အခန်း (၃၀၇-၃၀၈)
Vol. 16 Ch. 307-308
အခန်း (၃၀၇) - ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်း
ထိုလူသုံးဦးမှာ စကားပြောဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာပင် အရှိန်ကို လျှော့ချခြင်း မရှိပါပေ။ မြို့နှင့် ငါးမိုင်ခန့် ဝေးကွာသွားသောအခါ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးသည် ဂါထာမန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သားရဲအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဆင်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုဆင်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ ခရီးသွားနှုန်းမှာ ခြေလျင်သွားသည်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမို မြန်ဆန်သွားခဲ့၏။
နောက်ထပ် ဆယ်မိုင်ခန့် သွားပြီးနောက် ရှေ့ဘက်ရှိ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း၌ တိုက်ခိုက်သံများနှင့် ရုန်းရင်းဆန်းကျဲ ဖြစ်နေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ယန်ဘုရင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သားရဲကျွန်အခက်တွေ့နေပုံရတယ်”
အစောင့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။
ဆင်ကြီးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူများ မသိလိုက်သည်မှာ လင်းကျင်းသည် အစကတည်းက ထိုဆင်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် လိုက်ပါလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဤမျှအထိ အဆင်ပြေသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ရှိနေမှတော့ သူ၏ စွမ်းအင်များကို အလဟဿ အသုံးပြုပြီး တိမ်စီးနေရန် မလိုတော့ပါပေ။
သူသည် တိမ်လွှာစီးနင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်ခြင်း အစွမ်းကို အသုံးပြုထားသဖြင့်၊ သူက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုမျိုး မလုပ်သရွေ့ တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို လုံးဝ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါပေ။
လင်းကျင်းသည်လည်း ရှေ့ဘက်မှ အခြေအနေကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ကျောက်ဝမ်ထန်သည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲနှင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေရခြင်းပင်။
မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံး ဘေးကင်းကြပါသည်။ တီလီဟု ခေါ်သော မိန်းကလေးမှာ ကျောက်ဝမ်ထန်ကို ကူညီပြီး ထိုမိစ္ဆာသားရဲကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ပေးနေသေး၏။
ထိုအနောက်ဘက် အလှပဂေးမှာလည်း အတော်လေး အစွမ်းထက်ပုံရသည်။ သူမတွင် အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေသလို၊ သားရဲကျမ်းစာကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားပုံရသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။
သူမ၏ ကူညီမှုကြောင့်သာ ကျောက်ဝမ်ထန်မှာလည်း အရှုံးမပေးဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
အဓိကအားဖြင့် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သော မိစ္ဆာသားရဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့်ပင်။
၎င်းမှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသော အဆင့် ၃ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လင်းကျင်းအဖို့တော့ ထိုသားရဲမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်၏။ တိုက်ပွဲပြင်းထန်လာသောအခါ ထိုမိစ္ဆာသည် လူအသွင်ကို ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မူလအသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အမြီးရှည် ကျားသစ်တစ်ကောင်ပင်။ မိစ္ဆာကျားသစ် ဖြစ်ရပေမည်။
မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီးမှ အစက်အပြောက်ပါ ကျားသစ်တစ်ကောင်ပေါ့။
ထိုမိစ္ဆာကျားသစ်သည် လူအသွင်ကို မထိန်းနိုင်တော့သော်လည်း၊ တိရစ္ဆာန်အသွင်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြန်မရောက်သွားဘဲ လူတစ်ဝက် သားရဲတစ်ဝက် ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ဆယ်ပေခန့် မြင့်မားသော ထိုမိစ္ဆာသည် သူ၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများနှင့် သံမဏိနှင်တံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အမြီးကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။
ကျောက်ဝမ်ထန်သည်လည်း သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရ၏။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဒေါသထွက်နေသော ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်နေသဖြင့်၊ သူသည်လည်း သားရဲကျမ်းစာကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြောင့် ကျောက်ဝမ်ထန်၏ ခွန်အားမှာလည်း များစွာ မြင့်တက်နေခဲ့၏။
ကျောက်ဝမ်ထန်တွင် အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ သွေးစာချုပ် အဆင့်မှာ ငါးခုမြောက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းကျင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မေပယ်မြို့တွင် သူသည် အပေါစား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပါပေ။
သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီးမှ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်နေသောအခါ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူအများစုမှာ မိစ္ဆာသားရဲများကို ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်ဟု ယူဆထားကြသဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို လုံခြုံရေးအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများကို တွေ့လျှင် ချက်ချင်း သုတ်သင်ရမည်ဟု ဥပဒေဖြင့်ပင် ပြဌာန်းထားကြ၏။ အကယ်၍ အသင်းအဖွဲ့တစ်ခုခုက မိစ္ဆာသားရဲများကို မွေးမြူထားသည်ကို တွေ့ရှိပါက ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်များကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဥပဒေဆိုသည်မှာ လူများက ပြဌာန်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ အမြဲတမ်း ပြည့်စုံနေခြင်းတော့ မရှိပါပေ။ လွတ်ပေါက်များကတော့ အမြဲ ရှိနေစမြဲပင်။
လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ကပင် ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပိုင်ကျန့်ခုန်းရော၊ ကျောက်ဝမ်ထန်ပါ ထိုအချက်ကို သိထားကြပုံရသလို၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာလည်း ယခုအခါ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လင်းကျင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးလိုခြင်းကြောင့်သာ သူတို့က ဒါကို မသိကျိုးကျွံ ပြုထားကြခြင်း ဖြစ်၏။
အစပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ဤတိုက်ကြီးတွင်သာ ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီးတွင်လည်း ရှိနေသလို၊ အချို့မှာ တော်ဝင်မိသားစုများ၏ ကျွန်အဖြစ် ခိုင်းစေခြင်း ခံနေရသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့သြသွားရသည်။
ထိုလူများတွင် မိစ္ဆာသားရဲများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေရပေမည်။
လင်းကျင်းသည် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိရန် အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။
ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် တီလီတို့ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း၊ ထိုကျားသစ်ကို အနိုင်မရဘဲ အခြေအနေမှာ တန့်နေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာသားရဲများမှာ အဆင့်တူ သာမန်သားရဲများထက် များစွာ ပို၍ သန်မာကြသည် မဟုတ်ပါလား။
အခြားမိန်းကလေးဖြစ်သူ ချွီဝမ်ကျီမှာတော့ သာမန်မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့်၊ အဝေးမှနေ၍ ကျောက်ဝမ်ထန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ရှာသည်။
ဟုတ်ပါတယ်... ဒီလူနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သံယောဇဉ် ရှိနေကြတာပဲ။
သို့သော်လည်း ကျောက်ဝမ်ထန်အနေဖြင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက် ဤမျှအထိ အသက်ပေးပြီး တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လင်းကျင်း အံ့သြမိသည်။
ထိုသူမှာ ယခုအခါ အသက်နှင့်ရင်း၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်၏။
မိစ္ဆာသားရဲ ပြိုင်ဘက်ဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပါပေ။ အကယ်၍ တီလီသာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိလျှင်၊ ကျောက်ဝမ်ထန်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရင်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရပေမည်။
ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် တီလီတို့၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် အခြေအနေမှာ တစ်ဆို့နေခဲ့စဉ်၊ ဆင်ကြီးတစ်ကောင် သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
“သွားပြီ...”
ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျောက်ဝမ်ထန်မှာ သူတို့အနေဖြင့် ဤမိစ္ဆာကျားသစ်ကိုပင် မနည်း တောင့်ခံနေရကြောင်း သိရှိထားသည်။ အနိုင်ရဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ယခုအခါ ရန်သူ့ဘက်မှ စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့ဘက်က ရှုံးနိမ့်ဖို့သာ ရှိတော့သည်။
ကျောက်ဝမ်ထန်က ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး အနောက်ဘက် အလှပဂေးလေးကို အော်ပြောလိုက်၏။ “မိန်းမပျို တီလီ... ဝမ်ကျီကို ခေါ်ပြီး မေပယ်မြို့ကို မြန်မြန် ပြန်သွား... ပြီးတော့ မြို့တော်ဝန်ပိုင်ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ... ကျုပ် ဒီမှာ အချိန်ဆွဲထားပေးမယ်”
သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း၊ မိစ္ဆာကျားသစ်ကို တစ်ယောက်တည်း မရင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ရန်သူ့စစ်ကူများ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ၊ ဤတိုက်ပွဲမှ သူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့ပါပေ။
သူ အချိန်ဆွဲပေးနိုင်လေလေ၊ သူ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းပါးသွားလေလေပင်။
သို့သော်လည်း ကျောက်ဝမ်ထန်မှာ ထိုအချက်ကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ပါ။
သူ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရုံသာ ရှိတော့သည်။
တီလီသည်လည်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်မနေပါပေ။ သူမအနေဖြင့် မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီး အနောက်ဘက်မှနေ၍ ဤနေရာအထိ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ သူမသည် ပြတ်သားသော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျီကို ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဝမ်ကျီက မလိုက်ပါပေ။
“တီလီ... နင် သွားချင်ရင် သွား... ငါကတော့ မသွားဘူး”
ဝမ်ကျီက မသွားဟု ဆိုနေသဖြင့်၊ တီလီမှာလည်း တစ်ယောက်တည်း မထွက်ပြေးနိုင်တော့ပါပေ။
ထို့ပြင် ထိုလူများမှာ သူမကို ဖမ်းရန် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသဖြင့်၊ သူမတစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးသွားရန်မှာလည်း မသင့်တော်လှပါပေ။
မြက်ခင်းပြင်တိုက်ကြီး အနောက်ဘက်မှ လူများမှာ သစ္စာရှိကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“အိုး... ဒီမှာ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်တဲ့သူ ရှိနေပါလား... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်လောင်း နှစ်ယောက်စလုံး ထွက်ပြေးတော့မယ်.. ဖမ်းစမ်း.. တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွားစေနဲ့”
အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ဘုရင်၏ အသံမှာ ဟိန်းထွက်လာတော့သည်။
သူ၏ အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း အားတက်သွားကြ၏။ မိစ္ဆာကျားသစ်က တစ်ဖက်လူကို ကောင်းကောင်း ရင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့လည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။
ထိုစဉ် သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
“မင်းတို့ ဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပြီး အနားယူလိုက်ကြတော့"
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစောင့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။ သူတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် သူတို့၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အပ်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ စူးခနဲ ခံစားလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ထုံကျင်သွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပါပေ။ သူတို့သည် သားရဲကျမ်းစာကို လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် သူတို့ စီးနင်းလာသော ဆင်ကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်ထားကြခြင်း ဖြစ်၏။
မြက်ခင်းပြင် တိုက်ပွဲဝင်ဆင်ကြီးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် လူတစ်ယောက်တည်းက ပေါင်းစပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါပေ။ သူတို့မှာ သားရဲကျမ်းစာ တတိယမြောက်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထားကြပုံရပြီး၊ ဆင်ကြီး၏ ဝိညာဉ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ တစ်ဦးစီ ပေါင်းစပ်ထားကြခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။
ယခုအခါ သူတို့၏ သားရဲကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မတတ်နိုင်တော့ပါပေ။
အစောင့်နှစ်ဦးစလုံးမှာ မှင်တက်သွားပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပါ။
ဒါဟာ လင်းကျင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ လင်းကျင်း စကားပြောလိုက်သောအခါ ယန်ဘုရင်ပင် လန့်သွားခဲ့ရ၏။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြွေဟောက်ဘုရင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လည်ပင်းကို လှည့်ကာ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။
သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သူတို့ စီးနင်းလာသော ဆင်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းပင်။
‘ဒီလူက ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ’
ယန်ဘုရင်မှာ ကြမ်းတမ်းသော လူတစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ လက်မှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြွေဟောက်ပုံရိပ်ကြီးမှာ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်ကို ကိုက်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
သူသည် သူ၏ သားရဲစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။
အကယ်၍ ထိုတိုက်ကွက်သာ ထိမှန်သွားလျှင် လင်းကျင်းပင် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါပေ။ ထို့ပြင် ထိုတိုက်ကွက်တွင် အဆိပ်ရှိသော အရှိန်အဝါများလည်း ပါဝင်နေပြီး၊ လင်းကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆိပ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်တော့ မဟုတ်ပါပေ။
ထို့ကြောင့် ယန်ဘုရင် မတိုက်ခိုက်မီမှာပင်၊ လင်းကျင်းသည် ငွေအပ်တစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ရန်သူ၏ လည်ပင်းရှိ အာရုံကြောထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ထုံကျင်သွားစေတော့သည်။ ယန်ဘုရင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းမှာပင်၊ ထိုသူမှာ အလောင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ငြိမ်ကျသွားပြီး ဆင်ကျောပေါ်မှ လိမ့်ကျကာ အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
လင်းကျင်း၏ အပ်စိုက်ပညာကို မသိသော သူများအဖို့တော့၊ အပ်က သွေးကြောအမှတ်များကို ထိမှန်သွားသည်နှင့် ရှုံးနိမ့်သွားကြရမည်မှာ အမှန်ပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လင်းကျင်းမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒ မရှိပါပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုအပ်များမှာ အာယတန အမှတ်များဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သားရဲကျမ်းစာကို လေ့ကျင့်ထားသူများ၏ ဦးနှောက်မှာ သူတို့၏ သားရဲဝိညာဉ်များက ကာကွယ်ထားသဖြင့်၊ အပ်က အလွယ်တကူ စိုက်ဝင်နိုင်မည်တော့ မဟုတ်ကြောင်း လင်းကျင်း သိရှိထားပါသည်။
လင်းကျင်းမှာ ပြဿနာရှာရန် လာခြင်း မဟုတ်ပါပေ။ သူ၏ နည်းဗျူဟာမှာ ရန်သူကို ကြောက်ရွံ့သွားအောင် လုပ်ပြီး အညံ့ခံခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲများမှာ အဆုံးသတ်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
ကြီးမားလှသော ဆင်ကြီး၏ ကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရနိုင်သော်လည်း၊ ဒါကတော့ လင်းကျင်း တတ်နိုင်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပါပေ။
အခန်း (၃၀၈) - သားရဲကျွန်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို မှားယွင်းစွာ ဖြေဖျောက်မိခြင်း
ထိန်းချုပ်မည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် ကြီးမားသော ဆင်ကြီးမှာ ၎င်း၏ တိရစ္ဆာန်ဗီဇအတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ဆယ်မိုင်ပတ်လည်တွင် လူသူမရှိသဖြင့် လင်းကျင်းလည်း ၎င်းကို မတားဆီးတော့ပါပေ။ ထိုဆင်ကြီး လွတ်လပ်စွာ သွားလာပါစေတော့။
လင်းကျင်းသည် ဆင်ကျောပေါ်မှ ခန့်ညားစွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။
ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။ လင်းကျင်း ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါပေ။
အထူးသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရန်သူသုံးဦးစလုံး ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။ အချို့မှာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ ထုံကျင်နေကြသလို၊ တစ်ဦးမှာမူ ဆင်ကြီးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အခြေအနေမှာ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းလှ၏။
‘ညီအစ်ကိုလင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ’
ကျောက်ဝမ်ထန်က တွေးလိုက်မိသည်။ အနီးကပ် မမြင်လိုက်ရသော်လည်း ဆင်ပေါ်ပါလာသည့် လူသုံးဦးမှာ ဤမိစ္ဆာကျားသစ်ထက် မနိမ့်ကျနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ ဤအချက်က လင်းကျင်း၏ ခွန်အားမှာ မည်မျှအထိ နက်နဲသည်ကို သက်သေပြနေခဲ့၏။
အနောက်ဘက် အလှပဂေးလေး တီလီမှာလည်း လင်းကျင်းကို စပ်စုလိုစိတ်၊ အထင်ကြီးအားကျစိတ်တို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ယခုအခါ မိစ္ဆာကျားသစ်တစ်ကောင်သာ ကျန်ပါတော့သည်။
လင်းကျင်းသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ထိုကျားသစ်ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ကျားသစ်မှာလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ သတိထားခြင်းတို့ဖြင့် လင်းကျင်းကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သားရဲများသည် လူသားများထက် အာရုံခံစားမှု ပိုမို ထက်မြက်ကြပြီး မိစ္ဆာသားရဲများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးသေးသည်။ လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါနှင့် ရှောင်ဟော့၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် အရှိန်အဝါတို့ကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ မိစ္ဆာကျားသစ်မှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ကျားသစ်သည် သူ၏ အစွယ်များကို ထုတ်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း ရှေ့သို့ တိုးမလာရဲပါပေ။
အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ မိစ္ဆာသားရဲမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အတတ်ပညာအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း လင်းကျင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ထည့်တွက်စရာ မရှိပါပေ။ ရှောင်ဟော့ တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် ဤသားရဲကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်ပါသည်။
သို့သော် လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ကတော့ ဤကျားသစ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့၏။
ထိုမြက်ခင်းပြင်သား သုံးဦးသည် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ထားသလဲဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေခြင်းပင်။
အသေးစိတ်ကို မသိရသေးသဖြင့် လင်းကျင်းသည် ငွေအပ်တစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အလွန် အာရုံခံစားမှု ကောင်းသော ကျားသစ်သည် ထိုအပ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ လင်းကျင်းက နောက်ထပ် အပ်သုံးစင်းကို ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျားသစ်မှာ မရှောင်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏ အမွေးများကို သံမဏိဆူးများကဲ့သို့ မာကျောသွားအောင် လုပ်သည့် အထူးအစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်၏။
ငွေအပ်များမှာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အနည်းငယ်သာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
လင်းကျင်းမှာ ၎င်းကို ဒဏ်ရာရစေလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အပ်စိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုကျားသစ်ကို အကဲဖြတ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်၏။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုသားရဲ၏ အချက်အလက်များမှာ သားရဲပြတိုက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
၎င်း၏ အဆင့်အပါအဝင် အချက်အလက် အားလုံးနီးပါးမှာ လင်းကျင်း တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင်။ သို့သော် ထိုကျားသစ်တွင် ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့၏။
“သားရဲကျွန်တံဆိပ်”
ထိုစကားလုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းကျင်းမှာ မှင်တက်သွားရသည်။
ပြတိုက်ထဲတွင်ပင် ထိုစကားလုံးများမှာ အလွန် ထူးခြားဆန်းပြားနေခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော တံဆိပ်မျိုးကို ခတ်နှိပ်နိုင်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်သည်တော့ အမှန်ပင်။
သို့သော် လင်းကျင်းအဖို့ ဤအမည်ကို ကြားဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပါပေ။
သူသည် သားရဲများနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသလို၊ ပြတိုက်ကလည်း သူ့ကို အသိပညာများစွာ ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ထိုအထဲတွင် ‘သားရဲကျွန်တံဆိပ်’ အကြောင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့၏။
၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများက မိစ္ဆာသားရဲများကို ထိန်းချုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော တန်ခိုးစွမ်းအားကြီးမားသည့် အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ သားရဲအဖော်ပြုခေတ်၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အတတ်ပညာတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ထိုအတတ်ပညာမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ၊ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ယခုမှသာ လက်တွေ့ မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လင်းကျင်းမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။ သူ အံ့သြနေစဉ်မှာပင် ပြတိုက်ထဲ၌ ထိုတံဆိပ်ကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုနည်းလမ်းများထဲတွင် လင်းကျင်း ပထမဆုံး တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ‘ယင်ယန်မန္တန် ပယ်ဖျက်ခြင်း’ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ကျင့်ကြံသူများ အသင်းတွင် လင်းကျင်း တတ်မြောက်ခဲ့သော အတတ်ပညာ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူများ အသင်း၏ ပြိုင်ပွဲတွင် လင်းကျင်းသည် ဤအတတ်ပညာကို အသုံးပြုကာ ရန်ကျဲနှင့် သူ၏ သားရဲ ပေါင်းစပ်ထားမှုကို ခွဲထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုလည်း ဤမန္တန်သစ်မှာ သူ့အတွက် အထူး ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။
၎င်းကို အသုံးပြုရန်အတွက် ယင်ယန်ဓမ္မကိုယ်ထည်ရှိရန်ပင် လိုအပ်သေး၏။
စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် လင်းကျင်းသည် ၎င်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူက ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း၊ ပထမဆုံး အကြိမ်မှာပင် ယင်ယန်မန္တန် ပယ်ဖျက်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ ထိုစက္ကန့်တွင်ပင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ပြတိုက်အတွင်း၌ လှိုင်းထသွားပြီး ကျားသစ်၏ ပုံစံတူနမူနာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ‘ဂျောက်’ ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ တစ်ခုခု ကျိုးပဲ့သွားသည့် အသံနှင့် တူလှပေသည်။
ကျားသစ်၏ အချက်အလက်များကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ‘သားရဲကျွန်တံဆိပ်’ ဆိုသော စကားလုံးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
မှင်တက်သွားသော လင်းကျင်းသည် အပြင်လောကသို့ ချက်ချင်း အာရုံပြန်စိုက်လိုက်ရာ၊ ကျားသစ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လွတ်မြောက်သွားသည့် အသွင်ပင်။ ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုမှာ အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။
ယခုအခါ ကျားသစ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့၏။ အစောပိုင်းက ရှိနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် လူသတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင် ကျားသစ်သည် ရှေ့သို့ အပြေးလာပြီး လင်းကျင်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေ ပေးတော့သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျွန်တံဆိပ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးတဲ့အတွက်ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ... လင်းပေါင်က အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အရိုအသေကို လက်ခံပေးပါဦး”
သူ၏ နဖူးကို မြေကြီးနှင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်၍ အလွန်လေးစားစွာ ဂါရဝပြုလိုက်တော့သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လင်းကျင်းမှာ ဆွံ့အသွားရ၏။
သူသည် ထိုသားရဲ၏ တံဆိပ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးရန် လုံးဝ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါပေ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို အကြီးအကျယ် မှားယွင်းမှုတစ်ခုပင်။ သူက ယင်ယန်မန္တန် ပယ်ဖျက်ခြင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဤသို့ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖြစ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့လည်း ဘာတတ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤမိစ္ဆာကျားသစ်မှာ မြက်ခင်းပြင်သားများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပုံရ၏။ ယခုအခါ တံဆိပ် ပြုတ်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ ဤကျားသစ်မှာ ရန်သူ မဟုတ်တော့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
ဒါဟာ ကောင်းမွန်သော တိုးတက်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သလို၊ လင်းကျင်းအတွက်လည်း ကောင်းမှုကုသိုလ်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင်။
လင်းကျင်းသည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို အချိန်ယူကာ ပြန်လည် စဉ်းစားနေသော်လည်း၊ အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည့် ပုံစံကို ဆက်လက် ထိန်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် အခြားသူများမှာတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပါပေ။
အားလုံးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြ၏။
ဒါဟာ အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။ ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် တီလီတို့သည် ဤမိစ္ဆာကျားသစ်မှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းပြီး အစွမ်းထက်သည်ကို အသိဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ လင်းကျင်းက လက်ဖျားနှင့်ပင် မတို့ရသေးခင်မှာပင်၊ ဤကြောက်စရာကောင်းသော သားရဲကြီးက သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပါပေ။
အစောပိုင်းက ကျားသစ်ထံတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သူတို့သည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော တံဆိပ်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်းထက်သည့် မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောက်ဝမ်ထန်ရော တီလီပါ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို အတိအကျ မသိကြပါပေ။ သို့သော် လင်းကျင်းတွင် ထူးခြားသော အစွမ်းများ ရှိနေပြီး ထိုအစွမ်းက ကျားသစ်ကို ကူညီလိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ သူတို့ တွေးလိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်သာ ကျားသစ်က သူ့ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်ဦးတိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပါလား။
ဤနေရာတွင် သူတို့သည် လင်းကျင်း၏ နတ်ဘုရားသဖွယ် စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြရတော့သည်။
ကျောက်ဝမ်ထန်နှင့် တီလီတို့မှာ စကားပင် မပြောရဲကြပါပေ။ ချွီဝမ်ကျီမှာတော့ ကျောက်ဝမ်ထန်၏ အနားသို့ ပြေးလာပြီး သူ၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၏။
“ဝမ်ထန်... ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား”
ချွီဝမ်ကျီက နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။
ကျောက်ဝမ်ထန်က သူ အဆင်ပြေကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် သူမ၏ လက်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ပုတ်ပေးလိုက်၏။
တီလီကတော့ မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်ဖြင့် အဝေးသို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤအနောက်ဘက် အလှပဂေးလေး၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးအစုံမှာ အစောပိုင်းကတည်းက လင်းကျင်းထံမှ ဖယ်ခွာမသွားခဲ့ပါပေ။
ယန်ဘုရင်နှင့် အဖွဲ့သားများကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်ရုံသာမက၊ ယခုအခါ ဤမိစ္ဆာကျားသစ်ကိုပါ အလွယ်တကူ အညံ့ခံကာ ကျေးဇူးတင်အောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက် မတတ်နိုင်သည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။
တီလီမှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးသွားခဲ့ရ၏။
ထိုအတောအတွင်း လင်းကျင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော ကျားသစ်ကို ကြည့်ရင်း ‘ဒီကျားသစ် နာမည်က လင်းပေါင်တဲ့လား... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါနဲ့ မျိုးရိုးနာမည် တူနေတာပဲ’ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
ဖြစ်ချင်တော့ ကံကြမ္မာကပင် သူ့ကို ဤသားရဲ၏ ကျွန်တံဆိပ်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြေဖျောက်ပေးခိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိသဖြင့် လင်းကျင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ အစောပိုင်းက ကျားသစ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများမှာ မျက်လုံးတစ်လုံးအဖြစ် စုစည်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ဤကြီးမားသော မျက်လုံးကြီးမှာ လင်းကျင်းကို စိုက်ကြည့်နေသလို၊ လင်းကျင်းကလည်း ၎င်းကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင်တော့ ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လင်းကျင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မတတ်သာဘဲ ချလိုက်ရတော့သည်။
“ငါတော့ ရှုံးပြီ”
လင်းကျင်းက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။
အမှန်ပင်၊ သူ ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။
သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြင့် ကျားသစ်၏ တံဆိပ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးခဲ့မိသော်လည်း၊ ဒါဟာ အခြားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။
ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကျားသစ်၏ တံဆိပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော မှော်အတတ်တစ်ခု၊ သို့မဟုတ် အခြေအနေကို စူးစမ်းရန်အတွက် ထားခဲ့သည့် စိတ်ဝိညာဉ်မျက်စိတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။
ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ သာမန်လူ မဟုတ်သည်တော့ သေချာလှပေသည်။
တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ခဏတာမျှသာ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ သို့မဟုတ်ပါက လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်ကာ အခြေအနေကို ပိုမို သိရှိလိုခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခွင့်အရေး ရလိမ့်မည်တော့ မဟုတ်ပါပေ။
သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ပါက၊ ထိုသူသည် ဤနေရာတွင် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ သားရဲကျွန်တံဆိပ်ကို မည်သူက ဖြေဖျောက်လိုက်သည်ကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူမှာ ခွင့်လွှတ်တတ်သူဆိုလျှင်တော့ တော်သေးသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက မကြာမီတွင် ပြဿနာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာနိုင်ပေတော့သည်။