← Chapters

အခန်း (၆၅၉-၆၆၁)

Vol. 45 Ch. 659-661

အခန်း (၆၅၉-၆၆၁)

Vol. 45 Ch. 659-661

အခန်း ၆၅၉ - ကျူးလုံ၏ ကျဆုံးခြင်း

"ဝှူး"

ယီယွင်၏ လက်ချောင်းများ လွှတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စွမ်းအင်မြား ၁၂ စင်းမှာ ပျံထွက်သွားတော့သည်။ ကိုယ်ထည်မရှိသော ယင်မိစ္ဆာများမှာ နေမင်းပစ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုးပါးလေး၏ ရှေ့တွင် ပစ်မှတ်အသေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ကြချေ။

လေးကြိုးတစ်ချက်ဆွဲရုံနှင့် ယင်မိစ္ဆာ ၁၂ ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ ယီယွင်အတွက် လေးကြိုးအနည်းငယ် ထပ်ဆွဲရုံဖြင့် ဤကျိန်းစက်ရာမြေရှိ ယင်မိစ္ဆာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

ထို့ကြောင့် ကျူးလုံမှာ ဤသည်ကို ငြိမ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ ယီယွင် ဒုတိယအကြိမ် လေးကြိုးဆွဲလိုက်ချိန်တွင် ကျူးလုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ဒဏ် လက်အိတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ယီယွင်၏ စွမ်းအင်မြားများကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ယခင်က ယီယွင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ကျူးလုံ၏ လက်များမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ယခုထိ ပြန်မကောင်းသေးချေ။ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး သွေးနှင့် အသက်စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း ထုတ်သုံးခဲ့ရသည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများမှာလည်း လျော့ပါးမသွားသေးပေ။ သူ၏ လက်သီးချက်မှာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယီယွင်၏ ထက်မြက်သော အာရုံခံစားမှုက ထိုအရှိန်အဝါမှာ အရင်ကထက် များစွာ အားနည်းနေကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ကျူးလုံ၏ လက်သီးနှင့် ယီယွင် ပစ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်မြားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။ စွမ်းအင်မြားများ ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းအတွင်းရှိ သန့်စင်သော ယန်ချီများမှာ လျှံထွက်လာပြီး ယန်ချီ မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ အဟုန်ထိုး တက်သွားတော့သည်။

ကျူးလုံက စွမ်းအင်မြားများကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီယွင်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် သန့်စင်ယန်ချီ ဓားကျိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျူးလုံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ ယီယွင်၏ ရှုထောင့်ပုံရိပ် နှစ်ခုဖြစ်သော ရွှေကျီးကန်း နှင့် ကိုးခေါင်းနဂါး တို့မှာ သူ၏ အနောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဓားအလင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

လင်ရှင်းထုံသည်လည်း ယီယွင်၏ အနောက်မှ ကပ်လျက် ပါလာသည်။ လင်ရှင်းထုံသည် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ အနောက်၌ ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုရေကန်မှာ နက်မှောင်သော အပြာရောင်ရှိပြီး လှိုင်းကြက်ခွပ်လေးများက ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရေခဲအရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ တောက်ပသော လမင်းကြီးမှာ ရေကန်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားကာ ရေပြင်အလင်းတန်းများကို ဖြာကျနေစေသည်။

လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားမှာ ထိုနှင်းလမင်း၏ အလင်းရောင်များဖြင့် အားဖြည့်ထားပြီး ကျူးလုံဆီသို့ စူးရှစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ယင်မိစ္ဆာများ နိုးထလာရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် စက္ကန့်တိုင်းမှာ အဖိုးတန်လှသည်။ လင်ရှင်းထုံသည် ကျန်းရှောင်ယုကို ကာကွယ်ပေးရန် မလိုတော့သဖြင့် ယီယွင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ကျူးလုံကို အတိုဆုံး အချိန်အတွင်း နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားနှစ်စင်းစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် အသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင် တစ်စင်းမှာ ယင် ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်စင်းမှာ ယန် ဖြစ်နေသည်။ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတူ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း ကိုလည်း အတူတူ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ကျင့်ကြံသည့် ဥပဒေသများမှာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖြည့်ဆည်းပေးနေကြသည်။ သူတို့၏ ပူးပေါင်းအင်အားမှာ ရိုးရိုးပေါင်းခြင်းထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျူးလုံမှာ ဖိအားများ တိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အနောက်တွင် မနိုးထသေးသော ယင်မိစ္ဆာများ ရှိနေသဖြင့် သူ ဆုတ်ခွာစရာ နေရာမရှိပေ။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူကာ လက်သီးချက်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခုခံရတော့သည်။

"ငါ့ကို ကူကြဦး"

ကျူးလုံက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်မှ ဖုန်းမင်၊ ရှဲ့ကျိ၊ ချုံချီနှင့် အခြားပြန်လည်ဝင်စားသူများမှာလည်း သတ္တိမွေးကာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။ ယခင်က သူတို့တွင် ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်များ ရှိသော်လည်း ယခုမူ အားလုံးမှာ ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံနေရသဖြင့် သူတို့ဘာသာသူတို့သာ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယင်မိစ္ဆာ အများစု နိုးထလာသည်အထိ တောင့်ခံနိုင်မှသာ စစ်ပွဲအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိရှိကြသည်။

ဓားအလင်းတန်းများစွာမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အချို့မှာ နေရောင်ခြည် သက်တံ့များကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အေးစက်သော လရောင်မြစ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ယင်နှင့် ယန် တို့၏ အပြောင်းအလဲမှာ အမြဲတမ်း အောင်နိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။

"အား"

ဒဏ်ရာများ ခံစားနေရသော ချုံချီမှာ ပထမဆုံး ရှုံးနိမ့်သွားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခုခံအားစွမ်းအင်များမှာ ဓားအလင်းများကြောင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ရှဲ့ကျိမှာလည်း လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် ထပ်မံ ဒဏ်ရာရသွားပြန်သည်။ ဓားဦးဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေခဲအရှိန်အဝါက ရှဲ့ကျိ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှီးဖြတ်သွားရာ သူမ၏ လက်ဖဝါးများမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး ရေခဲပွင့်များကဲ့သို့ ကြွပ်ဆတ်သွားတော့သည်။

အေးစက်လှသော စွမ်းအင်များက ရှဲ့ကျိ၏ လက်မောင်းမှတစ်ဆင့် အပေါ်သို့ တက်လာသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူမ ဆုတ်ခွာလိုက်စဉ်တွင် လင်ရှင်းထုံ၏ ရေခဲစွမ်းအင်ကို ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။

ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ထိုရေခဲစွမ်းအင်မှာ ရှဲ့ကျိ၏ သွေးကြောများကို အတင်းအကျပ် ထိုးခွဲကာ သူမ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ဤရေခဲစွမ်းအင်တွင် လင်ရှင်းထုံ၏ ဥပဒေသ သိမြင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

ဤသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူမသည် ရှေ့သို့ ဆက်တိုးရန်မှာ သေမင်းထံ ခုန်ဆင်းသည်နှင့် မခြားနားကြောင်း နားလည်သွားသည်။ ယင်မိစ္ဆာများ နိုးမလာမီအထိ သူတို့ကို ဆွဲထားရန် လိုအပ်သော်လည်း သူမ အသက်ရှင်နေဖို့လည်း လိုအပ်ပေသည်။

ရှဲ့ကျိနှင့် ချုံချီတို့ မရှိတော့သည့်အခါ ဖုန်းမင်နှင့် ကျူးလုံတို့မှာ ပို၍ ခုခံရခက်ခဲသွားတော့သည်။ ဖုန်းမင်မှာ ရှုပ်ထွေးအောင်သာ လုပ်နိုင်ပြီး ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ကျူးလုံတစ်ဦးတည်းကသာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ကျူးလုံသည် လျှာဖျားကို ကိုက်ကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသော လက်သီးရိပ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ ဒဏ်ရာရနေပြီး တစ်ယောက်နှစ်ယောက် တိုက်နေရသော်လည်း ကျူးလုံ၏ တိုက်ကွက်များကို အထင်သေး၍ မရပေ။ သူသည် ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားအရှိန်အဝါကို အတင်းအကျပ် နှေးကွေးသွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

"သေစမ်း"

ကျူးလုံက သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများ တုန်ရီနေရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုနှစ်ဦးထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့မှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဓားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်သွားပြီး ဒုတိယမြောက် တိုက်ကွက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း.......

သန့်စင်ယန်ချီနှင့် သန့်စင်ယင်စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစည်းမှုမှာ ကျူးလုံထံသို့ ထပ်မံ ဦးတည်သွားပြန်သည်။ ကျူးလုံ ပြေးဝင်လာစဉ်မှာပင် သူ၏ စွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားသည်။ ဓားအရှိန်အဝါ အဟုန်မှာ သူ၏ ခုခံအားစွမ်းအင်များကို တိုက်ခိုက်နေသည်။

သူသည် ရေစီးသန်သော မြစ်ကို ဆန်တက်နေရသည့် အင်အားကုန်နေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖျောင်း.............

ကျူးလုံ၏ ခုခံအားစွမ်းအင်များမှာ စတင် အက်ကွဲလာသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်ချောင်းများမှာလည်း မသက်သာသေးသော ဒဏ်ရာဟောင်းများမှ ပြန်လည် ပေါက်ပြဲသွားတော့သည်။ သူ၏ တိုက်စစ်မှာလည်း ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

အသက်နှင့်သေခြင်း တိုက်ပွဲတွင် တစ်စက္ကန့်၏ အပိုင်းအစမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခြင်းကပင် ရလဒ်ကို အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ကွက် ဖြစ်သည်။

ကျူးလုံ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားများမှာ သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယီယွင်၏ ဓားမှာ စူးရှတောက်ပသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားမှာမူ အေးငြိမ်သော လေပြေညင်းကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ထိုဓားအလင်းများနှင့်အတူ ပါလာသော အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ငရဲတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးကန်များနှင့် တူလှသည်။

ဤသွေးရောင် လေဆင်နှာမောင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် ကျူးလုံမှာ ပင်လယ်ပြင်တွင် မုန်တိုင်းမိနေသော လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ခဏအတွင်း ဝါးမြိုဖျက်ဆီးခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ကျူးလုံက ဟိန်းဟောက်ကာ လက်သီးနှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် လင်ရှင်းထုံနှင့် ယီယွင်၏ ဓားများကို ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ကျူးလုံသည် တစ်ဦးတည်းကိုပင် မနည်းခုခံနေရချိန်တွင် ယခုမူ နှစ်ဦးကို...

"ဘုန်း"

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးက ကျူးလုံ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှာ ဓားနှစ်စင်းမှ ပါလာသော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအင်များက သူ၏ အသားများကို ဆွဲဖြဲကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်များ လျှံထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျူးလုံ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်မှာ သွေးရောင်မြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူသည် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ ပေတစ်ထောင်ခန့်အထိ လိမ့်ပါသွားတော့သည်။

ကျူးလုံသည် ယင်မိစ္ဆာများ ကျိန်းစက်ရာ ကျောက်တိုင်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ နောက်ကျောမှာ တုန်ခါသွားသလို ခံစားရပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ အနက်ရောင်သွေးများ စီးကျလာသည်။ ကျူးလုံ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသည်။ ဓားနှစ်စင်းစလုံးမှာ သူ၏လက်များကို ဖောက်ထွက်သွားသဖြင့် သူ၏ လက်ဆစ်များအားလုံးမှာ ကြေမွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် လတ်ဆတ်သော သွေးများ စိုရွှဲနေသည့် ဓားကျိုးကို ကိုင်ထားသည်။ သို့သော် ထိုသွေးများမှာ သံချေးတက်နေသော ဓားသွားပေါ်တွင် မကျန်ရစ်ဘဲ ဓားကျိုးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ယီယွင်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သန့်စင်သော ယန်ချီ ဓားကျိုးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေးမှာ ယီယွင်အတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ ဓားသွားမှာ ကျူးလုံ၏ နဖူးအလယ်တည့်တည့်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"သေစမ်း"

ရန်သူ အားနည်းနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အပြတ်ရှင်းခြင်းပင်။

ယီယွင်၏ ဓားတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှေရောင်လေပြင်းမှာ ပေတစ်ထောင်အမြင့်ရှိသော ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်တန်းများကိုပင် ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ၏ ရှေ့တွင် ကျူးလုံသည် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သေခြင်းတရား ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီ။ အစွန်းရောက်လှသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုက ကျူးလုံကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား ငါနဲ့အတူ အသေခံလိုက်ကြစမ်း"

ကျူးလုံက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် မကျေနပ်နိုင်ချေ သူသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဘဝတိုင်းတွင် လူပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် လူအများ၏ အထက်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကိုးကွယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာမူ အသက် ၂၀ ခန့်သာရှိသေးသော လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း"

ကျူးလုံသည် သူ၏ သွေးအနှစ်သာရများကို လောင်ကျွမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံသွားသည်။ ထိုသွေးရောင်မီးငရဲအတွင်းမှနေ၍ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ဒဏ်လက်အိတ် ဝတ်ဆင်ထားသော သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ သွေးခဲကြီးတစ်ခုက ဟိန်းဟောက်နေသော ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဘုန်း"

ဤလက်သီးချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ရှင်းထုံကလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ကျူးလုံ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ကြိုတင် သိရှိထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ကျူးလုံ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုးနှက်လိုက်သည့် တစ်ခဏမှာပင် လင်ရှင်းထုံ၏ ဓားအရှိန်အဝါမှာ ကျူးလုံ၏ လက်သီးချက်ကို လှပသော မြစ်ကွေးလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။

ယင်နှင့် နူးညံ့မှုမှာ အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေစမြဲပင်။ လင်ရှင်းထုံ သိရှိထားသော သန့်စင်သည့် ယင်ဥပဒေသများမှာ သူမ၏ ဓားတွင် ကိန်းအောင်းနေပြီး မာကျောမှုကို နူးညံ့မှုဖြင့် အောင်နိုင်ခြင်းတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤဓားချက်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သတ်ရန် မဟုတ်သလို၊ ကျူးလုံ၏ လက်သီးချက်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန်လည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အားအနည်းငယ်ကို သုံး၍ ကျူးလုံ၏ အားကို လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကျူးလုံသည် သူ၏ လက်သီးမှာ ပေါ့ပါးသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းကျသွားသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်သီးမှ အားများကို လင်ရှင်းထုံက လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လက်သီးမှ အားများ လျော့နည်းသွားသည့်အခါ ယီယွင်၏ ဓားကို သူ မည်သို့ ခုခံနိုင်တော့မည်နည်း။

ရှုပ်ထွေးလှသော စွမ်းအင်များကြားမှ ရှေးဟောင်းဓားသွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်ချီ မီးတောက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းကာ ကျူးလုံ၏ လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးနှင့် အရှိန်အဝါများကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

ရိုးရှင်းလှသော ထိုဓားချက်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသော စီရင်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျူးလုံ၏ နှလုံးသားဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားချိန်တွင် ကျူးလုံ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

မကျေနပ်မှု၊ မုန်းတီးမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု... ကျူးလုံ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

"ဖူး........."

သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပူလောင်သွားပြီး နှလုံးသားကို ဓားကျိုးက ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံတိုင်းမှာ ဓားသွားကို ခုခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နှလုံးကျုံ့သွားတိုင်း သွေးများစွာ စီးထွက်လာသည်။

ကျူးလုံသည် သူ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကျိုးကို လှမ်းဖမ်းထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ကိုမူ တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။

"မင်း... မင်း..."

ကျူးလုံ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေပြီး ယီယွင်ကို သေမတတ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မုန်းတီးမှုကြောင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေသည်။

ယီယွင်သည် လက်ထဲရှိ ဓားကျိုးကို အားစိုက်ကာ လှည့်လိုက်ရာ၊ သန့်စင်သော ယန်ချီများမှာ ဓားကျိုးမှတစ်ဆင့် ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ လျှံထွက်သွားပြီး သူ၏ သွေးကြောများနှင့် သွေးများကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အာရုံဝေဝါးလာသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ယီယွင်မှာ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီ။

"ငါ့ကို သတ်တာက... မင်းအတွက် တန်ဖိုးကြီးကြီး ပေးရလိမ့်မယ်။ သွေးလမင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာ..."

ကျူးလုံ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ ပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းမှာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို ပို၍ စီးကျစေသည်။ သို့သော် သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ယန်ချီ ဓားကျိုးက သူ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

"မင်း သေလို့ရပြီ"

ယီယွင်က ထိုစကားကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဓားသွားပေါ်ရှိ သွေးများကို အသာအယာ သုတ်လိုက်သည်။

ကျူးလုံ၏ ဦးခေါင်းမှာ ဘေးသို့ စောင်းကျသွားပြီး သူ၏ လည်ချောင်းမှာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အနောက်သို့ လန်ကျသွားပြီး မျက်လုံးများမှာမူ ကောင်းကင်ယံမှ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များနှင့် သွေးလမင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထာဝရ နောင်တများစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၆၀ - အစာကျွေး၍ မွေးမြူခြင်း

လင်ရှင်းထုံနှင့် ယီယွင်တို့၏ ပူးပေါင်းအင်အားအောက်တွင် ကျူးလုံ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ဖုန်းမင်၊ ရှဲ့ကျိနှင့် ချုံချီတို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားကြတော့သည်။

ကျူးလုံ သေဆုံးသွားပြီ။

ပထမမျိုးဆက် သွေးလမင်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျူးလုံသည် အမှန်တကယ်တော့ သွေးလမင်း အဆင့်မြင့်လူကြီးပိုင်း ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးခါစဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးမီမှာပင် ထိုလူငယ်နှစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားရရှာသည်။

ကျူးလုံ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော ပြန်လည်ဝင်စားသူများမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေရသော သိုးအုပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့အတွက် လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်း မရှိတော့ချေ။

ပြန်လည်ဝင်စားသူများအနေဖြင့် သူတို့တွင် တောက်ပသော အနာဂတ်ရှိနေခဲ့သည်။ ယခင်ဘဝများတွင် သူတို့သည် အခြားသူများ၏ အသက်ကို စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ရန် အသားကျနေခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူတို့၏ အသက်မှာ အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယီယွင်သည် ထိုသုံးဦးကို ယခုအချိန်တွင် ဂရုမစိုက်အားသေးပေ။

ယင်မိစ္ဆာများ၏ ပူးကပ်သိမ်းပိုက်မှုမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ ထပ်မံနှောင့်နှေးနေပါက ယင်မိစ္ဆာများ ပိုမိုနိုးထလာပေလိမ့်မည်။ ထိုယင်မိစ္ဆာများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်စက်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို ချက်ချင်း အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏ အသိစိတ်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိရန် အချိန်လိုအပ်ပေသည်။

"လူသားစစ်သည်တွေနဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေကြားက စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်နွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြ"

ယီယွင်က သူ၏အနောက်မှ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် စစ်သည်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် စစ်သည်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။ သူနှင့် လင်ရှင်းထုံတို့ ကျူးလုံကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့အားလုံးမှာ ယီယွင်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားသွားကြပြီဖြစ်သည်။

သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် စစ်သည်များမှာ ဒီရေအလား ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ ရှဲ့ကျိ၊ ဖုန်းမင်နှင့် ချုံချီတို့မှာမူ ဘေးမှနေ၍ ငေးကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။ သူတို့တွင် ခုခံရန် အင်အားမရှိသလို ခုခံရန်လည်း မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

ဤပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်မြေခွေးအဖွဲ့ဝင်များသည် ခွန်အား အလွန်အမင်း မကြီးမားကြသော်လည်း မနိုးထသေးသော ယင်မိစ္ဆာများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာမူ လုံလောက်လှသည်။ သူတို့သည် ကျောက်တိုင်များဆီသို့ ဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး လူသားစစ်သည်များကို ပိုးအိမ်ကြီးများပေါ်မှ အတင်းအကျပ် ဆွဲချလိုက်ကြသည်။

လူသားစစ်သည်များမှာမူ နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေကြရသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ယင်မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ခေါင်းများကွဲအက်မတတ် နာကျင်နေကြသည်။ အချို့၏ နားထဲတွင်မူ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုပိုးများက မရပ်မနား တွားသွားနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆွဲချခံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် သာယာသော ခံစားချက် မဟုတ်လှပေ။

ကယ်တင်ခြင်းခံရသော လူသားစစ်သည်များသည် ယခင်က သူတို့၏ ရန်သူများဖြစ်ခဲ့သော ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် စစ်သည်များကို ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ကျောက်နီစမ်းသပ်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ သူတို့သည် သွေးလမင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

နာကျင်မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသော လူအများအပြားမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံရင်း နေမင်းပစ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုးပါးလေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယီယွင်ကို ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ယီယွင်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ လေးကို အသုံးပြုကာ မြားများကို ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

သန့်စင်သော ယန်ချီမြားများသည် မှောင်မိုက်မှုကို ထိုးခွဲကာ ဝိညာဉ်ပိုးအိမ်များစွာကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော ဝိညာဉ်များ၏ အသံနှင့်အတူ "ရှူး... ရှူး..." ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယင်မိစ္ဆာ အမြောက်အမြားမှာ ယန်ချီ မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

"အားးး"

ယင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာ ပူလောင်လှသော ယန်ချီ မီးတောက်များကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ပိုးအိမ်ထဲမှ ထွက်လာတော့သည်။

ထိုယင်မိစ္ဆာမှာ တုန်ခါနေသော အပြာရောင်မီးတောက်နှင့် တူလှသည်။ ထိုမီးတောက်များအတွင်း၌ နာကျင်နေသော လူသားမျက်နှာတစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ယီယွင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ယင်မိစ္ဆာများတွင် ခန္ဓာကိုယ် မရှိသလို စွမ်းအင်များကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်ကြချေ။ သို့သော် ဤယင်မိစ္ဆာတွင်မူ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ ၎င်းမှာ ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အသိမ်းပိုက်ခံရမည့် စစ်သည်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ယင်မိစ္ဆာထက် များစွာ အားနည်းပါက ယင်မိစ္ဆာသည် ထိုစစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် အင်အားချင်း မကွာခြားပါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားပေလိမ့်မည်။

အဆိုးရွားဆုံး ရလဒ်မှာ ယင်မိစ္ဆာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စစ်သည်မှာမူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းသူ ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

ဤယင်မိစ္ဆာမှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် မရရှိသေးသော်လည်း အပြည့်အဝ နိုးထလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤလူသားကို မသတ်နိုင်ပါက သူတို့အားလုံး ပျက်စီးသွားမည်ကို ၎င်း သိရှိသည်။

၎င်း၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူသားမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သဖြင့် မိမိတစ်ဦးတည်း အင်အားဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းလည်း သိရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ပိုးအိမ်များအတွင်း ရုန်းကန်နေကြသော ယင်မိစ္ဆာများကို စုစည်းကာ ယီယွင်ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟူး... ဟူး... ဝူး... ဝူး..."

လေတိုးသံများနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ရောယှက်နေသည်မှာ ယင်မိစ္ဆာ အမြောက်အမြား ဝိညာဉ်ပိုးအိမ်များထဲမှ ထွက်လာပြီး ယီယွင်ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချို့သော ယင်မိစ္ဆာများမှာ ဧရာမ ဦးခေါင်းခွံကြီးများနှင့် တူပြီး အချို့မှာမူ ငရဲတွင်းနက်ထဲမှ တွားသွား၍ ထွက်လာသော မိစ္ဆာများနှင့် တူလှသည်။ အချို့မှာမူ သူတို့၏ အသိစိတ်များ ပြန်မရသေးဘဲ သိမ်းပိုက်လိုသော အခြေခံဗီဇစိတ်သာ ရှိကြသည်။ ထိုအပြာရောင် ယင်မိစ္ဆာ၏ ခေါ်ယူမှုအောက်တွင် သူတို့သည် သေရမည်ကို မကြောက်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။

အကယ်၍ ဤမျှများပြားသော ယင်မိစ္ဆာများသာ ယီယွင်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် ယီယွင်သည် ထိုယင်မိစ္ဆာများကို သူ့အနားသို့ မည်သို့ အကပ်ခံမည်နည်း။

သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုနှင့်တင် သူ၏ အနောက်တွင်ရှိနေသော ရွှေကျီးကန်းမှာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် နေလုံးကြီးတစ်ခုအလား ယီယွင်ကို အတောင်ပံများဖြင့် ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။

သန့်စင်သော ယန်ချီ မီးတောက်များသည် ယုတ်မာသော ယင်စွမ်းအားများကို နှိမ်နင်းရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သူ့ထံသို့ ဦးစွာ တိုးဝင်လာသော ယင်မိစ္ဆာအချို့မှာ မီးပုံထဲသို့ ခုန်ဆင်းသော ပိုးဖလံများကဲ့သို့ပင်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုမှုကို ခံလိုက်ရပြီး အပြာရောင်မီးခိုးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

"ဝှူး ဝှူး ဝှူး"

ယီယွင် ရှိနေသော နေရာမှနေ၍ စွမ်းအင်မြားများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံထွက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးမဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသော နေမင်းကြီးနှင့်ပင် တူလှသည်။

စွမ်းအင်မြားများ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ယင်မိစ္ဆာများကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူတို့၏ ဒြပ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် အနက်ရောင် အပေါက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် တောင်ကြားတစ်ခုလုံး၌ ဝိညာဉ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

စွမ်းအင်များကို အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် ရှေးဟောင်းယင်မိစ္ဆာများပင်လျှင် ယီယွင်၏ အနားသို့ မကပ်နိုင်ကြချေ။ အကွာအဝေးတစ်ခုကို မကျော်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ သူတို့သည် ယီယွင်၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို မကျူးကျော်နိုင်ဘဲ ပျက်စီးခြင်းနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤရှေးဟောင်းယင်မိစ္ဆာများသည် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်း နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်း၏ ယုတ်မာသော ယင်အာဟာရများကြောင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသည်။

သူတို့သည် ယန်ချီ မီးတောက်များ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို ခံရပြီး စွမ်းအင်မြားများ ဖောက်ထွက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း သေဆုံးမသွားကြဘဲ ဝိညာဉ်များ ပြန်လည် စုစည်းရန် ကြိုးစားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ယီယွင်သည် စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တောင်ကြား၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သတိမရှိတော့သော ကောင်းကင်သွေးမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှနေ၍ အနက်ရောင် စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစွမ်းအင်တွင် ယင်မိစ္ဆာများထက် များစွာ သာလွန်သော ယုတ်မာလှသည့် ယင်အရှိန်အဝါများ ပါရှိနေပြီး ယီယွင်ထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။ ၎င်းမှာ ယီယွင်က ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ကို အသုံးပြု၍ ထိန်းချုပ်ထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားသည် ရှန်းထူနန်ထျန်း ၏ အလောင်းကို ပူးကပ်သိမ်းပိုက်စဉ်က သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်မှာ ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ ဘာမှမသိလိုက်မီမှာပင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အစအနမကျန် ဝါးမြိုပစ်ခဲ့သည်။

ဤအလွန်ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း ကြီးထွားရင့်ကျက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယီယွင်က ဤမိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းမှာ ကျားများကို မွေးမြူထားခြင်းနှင့်ပင် တူလှသည်။ ယီယွင်သည် ဤစွမ်းအင်ကို မိမိအတွက် အသုံးချချင်သော်လည်း တစ်နေ့တွင် ဤစွမ်းအင်က သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်ကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း သိရှိသည်။

သို့သော်လည်း ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ အကူအညီဖြင့် ယီယွင်သည် ထိုစွမ်းအင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ထားနိုင်သည်။ သူ၏ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်က ကာလရှည်ကြာစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အသိစိတ်အမှန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ အသိစိတ် မရှိသရွေ့ ဤစွမ်းအင်မှာ ကြောက်စရာ မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ယင်မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ယီယွင်သည် ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုစွမ်းအင်မှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်အလား ယင်မိစ္ဆာများကို ရူးသွပ်စွာ စတင် ဝါးမြိုတော့သည်။

အခန်း ၆၆၁ - သေထိုက်သူ

ထိုအနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ဆင်များကို ဝါးမြိုနေသော စပါးအုံးမြွေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် များပြားလှသော ယင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် အနက်ရောင် လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤထူးဆန်းသော စွမ်းအင်မှာ ယင်မိစ္ဆာများအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အားနည်းချက် ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်မိစ္ဆာများ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေတော့သည်။

ယီယွင်သည် ယင်မိစ္ဆာများ ခံစားနေရသော နာကျင်မှုနှင့်အတူ မိမိမွေးမြူထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုပါ အာရုံခံမိနေသည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ယင်မိစ္ဆာများသည် သွေးလမင်းအဖွဲ့က နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၊ သောင်းချီ စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖွင့်ထားသော ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ယီယွင်သာ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို တိုက်ရိုက်လက်ခံခဲ့ပါက သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝေဒနာရှင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ထိုမျှများပြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးကို တောင့်ခံနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။

သို့သော် မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ အသိဉာဏ် မရှိသဖြင့် ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် ယင်မိစ္ဆာများ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း အစာကြေအောင် မလုပ်နိုင်သေးချေ။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ထူးဆန်းလှသော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သဖြင့်၊ ယခု ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ပိုမိုသန်မာသော ယင်မိစ္ဆာများကို အချိန်တိုအတွင်း အပြည့်အဝ အစာကြေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယင်မိစ္ဆာ အမြောက်အမြား ဝါးမြိုခံရသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ပြန်လည်ဝင်စားသူများ၊ လူသားများနှင့် ပျက်စီးခြင်းမျိုးနွယ် စစ်သည်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ယီယွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ထိုထူးဆန်းသည့် အနက်ရောင်စွမ်းအင်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိရှိကြချေ။

၁၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် နောက်ဆုံး ယင်မိစ္ဆာမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ယီယွင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုစွမ်းအင်မှာ သူ၏ လက်မောင်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး နတ်အမြုတေ အတွင်း၌ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ ချိပ်ပိတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေပြင်မှာ စတင်တုန်ခါလာသည်။ တောင်ထိပ်များမှ ကျောက်တုံးကြီးများမှာ ပြိုကျလာကြတော့သည်။

"အာ... ဒါက..."

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မြေငလျင်ကြောင့် တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ယီယွင်မှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက ကျူးလုံ၏ အလောင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ယီယွင် အာရုံခံမိသည်။ ထိုစွမ်းအင်မှာ ကျူးလုံ၏ နှလုံးသားတွင် ချိပ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျူးလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းထားခြင်း မရှိချေ။

ကျူးလုံသည် ထိုစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်မှ စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကိုသာ သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် ရယူအသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားမျှသာ ရှိပြီး ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်များမှာ မခန့်မှန်းနိုင်အောင် များပြားလှသည်။ ကျူးလုံကို သတ်ပြီးနောက် ယီယွင်သည် ဤစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်ကို မေ့လျော့ထားမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကျူးလုံ၏ ဘယ်ဘက်ရင်အုံပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိုစွမ်းအင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ဖူးးး"

ကျူးလုံ၏ ရင်ဘတ်မှာ အသားစများ၊ အရိုးများနှင့် သွေးများ ရောနှောကာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးရောင်အရည်တစ်စက်မှာ အပေါက်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပျံထွက်လာသည်။

ထိုသွေးရောင်အရည်မှာ ကျူးလုံ တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုခဲ့သော နတ်ဘုရားတို့၏ သွေး ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထာဝရဝဲကတုံးကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သွေးစက်ပင်။

ထိုသွေးစက်မှာ ယီယွင်၏ လက်ဖဝါးပေါ်သို့ ကျရောက်ချိန်တွင် ပြန့်ကားမသွားဘဲ အလွန်ပင် လေးလံလှသဖြင့် တောင်ကြီးတစ်လုံးကို မထားရသကဲ့သို့ ယီယွင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီသွေးစက်က တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ"

ယီယွင်၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော လင်ရှင်းထုံမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ထိုသွေးစက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် ပုံပျက်နေလေသည်။ သူမသည် လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တို့လိုက်ရာ ရေခဲပွင့်လေးများမှာ လေထဲတွင် အေးခဲသွားပြီး ထိုသွေးစက်ကို ပတ်ပတ်လည် ချိပ်ပိတ်ထားသည့် ရေခဲတုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရေခဲအတွင်းရှိ သွေးစက်မှာ နှလုံးခုန်သကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ် ခုန်လှုပ်နေဆဲပင်။

"ဒါကို သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ဒီသွေးစက်က နောင်မှာ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်"

လင်ရှင်းထုံ၏ စကားကို ယီယွင်က ခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံပြီး ထိုရေခဲဖြင့် ချိပ်ပိတ်ထားသော နတ်ဘုရားသွေးစက်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျူးလုံ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကိုလည်း သူ ယူဆောင်လိုက်သည်။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ယီယွင်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ရှဲ့ကျိ၊ ချုံချီနှင့် ဖုန်းမင်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ဖုန်းမင်မှာ တည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချုံချီမှာမူ ထွက်ပြေးရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားနေသော်လည်း ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံ၏ ရှေ့တွင် လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိရှိသည်။

"နင်... ငါတို့ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ... "

ရှဲ့ကျိက သူမ၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်နေရင်း မေးလိုက်သည်။ သူမတွင် အရင်ကကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာများ မရှိတော့ချေ။

ယီယွင်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေသော ချုံချီကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း အရင်သေလိုက်ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ယီယွင်သည် သန့်စင်သော ယန်ချီ ဓားကျိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်လှသဖြင့် ပေတစ်ရာ အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်ကာ ချုံချီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် တိုက်ကွက်ကြောင့် ချုံချီမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူသည် ယီယွင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း အသက်ရှင်လိုစိတ်ကြောင့် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ယီယွင်၏ ရင်ဘတ်ကို ကုပ်ခြစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ သေရတော့မည်ဆိုလျှင်တောင် ယီယွင်ကို အနည်းဆုံး ဒဏ်ရာတစ်ခု ရစေချင်သည်။

ယီယွင်သည် ချုံချီ၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်လိုက်ပြီး ဓားသွားကို လှည့်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော ရေတံခွန်ကြီးအလား ပြင်းထန်သော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဖူးးး"

ချုံချီ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ သူ၏ ခွန်အားမှာ ယီယွင်နှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည့်အပြင် ကျန်းရှောင်ယု၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။

ယီယွင်က ဓားကို ထပ်မံ လှည့်လိုက်ပြန်ရာ ဓားသွားမှာ ချုံချီ၏ လည်ချောင်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ ချုံချီသည် ပါးစပ်ဟကာ သွေးများ အန်ထုတ်နေသော်လည်း သူ၏ အသံအိုးမှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာတော့ချေ။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုဇွန်ထုပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကွေးလေး ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေသော်လည်း ချက်ချင်း သေဆုံးမသွားသေးချေ။

ပြန်လည်ဝင်စားသူများအနေဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးသွားလျှင် ဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်များ မပျက်စီးစေရန်အတွက် လျှို့ဝှက်အစီရင်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရသည်။

ယခုမူ ယီယွင်က ချုံချီ၏ ဝိညာဉ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပင် အတင်းအကျပ် ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ကံကြမ္မာမှာ ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးချိန်တွင် ဝိညာဉ်ပါ အတူတူ ပျက်စီးသွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

"မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ ယုတ်မာမှုတွေအတွက် မင်းက သေထိုက်ပါတယ်"

ယီယွင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသား၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ချုံချီသည် သူ၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ဘဝတိုင်းတွင် မတွေးဝံ့စရာ ရက်စက်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း ယီယွင် သိရှိသည်။

သူသည် စိတ်မမှန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားပြီးနောက် မိမိ၏ မိဘအရင်းများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အမျိုးသမီးငယ်များကို အဓမ္မပြုကျင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည့် အကျည်းတန်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယင်မိစ္ဆာများအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ရရှိရန်အတွက်လည်း သာမန်လူသား အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သင်္ချိုင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် ကျန်းရှောင်ယုကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤသုံးဦးထဲတွင် ချုံချီကို ယီယွင်က အရင်ဆုံး သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချုံချီ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ဖုန်းမင်နှင့် ရှဲ့ကျိတို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အသက်မှာ ယခုအခါ ယီယွင်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိတော့သည်။

"မင်းတို့အတွက်တော့... ဝိညာဉ်စာချုပ်တစ်ခုမှာ လက်မှတ်ထိုးမယ်ဆိုရင် ငါ အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးနိုင်တယ်"

သွေးလမင်း၏ ပြန်လည်ဝင်စားသူများမှာ သေထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ပြစ်မှုအတိမ်အနက်မှာ ကွာခြားကြသည်။

ယခုအခါ ယီယွင်သည် သွေးလမင်းနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်ရာ သူတစ်ဦးတည်းနှင့် မလုံလောက်ပေ။ သွေးလမင်းကို ဖြုတ်ချရန်အတွက် ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ မိသားစုစုစုများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် လိုအပ်သဖြင့် ဤသူများကို အသုံးချရန် ယီယွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

All Chapters