အခန်း (၈၇-၈၈)

အခန်း (၈၇)

ဓားမော့တစ်ချက်၏ ဘွဲ့အမည်သည် သာမန်ဟုထင်ရသော်လည်း မည်သို့သော ဘွဲ့မျိုးပင်ဖြစ်စေ ကစားသမားအား ပေးအပ်သော စွမ်းရည်အများစုမှာ အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှောင်တန်၏ ကြောက်ရွံ့စွာချောင်းတိုက်သူဟူသော ဘွဲ့သည် ဓားတစ်ချက်နှင့် ဓားမော့တစ်ချက်တို့ထက် ပိုအားနည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းဘွဲ့အမည်၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သော ဆုတ်ခွာခုတ်ချက်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း လှုပ်ရှားရုန်းထွက်ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ဘွဲ့အမည်က မည်မျှအားနည်းပြီး ထူးဆန်းသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှရရှိသော စွမ်းရည်၏ အသုံးဝင်မှုကိုမူ ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်ပေ။ ဘွဲ့အမည်သည် မည်မျှပင်အားနည်းနေစေကာမူ ကစားသမား၏ ဇာတ်ကောင်စရိုက်များနှင့် ကိုက်ညီသော စွမ်းရည်တစ်ခု ပါဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် အသုံးဝင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်က 'အသုံးဝင်ခြင်း' နှင့် 'အစွမ်းထက်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ သဘောတရားနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုတွင် အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်တစ်ခု သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်လာမည်သာ။

'ခေါင်းဖြတ်ခြင်း' ဟူသော ဘွဲ့စွမ်းရည်မှာလည်း 'အခြေခံဓားသိုင်း' အတွက် ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။

---

အမည် - ခေါင်းဖြတ်ခြင်း

အထူးစွမ်းရည်အမျိုးအစား - တက်ကြွစွမ်းရည်

အကျိုးသက်ရောက်မှု - ပစ်မှတ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး ပစ်မှတ်၏ လည်ပင်းကို ကစားသမား၏ အမြင့်ဆုံး ခွန်အားထက် ငါးဆရှိသော ပြင်းထန်သည့် ခုတ်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။ (ပြန်လည်အသုံးပြုရန်ကြာချိန်မှာ နှစ်နာရီ ဖြစ်သည်။ လူသားပုံစံ မကောင်းဆိုးဝါးများပေါ်တွင်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းသည့်အချိန်တွင် ကစားသမားသည် ပစ်မှတ်နှင့် သုံးမီတာအတွင်း ရှိနေရမည်။)

မှတ်ချက် - ဤစွမ်းရည်ကို သူ့မျိုးဆက်၏ ဓားသခင်ဖြစ်သော ကွမ်ရှောင်ယုက ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွမ်ရှောင်ယု အသက် ၁၈နှစ် အရွယ်တွင် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအသွင်ပြင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သုံးနှစ်ကြာ သင်ယူပြီးနောက် သူသည် နန်းတွင်းအတွက် ကွပ်မျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းသည် အကျင့်ပျက်ခြစားနေပြီး မိန်းမစိုးများ အာဏာရနေချိန် ဖြစ်သည်။ ကွမ်ရှောင်ယုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သစ္စာရှိသူအများအပြားကို ကွပ်မျက်ခဲ့ရသဖြင့် သူ့နှလုံးသားထဲမှ နာကျည်းမှုကို မဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ အသက် ၂၃နှစ်တွင်မူ ကွမ်ရှောင်ယုသည် သိုင်းလောကထဲသို့ ခြေချကာ လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဓားမော့တစ်ချက်က ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွား၏။ သူသည် ဗိုလ်ချုပ်ဇာရော့ဗ်နှင့် သုံးမီတာအတွင်း ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ့နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ဘော့စ်၏ ဦးခေါင်းကို သူ့လက်ထဲတွင် ရရှိပြီးသား ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ဓားမော့တစ်ချက်သည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ဖျတ်ခနဲပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇာရော့ဗ်နောက်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုလူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် အွတ်ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားမော့တစ်ချက် မည်သည့်နေရာတွင် ပေါ်လာမည်ကို ကြိုသိနေသကဲ့သို့ပင် ဇာရော့ဗ်က တံတောင်နှင့် တွန်းလိုက်ရာ ဓားပေါ်လာသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားမော့တစ်ချက်၏ နံရိုးများကို ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဓားမော့တစ်ချက် လက်ထဲမှ ဓားသည် ဇာရော့ဗ်၏ အရေပြားကို မထိတွေ့မီ ဘော့စ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် နံရံနှင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ဝင်တိုက်မိသွားပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ ဓားမော့တစ်ချက်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ကြောင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ချေ။

အစောပိုင်းတိုက်ခိုက်မှု၏ သက်ရောက်မှုသည် ပုံမှန်ထက် များစွာကြီးမားသဖြင့် ဓားမော့တစ်ချက်၏ အတွင်းကလီစာများကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ မရှိသော်လည်း သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ နံရိုးအားလုံးနီးပါး ကျိုးသွားခဲ့ရသည်။ နေရာလွဲသွားသော ကျိုးနေသည့် အရိုးများကြောင့် ပြင်းထန်သော အတွင်းပိုင်းသွေးယိုစီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သွေးထွက်ခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဓားမော့တစ်ချက်၏ အသက်အမှတ်မှာ ငါးရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျဆင်းသွားပြီး ဆက်လက်၍လည်း ကျဆင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများအနေဖြင့် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အချိန်မမီတော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဇာရော့ဗ်သည် သူတို့ကြားတွင် ရပ်လိုက်ပြီး မငြင်းပယ်နိုင်သော အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ သူ ဘယ်လိုတောင် ရိုင်းစိုင်းပြီး အဆင်အခြင်မဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ"

သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဓားမော့တစ်ချက်ကို လှည့်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ ထိုကစားသမား နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ထနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်း သိ၏။

"တကယ်လို့ သူသာ အရမ်းအားမနည်းခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်တင်ကောင်း ကယ်တင်မိမှာပါ၊ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးမယ်၊ အကောင်းဆုံး အစားအစာတွေ ကျွေးမယ်၊ လုံလောက်တဲ့ အနားယူမှုနဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ ပေးမယ်၊ ဒါမှ သူ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပါဝင်ခွင့်ရမှာလေ၊ နှမြောစရာပဲ..."

ဇာရော့ဗ်က အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အိုင်ဗန်သည် ဗိုလ်ချုပ်၏ အမိန့်ကိုမြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဓားမော့တစ်ချက်ရှေ့တွင် လာရပ်သည်။ သူသည် သူ၏ ရစ်ဗော်လ်ဘာ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပစ်မှတ်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

"ကယ်..."

ဓားမော့တစ်ချက်သည် စကားပြောရန်ပင် ခက်ခဲနေရှာသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းက ပွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ပျော်ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ စကားတစ်လုံးသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"အသင်းဖော် - ဓားမော့တစ်ချက် သေဆုံးသွားပါပြီ"

အရာအားလုံးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားမော့တစ်ချက်၏ အဆင်အခြင်မဲ့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် ကျန်လေးဦးမှာ ကူညီချင်လျှင်ပင် မကူညီနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဖုန်းပုကြွယ်၏ အမြင်အရ သူ့လုပ်ရပ်သည်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသည်နှင့် မခြားပေ။ ဇာတ်လမ်းအစပိုင်းတွင် မည်သည့်လုပ်ရပ်မဆို အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် တိုက်ရိုက်အကျဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် အောင်မြင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ဖုန်းပုကြွယ် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထိုလူတွင် ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်အရှိန်အဝါ သို့မဟုတ် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဘုရင်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါ ရှိမနေခဲ့ပါက ကံစမ်းလိုသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စွန့်စားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့သာ မလွဲမသွေ ဦးတည်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။

သူ့သူငယ်ချင်း ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဓားတစ်ချက်၏ မျက်နှာက ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည်လည်း ဓားမော့တစ်ချက်နှင့် အတွေးချင်း တူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဘော့စ်နှစ်ကောင်သည် ထိုမျှအထိ အင်အားမကြီးနိုင်ဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ ယခင်ဇာတ်လမ်းတွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် သာမန် လူသားများနှင့် မခြားသော ဤနှစ်ဦးမှာ ချစ်ကြည်ရေးသံတမန်များနှင့်ပင် ပိုတူနေသေးသည်။ အိုင်ဗန်မှာ အနည်းငယ် ပိုကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်မှာမူ ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိဟု သူထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဓားတစ်ချက်တွင်မူ ခေါင်းဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့ စကေးမျိုးမရှိသဖြင့် တိုက်ရိုက် သွားမသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင်မူ သူသည် ဓားမော့တစ်ချက်နှင့် တိုင်ပင်ပြီး နှစ်ဦးအတူ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဓားမော့တစ်ချက်က သူတစ်ဦးတည်း နာမည်ကျော်လိုခဲ့သည်။ ဘွဲ့စွမ်းရည်အထောက်အပံ့ဖြင့် သူက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားသောအချက်မှာ ဤဘော့စ်သည် စွမ်းရည်တစ်ခုကို 'ဖြတ်တောက်' နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။၊ အလွန်လျင်မြန်သော စကေးတစ်ခု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသုံးမပြုနိုင်မီမှာပင် ၎င်းအား တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဓားမော့တစ်ချက်ကို ချက်ချင်း သေလုနီးပါးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ် အကူညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ သူသည် ဓားမော့တစ်ချက်၏ သေဆုံးမှုကို အသုံးချ၍ အချက်အလက်များ ပိုမိုရယူလိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

"မှန်ပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်၊ ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေကတော့ အဆင်အခြင်မဲ့တာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်သာ ဆိုရင်တော့..."

သူက ပြောရင်း ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ M1911A1 ပစ္စတိုသေနတ်ကို ထုတ်လိုက်သော်လည်း ချိန်ရွယ်ရန် မြှောက်မပြခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ၎င်းကို ကစားစရာတစ်ခုကဲ့သို့ လက်ထဲတွင် ကိုင်လိုက်သည်။

"... ကျွန်တော်သာဆို ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ လက်နက်ကို သုံးမှာပေါ့"

သူသည် ဗိုလ်ချုပ်အား မေးခွန်းထုတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျည်ဆန်ကိုတော့ ဖမ်းနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

"ဟားဟားဟား..."

ဇာရော့ဗ်က ထပ်မံရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

"သေချာတာပေါ့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းလေးရယ်၊ လူသားတစ်ယောက်က ကျည်ဆန်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းနိုင်မှာလဲ"

သူက သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ပုတ်ပြလိုက်ရာ သူ့ဝတ်စုံအောက်မှ ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အပေါ်အင်္ကျီအောက်မှာ အကာအကွယ် အချို့ ဝတ်ထားရတာပေါ့"

သူက တစ်စက္ကန့်မျှ ရပ်လိုက်ပြီးမှ ထပ်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ထူးချွန်တဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်လည်း ကောင်းမှာပါ၊ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သေခြင်းတရားကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ့မယ်"

သူ ထိုသို့ပြောရင်း သူ့ဘေးက အိုင်ဗန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကို အဲဒီလို မလုပ်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပေးချင်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အိုင်ဗန်က ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမဆိုပေးဆပ်ပြီး လက်စားချေမှာမို့လို့ပဲ၊ အမိန့်ပေးမယ့်သူ မရှိရင် သူက စစ်သားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြမ်းတမ်းဆုံး သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူအလိုရှိသော အချက်အလက်ကို ရရှိသွားသဖြင့် သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းကာ ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ စေတနာရှေ့ထားပြီး အကြံပေးချက်အတွက်ပါ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်"

"ဟားဟား... နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းလေး"

ဇာရော့ဗ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရင်းနှီးဖော်ရွေပြီး ယဉ်ကျေးတတ်သော သူ့အမူအရာသည် အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော သဘာဝနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ့အား ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဗီလိန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုသည် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိသယောင် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ပေါ်ထွက်နေခြင်းက အလွန်ပင် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ရှိနေဆဲဖြစ်သော သူ၏ အသင်းဖော်သုံးဦးကို အကြည့်တစ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ... အခု ထွက်သွားလို့ ရပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ငါးမိနစ်အကြာတွင် သူတို့လေးဦးသည် ရဲတိုက်အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်လှေကားထစ်များဆီသို့ ပြန်ရောက်လာကြလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် အသံတစ်ခုကျယ်ကျယ် ထွက်ရန်ပင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စဉ်းစားခဲ့ကြရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဇာတ်လမ်းအစပိုင်းမှာတင် ပေါ်လာသော ဘော့စ်ဖြစ်သည့် ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်သည် လူတစ်ဦးကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး မွန်းကြပ်စေနိုင်သော စွမ်းအားမျိုးကို ပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ်၏ အမြင်အရ သူတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသမျှ NPC များထဲတွင် အချိန်သခင်နှင့် ဆမ် မွန်တီယာ တို့မှလွဲ၍ ယခင်ဇာတ်လမ်းမှ အွိုင့်ခ်တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူ့ကို ကူကယ်ရာမဲ့သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သန္ဓေပြောင်း ပရော်ဖက်ဆာ အက်ရှ်ဖို့ဒ်ကဲ့သို့ ဘော့စ်မျိုးကိုမူ ဗိုလ်ချုပ်ဇာရော့ဗ်သည် ဓားမြှောင်တစ်လက်တည်းနှင့်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းပုကြွယ်ကပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းရန် နိဂုံးချုပ်လေသံဖြင့် စကားစပြောလိုက်သည်။

"သိသာတာကတော့ ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်ရဲ့ လူသားပုံသဏ္ဌာန်က ဘာကိုမှ ကိုယ်စားမပြုပါဘူး၊ ဂိမ်းရှုထောင့်က ကြည့်ရင် သူက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ပါပဲ၊ သူက ငါတို့ထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုကြံ့ခိုင်တဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက်ပဲ၊ သူက စေ့စပ်သေချာတဲ့ စိတ်ရှိတယ်၊ အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝတယ်၊ ပြီးတော့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေလည်း ပြတ်သားတယ်၊ ငါတို့ကတော့ သူရဲ့ ပစ်မှတ်... ဒါမှမဟုတ် သားကောင်တွေပေါ့"

"သေချာတာပေါ့၊ မင်း အဲဒါကို ငါတို့ကို ပြောပြနေဖို့ မလိုပါဘူး"

ဓားတစ်ချက်က ဆိုသည်။

"ငါ ဇာရော့ဗ်နဲ့ စကားပြောတာကို နားထောင်ပြီးမှ မင်းတို့ အဲဒါကို သိလိုက်တာလား ဒါမှမဟုတ် ဓားမော့တစ်ချက် တံတောင်နဲ့ အတွန်းခံလိုက်ရပြီးမှ သိလိုက်တာလားတော့ ငါမသိဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီအစ်ကို ဓားမော့တစ်ချက်ကတော့ အဲဒီနောက်မှာ အဲဒါကို သေချာပေါက် သိသွားမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကံကောင်းတာက ငါတို့ ဒါကို ဆွေးနွေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတာပဲ..."

"ခဏလေး"

ဓားတစ်ချက်က စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒါကို မေးချင်နေတာ ကြာပါပြီ၊ အစတုန်းကတော့ မင်းက ဂိမ်းထဲကို အထူးတလည် စီးမျောနေတဲ့ ကစားသမားမျိုးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့်လည်း မင်းက ဘော့စ်နဲ့ စကားပြောနေတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ မင်းက ဇာရော့ဗ် ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေသလိုပဲ၊ အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အင်း... အမှန်တော့ ဒီမေးခွန်းကို ရှင်းပြတာက အချိန်ဖြုန်းတာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါရှင်းမပြရင် မင်းက ငါဆက်ပြောမယ့် စကားတွေကို နားထောင်မှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်..."

ဖုန်းပုကြွယ်၏ စကားလုံးများနှင့် ထိုအချိန်က သူ၏ အမူအရာသည်... 'မင်းက စိတ်ရင်းနဲ့ မေးနေတော့လည်း ငါက ကြင်နာစွာနဲ့ပဲ အဖြေပေးပါ့မယ်' ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ပါသည်။

"ရှင် ပြောပြီးပြီဆိုရင်လည်း မြန်မြန် ပြောလိုက်ပါတော့"

ရီရူလီက ဘေးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

အကြံအစည် အဖော်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အကြောင်းအရာက အန္တရာယ်အများဆုံးဂိမ်းဆိုတဲ့ ဝတ္ထုကနေ ယူထားတာပဲ၊ ဇာတ်လမ်းကိုယ်တိုင်ကတော့ သိပ်မရှည်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဇာတ်လိုက်... အင်း... ဇာရော့ဗ်ရဲ့ လှည့်စားမှုခံရပြီး ကျွန်းပေါ်ကို ရောက်လာတဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက် အကြောင်းပေါ့၊ အဲဒီနောက်တော့ သူက သားကောင် ဖြစ်သွားပြီး သုံးရက်ကြာတဲ့ အမဲလိုက်ဂိမ်း စတင်တော့တာပေါ့။

ဇာတ်လိုက်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရှင်သန်ရေးစွမ်းရည်တွေနဲ့ အမဲလိုက်အသိပညာတွေကို သုံးပြီး ပုန်းအောင်းပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ထောင်ချောက်တွေ ဖန်တီးခဲ့တယ်၊ သူက သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်း အောင်အောင်မြင်မြင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပြီး တတိယမြောက်နေ့မှာ ရဲတိုက်ထဲကို ခိုးဝင်ပြီး ဂိမ်းမှာ အနိုင်ရခဲ့တာပေါ့"

ထိုနေရာတွင် သူခဏရပ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဝတ္ထုရဲ့ အကြောင်းအရာအရ ဇာရော့ဗ်ဟာ ပထမဆုံးနေ့မှာပဲ ဇာတ်လိုက်ကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ သူက အမဲလိုက်ခြင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားချင်ရုံသက်သက်ပဲ၊ ဒါမှ သူ နောက်တစ်နေ့လည်း ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နိုင်မှာလေ၊ ဒါကြောင့် သူက ဇာတ်လိုက်ကို လွှတ်ပေးခဲ့တာ။

နောက်ပိုင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်မှာလည်း ဇာရော့ဗ်ဟာ အမဲလိုက်ခွေးတချို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေမဲ့ ဇာတ်လိုက်ရဲ့ ထောင်ချောက်တွေကနေ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ အများဆုံးကတော့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ရတာပေါ့၊ သူက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေသရွေ့ ဇာတ်လိုက်ကို ယာယီလွှတ်ပေးပြီး အမဲလိုက်တာကို ရပ်ထားတတ်တယ်၊ သူက ရဲတိုက်ကို ပြန်ပြီး အနားယူပြီးမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာတာပေါ့"

"သူက အမဲလိုက်တာကို တတ်နိုင်သမျှ တရားမျှတအောင် လုပ်ချင်နေတာလား"

ရီရူလီက မေးလာသည်။

"ငါတို့နဲ့ ရန်သူကြားက အင်အားကွာခြားချက်အပေါ် အခြေခံပြီး ပြောရရင်တော့ အဲဒါက အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်က သူရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုကြီးကို စောစောစီးစီး ပြီးဆုံးသွားမှာ မလိုလားရုံသက်သက်ပါပဲ"

သူက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဇာရော့ဗ်က တကယ်လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ပဲ၊ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက လူသတ်သမား တစ်ယောက်နဲ့ တူနေပေမဲ့ သူက ငါတို့ကို လိမ်ညာမှာ မဟုတ်သလို ရှုံးသွားတဲ့အခါမှာလည်း သူ့ကတိကို ဖျက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ သူအကြံပေးခဲ့တဲ့ သေမင်းတမန် ရွှံ့နွံ့အိုင်အကြောင်းကလည်း အရမ်းစိတ်ရင်းမှန်ပါတယ်၊ သူက ငါတို့ကို ဖမ်းရခက်အောင် စိတ်ရင်းနဲ့ မျှော်လင့်နေပုံရတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲက အရမ်းပျင်းစရာကောင်းသွားမှာလေ"

"အင်း... အခုတော့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုသိသာအောင် ငါပြောပြပါ့မယ်"

ဖုန်းပုကြွယ် စကားရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်လှေကားထစ်များမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ လူအုပ်သည်လည်း တောအုပ်အစပ်အထိ သူ့နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတွင် လရောင်သည် ထိုနေရာကို လင်းထိန်စေရန် လုံလောက်သော်လည်း တောအုပ်နှင့် နီးကပ်လာသောအခါတွင် ဖုန်းပုကြွယ်မှလွဲ၍ ကျန်သုံးဦးက သူတို့၏ အလင်းပေးကိရိယာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ ရီရူလီက မီးအိမ်တစ်လုံးကို အသုံးပြုပြီး ဓားတစ်ချက်နှင့် ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးတို့ကမူ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများကို အသုံးပြုကြသည်။ သို့သော် ပုံစံများကတော့ အနည်းငယ် ကွဲပြားကြသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံဆွဲလိုက်သည်။

"စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ငါရှေ့နားမှာ ရပ်နေတုန်းက ဇာရော့ဗ်ရဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ မြေပုံတစ်ခုကို မြင်ခဲ့တယ်၊ သူက ငါတို့ကို သင်္ဘောထောင်ချောက်အကြောင်း ပြခဲ့တုန်းက ပင်လယ်ကလာတဲ့ အလင်းရောင်က ကမ်းခြေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လင်းထိန်စေခဲ့တယ်၊ အဲဒါကို မြေပုံနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တော့ မြေပုံပေါ်က ကျွန်းဟာ အခု ငါတို့ရောက်နေတဲ့ ကျွန်းပဲဆိုတာ ငါအတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်"

သူက ထိုသို့ပြောရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သံလွင်စေ့ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မညီမညာပုံတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

"ဒီကျွန်းက အကြမ်းဖျင်း သံလွင်စေ့ပုံစံ ရှိတယ်၊ ရဲတိုက်က အလယ်ဗဟိုက အမြင့်ပိုင်းမှာ ရှိနေတာဖြစ်လို့ တစ်ကျွန်းလုံးကို အခြေခံအားဖြင့် မြင်နိုင်တယ်"

သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"မင်းတို့ မြောက်ဘက်က ဘယ်ဘက်လဲဆိုတာ ပြောနိုင်မလား"

"အင်း..."

ဓားတစ်ချက်သည် တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးက ညကောင်းကင်ယံကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဓူဝံကြယ်(မြောက်) မဟုတ်လား"

"အရမ်း ကောင်းတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူက သစ်ကိုင်းကို အသုံးပြု၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြေပုံကို ထောက်ပြကာ ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။

"ဒါက မြောက်ဘက်၊ ဒါက တောင်ဘက်၊ ရွှံ့အိုင်ကတော့ ဒီမှာပေါ့..."

သူက သံလွင်စေ့ပုံ၏ အဆုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ အစီအစဉ်ကို အတည်မပြုခင် ဝတ္ထုနဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းကြားက ကွဲပြားခြားနားချက် တချို့ကို ငါပြောပြရလိမ့်မယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး စီစဉ်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင် အမြဲတမ်း အားကိုးထိုက်ပြီး တည်ငြိမ်နေလေ့ရှိသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့အမူအရာ၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သို့မဟုတ် နောက်ပြောင်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ မရှိတော့ပေ။ အမှန်တော့ သူ၏ စကားပြောပုံတွင် ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုများ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ပထမအချက်ကတော့ ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်လိုက်က ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ရိန်းစ်ဖို့ဒ်လို့ ခေါ်တယ်... သူရဲ့ ဂိမ်းအချိန်က သုံးရက်တိတိဖြစ်ပြီး ငါတို့ကတော့ ငါးနာရီပဲ ရှောင်တိမ်းဖို့ လိုအပ်တာ၊ အချိန်ပိုင်းအရ ကြည့်ရင်တော့ ပိုလွယ်ပုံရပေမဲ့ အဲဒါက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သလိုပဲ ဗိုလ်ချုပ်ဇာရော့ဗ်က အမဲလိုက်ပွဲ စောစောမပြီးချင်လို့ ရိန်းစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လွှတ်ပေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေကတော့ မတူဘူး၊ ဇာရော့ဗ်က ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားတာနဲ့ သူ သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်တော့မှာပဲ”

"ဒါ့အပြင် ဝတ္ထုထဲမှာ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ တခြားတိရစ္ဆာန်တွေ ရှိနေတာကို ဖော်ပြမထားဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ ဇာရော့ဗ်နဲ့ စကားပြောတုန်းက သူက ဒီမှာ စပါးအုန်းမြွေတွေ၊ ဝံပုလွေတွေ၊ ကျားတွေ ရှိနေတယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့တယ်... တောဝက်တွေတောင်မှ အတော်လေး ရန်လိုကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ဖမ်းဆီးမှုကို ရှောင်ရှားရမယ့်အပြင် အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒီ တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုလည်း ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုတယ်”

"တတိယအချက်ကတော့ မင်းတို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒီလူက လူသား မဟုတ်လောက်အောင် သန်မာလွန်းတယ်၊ ဝတ္ထုထဲမှာလည်း သူ့ကို သန်မာတယ်လို့ ဖော်ပြထားပေမဲ့ အဲဒါက လက်တွေ့ကျတဲ့ အခြေအနေပေါ်မှာ အခြေခံထားတဲ့ သည်းထိတ်ရင်ဖို ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ဒါမှမဟုတ် စူပါပါဝါဇာတ်လမ်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်ကတော့ တံတောင်တစ်ချက်နဲ့တင် လူသတ်နိုင်တဲ့သူပဲ၊ သူက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လို့ မရတဲ့ ဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ ဘော့စ်မျိုးပဲ၊ အဓိကတာဝန်ရဲ့ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ရုံတင် ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သူရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကနေ အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်ပြေးဖို့ပဲဆိုတာကို ငါတို့ မြင်နိုင်ပါတယ်"

ဓားတစ်ချက်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက မင်းသေနတ်ထုတ်လိုက်တုန်းက ဇာရော့ဗ်က သူ့ခေါင်းကို အပစ်ခံရရင် သေမှာပဲလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ ငါ့မှာသာ သေနတ်ရှိရင် အဲဒီအကွာအဝေးကနေ သူ့ကို ပစ်လိုက်မိမှာပဲ၊ အဲဒီလောက် နီးကပ်တဲ့ အကွာအဝေးကနေပစ်ရင် ထိဖို့ အခွင့်အလမ်းက အရမ်း များတယ်လေ"

"မင်းသာ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ရင် မင်းရော ငါတို့အားလုံးပါ... သေကုန်ကြမှာပေါ့..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သေနတ်ထုတ်လိုက်တာဟာ ဒီအရာအပေါ် ဇာရော့ဗ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ချင်လို့နဲ့ သူ့ဆီကနေ အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက် အချို့ ရချင်လို့ပဲ"

သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ့အမူအရာသည် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေဟန်ရှိသည်။

"ငါ့နားလည်မှုအရ ခေတ်မီကျည်ကာအင်္ကျီတွေရဲ့ ပုံစံငယ်ဟာ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တာပဲ၊ ပြီးတော့ မူရင်းဝတ္ထုရဲ့ ရေးသားသူ ရစ်ချတ်ကော်နဲလ်ကတော့ ၁၉၄၉ ခုနှစ်မှာ ကွယ်လွန်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်”

"ဒါတောင်မှ ဇာရော့ဗ်ဟာ ကျည်ကာအင်္ကျီနဲ့ ဆင်တူတဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဝတ်ထားတယ်လို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောခဲ့ပြီး ငါကိုင်ထားတဲ့ M1911A1 ပစ္စတိုကိုလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်က သူပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံးတွေဟာ ဒီဘော့စ်ရဲ့ နှုတ်ကတစ်ဆင့် စနစ်က ငါတို့ကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်တဲ့ အရိပ်အမြွက်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်"

"ဇာရော့ဗ်ကို သေနတ်နဲ့ သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာက အလုပ်မဖြစ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"

ရီရူလီက ပထမဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်သူဖြစ်ပြီး ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်က လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

"မှန်တယ်"

သူ့အကြည့်များက ဓားတစ်ချက်နှင့် ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးတို့၏ မျက်နှာများပေါ် ဝေ့ဝဲသွား၏။

"စနစ်က ကစားသမားရဲ့ အမှန်တကယ် အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးထားတာ၊ ငါယုံကြည်တာကတော့... ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ဓားမော့တစ်ချက်အပါအဝင် ငါတို့လေးယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ပစ်ခတ်ရေးကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ကြဘူး၊ တကယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ အဝေးပစ် လက်နက်တစ်ခုတောင် မရှိကြဘူးလေ"

သဘာဝကျစွာဖြင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ သူတို့ လေးဦးထဲတွင် သူ့တွင်သာ ပစ္စတိုတစ်လက်ရှိပြီး ၎င်းတွင်လည်း ကျည်ဆန်လေးတောင့်သာ ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူတို့ထဲတွင် ပစ်ခတ်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

"အမှန်တော့ ဇာရော့ဗ်ဆီကနေ ငါနောက်ဆုံးရခဲ့တဲ့ စကားလုံးတွေကို ဂိမ်းရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင်... တကယ်လို့ ငါတို့က သူ့ကိုသတ်ဖို့ သေနတ်ကိုပဲ သုံးမယ်လို့ ဇွတ်လုပ်ရင် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်တာက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး၊ သူ့ခေါင်းကိုပဲ ပစ်ရမယ် ဆိုတာပဲ၊ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ငါတို့ အဲဒီလိုလုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေနှစ်မျိုးပဲ ရှိတယ်၊ ပထမတစ်ခုကတော့ မင်းပြောသလိုပဲ အဝေးကနေ သူ့ကို ချောင်းပစ်တာပေါ့၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ နောက်ပိုင်း တစ်ချိန်ချိန်မှာ၊ အမှောင်ထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ ဆိုးရွားလှတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်နဲ့ အဲဒီ အရမ်းထက်မြက်လှတဲ့ ကော့ဆက်ကို ထိအောင် ကံစမ်းပစ်ခတ်ရမှာပေါ့”

“သိသာတာကတော့ ပထမအခြေအနေက ပိုစိတ်ချရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ထပ်... ဗိုလ်ချုပ်ပြောခဲ့သလိုပဲ အဲဒီ စကားမပြောနိုင်တဲ့ အိုင်ဗန်က ရူးသွပ်တဲ့အခြေအနေထဲကို ကူးပြောင်းသွားမှာ မို့လို့ပဲ ၊ သူက ဇာရော့ဗ်ရဲ့ နေရာမှာ ချက်ချင်းအစားဝင်လာပြီး ငါတို့ကို အရူးအမူးလိုက်ဖမ်းတော့မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်၊ ဒါဆိုရင် ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အခြေအနေက လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ဆင်တူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ အိုင်ဗန်က ရူးသွပ်သွားပြီး ဟော့ခ် (Hulk) ကြီးလို ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် ငါအံ့သြမိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါတို့ ရဲတိုက်ကနေတောင် အသက်ရှင်လျက် ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ဟူး..."

ဖုန်းပုကြွယ်က သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိက အကြောင်းအရာကို စကားလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ အကျဉ်းချုပ်ရရင်တော့ ‘ပြေး’ ဆိုတာပါပဲ"

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာစောင့်နေကြတာလဲ၊ မြန်မြန်..."

ဓားတစ်ချက်စကားမဆုံးမီ ဖုန်းပုကြွယ်က လက်ကာပြကာ တားလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဘယ်လို ပြေးရမလဲဆိုတာကို ငါပြောတော့မလို့ပါ"

"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

ဓားတစ်ချက်က မေးလိုက်သည်။

"လူခွဲပြေးကြစို့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ် ပြန်မဖြေနိုင်မီ သူ့အစီအစဉ်အားလုံးကို ပျက်ပြားစေမည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်တော့သည်။

ရီရူလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားပြီး စနစ်၏ ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အသင်းသား - ရီရူလီ၊ လိုင်းပြတ်တောက်သွားပါပြီ"

အခန်း (၈၈)

ရီရူလီသည် ဂိမ်းသေတ္တာအတွင်း၌ ထထိုင်လိုက်ပြီး အေပရွန်ဝတ်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အမေ... သမီးအခန်းထဲ ဝင်လာတာက ထားပါတော့၊ ဘာလို့ ပါဝါပလပ်ကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရတာလဲ"

"ငါတံခါးခေါက်သားပဲ၊ နင်မှ ဂရုမစိုက်တာ"

ရီရူလီ၏ မိခင်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

"သမီး ကြားပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ လိုင်းပြတ်သွားပြီလေ၊ လာ... ငါ့ကို ညစာပြင်ဖို့ ကူပါဦး"

"အာ..."

ရီရူလီက မကျေမနပ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အမေကလည်း... ဒီလိုကိစ္စမျိုးကျတော့ ဘာလို့ အဖေ့ကို မကူခိုင်းတာလဲ"

"နင့်အဖေက ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ဂိမ်းဦးထုပ်ကြီးနဲ့ ပုန်းနေလေရဲ့"

"အဖေ ဘယ်မှာပုန်းနေလဲဆိုတာ အမေသိနေတာပဲကို... ပြီးတော့..."

"ကစားချင်တာက ယောကျာ်းတွေရဲ့ သဘာဝပဲလေ၊ အလွန်အကျွံ မဖြစ်သရွေ့တော့ ငါတို့ မိန်းမတွေက မျက်စိမှိတ်ပေးထားရတာပေါ့၊ ဒီနေ့ ငါသာ ဂိုဒေါင်ထဲအထိ သွားဆွဲထုတ်ရင် မနက်ဖြန် သူက မြေအောက်ခန်းထဲ သွားပုန်းလိမ့်မယ်၊ သန်ဘက်ခါကျရင် ရေကူးကန်ထဲက ရေတွေအကုန် ဖောက်ထုတ်ပြီး အဲဒီထဲမှာ ဝင်ကစားနေလိမ့်မယ်"

"ဒါက ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလဲ... ကောင်းပြီ၊ သမီး ကူပါ့မယ်"

ရီရူလီသည် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ဂိမ်းသေတ္တာထဲမှ ထွက်ကာ မိခင်ဖြစ်သူကို ကူညီရန် မီးဖိုချောင်သို့ နာခံစွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သည်းထိတ်ရင်ဖို သုခဘုံထဲ၌...

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သစ်ပင်တစ်ပင်ရှေ့တွင် ရပ်လျက်ရှိသည်။ သူသည် သစ်ပင်စည်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး သစ်တောက်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ခေါင်းကို သစ်ပင်နှင့် တိုက်လိုက်ပြီး "ဒါကတော့ တကယ်ကို ဒုက္ခပဲ၊ တကယ်ကို ဒုက္ခပဲကွာ" ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။

မှန်ပေသည် သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်ပုံပေါက်အောင် သရုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့ခေါင်းကို သစ်ပင်နှင့် တကယ်ကြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်မိအောင် လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ရီရူလီ၏ တာဝန်မဲ့စွာ လိုင်းပြတ်တောက်သွားခြင်းက ဖုန်းပုကြွယ်၏ အစီအစဉ်ကို လုံးဝ ပျက်ပြားသွားစေခဲ့သည်။

သူ့ခန့်မှန်းချက်အရ ကစားသမားများအနေဖြင့် ရဲတိုက်မှ ကျွန်းအစွန်းအထိ ထူထပ်သော တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် အနည်းဆုံး သုံးနာရီခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်အတွက်မူ... အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ကျွန်းအကြောင်းကို သူ့လက်ဖမိုးကဲ့သို့ ကောင်းစွာသိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အရှိန်မြင့်မြင့်ဖြင့် ခရီးမနှင်နိုင်လျှင်ပင် ထိုအကွာအဝေးကို ရောက်ရန် အများဆုံး နှစ်နာရီခန့်သာ လိုအပ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်၏ အကြံသည် လေးဦးသား အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက်ပြီး ကျွန်း၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ဆီသို့ ထွက်ပြေးကြမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ရှင်သန်နိုင်ခြေ ပိုများလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဘော့စ်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖမ်းမိသည်ဖြစ်စေ၊ မဖမ်းမိသည်ဖြစ်စေ ကျန်အဖွဲ့နှင့် ဘော့စ်ကြားရှိ အကွာအဝေးသည် သူတို့အား ငါးနာရီသတ်မှတ်ချက်အထိ ရှင်သန်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယင်းသည် အချိန်ရရန် နေရာကို အသုံးချသော အလွန်ရိုးရှင်းသည့် နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့လျှင် ဇာတ်လမ်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် အဆုံးသတ်နိုင်ခြေမှာ ရာနှုန်းပြည့်နီးပါး ရှိပေလိမ့်မည်။ ကစားသမား တစ်ဦးချင်းစီအတွက် သေဆုံးနိုင်ခြေ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ရှိသော်လည်း အပေးအယူမှာ တန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အမဲလိုက်မခံရသော အဖွဲ့သည် သဘာဝအတိုင်း ဆုလာဘ်များ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ အမဲလိုက်ခံရသော အဖွဲ့သည်လည်း အခြားအဖွဲ့ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် များစွာအထောက်အကူပြုခဲ့သဖြင့် ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် စနစ်က သူတို့ကို အတွေ့အကြုံရမှတ် (EXP) အတော်အတန် ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အဖွဲ့က သေဆုံးပြီး မည်သည့်အဖွဲ့က ရှင်သန်မည်ကတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်ပေသည်။ ဘော့စ်က မည်သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမည်ဆိုသည်မှာ ကစားသမားများ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ကံဆိုးမှုကိုသာ အပြစ်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဓားတစ်ချက်နှင့် ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးတို့သည် ဤအစီအစဉ်ကို လက်ခံနိုင်ခြေ များ၏။

ဤအစီအစဉ်တွင် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ရီရူလီနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သော ပုန်းတမ်းလိုက်တမ်းနှင့် သူမ၏ စကားလုံးများ၊ အပြုအမူများတွင် ဖော်ပြနေသော အရိပ်အမြွက်များအရ သူမ၏ ဘွဲ့စွမ်းရည်သည် ကိုယ်ပျောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပစ်မှတ်လွှဲပြောင်းခြင်းကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူမနှင့်အတူ ရှိနေလျှင် အန္တရာယ်မရှိပါက ပြဿနာမရှိသော်လည်း အန္တရာယ်ရှိလာပါက သူ ဓားစာခံတစ်ယောက် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ယူဆချက်တွင် ခိုင်လုံသော သက်သေမရှိပေ။ သူသာ ထိုသို့ ထုတ်ပြောခဲ့လျှင်လည်း ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးက ငြင်းဆိုနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ယင်းက သူမ၏ ဂိမ်းကစားဟန်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ငါးစာအဖြစ် ခံယူလိုနေလျှင် သူက ဘာကြောင့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဓားတစ်ချက်က သူမ၏ အကာအကွယ်ပေးသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်လိုသော ဆန္ဒရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မတားဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဓားစာခံအဖြစ်ခံမည် မဟုတ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့သူငယ်ချင်းများကိုလည်း ထိုထောင်ချောက်ထဲ မကျအောင် သတိပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုတွင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေချေပြီ။ အကြောင်းရင်းတချို့ကြောင့် ရီရူလီ လိုင်းပြတ်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားမည်ဆိုပါက ဖုန်းပုကြွယ်တစ်ဦးတည်း သွားရမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ မရေရာသော အခြေအနေများစွာ ပါဝင်နေသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် သူတို့လေးဦးကို လမ်းကြောင်းလေးခုဆီသို့ မပြေးခိုင်းရခြင်းမှာ တစ်ဦးတည်း လှုပ်ရှားခြင်းက အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ တစ်ဦးတည်း သွားမည်ဆိုလျှင် တောအုပ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်မီမှာပင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် အခြားမသိနိုင်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကြောင့် အသတ်ခံရနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ လေးဦး လူစုခွဲလိုက်လျှင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။ သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးသူက ကျွန်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်သွားနိုင်လျှင်ပင် ဘော့စ်က သူ့ကို ရှာတွေ့သွားသည်နှင့် သူတို့၏ ကြိုးစားမှုအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"အင်း... ငါးယောက်ပါတဲ့ ဇာတ်လမ်းမှာ အခုမှ အဓိကအပိုင်းကို ရောက်ခါရှိသေးတယ်၊ ငါတို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်ပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါသုံးယောက်လုံး အတူတူပြေးမယ်ဆိုရင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ ဘော့စ်က ငါတို့ကို သေချာပေါက် လိုက်မီမှာဖြစ်လို့ အတူတူနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့အားလုံး သေသွားမှာပဲ၊ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုပြေးမယ့် အစီအစဉ်ကိုတော့ ပြောင်းလို့ မရဘူး..."

သူ နားလည်သွားပြီးနောက် ဓားတစ်ချက်နှင့် ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးတို့ထံ ပြန်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ထွက်ပြေးမယ့် အစီအစဉ်ကို ငါရှင်းပြပါ့မယ်"

"ခဏလေး"

ဓားတစ်ချက်က စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်းကပဲ အမိန့်တွေပေးနေရတာလဲ၊ မင်းက ဒီမှာ အဆင့်အနိမ့်ဆုံး မဟုတ်လား၊ ဒါ့အပြင် အစောပိုင်းက မင်းပြောပုံအရ ဒီဇာတ်လမ်းက ဝတ္ထုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးမလား၊ မင်းမှာလည်း ငါတို့ သိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေပဲရှိတာ မဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် မင်းပဲ အမိန့်ပေးတော့လေ၊ ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ကြမလဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က တာဝန်ကို ဓားတစ်ချက်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အဲ..."

ဓားတစ်ချက်က အံ့အားသင့်သွားပြီး တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။ သူသည် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသဖြင့် အသံကို မြှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အနောက်မြောက်ဘက် ထောင့်ကို ပြေးကြမယ်၊ ကမ်းခြေရောက်တဲ့အထိ တောအုပ်ကို ဖြတ်ပြေးကြမယ်၊ ငါတို့နဲ့ ရဲတိုက်ကြားက အကွာအဝေးကို ပိုဝေးသွားအောင် လုပ်ရမယ်၊ ဇာရော့ဗ်မှာ အမဲလိုက်ခွေးတွေ ရှိတယ်၊ ငါတို့ ခြေရာတွေကို ဖျက်ခဲ့ရင်တောင် သူ ငါတို့ကို ရှာတွေ့ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာ၊ ဒါကြောင့် ခြေရာတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို နှောင့်နှေးသွားအောင် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ထောင်ချောက်တွေ ပိုဆင်ခဲ့ကြတာပေါ့၊ သူ ကမ်းခြေကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် မိုးတောင် လင်းနေလောက်ပြီ"

"ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ၊ မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်… ဟားဟား၊ မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ"

ဓားတစ်ချက်သည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ စကားလုံးများထဲမှ လှောင်ပြောင်သရော်မှုကို မကြားခဲ့ပေ။

ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးက သူ့ကို တစ်ခုခု သတိပေးလိုသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း အားနည်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သူမကိုယ်သူမ ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ထောင်ချောက်တွေဆင်ဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဓားတစ်ချက်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း တောတွင်းထောင်ချောက်တွေအကြောင်း ကျွမ်းကျင်လား၊ ဘယ်နှစ်မျိုးလောက် လုပ်တတ်သလဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

"အဲ..."

ဓားတစ်ချက်သည် ထိုအခါမှသာ သူ၏ ထောင်ချောက်များအကြောင်း နားလည်မှုမှာ ကျင်းတူးပြီး သစ်ရွက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် အခြေခံအကျဆုံး ကြိုးကွင်းကိုပင် မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်မှန်း မသိပါပေ။

"အခြေခံအားဖြင့် တောတွင်းထောင်ချောက်တွေကို အမျိုးအစားနှစ်မျိုး ခွဲလို့ရတယ်၊ အမဲလိုက် ထောင်ချောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ထောင်ချောက်ပေါ့"

ဖုန်းပုကြွယ်က ရှင်းပြသည်။

"သူတို့ရဲ့ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ ဖမ်းဆီးဖို့နဲ့ သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ၊ အဲဒါအပြင် အချို့ထောင်ချောက်တွေက အနီးအနားမှာ လူရှိနေမှ အလုပ်ဖြစ်တာ၊ ငါရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမြင်အရတော့ 'First Blood' နဲ့ 'Predator' ဇာတ်ကားတွေမှာ ထောင်ချောက်တွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို အရမ်းတိတိကျကျ ဖော်ပြထားပေမဲ့ အဲဒါက နည်းနည်းတော့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်၊ အမှန်တော့ ထောင်ချောက်အများစုက စိတ်မချရသလို သူတို့ကို ပြင်ဆင်ဖို့ကလည်း အချိန်အများကြီး ပေးရတယ်"

သူက ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ စောင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ထောင်ချောက်တချို့ ဆင်တတ်ရင်တောင်မှ... ဒီတောထဲမှာ တခြား တိရစ္ဆာန်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့၊ ငါတို့ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်လိုက်ရင်တောင် ဇာရော့ဗ်နဲ့ သူ့ရဲ့ အမဲလိုက်ခွေးက အဲဒါကို အရင်နင်းမိလိမ့်မယ်လို့ အာမခံချက် မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့်... အဲဒါက အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဓားတစ်ချက်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အစီအစဉ်မှ အားနည်းချက်ကို ထိုမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် တိုက်ရိုက်ထောက်ပြလိုက်သောအခါ မည်သူမဆို အရှက်ရပြီး အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

"သေချာတာပေါ့၊ ဒီလို အားနည်းချက်မျိုးက အားနည်းချက် အသေးစားလေးပါပဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်၏ လေသံက ပြောင်းလဲသွား၏။

"အဲဒါလေးကလွဲရင် မင်းအစီအစဉ်က ပြီးပြည့်စုံပါတယ်"

"အဲ... အဲဒီလိုလား"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားတစ်ချက်သည် ပြန်ဖြေရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ထပ်လှောင်ပြောင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါပေါ့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အနောက်မြောက်ဘက်ကို သွားကြပါ၊ သတိထားကြဦးနော်၊ ငါတို့ ဒီမှာပဲ လမ်းခွဲကြရအောင်"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ရဲတိုက်၏ ကျောက်လှေကားထစ်များဆီသို့ လှည့်၍ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဟေ့… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ဓားတစ်ချက်မှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။

"မင်း ပြန်သွားမလို့လား"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုမေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့သုံးယောက်လုံး အတူတူသွားလို့ ဇာရော့ဗ်က ငါတို့ကို လိုက်မီသွားရင် သေချာပေါက် အကုန်သေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူခွဲလိုက်ရင် မင်းတို့က အနောက်မြောက်ဘက်ကို သွားပြီး ငါက အရှေ့တောင်ဘက်ကို သွားရင် အနည်းဆုံးတစ်ယောက်တော့ အသက်ရှင်မှာပေါ့"

ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးက မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အခုရှင်ဘာလို့ ရဲတိုက်ကို ပြန်သွားနေတာလဲ"

"အိုး၊ ငါ့မှာ အလင်းပေးတဲ့ကိရိယာ မရှိလို့လေ၊ ဗိုလ်ချုပ်ဆီသွားပြီး မီးတုတ်ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု ပေးနိုင်မလားလို့ သွားမေးမလို့"

ဖုန်းပုကြွယ် ပြန်ဖြေပြီးနောက် လှေကားများအတိုင်း တက်သွားကာ ဘော့စ် နေထိုင်ရာ ရဲတိုက်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ဟား... ဒီလူတော့ ရူးသွားပြီ ထင်တယ်..."

ဓားတစ်ချက်က ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟမ့်... သူ့နာမည်က ဖုန်းပုကြွယ် (ရူးသွပ်ခြင်း) ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး"

ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးမှာမူ ဖုန်းပုကြွယ်၏ ကျောပြင်အား တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

"သွားကြရအောင်၊ သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့"

ဓားတစ်ချက်က ဆိုသည်။

ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အမ်... ကောင်းပါပြီ၊ အစ်ကိုဓားတစ်ချက်၊ ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးရမယ်နော်"

"ဟားဟား... ငါ့အပေါ်သာ ပုံအပ်ထားလိုက်ပါ"

ဓားတစ်ချက်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပုတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်၍ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြောက်တတ်တဲ့ ကြောင်ကလေး မဟုတ်ဘူးကို ဦးဆောင်ကာ တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

...

ကျွန်း၏ အနောက်မြောက်ဘက်ထောင့်၊ တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်။

အမှောင်ထုထဲတွင် တရှုးရှုး အသံတိုးတိုးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခု တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ၎င်းသည် သစ်ပင်စည်ကို ပတ်၍ လှုပ်ရှားနေပြီး ကျောက်ခဲကလေးများကြားတွင် တွားသွားနေခြင်းဖြစ်သည်။

စပါးအုန်းမြွေများသည် တောအုပ်အတွင်း အန္တရာယ်အရှိဆုံးသော သားရဲများဖြစ်ပြီး အစားအစာကွင်းဆက်၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိနေသော သတ္တဝါများထဲမှ တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဤကျွန်းကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော၊ ဆိုးယုတ်သော၊ သွေးအေးသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေပေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျား၏။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းက ပြားနေပြီး အရေးအကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်း၏ ကျောပြင်သည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ဝမ်းဗိုက်မှာမူ အညိုရင့်ရောင် ဖြစ်သည်။ ကျောပြင်ပေါ်တွင်မူ အဖြူရောင် ဒေါင်လိုက်အစင်းကြောင်းလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။

ယင်းသည် မွေးရာပါသတ်ဖြတ်ရေးသမား တစ်ကောင်ပင်။ ၎င်း၏ နှစ်ခွဖြစ်နေသော လျှာသည် သုံးဖက်မြင် အနံ့ခံရေဒါတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ထူထဲသော ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မည်သည့် တိရစ္ဆာန်ကိုမဆို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ချေမွပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အဆိပ် မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ မေးရိုးများကို နေရာလွဲသွားသည်အထိ ဖြဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦးကို အရှင်လတ်လတ် မျိုချနိုင်ပြီး ၎င်းကို အစာချေဖျက်ရန် ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ် အချိန်ယူရသည်။ အမဲလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းသည် လပေါင်းများစွာ အစာမစားဘဲ နေနိုင်၏။

ဤ ဧရာမ စပါးအုန်းမြွေကြီးသည် ဗိုလ်ချုပ်ဇာရော့ဗ်မှလွဲ၍ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ပေ။ ဗိုလ်ချုပ် ဇာရော့ဗ်မှလွဲ၍ ဘယ်သူမှလည်း ၎င်းကို မသတ်နိုင်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းသည် ကျွန်းပေါ်ရှိ အခြားတိရစ္ဆာန်များ ရှောင်ရှားကြသော အသိုက်တစ်ခုတွင် နေထိုင်လေ့ရှိသည်။ ယနေ့ညမှာမူ လပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ၎င်း အစာရှာထွက်သည့် ညတစ်ည ဖြစ်တော့သည်။