အခန်း (၃၁၇-၃၁၈)
Vol. 16 Ch. 317-318
အခန်း (၃၁၇) - လင်းကျင်း၏ လက်ရှိအံ့ဖွယ်စွမ်းရည်များ
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် လင်းကျင်းသည် အဝေးမှနေ၍ လက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည့် ဟန်ပန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ၊ မြင်းရထား၏ အမိုးအကာမှာ တစစီ ပျက်စီးသွားခဲ့၏။
အစောင့်အကြပ်များမှာ လန့်ဖျပ်သွားကြတော့သည်။
“မင်း ဘာလုပ်တာလဲ”
“ဒါ ဓားပြပဲ... အားလုံးပဲ သူ့ကို ဝိုင်းဖမ်းကြစို့”
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားများကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သံများနှင့်အတူ သူတို့၏ သားရဲအချို့မှာလည်း ရန်လိုစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။ သို့သော် လင်းကျင်းက လက်ကလေးကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုသားရဲများမှာ မျက်လုံးအိမ်များ လန်တက်သွားပြီး သတိလစ်လဲကျသွားကြတော့သည်။
ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ဆိုးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အစောင့်အကြပ်အားလုံး မှင်တက်သွားကြရ၏။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပါပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့၏ သားရဲများကို အရင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခုတော့ ပထမအဆင့်မှာတင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်ရေးသားရဲ ငါးကောင်နှင့် ကုန်စည်သယ်ဆောင်သည့် သားရဲအချို့ ပါဝင်သော်လည်း၊ ထိုသားရဲအားလုံးမှာ တိုက်ပွဲပင် မစရသေးဘဲ လဲကျကုန်ကြခြင်းပင်။
“မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ”
ပျာယာခတ်နေသော ကိုယ်ရံတော်လူငယ်တစ်ဦးမှာ သူ၏ သံဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သူ၏ လက်မောင်းတွင်လည်း အကြောများမှာ ထောင်ထနေခဲ့သည်။
လင်းကျင်းတွင် စကားပြောနေရန် အချိန်မရှိပါပေ။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားခြင်း ဖြစ်၏။ အစောပိုင်းက သူသည် ကိုးထပ်ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖိအားကို အံတုကာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ဖောက်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ တိမ်တိုက်ငှက်မှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ လင်းကျင်းအတွက်တော့ မည်မျှပင် အန္တရာယ်များပါစေ၊ ထိုနဂါးသွေးတစ်စက်နှင့် ရွှေကျီးကန်းအတောင်ပံကို ရရှိခဲ့ခြင်းက အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း လင်းကျင်းမှာ ပြတိုက်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ရ၏။
မြင်းရထားကို ဖောက်ခွဲပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်ကြီးတစ်ပင်ကို လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်သည်။
“ဒါက ကြီးမားတဲ့ လင်ဇီးမှို အပင်ကြီးပဲ”
မြင်းရထားအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းကျင်းပင်လျှင် အံ့သြသွားရ၏။ သူ့မျက်နှာခန့် ရှိသော လင်ဇီးမှိုကြီးများပင် ပါရှိနေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် အခြားသော ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နေရ၏။ အခြားဆေးများမှာ တန်ဖိုးကြီးလှသော်လည်း လင်ဇီးမှိုမှာမူ အထင်ရှားဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလင်ဇီးမှိုထံမှ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ကုသပေးနိုင်မည့် စွမ်းအင်များကို လင်းကျင်း ခံစားနေရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
“ညီအစ်ကိုတို့... ကျုပ်က မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးအသင်းချုပ်က လင်းကျင်းပါ... ကျုပ်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသဖို့အတွက် ဒီဆေးပင်ကို ခဏချေးပါရစေ၊ ပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်ပေးပါ့မယ်... အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အလုပ်ရှင်က တစ်ခုခု ကန့်ကွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဆီကို လာရှာခိုင်းလိုက်ပါ”
သူတစ်ပါးပစ္စည်းကို အတင်းအဓမ္မ ယူခြင်းမှာ မကောင်းမှန်း လင်းကျင်း သိသော်လည်း၊ ယခုမှာ ထူးခြားသည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း မပြုပြင်နိုင်ပါက ထိခိုက်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံး နှစ်အတော်ကြာအောင် ပြန်လည် ကုသနေရနိုင်ပေသည်။
လင်းကျင်းအတွက်တော့ ဒါဟာ လုံးဝ မတွက်ချေမကိုက်ပါပေ။
အကယ်၍ သူသည် ဤအစောင့်အကြပ်အဖွဲ့နှင့် မတွေ့ခဲ့ပါက ဒါဟာ သူ၏ ကံကြမ္မာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုတော့ သူ တွေ့ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံ၍ မရပါပေ။ အလွန်ဆုံးရှိလျှင်တော့ သူသည် အဆပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ပေးဆပ်ပြီး ထိုသူကို တောင်းပန်လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
လင်းကျင်းသည် အသက်ဘေးနှင့် ကြုံနေရချိန်တွင်ပင် စည်းကမ်းများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လိုက်နာနေမည့်သူ မဟုတ်ပါပေ။ အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေရှိရန်မှာ အရေးကြီးလှ၏။ ထို့ပြင် သူသည် လင်ဇီးမှို တစ်ပင်ကိုသာ အလိုရှိခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသက်ကို ရန်ရှာနေခြင်း မဟုတ်ပါပေ။ ထို့ကြောင့် ဤမျှကိုတော့ သူ ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်မည်ဟု တွက်ဆထားသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်မောင်းတွင် မီးလျှံများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
သူသည် ရှောင်ဟော့၏ သန့်စင်သော ယန်မီးလျှံများကို အသုံးပြုကာ မှို၏ ဆေးစွမ်းအင်များကို ကျိုချက်ကာ သန့်စင်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကောင်းဆုံးသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှာ ထိရောက်မှု တူညီကြသည် မဟုတ်ပါပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ အသုံးမဝင်လှပါပေ။
မီးလျှံဖြင့် သန့်စင်လိုက်ခြင်းက ဆေးပင်၏ အာနိသင်ကို ပိုမို ထိရောက်စေပြီး စားသုံးရန်အတွက် ပိုမို အဆင်ပြေစေပေလိမ့်မည်။
အစောင့်အကြပ်များ မှင်တက်နေစဉ်မှာပင်၊ လင်းကျင်းဆိုသူသည် သူ၏ လက်မောင်းမှ မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လင်ဇီးမှိုကို လေထဲတွင် ဝဲပျံစေကာ အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။
ထိုဆေးရည်မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အလွန် ကြည်လင်လှသဖြင့် အဝေးမှပင် ပြင်းထန်သော ဆေးနံ့ကို ရရှိနိုင်ပေသည်။ အနံ့ကို ရှူလိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ စိတ်များမှာ ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်အနားယူလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ထိရောက်လှပေသည်။
ဤအစောင့်အကြပ်များသည် လင်ဇီးမှိုမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း ယခုမှ သိရှိလိုက်ကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဤပညာရှင်က ၎င်းကို အတင်းအဓမ္မ ယူရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့အနေဖြင့်လည်း သူ့ကို တားဆီးရန် သတ္တိမရှိကြပါပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သူတို့၏ သားရဲအားလုံး လဲကျသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေ၍ကော ဘာထူးမှာလဲ။
အစောင့်အကြပ်များနှင့် ကိုယ်ရံတော်များသည် အရာအားလုံးအတွက် အသက်ပေးစရာ မလိုပါပေ။ ၎င်းမှာ သူတို့ ကာကွယ်နေရသည့် အရာပေါ်တွင် မူတည်ပေသည်။ အကယ်၍ လူသားတစ်ယောက်ဆိုလျှင်တော့ အရေးကြုံလာပါက အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ရမည်မှာ စည်းကမ်းပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် လူသားမဟုတ်ပါက သူတို့၏ ကြိုးစားမှုမှာ ကုန်ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးပေါ်တွင်သာ အခြေခံပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ကုန်ပစ္စည်းကို ကာကွယ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါပေ။
ဝါရင့်သူဖြစ်စေ၊ လူငယ်ဖြစ်စေ အားလုံးက ဤအချက်ကို နားလည်ထားကြ၏။
လင်းကျင်းသည် ရှောင်ဟော့၏ ဓမ္မခန္ဓာကို အသုံးပြုကာ လင်ဇီးမှိုကြီးကို အရည်ကျိုပြီးနောက်၊ ထိုဆေးရည်များကို သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် မယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်တော့သည်။
ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားဖြင့် ဆေးသောက်သည့် လုပ်ရပ်က သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြသွားစေပြန်၏။
ဆေးကို သောက်ပြီးသည်နှင့် လင်းကျင်းသည် သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ရေနွေးနွေးလေးထဲတွင် စိမ်ထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသက်သောင့်သက်သာရှိမှုမှာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ပူပြင်းလှသော သဲကန္တာရထဲတွင် အိုအေစစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
မှို၏ အာနိသင်မှာ ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပါပေ။ ထိခိုက်နေသော သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
အစပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် အစိတ်မှ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ပြန်ကောင်းမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ယခုမှာ ထိုထက် ပိုမို ထိရောက်နေခဲ့သည်။
စိတ်အာရုံ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ လင်းကျင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်နေသော အစောင့်အကြပ်များကို ကြည့်ရန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်တော့သည်။
ပျက်စီးသွားသော မြင်းရထားကို ကြည့်ရင်း လင်းကျင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသဖြင့် အစောင့်အကြပ်များကို အရိုအသေပေးကာ တောင်းပန်လိုက်၏။
တောင်ပေါ်ရှိ အခြားသော အစောင့်အကြပ် ဆင်းမလာသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လင်းကျင်းသည် တိမ်တိုက်သယ်ဆောင်ခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို အောက်သို့ မယူကာ ချပေးလိုက်တော့သည်။
အစောင့်အကြပ်ကျန်းသည် သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမျိုး မရှိဖူးပါပေ။ သူသည် တိမ်တိုက်တစ်ခုအတွင်း ပတ်လည်ဝိုင်းနေပြီး လေထဲသို့ မြှောက်တက်သွားခြင်းပင်။
အောက်သို့ ရောက်သောအခါ အစောင့်အကြပ်ကျန်းမှာ ခေါင်းမူးနေခဲ့ရ၏။ သူ၏ သားရဲမှာလည်း ထို့အတူပင်။
အခြားသော အစောင့်အကြပ်များမှာလည်း ဤအရာကို အံ့ဖွယ်တစ်ခုအဖြစ် မြင်တွေ့နေကြရသည်။
"မိတ်ဆွေတို့... ဒါက အလွန် အရေးကြီးတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေလို့ ကျုပ် အလျင်စလို လုပ်မိသွားတာပါ... ခင်ဗျားတို့ကို စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်”
လင်းကျင်းသည် မိမိတွင် အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီး အစောင့်အကြပ်များကို နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးကာ တောင်းပန်လိုက်ပြန်သည်။
သူသည် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလွန်းလှသဖြင့် အစောင့်အကြပ်များမှာ အရိုအသေ ပြန်ပေးရမလား မပေးရဘူးလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြ၏။
အရိုအသေ ပြန်ပေးသင့်သလား။ ဒီလူက သူတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းကို အတင်းအဓမ္မ ယူသွားတာလေ၊ နောက်ကျရင် အလုပ်ရှင်ကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ။
သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းတော့ ပျက်စီးတော့မှာပဲ။
ဒဏ်ကြေးငွေတွေတောင် ပေးရနိုင်သေးတယ်၊ အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် များမလဲ။ သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ရောင်းလျှင်ပင် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းအတွက် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ပါပေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီလူက အလွန် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ တောင်းပန်နေပြန်တယ်။ အရိုအသေ ပြန်မပေးရင်လည်း သူတို့မှာ အကျင့်စာရိတ္တ မရှိသလို ဖြစ်နေဦးမယ်။ ပိုပြီး အရေးကြီးတာက ဒီလူက အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဟင်း....။
ဒါဟာ တကယ့်ကို ခက်ခဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုပါပဲ။
နောက်ဆုံးတွင် အစောင့်အကြပ်များမှာ အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှတော့ မပြောဖြစ်ကြပါပေ။
ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။
ကလေးတစ်ယောက်ဆီကနေ မုန့်ကို အတင်းလုယူသွားတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ကို ဘာပြောနိုင်မှာလဲ။
အစောင့်အကြပ်များ မည်သို့ ခံစားနေရသည်ကို လင်းကျင်း သိရှိပြီး၊ မိမိဘက်မှ စေတနာကို ပြသသင့်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့မှာ အမှန်တကယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။
သို့သော် လင်းကျင်းတွင် ငွေအများကြီး ပါမလာပါပေ။ သူ့တွင် အလွန်ဆုံးရှိမှ ငွေစ ဆယ်ပြားခန့်သာ ရှိပေသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ အခုလေးတင် သောက်ချလိုက်သော လင်ဇီးမှိုကြီး၏ တန်ဖိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုငွေမှာ ဘာမှ မဟုတ်ပါပေ။
ထို့ပြင် သူ့တွင် မှိုနှင့် တန်ဖိုးချင်း တူညီနိုင်မည့် အရာလည်း မရှိပါပေ။
လင်းကျင်းသည် သတိလစ်နေသော သားရဲများကို ကြည့်လိုက်၏။ စုစုပေါင်း သားရဲ ကိုးကောင်ရှိပြီး ငါးကောင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်လေးကောင်မှာ ကုန်စည်သယ်ဆောင်သည့် နွားနှင့် မြင်းများ ဖြစ်ကြ၏။
ဤသားရဲများမှာ သာမန် မျိုးစိတ်များသာ ဖြစ်ကြပြီး၊ အကောင်းဆုံးမှာ အမြီးတို တောင်ခြင်္သေ့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၂ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအဆင့်မှာ ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်ပင်။ ထို့ပြင် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်စွမ်းရည်အရ ၎င်းမှာ နှစ်ရှည်လများ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသဖြင့် ကိုယ်တွင်းရောဂါအချို့ ရှိနေကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ မကုသပါက ထိုသတ္တဝါမှာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
အခြားသော သားရဲများမှာမူ အဆင့် ၁ များသာ ဖြစ်ကြပြီး ထူးခြားမှု မရှိပါပေ။
အကယ်၍ ဤအစောင့်အကြပ်များ ရောက်မလာခဲ့ပါက လင်းကျင်း၏ စိတ်အာရုံမှာ လင်ဇီးမှိုဖြင့် ကုသနိုင်မည် မဟုတ်ပါပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူသည် သူတို့အပေါ် အကြွေးတင်နေခြင်းပင်။
လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရပေမည်။
ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် လင်းကျင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။
"မိတ်ဆွေတို့... ကျုပ်ရဲ့ အမှားအတွက် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သားရဲတွေကို အရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောပေးပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးပါရစေ”
ထို့နောက် သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
ငွေအပ် ဆယ်ချောင်းကျော်မှာ ပျံထွက်သွားပြီး သားရဲ ကိုးကောင်လုံး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။ အဆင့် ၁ သားရဲများအတွက် အပ်တစ်ချောင်းစီသာ လိုအပ်သော်လည်း၊ အဆင့် ၂ တောင်ခြင်္သေ့အတွက်မူ သုံးချောင်း လိုအပ်လှပေသည်။
အပ်စိုက်လိုက်သည်နှင့် သားရဲများမှာ ချက်ချင်းပင် နိုးလာကြပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။
အစောင့်အကြပ်များမှာ အပ်များကို မမြင်ရဘဲ သားရဲ ကိုးကောင်လုံး ပြိုင်တူ အော်ဟစ်နေကြခြင်းကိုသာ မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ထိုသတ္တဝါများမှာ သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့သဖြင့် မြင်ကွင်းမှာ အလွန် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
“ငါလည်း မသိဘူး... ငါ့မြင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးစာချုပ် ထိန်းချုပ်မှုကို နားမထောင်တော့ဘူး.. ထူးဆန်းလိုက်တာ”
“ဒါ ဒီလင်းဆိုတဲ့လူ လုပ်တာနေမှာပဲ”
“ရှူး... တိုးတိုးနေစမ်းပါ”
အစောင့်အကြပ်များမှာ အလွန် စိုးရိမ်နေကြသဖြင့် လင်းကျင်း စောစောက ပြောခဲ့သည့် စကားကိုပင် မေ့သွားကြပုံရ၏။
အစောင့်အကြပ်ကျန်း တစ်ဦးတည်းသာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံရင့်သူဖြစ်သလို သူ၏ သွေးစာချုပ်အဆင့်မှာလည်း အနည်းငယ် မြင့်မားသဖြင့်၊ သူ၏ တောင်ခြင်္သေ့ မည်မျှအထိ ဝမ်းသာနေကြောင်း ခံစားမိနေခဲ့သည်။
သေချာပေါက် သူတို့တွေ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရတာပဲ။
ထို့ကြောင့် သူသည် တားဆီးမနေခဲ့ပါပေ။ သူ တားဆီး၍လည်း မရပါပေ။
“တိတ်တိတ်နေကြစမ်း”
အစောင့်အကြပ်ကျန်းက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောနေကြသူများကို တားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
"မင်းတို့ မကြားလိုက်ဘူးလား... ဒီဆရာလင်းက တို့သားရဲတွေကို နောက်တစ်ဆင့် ရောက်အောင် မြှင့်တင်ပေးမလို့တဲ့”
ထိုအခါမှသာ အားလုံး သတိဝင်လာကြတော့သည်။
“ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ သူ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သားရဲတစ်ကောင်ကို အဆင့်တက်ဖို့ဆိုတာ အဲလောက် မလွယ်ဘူး... ပြီးတော့ ငါ့သားရဲက ပစ္စည်းသယ်တဲ့ နွားတစ်ကောင်ပဲလေ.. ငါဝယ်တုန်းက ရောင်းတဲ့လူက ပြောတယ်၊ ဒီနွားက သွေးမျိုးဆက် ညံ့လို့ အဆင့်တက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးတဲ့... ပြီးတော့ ဒီလောကမှာ နွားတစ်ကောင် အဆင့်တက်တယ်ဆိုတာ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး”
စကားပြောသူမှာ ခေါင်းကို တတွင်တွင် ခါနေခဲ့၏။
သူ့ကို အပြစ်တင်၍ မရပါပေ။ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ သဘာဝတရား၏ အခြေခံပင် ဖြစ်၏။ ကြက်ဖတွေက ဘယ်တော့မှ ဥဥမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အချက်လိုမျိုးပေါ့။
အခြားသူများမှာလည်း သံသယရှိနေကြသော်လည်း အချို့ကမူ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤလောကရှိ လူသားများအတွက် မိမိသားရဲကို အဆင့်တက်စေခြင်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော ဆွဲဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ လူများစွာမှာ သူတို့၏ သားရဲ အဆင့်တက်ရန်အတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြံစည်နေကြရခြင်း ဖြစ်၏။
လူအများစုမှာ အဆင့် ၁ သားရဲများကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသဖြင့် အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလှမ်းဝေးလှသော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အစောင့်အကြပ် အများစုက သံသယရှိနေစဉ်မှာပင်၊ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက သံသယရှိနေသော ထိုနွားကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပထမဆုံး စတင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
အခန်း (၃၁၈) - အားလုံး အဆင့်တက်ကုန်ကြပြီ
“မူ...”
နွားကြီး၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ၎င်း၏ ကြွက်သားများမှာ ရုတ်တရက် ထွားကျိုင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဆိုဒ်ခန့် ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။
ဝါရင့်အစောင့်အကြပ်အချို့က ချက်ချင်းပင် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြ၏။
“ဒါ... ဒါက အဆင့်တက်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ပဲ... အဆင့် ၂ သားရဲတွေမှသာ ဒြပ်စင်စွမ်းအားကို သုံးနိုင်တာ.. အခုဆိုရင် ဒီနွားနဲ့ လယ်ထွန်ရင် ခဏလေးနဲ့ ပြီးတော့မှာပဲ”
“တကယ်ကြီး အဆင့်တက်သွားတာလား”
“သေချာတာပေါ့... ငါ အပိုင်ပြောရဲတယ်”
အစောင့်အကြပ်များ၏ လေသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေခဲ့ပြီး၊ နွားပိုင်ရှင်မှာမူ သူ၏ နှလုံးခုန်သံကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်ကြားနေရ၏။ သူသည် ဘာမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့သဖြင့် ယခုဖြစ်ရပ်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ ကြက်ဖက ဥ ဥလိုက်သလိုမျိုးပင်။
လင်းကျင်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူ၏ ကမ္ဘာကြီးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော အံ့သြမှုနောက်တွင်တော့ အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်မှုက ကပ်ပါလာခဲ့၏။
ဤခေတ်ကာလတွင် သားရဲတစ်ကောင် အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။ အဆင့် ၂ သားရဲတစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အဆင့်တက်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးကျေးဇူး မဟုတ်ပါပေ။ သွေးစာချုပ်ကြောင့် ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း လိုက်ပါ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။
အချို့က ဆိုကြသည်မှာ မိမိ၏ အဖော်သားရဲ အဆင့်တက်ပါက ပိုင်ရှင်၏ သက်တမ်းမှာ ဆယ်နှစ်ခန့် ပိုရှည်လာနိုင်သည်ဟူ၏။
၎င်းမှာ မုသာဝါဒ မဟုတ်သလို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားလည်း မဟုတ်ပါပေ။ ၎င်းမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အကျိုးကျေးဇူးများလည်း ရှိပါသေး၏။
၎င်းတွင် ခွန်အား တိုးတက်လာခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုအစောင့်အကြပ်သည် သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သောအခါ မိမိ၏ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
ယခုအခါ သူ၏ နွားမှာ အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း ခရီးနှင်ရသော အစောင့်အကြပ်အလုပ်ကို လုပ်ရန် မလိုတော့ပါပေ။ ဒီလို ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်မျိုးက သူ့အတွက် မလိုအပ်တော့ဘူး မဟုတ်လား။ သူ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ မြေသားဒြပ်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အဆင့် ၂ နွားကြီးနှင့်အတူ သူ၏ အနာဂတ်မှာ အကန့်အသတ်မရှိ တောက်ပနေတော့မည် ဖြစ်သည်။
နောင်တွင် သူ၏ သားဖြစ်သူ လက်ထပ်သည့်အခါ၌လည်း မင်္ဂလာဆောင်အတွက် လုံလောက်သော ငွေကြေးများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။
ဒါကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ဝမ်းမသာဘဲ နေနိုင်ပါ့မလား။
ဤနွားကြီးမှာ ပထမဆုံး အဆင့်တက်သွားသော သားရဲသာ ဖြစ်သေး၏။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အခြားသော သားရဲတစ်ကောင် ထပ်မံ အဆင့်တက်သွားပြန်သည်။ ၎င်းမှာ သွေးမျိုးဆက် မထင်ရှားသော ဝံပုလွေခွေး ဖြစ်၏။ ထိုသတ္တဝါမှာ ဝံပုလွေနှင့် ခွေးတို့၏ မျိုးစပ်ထားသော သတ္တဝါ ဖြစ်သည်။
ဤသားရဲမှာ သာမန် ခွန်အားသာ ရှိသော်လည်း၊ ရန်လိုမှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတွင် ထူးချွန်လှသဖြင့် လူအများအပြားမှာ ထိုသတ္တဝါများနှင့် သွေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန် ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။ ထိုသားရဲများကို ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကြောင့်လည်း မွေးမြူကြခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ပိုင်ရှင်၏ အမိန့်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ကြသဖြင့် လုံခြုံရေးအလုပ်များတွင် အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့၏ ညံ့ဖျင်းသော သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် အဆင့်တက်ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်စရာပင်။ နွားများကဲ့သို့ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ လုံးဝ မကြားဖူးသည်မျိုး မဟုတ်သော်လည်း၊ တောခွေးများ အဆင့်တက်သည့် အဖြစ်အပျက်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ သားရဲပေါင်း တစ်သိန်းတွင် တစ်ကောင်ခန့်သာ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ ဤတောခွေးမှာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
“ဝူး...”
ထိုတောခွေးမှာ ကောင်းကင်ကို မော့၍ ဟောင်လိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် တောခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဆိုဒ် ပိုကြီးလာပြီး၊ ၎င်း၏ အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လာခဲ့၏။ အမွှေးများ ကျွတ်နေသော နေရာများတွင်လည်း အမွှေးအသစ်များ ပြန်လည် ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင်။
‘ရွှေဓာတ်ပါတဲ့ တောခွေးပဲ... ဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးတယ်’
လင်းကျင်းက တောခွေး၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော သွားများကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။
ဤကဲ့သို့သော တောခွေးမျိုးမှာ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ကိုက်အားမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို အကိုက်အနည်းငယ်ဖြင့် လဲကျအောင် လုပ်နိုင်သလို၊ အချို့သော သံမဏိလက်နက်များပင် ဤသွားများကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါပေ။
လင်းကျင်းသည် သွေးကြောရှာအတတ်ကို အသုံးပြုကာ ရှောင်ဟော့၏ ဓမ္မခန္ဓာနှင့် ပေါင်းစပ်လျက် ဤသားရဲများကို ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနေခဲ့၏။
အခြားသူများအတွက် ဤအရာမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း၊ လင်းကျင်းအတွက်တော့ ဒါဟာ သာမန် လက်လှည့်အတတ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းလှပေသည်။
နောက်ထပ် အဆင့်တက်သွားသည်မှာလည်း ဝံပုလွေခွေးတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ လေဓာတ် ဖြစ်၏။
အဆင့်တက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုသားရဲ၏ အရှိန်မှာလည်း သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ အစောင့်အကြပ်များ၏ သားရဲများမှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အဆင့်တက်ကုန်ကြတော့သည်။ ဤအစောင့်အကြပ်များအတွက် ယနေ့၏ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသမျှထက် ပိုမိုများပြားသော သားရဲအဆင့်တက်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
အတိတ်တုန်းက တစ်စုံတစ်ဦး၏ သားရဲ အဆင့်တက်သည်ကို မြင်ရတိုင်း သူတို့မှာ အားကျရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထူးခြားသော ကြုံကြိုက်မှုမျိုး မရှိပါက၊ သားရဲ အဆင့်တက်ရန်အတွက် လူမှုရေးနောက်ခံနှင့် ငွေကြေးအင်အားမှာ လိုအပ်လှပြီး၊ သူတို့တွင် ထိုအရာများ လုံးဝ မရှိပါပေ။ ချမ်းသာသူများမှာ နာမည်ကြီး သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများကို ငှားရမ်းကာ သူတို့၏ သားရဲများကို တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ကြသည်။ ထိုသို့ တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းလာပြီးနောက်မှသာ အဆင့်တက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်၏။
တစ်ဖက်တွင်တော့ သာမန်လူတန်းစားများမှာ အားကျစိတ်ဖြင့်သာ ကြည့်နေကြရပြီး၊ မိမိတို့၏ သားရဲများ အဆင့်တက်မည့်နေ့ကို စိတ်ကူးယဉ်နေကြရရုံသာ ရှိသည်။
ယနေ့တွင်တော့ သူတို့၏ အသိဉာဏ်မှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
အိုမင်းနေသော မြင်းတစ်ကောင်ပင် အဆင့်တက်သွားခဲ့သေးသည်။
ထိုမြင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရေငွေ့များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းမှာ ဟီလိုက်ရင်း တစ်နေရာတည်းတွင် ပြေးလွှားနေခဲ့၏။ ထိုမြင်းအိုကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဆယ်နှစ်ခန့် ပြန်လည်နုပျိုသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြင်းပျိုတစ်ကောင်၏ ခွန်အားနှင့် တက်ကြွမှုများကို မြင်တွေ့ရတော့သည်။
အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။
အစောင့်အကြပ်များစွာမှာ ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်မှု၊ ဂရုမစိုက်မှုနှင့် သံသယများ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတော့ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ဒါဟာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။
သားရဲ ကိုးကောင်အနက် ရှစ်ကောင်မှာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံး ကျန်နေသည်မှာ အစောင့်အကြပ်ကျန်း၏ အဆင့် ၂ အမြီးတို တောင်ခြင်္သေ့ပင် ဖြစ်သည်။
အဆင့် ၁ မှ ၂ သို့ တက်ရန်မှာ လင်းကျင်း၏ လက်ရှိအဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် ဘာမှ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါပေ။ သူသည် တရားဝင် အဆင့် ၃ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်မည်ဆိုပါက အချို့သော ကဏ္ဍများတွင် သူသည် အဆင့် ၄ သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးအတွက် သာမန် အဆင့် ၁ သားရဲတစ်ကောင်ကို အဆင့် ၂ သို့ မြှင့်တင်ပေးရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။
သို့သော် အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများကို တွေ့ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ အင်အားကြီးပြီး တန်ဖိုးရှိသော နိုင်ငံကြီးများတွင်သာ ရှိတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံကဲ့သို့ အလယ်အလတ်တန်းစား နိုင်ငံတစ်ခုတွင်တော့ အများဆုံးရှိမှ အဆင့် ၃ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးသာ ရှိပေသည်။
သို့သော် အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးပင်လျှင် မျှော်လင့်ချက်မရှိသော အဆင့် ၂ သားရဲတစ်ကောင်ကို အဆင့် ၃ သို့ ချက်ချင်း ရောက်အောင် လုပ်ပေးရန်မှာ မလွယ်ကူလှပါပေ။ ၎င်းမှာ ထိုမျှအထိ ရိုးရှင်းသည် မဟုတ်ပါပေ။
သူတို့သည် ထိုသတ္တဝါကို အချိန်အတော်ကြာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလားအလာများကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်းအတွက်မူ ထိုအရာများ မလိုအပ်ပါပေ။
သားရဲပြတိုက်သည် မည်သည့် သတ္တဝါ၏ တိုးတက်နိုင်သော နယ်ပယ်ကိုမဆို တိကျစွာ ဖော်ပြပေးနိုင်ပြီး၊ လင်းကျင်းကို ချက်ချင်း တိုးတက်စေမည့် နည်းလမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။ အဆင့်တက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော သတ္တဝါများအတွက်ပင် ပြတိုက်က နည်းလမ်းတစ်ခုထက်မက ပေးစွမ်းနိုင်၏။
ထို့ပြင် လင်းကျင်း၏ ထူးချွန်လှသော သွေးကြောရှာအတတ်နှင့် ဓမ္မခန္ဓာ၏ စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ အဆင့် ၂ သားရဲတစ်ကောင်ကို အဆင့်တက်အောင် လုပ်ပေးရန်မှာလည်း သူ၏ လက်ဖျစ်တစ်ချက်ကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။
အစောင့်အကြပ်ကျန်းသည် အခြားသူများ၏ သားရဲအားလုံး အဆင့်တက်သွားသည်ကို မြင်ရပြီး သူ၏ သားရဲသာ ကျန်နေသောအခါ စတင် စိုးရိမ်လာခဲ့၏။
အကယ်၍ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပါက သူသည် စိတ်ပျက်နေမည် မဟုတ်ပါပေ။ သို့သော် ယုံကြည်မှု မီးတောက်ကို တောက်လောင်စေပြီးမှ ပြန်လည် ငြှိမ်းသတ်လိုက်ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ဒါဟာ အစောင့်အကြပ်ကျန်း၏ လက်ရှိ ခံစားချက်ပင် ဖြစ်၏။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာနေခြင်းကြောင့် သူ၏ သားရဲအတွက် အဆင့်တက်ရန် ခက်ခဲနေပြီဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။
‘ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... တခြားလူတွေရဲ့ သားရဲတွေက အဆင့် ၁ တွေဆိုတော့ အဆင့် ၂ ကို တင်ပေးဖို့ လွယ်မှာပေါ့... ငါ့ရဲ့ တောင်ခြင်္သေ့က အဆင့် ၂ ဆိုတော့ အဆင့် ၃ ကို တင်ဖို့က ဆယ်ဆလောက် ပိုခက်မှာပဲ’
အစောင့်အကြပ်ကျန်းက တွေးလိုက်မိသည်။ အဆင့် ၃ သားရဲတွေ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိထားသည် မဟုတ်ပါလား။
အခြားအရာများကို ထားလိုက်ဦး၊ မြို့ကြီးများရှိ ထင်ရှားသော မိသားစုများနှင့် မြို့စားမင်းများသာလျှင် အဆင့် ၃ သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူအများ သိရှိထားကြသော အခြေခံအသိပင် ဖြစ်၏။
အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင်မှာ ထင်ရှားသော မိသားစုများ၏ အဓိက ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ထိုကဲ့သို့သော မိသားစုများတွင် အမှုထမ်းမည်ဆိုပါက နှစ်စဉ် အခကြေးငွေမှာ ငွေစ တစ်ထောင်အထိ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူ၏ လူမှုရေး အဆင့်အတန်းမှာလည်း ထို့အတူပင်။
ထင်ရှားသော မိသားစုများသည် အဆင့် ၃ သားရဲ ပိုင်ဆိုင်သူများကို မလေးမစား လုပ်ဝံ့ကြမည် မဟုတ်ဘဲ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံကြရပေလိမ့်မည်။
ယခုအချိန်မှာတော့ အစောင့်အကြပ်ကျန်းသည် ထိုအရာအားလုံးကို ရရှိရန် အနီးကပ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်သာ ရှိနေပြီး လက်တစ်ကမ်းဖြင့် လှမ်းယူနိုင်မည့် အနေအထားပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဒါဟာ ဖြစ်မလာတော့ဘူးဟု သူ ထင်နေခဲ့မိသည်။
ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် အစောင့်အကြပ်ကျန်းသည် ကျရှုံးမှုအတွက် ပြင်ဆင်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် နှစ်သိမ့်နေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ တောင်ခြင်္သေ့ ရပ်နေသော နေရာမှ သဲမုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။