သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်၉သို့ အရောက်သွားနိုင်မည့် လမ်းမှာ အလွန်တရာ ရှည်လျားနေခဲ့ပြီး၊ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုတစ်သိန်းမရှိဘူးဆိုပါက၊ သူအဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းရ့ အဆင့်၉ကတောင် ဒီလောက်လိုအပ်နေတယ်ဆိုရင်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် လိုနေလိုက်မလဲ။ ငါက လုယက်ခိုးဝှက်ရတော့မှာလား “

လုချန်ရှန်းသည် လွန်စွာစိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။

သူလိုအပ်သည့် ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းနေခဲ့သည်။ သူစုပ်ယူဝါးမြိုခဲ့သည့် ဝိညာဥ်ချီသည် လူနှစ်ဦးကို တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားအောင် ထောက်ပံ့ပေးရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထပ်ပင် ပိုနေခဲ့သည်။

သူသည် မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်ချင်နေခဲ့သည်။ မှတ်တမ်းများအရ၊ ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူက မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျင့်ကြံရာတွင် ကြုံတွေ့ရသည့် နာကျင်မှုမျိုးကို ခံစားရတော့မည် မဟုတ်ဘူးဟု ဆိုထားသည်၊ သို့သော် အဆင့်ထိုးဖောက်မှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ထံတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ ပြတ်လပ်နေသောကြောင့်၊ မည်သည့်အချိန်မှ မွေးရာပါဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်မလဲဆိုသည်ကို သူမသိပေ။ ထိုအချိန်၌ နင့်ယုရှင်းသည် သူ၏အတွေးထဲသို့ ထပ်မံ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးရဲ့ သမီးဆိုတော့ သူမက တော်တော်ကြီးကို ချမ်းသာလောက်တယ် “

၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် ချက်ချင်းအကြံရသွားခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှ ကြာနေခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ နင့်ယုရှင်းမှာလည်း ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနေနိုင်သင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမထံတွင် တိုးတက်မှုရှိ၊ မရှိဆိုသည်ကို သွားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။

လုချန်ရှန်းသည် တစ်ခဏအကြာတွင် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ပေါ်သို့ မရပ်မနား ပြေးတက်သွားတော့သည်။

ပြန်‌ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ကျောက်သားစားပွဲခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ၊ စာအုပ်နှင့် စာလိပ်များစွာ စုပုံထားပြီး၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် သူမကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်၊ မအောင်မြင်ဘူးလား။ အဲ့လို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ “

လုချန်ရှန်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် ရှိနေသည့် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားမိနေခဲ့သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် သူ့ကို မော့ကြည့်လာခဲ့ပြီး၊ အသာအယာ သက်ပြင်းချ၍ စကားပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ကျွန်မ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ် “

“ ဒါဆိုရင် နင်က ဘာလို့ စိတ်ညစ်နေရသေးတာလဲ။ စီနီယာအစ်ကိုက နင့်ကို လျစ်လျူရှုထားတုန်းပဲလား “

“ မဟုတ်ဘူး “ နင့်ယုရှင်းသည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို ခါရမ်းပြလာခဲ့သည် “ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကျွန်မအပေါ်မှာ ရှိတဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ သဘောထားက ပိုပြီးတော့ ပျော့ပျောင်းလာခဲ့တယ်။ သူက ဓားတာအိုအကြောင်းတွေကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပေးခဲ့ပြီးတော့၊ သူသိထားသမျှ အသိအမြင်တွေနဲ့ မှတ်စုတွေကို ပေးပြီးတော့၊ ရှင်းပြဖို့အတွက် ကျွန်မဆီကို နေ့တိုင်းရောက်လာခဲ့တယ် “

“ အဲ့တာက ကောင်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့က ပိုပြီးတော့ နီးစပ်လာပြီလေ။ မင်းက ဘာကို တွေးပူနေရသေးတာလဲ “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ပြောလိုက်သည်။

စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို သူသိထားသလောက်အရဆိုပါက၊ သူ၏ အာရုံကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးမှာ ဓားတာအို(သို့) ဓားတာအဆိုဆိုင်ရာ ရှားပါး စာပေမှတ်တမ်းများ(သို့) ဓားတာအိုကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သူများ၏ ရှေးလူတို့၏ မှတ်စုများ(သို့) ဓားတာအို ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

၎င်းက အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုလိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် စားပွဲခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ဒါပင်မဲ့ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်မှ ကျွန်မက အဲ့ဟာတွေကို နားမလည်သေးဘူး။ အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်မက တိုးတက်မှု မရှိသေးဘူးဆိုတာကို သူတွေ့သွားလိမ့်မယ်၊ အဲ့အချိန်ကျရင် သူက ………. “

လုချန်ရှန်းသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို နားလည်သွားကာ၊ ထိုစားအုပ်များကို ကောက်ယူဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏခန့် အကြာတွင် သူသည် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ဒီဟာက နည်းနည်းလေးတော့ ရှုပ်ထွေးတယ်။ ဓားတာအိုရဲ့ အဆင့်၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်၆ကို ရောက်မနေဘူးဆိုရင်၊ နားလည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး “

နင့်ယုရှင်းသည် ပိုတွေးလေလေ၊ ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေလေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ဒါပင်မဲ့ အဲ့တာက ပြဿနာကြီးတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကသာ ဆက်ပြီးတော့ တိုးတက်နေသရွေ့၊ မင်းက အဲ့တာတွေကို နားလည်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့တာဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း သေချာပေါက် တိုးတက်လာပြီးတော့၊ အချစ်ပန်းတွေ ပွင့်လန်းလာလိမ့်မယ် “

နင့်ယုရှင်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်၊ သို့သော် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။

“ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့က ဘယ်လိုလုပ်လွယ်မှာလဲ။ ကျွန်မက ဓားတာအို ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူးလေ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာနိုင်မှာလဲ “

သူမသည် လေလျော့နေသည့် ပူဖောင်းသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ တကယ်တော့၊ အဲ့လောက်ကြီး မခက်ပါဘူးဟ “

“ တကယ်လား “

နင့်ယုရှန်း တက်ကြွသွားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည် “ နင့်ဆီမှာ ပိုက်ဆံသာ ရှိနေသရွေ့ပေါ့ “

……………………………………………………………………………………………………………………………………

အပိုင်း ( 11 )

သစ္စာရှိသော အရောင်းသမား

လုချန်ရှန်း၏ စကားလုံးများသည် နင့်ယုရှန်းကို ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

သူမ၏ဖခင်သည် ကန်းပြည်နယ်၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ ငွေကြေးလုံးဝပြတ်လပ်မနေခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ငွေသုံးစွဲခြင်းက သူမ၏ ဓားပညာကို တိုးတက်စေနိုင်ပြီး၊ သူမသည် ၎င်းက အလွယ်ကူ၊ အရိုးရှင်းဆုံး နည်းလမ်းဟု ထင်သွားခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကိုလု၊ ရှင့်ဆီမှာ အဖြေတစ်ခု တကယ်ရှိတာလား “

“ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပင်မဲ့ ဈေးကတော့ နည်းနည်းလေး မြင့်နေနိုင်တယ် “ လုချန်ရှန်းသည် အခက်တွေ့နေသော ဟန်အမူအရာမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နင့်ယုရှန်းမှ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ ဘယ်လောက်လိုလို့လဲ “

“ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းနဲ့သုံးတုံး “

လုချန်ရှန်းသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

ယခင်က အတွေ့အကြုံများကြောင့် သူသည် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းကို ရဲရဲတင်းတင်း သတ်မှတ်လိုက်သည်။

တောင်ထွဋ်သခင် တစ်ဦးကပင် တစ်လလျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုတစ်ရာကျော်မျှသာ ရရှိတတ်ပြီး၊ ထိုပမာဏသည် သူတို့၏ ဆယ်နှစ်တာ လစာထပ်ပင် ပိုများနေသေးသည်။

သူသည် ညှိနှိုင်းရန် လမ်းဖွင့်ပေးထားခဲ့ပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးအနေဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၁၄၀၀၀(သို့) ၁၅၀၀၀မျှ ရရှိရန် ရည်မှန်းထားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူသည် နင့်မိသားစု၏ အင်အားကို အထင်သေးမိနေစဲဖြစ်သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ၊ သူမ၏လက်စွပ်အတွင်းမှ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အိတ်တစ်လုံးကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အတွင်းတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းကျော်အထိ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

“ ဒါက ……… “

လုချန်ရှန်းသည် အတွေးယာဥ်ကြောအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဒီကောင်မလေးက တော်တော်ကြီးကို မာနကြီးလွန်းတာပဲ၊ ဈေးဆစ်ဖို့တောင် မကြိုးစားဘူး

“ နင်တို့ နင့်မိသားစုဆီမှာ ငွေဘယ်လောက်တောင် ရှိနေတာလဲ။ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း ပေးရတာကို မျက်တောင်တောင် မခတ်ဘူးပေါ့ “

နင့်ယုရှင်းမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ တကယ်လို့ ငွေသုံးပြီးတော့ ဓားပညာကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နှစ်သောင်းလောက်က ဘာမို့လို့လဲ “

ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးကို လက်ခံခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ လုချန်ရှန်းသည် ကံမကောင်းဘူးဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းက စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းမွန်သော မွေးဖွားခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ ကျန်ရှိနေသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပေသည်။

( နောက်ခံတောင့်တဲ့ မိသားစုဆီမှာ မွေးမလာတဲ့အတွက် ကံမကောင်းဘူးလို့ ခံစားသွားရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ )

နင့်ယုရှန်းမှ ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုလု၊ ကျွန်မတို့က ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ “

“ အဲ့စာအုပ်တွေ ဖတ်နေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ တကယ်လို့ အဲ့တာတွေကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင်၊ အမှတ်တရအဖြစ် သိမ်ထားလိုက်၊ အခုတော့ နားနားလောက် သွားနားလိုက်၊ မနက်ဖြန် မနက်မှ ငါ့ကို လာရှာလိုက် “

“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို “

ကျေးဇူးတင်ရမဲ့လူက ငါပါ

လုချန်ရှန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှရှ ရှူသွင်းနေတော့သည်။ သူသည် သူမထံမှ ငွေကို အလွယ်တကူ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ကိစ္စများက ထိုအတိုင်းသာ ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ သူမကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သရွေ့၊ ငွေ ၁သိန်း(သို့) ၂သိန်း ရရှိရန်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဟုတ်မနေတော့ပေ။

သို့ရာတွင် သူသည် သူမကို သတိပေးလိုက်သည် “ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်၊ နင်ကတိပေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ် “

“ ဘာကြီးလဲ “

“ ငါတို့ကြားက ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ သိလို့မရဘူးနော်။ အဓိကကတော့ ငါ့ရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် ငါ့ဆရာရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းဆီက အကူအညီကို လိုအပ်လို့ပဲ။ သူက လူတွေက ဒီအကြောင်း သိနေတာကို မကြိုက်ဘူး။ မင်းကလည်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်လို့ မရဘူးနော်၊ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုက မင်းကို ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး “

“ ကောင်းပြီ “

နင့်ယုရှင်းသည် လေးနက်စွာ ကတိပေးလာခဲ့ပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ အာမခံခဲ့ပြီးသည့်နောက်မှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယခင်က ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုဆေးနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယတစ်ချို့ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့်သံသယမှ မရှိတော့ပေ။

သူမသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကျိုးချင်ယုကပင် ၎င်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လုချန်ရှန်းကို ယုံကြည်ရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်၊ ၎င်းက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်၊ အကယ်၍ အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လုချန်ရှန်းသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်နေတော့သည်။

သူသည် ကန်းယွင်မြို့သို့ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့နှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဆေးဆိုင်သို့သွားကာ၊ ဝိညာဥ်ကျောက်၃ခုကို ဆေးဝယ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်သောင်းကမူ သူ၏လုပ်အားခ ဖြစ်သည်။

နင့်ယုရှင်းက ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက၊ သူ၏ဘဝက သာယာစိုပြေလာခဲ့ပြီး၊ တစ်နေ့လျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းတိတိ ရရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏လပေါင်းများစွာ ရရှိမှုထပ်ပင် ပိုမိုများပြားနေခဲ့သည်။

၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် နင့်ယုရှင်းကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မြှင့်တင်ပေးမှု ပေးသင့်၊ မပေးသင့်ဆိုသည်ကို စဥ်းစားနေတော့သည်။

သူမကို ဓားပညာ အဆင့်၄နဲ့ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၉ကို ရောက်သွားစေပြီးတော့၊ သူမဆီကနေ ၁သိန်းလောက် တောင်းလိုက်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်မလား

လုချန်ရှန်း၏အမြင်တွင် ချီစုစည်းမှု အဆင့်၉ဖြစ်စေ၊ ဓားတာအို အဆင့်၄ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမှ ခက်ခဲမနေခဲ့ပေ။ လူတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်က အလွန်တရာ မဆိုးရွားသေးသရွေ့၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ အလွယ်တကူ အောင်မြင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးသည် သူ၏လမ်းညွှန်မှုများကြောင့်ပင် ယခုလက်ရှိ အောင်မြင်မှုများကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို သူဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျိုးချင်ယု၏ လမ်းကြောင်းမှာ ပိုမိုချောမွေ့လွယ်ကူနေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ၊ ပို၍ အဓိပ္ပါယ်ရှိလေလေဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် လှည့်ပြန်ကာသွားကာ၊ အစီအစဥ်တစ်ခု ရေးဆွဲရန် ပြင်လိုက်သည်၊ သို့သော် သူခေါင်းလှည့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပုံရိပ်အများအပြားက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

“ လုချန်ရှန်း “

အေးစက်ကာ မ‌ကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှ ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ရှီဖုန်းဖြစ်နေသည်ဆိုသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်၌ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးပါ သူနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။

“ အော်၊ ညီအစ်ကိုရှီကိုး။ အရင်ရက်တွေတုန်းက မင်းဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ မင်းက ဘာလို့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ပုံ ပေါ်နေရတာလဲဟ “

လုချန်ရှန်းသည် အပြုံးဖြင့် စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်တစ်ဦးကို ခေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ သူလုပ်လိုသမျှ အရာတိုင်းကို လုပ်နိုင်သည့် ကန်းယွင်မြို့၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်။

ရှီဖုန်းဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် လူအိုကြီးသည် တဟားဟားရယ်မောကာ စကားစပြောလာခဲ့သည် “ ဆိုတော့ မင်းက ဓားအင်မော်တယ်လေးရဲ့ ဂျူနီယာညီပေါ့၊ မိတ်ဆွေလေး။ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီးတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မျိုးဆက်ကနေလာတာပဲ “

“ အဘိုးက ကြင်နာလွန်းနေပါပြီဗျာ “ လုချန်ရှန်းသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် သတိတကြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ရှီဖုန်း၏ အမူအရာကမူ ပိုပို၍ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ဟန်ဆောင်မျက်နှာများကို သည်းမခံနိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ သူ့ကို အုပ်စုဖွဲ့ကာ ဝိုင်းရိုက်ခဲ့သည့် အချိန်ကကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အခု အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်ရှိနေတော့၊ နှိမ့်နှိမ့်ချချ ပြုမူနေတယ်ပေါ့လေ

သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် လူငယ်မှာလည်း အသာအယာ ရယ်မောနေတော့သည်။

“ မိတ်ဆွေလေး၊ မင်းက အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းနေတာပဲ “ လူအိုကြီးသည် အပြုံးဖြင့် စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည် “ ဒီကလူကြီးမင်းက ဘာကိစ္စရှိလို့ ကျုပ်ရဲ့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာရတာလဲဗျ “

“ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို တောင်တန်းကြီးတွေက ကျောထောနောက်ခံပေးထားပြီးတော့၊ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ကြာတိုင်းမှာ သားရဲလှိုင်းက တိုက်ခိုက်လာလေ့ရှိတယ်လေ။ ငါတို့က ဒီကဖြတ်သွားရင်းနဲ့ ကူညီပေးဖို့ တွေးထားကြတာလေ၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို မြင်ချင်တာလည်း ပါတာပေါ့ကွာ “

“ ကျွန်တော်သိပြီ “ လုချန်ရှန်းသည် ထိုလူစုကို သံသယတို့ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ကို နှောင့်ယှက်မနေတော့ဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိနေသေးလို့ သွားပြီနော် “

သူသည် စကားပြောနေရင်းဖြင့် ထိုလူသုံးဦးကို ဆက်လက်၍ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

လုချန်ရှန်းထွက်သွားသည့်နောက်တွင် လူအိုကြီးမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃၊ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သာမန်ပါပဲ၊ ကောလဟာလတွေနဲ့ အများကြီးသိပ်မကွာဘူး “

“ အကြီးအကဲ၊ သူအရူးလုပ်တာကို မခံရစေနဲ့နော်။ အဲ့လူက လုံးဝအရှက်မရှိဘူး။ အရင် …….. “

ရှီဖုန်းသည် သူခံစားခဲ့ရသည့် အရာများကို ပြန်၍ပြောပြနေတော့သည်။

“ ငါတို့က ဘာလို့ ဒီကိုရောက်လာရလဲဆိုတာကို မမေ့နဲ့။ အသေးအမွှားကိစ္စလေးကြောင့် ငါတို့အစီအစဥ်တွေကို မပျက်စီးစေနဲ့ “

“ ဟုတ်ကဲ့ “

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်တွေးတောစဥ်းစားကာ၊ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

အရင်တုန်းက ဒီကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို အသုံးချဖို့ စီစဥ်နေခဲ့တာလေ။ အခုတော့ ဘာကိစ္စ ဖော်ရွေကြင်နာနေကြတာတုန်းဟ

ဒီကောင်တွေက ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ

သို့ရာတွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းသည် သားရဲလှိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နေသားကျနေပြီးသားဖြစ်ကာ၊ အတွေ့အကြုံများ ကြွယ်ဝနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီလူလေးနှစ်ယောက်သုံးယောက်လောက်နဲ့တော့၊ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်လာနိုင်ပါဘူးကွာ

ငါတို့ဂိုဏ်းက သောက်ပေါမှ မဟုတ်တာ၊ မျက်စိရှိတဲ့လူတိုင်း ဒါကိုမြင်နိုင်တယ်

ပြီးတော့ ဒီလိုအသေးအမွှား ကိစ္စလေးတွေက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရတာလောက် အရေးမကြီးပါဘူးကွာ

ထို့နောက်တွင် သူသည် ဆေးမီးဖိုးအခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် ကတိတည်သောကြောင့် ယဲ့တျန်ရီ ပြန်မရောက်လာခင် အချိန်တွင်၊ နင့်ယုရှင်း၏ ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ထိုမျှလောက် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မရှိဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးများဆီမှ ငွေများကို မည်ကဲ့သို့ လိမ်လည်နိုင်ဦးမည်နည်း

အကယ်၍ ငွေမလိမ်နိုင်ဘူးဆိုပါက၊ အဆင့်မတက်နိုင်ဘဲ၊ ကျင့်ကြံမှု၏ နှိပ်စက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါလေ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်ကို နယ်ပယ်ကို အရောက်သွားဖို့အတွက် သူမဆီကနေ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် ရှာဖွေရမယ်

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လုချန်ရှန်းသည် အစီအစဥ်အတိုင်း တံခါးဝတွင် စောင့်နေကာ၊ နင့်ယုရှင်းကို ဆေးပုလင်းတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး၊ ဆေးလုံးများ၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားသွားခဲ့ရသည်။

“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို “

“ ငွေနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ …….. အခုဆိုရင် ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်နေပြီလေ၊ ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူးဟာ “ လုချန်ရှန်းသည် သူ၏လက်ဝေ့ရမ်းကာ စကားပြောနေခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ဒီတစ်ခေါက် သုံးနည်းကတော့ နည်းနည်းလေး မတူဘူး၊ အဲ့တာကို ဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဂူနဲ့ တွဲသုံးဖို့လိုအပ်တယ်။ ငါနင့်ကို ခေါ်သွားပေးမယ် “

ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် လုချန်ရှန်းသည် အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့ပြီး၊ သူ့အနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ကာ၊ ဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သို့သော် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် သူမသည် သူက ကောလဟာလများနှင့် မတူဘူးဆိုသည်ကို ပိုပို၍ ခံစားလာခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဂရုစိုက်မှုမျိုးနှင့် တာဝန်သိစိတ်တို့သည် အကျင့်ပျက်နေသည့် လူတစ်ဦးထံတွင် မရှိနိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။

လုချန်ရှန်းကမူ အမှန်တကယ် ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆေးလုံးများက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုပါက၊ သူသည် သူမထံမှ ငွေညှစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယနေ့ခေတ်တွင် ဤမျှနုံအကာ၊ လှည့်စားရလွယ်ကူသည့် အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

အပိုင်း ( 12 )

ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာလေးတော့ သွားပါပြီကွာ

ဂိုဏ်း၏အတွင်းပိုင် ကန်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ ခြေရင်းရှိ မိုးတိမ်နှင့် မြူခိုးများအကြားတွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချိုင်းဝှမ်းသည် ရှည်လျားကျဥ်းမြောင်း၍၊ သစ်ပင်ပန်းပင်များ ကင်းမဲ့နေကာ၊ အစွမ်းထက် ဓားစွမ်းအင်များ လည်ပတ်နေလျက်ရှိပြီး၊ ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကာ၊ ချဥ်းကပ်လာသူတိုင်းကို ကြောက်စိတ်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

“ အဲ့တာက ဓားဂူပဲ “

လုချန်ရှန်းသည် အရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ၊ စကားပြောလာခဲ့သည်။

နင့်ယုရှင်းသည် တွေးတွေးဆဆဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး ဘာမှမပြောနိုင်ခင် အချိန်မှာပင်၊ မသင့်တောသော အသံများ ဘေးတစ်ဖက်မှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကာ၊ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားကြသည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း စိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်၊ သို့သော် သူလုပ်နိုင်သော အရာမရှိပေ။

အပြင်လူများသည် သူက အလွန်တရာ ပျင်းရိလွန်းသောကြောင့် ဆယ်နှစ်တာ အချိန်တွင်းမှာပင် ဓားဂူသို့ တစ်ကြိမ်မျှသာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ဟုသာ သိထားကြသည်။

သို့ရာတွင် ဓားဂူသို့ သူဝင်လာခဲ့သည့် အချိန်တွင်၊ သူသည် ဓားပညာ၏ အဆင့်၇သို့ တန်းရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ဤနေရာက သူ့အတွက် အမှိုက်သာသာမျှသာ ဖြစ်သွားပြီဆိုသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ဓားဂူသို့ တစ်ကြိမ်ဝင်သွားခဲ့ဖူးကာ၊ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ငိုယို၍ မည်သို့မျှ ပြန်မလာရဲတော့ဘူးဆိုသည့် ကောလဟာလများပင် ထွက်နေခဲ့ဖူးသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့ထံတွင် နာမည်ဆိုးများ ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် လူကြိုက်များကာ တစ်ခြားလူများနှင့် အဆင်ပြေပြေ ဆက်ဆံနေနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဓားဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

လုချန်ရှန်းမှ စကားစပြောလိုက်သည် “ သူတို့က အပျော်ရှာနေကြတာပါ၊ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်။ အခုတော့ ကျင့်ကြံရေး အကြောင်းပြောကြတာပေါ့၊ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့၊ ဓားဂူထဲ မဝင်ခင် အချိန်မှာ ဆေးတစ်လုံးကြိုသောက်ရမယ်၊ ပြီးရင် နှစ်နာရီပဲ ကျင့်ကြံရမယ်။ တကယ်လို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုလောက်အထိ အဲ့လိုမျိုးဆက်လုပ်သွားမယ်ဆိုရင်၊ နင်က ဓားပညာရဲ့ အဆင့်၂ကို ရောက်သွားသင့်တယ် “

နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းငြိမ့်လာခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ထိုစကားများကို သံသယမဝင်သော်လည်း၊ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို၊ ရှင်က ဒါတွေ အကုန်လုံးနဲ့ တော်တော်ကြီးကို ရင်းနှီးနေတယ်လို့ ကျွန်မခံစားနေရတယ်၊ အခုကျတော့ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ “

“ ဘာကိုလဲဟ “

“ အဲ့တာက ……… “

နင့်ယုရှင်းသည် ထုတ်ပြောချင်နေသော်လည်း၊ ၎င်းက မသင့်တော်ဘူးဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

လုချန်ရှန်းသည် အေးအေးလူလူ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စတိုင်ရှိကြတယ်။ ငါတို့က လူတိုင်းကို ငါတို့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးလို ဓားကျင့်ကြံတာ တစ်ခုတည်းကိုပဲ စိတ်ဝင်စားရမယ်လို့ မျှော်လင့်နေလို့ မရဘူးလေ “

“ ဟုတ်သား “

နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူမသည် အစပိုင်းတွင် ဓားပညာကို မည်သို့မျှ စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ သူမ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်နှင့် နီးစပ်ရန်အတွက် ၎င်းကို စတင်၍ လေ့လာခဲ့လေသည်။

တစ်ဦးက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို လိုချင်နေပြီ၊ ကျန်တစ်ဦးကမူ ကျိုးချင်ယုနှင့် နီးစပ်ချင်နေသည်၊ သူတို့သည် သူတို့လိုချင်သည့် အရာများကို အသီးသီး ရရှိသွားကြသည်။

နင့်ယုရှင်းသည် လုချန်ရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း ဆေးတစ်လုံးသောက်လိုက်ပြီး၊ ဓားဂူအတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

လုချန်ရှန်းကမူ အခါအားလျော်စွာ ရှင်းပြပေးနေခဲ့သည်၊ သူ၏ပထမဦးဆုံး ဖောက်သည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ စဥဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေစေရန်အတွက် ဝန်ဆောင်မှုကောင်းကောင်းပေးနေခဲ့သည်။

သူသည် နှစ်ရက်တိတိ ဤနေရာသို့ လာကာ၊ နင့်ယုရှင်း၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တိုးတက်သွားစေရန် အဖော်ပြုပေးခဲ့သည်။

နင့်ယုရှင်းမှာလည်း စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် တအံ့တဩ ဖြစ်နေလျက်ရှိသည်။ တစ်ခြားလူမများအတွက် မဖြစ်နိုင်သလောက်နီးပါး ခက်ခဲနေသည့် ဓားလမ်းစဥ်သည် သူမအတွက် အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လွယ်ကူချောမွေ့နေခဲ့သည်။ သူမသည် နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သူမ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ ကြီးထွားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေခဲ့သည်။

မည်သည့်ပြဿနာမှ ရှိမနေတော့ဘူးဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ပြန်သွားတော့သည်။

သူသန့်စင်ထားသည့် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ လူတစ်ဦးသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ တည်ရှိမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ခံစားလာရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ဓားဂူသည် ဓားစွမ်းအင်၏ ပြုပြင်ပေးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ကူညီပေးသည်။ လူတစ်ဦးကသာ ၎င်းကို လုံလုံလောက်လောက် ဖမ်းဆုပ်နိုင်သရွေ့၊ ၎င်းကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူသီချင်းတစ်ပုဒ် ညည်းကာ၊ နင့်ယုရှင်းထံမှ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့အား မည်ကဲ့သို့ ဆက်ယူရမလဲဆိုသည်ကို အေးအေးဆေးဆေး တွေးတောနေသည့် အချိန်တွင်၊ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့၏ အမည်ကို အော်ခေါ်လာခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း “

နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ လျင်မြန်စွာ ချဥ်းကပ်လာနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ရောက်ရှိလာသော လူမှာ လော့ရှန်လင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေးလော့၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

လော့ရှန်လင်းမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုက ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ တော်တော်ကြီး အလုပ်ရှုပ်နေတော့၊ ကျွန်မကိုတောင် လာမတွေ့တော့ဘူးပေါ့လေ “

“ နင့်ကို ဘာကိစ္စ လာရှာရမှာလဲ “

လုချန်ရှန်း၏ နှုတ်မှ လွှတ်ခနဲထွက်သွားရာ၊ ကောင်မလေးသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

“ လုချန်ရှန်း၊ ရှင်ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။ ရှင်အရင်တုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူးပဲ။ အဲ့မိန်းမရောက်လာလို့ ရှင်ကျွန်မအပေါ်မှာ အေးစက်သွားတယ်ပေါ့လေ၊ အခုတော့ ရှင်တကယ်ပဲ ……. “

ပြောနေရင်းဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ သီးလာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားပြီး၊ အလောတကြီး စကားပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ တကယ်လို့ နင်က ဒီလိုဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်၊ ငါအထင်လွဲခံရလိမ့်မယ်။ လူတွေက ငါနင့်ကို တစ်ခုခုလုပ်လိုက်တယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ် “

“ တကယ်လို့ ဒီနေ့မှာ ဖြေရှင်းချက် မပေးဘူးဆိုရင်၊ ရှင်ကျွန်မကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ အဖေနဲ့ တိုင်ပြောမယ် “

ကောင်မလေးသည် ခေါင်းမာမာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လာခဲ့ပြီး၊ ချော့လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏခန့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်မှာပင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သောကြောင့်၊ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လုချန်ရှန်းက အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားကာ၊ တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ လုချန်ရှန်းးးး “

လော့ရှန်လင်းသည် စိတ်ပျက်လက်ဖြင့် ခြေဆောင့်ချနေခဲ့ကာ၊ သူ့အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလိုက်သွားတော့သည်။

ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ပေါ်၌ လုချန်ရှန်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချနေခဲ့သည်၊ သူသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ သမီးကို မဆန့်ကျင်နိုင်ပေ။

ငါက နားဖို့နဲ့ အိပ်ဖို့အတွက် နေရာတစ်နေရာလောက် ရှာချင်ရုံလေးပါပဲကွာ

ထို့နောက်တွင် သူ့ထံတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီလေး “

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယဲ့တျန်ရီသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည့် အမူအရာဖြင့် သူ့အရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို၊ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာပြီလား “

“ မင်းဘယ်အချိန်က ပြန်ရောက်လာတာလဲ “ ဟုယဲ့တျန်ရီမှ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

ငါတို့က အတူတူကျင့်ကြံဖို့ သဘောတူထားကြတာလေ၊ ငါမျက်လုံးဖွင့်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဘာကိစ္စမင်းကို မတွေ့ရတော့တာလဲ

လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဒီမနက်မှ ပြန်ရောက်တာလေ။ မင်းမနိုးသေးလို့ ငါ့ဘာသာ ပြန်လာလိုက်တာ “

“ တကယ်လား “ ယဲ့တျန်ရီသည် သံသယဝင်သွားခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

“ လုချန်ရှန်း၊ အဲ့နေရာမှာ ရပ်နေလိုက်။ တကယ်လို့ ရှင်ဖြေရှင်းချက် မပေးဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်မ အဖေနဲ့ သွားတိုင်လိုက်မယ် “

လော့ရှန်လင်း လိုက်မှီလာခဲ့သည်၊ သို့သော် ယဲ့တျန်ရီကို မြင်လိုက်ရသောအချိန်တွင် သူမသည် ချက်ချင်းပါးစပ်ပိတ်သွားခဲ့သည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ “

“ အဆင်ပြေပါတယ် “

လော့ရှန်လင်းမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမသည် ယဲ့တျန်ရီသည် စည်းကမ်းတင်းကြပ်သည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့ပြီး၊ လုချန်ရှန်း အပြစ်ပေးခံလိုက်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း သူ၏စီနီယာအစ်ကို သူ့အား ကျင့်ကြံရေးအတွက် ထပ်မံ၍ ဆွဲခေါ်သွားမည်ကို ကြောက်သောကြောင့်၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြန်ပြောလိုက်သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော် အဆင့်တက်သွားပြီလေ၊ အဲ့တာကြောင့် ထပ်ပြီးတော့ မကျင့်ကြံခင် အချိန်မှာ နှစ်ရက်လောက်နားဖို့အတွက် စောစောပြန်လာခဲ့တာ “

“ တကယ်လား “

ထို့နောက်တွင် လုချန်ရှန်းသည် ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၄ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယဲ့တျန်ရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ ကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ အသက်အရွယ်မှာ ဒီအဆင့်ကို ရောက်တာက အံ့ဩဖို့ မကောင်းဘူးဆိုပင်မဲ့၊ ဆိုးလည်းဆိုးမနေပါဘူး။ ကောင်းကောင်းဆက်လုပ်နေ၊ မင်းဆီမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တစ်ခု ရှိတယ် “

ချီးကျူးမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချနေတော့သည်၊ နှစ်ရက်လောက်တော့ ငြိမ်းချမ်းသွားပြီ

ထို့နောက်တွင် ယဲ့တျန်ရီမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ အချိန်ကိုက်ပဲ။ လာမဲ့ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ သားရဲလှိုင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်။ စည်းမျဥ်းအရဆိုရင်၊ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃အထက်က လူတွေက သားရဲလှိုင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင့်မှီတယ်။ အဲ့တာက မင်းအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်ထားလိုက် “

“ … “

ထိုစကားသည် လုချန်ရှန်းကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။

“ ငါမင်းအတွက် စာရင်းသွားသွင်းပေးမယ် “

ယဲ့တျန်ရီသည် ထိုစကားကို ပြောလာခဲ့ကာ၊ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

၎င်းကိုကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လော့ရှန်လင်းသည် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ရှင်က ရှင်နဲ့ အဲ့မိန်းမရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှင်းပြသေးဘူးပေါ့လေ။ ကျွန်မ အဖေနဲ့ သွားတိုင်မှာနော် “

လုချန်ရှန်းသည် သူမကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်။

တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည် စကားပြန်ပြောလိုက်သည် “ ငါကသူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး “

“ ဒါဆိုရင် သူနဲ့ ဘာလို့ နေ့တိုင်းနေနေရတာလဲ “

ထိုအချိန်၌ လုချန်ရှန်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ချို့ ချလိုက်ပုံရသည်။

“ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ကြည့်ရတာတော့ ငါက နင့်ကို ကိစ္စတစ်ချို့ ပြောပြရတော့မဲ့ပုံပဲ “

“ ဘာလဲ “

“ နင်ကတော့ ဒါကို မသိလောက်ဘူး၊ ဒါပင်မဲ့ ငါ့ဆရာ ပျောက်နေတယ်ဟ “

“ ကျွန်မသိတယ်လေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းတုန်းက အဖေက ကျွန်မကို ပြောပြခဲ့တယ် “ ဟုလော့ရှန်လင်းမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှ စကားဆက်ပြောနေတော့သည် “ သူပျောက်နေတယ်လို့ ပြောထားပင်မဲ့ တကယ်က သူပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတာပဲ “

“ ဘာကြီး။ ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတာလား “

“ အမှန်ပဲ။ ဒါပင်မဲ့ လူတိုင်းကို ဒီကိစ္စ ပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကိုတောင်မှ မပြောပြရဘူး။ ငါက နင့်ယုရှင်းကို ဓားပညာ ကျင့်ကြံနိုင်အောင် ကူညီပေးနေတာ၊ ပထမတစ်ချက်ကတော့ သူနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို နီးစပ်သွားစေဖို့ပဲ၊ ဒုတိယတစ်ချက်ကတော့ သူမဆီကနေ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တောင်းပြီး ငွေစုဖို့အတွက်ပဲ။ ငါ့ဆရာ ခံစားနေရတာကို ငါဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေလို့ မရဘူးလေ။ အဲ့တာကို လျှို့ဝှက်ထားရတာကလည်း ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲ။ နင်သိပါတယ်၊ ဂိုဏ်းက ငါ့ရဲ့ အိမ်ပဲလေ “

ယခုတွင် သူသည် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ၊ လိမ်လည်နေရတော့ပြန်သည်၊ ထိုကဲ့သို့သာ မဟုတ်ဘူးဆိုပါက ဤကောင်မလေးသည် ပြဿနာတစ်ချို့ ယူဆောင်ပေးလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လော့ရှန်လင်းသည် လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လိုလို့လဲ “

“ အများကြီးပေါ့ “

လုချန်ရှန်းမှ လေးလေးနက်နက် ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင် နင့်ယုရှင်းနားသို့ အေးအေးလူလူ ချဥ်းကပ်နိုင်ရန်အတွက် ဤဂျူနီယာညီမလေးကို အရင်ဦးဆုံး ဖယ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် လော့ရှန်လင်း ပြောလာခဲ့သော စကားကြောင့် သူအံ့ဩသွားရလေသည် “ ကျွန်မရှင့်အတွက် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေ သွားယူပေးမယ် “

“ ငါက အများကြီးလိုတာဟ၊ နင်ယူလာတာတွေက အများကြီး အသုံးမဝင်လောက်ဘူး၊ အဲ့တာ ……. “

“ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဖေ့ဆီမှာ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူဖွက်ထားတဲ့ နေရာကို ကျွန်မသိတယ်၊ ရှင့်အတွက် ခိုးပေးမယ် “

“ သောက်ကျိုးနည်း “

လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားခဲ့သည်။ အဆိုပါ ကောင်မလေးသည် အလှမ်းဝေးသော နေရာသို့ပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။